ວັນ​ນະ​ຄະ​ດີ​ອາ​ຊີ

ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ ເມຸ່ ອກບັ ຈາກໄປຊເ້ ຄຸ່ ອງນາງໝອກຈຽນນາ ໄດເ້ ຫນັ ປະຕູມເີ ຄຸ່ ອງໝາຍເປັນສແີ ດງ, ນາງຟາ້ ວເອາົ ສແດງມາ ຂດີ ໃສຸ່ ປະຕູເຮອນຫຼງັ ອຸ່ ນໆ ທຸ່ ນີ າງໄດຂ້ ດີ ເຄຸ່ ອງໝາຍຕນີ ກາໃສຸ່ ກຸ່ ອນໜາ້ ນ.ີ້ ເມຸ່ ອພວກ ໂຈນມາຮອດພວກມນັ ກບຸ່ ສາມາດຈະໄຈແ້ ຍກເຮອນທຸ່ ເີ ປັນເປົາ້ ໝາຍແທ.້ “ເຮດັ ແບບນບີ້ ຸ່ ໄດ”້ ໝຫວົ ໜາ້ ໂຈນເວາົ້ “ຂອ້ ຍຕອ້ ງໄປ ແລະ ຊອກຫາເຮອນຫຼງັ ນນັ້ ດວ້ ຍຕນົ ເອງ”. ແລວ້ ມນັ ກໄປຊອກເຫນັ ເຖາົ້ ຊຸ່ າງຫຍບິ ເກບີ ເຊຸ່ ງິ ໄດພ້ າມນັ ໄປເຖງິ ເຮອນຫຼງັ ນນັ້ ຄດຸ່ ງັ ດຽວກບັ ມນັ ໄດພ້ າ ໂຈນສອງຄນົ ກຸ່ ອນໄປ. ໝຫວົ ໜາ້ ໂຈນບຸ່ ຂດີ ເຄຸ່ ອງໝາຍມນັ ມແີ ຕຸ່ ສງັ ເກດເບຸ່ ງິ ໃຫຖ້ ຸ່ ຖີ ວ້ ນ ແລວ້ ມນັ ກໜໄີ ປ. ຂອ້ ຍຈາຕອ້ ງຄດິ ງາກຸ່ ອນວຸ່ າຄວນຈະເຮດັ ແນວໃດໃນຕຸ່ ໜາ້ ” ໝຫວົ ໜາ້ ກຸ່ າວຕຸ່ ພກັ ພວກເວລາກບັ ຮອດຖາ້ ມຕ້ ຸ່ ມາມນັ ເວາົ້ ຂນຶ້ ວຸ່ າ: “ຂອ້ ຍຄດິ ອອກແລວ້ ພວກເຈາົ້ ຈຸ່ ງົ ໄປຊໄ້ ຫໃຫຍຸ່ ຈານວນໜຸ່ ງຶ , ໄຫທຸ່ ເີ ຂາົ ເຄຍີ ໃຊບ້ ນັ ຈນາ້ ມນັ ຫນັ້ ເດ ແຕຸ່ ຂອ້ ຍຢາກໃຫມ້ ພີ ຽງແຕຸ່ ໄຫດຽວທຸ່ ບີ ນັ ຈນາ້ ມນັ ສຸ່ ວນເຫຼອນນັ້ ປະໃຫຫ້ ວຸ່ າງເປຸ່ ົາ”. “ເປັນຫຍງັ ຈຸ່ ງຶ ເຮດັ ແນວນນັ້ ?” ໂຈນຜູໜ້ ຸ່ ງຶ ຖາມ. “ກເພາະວຸ່ າພວກເຈາົ້ ຈະເຂາົ້ ໄປລຢີ້ ຸ່ ູຂາ້ ງໃນ ພາຍຫຼງັ ທຸ່ ຍີ ກົ ໄຫຂນຶ້ ໃສຸ່ ຫຼງັ ມາ້ ຂອ້ ຍຈະຈງູ ຝູງມາ້ ໄປທຸ່ ເີ ຮອນ ຂອງອາລບີ າບາ ຂອ້ ຍຈະບອກມນັ ວຸ່ າຂອ້ ຍເດນີ ທາງມາແຕຸ່ ທາງໄກ ແລະ ຈະແວຸ່ ນອນແຮມຄນໃນເຮອນຂອງມນັ . “ພວກເຮາົ ເດຊນັ້ ນະ” ພວກໂຈນສ.້ ພວກເຈາົ້ ຈຸ່ ງົ ລຊີ້ ຸ່ ອນຢຸ່ ູໃນໄຫຫນັ້ ມນັ ເປັນໄຫໃຫຍຸ່ ທາງໃນເປັນຜງົ້ ກວາ້ ງຂວາງເຫອຼ ເຟອສາລບັ ພວກເຈາົ້ , ເມຸ່ ອມາເຖງິ ເວລາຂອ້ ຍຈະບອກໃຫພ້ ວກເຈາົ້ ຮູວ້ ຸ່ າຄວນຈະເຮດັ ຫຍງັ ”. ທກຢຸ່ າງເປັນໄປຕາມຄວາມຄາດໝາຍຂອງໝຫວົ ໜາ້ , ອາລບີ າບາເຫນັ ດໃີ ຫມ້ ນັ ພກັ ແຮມຄນ. ອາລບີ າບາໄດຊ້ ຸ່ ວຍມນັ ຍກົ ເອາົ ຈາພວກໄຫລງົ ຈາກມາ້ ແລວ້ ໆ ກເຊອ້ ເຊນີ “ເຊນີ ທຸ່ ານເຂາົ້ ໄປໃນເຮອນ ເພຸ່ ອ ຮບັ ປະທານອາຫານຄຸ່ າ”. ຫຼງັ ຈາກໝຫວົ ໜາ້ ໂຈນກນິ ອຸ່ ມີ ພດີ ງີ າມ ແລວ້ ມນັ ກກຸ່ າວຂນຶ້ ວຸ່ າ: “ບດັ ນຂີ້ ອ້ ຍຈະຕອ້ ງອອກໄປ ຂາ້ ງນອກເພຸ່ ອເອາົ ນາ້ ໃຫມ້ າ້ ”. ໃນເວລາຢູຄອກມາ້ ມນັ ໄດຍ້ ຸ່ າງໄປຫາໄຫແຕຸ່ ລະໜຸ່ ວຍ ແລະ ເວາົ້ ກບັ ຜູຢ້ ຸ່ ູທາງໃນວຸ່ າ: “ເມຸ່ ອໃດໄດຍ້ ນິ ສຽງ ສນັ ຍານຂອງຂອ້ ຍຄກນັ ກບັ ສຽງນກົ ດງັ ມາຈາກປຸ່ ອງຢຽ້ ມ ພວກເຈາົ້ ຕອ້ ງອອກຈາກໄຫໂລດຂອ້ ຍຈະລງົ ມາ ແລະ ບອກໃຫພ້ ວກເຈາົ້ ສຸ່ ງິ ທຸ່ ຈີ ະຕອ້ ງເຮດັ ”. ເວາົ້ ສດມນັ ກກບັ ຕຸ່ າວເຂາົ້ ເຮອນ. ເມຸ່ ອນາງໝອກຈຽນນາພວມໄປໄຕຕ້ ະກຽງສາລບັ ກາງຄນ ກພດຕີ ະກຽງໃນມຂອງນາງມອດມດປານກາຕາ ຈນົ ບຸ່ ຮູຊ້ ເິ ຮດັ ຫຍງັ ເລຍີ . “ມອ້ ຸ່ ນເຊາົ້ ຈະໄປຊນ້ າ້ ມນັ ໃຫອ້ ຸ່ າວຫາຼ ຍຈກັ ໜອ້ ຍ” ນາງກຸ່ າວກບັ ຕນົ ເອງ. ແຕຸ່ ສາລບັ ຄຸ່ ານຕີ້ ອ້ ງຂຕກັ ເອາົ ຢຸ່ ູໃນ ໄຫພວກນນັ້ ສາກຸ່ ອນ. ນາງຍຸ່ າງເຂາົ້ ໄປຫາໄຫໜຸ່ ວຍທໜີ ຸ່ ງຶ ໝໂຈນຢຸ່ ູຂາ້ ງໃນ ຄດິ ວຸ່ າແມຸ່ ນນາຍຂອງຕນົ ກເລຍີ ກຸ່ າວວຸ່ າ: “ຮອດໂມງ ແລວ້ ບ?”. ໝອກຈຽນນາຕຸ່ ນໝດົ ແຮງ ແຕຸ່ ນາງກຕອບດວ້ ຍສຽງຈາກຮູຄວຸ່ າ: “ຍງັ ! ຖາ້ ຈກັ ໜອ້ ຍ” 151 ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ

ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ ນາງໄດຈ້ າກໄຫນໄີ້ ປໃສຸ່ ໄຫນນັ້ ຕຸ່ ໄປເລອ້ ຍໆ ທກໆເທຸ່ ອທຸ່ ມີ ສີ ຽງຖາມຂອງພວກໂຈນ: “ຮອດ ໂມງແລວ້ ບ?” ນາງຈະຕອບສະເໝວີ ຸ່ າ: “ຍງັ ຖາ້ ຈກັ ໜອ້ ຍ”. ຮອດໄຫສດທາ້ ຍຈຸ່ ງຶ ມນີ າ້ ມນັ ເຕມັ ໄຫ, ນາງຕກັ ເອາົ ນາ້ ມນັ ໃສຸ່ ຕະກຽງຈາກນນັ້ ນາງກຂນົ , ເອາົ ນາ້ ມນັ ຢຸ່ ູໃນໄຫໄປຕມົ້ ໃຫຟ້ ົດເດອດ ແລວ້ ຕກັ ໄປເທໃສຸ່ ແຕຸ່ ລະໜຸ່ ວຍ. ເປັນອນັ ວຸ່ າ ພວກໂຈນມລະນາໝດົ ກຽ້ ງ. ມໜ້ ຸ່ ງຶ ລູກຊາຍຂອງອາລບີ າບາ ພກ້ ບັ ຫວົ ໜາ້ ໂຈນຮາ້ ນຂອງພວກເຂາົ ຢຸ່ ູໃກຊ້ ດິ ກນັ , ລູກສາລີ ບາບາ ໄດເ້ ຊອ້ ເຊນີ ມນັ ເມອເຮອນກນິ ເຂາົ້ ນາກນັ . ອາລບີ າບາບຸ່ ຈຸ່ ໜາ້ ຂອງໝຫວົ ໜາ້ ໂຈນ ສຸ່ ວນນາງໝອກຈຽນນາພແຕຸ່ ວບັ ດຽວນາງກຄດິ ອອກ ໂລດວຸ່ າ ອຸ່ ຕີ າ ນເີ້ ຄຍີ ມາທຸ່ ນີ ກີ້ ຸ່ ອນແລວ້ ມນັ ຕອ້ ງມເີ ຈຕະນາກະທາສຸ່ ງິ ໃດສຸ່ ງິ ໜຸ່ ງຶ ທຸ່ ຊີ ຸ່ ວົ ຮາ້ ຍ, ເຮາົ ຕອ້ ງສະກດັ ກນັ້ ມນັ ໃຫໄ້ ດ.້ ນາງຈຸ່ ງຶ ເວາົ້ ກບັ ອາລບີ າບາວຸ່ າ: “ເມຸ່ ອອາຫານຄຸ່ າແລວ້ ໆ ຂອ້ ຍຂເຂາົ້ ມາຟອ້ ນໃຫເ້ ຈາົ້ ນາຍເບຸ່ ງິ ຈະໄດບ້ ?” ອາລບີ າບາ ເຫນັ ພອ້ ມ ແລະ ເມຸ່ ອ ເສດັ ສນິ້ ການກນິ ແລງນາງໝອກຈຽນນາໄດເ້ ຂາົ້ ມາໃນຫອ້ ງແລວ້ ແອະແອຸ່ ນຟອ້ ນລາ. ເມຸ່ ອການຟອ້ ນລາຂອງນາງສນິ້ ສດລງົ ນາງຍຸ່ າງອອ້ ມຮອບຫອ້ ງມຖຂນັ ປຸ່ ິນໄປທາງໜາ້ ເພຸ່ ອີ ຂເງນິ ລາງວນັ ຈາກຜູຊ້ ມົ , ອາລບີ າບາເອາົ ໃຫໜ້ ອ້ ຍຫໜຸ່ ງຶ , ລູກອາລບີ າບາກເຊຸ່ ນັ ດຽວກນັ ແລວ້ ນາງກໄດຢ້ ນຢຸ່ ູຕຸ່ ຫໜາ້ ຫວົ ຫໜາ້ ໂຈນ, ເວລາມນັ ຈກົ ເອາົ ເງນິ ອອກມາປຸ່ ອນໃສຸ່ ຂນັ ນາງໄດແ້ ນມເຫນັ ມດີ ດວງໜຸ່ ງຶ ເຊຸ່ ອງໄວໃ້ ຕເ້ ສອ້ ຜາ້ ຂອງມນັ . ກຸ່ ອນທຸ່ ຫີ ວົ ໜາ້ ໂຈນຈະລງົ ມເຮດັ ອນັ ໃດອນັ ໜຸ່ ງຶ ລງົ ໄປເພຸ່ ອຢດຢັງ້ ໝອກຈຽນນາໄດທ້ ນ້ ດງຶ ເອາົ ມດີ ຈາກມນັ ແລວ້ ແທງມນັ ຕາຍຄາບຸ່ ອນ. “ເປັນຫຍງັ ມງຶ ຈຸ່ ງຶ ເຮດັ ແນວນນັ້ ?” ອາລບີ າບາ ແຜດສຽງໃນຂະນະດດີ ຕວົ ລກຂນຶ້ . “ຖາ້ ຂອ້ ຍບຸ່ ເຮດັ ຄແນວນນັ້ ເຈາົ້ ນາຍຄງົ ຈະຖກມນັ ຂາ້ ແລວ້ ,ມນັ ແມຸ່ ນຈອມໂຈນຕວົ ໂຫດທຸ່ ມີ າເຮອນເຮາົ ພອ້ ມດວ້ ຍໄຫນາ້ ມນັ ຫນັ້ ເດ”. ອາລບີ າບາຮູເ້ ມຸ່ ອຄງີ ວຸ່ າໝອກຈຽນນາເວາົ້ ຖກ. ທາ້ ວກຸ່ າວວຸ່ າ: “ເຈາົ້ ເປັນຄນົ ດຫີ ຼາຍ, ຂອ້ ຍມຄີ ວາມເພຸ່ ງິ ພໃຈໃນຕວົ ເຈາົ້ ແທໆ້ , ຂອ້ ຍຈະມີ ຄວາມສກຫຼາຍ ຖາ້ ຫາກເຈາົ້ ແຕຸ່ ງດອງກບັ ລູກຊາຍຂອງຂອ້ ຍ. ເປັນອນັ ວາໝອກຈຽນນາ ແລະ ລູກຊາຍຂອງອາລບີ າບາເອາົ ກນັ ເປັນຜວົ ເມຍ. ເມຸ່ ອໃດຕອ້ ງການເງນິ ພວກ ເຂາົ ກໄປຖາ້ ແລະ ນາເອາົ ຊບັ ໃນຄງັ ສາງມະຫາສມົ ບດັ ຂອງພວກໂຈນມາໃຊສ້ ອຍ. ແຕຸ່ ເວລາໃດພວກເຂາົ ກປະພດຶ ຢຸ່ າງຊດັ ເຈນວຸ່ າ ຊບັ ສມົ ບດັ ສຸ່ ວນຫຼວງຫາຼ ຍຢຸ່ ູທຸ່ ນີ ນັ້ ຈະຕອ້ ງໄດແ້ ບຸ່ ງແຈກຢາຍໃຫພ້ ວກຄນົ ຍາກຈນົ . ເປັນອນັ ວຸ່ າທກ ຢຸ່ າງໄດເ້ ປັນໄປດວ້ ຍດສີ າລບັ ທກຄນົ , ເວນັ້ ເສຍແຕຸ່ ພວກມະຫາໂຈນ. <…….> ເລຸ່ ອງ: ສະກນຕະລາ (ໂດຍຫຍ)້ ພະເຈາົ້ ແຜຸ່ ນດນິ ດູເຊນີ ຕາ ເປັນຄນົ ຫນຸ່ ມແໜນ້ , ງາມສະຫງຸ່າ. ມຄີ ງັ້ ໜຸ່ ງຶ ພະອງົ ພອ້ ມດວ້ ຍ ເສ ນາອາມາດ ເດນີ ລຸ່ າເນອ້ ເລຍີ ຫຼງົ ທາງເຂາົ້ ສວນຂອງນກັ ບວດ ຄາມວົ ຊຸ່ ງຶ ເວລານນັ້ ທຸ່ ານບຸ່ ຢຸ່ ູ, ມແີ ຕຸ່ ລກູ ລຽ້ ງຊຸ່ ນາງ ສະກນຕະລາຢຸ່ ູ ຄນົ ດຽວ. ຕຸ່ ໜາ້ ຄວາມສວຍງາມຂອງນາງ ສະກນຕະລາ, ພະເຈາົ້ ແຜຸ່ ນ ດນິ ດເູ ຊນີ ຕາ ເກດີ ມຄີ ວາມຮກັ ແລະ ມີ ຄວາມປະສງົ ຈະອະພເິ ສກສມົ ລດົ ກບັ ນາງ ແລະ ເອາົ ນາງເຂາົ້ ວງັ ເປັນພະມະເຫສ.ີ 152 ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ

ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ ສຸ່ ວນນາງສະກນຕະລາ ເຖງິ ວຸ່ າຍງັ ມຄີ ວາມອຽງອາຍ ແຕຸ່ ປາກດົ ວຸ່ າອານາດແຫຸ່ ງຄວມຮກັ ໄດບ້ ກເຂາົ້ ມາ ເຮດັ ໃຫນ້ າງມຄີ ວາມຕນ້ ຕນັ ໃຈເປັນຢຸ່ າງຍຸ່ ງິ ຢາ້ ນວຸ່ າພະອງົ ເປັນຊນັ້ ຄນົ ທຸ່ ສີ ູງສຸ່ ງົ ຈະບຸ່ ເຫນັ ໃຈຄນົ ທຸ່ ຕີ ຸ່ າຕອ້ ຍຄຕນົ ເອງ, ນາງ ເລຍີ ເອາົ ເລບັ ມຂຽນເປັນຄາກອນໃສຸ່ ໃບບວົ ສະແດງຄວາມຮກັ ກບັ ພະອງົ . ທງັ ສອງຕກົ ລງົ ປົງໃຈອະພເິ ສກສມົ ລດົ ນາ ກນັ ຕາມຮດີ ຄອງຂອງສາສະໜາຄານດກັ ວາ. ກຸ່ ອນຈະກບັ ຄນສຸ່ ູລາຊະສານກັ . ດູເຊນີ ຕາໄດໃ້ ຫຄ້ າໝນັ້ ສນັ ຍາຫຼາຍຢຸ່ າງ, ມອບແຫວນມທຸ່ ປີ ະທບັ ນາມ ຂອງພະອງົ ໃຫນ້ າງເປັນຂອງໝນັ້ ແລະ ຈະໃຫເ້ ສນາອາມາດມາແຫຸ່ ແຫນເຂາົ້ ວງັ ເປັນມະເຫສ.ີ ນາງສະກນຕະລາ ຄອງຄອຍວນັ ນນັ້ ມາເຖິງແຕຸ່ ກຄອງແລວ້ ຄອງເລຸ່ າົ ພະອງົ ກບັ ແລວ້ ກມດິ ອຸ່ ມິ ຊຸ່ ມິ ເຮດັ ໃຫນ້ າງມຄີ ວາມໂສກເສົາ້ ຫງຸ່ວມເຫງາົ , ກນິ ບຸ່ ໄດນ້ ອນບຸ່ ເປັນ, ປະທງັ ວຽກຢາ້ ວການເຮອນ. ມມີ ໜ້ ຸ່ ງຶ , ມນີ ກັ ບວດຄນົ ໜຸ່ ງຶ ຊຸ່ ດູຣາວາ ຂພກັ ແຮມຄນຢຸ່ ູເຮອນ ສະກນຕະລາ. ເນຸ່ ອງຈາກວຸ່ າກາລງັ ຢຸ່ ູໃນ ຄວາມຫງວຸ່ ມເຫງາົ ສະກນຕະລາ ເລຍີ ບຸ່ ທກັ ທາຍ, ບຸ່ ຕອ້ ນຮບັ ແຂກຄນົ ນນັ້ . ດູຣາວາເປັນ ນກັ ບວດທຸ່ ເີ ອາົ ໃຈຍາກຢຸ່ ູແລວ້ ເມຸ່ ອມາພບົ ການກະທາທຸ່ ບີ ຸ່ ມມີ າລະຍາດຄແນວນ,ີ້ ທຸ່ ານກເກດີ ອາການຄຽດຂມົ ແລະ ອຸ່ ານຄາປິດສະໜາຂນຶ້ ທນັ ທ.ີ ຄາປິດສະໜາມເີ ນອ້ ຄວາມວຸ່ າ “ໃຫຊ້ ູຂ້ ອງນາງເສຍຄວາມຊງົ ຈາ, ລມນາງໄປ”. ເມຸ່ ອ ເປັນເຊຸ່ ນັ ນນັ້ ມເີ ພຸ່ ອນຍງິ ຂອງນາງສະກນຕະລາສອງຄນົ ມາອອ້ ນວອນຂຄວາມເຫນັ ໃຈນານກັ ບວດດູຣາວາ, ທຸ່ ານ ເລຍີ ປຸ່ ຽນເນອ້ ໃນຄາປິດສະໜາມເີ ນອ້ ຄວາມວຸ່ າ “ໃຫຊູຂ້ ອງນາງຈຸ່ ນາງຄນໃໝຸ່ ໃນເມຸ່ ອໄດເ້ ຫນັ ແຫວນໃນມ”. ເນຸ່ ອງຈາກວຸ່ າເວລານສີ້ ະກນຕະລາກາລງັ ຖພາ, ຢາ້ ນນາງຈະມຄີ ວາມໂສກເສາົ້ ຍຸ່ ງິ ຂນຶ້ ເພຸ່ ອນຍງິ ທງັ ສອງຈຸ່ ງິ ບຸ່ ເປີດເຜຍີ ຄວາມລບັ ດຸ່ ງັ ກຸ່ າວໃຫນ້ າງຮູ.້ ຄາປິດສະໜາຂອງນກັ ບວດ ດາຣາວາ ມຜີ ນົ ອຸ່ ຫີ ຼ,ີ ພະເຈາົ້ ແຜຸ່ ນດນິ ດູເຊນີ ຕາ ລມນາງ ແລະ ບຸ່ ໄດສ້ ຸ່ ງັ ໃຫເ້ ສນາອາມາດໄປຮບັ ເອາົ ນາງ. ນກັ ບວດ ຄານວົ ກບັ ຄນສຸ່ ູສວນຂອງຕນົ ເອງ, ມພີ ະອນິ ບອກໃຫຮ້ ູວ້ ຸ່ າ ແຖນເຫນັ ດອີ ະນຍາດໃຫ້ ສະກນ ຕະລາ ອະພເິ ສກສມົ ລດົ ກບັ ພະເຈາົ້ ແຜຸ່ ນດນິ ດູເຊນີ ຕາແລວ້ ແລະ ຈະໄດພ້ ະໂອລດົ ຜູສ້ ວຍງາມ, ແຂງແຮງ ແລະ ຈະ ໄດຮ້ ບັ ກຽດອນັ ສູງສຸ່ ງົ . ຕາມປະເພນຂີ ອງສາສະໜາ, ແມຸ່ ຍງິ ທຸ່ ແີ ຕຸ່ ງງານແລວ້ ຕອ້ ງໄປຢຸ່ ູນາຜວົ ບຸ່ ຢຸ່ ູນາພຸ່ ແມຸ່ ອກີ . ຍອ້ ນ ແນວນນັ້ ທຸ່ ານຄານວົ ຈຸ່ ງິ ສຸ່ ງັ ໃຫແ້ ມຸ່ ຊຊີ ຸ່ ໂຕຕາມພີ ອ້ ມດວ້ ຍຄນົ ໃຊອ້ ກີ ສອງຄນົ ພາ ສະກນຕະລາ ເຂາົ້ ວງັ ນາຜວົ . ການ ອາລາຄາຈາກພູຜາປຸ່ າໄມ,້ ແມຸ່ ນາ້ ລາເຊ, ພຸ່ ນີ ອ້ ງ, ເພຸ່ ອນຮກັ ເຕມັ ໄປດວ້ ຍຄວາມອາໄລອາວອນ. ສະກນຕະລາ ພອ້ ມດວ້ ຍຜູແ້ ຫຸ່ ມາ ໄດຂ້ ເຝົາ້ ພະເຈາົ້ ແຜຸ່ ນດນິ . ເຖງິ ວຸ່ ານາງພະຍາຍາມເລຸ່ າົ ຄວາມຈງິ ທກຢຸ່ າງ ສຸ່ ູພະອງົ ຟັງ ແຕຸ່ ເນຸ່ ອງຈາກວຸ່ າພະອງົ ໝດົ ຄວາມຊງົ ຈາກຸ່ ຽວກບັ ສະກນຕະລາແລວ້ , ພະອງົ ກຸ່ ບຸ່ ຍອມຮບັ ນາງ. ເພຸ່ ອນ ຍງິ ທງັ ສອງບອກໃຫນ້ າງຖອດແຫວນມໃຫພ້ ະອງົ , ແຕຸ່ ເມອຍກົ ມວຸ່ າຈະຖອດແຫວນ ຈຸ່ ງິ ຄດິ ອອກວຸ່ າແຫວນເຮຸ່ ຍ ຕອນຂາ້ ມແມຸ່ ນາ້ ຄງົ ຄາໄລແລວ້ . ພະເຈາົ້ ແຜຸ່ ນດນິ ຮາ້ ຍດຸ່ ານາງວຸ່ າ ນາງເປັນຄນົ ກຸ່ ເລຸ່ ອງທຸ່ ແີ ຕະຕອ້ ງເຖງິ ກຽດສກັ ສພີ ະ ອງົ . ນາງລກຂນຶ້ ດຸ່ າເຈາົ້ ຊວີ ດິ ວຸ່ າເປັນຄນົ ຊຸ່ ວົ ບຸ່ ມສີ ດັ ຈະແລວ້ ອອກໄປ. ຕຸ່ ໜາ້ ສະພາບຄດຸ່ ງັ ກຸ່ າວ, ເພຸ່ ອນພາທາງໄດພ້ ະຍາຍາມອະທບິ າຍໃຫນ້ າງວຸ່ າເຖງິ ຢຸ່ າງໃດກຕາມຕອ້ ງຮກັ ສາ ປະເພນ,ີ ສາສະໜາ, ເມຸ່ ອເອາົ ຜວົ ແລວ້ ກຕອ້ ງໄປນາຜວົ , ເຖງິ ວຸ່ າຜວົ ຈະປອ້ ຍດຸ່ າປານໃດກຕາມ ຜູພ້ ານາງໄປໄດກ້ ບັ ຄນສຸ່ ູສວນປະນາງສະກນຕາລາຢູຄນົ ດຽວ. ໃນສະປຸ່ ຽວພອຍ, ເສຍຫວງັ , ສະກນຕາລາຮອ້ ງໄຫ້ ແລະ ນບົ ໄຫວ້ ເທບ ພະເຈາົ້ ທງັ ຫຼາຍຈຸ່ ງົ ນາເອາົ ນາງໄປສຸ່ ູໂລກທຸ່ ໄີ ກແສນໄກ. ຈາກນນັ້ ກມພີ າຍລມົ ແດງມາຫອບເອາົ ນາງໜໄີ ປ. ຕຸ່ ມາມີ ຊາຍຫາປາຄນົ ໜຸ່ ງຶ ເກບັ ແຫວນຄາໄດເ້ ລຍີ ເອາົ ໄປຂາຍຢຸ່ ູຕະຫຼາດ. ທະຫານຮກັ ສາວງັ ອອກຕະຫຼາດເຫນັ ແຫວນຄາມຊີ ຸ່ ພະເຈາົ້ ແຜຸ່ ນດນິ ເລຍີ ນາເອາົ ໄປຖະຫວາຍແດຸ່ ພະອງົ . ເມຸ່ ອແຫວນມາຕກົ ໃນກາມພະອງົ ຈຸ່ ງິ ເຮດັ ໃຫພ້ ະອງົ ມຄີ ວາມ 153 ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ

ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ ຊງົ ຈາາຄນສຸ່ ູປົກກະຕ,ິ ພະອງົ ຕາມຫານາງແຕຸ່ ກຸ່ ເສຍຫວງັ ເພາະນາງໄດໜ້ ໄີ ປສຸ່ ູໂລກທຸ່ ໄີ ກແສນໄກແລວ້ . ພະເຈາົ້ ແຜຸ່ ນດນິ ມຄີ ວາມໂສກເສາົ້ ເສຍໃຈຈນົ ລມຮອດວຽກບາ້ ນການເມອງ, ເກດີ ເປັນມມ້ ແີ ຕຸ່ ແຕມ້ ຮູບນາງສະ ກນຕະລາ ເພຸ່ ອຜຸ່ ອນຄາຍຄວາມຄດິ ຮອດຄດິ ເຖງິ . ເຈດັ ປີໄດຜ້ ຸ່ ານພນົ້ ໄປ ພາຍຫຼງັ ທຸ່ ນີ າເອາົ ພນົ ທະຫານຂນຶ້ ສຸ່ ູແດນສະຫວນັ ຕຊີ ະນະມານຮາ້ ຍ ທງັ ຫຼາຍກບັ ຄນ ມາ, ພະອງົ ໄດຮ້ ບັ ລາງວນັ ຈາກກາສະຢາປາ ແລະ ນາງ ອາວຕີ ີ ເຊຸ່ ງິ ເປັນພຸ່ ແມຸ່ ຂອງ ເທບພະເຈາົ້ ທງັ ຫຼາຍ, ນນັ້ ແມຸ່ ນ ເຮດັ ໃຫພ້ ະອງົ ໄດພ້ ບົ ກບັ ນາງ ສະກນຕະລາ ພອ້ ມດວ້ ຍລູກຊາຍ. ພະອງົ ພອ້ ມດວ້ ຍພະມະເຫສີ ແລະ ໂອລດົ ກບັ ຄນ ສຸ່ ູວງັ ທຸ່ າມກາງບນັ ຍາກາດຕອ້ ນຮບັ ຢຸ່ າງຟົດຟນ້ ຂອງບຸ່ າວໄພຸ່ ລາຊະດອນ, ພະໂອລດົ ເບຣີ າຕາຂນຶ້ ຄອງລາຊະບນັ ລງັ ປົກຄອງບາ້ ນເມອງແທນພະອງົ ຕຸ່ ໄປ. <………..> ເລຸ່ ອງສນັ້ “ເໝອນນກົ ທຸ່ ຈີ າກຮງັ ” ຜະຕກິ ຈກັ ກຣະວະຕີ ແມຸ່ ນຫວົ ໜາພວກເດກັ ນອ້ ຍທຸ່ ເີ ປັນໝຸ່ ູເພຸ່ ອນໃນບາ້ ນດຽວກນັ , ມໜ້ ຸ່ ງຶ ເຂາົ ເກດີ ມີ ຄວາມຄດິ ຈງັ ໄຮຂນຶ້ ຢູໃນສະໝອງ ຢຸ່ ູໃກບ້ າ້ ນມຂີ ອນໄມທ້ ຸ່ ອນໜຸ່ ງຶ ຄາ້ ງຢຸ່ ູແຄມນທຸ່ ມີ ຕີ ມົ , ເຈາົ້ ຂອງໄມທ້ ຸ່ ອນນມີ້ ີ ໂຄງການຈະເລຸ່ ອຍເຮດັ ເປັນເສາົ ເຮອນ. ຜະຕກິ ມາຊຸ່ ວຍກນັ ຊກລງົ ນາ້ ເມຸ່ ອເຈາົ້ ຂອງມາຊອກບຸ່ ເຫນັ ກຈະເກດີ ໃຈ ຮາ້ ຍ, ການເຮດັ ແນວນເີ້ ຂາົ ກບັ ໝຸ່ ກູ ຈະໄດຮ້ ບັ ຄວາມມຸ່ ວນຊຸ່ ນ. ສະນນັ້ , ໝຸ່ ທູ ກໆຄນົ ກສະໜບັ ສະໜນູ ຄວາມຄດິ ນີ້ ແລະ ພອ້ ມໃຈກນັ ປະຕບິ ດັ ຕາມຄາສຸ່ ງັ ຂອງຜະຕກິ . ໃນຂະນະທຸ່ ພີ ວກເດກັ ນອ້ ຍກາລງັ ຈະລງົ ມຍູຂ້ ອນໄມນ້ ນັ້ ພດມີ ກັ ຂນັ ນອ້ ງຊາຍຂອງຜະຕກິ ຜຸ່ ານ ມາ. ເຂາົ້ ໄປນຸ່ ງັ ຂອນໄມນນັ້ ໂດຍບຸ່ ປາກບຸ່ ເວາົ້ ຫຍງັ , ເຮດັ ໃຫພ້ ວກເດກັ ນອ້ ຍພາກນັ ງງົ ຊຸ່ ວົ ຂະນະໜຸ່ ງຶ ໝຸ່ ຄູ ນົ ໜຸ່ ງຶ ຂອງຜະຕກິ ຍຸ່ າງ ເຂາົ້ ໄປຍູມ້ ກັ ຂນັ ຄຸ່ ອຍໆ ແລວ້ ບອກໃຫເ້ ຂາົ ລກອອກຈາກໄມທ້ ຸ່ ອນນນັ້ ແຕຸ່ ມກັ ຂນັ ເຮດັ ໜາ້ ຕາເສຍີ ແບບບຸ່ ຮອ້ ນອກົ ຮອ້ ນໃຈ, ທາທຸ່ າຕນົ ຄາ້ ຍຄນກັ ປັດຊະຍາທຸ່ ກີ າລງັ ຄດິ ເຖງິ ເລຸ່ ອງຄວາມໄຮປ້ ະໂຫຍດຂອງການຫຼນິ້ ຕຸ່ າງໆ ຜະຕກົ ໃຈ ຮາ້ ຍ ແລະ ຮອ້ ງຂນຶ້ ວຸ່ າ: “ມກັ ຂນັ ! ຖາ້ ບຸ່ ລກຂນຶ້ ດຽວນກີ້ ູຈະຈດັ ການມງຶ \"! ແທນທຸ່ ມີ ກັ ຂນັ ຈະປະຕບິ ດັ ຕາມເຂາົ ຊາ້ ຫຍບັ ໄປນຸ່ ງັ ບຸ່ ອນໃໝຸ່ ເພຸ່ ອໃຫສ້ ະບາຍກວຸ່ າເກຸ່ າົ . ເມຸ່ ອສະຖານະການເປັນແນວນີ້ ກເປັນສຸ່ ງິ ຊດັ ເຈນແລວ້ ວຸ່ າຖາ້ ຫາກຜະຕກິ ຕອ້ ງການຮກັ ສາໜາ້ ຂອງຕນົ ເອງ ໄວ້ ເນຸ່ ອງຈາກວຸ່ າເປັນຫວົ ໜາ້ ໂປຸ່ ໝຸ່ ແູ ລວ້ ເຂາົ ຕອ້ ງໄດປ້ ະຕບິ ດັ ຕາມສຸ່ ງິ ທຸ່ ຕີ ນົ ເອງໄດ້ ລຸ່ ນັ ວາຈາໄວ.້ ແຕຸ່ ພເຂາົ້ ຕາຈນົ ເຂາົ ພດັ ບຸ່ ກາ້ ເຖງິ ຢຸ່ າງໃດກຕາມດວ້ ຍສະໝອງອນັ ແຫຼມຄມົ ເຂາົ ພດັ ມວີ ທິ ີ ໃໝຸ່ ການແກງ້ ນອ້ ງຊາຍ, ໃນຄະນະດຽວ ກນັ ກໃຫໝ້ ຸ່ ເູ ພຸ່ ອນໄດຮ້ ບັ ຄວາມມຸ່ ວນຊຸ່ ນນາພອ້ ມ. ເມຸ່ ອຄດິ ໄດເ້ ຂາົ ກສຸ່ ງັ ໃຫພ້ ກັ ພວກກຸ່ ງິ ໄມທ້ ຸ່ ອນນນັ້ ທງັ ໆທຸ່ ມີ ກັ ຂນັ ຍງັ ນຸ່ ງັ ຢູຫນັ້ ມກັ ຂນັ ໄດຍ້ ນິ ຄາສຸ່ ງັ ຂອງຜະຕກິ ແຕຸ່ ເພາະບຸ່ ຢາກເສຍຫນາ້ ເໝອນກບັ ມະນດທຸ່ ວົ ໄປຈຸ່ ງິ ບຸ່ ຍອມລກ ອອກ. ມກັ ຂນັ ເບຸ່ ງິ ຂາ້ ມຫຼາຍສຸ່ ງິ ຫຼາຍຢຸ່ າງ ຈຸ່ ງິ ເບຸ່ ງິ ບຸ່ ເຫນັ ອນັ ຕະລາຍທຸ່ ແີ ອບແຝງຢຸ່ ູໃນການກະທາອນັ ນນັ້ . ພວກເດກັ ນອ້ ຍພາກນັ ຍູທ້ ຸ່ ອນໄມໝ້ ດົ ແຮງ ພອ້ ມທງັ ສຸ່ ງົ ສຽງໃຫສ້ ນັ ຍານ “ໜຸ່ ງຶ ສອງ ສາມ ອດ ພສດສຽງ ອດ” ໄມທ້ ຸ່ ອນນນັ້ ກກງິ້ ລງົ ໄປແຄມນາ້ ພອ້ ມດຽວກນັ ນນັ້ ປັດຊະຍາ, ກຽດສກັ ສີ ແລະ ທກສຸ່ ງິ ທກຢຸ່ າງຂອງມກັ ຂນັ ກ ກງິ້ ລງົ ໄປນາກນັ . ເມຸ່ ອເດກັ ນອ້ ຍຄນົ ອຸ່ ນໆ ເຫນັ ມກັ ຂນັ ຫງາຍຫງຼັ ລງົ ດນິ ກພາກນັ ຫວົ ຂວນັ ຈນົ ທອ້ ງຄດັ ທອ້ ງແຂງ ແຕຸ່ ຜະຕກິ 154 ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ

ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ ບຸ່ ພໃຈເລຍີ ເພາະເຂາົ ຮູດ້ ວີ ຸ່ າແມຸ່ ນຫຍງັ ກາລງັ ຈະເກດີ ຂນຶ້ ແລະ ເຂາົ ຄດິ ບຸ່ ຜດິ ເພາະວຸ່ າມກັ ຂນັ ຟາ້ ວລກຂນຶ້ ແລວ້ ຮອ້ ງໂວຍວາຍເໝອນຜປີ ີສາດ. ເຂາົ ແລຸ່ ນເຂາົ້ ມາຫາຜະຕກິ ແລວ້ ເອາົ ກາປັນ້ ຊກົ ໜາ້ ພອ້ ມທງັ ຕນີ ເຕາະຜະຕກິ , ຫຼງັ ຈາກນນັ້ ເຂາົ ກຮອ້ ງໄຫແ້ ລວ້ ແລຸ່ ນກບັ ເມອເຮອນ ຜະຕກິ ເຊດັ ນາ້ ຕາແລວ້ ຍຸ່ າງໄປນຸ່ ງັ ຢຸ່ ູເຮອແຄມນາ້ ໃນມມຫີ ຍາ້ ສອງສາມຕນົ້ ທຸ່ ເີ ຂາົ ເອາົ ກດັ ຫຼນິ້ ໃນຂະນະນນັ້ ມເີ ຮອລາໜຸ່ ງຶ ແລຸ່ ນເຂາົ້ ມາຈອດທຸ່ າ, ມຊີ າຍຜູໜ້ ຸ່ ງຶ ຜມົ ຫງອກເຕມັ ຫວົ , ມໜີ ວດດາຍຸ່ າງຂນຶ້ ມາຕາມຝຸ່ ັງ ລາວເຫນັ ຜະຕກິ ນຸ່ ງັ ຢຸ່ ູເຮອຈຸ່ ງິ ເຂາົ້ ໄປຖາມວຸ່ າ: “ຫຼານ” ເຮອນຂອງຄອບຈກັ ກຣະວຕິ ຢີ ຸ່ ູ ໃສນ? ຜະຕກິ ບຸ່ ສນົ ໃຈຄາເວາົ້ ຂອງຊາຍຄນົ ນນັ້ ເຂາົ ຍງັ ຄງົ ກດັ ຕນົ້ ຫຍາ້ ຫຼນິ້ ຕຸ່ ໄປ, ບຸ່ ດນົ ກຈຍ້ ສບົ ແລະ ຊມີ້ ໄປວຸ່ າ: “ຢຸ່ ູທາງພນ້ ນະ” ແຕຸ່ ການຊມີ້ ຂອງເຂາົ ເປັນການຊແີ້ ບບບຸ່ ແນຸ່ ນອນ , ສະແດງຢຸ່ າງເດຸ່ ນັ ຊດັ ຊາຍຜູນ້ ນັ້ ຈຸ່ ງິ ຖາມເຂາົ ຄນ ອກີ ຄງັ້ ດວ້ ຍຄາຖາມເກຸ່ າົ ແທນທຸ່ ຈີ ະຕອບ ຜະລກິ ກບັ ແກວຸ່ ງຕນີ ໄປມາຢຸ່ ູເທງິ ພນ້ ນາ້ ຂາ້ ງເຮອ ແລວ້ ກຸ່ ເວາົ້ ຢຸ່ າງໜາ້ ຕາ ເສຍີ ວຸ່ າ: “ໄປຫາເອາົ ເອງ” ທາງປາກກກດັ ຕນົ້ ຫຍາ້ ຫຼນິ້ ຕຸ່ ໄປ. ຂະນະນນັ້ ພດມີ ຄີ ນົ ໃຊແ້ ລຸ່ ນອອກມາຈາກບາ້ ນ ບອກໃຫຜ້ ະຕກິ ເມອຶ ເຮອນເພາະແມຸ່ ເອນີ້ ແຕຸ່ ຜະຕກິ ບຸ່ ຍອມອອກຈາກທຸ່ ນີ ນັ້ ເວລານຄີ້ ນົ ໃຊຈ້ າຕອ້ ງສະແດງຕນົ ເປັນນາຍຈາ້ ງ ເຂາົ ເຂາົ້ ອູມ້ ແລວ້ ແບກໃສຸ່ ບຸ່ າ. ເຖງິ ວຸ່ າຜະຕກິ ຈະໃຊຕ້ ນີ ຖບີ ແລະ ດນີ້ ຮນົ ຢຸ່ າງຄຽດແຄນ້ ແຕຸ່ ກບຸ່ ໄດຮ້ ບັ ຜນົ ສາເລດັ , ພຜະຕກິ ຍຸ່ າງຕນີ ກາ້ ວເຂາົ້ ບາ້ ນ ແມຸ່ ຫຼຽວເຫນັ ຈຸ່ ງຶ ຮອ້ ງສຽງຮຽກເຂາົ ດງັ ໆພອ້ ມທງັ ຖາມວຸ່ າ: “ເຈາົ້ ຂຸ່ ມົ ເຫງັ ນອ້ ງອກີ ແລວ້ ແມຸ່ ນບຸ່ ?” ຜະຕກິ ຕອບຢຸ່ າງແຄນ້ ເຄອງວຸ່ າ: “ບຸ່ ຂອ້ ຍບຸ່ ໄດຂ້ ຸ່ ມົ ເຫງັ , ຜູໃ້ ດບອກແມຸ່ ວຸ່ າຂອ້ ຍຂຸ່ ມົ ເຫງັ ນອ້ ງ?” “ຢຸ່ າເລຍີ ເຈາົ້ ຢຸ່ າມາຕວົ ະ ເຈາົ້ ຂຸ່ ມົ ເຫງັ ນອ້ ງແທໆ້ ” ແມຸ່ ເວາົ້ ດວ້ ຍສຽງດງັ “ຂອ້ ຍບອກແມຸ່ ແລວ້ ຂອ້ ຍບຸ່ ໄດຂ້ ຸ່ ມົ ເຫງັ , ບຸ່ ເຊຸ່ ອແມຸ່ ລອງຖາມມກັ ຂນັ ເບຸ່ ງິ ດູ!” ຜະຕກິ ຕອບຢຸ່ າງແຄນ້ ໃຈແຕຸ່ ມກັ ຂນັ ເຫນັ ວຸ່ າເປັນການໄດປ້ ຽບຈະຕອ້ ງ ຢນຢັນຄາຟອ້ ງເກຸ່ າົ ຈຸ່ ງິ ເວາົ້ ຂນຶ້ ທນັ ທວີ ຸ່ າ: “ແທອ້ ຸ່ ຫີ ຼີ ເຂາົ ຕຂີ ອ້ ຍອຸ່ ຫີ ຼ”ີ ຜະຕກິ ໝດົ ຄວາມອດົ ທນົ ເຂາົ ບຸ່ ສາມາດຈະທນົ ຄວາມບຸ່ ຍຕທິ າແບບນນັ້ ໄດຕ້ ຸ່ ໄປ ຈຸ່ ງິ ແລຸ່ ນເຂາົ້ ຫາມກັ ຂນັ ແລວ້ ເອາົ ກາປັນ້ ຊກົ ຮຸ່ າງກາຍຂອງມກັ ຂນັ ສອງສາມບາດພອ້ ມທງັ ເວາົ້ ວຸ່ າ: “ນແີ້ ນຸ່ ! ນແີ້ ນ! ນແີ້ ນຸ່ ! ມກັ ຕວົ ະຫາຼ ຍ”. ຝຸ່ າຍຜູເ້ ປັນແມຸ່ ຮບີ ເຂາົ້ ຊຸ່ ວຍມກັ ຂນັ ທນັ ທີ ນາງດງຶ ຕວົ ຜະຕກິ ໃຫອ້ ອກຫຸ່ າງຈາກນອ້ ງຊາຍ ພອ້ ມ ກບັ ໃຊຝ້ າ ມຕຜີ ະຕກິ ຫຼາຍບາດຢຸ່ າງຮນແຮງ, ຜະຕກິ ຫນັ ມາຍູແ້ ມຸ່ ເຊໄປຂາ້ ງໜຸ່ ງຶ . ທນັ ໃດນນັ້ ສຽງປອ້ ຍດຸ່ າຂອງແມຸ່ ກດງັ ຂນຶ້ ວຸ່ າ: “ເຈາົ້ ລກູ ຊຸ່ ວົ , ເຈາົ້ ຈະຂາ້ ແມຸ່ ຂອງເຈາົ້ ເອງບຸ່ ?”. ໃນຂະນະທຸ່ ກີ າລງັ ສນົ ລະວນົ ວຸ່ ນວາຍກນັ ຢຸ່ ູນນັ້ ຊາຍແປກໜາ້ ຜມົ ຫງອກທຸ່ ກີ ຸ່ າວມາແລວ້ ແຕຸ່ ຕນົ້ ກໄປຮອດ ພດ,ີ ເຂາົ ໄດສ້ ອບຖາມບນັ ຫາເລຸ່ ອງລາວວຸ່ າ: ໄດເ້ ກດີ ບນັ ຫາຫຍງັ ຂນຶ້ . ຕອນນນັ້ ສງັ ເກດເບຸ່ ງິ ວຸ່ າຜະຕກິ ມອີ າການ ເຂນີ ໆ ແລະ ອາຍໆ. ແຕຸ່ ພຸ່ ແມຸ່ ຂອງເຂາົ ຖອຍຫຼງັ ໄປສອງສາມກາ້ ວ ແລວ້ ສງັ ເກດເບຸ່ ງິ ຊາຍແປກໜາ້ ນນັ້ ຢຸ່ າງຈງິ ຈງັ ທນັ ໃດຄວາມ ຮາ້ ຍຂອງນາງກປຸ່ ຽນເປັນຄວາມປະຫາຼ ດໃຈ. ທງັ ນເີ້ ພາະປາກດົ ວຸ່ ານາງຈຸ່ ຈາອາ້ ຍຂອງນາງໄດ້ ແລະ ອທານຂນ້ ວຸ່ າ: “ເອີ ອາ້ ຍ! ໄປຈຸ່ ງັ ໃດມາຈຸ່ ງັ ໃດຈຸ່ ງິ ມາຮອດໄດລ້ ະວນັ ນ?ີ້ ”. ເວາົ້ ສດນາງກກມົ້ ລງົ ເອາົ ມແປະຕນີ ຂອງຊາຍຜູນ້ ນັ້ ເຊຸ່ ງິ ບຸ່ ແມຸ່ ນຜູອ້ ຸ່ ນຜູໄ້ ກ ແຕຸ່ ເປັນອາ້ ຍຂອງນາງເອງຊຸ່ ວຸ່ າ ພິ ສາພອນ ໄປທາມາຫາກນິ ຢຸ່ ູເມອງບອມເບ, ຫຼງັ ຈາກແມຸ່ ຂອງຜະຕກິ ໄດເ້ ຂາົ້ ພທິ ສີ ຸ່ ູຂວນັ ແຕຸ່ ງງານບຸ່ ດນົ . ຕຸ່ ມາພຸ່ ຂອງຜະ ຕກິ ໄດເ້ ສຍຊວີ ດິ ລະຫວຸ່ າງທຸ່ ພີ ສິ າພອນຢຸ່ ູເມອງບອມເບ. ມາບດັ ນພີ້ ສິ າພອນໄດກ້ ບັ ມາຫາເມອງກນັ ກດັ ຕາ ແລະ ໄດ້ ສອບຖາມເຖງິ ນອ້ ງສາວຂອງຕນົ ທນັ ທ,ີ ພຮູແ້ ຫຸ່ ຼງທຸ່ ຢີ ຸ່ ູແນຸ່ ນອນເຂາົ ຈຸ່ ງຶ ຮບີ ໄປຫາ. 155 ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ

ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ ສອງສາມວນັ ຕຸ່ ມາຈາກນນັ້ ເປັນໄລຍະເວລາແຫຸ່ ງຄວາມຊຸ່ ນຊມົ ພສິ າພອນ ໄດສ້ ອບຖາມນອ້ ງສາວກຸ່ ຽວ ກບັ ການຜດິ ກນັ ຂອງຫຼານທງັ ສອງ ຄຜະຕກິ ແລະ ມກັ ຂນັ ກໄດຮ້ ບັ ຄາຕອບວຸ່ າ ມກັ ຂນັ ເປັຍເດກັ ດ້ ແລະ ເກເລ, ມກັ ສາ້ ງຄວາມຫຍງ້ ຍາກໃຫຜ້ ູອ້ ຸ່ ນຢຸ່ ູຕະຫຼອດເວລາ. ນແກຈາກນເີ້ ຂາົ ຍງັ ເປັນຄນົ ຂຄີ້ າ້ ນ ສຸ່ ວນມກັ ຂນັ ນນັ້ ເປັນຄນົ ດ,ີ ມຄີ ຸ່ າປຽບດຸ່ ງັ ທອງຄາ ເວາົ້ ງຸ່າຍໆຄເປັນຄນົ ສພາບຮຽບຮອ້ ຍ ແລະ ເອາົ ໃຈໃສຸ່ ຕຸ່ ການສກຶ ສາຮຸ່ າຮຽນເປັນຢຸ່ າງດ.ີ ເມຸ່ ອ ໄດຟ້ ັງດຸ່ ງັ ນນັ້ ພສິ າພອນຈຸ່ ງຶ ເອຍີ ປາກເອາົ ຜະຕກິ ໄປລຽ້ ງ ແລະ ໃຫກ້ ານສກຶ ສາໃນເມອງກນັ ກດັ ຕາຂອງຕນົ . ທງັ ນເີ້ ພຸ່ ອ ຊຸ່ ວຍປົດປຸ່ ອຍພາລະໃຫແ້ ກຸ່ ນອ້ ງສາວຂອງຕນົ . ຝຸ່ າຍແມຸ່ ຜູເ້ ປັນໝາ້ ຍເມຸ່ ອໄດຍ້ ນິ ອແນວນນັ້ ກຍນິ ດ.ີ ລງຈຸ່ ງຶ ຖາມຫາຼ ນ ວຸ່ າຢາກຈະໄປຢຸ່ ູເມອງກນັ ກດັ ຕານາລງບ ເຊຸ່ ງິ ຄາຖາມນໄີ້ ດກ້ ຸ່ ໃຫເ້ ກດີ ຄວາມດໃີ ຈແກຸ່ ຜະຕກິ ເປັນລາ້ ນເທຸ່ າົ . ເຂາົ ຟາ້ ວ ຕອບຮບັ ທນັ ທວີ ຸ່ າ “ໄປແນຸ່ ນອນຂອ້ ຍຢາກໄປກບັ ພຸ່ ລງອຫີ ຼ”ີ . ເວລານເີ້ ຂາົ ເວາົ້ ດວ້ ຍສໜີ າ້ ທຸ່ ສີ ະແດງໃຫເ້ ຫນັ ຢຸ່ າງເດຸ່ ນັ ຊດັ ວຸ່ າ ເຂາົ ມໃີ ຈມຸ່ ງໝນັ້ ແນວນນັ້ ແທ.້ ການທຸ່ ຜີ ະຕກິ ໄດໄ້ ປຢຸ່ ູກບັ ລງຂອງເຂາົ ທຸ່ ເີ ມອງກນັ ກດັ ຕານນັ້ ເຮດັ ໃຫແ້ ມຸ່ ມຄີ ວາມດໃີ ຈຢຸ່ າງຍຸ່ ງິ ເພາະໃນຕວົ ຈງິ ແລວ້ ນາງບຸ່ ຄຸ່ ອຍມກັ ນໄິ ສຂອງຜະຕກິ ປານໃດ. ອກີ ຢຸ່ າງໜຸ່ ງຶ ອາ້ ຍນອ້ ງສອງຄນົ ນບີ້ ຸ່ ຄຸ່ ອຍຈະຖກກນັ ປານໃດ ນອກ ຈາກນນີ້ າງຍງັ ຄດິ ທກມວ້ ຸ່ າບຸ່ ແມຸ່ ນມໃ້ ດກມໜ້ ຸ່ ງຶ ຜະຕກິ ຕອ້ ງຂຸ່ ມົ ນອ້ ງຈມົ ນາ້ ໃຫຕ້ າຍ ຫຼ ບຸ່ ກຈະຕຫີ ວົ ນອ້ ງແຕກ ຫຼ ບຸ່ ກຈະຍແຍຸ່ ໃຫເ້ ຮດັ ສຸ່ ງິ ທຸ່ ບີ ຸ່ ດຢີ ຸ່ າງໃດຢຸ່ າງໜຸ່ ງຶ ແນຸ່ ນອນ. ໃນຂະນະດຽວກນັ ນນັ້ ກຮູສ້ ກຶ ແຄນ້ ໃຈໜອ້ ຍໜຸ່ ງຶ ທຸ່ ຜີ ະຕກິ ສະ ແດງຄວາມກະຕລລນົ້ ຢຸ່ າງອອກໜາ້ ອອກຕາທຸ່ ຈີ ະອອກໄປໃຫພ້ ນົ້ ຈາກບາ້ ນ. ເມຸ່ ອທງັ ສອງຝຸ່ າຍຕກົ ລງົ ກນັ ເປັນທຸ່ ຮີ ຽບຮອ້ ຍແລວ້ ຜະຕກິ ກຖາມລງຂອງເຂາົ ຈນົ ເກອບທກນາທກີ ວຸ່ າໄດ້ ວຸ່ າມໃ້ ດຈະອອກເດນີ ທາງ, ເຂາົ ມຄີ ວາມຕຸ່ ນເຕນັ້ ຢຸ່ ູຕະຫຼອດເວລາ ກບັ ຄວາມຄດິ ທຸ່ ຈີ ະເຂາົ້ ສຸ່ ູເມອງກນັ ກດັ ຕາຈນົ ເຖງິ ກາງຄນກນອນບຸ່ ຫຼບັ , ເຂາົ ໄດເ້ ອາົ ຊບັ ສມົ ບດັ ອນັ ເປັນທຸ່ ຫີ ຸ່ ວງແຫນຂອງເຂາົ ໃຫແ້ ກຸ່ ມກັ ຂນັ ທງັ ໝດົ ຕະຫອຼ ດໄປເລຍີ . ມເີ ບດັ ຕກົ ປາໜຸ່ ງຶ ຄນັ , ມດີ ໃຫຍຸ່ ໜຸ່ ງຶ ດວງ. ຄວາມມນີ າ້ ໃຈເອອ້ ເຝ້ອເພຸ່ ອແຜຸ່ ທຸ່ ມີ ຕີ ຸ່ ມກັ ຂນັ ໃນໄລຍະທຸ່ ຈີ ະຕອ້ ງຈາກ ກນັ ໃນຄງັ້ ນີ້ ເປັນໄປຢຸ່ າງປາສະຈາກຂອບເຂດ ແລະ ເງຸ່ອນໄຂໂດຍຈງິ ໃຈ. ເມຸ່ ອລງ ແລະ ຫຼານທງັ ສອງເດນີ ທາງເຖງິ ເມອງກນັ ກດັ ຕາ ຜະຕກິ ກພບົ ກບັ ປາ້ ເປັນຄງັ້ ທາອດິ . ປາ້ ຮູສ້ ກຶ ບຸ່ ພ ໃຈເລຍີ ທຸ່ ມີ ສີ ະມາຊກິ ເພຸ່ ມີ ຂນຶ້ ໃນຄອບຄວົ ຂອງນາງ. ຍອ້ ນວຸ່ າລາພງັ ລູກຊາຍສາມຄນົ ຂອງນາງກພຽງພແລວ້ ທຸ່ ຈີ ະ ຕອ້ ງໄດເ້ ບຸ່ ງິ ແຍງ, ໂດຍບຸ່ ຕອ້ ງໄຝຸ່ ຫາຜູອ້ ຸ່ ນມາເພຸ່ ມີ ເຕມີ . ນອກຈາກນກີ້ ານທຸ່ ຈີ ະເອາົ ເດກັ ຜູຊ້ າຍບາ້ ນນອກໄວ 14 ປີ ມາລຽ້ ງນນັ້ ນບັ ວຸ່ າເປັນເລຸ່ ອງທຸ່ ຫີ ຍງ້ ຍາກບຸ່ ແມຸ່ ນໜອ້ ຍ. ທຸ່ ຈີ ງິ ແລວ້ ພສິ າພອນໜາ້ ຈະຄດິ ໃຫຮ້ ອບຄອບກຸ່ ອນທຸ່ ຈີ ະນາ ເອາົ ຫຼານຂອງຕນົ ມາແນວນນັ້ . ໃນໂລກນບີ້ ຸ່ ມຫີ ຍງັ ທຸ່ ຈີ ະກຸ່ ຄວາມລາຄານໃຈຫຼາຍໄປກວຸ່ າເດກັ ຜູຊ້ າຍໃນໄວເດກັ 14 ປີ ໃນໄວນເີ້ ຂາົ ບຸ່ ມທີ ງັ ຄວາມສງົ ສານ ຫຼ ປະ ໂຫຍດໃດໆ ຜູໃ້ ຫຍຸ່ ຈະສະແດງຄວາມຮກັ ແກຸ່ ເຂາົ ຢຸ່ າງເດກັ ນອ້ ຍໆກບຸ່ ສມົ ຄວນ, ເດກັ ຜູຊ້ າຍ ໃນໄວນມີ້ ກັ ຈະເຮດັ ຫຼ ກະທາອນັ ໃດໃຫຂ້ ວາງຄນົ ສະເໝີ ຖາ້ ຫາກເຂາົ ເວາົ້ ບຸ່ ຊດັ ເຈນຜູໃ້ ຫຍຸ່ ກວຸ່ າເຂາົ ປະພດຶ ຕນົ ເປັນ ເດກັ ນອ້ ຍ, ແຕຸ່ ຖາ້ ເຂາົ ໃຊເ້ ວາົ້ ຫຼກັ ແຫຼມກວຸ່ າຜູໃ້ ຫຍຸ່ ເຂາົ ກຖກກຸ່ າວຫາວຸ່ າແກຸ່ ແດດ. ບຸ່ ວຸ່ າເຂາົ ຈະເວາົ້ ຫຍງັ ບຸ່ ຖກຫູຖກ ຕາຂອງຜູອ້ ຸ່ ນ. ຍອ້ ນວຸ່ າເຂາົ ກາລງັ ຢຸ່ ູໃນໄວເຕບີ ໂຕບຸ່ ໜາ້ ຮກັ ໜາ້ ຊມົ ຄແຕຸ່ ກຸ່ ອນ, ເຂາົ ໃຫຍຸ່ ໄວຢຸ່ າງເປັນຕາຢາ້ ນຈນົ ເສອ້ ຜາ້ ຂາດໄປໝດົ , ສຽງເວາົ້ ຂອງເຂາົ ກແຕກຫາ້ ວ ແລະ ສຸ່ ນັ . ເດກັ ນອ້ ຍກະທາຜດິ ເຮາົ ອາດຈະໃຫອ້ ະໄພໄດບ້ ຸ່ ຍາກ ແຕຸ່ ຖາ້ ເດກັ ນນັ້ ເປັນເດກັ ໄວອາຍ 14 ແມຸ່ ນແຕຸ່ ຄວາມຜດິ ພາດທຸ່ ເີ ກດີ ຂນຶ້ ຢຸ່ າງຫຼກີ ລຽງບຸ່ ໄດກ້ ຍາກທຸ່ ອີ ະໄພໃນໄວນ,ີ້ ເດກັ ຜູຊ້ າຍຈະມຄີ ວາມສານກຶ ໃນຕວົ ເອງຢຸ່ າງຢາ້ ນກວົ ເມຸ່ ອເຂາົ ເວາົ້ ກບັ ຜູໃ້ ຫຍຸ່ ເຂາົ ຈະເວາົ້ ອກຶ ໆອກັ ໆ ຫຼ ບຸ່ ກຈະ ສະແດງ ອາການເຂນີ ໆອາຍໆ. 156 ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ

ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ ໄວນແີ້ ຫຼະເປັນໄວຊຸ່ ງຶ ໃນຫຸ່ ວງເລກິ ແຫຸ່ ງຈດິ ໃຈຂອງເຂາົ ເຂາົ ຕອ້ ງການຄວາມເອາົ ໃຈໃສ ແລະ ຄວາມຮກັ ຈາກຜູໃ້ ຫຍຸ່ ຢຸ່ າງຫຼວງຫຼາຍ ເຂາົ ຈະພກັ ດຍີ ອມເປັນທາດແກຸ່ ຜູທ້ ຸ່ ສີ ະແດງຄວາມຫຸ່ ວງໃຍແກຸ່ ເຂາົ ຢຸ່ າງເປີດເຜຍີ . ເພາະ ການກະທາແບບນຖີ້ ກນັ ວຸ່ າເປັນການເອາົ ໃຈເດກັ ເກນີ ໄປ ແລະ ຈະເຮດັ ໃຫເ້ ສຍເດກັ ເພາະສະນນັ້ ບາງເທຸ່ ອຈະຖກຕ,ີ ບາງເທຸ່ ອຈະຖກຮາ້ ຍເດກັ ກເລຍີ ມ,ີ ສະພາບຄາ້ ຍຄກບັ ໝາທຸ່ ບີ ຸ່ ມເີ ຈາົ້ ຂອງ. ບາ້ ນຂອງເຂາົ ເອງເທຸ່ າົ ນນັ້ ເປັນສະຫວນັ ທຸ່ ເີ ດກັ ນອ້ ຍຜູຊ້ າຍໄວ 14 ປີ ຫາກຮູຈ້ ກັ ການໄປຢຸ່ ູນາເຄຫາສະຖານ ບາ້ ນຊຸ່ ອງອຸ່ ນ ຮຸ່ ວມກບັ ຄນົ ແປກໜາ້ ຍຸ່ ອມບຸ່ ຜດິ ຫຍງັ ກບັ ການນາຕວົ ເຂາົ ເຂາົ້ ໄປທລະມານ ໃນຂະນະດຽວກນັ ກ ເປັນຄວາມສກກາຍສກໃຈກບັ ເຂາົ ຢຸ່ າງຊາບຊງຶ້ ທຸ່ ຈີ ະໄດເ້ ຫນັ ການຍມິ້ ແຍມ້ ແຈຸ່ ມໃສເອາົ ອກົ ເອາົ ໃຈຈາກຍາດພຸ່ ນີ ອ້ ງ ໂດຍປາສະຈາກການດູໝຸ່ ນິ ປະໝາດ. ຜະຕກິ ຮູສ້ ກຶ ຊອກຊາ້ ລະກາໃຈທຸ່ ສີ ດ ທຸ່ ສີ ງັ ເກດເຫນັ ວຸ່ າຕນົ ເປັນພາລະກດິ ທຸ່ ບີ ຸ່ ປາຖະໜາຂອງບາ້ ນ ແມຸ່ ປາ້ ຜູ ້ ສະແດງຄວາມຄຽດຊງັ ແລະ ບຸ່ ນາພາຕຸ່ ເຂາົ ຢຸ່ ູຕະຫຼອດເວລາ. ເມຸ່ ອໃດທຸ່ ແີ ມຸ່ ປາ້ ເອຸ່ ຍີ ປາກສງັ ໃຫເ້ ຂາົ ເຮດັ ອນັ ໃດອນັ ໜຸ່ ງຶ ເມຸ່ ອນນັ້ ເຂາົ ຈະຮູສ້ ກຶ ພາກພູມໃຈທຸ່ ສີ ດ ເວາົ້ ອກີ ຢຸ່ າງໜຸ່ ງຶ ວຸ່ າຄວາມພາກພູມໃຈຂອງເຂາົ ຈະມຫີ າຼ ຍເກນີ ຂອບເຂດ ແຕຸ່ ແລວ້ ແມຸ່ ປາ້ ເອງຈະເປັນຄນົ ສຸ່ ງັ ໃຫເ້ ຂາົ ຢດເຊາົ ການເຮດັ ວຽກນນັ້ ໆ ພອ້ ມທງັ ດຸ່ າອກີ ວຸ່ າ “ຊຸ່ າງໂງຸ່ ງຸ່າວແບບນີ້ ! ໄປ ຮຽນໜງັ ສດກີ ວຸ່ າ ໄປ”. ພດຶ ຕກິ າດຸ່ ງັ ກຸ່ າວເປັນການທລະມານຈດິ ໃຈຂອງຜະຕກິ ທຸ່ ີສດ ເຂາົ ປາຖະໜາທຸ່ ຈີ ະໄດໄ້ ປແລຸ່ ນສູບເອາົ ອາກາດບລສິ ດຫຼນິ້ ໃນພນ້ ນາ້ ອນັ ກວາ້ ງໃຫຍຸ່ ແຕຸ່ ໃນເມອງກນັ ກດັ ຕາອາກາດທຸ່ ີຈະເປັນແນວນນັ້ ແມຸ່ ນບຸ່ ມ.ີ ໃນ ທຸ່ າມກາງເຮອນຊານບາ້ ນຊຸ່ ອງ ແລະ ກາແພງທຸ່ ີອອ້ ມຕົວເຂາົ ຢຸ່ ູ. ທກໆຄນຜະຕກິ ໄດຝ້ ັນເຖິງບາ້ ນນອ້ ຍໆໃນ ຊນົ ນະບດົ ຂອງເຂາົ ແລະ ປາຖະໜາທຸ່ ຈີ ະໄດກ້ ບັ ຄນໄປສຸ່ ູບາ້ ນ, ເຂາົ ຍງັ ຈາພາບທຸ່ ງົ ນາອນັ ກວາ້ ງໃຫຍຸ່ ໄພສານທຸ່ ເີ ຂາົ ເຄຍີ ໃຊເ້ ປັນບຸ່ ອນແລຸ່ ນຫຼນິ້ ວຸ່ າວທກມ,້ ເຂາົ ຍງັ ລະນກຶ ເຖງິ ຝຸ່ ັງແມຸ່ ນາ້ ອນັ ຂຽວອຸ່ ມທຸ່ ມທຸ່ ເີ ຂາົ ເຄຍີ ຍຸ່ າງຮອ້ ງເພງ ແລະ ສຸ່ ງົ ສຽງກວິ້ ຈາ້ ວຫຼນິ້ , ບນັ ດາຫວ້ ຍນາ້ ລາເຊທຸ່ ເີ ຂາົ ເຄຍີ ດາ ຍງັ ຢຸ່ ູໃນຄວາມຊງົ ຈາຂອງເຂາົ ສະເໝ,ີ ເຂາົ ຄດິ ເຫນັ ໜາ້ ໝຸ່ ູ ເພຸ່ ອນເຊຸ່ ງິ ເຂາົ ເຄຍີ ສຸ່ ງົ ສຽງບນັ ຊາໄດທ້ ງັ ກາງເວນັ ແລະ ກາງຄນ. ເຂາົ ອດົ ຄດິ ບຸ່ ໄດເຖງິ ວຸ່ າແມຸ່ ຈະປອ້ ຍດຸ່ າ ແລະ ມໃີ ຈ ອະຄະຕຕິ ຸ່ ເຂາົ ກຕາມຄວາມຢາກຢຸ່ ູໃກຊ້ ດິ ຕດິ ແທດຜູບ້ ງັ ເກດີ ເກາົ້ ຄາ້ ຍຄກບັ ລູກສດັ ທຸ່ ີຢາກຢຸ່ ູໃກແ້ ມຸ່ ຂອງມນັ , ຄວາມປາຖະໜາທຸ່ ຈີ ະໄດຢ້ ຸ່ ູໃນທຸ່ າມກາງຄນົ ຮກັ , ຄວາມອາ້ ງວາ້ ງເປຸ່ ົາປຸ່ ຽວໃນເມຸ່ ອຕອ້ ງພດັ ພາກຈາກເພຸ່ ອຶ ນມດິ , ສຽງ ສະອນ້ ຫາແມຸ່ ຈາກຫອ້ ງ ເລກິ ຂອງຫວົ ໃຈ ອນັ ເກດີ ຂນຶ້ ຢຸ່ າງງຽບສະຫງດັ ເໝອນດຸ່ ງັ ລູກນອ້ ຍໄຫຫ້ າແມຸ່ ໃນຍາມຄຸ່ າ ຄນ. ຄວາມຕອ້ ງການອນັ ນີ້ ຂອງຫວົ ໃຈ ອນັ ເກດີ ຈາກສນັ ຊາດຕະຍານຂອງສດັ ໂລກ ໄດສ້ າ້ ງຄວາມປຸ່ ັນປຸ່ ວນແກຸ່ ຈດິ ໃຈຂອງຜະຕກິ ເດກັ ລູກທຸ່ ງົ ຜູໜ້ າ້ ຕາຂຮີ້ າ້ ຍຮຸ່ າງກາຍຈຸ່ ອຍຜອມ ແລະ ມຄີ ວາມຢ້ານກວົ ເປັນປະຈາບຸ່ , ມຜີ ຸ່ ູໃດ ສາມາດເຂາົ້ ໃຈຄວາມທລະມານທຸ່ ເີ ຂາົ ກາລງັ ໄດຮ້ ບັ ຢຸ່ ູໄດ້ ແຕຸ່ ສະພາບດຸ່ ງັ ກຸ່ າວນນັ້ ໄດຄ້ ຸ່ ອຍໆ ກນກນິ ຫວົ ໃຈຂອງເຂາົ ໃຫຄ້ ຸ່ ອຍໆລະລາຍລງົ ເທຸ່ ອລະເລກັ ເທຸ່ ອລະໜອ້ ຍ. ຢຸ່ ູໃນໂຮງຮຽນກປາກດົ ວຸ່ າ ຜະຕກິ ເປັນເດກັ ທຸ່ ຮີ ຽນໄດໄ້ ວທຸ່ ສີ ດໃນຈານວນເດກັ ທງັ ໝດົ ເມຸ່ ອຄູຖາມຫຍງັ ເຂາົ ຈະຢນຊງຶ ໃຈລອຍບຸ່ ສາມາດໃຫຄ້ າຕອບຫຍງັ ໄດ້ ແລະ ຍອມຮບັ ເໝອນລາທຸ່ ເີ ຈາົ້ ຂອງໃສຸ່ ເຄຸ່ ອງໜກັ ເກນີ ໄປ, ເວລາພກັ ຮຽນເມຸ່ ອໝຸ່ ເູ ພຸ່ ອນລງົ ໄປຫຼນິ້ ຢຸ່ ູລຸ່ ມ ຜະຕກິ ຈະຢນສະຕລິ ອຍຢຸ່ ູທຸ່ ປີ ຸ່ ອງຢຽ້ ມຫອ້ ງຮຽນ ໃຈລອຍເບຸ່ ງິ ຫຼງັ ຄາ ບາ້ ນທຸ່ ຢີ ຸ່ ູໄກໆພນ້ ແລະ ຖາ້ ຫາກບງັ ເອນີ ໄດເ້ ຫນັ ເດກັ ນອ້ ຍແລຸ່ ນຫຼນິ້ ເທງິ ດາດຟາ້ ຫຼງັ ຄາຕກຶ ຫວົ ໃຈຂອງເຂາົ ກຈະຕນ້ ຕນັ ແລະ ເຈບັ ປວດດວ້ ຍຄວາມມຸ່ ງມາດປາຖະໜານາໆປະການ. ມໜ້ ຸ່ ງຶ ເຂາົ ລວບລວມກາລງັ ໃຈທຸ່ ມີ ຢີ ຸ່ ູ ແລວ້ ເຂາົ້ ໄປຖາມລງຂອງເຂາົ ວຸ່ າ “ລງຍາມໃດຂອ້ ຍຈຸ່ ງິ ຈະກບັ ບາ້ ນໄດ້ ?” ລງຕອບວຸ່ າ “ຖາ້ ອກີ ຈກັ ໜອ້ ຍເທາະຫາຼ ນ ຖາ້ ໃຫໂ້ ຮງຮຽນປິດເທມີ ກຸ່ ອນ”. ແຕຸ່ ໂຮງຮຽນຍງັ ບຸ່ ທນັ ໄດປ້ ິດຈນົ ກວຸ່ າ ຈະເຖງິ ເດອນຕລາ ເຊຸ່ ງິ ຕອ້ ງໄດລ້ ຖາ້ ອກີ ຕຸ່ ໄປເປັນເວລາເຫງິ ນານ. 157 ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ

ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ ໃນລະຫວຸ່ າງນນັ້ ຜະຕກິ ໄດເ້ ຮດັ ປມ້ ບດົ ຮຽນເສຍ ຕາມປົກກະຕແິ ລວ້ ເຖງິ ວຸ່ າເວລາມໜີ ງັ ສຮຽນຢຸ່ ູຢຸ່ າງພຽບ ພອ້ ມ ຜະຕກິ ກມກັ ຈະຫຼາ້ ຫຼງັ ການຮຸ່ າຮຽນຢຸ່ ູແລວ້ , ແລວ້ ບາດນປີ້ ຶມ້ ຮຽນກມາເສຍອກີ . ຈຸ່ ງຶ ເຮດັ ໃຫເ້ ຂາົ ໂສກເສາົ້ ບຸ່ ສນົ ໃຈທຸ່ ຈີ ະໄປໂຮງຮຽນ ເວາົ້ ເຖງິ ຄູປະຈາຫອ້ ງກມແີ ຕຸ່ ຕເີ ຂາົ ຢຸ່ າງບຸ່ ເມດຕາປານທີ ກມ ້ ຈນົ ເຂາົ ກາຍເປັນນກັ ຮຽນທຸ່ ບີ ຸ່ ມໃີ ຜຢາກຄບົ ຄາ້ ສາມະຄມົ ນາ, ແມຸ່ ນແຕຸ່ ລູກອາ້ ຍລູກນອ້ ງດຸ່ ງັ ລູກໆຂອງລງທຸ່ ເີ ຂາົ ເອນີ້ ວຸ່ າອາ້ ຍ ກໄດດ້ ູໝຸ່ ນິ ຢຽບ ຫຍາມເຂາົ ຮາ້ ຍກວຸ່ າເດກັ ນອ້ ຍຄນົ ອຸ່ ນໆ. ໃນທຸ່ ສີ ດຜະຕກິ ກບຸ່ ສາມາດທຸ່ ຈີ ະທນົ ຕຸ່ ໄປໄດ້ ເຂາົ ຈຸ່ ງິ ໄປບອກປາ້ ຂອງເຂາົ ວຸ່ າເຂາົ ໄດເ້ ຮດັ ປຶມ້ ເສຍ. ດວ້ ຍທຸ່ າທາງທຸ່ ສີ ະແດງໃຫເ້ ຫນັ ຢຸ່ າງຊດັ ເຈນເຖງິ ຄວາມລງັ ກຽດຢຽບຫຍາມທຸ່ ສີ ດ ຜູເ້ ປັນປາ້ ຈຸ່ ງຶ ເວາົ້ ອອກມາວຸ່ າ: ເດກັ ນອ້ ຍບາ້ ນນອກໜາ້ ໂງຸ່ ຄູຈະຊປ້ ມ້ ໃໝຸ່ ໃຫມ້ ງຶ ຮຽນເດອນລະ 4-5 ຫວົ ໄດແ້ ນວໃດກູກມີ ລກູ ຂອງກເູ ອງທຸ່ ຈີ ະຕອ້ ງລຽ້ ງດູຄກນັ . ຫຼງັ ຈາກກບັ ມາແຕຸ່ ໂຮງຮຽນແລວ້ ໃນຄນນນັ້ ຕະຫຼອດຄນຜະຕກິ ຮູສ້ ກຶ ເຈບັ ຫວົ ຫຼາຍ ພອ້ ມທງັ ມອີ າການ ໜາວໆຮອ້ ນໆ, ຕນົ ໂຕສຸ່ ນັ ເໝອນເປັນໄຂມ້ າເລເລຍ, ສຸ່ ງິ ທຸ່ ເີ ຂາົ ກງັ ວນົ ໃຈ ອກີ ປະການໜຸ່ ງຶ ແມຸ່ ນຢາ້ ນວຸ່ າ ການເຈບັ ໄຂ້ ຂອງເຂາົ ເປັນການລບົ ກວນປາ້ ຜູທ້ ຸ່ ເີ ຮດັ ໜາ້ ບງຶ້ ຕງຶ້ ໃສຸ່ ເຂາົ ຕະຫອຼ ດເວລາ. ພຕຸ່ ນເຊາົ້ ມາປາກດົ ວຸ່ າບຸ່ ເຫນັ ຜະຕກິ ແລວ້ ບຸ່ ມໃີ ຜຮູວ້ ຸ່ າເຂາົ ໄປໃສພວກເຂາົ ພາກນັ ຊອກຜະຕກິ ຈນົ ທຸ່ ວົ ບລເິ ວນອອ້ ມຮອບເຮອນກບຸ່ ເຫນັ , ໃນໄລຍະ 2-3 ມນ້ ນັ້ ຝົນກໄດຕ້ ກົ ລງົ ມາຫຼວງຫຼາຍ, ພນ້ ດນິ ແລະ ຖະໜນົ ຫນົ ທາງຈຸ່ ງຶ ໄດນ້ ອງໄປດວ້ ຍນາ້ , ພວກທຸ່ ໄີ ດພ້ າກນັ ໄປຊອກຫາຜະຕກິ ກໄດພ້ າກນັ ກບັ ມາດວ້ ຍເສອ້ ຜາ້ ທຸ່ ປີ ຽກຊຸ່ ມໄປ ໝດົ ຕນົ ຕວົ , ແຕຸ່ ກບຸ່ ມໃີ ຜພບົ ຮຸ່ ອງຮອຍ. ຈນົ ໃນທຸ່ ສີ ດພສິ າພອນຈາເປັນຕອ້ ງໄປຂຄວາມຊຸ່ ວຍເຫອຼ ຈາກເຈາົ້ ໜາ້ ທຸ່ ຕີ າ ຫຼວດ. ພຮອດຕອນຄຸ່ າໄດມ້ ລີ ດົ ຍນົ ຂອງຕາຫຼວດຄນັ ໜຸ່ ງຶ ທຸ່ ແີ ລຸ່ ນມາຈອດໜາ້ ປະຕູເຮອນພສິ າພອນ. ຝົນກຍງັ ຕກົ ຢຸ່ ູພນ້ ຫນົ ທາງນອກເຕມັ ໄປດວ້ ຍນາ້ ຕາຫຼວດສອງຄນົ ຊຸ່ ວຍກນັ ອູມ້ ຜະຕກິ ລງົ ມາໄວຕ້ ຸ່ ໜາ້ ພສິ າພອນ, ຮຸ່ າງກາຍຜະ ຕກິ ປຽກຕງັ້ ແຕຸ່ ຫວົ ຈນົ ຮອດຕນີ , ມຂີ ຕີ້ ມົ ຕດິ ຢຸ່ າງເປິເປອ້ ນໄປທຸ່ ວົ ທງັ ຕວົ , ໃບໜາ້ ແລະ ຕາຂອງເຂາົ ແດງກຸ່ າໄປດວ້ ຍ ຄວາມຮອ້ ນຂອງພດິ ໄຂ,້ ມຕນີ ສຸ່ ນັ ຢຸ່ ູຕະຫຼອດເວລາ, ພສິ າພອນອູມ້ ຮຸ່ າງກາຍຂອງຫຼານຊາຍແລວ້ ພາເຂາົ້ ໄປໃນບາ້ ນ. ພເຫນັ ເຂາົ ເມຍຂອງເຂາົ ສຸ່ ງົ ສຽງອທານຂນຶ້ ທນັ ທວີ ຸ່ າ: “ແຫມ ! ເດກັ ຄນົ ນຊີ້ ຸ່ າງສາ້ ງຄວາມຫຍງ້ ຍາກແນວນປີ້ ານໃດ ເຈາົ້ ຊສິ ງົ ລາວກບັ ເມອບາ້ ນຂອງລາວ ?”. ຜະຕກິ ຄງົ ຈະໄດຍ້ ນິ ຄາເວາົ້ ຂອງປາ້ ຈຸ່ ງຶ ເວາົ້ ດວ້ ຍອາການສະອນ້ ວຸ່ າ : “ລງເອຍີ ຂອ້ ຍກາລງັ ຈະກບັ ເມອຢຸ່ ູແລວ້ ແຕຸ່ ເຂາົ ໄປລາກຂອ້ ຍກບັ ມາເຮດັ ຫຍງັ ກບຸ່ ຮູ”້ ອາການໄຂຂ້ ອງຜະຕກິ ຍຸ່ ງິ ເພຸ່ ມີ ທະວຂີ ນຶ້ . ຄນນນັ້ ໄຂຂ້ ນຶ້ ສູງຈນົ ລາວ ລະເມີ ແລະ ຊກັ ພສິ າພອນຈຸ່ ງຶ ໄດໄ້ ປນາໝມາຮກັ ສາ ຈາກນນັ້ ຜະຕກິ ຈຸ່ ງຶ ຄຸ່ ອຍໆມນຕາຂນຶ້ ຫຼຽວໄປຫາເພດານແລວ້ ເວາົ້ ດວ້ ຍນາ້ ສຽງເບາົ ໆວຸ່ າ : “ລງເອຍີ ! ໂຮງຮຽນປິດເທມີ ແລວ້ ບ ?”. ພສິ າພອນຈບັ ຜາ້ ຂນຶ້ ມາເຊດັ ນາ້ ຕາໃຫຫ້ ຼານຊາຍ ແລວ້ ຈບັ ມອນັ ບອບບາງຂອງຜະຕກິ ປະກບົ ມຂອງລາວ. ຄນນນັ້ ຈນົ ຮອດເຊາົ້ ລາວນຸ່ ງັ ຢຸ່ ູຄຽງຂາ້ ງຜະຕກິ ເພຸ່ ອເບຸ່ ງິ ອາການໄຂຂ້ ອງຜະຕກິ ບຸ່ ດນົ ຜະຕກິ ກພມຶ ພໃນຮູຄສຽງຂອງ ລາວຄຸ່ ອຍໆດງັ ຂນ້ ຈນົ ໃນທຸ່ ສີ ດກາຍເປັນສຽງຮອ້ ງຂນ້ ວຸ່ າ : “ແມຸ່ ເອຍີ ! ຢຸ່ າຕລີ ູກ ລກູ ບຸ່ ໄດຕ້ ວົ ະ ລູກເວາົ້ ຄວາມຈງິ ”. ມຕ້ ຸ່ ມາອາການຂອງຜະຕກິ ຄຸ່ ອຍໆດຂີ ນຶ້ ລາວຮູສ້ ກຶ ໂຕ ແລະ ເວາົ້ ຮູເ້ ລຸ່ ອງ, ຕາທງັ ສອງຂອງລາວຫຼຽວ ໄປຮອບໆຫອ້ ງ ຄາ້ ຍຄລຖາ້ ຜູໃ້ ດຜູໜ້ ຸ່ ງຶ ແລວ້ ໃນທຸ່ ສີ ດດວ້ ຍອາການຂອງຄນົ ຜດິ ຫວງັ ຫວົ ຂອງລາວຫຼດຕກົ ລງົ ຈາກ ໝອນພອ້ ມກບັ ຫາຍໃຈບາດໃຫຍຸ່ ໆແລວ້ ລາວກຫນັ ໜາ້ ໄປທາງໜາ້ ຫອ້ ງ. ພສິ າພອນອຸ່ ານໃຈຂອງຫຼານຊາຍອອກ ຈຸ່ ງຶ ກມົ້ ຫວົ ລງົ ເວາົ້ ຄຸ່ ອຍໆໃສຸ່ ຫູຂອງລາວວຸ່ າ : “ຜະຕກິ ຫຼານຮກັ ລງ ໄດໃ້ ຫຄ້ ນົ ໄປນາແມຸ່ ຂອງເຈາົ້ ມາແລວ້ \". ມນ້ ນັ້ ເວລາໄດຜ້ ຸ່ ານໄປຢຸ່ າງຊາ້ ໆ ແພດໄດແ້ ຈງ້ ໃຫຮ້ ູວ້ ຸ່ າອາການຂອງຄນົ ເຈບັ 158 ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ

ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ ແມຸ່ ນອຸ່ ອນແອຫຼາຍ.ໃນຕອນສວາຍຜະຕກິ ສຸ່ ງົ ສຽງຮອ້ ງຂນຶ້ ວຸ່ າ : “ນາ້ ເລກິ 26 ຟດຕາມສາຍດຸ່ ງິ ! ນາ້ ເລກິ 24 ຟດ ຕາມສາຍດຸ່ ງິ ! ນາ້ ເລກິ 90 ຟດຕາມສາຍດຸ່ ງິ !. ລາວເຄຍີ ໄດຍ້ ນິ ນກັ ສາຫຼວດແມຸ່ ນາ້ ທຸ່ ເີ ຮດັ ວຽກຢຸ່ ູໃນເຮອວດັ ຄວາມ ເລກິ ຂອງນາ້ ດວ້ ຍສາຍດຸ່ ງິ . ໃນເວລານນັ້ ເຂາົ ເອງກຄງົ ວດັ ແທກຄວາມເລກິ ຂອງທະເລມະລກຶ ຕະຍູຢຸ່ ູ. ຕອນສວາຍຂອງມນ້ ນັ້ ແມຸ່ ຂອງ ຜະຕກິ ບກເຂາົ້ ມາໃນຫອ້ ງຄດຸ່ ງັ ລມົ ມລະກດົ ເຕນັ້ ໂຍຸ່ ງເຍຸ່ ງ ຢຸ່ ູອອ້ ມຮອບຫອ້ ງນາງພລິ າຮອ້ ງໄຫເ້ ວທະນາ, ພສິ າພອນ ພະຍາຍາມປອບໃຈນອ້ ງສາວຂອງຕນົ , ແຕຸ່ ວຸ່ ານາງກໄດແ້ ຕຸ່ ຖມິ້ ຕວົ ລງົ ຕຽງແລວ້ ຄວນຊາ້ ໆຊາກໆວຸ່ າ: “ໂທເອຍີ ! ຜະ ຕກິ ລູກຮກັ ຂອງແມຸ່ ” ຜະຕກິ ຢດການເຄຸ່ ອຶ ນໄຫວຢຸ່ າງກະວນົ ກະວາຍຊຸ່ ວົ ຄາວ ມທງັ ສອງຂອງເຂາົ ຢດໂບກໄປມາ ມີ ສຽງດງັ ອອກມາຈາກປາກເຂາົ ວຸ່ າ: ອ ພໄດຍ້ ນິ ສຽງຂອງລູກຊາຍ ແມຸ່ ກດໃີ ຈຮອ້ ງຂນຶ້ ດງັ ໆວຸ່ າ: “ຜະຕກິ ລູກຮກັ ຂອງ ແມຸ່ !”. ຕາຂອງຜະຕກິ ຄຸ່ ອຍໆລອັ ກແລກັ ໄປມາຢຸ່ າງອດິ ເມຸ່ ອຍ ແຕຸ່ ວຸ່ າເຂາົ ບຸ່ ສາມາດເບຸ່ ງິ ເຫນັ ຜູທ້ ຸ່ ນີ ຸ່ ງັ ຢຸ່ ູຮອບຂາ້ ງຂອງ ເຂາົ ໄດໃ້ ນທຸ່ ສີ ດເຂາົ ພມຶ ພຂນຶ້ ວຸ່ າ: “ແມຸ່ ເອຍີ ! ໂຮງຮຽນປິດເທມີ ແລວ້ ແມຸ່ ເອຍີ !”. <………………….> 159 ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ

ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ ເອກະສານອາ້ ງອງີ 1. ວນັ ນະຄະດຍີ ຸ່ ປີ ຸ່ ນ ມະຫາວທິ ະຍາໄລແຫຸ່ ງຊາດ, ຄະນະສກຶ ສາສາດ, ພາກວຊິ າສາ້ ງຄູພາສາລາວ-ວນັ ນະຄະດີ ສກົ ສກຶ ສາ 2015-2016 2. ວນັ ນະຄະດຈີ ນີ ມະຫາວທິ ະຍາໄລແຫຸ່ ງຊາດ, ຄະນະສກຶ ສາສາດ, ພາກວຊິ າສາ້ ງຄູພາສາລາວ-ວນັ ນະຄະດີ ສກົ ສກຶ ສາ 2015-2016 3. ວນັ ນະຄະດອີ ນິ ເດຍ ມະຫາວທິ ະຍາໄລແຫຸ່ ງຊາດ, ຄະນະສກຶ ສາສາດ, ພາກວຊິ າສາ້ ງຄູພາສາລາວ-ວນັ ນະຄະດີ ສກົ ສກຶ ສາ 2015-2016 4. ແບບຮຽນວນັ ນະຄະດີ ຊນັ້ ມດັ ທະຍມົ ສກຶ ສາປີທີ 4 ກະຊວງສກຶ ສາທກິ ານ ແລະ ກລິ າ ສະຖາບນັ ຄນົ້ ຄວາ້ ວິ ທະຍາສາດ 2009 5. ແບບຮຽນວນັ ນະຄະດຊີ ນັ້ ມດັ ທະຍມົ ສກຶ ສາປີທີ 7 ກະຊວງສກຶ ສາທກິ ານ ແລະ ກລິ າ ສະຖາບນັ ຄນົ້ ຄວາ້ ວທິ ະ ຍາສາດ 2016 6. ວນັ ນະຄະດຕີ ຸ່ າງປະເທດ 1 ສາຍສາ້ ງຄູມດັ ທະຍມົ ລະບບົ 3 ປີ ປີທີ 1 ກະຊວງສກຶ ສາທກິ ານ ແລະ ກລິ າ, ກມົ ສາ້ ງຄູ ສູນພດັ ທະນຄູ 2008 7. ວນັ ນະຄະດຕີ ຸ່ າງປະເທດ 2 ສາຍສາ້ ງຄູມດັ ທະຍມົ ລະບບົ 3 ປີ ປີທີ 2 ກະຊວງສກຶ ສາທກິ ານ ແລະ ກລິ າ, ກມົ ສາ້ ງຄູ ສູນພດັ ທະນຄູ 2009 8. ວນັ ນະຄະດຕີ ຸ່ າງປະເທດ ສາລບັ ໂຮງຮຽນສາ້ ງຄູລະບບົ 8+3 ປີທີ 3 ກະຊວງສກຶ ສາທກິ ານ ແລະ ກລິ າ ສູດພດັ ທະນາຄູ 1998 9. www.baanjomyut.com 10. www.investerest.co 11. https://th.wikipedia.org › wiki › 12. https://www.oecglobal.com › UK_studyaboard_info 13. https://www2.opsmoac.go.th › download › BOFAA › Russia 14. (https://th.wikipedia.org/wiki/เศรษฐกิจจี) 15. (https://th.wikipedia.org/wiki/เศรษฐกิจจี) 16. http://www.investerest.co/books-narrations/journey-to-the-west/ 17. https://sites.google.com/a/2by4travel.com/www/home/Data.../khxmul-prathes-yip 18. https://guru.sanook.com 160 ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ

ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ ແຜນການສອນລາຍວຊິ າ ຊຸ່ ວຊິ າ: ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ ຫຼກັ ສູດສາ້ ງຄມູ ດັ ທະຍມົ ລະບບົ ຕຸ່ ເນຸ່ ອງ (2 ປີ) ລະຫດັ ວຊິ າ:……………… ລະບບົ -ພາກຮຽນ ລະບບົ 2 ປີ ພາກຮຽນ I, ປີທີ 2 ຈານວນຊຸ່ ວົ ໂມງ 48 ຊຸ່ ວົ ໂມງ ຄຸ່ າໜຸ່ ວຍກດິ 2(1-2-2) ອະທບິ າຍຄຸ່ າໜຸ່ ວຍ ວຊິ ານມີ້ ີ 2 ໜຸ່ ວຍກດິ ຈດັ ຕງັ້ ການຮຽນ-ການສອນ 16 ອາທດິ ໃນນນັ້ ນາໃຊທ້ ດິ ສະດີ 1 ກດິ ຊຸ່ ວົ ໂມງຕຸ່ 1 ອາທດິ ແລະ ປະຕບິ ດັ ຕວົ ຈງິ 2 ຊຸ່ ວົ ໂມງຕຸ່ ອາທດິ , ໃນ 16 ອາທດິ ລວມມີ 48 ຈດປະສງົ ເນອ້ ໃນຫຍ້ ຊຸ່ ວົ ໂມງ. ການດາເນນີ ການ ເມຸ່ ອຮຽນວຊິ ານແີ້ ລວ້ ນກັ ຮຽນຄູສາມາດ: ສອນ - ອະທບິ າຍສະພາບລວມຂອງປະເທດຈນີ , ຍຸ່ ປີ ຸ່ ນ, ເກາົ ຫເຼີ ໜອ ແລະ ອນິ ເດຍໄດ້ - ຈາແນກວນັ ນະຄະດຈີ ນີ , ຍຸ່ ປີ ຸ່ ນ, ເກາົ ຫຼເີ ໜອ ແລະ ອນິ ເດຍ ແຕຸ່ ລະໄລຍະໄດ້ ສຸ່ ກະກອບການ - ວເິ ຄາະ ແລະ ວພິ າກບດົ ເລຸ່ ອງຕຸ່ າງໆໄດ້ ສອນ ສກຶ ສາຄນົ້ ຄວາ້ ເຖງິ ສະພາບລວມຂອງສກຶ ສາວນັ ນະຄະດທີ ຸ່ ເີ ດຸ່ ນັ ແລະ ສະພາບປະ ອາທດິ ທີ 1 ຫວດັ ສາດຂອງບນັ ດາປະເທດອາຊີ ເຊຸ່ ນັ ປະເທດຈນີ , ຍຸ່ ປີ ຸ່ ນ, ເກາົ ຫຼເີ ໜອ ແລະ ອນິ ເດຍ ອາທດິ ທີ 2 ວຊິ ານຮີ້ ຽນຢຸ່ ູ 16 ອາທດິ ລວມມີ 4 ບດົ ເຊຸ່ ງິ ໄດລ້ ງົ ເລກິ ວນັ ນະຄະດທີ ຸ່ ເີ ດຸ່ ນັ ຂອງບນັ ດາປະເທດອາຊີ ເຊຸ່ ນັ ປະເທດຈນີ , ຍຸ່ ປີ ຸ່ ນ, ເກາົ ຫຼເີ ໜອ ແລະ ອນິ ເດຍ. ການສດິ ສອນມີ ອາທດິ ທີ 3 ພາກທດິ ສະດີ ແລະ ພາກປະຕບິ ດັ ຕວົ ຈງິ ໂດຍນາໃຊວ້ ທິ ສີ ອນແບບປະສມົ ປະສານກນັ ເປັນຕນົ້ ແມຸ່ ນການອະທບິ າຍ, ສນົ ທະນາ, ກດິ ຈະກາກຸ່ ມ, ເບຸ່ ງິ ວດີ ໂີ ອ ແລະ ສາມະນາ ເອກະສານປະກອບການສອນ, ແຜນທໂີ ລກ, ວດີ ໂີ ອ ເລຸ່ ອງ “ສາມກກົ ”, ເລຸ່ ອງ “ໄຊ ອວິ ”, ບດົ ຕວົ ຢຸ່ າງໃນການວເິ ຄາະ ບດົ ທີ 1 ວນັ ນະຄະດຈີ ນີ 1. ປະເທດຈນີ ໂດຍສງັ ເຂບ 2. ສະພາບທາງດາ້ ນປະຫວດັ ສາດ 3. ສະພາບວນັ ນະຄະດີ ບດົ ທີ 1 (ຕຸ່ ) ວນັ ນະຄະດຈີ ນີ 4. ກຸ່ ຽວກບັ ນກັ ປະພນັ ລວົ ະກວາ້ ນຈງົ 4.1 ບດົ ເລຸ່ ອງ “ສາມກກົ ” ໂດຍຫຍ້ 4.2 ເນອ້ ໃນຄວາມໝາຍຂອງເລຸ່ ອງ “ສາມກກົ ” ໂດຍຫຍ້ ບດົ ທີ 1 (ຕຸ່ ) ວນັ ນະຄະດຈີ ນີ 5. ຊມົ VDO ເລຸ່ ອງ “ສາມກກົ ” ຄດັ ຕອນສາກທີ 49 5.1 ເນອ້ ໃນຄວາມໝາຍເລຸ່ ອງ “ສາມກກົ ” ຄດັ ຕອນສາກທີ 49 5.2 ວເິ ຄາະເລຸ່ ອງ “ສາມກກົ ” ສາກທີ 49 161 ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ

ບດົ ທີ 1 (ຕຸ່ ) ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ ວນັ ນະຄະດຈີ ນິ ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ ອາທດິ ທີ 4 6. ກຸ່ ຽວກບັ ນກັ ປະພນັ ໂງເທອເອນິ ອາທດິ ທີ 5 6.1 ເລຸ່ ອງ “ໄຊອວິ ” ໂດຍຫຍ້ ອາທດິ ທີ 6 6.2ເນອ້ ໃນຄວາມໝາຍຂອງເລຸ່ ອງ “ໄຊອວິ ” ອາທດິ ທີ 7 ອາທດິ ທີ 8 ບດົ ທີ 1 (ຕຸ່ ) ອາທດິ ທີ 9 ວນັ ນະຄະດຈີ ນີ 6.3ຊມົ VDO ເລຸ່ ອງ “ໄຊອວິ ” 6.4ເນອ້ ໃນຄວາມໝາຍ 6.5ວເິ ຄາະເລຸ່ ອງ “ໄຊອວິ ” ບດົ ທີ 1 (ຕຸ່ ) ວນັ ນະຄະດຈີ ນີ 7. ກຸ່ ຽວກບັ ນກັ ປະພນັ ຫູຊຼ ນິ 7.1 ເລຸ່ ອງ “ທາ້ ວອາກຍ” ໂດຍຫຍ້ 7.2ເນອ້ ໃນຄວາມໝາຍຂອງເລຸ່ ອງ 7.3ວເິ ຄາະເລຸ່ ອງ “ທາ້ ວອາກຍ” ບດົ ທີ 2 ວນັ ນະຄະດຍີ ຸ່ ປີ ຸ່ ນ 1. ປະເທດຍຸ່ ປີ ຸ່ ນໂດຍສງັ ເຂບ 2. ສະພາບທາງດາ້ ນປະຫວດັ ສາດ 3. ສະພາບວນັ ນະຄະດພີ ນ້ ເມອງ 3.1 ວນັ ນະຄະດພີ ນ້ ເມອງທຸ່ ຕີ ດິ ພນັ ກບັ ສາສະໜາຊນິ ໂຕ 3.2ວນັ ນະຄະດພີ ນ້ ເມອງທຸ່ ຕີ ດິ ພນັ ກບັ ສາສະໜາພດ ບດົ ທີ 2 (ຕຸ່ ) ວນັ ນະຄະດຍີ ຸ່ ປີ ຸ່ ນ 4. ສະພາບວນັ ນະຄະດຂີ ຽນ 5. ກຸ່ ຽວກບັ ນກັ ປະພນັ ຄາວາບາຕະ ຢາສນາຣິ 5.1 ເລຸ່ ອງ “ພະຈນັ ເທງິ ໜາ້ ນາ້ ” 5.2ເນອ້ ໃນຄວາມໝາຍຂອງເລຸ່ ອງ 5.3ວເິ ຄາະເລຸ່ ອງ ບດົ ທີ 2(ຕຸ່ ) ວນັ ນະຄະດຍີ ຸ່ ປີ ຸ່ ນ 6. ປະຫວດັ ຫຍຂ້ ອງນກັ ປະພນັ ຄໂຣຢານາງ ິ ເຕດັ ຊໂຶ ກະ 6.1 ເລຸ່ ອງ “ໂຕ໊ະໂຕະຈງັ ” ຕອນ ນາງນອ້ ຍຂາ້ ງປຸ່ ອງຢຽ້ ມ 6.2ເນອ້ ໃນຄວາມໝາຍຂອງເລຸ່ ອງ 6.3ວເິ ຄາະເລຸ່ ອງ ບດົ ທີ 2 (ຕຸ່ ) ວນັ ນະຄະດຍີ ຸ່ ປີ ຸ່ ນ 162

ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ ອາທດິ ທີ 10 7. ປະຫວດັ ຫຍຈ້ ອງນກັ ປະພນັ ທະຈມິ ະ ຊນິ ຈິ ອາທດິ ທີ 11 7.1 ບດົ ເລຸ່ ອງ “ຕານານດາວປະຫາຼ ດ” ອາທດິ ທີ 12 7.2ເນອ້ ໃນຄວາມໝາຍຂອງເລຸ່ ອງ ອາທດິ ທີ 13 7.3ວເິ ຄາະເລຸ່ ອງ ອາທດິ ທີ 14 ອາທດິ ທີ 15 ບດົ ທີ 3 ອາທດິ ທີ 16 ວນັ ນະຄະດເິ ກາົ ຫເຼີ ໜອ 1. ປະເທດເກາົ ຫຼເີ ໜອໂດຍສງັ ເຂບ 2. ສະພາບປະຫວດັ ສາດ 3. ສະພາບວນັ ນະຄະດີ ບດົ ທີ 3 (ຕຸ່ ) ວນັ ນະຄະດເີ ກາົ ຫເຼີ ໜອ 4. ບດົ ເລຸ່ ອງ “ເພຸ່ ອປະເທດຊາດ” 4.1 ເນອ້ ໃນຄວາມໝາຍຂອງເລຸ່ ອງ 4.2ວເິ ຄາະເລຸ່ ອງ ບດົ ທີ 4 ວນັ ນະຄະດອີ ນິ ເດຍ 1. ປະເທດອນິ ເດຍໂດຍສງັ ເຂບ 2. ສະພາບປະຫວດັ ສາດ 3. ສະພາບວນັ ນະຄະດີ 3.1 ວນັ ນະຄະດພີ ນ້ ເມອງ 3.2ວນັ ນະຄະດປີ ັດຈບນັ ບດົ ທີ 4 (ຕຸ່ ) ວນັ ນະຄະດອີ ນິ ເດຍ 4. ກຸ່ ຽວກບັ ນກັ ປະພນັ ຣາຊບີ ູຣາມ ກຣສິ ນາຊວາມິ ນາຣາຍານ 4.1 ນະວະນຍິ າຍເລຸ່ ອງ “ຜູພ້ າທາງ” ໂດຍຫຍ້ 4.2 ເນອ້ ໃນຄວາມໝາຍຂອງເລຸ່ ອງ ບດົ ທີ 4 (ຕຸ່ ) ວນັ ນະຄະດອີ ນິ ເດຍ 5. ນະວະນຍິ າຍເລຸ່ ອງ “ຜູພ້ າທາງ” ຕອນທີ 10 5.1 ເນອ້ ໃນຄວາມໝາຍຂອງເລຸ່ ອງ “ຜູພ້ າທາງ” ຕອນທີ 10 5.2ວເິ ຄາະເລຸ່ ອງ “ຜູພ້ າທາງ” ຕອນທີ 10 ບດົ ທີ 4 (ຕຸ່ ) ວນັ ນະຄະດອີ ນິ ເດຍ 6. ກຸ່ ຽວກບັ ນກັ ປະພນັ ລະບນິ ຣານາດຕາກ 6.1 ເລຸ່ ອງ “ຂອ້ ຍຕອ້ ງລຽ້ ງແມຸ່ ” 6.2ເນອ້ ໃນຄວາມໝາຍຂອງເລຸ່ ອງ 6.3ວພິ າກເລຸ່ ອງ - ຂນຶ້ ຫອ້ ງຮຽນ 10% 163 ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ

ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ - ກດິ ຈະກາບກຄນົ 25% ຕລີ າຄາຜນົ ການ - ກດິ ຈະກາກຸ່ ມ 10% ຮຽນ - ກວດກາກາງພາກ 25% ເອກະສານອາ້ ງອງີ - ສອບເສງັ ທາ້ ຍພາກຮຽນ 30% 10. ວນັ ນະຄະດຍີ ຸ່ ປີ ຸ່ ນ ມະຫາວທິ ະຍາໄລແຫຸ່ ງຊາດ, ຄະນະສກຶ ສາສາດ, ພາກວຊິ າສາ້ ງຄູ ພາສາລາວ-ວນັ ນະຄະດີ ສກົ ສກຶ ສາ 2015-2016 11. ວນັ ນະຄະດຈີ ນີ ມະຫາວທິ ະຍາໄລແຫຸ່ ງຊາດ, ຄະນະສກຶ ສາສາດ, ພາກວຊິ າສາ້ ງຄູພາ ສາລາວ-ວນັ ນະຄະດີ ສກົ ສກຶ ສາ 2015-2016 12. ວນັ ນະຄະດອີ ນິ ເດຍ ມະຫາວທິ ະຍາໄລແຫຸ່ ງຊາດ, ຄະນະສກຶ ສາສາດ, ພາກວຊິ າສາ້ ງ ຄູພາສາລາວ-ວນັ ນະຄະດີ ສກົ ສກຶ ສາ 2015-2016 13. ແບບຮຽນວນັ ນະຄະດີ ຊນັ້ ມດັ ທະຍມົ ສກຶ ສາປີທີ 4 ກະຊວງສກຶ ສາທກິ ານ ແລະ ກິ ລາ ສະຖາບນັ ຄນົ້ ຄວາ້ ວທິ ະຍາສາດ 2009 14. ແບບຮຽນວນັ ນະຄະດຊີ ນັ້ ມດັ ທະຍມົ ສກຶ ສາປີທີ 7 ກະຊວງສກຶ ສາທກິ ານ ແລະ ກລິ າ ສະຖາບນັ ຄນົ້ ຄວາ້ ວທິ ະຍາສາດ 2016 15. ວນັ ນະຄະດຕີ ຸ່ າງປະເທດ 1 ສາຍສາ້ ງຄມູ ດັ ທະຍມົ ລະບບົ 3 ປີ ປີທີ 1 ກະຊວງສກຶ ສາ ທກິ ານ ແລະ ກລິ າ, ກມົ ສາ້ ງຄູ ສູນພດັ ທະນຄູ 2008 16. ວນັ ນະຄະດຕີ ຸ່ າງປະເທດ 2 ສາຍສາ້ ງຄູມດັ ທະຍມົ ລະບບົ 3 ປີ ປີທີ 2 ກະຊວງສກຶ ສາທກິ ານ ແລະ ກລິ າ, ກມົ ສາ້ ງຄູ ສູນພດັ ທະນຄູ 2009 17. ວນັ ນະຄະດຕີ ຸ່ າງປະເທດ ສາລບັ ໂຮງຮຽນສາ້ ງຄູລະບບົ 8+3 ປີທີ 3 ກະຊວງສກຶ ສາທິ ການ ແລະ ກລິ າ ສູດພດັ ທະນາຄູ 1998 18. www.baanjomyut.com 10. www.investerest.co 19. https://th.wikipedia.org › wiki › 20. https://www.oecglobal.com › UK_studyaboard_info 21. https://www2.opsmoac.go.th › download › BOFAA › Russia 22. (https://th.wikipedia.org/wiki/เศรษฐกิจจี) 23. (https://th.wikipedia.org/wiki/เศรษฐกิจจี) 24. http://www.investerest.co/books-narrations/journey-to-the-west/ 25. https://sites.google.com/a/2by4travel.com/www/home/Data.../khxmul- prathes-yip 26. https://guru.sanook.com ຊຸ່ ຜູຂ້ ຽນ (ປັບປງ ນາງ ວຽງມະນີ ລາວຈູ ຄນ) 164 ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ

ວນັ ນະຄະດອີ າຊີ 165 ຜູຮ້ ຽບຮຽງ : ວຽງມະນີ ລາວຈ ູ