Important Announcement
PubHTML5 Scheduled Server Maintenance on (GMT) Sunday, June 26th, 2:00 am - 8:00 am.
PubHTML5 site will be inoperative during the times indicated!

Home Explore 1 ใน 100 ลิขสิทธิ์ กกท 14 ก.พ. 65

1 ใน 100 ลิขสิทธิ์ กกท 14 ก.พ. 65

Published by Anek Anek Pholsri, 2022-02-18 04:13:06

Description: 1 ใน 100 ลิขสิทธิ์ กกท 14 ก.พ. 65

Search

Read the Text Version

หลักเกณฑการสง เสริม สนับสนุน และพัฒนานักกฬี า เพื่อเขาสอู นั ดับ ๑ ใน ๑๐๐ ของโลก

ก คำนำ ตามนโยบาย ยุทธศาสตร และแผนแมบทการสงเสริมและพัฒนากีฬาอาชีพ พ.ศ. 2560 - 2564 (ฉบับทบทวน) ไดกำหนดวิสัยทัศนของการพัฒนากีฬาอาชีพของประเทศไทยใหมีการกำกับดูแล ตามมาตรฐานสากล สงเสริมเศรษฐกิจ คุณภาพชีวิต และมีการบูรณาการกับทุกภาคสวนทีเ่ กี่ยวของทั้งภายใน และตางประเทศ และมีเปาหมายทางกลยุทธที่สำคัญในการพัฒนาและบุคลากรกีฬา ใหมีศักยภาพสำหรับ การเปนอาชีพ ผานองคความรูและกระบวนการพัฒนาที่เปนมาตรฐานสากล โดยความรวมมือจากทั้งภาครัฐ และเอกชน โดยมุงหวังใหนักกีฬาอาชีพของไทย มีศักยภาพการแขงขันในระดับนานาชาติ นำรายไดจากการ ประกอบอาชีพ เปนสว นหนง่ึ ในการสรา งมูลคาทางเศรษฐกจิ ของประเทศ การจัดทำหลักเกณฑการสงเสริม สนับสนุน และพัฒนานักกีฬา เพื่อเขาสูอันดับ 1 ใน 100 ของโลก เพื่อเปนทางในการพัฒนานักกีฬาอาชีพ สูอันดับ 1 ใน 100 ของโลก โดยการศึกษางานวิจัย ที่เกี่ยวของกับแนวทางการชวยเหลือ การสงเสริม สนับสนุน และพัฒนานักกีฬาอาชีพตามแนวทางการพัฒนา นักกีฬาอาชีพแบบระยะยาว (Long Term Athlete Development- LTAD) ทั้งในและตางประเทศ และ คำนึงถึงการเปลี่ยนแปลงของบริบทตาง ๆ ที่สงผลตอการพัฒนากีฬาอาชีพในสถานการณปจจุบัน ผานการ สัมภาษณ ของผบู ริหารระดับสงู ของการกีฬาแหง ประเทศไทย สมาคมกีฬาอาชพี และนักกีฬาอาชีพในชนิดกีฬา ที่การกีฬาแหงประเทศไทยใหการรับรอง การประชุมเชิงปฏิบัติการผูมีสวนไดสวนเสียสำคัญเพื่อยกราง หลักเกณฑการสงเสริม สนับสนุน และพัฒนานักกีฬา เพื่อเขาสูอันดับ 1 ใน 100 ของโลก ตามแนวทาง การพัฒนานักกีฬาอาชีพแบบระยะยาว (LTAD) รวมถึงการประชุมรับฟงความคิดเห็นของผูมีสวนไดสวนเสีย สำคัญตอรา งฯ เพอ่ื นำขอคิดเห็นและขอเสนอแนะมาประกอบการจดั ทำหลกั เกณฑการสง เสรมิ สนับสนุน และ พฒั นานักกีฬา เพื่อเขาสอู นั ดับ 1 ใน 100 ของโลก สำนักงานคณะกรรมการกีฬาอาชีพหวังเปนอยางยิ่งวา การจัดทำหลักเกณฑการสงเสริม สนับสนุน และพัฒนานักกีฬา เพื่อเขาสูอันดับ 1 ใน 100 ของโลก จะเปนเครื่องมือและแนวทางในการชวยผลักดันและ ขับเคลอ่ื นการพฒั นากฬี าอาชพี ตามแผนงานสูก ารปฏิบตั ิอยางเปนรูปธรรมตอไป

ข สารบัญ คำนำ หนา สารบัญ ก ข สว นที่ 1 บทนำ 1 1.1 วตั ถุประสงค 3 1.2 แนวความคดิ ขั้นตอนการศกึ ษา การดำเนินการจดั ทำหลักเกณฑ... 56 สวนที่ 2 การศึกษาขอมลู งานวจิ ยั ทเ่ี ก่ียวขอ งกบั หลกั เกณฑ แนวทางการชวยเหลือ 80 การสง เสริม สนบั สนนุ และพัฒนานักกฬี าอาชพี ตามแนวทางการพัฒนานักกีฬาอาชีพ แบบระยะยาว (Long Term Athlete Development- LTAD) 106 2.1 ผลการวจิ ยั เชงิ เอกสาร (Documentary Research) เพื่อศกึ ษาขอ มูล สภาพแวดลอ มและขอมลู ทเ่ี กย่ี วขอ งกับการพฒั นากีฬาอาชีพทงั้ ของประเทศไทยและ ประเทศชนั้ นําดา นกีฬา 2.2 ผลการวเิ คราะหข อมลู เชิงเนอ้ื หา (Content Analysis) เพ่ือสรุปประเดน็ ขอ คน พบที่สำคญั พรอ มนำเสนอในรูปแบบตาราง หรอื ภาพ สวนท่ี 3 การวิเคราะห อดีต-ปจจบุ นั -อนาคต SWOT และ TOWS Matrix 3.1 อดตี -ปจ จบุ นั -อนาคต 3.2 SWOT 3.3 TOWS Matrix 3.4 แนวทางการแกไขจดุ ออนและอุปสรรค การใชประโยชนจดุ แข็งและโอกาส สวนที่ 4 หลักเกณฑการสง เสรมิ สนบั สนนุ นักกฬี า และแนวทางในการพฒั นานกั กฬี า อาชพี เพือ่ เขา สอู ันดับ 1 ใน 100 ของโลก 1) สว นท่ี 1 4.1 หลกั เกณฑก ารใหความชวยเหลือ การสงเสรมิ สนบั สนนุ นักกฬี าอาชพี 4.2 แนวทางในการพฒั นานักกฬี าอาชพี ใหต ดิ อนั ดับ 1 ใน 100 ของโลกในชนดิ กีฬาเปาหมาย 2) สวนท่ี 2 หลกั เกณฑการสง เสริม สนับสนุน นกั กีฬา และแนวทางในการพฒั นานักกฬี า อาชพี เพ่ือเขา สอู ันดบั 1 ใน 100 ของโลก บรรณานกุ รม

1 สวนที่ 1 บทนำ ตามนโยบาย ยุทธศาสตร และแผนแมบทการสงเสริมและพัฒนากีฬาอาชีพ พ.ศ. 2560 - 2564 (ฉบับทบทวน) ไดกำหนดวิสัยทัศนของการพัฒนากีฬาอาชีพของประเทศไทยใหมีการกำกับดูแล ตามมาตรฐานสากล สงเสริมเศรษฐกิจ คุณภาพชีวิต และมีการบูรณาการกับทุกภาคสวนทีเ่ กี่ยวของทั้งภายใน และตางประเทศ และมีเปาหมายทางกลยุทธที่สำคัญในการพัฒนาและบุคลากรกีฬา ใหมีศักยภาพสำหรับ การเปนอาชีพ ผานองคความรูและกระบวนการพัฒนาที่เปนมาตรฐานสากล โดยความรวมมือจากทั้งภาครัฐ และเอกชน โดยมุงหวังใหนักกีฬาอาชีพของไทย มีศักยภาพการแขงขันในระดับนานาชาติ นำรายได จากการประกอบอาชีพ เปนสวนหนง่ึ ในการสรางมูลคา ทางเศรษฐกิจของประเทศ จากนโยบายการพัฒนานักกีฬาและบุคลากรกีฬาอาชีพดังกลาว การจัดทำองคความรูในดานแนวทาง การชว ยเหลือ สง เสริม สนับสนุนและพฒั นานักกฬี าอาชีพ ใหเปนไปอยา งมีมาตรฐานและถูกตองครบถวนตาม กระบวนการพัฒนาอยางเปนระบบครบวงจร จึงมีความสำคัญอยางยิ่ง เพื่อเปนแนวทางใหกับผูที่เกี่ยวของ สามารถนำไปประยุกใชในการดำเนินการอยางมีเปาหมาย มีทิศทางเดียวกัน และสามารถนำไปกำหนด แผนงานและการติดตามตัวชี้วัดการดำเนินงานไดอยางไดอยางมีประสิทธิภาพ ทั้งหลักเกณฑในการชวยเหลือ สงเสริม สนับสนุน และเสนทางการพัฒนานักกีฬาตลอดชีพ ใหผูที่เกี่ยวของมีความรูความเขาใจวิธีของกีฬา อาชพี สงผลสคู วามสำเรจ็ ทม่ี ุง ม่ันใหน กั กีฬาอาชพี ของไทย เปน หน่ึงในนักกฬี าช้นั นำระดบั โลก 1.1 วตั ถปุ ระสงค เพื่อจัดทำหลักเกณฑการสงเสริม สนับสนุน และพัฒนานักกีฬา เพื่อเขาสูอันดับ 1 ใน 100 ของโลก เปน แนวทางสำคญั ในการพฒั นานกั กีฬาอาชีพ เพ่อื เขาสอู ันดับ 1 ใน 100 ของโลก

2 1.2 แนวความคิด ขั้นตอนการศึกษา การดำเนินการจัดทำหลักเกณฑการสงเสริม สนับสนุน และพัฒนา นกั กฬี า เพ่ือเขา สูอนั ดับ 1 ใน 100 ของโลก การจัดทำหลักเกณฑการสงเสริม สนับสนุน และพัฒนานักกีฬา เพื่อเขาสูอันดับ 1 ใน 100 ของโลก มีแนวคดิ ข้นั ตอนการศกึ ษา การดำเนนิ การจดั ทำหลกั เกณฑฯ ดังแสดงตอ ไปน้ี 1. จัดทำแผนการ 2. ศกึ ษาขอมลู งานวิจยั ทีเ่ ก่ียวขอ ง 4. จัดทำหลักเกณฑ ปฏบิ ัติงาน ศกึ ษา กบั หลกั เกณฑ แนวทางการ ชวยเหลือ การสง เสรมิ สนับสนุน แนวทาง และแผนปฏิบัติ ทบทวนขอ มูลที่ และพัฒนานกั กฬี าอาชีพตามแนว การชว ยเหลือ การ เกยี่ วขอ งกบั การจดั ทำ ทางการพัฒนานกั กีฬาอาชีพแบบ ระยะยาว (Long Term Athlete สงเสริม สนับสนนุ หลกั เกณฑการสงเสรมิ Development- LTAD) รวมถงึ แผนการพฒั นากฬี าอาชีพที่ นกั กฬี าอาชพี และ สนบั สนนุ และพัฒนา เกยี่ วขอ งทั้งในและตา งประเทศ แนวทางในการพฒั นา นกั กฬี า เพือ่ เขา สู 3. สำรวจขอ มูลความตอ งการและ นกั กีฬาอาชพี เพื่อเขาสู อนั ดบั 1 ใน 100 ของ ความคาดหวังของนกั กฬี าอาชีพ และ อนั ดบั 1 ใน 100 ของ โลก บคุ ลากรกีฬาอาชีพท่เี กยี่ วขอ ง โลก

3 สว นที่ 2 การศึกษาขอมูล งานวิจัยทเ่ี กี่ยวขอ งกับหลกั เกณฑ แนวทางการชว ยเหลือ การสงเสรมิ สนบั สนนุ และพฒั นานักกฬี าอาชีพตามแนวทางการพฒั นานักกฬี าอาชีพ แบบระยะยาว (Long Term Athlete Development- LTAD) รวมถึงแผนการพฒั นากฬี าอาชพี ท่ีเก่ียวขอ ง การศกึ ษาขอ มลู งานวจิ ยั ทีเ่ กีย่ วขอ งกบั หลกั เกณฑ แนวทางการชวยเหลอื การสง เสริม สนบั สนุน และ พัฒนานักกีฬาอาชีพตามแนวทางการพัฒนานักกีฬาอาชีพแบบระยะยาว (Long Term Athlete Development- LTAD) รวมถงึ แผนการพัฒนากฬี าอาชพี ท่เี กี่ยวของ ประกอบไปดว ยเน้อื หา ดังนี้ 2.1 ผลการวิจัยเชิงเอกสาร (Documentary Research) เพื่อศึกษาขอมูลสภาพแวดลอมและขอมูล ท่เี ก่ียวของกบั การพัฒนากฬี าอาชีพทงั้ ของประเทศไทยและประเทศชัน้ นาํ ดา นกีฬา 2.2 ผลการวิเคราะหข อมูลเชิงเนื้อหา (Content Analysis) เพื่อสรุปประเด็นขอคนพบที่สำคัญพรอ ม นำเสนอในรูปแบบตาราง หรือภาพ 2.1 ผลการวิจัยเชิงเอกสาร (Documentary Research) เพื่อศึกษาขอมูลสภาพแวดลอมและขอมูล ท่ีเก่ยี วขอ งกบั การพฒั นากีฬาอาชีพท้งั ของประเทศไทยและประเทศช้นั นำดานกีฬา วตั ถุประสงค เพื่อศกึ ษาขอมลู สภาพแวดลอ มและขอ มูลท่ีเกยี่ วของกับการพัฒนากีฬาอาชพี ทั้งของประเทศไทยและ ประเทศชนั้ นาํ ดา นกีฬา วธิ ีการ การวิจัยครั้งนี้ใชการวิจัยเชิงเอกสาร (Documentary Research) ตามแนวทางของ Scott (2016) โดยใชขอ มลู ระดับทุติยภมู ิ คอื สืบคน ขอ มูล หรืองานวิจยั จากฐานขอ มูลงานวจิ ยั ระดบั ชาตแิ ละนานาชาติ โดยมี หลักเกณฑการคัดเลือกงานวิจัย 4 องคประกอบดังนี้ องคประกอบที่ 1 ความถูกตอง (Authenticity) คือ เปนบทความวิจัยที่มีคำสำคัญเกี่ยวกับการพัฒนากีฬาอาชีพ องคประกอบที่ 2 ความนาเชื่อถือ (Credibility) คือ เปนบทความวิจัยที่เผยแพรในวารสารวิชาการตามประกาศ ก.พ.อ. หลักเกณฑการพิจารณา วารสารทางวิชาการ สำหรับการเผยแพรผลงานทางวิชาการ พ.ศ. 2562 องคประกอบที่ 3 ความเปนตัวแทน (Representativeness) คือ เปนบทความวิจัยที่สะทอนการพัฒนากีฬาอาชีพทั้งในประเทศและตางประเทศ ที่มีการศึกษาทั้งกีฬาประเภทเดี่ยวและประเภททีม และองคประกอบที่ 4 ความหมายชัดเจน (Meaning) คือ เปน บทความวจิ ยั ท่มี ีผลการวิจัยทสี่ ามารถนำไปจัดทำแผนสงเสรมิ และการพัฒนากีฬาอาชีพได

4 ขอบเขตของการวิจัยเปนการศึกษาตามหลักปรากฎการณวิทยา (Phenomenology Approach) เพอ่ื เนนการทำความเขาใจการแนวทางการชวยเหลอื การสง เสรมิ สนับสนนุ และพัฒนานกั กฬี าอาชีพตามแนว ทางการพัฒนานักกีฬาอาชีพแบบระยะยาว (Long Term Athlete Development- LTAD) ที่เกี่ยวของ ทั้งของประเทศไทยและประเทศชั้นนําดานกีฬาในชวงที่สอดคลองกับการจัดทำแผนแมบทการสงเสริมและ การพัฒนากีฬาอาชีพ พ.ศ. 2565 – 2570 คือ เปนงานวิจัยที่เผยแพรในวารสารวิชาการตั้งแตป พ.ศ. 2558 จนถงึ ป พ.ศ. 2564 ผลการวิจัยเชิงเอกสาร 2.1.1 ผลการศึกษาขอมูล งานวิจัยที่เกี่ยวของกับแนวทางการชวยเหลือ การสงเสริม สนับสนุน และพัฒนานักกีฬาอาชีพตามแนวทางการพัฒนานักกีฬาอาชีพแบบระยะยาว (Long Term Athlete Development- LTAD) ในประเทศไทย การนำเสนอขอมลู ในสวนนี้ ประกอบไปดว ย 1) งานวิจยั ในประเทศ 2) ระเบียบคณะกรรมการกีฬาอาชีพวาดวยการคุมครอง การชวยเหลือ การสงเสริม และ การสนับสนุนนักกีฬาอาชีพและบุคลากรกีฬาอาชีพ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2560 (สวนของการคุมครอง การชวยเหลอื การสง เสรมิ และการสนบั สนุนนกั กีฬาอาชีพ) 1) งานวจิ ัยในประเทศ 1. อานนท เหมือนทัพ และวรเดช จันทรศร (2560) วิเคราะหปจจัยที่ทำใหเกิดลักษณะของการ พัฒนาความสำเรจ็ ของนกั กีฬากอลฟ สตรอี าชีพไทยโดยการสมั ภาษณเ ชิงลกึ และการสังเกตแบบมีสวนรว มและ ไมมีสวนรวม พบวา ปจจัยที่ทำใหเกิดลักษณะของการพัฒนาฯ ประกอบดวย 11 ปจจัย ไดแก 1) การฝกซอม 2) พรสวรรค 3) การสื่อสาร 4) สุขภาพรางกาย จิตใจและอารมณ 5) ที่ปรึกษาทางจิตวิทยา 6) โคช/พี่เลี้ยง 7) วิทยาศาสตรการกีฬา 8) การสนับสนุนจากรัฐบาล/รัฐวิสาหกิจ 9) การสนับสนุนจากภาคเอกชน 10) การสนบั สนุนจากภาคประชาสงั คม และ 11) การสนับสนนุ จากครอบครัว 2. อภิวัฒน ปานทอง อริญชย พรหมเทพ นพรักษ แกสมาน วีรวัฒน คำแสนพันธ และจีรวัฒน สัทธรรม (2560) ศึกษาแนวทางการวางแผนระยะยาวสำหรับพัฒนานักกีฬา ซึ่งเกิดขึ้นในป ค.ศ. 2005 รัฐบาลประเทศแคนาดา ไดเ ล็งเหน็ และใหค วามสำคัญตอ การสงเสรมิ สุขภาพของประชาชน โดยกำหนดใหเปน วาระแหงชาติในการพัฒนาสุขภาพและการพัฒนากีฬา หนวยงานทางการกีฬาไดพัฒนาระบบสงเสริมกีฬา โดยใชแนวคิดแบบ ไค-เซ็น (Kai-Zen) นำไปสูนโยบายกีฬาเพื่อชีวิต (Sport for Life) ซึ่งถือเปนเปาหมาย สูงสุด คือประชาชนทุกคนมีความสุขในการออกกำลังกายและเลนกีฬา ซึ่งระบบกลไกไปสูเปาหมายดังกลาว

5 จะตองเขาสู กระบวนการวางแผนระยะยาวสำหรับพัฒนานักกีฬา (Long Term Athlete Development : LTAD) โดยเปน กรอบเพ่อื นำไปเปนแนวทางในการวางแผนยทุ ธศาสตรก ารพฒั นาองคก รกีฬาตา ง ๆ การศึกษา การวิจัย การฝกซอม และการแขงขันที่เหมาะสม นำไปสูการมีคุณภาพชีวิตที่ดี กำหนดใหใชนโยบายดังกลาว จนถึงป ค.ศ. 2022 ปจจุบันไดมีประเทศตาง ๆ ไดนำแนวคิดและระบบดังกลาวไปพัฒนาเปนนโยบาย ระดับชาติ เชน ประเทศองั กฤษ และประเทศออสเตรเลีย เปน ตน 3. Srichaphan, T. & Quanboonchan, R. (2018) ตนแบบการพฒั นานกั กีฬาเทนนิสอาชีพ ปจจุบันยังไมมีนักเทนนิสอาชีพชายชาวไทยติดอันดับท็อป 100 ของสถิติเอทีพี ขอมูลเหลานี้อาจบงชี้วา จำเปนตองมีการพัฒนานักเทนนิสมืออาชีพสำหรับนักเทนนิสไทย การศึกษานี้มีวัตถุประสงคเพื่อประเมิน ปญหาและแนวทางแกไขที่เปนไปไดสำหรับการพัฒนาผูเลนมืออาชีพในประเทศไทย เราทำการศึกษาแบบ กึ่งเชิงคุณภาพและกึ่งเชิงปริมาณเกี่ยวกับผูมีสวนไดสวนเสียเพื่อการพัฒนาผูเลนมืออาชีพในประเทศไทย ใชการสัมภาษณเชิงลึก เทคนิคเดลฟาย และการสนทนากลุม อุปสรรคในการเปนนักเทนนสิ อาชีพในประเทศไทย มี 9 ประการ ไดแก การรับสมัครนักเทนนิส การพัฒนานักเทนนิส การใชวิทยาศาสตรการกฬี า ประสบการณ การแขงขนั การบริหารจัดการ การสนบั สนนุ จากองคก ร การยอมรับทางสังคม รายได และกฎหมายนกั เทนนิส อาชีพ การแกปญหาของผูเชี่ยวชาญ ไดแก การรับสมัครนักเทนนิส กฎหมายนักเทนนิสอาชีพ และการใช วิทยาศาสตรการกีฬา โดยสรุป มีปญหาอยางนอยเกาประเด็นที่ตองการแนวทางแกไขในการพัฒนาเทนนิส อาชีพในประเทศไทย 4. นภพร ทัศนัยนา และอรภา ทัศนัยนา (2565) ศึกษาแนวทางการสงเสริมกีฬาจากกีฬาพื้นฐาน สูกีฬาอาชีพสําหรับประเทศไทย สำหรับแนวทางการสง เสริมพัฒนากีฬาจากฐานรากสูความเปนเลิศและอาชีพ และพัฒนาสูอุตสาหกรรมกีฬา ควรนําองคประกอบของ SPLISS model ซึ่งประกอบดวย 9 เสาหลัก และเสริมดวยองคประกอบอื่น ๆ ที่สอดคลองกับบริบทสังคมไทย จัดสัดสวนสมดุลความสําคัญ ในการดําเนินงานและงบประมาณสําหรับการสรางฐานความรู ความสนใจ การเรียนการสอนพลศึกษา ทักษะ พื้นฐานดานกีฬา การฝกฝนกีฬาในชุมชนทุกระดับ การสรางกระแสความนิยม กีฬาเปนเลิศและกีฬาอาชีพ การใหความสําคัญในการจัดการแขงขันเพื่อสงเสริมทุกคนไดแสดงความสามารถดานกีฬา และการสราง การมีสวนรวมโดยใหองคกรตามกฏหมาย ชุมชน ทองถิ่นและกรมพลศึกษาเปนผูรับผิดชอบ สวนการแขงขัน เพื่อความเปนเลศิ ควรสรางความเขม แข็งของชมรม สโมสรกฬี า ใหฝ ก ฝนนักกฬี าเขา รว มแขงขัน โดยมกี ารกีฬา แหงประเทศไทย สมาคมกีฬาแหงประเทศไทยเปนผูรับผิดชอบ การจัดการแขงขันทุกระดับควรหลากหลาย และสม่ำเสมอเพื่อใหนักกีฬา ผูฝกสอน และผูตัดสินไดพัฒนาตนเอง สามารถสรางรายไดและเลี้ยงตนเองและ ขยายจํานวนนักกีฬาสํารองไวทดแทน ขยายจํานวนทุนอุดหนุนนักกีฬา (Sport hero) ในแตละกลุมอายุ ความสามารถและชนิดกีฬา โดยมีเงื่อนไขการประเมินขึ้นชั้นและตกชั้นตามผลงานในรอบป สรางหองเรียน กีฬาและโรงเรียนกีฬาที่เนนกฬี าตามนโยบายและศักยภาพของทรพั ยากรของแตละแหง จัดระบบสงเสริมดแู ล ผูที่ไมสามารถพัฒนาตอหรือพนสภาพนักกีฬาใหสามารถทํางานดานกีฬาอื่น ๆ และมีอาชีพที่เกี่ยวของ

6 เพื่อเตรียมบุคลากรใหเพียงพอกับความตองการ มีสนามและอุปกรณสําหรับฝกซอมและการเรียนการสอน ใหมีกระจายในโรงเรียนและชุมชน มีระบบอุดหนุนผูปกครองที่สงเสริมบุตรธิดาของตนใหเ ปนนักกฬี า มีระบบ การจายคาทดแทนแกสโมสรตนทางกรณีนักกีฬายายสโมสร จัดสรางและบริหารสนามมาตรฐานเพื่อใชเปน สนามแขงขันในระดับจังหวัด ระดับภาคและระดับประเทศ โดยใหเอกชนมีสวนรวมในการดําเนินงานสงเสรมิ ประชาสัมพันธเ พ่อื สรา งความรูแ ละกระแสความนิยมกีฬาของประชาชน 2) ระเบียบคณะกรรมการกีฬาอาชีพวาดวยการคุมครอง การชวยเหลือ การสงเสริม และการสนับสนุนนักกีฬาอาชีพและบุคลากรกีฬาอาชีพ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2560 (สวนของการคุมครอง การชวยเหลอื การสง เสริม และการสนบั สนุนนกั กีฬาอาชีพ) (คณะกรรมการกีฬาอาชีพ, 2560) การคมุ ครอง การชว ยเหลอื การสง เสรมิ และการสนับสนุนนักกฬี าอาชพี เร่อื งที่ 1 การเขารับการอบรมเพ่อื พัฒนาศักยภาพของนักกฬี าอาชีพท้งั ระดับชาตแิ ละนานาชาติ คา ใชจา ยทส่ี ามารถเบกิ จายได เอกสารการเบกิ จายรว มอบรม สัมมนา - ใบเสร็จรบั เงนิ คา ลงทะเบียน 1) คาลงทะเบยี นการอบรม สมั มนาภายในประเทศ - ใบประกาศนียบตั รทีผ่ านการอบรม สมั มนา จา ยตามจรงิ ไมเ กิน 20,000 บาท (ถา มี) - ใบเสร็จรบั เงินคาลงทะเบียน - กรณี กกท. เปน ผจู ดั การอบรมสมั มนา - ใบเสรจ็ รบั เงินคา ตว๋ั เครอ่ื งบิน ไมสามารถเบกิ คา ลงทะเบียนได - บัตรโดยสารเคร่อื งบนิ อิเลก็ ทรอนิกส - ใบเสรจ็ รบั เงินคา วซี า - กรณี หนวยงานอนื่ เปน ผจู ัดการอบรมสมั มนา - ใบเสรจ็ รบั เงนิ คาภาษสี นามบิน ใหเ บิกคาตอบแทนไดเฉพาะคา ลงทะเบียนการอบรม - รายงานการเดนิ ทาง สัมมนา - ใบเสรจ็ รบั เงนิ คาทพี่ ัก หมายเหตุ ถาหากคาลงทะเบียนเกินที่กำหนด ตอ งให - ใบรายงานการเขาพกั ของโรงแรม (Folio) เปน ไปตามเงอื่ นไขท่สี หพันธก ฬี านน้ั ๆ กำหนด และ ใหขออนุมตั ิผวู าการเปน กรณี 2) คา ลงทะเบยี นการอบรม สัมมนาในตางประเทศ - คา ลงทะเบยี นเขา รวมการอบรมจายตามจริง ไมเกิน 50,000 บาท (ถาม)ี - คาตว๋ั เคร่ืองบนิ ชัน้ ประหยัด (ตามจรงิ ) - คา วซี า (ตามจรงิ ) - คา ภาษสี นามบิน (ตามจริง) - คาแท็กซ่ีสนามบิน จำนวนเงิน 500 บาท

คา ใชจ า ยทส่ี ามารถเบิกจา ยได 7 เอกสารการเบิกจายรว มอบรม สัมมนา - คา เบ้ยี เล้ยี งในตา งประเทศจำนวนเงนิ 2,100 บาท/วนั - คา ทพี่ กั ใหเบิกจา ยตามจริงท้ังนต้ี อ งไมเ กินอัตรา ทก่ี ำหนดไวใ นขอบังคับ กกท. วาดว ยคา ใชจ า ยในการ เดนิ ทางไปปฏิบตั งิ าน พ.ศ. 2549 หมายเหตุ ถาหากคาลงทะเบยี นเกนิ ที่กำหนด ตองให เปน ไปตามเงอื่ นไขทีส่ หพนั ธกฬี านั้น ๆ กำหนด และ ใหข ออนมุ ตั ิผวู า การเปนกรณี เรอ่ื งที่ 2 การจางบุคลากรกฬี าอาชพี เพ่อื พัฒนาศกั ยภาพของนักกีฬาอาชพี คา ใชจ า ยทีส่ ามารถเบกิ จายได เอกสารการเบกิ จา ยคา จา งบคุ ลากรกฬี าอาชีพ 1) นักกีฬาสามารถขอรับคาใชจา ยในการจา งผฝู กสอน - หนังสือรบั รองระดับของผฝู กสอนจากสมาคมหรอื เพอ่ื พัฒนาศักยภาพของนักกฬี าอาชีพท้ังประเภท หนงั สือรับรองคณุ สมบัติ บคุ คล และประเภททีม - ใบสำคญั รับเงิน - สำเนาบตั รประชาชน (รับรองสำเนาถูกตอง) - ผฝู ก สอนชาวไทย เดือนละ 25,000 บาท - ใบลงเวลาการฝก สอน ถงึ 60,000 บาท - ผฝู กสอนชาวตา งประเทศ เดือนละ 60,000 บาท ถึง 100,000 บาท ทั้งน้ี อตั ราคา ตอบแทนเปนไปตามหลกั เกณฑและ คณุ สมบตั ผิ ฝู กสอน ตามท่คี ณะกรรมการกฬี าอาชพี กำหนด เรอื่ งท่ี 3 การเขา รว มการแขงขันกฬี าอาชีพ ทั้งระดับชาติและนานาชาติ คาใชจ า ยที่สามารถเบิกจายได เอกสารการเบกิ จา ยคา ตอบแทนและคา ใชจ าย ในการเดนิ ทางของนักกฬี าอาชพี 1) เขารว มการแขง ขนั กีฬาอาชีพในตา งประเทศ - คา ลงทะเบยี น (ถา มี อัตราตามทที่ วั รนาเมน ท - ใบเสรจ็ รับเงินคา ลงทะเบยี น (ถามี) กำหนด) - ใบเสร็จรับเงนิ คา ตว๋ั เครอ่ื งบนิ - คาตวั๋ เครอ่ื งบินชัน้ ประหยัด (ตามจรงิ ) - บัตรโดยสารเครื่องบินอเิ ลก็ ทรอนกิ ส - ใบเสรจ็ รบั เงนิ คา วีซา

8 คาใชจ า ยท่สี ามารถเบิกจา ยได เอกสารการเบิกจา ยคา ตอบแทนและคา ใชจ าย ในการเดนิ ทางของนกั กฬี าอาชพี - คา วีซา (ตามจรงิ ) - คาภาษีสนามบนิ (ตามจริง) - ใบเสรจ็ รบั เงินคา ภาษีสนามบนิ - คาแทก็ ซ่ีสนามบนิ จำนวนเงนิ 500 บาท - รายงานการเดินทาง - คาเบ้ยี เล้ียงในตา งประเทศจำนวนเงนิ - สำเนาบตั รประชาชน (รบั รองสำเนาถกู ตอ ง) 2,100 บาท/วนั - ใบเสรจ็ รับเงนิ คา ทพ่ี กั - คาทพี่ ัก (ตามทร่ี ายการแขงขันกำหนด) ให - ใบรายงานการเขา พกั ของโรงแรม (Folio) เบิกจายตามจรงิ ทงั้ นี้ ตอ งไมเ กนิ อตั ราท่ีกำหนดไวใน ขอ บงั คับ กกท. วา ดวยคา ใชจา ยในการเดนิ ทางไป ปฏิบตั งิ าน พ.ศ. 2549 หมายเหตุ สามารถจายคา เบยี้ เลี้ยงกอ นการเดินทาง 2 วนั หลงั การแขงขันเสร็จ 2 วนั 2) เขารว มการแขงขนั กีฬาอาชพี ภายในประเทศ - ใบเสร็จรบั เงินคา ลงทะเบียน (ถา มี) - คา ลงทะเบยี น (ถามี อตั ราตามทหี่ วั รน าเมน ท - รายงานการเดนิ ทาง กำหนด) - สำเนาบัตรประชาชน (รบั รองสำเนาถกู ตอ ง) - คา รถโดยสารประจำทาง จาก จังหวดั ภมู ลิ ำเนา หรอื จังหวัดทพ่ี ำนกั ถงึ จงั หวัดทจ่ี ดั แขง ขนั (จา ยตามอตั ราคา โดยสารของบรษิ ทั ขนสง อัตราท่ี กำหนดไวในขอ บังคับ กกท. วา ดว ยคาใชจายในการ เดนิ ทางไปปฏบิ ัตงิ าน พ.ศ. 2549) - คาแท็กซี่ (เหมาจาย) จาก บานพักใน กรุงเทพมหานคร ถงึ สถานีขนสง คนละ 400 บาท - พาหนะ ภายในจังหวัด วนั ละ 100 บาท - เบยี้ เลี้ยง (เหมาจาย) วันละ 250 บาท คา ท่พี ักนกั กฬี า (เหมาจาย) คนละ 1,000 บาท

9 เรือ่ งท่ี 4 การขอใชหรอื การเชา อาคารสถานท่ี เครอื่ งมือและอปุ กรณข อง การกฬี าแหงประเทศไทย นักกีฬาสามารถแจง ความจำนงพรอ มกรอกแบบฟอรม ครช 3 เพื่อมาขอใชห รือการเชา อาคารสถานท่ี เครือ่ งมือและอปุ กรณกฬี าของการกีฬาแหง ประเทศไทยได ซ่ึงทางการกฬี าแหง ประเทศไทยจะดำเนนิ การ ประสานงานกบั หนว ยงานทเี่ กย่ี วขอ งให แตชว งเวลาท่ีนกั กฬี าขอใชหรอื เชาอาคารสถานที่ เครื่องมือและ อปุ กรณกีฬานั้นจะตอ งไมตรงกับภารกจิ หลกั ของการกฬี าแหง ประเทศไทยท่ดี ำเนนิ งานอยูก อ นแลว เร่ืองที่ 5 การขอใชบ รกิ ารดา นวิทยาศาสตรการกฬี าและการแพทย นักกีฬาสามารถแจง ความจำนงพรอ มกรอกแบบฟอรม แบบ ครช 3 เพอ่ื มาขอการใชบ รกิ ารดา นวทิ ยาศาสตร การกฬี าและการแพทยข องการกฬี าแหงประเทศไทย ซง่ึ ทางการกฬี าแหง ประเทศไทยจะดำเนินการ ประสานงานกับหนวยงานทีเ่ ก่ยี วขอ งให ซง่ึ นักกีฬาตองชำระคา บริการดา นวิทยาศาสตรการกฬี าและ การแพทยของการกฬี าแหง ประเทศไทยในอตั ราสว นลด 50 เปอรเ ซน็ ตจ ากคา บริการปกติ เรือ่ งท่ี 6 การคุมครองใหส ัญญาหรอื ตกลงรว มกนั ระหวา งสโมสรกีฬาอาชพี หรือสมาคมกฬี าอาชพี เปน ไปตาม มาตรฐานการจา งหรือมาตรการในการคุม ครองอน่ื ใดทคี่ ณะกรรมการประกาศกำหนดตามทกี่ ฎหมายกำหนด ตามมาตรา 21 นกั กฬี าสามารถแจงความจำนงพรอ มกรอกแบบฟอรม ครช 3 เพ่อื ขอรับคำปรกึ ษาทางกฎหมายการคมุ ครอง ใหสัญญาหรือตกลงรว มกนั ระหวางสโมสรหรอื กฬี าอาชีพหรอื สมาคมกีฬาอาชพี เปน ไปตามมาตรฐานการจา ง หรอื มาตรการในการคมุ ครองอ่นื ใดทคี่ ณะกรรมการประกาศกำหนดตามทก่ี ฎหมายกำหนดตามมาตรา 21 เรอื่ งที่ 7 การรองทกุ ขและการอทุ ธรณ ตามมาตรา 34 นกั กีฬาสามารถแจง ความจำนงพรอ มกรอกแบบฟอรม แบบ ครช 3 การรอ งทกุ ขแ ละการอทุ ธรณ ตาม มาตรา 34 เพื่อขอรบั คำปรกึ ษาทางกฎหมาย ซ่งึ ทางการกีฬาแหง ประเทศไทยจะดำเนินการประสานงานกบั หนว ยงานทเ่ี กี่ยวขอ งให

10 เรือ่ งท่ี 8 การรวมกลุมเพอ่ื ผดุงศกั ดิ์ศรแี ละรกั ษาผลประโยชนข องสมาชิก ตามมาตรา 35 นักกฬี าสามารถแจง ความจำนงพรอ มกรอกแบบฟอรม แบบ ครช 3 การรวมกลมุ เพอ่ื ผดุงศักดิ์ศรแี ละรักษา ผลประโยชนของสมาชิก ตามมาตรา 35 เพือ่ ขอรบั คำปรึกษาทางกฎหมาย ซง่ึ ทางการกฬี าแหง ประเทศไทยจะ ดำเนินการประสานงานกับหนวยงานท่เี ก่ียวขอ งให เร่ืองท่ี 9 สทิ ธิประโยชนท ่ีเกย่ี วขอ งกบั การคมุ ครอง การชว ยเหลือ การสงเสริม และการสนบั สนนุ อน่ื ตามทีก่ ฎหมายกำหนด นกั กีฬาสามารถแจง ความจำนงพรอ มกรอกแบบฟอรม แบบ ครช 3 สทิ ธปิ ระโยชนท ีเ่ กย่ี วขอ งกบั การคมุ ครอง การชว ยเหลอื การสงเสรมิ และการสนับสนุนอน่ื ตามท่กี ฎหมายกำหนด เพ่อื ขอรบั คำปรึกษาทางกฎหมาย ซึ่งทางการกีฬาแหงประเทศไทยจะดำเนินประสานงานกบั หนว ยงานทเ่ี กี่ยวขอ งให ประโยชนในการเบกิ จายคา ตอบแทนและคา ใชจ า ยในการเดนิ ทางตามระเบยี บนี้ใหมีการกำหนดเทียบ กับตำแหนงระดับของพนกั งาน กกท. - ผบู ริหาร ผูจดั การทมี คณะกรรมการบรหิ ารสมาคมเทียบกบั ตำแหนงพนกั งานระดบั 8 - ผูตดั สิน เทยี บกบั ตำแหนงพนกั งานระดับ 7 – 8 - ผูฝก สอน เทียบกับตำแหนง พนักงานระดบั 7 – 8 - บุคลากรกฬี าอาชพี เทยี บกับตำแหนงพนักงานระดับ 7 - นกั กฬี าอาชีพ เทยี บกบั ตำแหนงพนกั งานระดับ 3 ผสู นับสนนุ กฬี าอาชพี เทียบกับตำแหนง พนักงานระดับ 3

11 2.1.2 ผลการศึกษาขอมูล งานวิจัยที่เกี่ยวของกับแนวทางการชวยเหลือ การสงเสริม สนับสนุน และพัฒนานักกีฬาอาชีพตามแนวทางการพัฒนานักกีฬาอาชีพแบบระยะยาว (Long Term Athlete Development- LTAD) ในตางประเทศ การนำเสนอขอ มูลในสวนน้ี ประกอบไปดว ย 1) การพัฒนานกั กีฬาระยะยาว (Long Term Athlete Development- LTAD) 2) ปจจัยนโยบายกีฬาที่นำทางสูความสำเร็จการกีฬาระดับนานาชาติ (Sports Policy factors Leading to International Sporting Success: SPLISS Model) 3) กีฬาเทนนสิ 4) กีฬากอลฟ 5) กีฬาฟตุ บอล 6) กีฬาบาสเกตบอล 7) งานวิจยั ในตา งประทศ 1) การพัฒนานักกีฬาระยะยาว (Long Term Athlete Development- LTAD) ในป พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) รฐั มนตรีของสหพันธรัฐ จงั หวดั และดินแดนของประเทศแคนาดาไดนำ นโยบายกีฬาของประเทศแคนาดา (Canadian Sport Policy) มาใช โดยมีความมุงมั่นในการสงเสริม การมีสวนรวม ความเปนเลิศ ความสามารถ และการมีปฏิสัมพันธในดานการกีฬาของประเทศแคนาดา โดยมีวิสัยทัศนวา สภาพแวดลอมทางกีฬาที่ชวยใหชาวแคนาดาทุกคนไดสัมผัสและสนุกกับการมีสวนรวม ในดานการกีฬาตามความสามารถและความสนใจของพวกเขา และเพื่อจำนวนชาวแคนาดาที่มีสวนรวมน้ี เพิ่มขึ้น ตลอดจนการแสดงความสามารถอยางตอเนื่องและประสบความสำเร็จในการแขงขันระดับสูงสุด (นโยบายกีฬาของประเทศแคนาดา พ.ศ. 2545) เพื่อกาวไปสูวิสัยทัศนน้ี หนว ยงานของรฐั ที่รับผดิ ชอบดา นกฬี า (Sport Canada) ดำเนินการจากการมีสวนรวมทั่วไปเพื่อประสิทธิภาพสูง ลงทุนในโครงการ “Canadian Sport for Life” และหลกั กรอบแนวคดิ การพัฒนานักกีฬาระยะยาว เริ่มในป พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) Sport Canada ไดรวบรวมกลุมผูเชี่ยวชาญเพื่อนำกระบวนการ ดังกลาวและศูนยกีฬาแคนาดาตีพิมพเอกสาร “Canadian Sport for Life – Long-Term Athlete Development” (Balyi, Way, Higgs, Norris, & Cardinal, 2005) เอกสารนี้แสดงใหเห็นกรอบการทำงาน และปรัชญาในการสงเสริมการมีสวนรวมตลอดชีวิตในการเลนกีฬาและการออกกำลังกายสำหรับชาวแคนาดา ทุกคน ในขณะเดียวกันชวยยังฟนฟูประเทศแคนาดาในฐานะที่กำลังแขงขันในเวทีระหวางประเทศ ระหวางป พ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2557 (ค.ศ. 2005 ถึง ค.ศ. 2014 ) กลุมผูเชี่ยวชาญดาน Canadian Sport for Life ทำงานเพ่อื อำนวยความสะดวกเกยี่ วกับกรอบการพัฒนานักกฬี าระยะยาวและเอกสารที่เกย่ี วของสำหรับแตละ รัฐบาลกลางท่ีสนับสนุนองคกรกีฬาแหงชาติ (National Sport Organizations: NSOs) นอกจากน้ี

12 กลุมผูเชี่ยวชาญยังสรางการสนับสนุนแหลงขอมูลมากมาย เพื่อทำความเขาใจการกีฬาของประเทศแคนาดา อยางลึกซึ้ง เพื่อชีวิต – การพัฒนานักกีฬาระยะยาวทั่วทั้งประเทศแคนาดาและทั่วโลก แนวปฏิบัติดาน วิทยาศาสตรแ ละการฝกซอ มทีเ่ ปนพ้ืนฐาน สำหรบั เอกสารตน ฉบบั มีการพฒั นาอยางตอ เน่ือง เอกสารตน ฉบับท่ี เสร็จสมบูรณมีวัตถุประสงคเพื่อการมีสวนรวมในการกีฬา นันทนาการ การศึกษาและผูนำดานสุขภาพของ ประเทศแคนาดา ในการสนทนาอยา งตอเนอ่ื งเกย่ี วกบั “คุณภาพ” ทีก่ ีฬาหมายถึงและควรจะเปน ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) รัฐมนตรีกีฬาของประเทศแคนาดารับรองการตออายุ นโยบายกีฬาของประเทศแคนาดาสำหรับป พ.ศ. 2555 - พ.ศ. 2565 รหัสนโยบาย (CSP 2012) ในขณะท่ี นโยบายแรกเปนตัวเรงปฏิกิริยาสำหรับกีฬาของประเทศแคนาดาสำหรับการเคลื่อนไหวเพื่อชีวิต CSP 2012 การบูรณาการกีฬาเพื่อชีวิต – การพัฒนานักกีฬาระยะยาวของประเทศแคนาดา เปาหมายนโยบายของ CSP 2012 รวมผลลพั ธท ่สี ำคัญของความสามารถทางกายภาพ ความเปน เลิศ และการมกี ิจกรรมการเคลอ่ื นไหวเพื่อ ชีวิต ทเี่ ปน พืน้ ฐานของกฬี าเพอื่ ชีวิตของประเทศแคนาดา – การพฒั นานักกีฬาระยะยาว ตลอดระยะเวลาเกือบ 10 ปของการดำเนินการที่ยังคงอยูและดวยสิ่งนี้ การรวมเขากับนโยบาย CSP 2012 กีฬาเพื่อชีวิตของประเทศแคนาดา มีพัฒนาการจากโครงการไปสูขบวนการระดับชาติที่มุงมั่นเพื่อ ปรับปรุงคุณภาพของกีฬาและการออกกำลงั กายในประเทศแคนาดา สิ่งนี้นำไปสูการรวมตัวกันของสังคมกีฬา เพื่อชวี ติ (Sport for Life Society) ในเดือนกนั ยายน ค.ศ. 2014 เปนองคกรไมแสวงผลกำไรของรัฐบาลกลาง ที่ตอนนี้นำการเคลื่อนไหว กีฬาเพื่อชีวิตเชื่อมโยงกับกีฬา การศึกษา นันทนาการ และสุขภาพ และปรับ โปรแกรมระดับชุมชนจังหวัดและระดับประเทศ นอกเหนือจากการพัฒนานักกีฬาระยะยาวแลว องคกรกีฬา เพื่อชีวติ (Sport for Life) ยงั เปน ตวั แทนของกระบวนทศั นทเ่ี ปล่ียนไปในทศิ ทางที่ชาวแคนาดาจะเปนผูนำและ สง มอบกฬี าและการออกกำลังกาย ตอนนี้กรอบการทำงานในการพัฒนานักกีฬาระยะยาวขององคกรกีฬาเพื่อชีวิต ไดถูกเขียนไวใน นโยบายกีฬาของประเทศแคนาดา “แผนงาน” และแนวความคิด เชน ความสามารถทางกาย และลำดับ ขั้นตอน ระยะการพัฒนานักกีฬาระยะยาว (เชน “Learn to Train,” “Train to Compete”) รวมอยูตลอด นโยบายเพ่อื เปนแนวทางใหผูอา นเขาใจ การพฒั นานักกีฬาระยะยาวไดกลายเปน กระบวนทศั นข ององคกรกีฬา ของประเทศแคนาดา แมในเวลาอันสั้นนั้นกีฬามีวิวัฒนาการอยางตอเนื่อง และกรอบการพัฒนานักกีฬา ระยะยาวขององคกรกีฬาเพื่อชีวิตก็เชนกัน ผูนำดานกีฬาและนักวิจัยทั่วโลกไดมีสวนรวมสูการพัฒนานักกีฬา ระยะยาวดวยการเรียนรูวธิ ีการนำไปปฏิบัติจริง ขยายไปสูพื้นที่ใหม โดยเฉพาะอยางยิ่งการวิเคราะหหลักการ พ้ืนฐานและสรางฐานขอ มลู ทรี่ องรบั คณุ ประโยชนของแนวทางการพัฒนานกั กฬี าระยะยาว แหลงขอมูลนี้เปนขอมูลที่ปรับปรุงใหมีความทันสมัยเกี่ยวกบั การพัฒนานักกีฬาระยะยาว ขององคกร กีฬาเพื่อชีวิตของประเทศแคนาดา ซึ่งสรางขึ้นจากเอกสาร ทรัพยากรการพัฒนานักกีฬาระยะยาว ตามเจตนารมณข อง “ไคเซ็น” หรือการพฒั นาอยา งตอเนื่อง ตน ฉบับในป พ.ศ. 2548 สวน Sport for Life 2.1 ฉบับลาสุดนี้สะทอนถึงทั้งขอมูลใหมและบทเรียนที่ประเทศแคนาดาไดดำเนินการเพื่อนำการเปลี่ยนแปลง

13 ขั้นพื้นฐานมาใชในการออกแบบและสงมอบกีฬาที่มีคุณภาพภายในการกีฬา การศึกษา นันทนาการและ ภาคสขุ ภาพ เปนงานที่กำลงั ดำเนนิ การอยแู ละจะมีการพฒั นาตอ ไป ภาพ 1 ลำดบั ขัน้ ตอนของกรอบการพฒั นานักกฬี าระยะยาว Figure 1 The Progression of the Long-Term Athlete Development Framework. from Sport for Life – Long- Term Athlete Development Resource Paper 2 . 1 . ( p. 1 1 ) , By Way, R. , Trono, C. , Mitchell, D. , Laing, T. , Vahi, M. , Meadows, C. , & Lau, A. , 2 0 1 6 , Vancouver, Canada: Sport Sport for Life Society.

14 ภาพ 2 หลกั การและคุณคา ของการพัฒนานกั กฬี าระยะยาว Figure 2 The Principles & Values of Long- Term Athlete Development. from Sport for Life – Long-Term Athlete Development Resource Paper 2.1. (p. 13), By Way, R., Trono, C., Mitchell, D. , Laing, T. , Vahi, M. , Meadows, C. , & Lau, A. , 2 0 1 6 , Vancouver, Canada: Sport for Life Society. หลกั การและคณุ คา ของการพัฒนานกั กีฬาระยะยาว 1. ชวี ิตมีข้ันตอนสำคญั ของการพัฒนาซ่งึ รวมถึงการเปล่ยี นจากเด็กสูวยั รนุ ผใู หญ และวยั ชรา สง ผลให ความสามารถเปล่ยี นแปลงไป 2. โปรแกรมการฝกซอม การแขงขัน และการฟนสภาพรางกายควรขึ้นอยูกับระดับความสามารถ ของผูเขารวม มากกวา อายตุ ามลำดับเวลา 3. เพื่อการพัฒนาที่เหมาะสมที่สุด ตองออกแบบโปรแกรมกีฬาสำหรับขั้นตอนการพัฒนาและเพศ ของผูเขารว ม 4. ความสามารถทางกายเปนพื้นฐานของการมีสวนรวมตลอดชีวิตและความเปนเลิศดานกีฬา และ การมสี วนรว มในการออกกำลังกายเพ่อื เสรมิ สรางสขุ ภาพ 5. เด็กทุกคนเปนนักกีฬา ดังนั้นจึงมีแนวโนมทางพันธุกรรมที่จะกระตือรือรนหากสภาพแวดลอม เอ้ือใหเ กิดการมสี วนรว ม

15 6. การมีสวนรวมตลอดชีวิตและความเปนเลิศทางกีฬาทำไดดีที่สุดโดยการมีสวนรวมในกีฬา หลายประเภทตงั้ แตอายยุ ังนอ ย จากนนั้ จงึ เชยี่ วชาญจากการพฒั นาในภายหลัง 7. มีชว งเวลาทลี่ ะเอียดออนในระหวา งทีม่ กี ารปรับตวั ใหเ ขา กับการฝกซอมอยา งรวดเร็วในชวงกอนวัย แรกรนุ วยั แรกรนุ และชว งหลงั วัยแรกรุน 8. ปจจัยที่หลากหลายดานพัฒนาการรางกาย จิตใจ ความรูความเขาใจ และอารมณสงผลตอ การวางแผนโปรแกรมการฝกซอม การแขงขัน และการฟน สภาพรา งกายท่เี หมาะสม 9. การใหคำแนะนำที่เหมาะสมในแตละขั้นตอนของการพฒั นานักกีฬาระยะยาว ระหวางการเขารวม กีฬาและการออกกำลงั กายจะสง ผลใหเ พิม่ การมสี ว นรว มและประสทิ ธิภาพย่ิงข้ึน 10. ความเชี่ยวชาญดานกีฬาพัฒนาขึ้นเมื่อเวลาผานไป ผานการมีสวนรวมในโปรแกรมกีฬา และการออกกำลงั กายทม่ี ีคณุ ภาพ 11. การพฒั นานกั กีฬาระยะยาวเปน แบบมีสว นรวม/เนน นักกีฬา นำโดยโคช และการสนับสนุนองคกร โดยคำนึงถงึ ความตอ งการของทบ่ี าน กฬี าทจ่ี ดั ขน้ึ นันทนาการของชมุ ชน และโรงเรยี น 12. ดวยความรว มมอื และการทำงานรวมกันภายในองคก รกฬี าชนิดนนั้ ๆ (ทุกระดับ) และระหวางชนดิ กีฬา ระบบทางการกีฬาทีม่ ปี ระสิทธภิ าพมากขนึ้ สามารถทำได 13. ความพยายามบูรณาการของกีฬาที่มีประสิทธิภาพสูง กีฬาชุมชน กีฬาของโรงเรียน พลศึกษา ของโรงเรียน และนันทนาการในเขตชมุ ชนจะเปน ประโยชนรวมกนั สำหรบั ทุกคน 14. กีฬาและการออกกำลังกายที่มีคุณภาพ รวมกับวิถีชีวิตที่เหมาะสม สงผลใหมีสุขภาพที่ดีขึ้น การปอ งกนั โรค การเรียนรูที่เพิ่มขึ้น ความเพลดิ เพลิน และปฏิสมั พันธท างสังคม สง ผลใหส ขุ ภาพรา งกายดีขึน้ 15. การฝกซอมกฬี า ความรูทางวทิ ยาศาสตร และความคาดหวังของสังคมกำลังเปล่ียนแปลงอยูเสมอ ดังน้ันการพัฒนานักกีฬาระยะยาวจงึ จำเปน ตองปรบั ตวั และปรบั ปรงุ อยางตอ เนื่อง ปจจยั หลัก 10 ประการที่สง ผลตอการพฒั นานกั กฬี าระยะยาว 1. ความสามารถทางกาย (Physical literacy) หมายถึง ความสามารถทางกายของแตละบุคคล ในการเคล่ือนไหวและสามารถพัฒนาทักษะการเคลือ่ นไหวจนนำไปสูก ารเปล่ยี นแปลงพฤตกิ รรมการออกกำลังกาย และเลนกฬี า ซง่ึ เกดิ จากการเรยี นรูทง้ั 3 ดาน ไดแก 1.1 ความรดู า นทักษะเคลอ่ื นไหวทีห่ ลากหลายและเลอื กใชไดอยางเหมาะสมและมปี ระสิทธภิ าพ 1.2 ความสามารถในการเคลื่อนไหวและสมรรถภาพทางกายที่ดี โดยสามารถพัฒนาทักษะ การเคลือ่ นไหวและทกั ษะกฬี าไดเปน อยางดี 1.3 เจตคติทดี่ ีตอ กจิ กรรมทางกายซึง่ นำไปสูก ารออกกำลงั กายและเลน กีฬาอยางสม่ำเสมอ ทกั ษะการเคลอ่ื นไหวพื้นฐานทีน่ ำไปสูการพฒั นาทางดานกีฬาสามารถจำแนกเปน 4 กลุม ดงั นี้ 1. ทกั ษะกรีฑา ประกอบดว ย ว่ิง กระโดด และขวา งปา

16 2. ทักษะยิมนาสติก ประกอบดวย ความคลองตัว การทรงตัว การประสานสัมพันธ และความเร็ว รวมถงึ กจิ กรรมเตนรำ กิจกรรมเขาจังหวะ 3. ทกั ษะวา ยน้ำ ประกอบดวย การลอยตัว การเคลื่อนทีใ่ นน้ำ 4. ทกั ษะกฬี าสเก็ต ประกอบดว ย การไถลและสไลดทงั้ บนนำ้ แข็ง หิมะ และในนำ้ ภาพ 3 ผลทต่ี ามมาจากทกั ษะพ้นื ฐานทขี่ าดหายไป Figure 3 Consequences of a missing fundamental skill. from Developing Physical Literacy: A Guide for Parents of Children Ages 0 to1 2 ( p. 1 3 ) , By Higgs, C. , Balyi, I. , Way, R. , Cardinal, C., Norris, S., & Bluechardt, M., 2016, Vancouver, Canada: Canadian Sport Centres. 2. ความเชี่ยวชาญพิเศษ (Specialization) คือ ทักษะกีฬาเบื้องตนสามารถจดั เปนความเชีย่ วชาญ พิเศษไดเปน 2 ชวง ไดแก ชวงวัยเด็กเล็ก (Early Specialization) และชวงวัยเด็กโต (Late Specialization) ความเชี่ยวชาญพิเศษที่ไดรับชวงวัยเดก็ เล็กเปนทักษะงาย ๆ ไมมีความซับซอน โดยสวนมากเปนกีฬาประเภท บุคคล กิจกรรมเขาจังหวะ และการเคลื่อนไหวเบื้องตน เชน ยิมนาสติก การกระโดดน้ำ และสเก็ตลีลา ชวงวยั เด็กโตจะมีความเชี่ยวชาญพิเศษที่มีความซับซอนกวามาก ดังนั้นในทักษะของทุกชนิดกีฬาจึงตองเรียนรูกอน รางกายจะเจริญเติบโตเขาสูวยั รุนหนุมสาว (ชาย 15 ป หญิง 12 ป) หากเรียนรูหรือฝกฝนทักษะกฬี าหลังจาก ชวงดังกลาวไปแลวจะทำใหยากตอการพัฒนาและฝกฝน ทักษะกีฬาสวนมากเปนความเชี่ยวชาญพิเศษชวงวยั เด็กโต อยา งไรกต็ ามการฝก ฝนทักษะ ทุกชนดิ กฬี าตอ งมกี ารวิเคราะหความสามารถเปน รายบุคคลโดยใชขอมูล ที่มใี นระดับชาติและนานาชาตเิ พื่อการตัดสนิ ใจ นกั กีฬาสวนมากมักเลอื กกีฬาที่ตนเองเชีย่ วชาญพเิ ศษเม่ือเขาสู

17 ชวงอายุระหวาง 12 และ 15 ป ดังนั้นในวัยเด็กเล็กตองเรียนรูและเลนกฬี าใหมีความหลากหลาย จนสามารถ คนหาความถนดั ของตนเอง และนำไปสูการพัฒนาเปน นกั กีฬา 3. พฒั นาการตามวยั (Developmental Age) หมายถงึ การเจริญเติบโต พฒั นาการและอัตราของ การเจริญเติบโต เปนการทำงานของกรรมพนั ธุ ฮอรโมน และสารอาหาร สภาพแวดลอม (รางกาย จิตใจ และ สังคม) ซึ่งมีความแตกตางกันในแตละบุคคล เปนปจจัยสำคัญตอการเจริญเติบโตของรางกาย การเปลี่ยนทั้ง ขนาดและรูปราง สวนสูง น้ำหนัก การพัฒนาของระบบประสาทและกลา มเนื้อ จิตใจ สติปญญา อารมณ และ วฒุ ิภาวะ การเจริญเตบิ โตอยา งรวดเร็วอยูในชว งกอนอายุ 20 ป การพัฒนานักกีฬาตองใชหลักการเจริญเติบโตตามวัยและวุฒิภาวะทางอารมณในการออกแบบ การฝกซอม รวมไปถึงขอจำกัดในการแขงขัน ทั้งนี้ใหผูฝกสอนสังเกตการเจริญเติบโตของเด็กเปนสำคัญ เชน รูปราง สวนสูง และน้ำหนัก เปนตน ชวงของการพัฒนานักกีฬาที่ดีจะตองเริ่มฝกฝนในวัยกอนเขาสูวัยรุน (Puberty) ซึ่งเปน ชวงทีร่ างกายเจรญิ เตบิ โตและเปลยี่ นแปลงอยา งรวดเร็ว หลังจากทร่ี างกายนกั กฬี าผานชวงนี้ ไปแลวจะมีความพรอมสมบูรณทั้งทางรางกายและจิตใจ สามารถพัฒนาอยางเต็มที่ตามความสามารถของแต ละคน ท้ังนีเ้ พศชาย และเพศหญงิ จะมีการเจริญเติบโตและวุฒิภาวะท่ีไมเทากนั ภาพ 4 การเจรญิ เตบิ โตของเดก็ หญงิ และเด็กชาย Figure 4 Maturation in Girls and Boys. from Sport for Life – Long- Term Athlete Development Resource Paper 2.1. (p. 29), By Way, R., Trono, C., Mitchell, D., Laing, T. , Vahi, M. , Meadows, C. , & Lau, A. , 2 0 1 6 , Vancouver, Canada: Sport for Life Society.

18 Figure 5 ภาพ 5 ลำดบั การเจรญิ เตบิ โตของเพศหญงิ และเพศชาย Maturity Events in Girls and Boys. from Sport for Life – Long- Term Athlete Development Resource Paper 2 . 1 . ( p. 3 0 ) , By Way, R. , Trono, C. , Mitchell, D. , Laing, T. , Vahi, M. , Meadows, C. , & Lau, A. , 2 0 1 6 , Vancouver, Canada: Sport for Life Society. 4. ระยะที่ไวตอการเรียนรู (Sensitive Periods) คือ ระยะที่พรอมไปสูการเรียนรูทักษะเฉพาะ และการฝกฝนทกั ษะกีฬา สมรรถภาพทางกายดา นความออ นตัวและความเร็วสามารถฝกไดต ้ังแตในวัยเด็กเล็ก ชวงอายุระหวาง 6 – 10 ป การเรยี นรูทกั ษะการเคลื่อนไหวพ้ืนฐานและทกั ษะกีฬาที่ดีจะอยูในชวงอายุ 9 - 12 ป สำหรับเด็กชาย และ 8 -11 ป สำหรับเด็กหญิง การสรางสมรรถภาพทางกายดานความอดทนสามารถฝกได ในชวงที่รางกายเติบโตสูงสุด เด็กหญิงสามารถฝกเพื่อพัฒนาความแข็งแรงของกลามเนื้อไดทันทีหลังชวงท่ี รา งกายเติบโตสูงสดุ หรือหลังมีประจำเดือนครง้ั แรก เดก็ ชายสามารถฝก เพ่อื พฒั นาความแขง็ แรงของกลามเน้ือ ไดห ลังจากผานชวงเติบโตสงู สดุ ไปแลวประมาณ 12 – 18 เดอื น (อายุ 15 ป)

19 Figure 6 ภาพ 6 ชว งเวลาที่สำคัญของการปรับตวั แบบเรง รดั ตอ การฝก ซอม The Sensitive Periods of Accelerated Adaptation to Training. from Sport for Life – Long-Term Athlete Development Resource Paper 2.1. (p. 32), By Way, R., Trono, C. , Mitchell, D. , Laing, T. , Vahi, M. , Meadows, C. , & Lau, A. , 2 0 1 6 , Vancouver, Canada: Sport for Life Society. 5. พัฒนาการทางดานจิตใจ สติปญญา และอารมณ (Mental, Cognitive and Emotional Development) 5.1 พัฒนาการดานสติปญญา (Intellectual development) เปนความสามารถในวัยเด็กในการทำ กิจกรรมตาง ๆ ที่ตองใชสติปญญา (สมอง) เพื่อใหสามารถบรรลุผลตรงตามเปาหมายไดอยางเปนขั้นตอนตาม หลักของการพฒั นาการตามแนวความคิดของเพยี เจท พัฒนาการทางดานสตปิ ญญาของเด็กไดเ ริม่ เกิดข้ึนต้ังแต วัยแรกเกดิ จนกระทงั่ เขา สูว ัยรนุ สามารถแบง ขน้ั พฒั นาการเปน 4 ระยะ 1) ระยะประสาทสมั ผสั และการเคลอ่ื นไหว (The Sensory-motor Period) 2) ระยะการคดิ กอ นปฏบิ ัตกิ าร (Period of Preoperational Thought) 3) ระยะปฏิบัตกิ ารคดิ ดว ยรูปธรรม (Period of Concrete Operation) 4) ระยะปฏบิ ตั กิ ารคิดดวยนามธรรม (Period of Formal Operation) โดยในการพัฒนานักกีฬา การทำความเขาใจพัฒนาการทางสติปญญาจะชวยสงเสริมทางดานเจตคติ ทนี่ ำไปสคู วามเขาใจดานการเรียนรทู ักษะ กฎกติกา มารยาททางสังคม และบทบาทหนาท่ขี องตนเอง

20 5.2 พัฒนาการดานอารมณ (Emotional development) เปนกระบวนการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ภายในจิตใจ เด็กจะแสดงอารมณออกมาตามประสบการณและสภาพแวดลอมของแตละคน ตามทฤษฎีของ แอรคิ สนั (The Eight Stages of Psychosocial Development in Erikson) โดยมี 8 ขน้ั ดงั น้ี ขั้นที่ 1 ความไววางใจ (Trust) กับความไมไวว างใจ (Mistrust) ขน้ั ท่ี 2 ความเปน ตวั ของตวั เอง (Autonomy) กับความละอายและสงสยั (Shame and Doubt) ขน้ั ที่ 3 ความคิดรเิ รม่ิ (Initiative) กับความรสู ึกผิด (Guilt) ขนั้ ที่ 4 ความขยันหมัน่ เพยี ร (Industry) กับความรูสกึ ตำ่ ตอย (Inferiority) ขั้นท่ี 5 ความเปนอตั ลกั ษณ (Identity) กับความสบั สนในบทบาท (Role Confusion) ขนั้ ที่ 6 ความใกลชดิ สนิทสนม (Intimacy) กับความรสู ึกโดดเดยี่ วอา งวา ง (Isolation) ขนั้ ที่ 7 การสบื ทอด (Generativity) กบั การคำนงึ ถงึ แตตนเอง (Self-absorption/ Stagnation) ขน้ั ที่ 8 ความมัน่ คงสมบูรณใ นชีวิต (Integrity) กับความสน้ิ หวงั (Despair) ภาพ 7 ความสมั พนั ธร ะหวา งระยะการพฒั นานกั กฬี าระยะยาว และระยะของการพัฒนาความรู ความเขาใจ อารมณ และศีลธรรม Figure 7 The Relationships Among Long- Term Athlete Development Stages and Stages of Cognitive, Emotional and Moral Development. from Sport for Life – Long-Term Athlete Development Resource Paper 2.1. (p. 37), By Way, R., Trono, C., Mitchell, D., Laing, T., Vahi, M., Meadows, C., & Lau, A., 2016, Vancouver, Canada: Sport for Life Society.

21 6. การวางแผนการฝกซอมและการแขงขนั (Periodization) เปนการกำหนดชวงการฝก ซอ มและ การแขงขนั เปน การวางแผนการฝก ซอ มรายป รายเดือน รายสปั ดาห รายวัน และรายละเอียดการฝก ซอ มยอย ตา ง ๆ โดยใชหลกั การตา ง ๆ ทเ่ี ก่ยี วของ การวางแผนการฝก ซอมสามารถแบง ออกเปน 4 ชวง ดงั น้ี 1) เพื่อปรับสภาพรา งกาย ใหพ รอ มตอ การฝก ซอ ม 2) เพอ่ื เสรมิ สรา งสมรรถภาพทางกายและทกั ษะเฉพาะ 3) เพอ่ื เตรยี มตวั สำหรับการแขงขนั 4) เพ่ือการฟน คืนสภาพรางกาย Figure 8 ภาพ 8 ชวงเวลาและระยะของแผนการฝก ซอมกีฬาประจำปในฤดหู นาวและฤดูรอน Periods and Phases of a Winter and Summer Periodized Annual Plan. from Sport for Life – Long-Term Athlete Development Resource Paper 2.1. (p. 39), By Way, R. , Trono, C. , Mitchell, D. , Laing, T. , Vahi, M. , Meadows, C. , & Lau, A. , 2 0 1 6 , Vancouver, Canada: Sport for Life Society.

22 ตารางที่ 1 ข้ันตอนของแผนการฝก ซอ มกฬี ารายปสำหรับการกำหนดชว งเวลาแบบมกี ารแขงขันที่ สำคญั ครัง้ เดียวสองคร้งั และสามครั้ง Table 1 Phases of an Annual Plan for Single, Double and Triple Periodization. from Sport for Life – Long-Term Athlete Development Resource Paper 2.1. (p. 40), By Way, R., Trono, C., Mitchell, D., Laing, T., Vahi, M., Meadows, C., & Lau, A., 2016, Vancouver, Canada: Sport for Life Society. 7. การแขงขัน (Competition) ผูฝกสอนควรวางแผนการเขารวมการแขงขันของนักกีฬาให สอดคลอ งกบั ชวงอายุและความสามารถ ซง่ึ มคี วามสำคญั ตอการพฒั นานักกฬี าเปน อยางมาก แตอยางไรก็ตามการพัฒนาสมรรถภาพทางกายและทักษะสำหรับนักกีฬาในวัยเด็กยอมมีความสำคัญ มากกวาการแขงขัน เมื่อนักกีฬาพัฒนาจนถึงขั้นสูงสุดของการพัฒนา การฝกซอมจึงเนนไปที่การพัฒนาขีด ความสามารถในการแขงขนั ในระดับชาติหรือนานาชาติ การแขงขันที่บอยเกินไปยอมสงผลเสียทั้งสภาพรางกายและจิตใจของนักกีฬาเปนอยางมาก ดังนั้น ในการวางแผนระยะยาวสำหรับพัฒนานักกีฬาจึงควรมีการวางกรอบ (Framework) เพื่อการฝกซอม และ การแขงขัน ดงั ตารางท่ี 2

23 ตารางที่ 2 อัตราการฝกซอ มและการแขง ขนั ในแตละลำดบั ข้ันตอนของการพฒั นา ขนั้ การพัฒนา ขอเสนอแนะอัตราการแขง ขนั ขั้นที่ 1 แรกเริ่มเคลอ่ื นไหวในวัยเดก็ ไมเ นนการแขง ขัน – เนน การพฒั นาความสามารถทางกาย การเลน ความสนุกสนานและการมสี วนรว ม ขน้ั ท่ี 2 การเรยี นรทู กั ษะพื้นฐาน เนน กิจกรรมทสี่ นกุ สนาน – มขี อกำหนด กติกา เกม ข้ันท่ี 3 การเรียนรสู กู ารฝกฝน 70% ฝก ซอมเพ่อื พัฒนาสมรรถภาพทางกายและทกั ษะกฬี า และ 30% การฝก ซอ มเพอื่ การแขงขัน และการเขา รวมการแขง ขนั ขน้ั ที่ 4 การฝก ฝนสูการฝก ซอ ม 60% ฝก ซอมเพ่อื พฒั นาสมรรถภาพทางกายและทักษะกีฬา และ 40% การฝก ซอมเพ่ือการแขงขนั และการเขา รวมการแขงขัน ขน้ั ท่ี 5 การฝกซอ มสกู ารแขง ขัน 40% ฝก ซอมเพื่อพัฒนาสมรรถภาพทางกาย และ 60% การฝกซอ มเพอื่ การแขง ขัน และการเขารว มการแขง ขัน ขนั้ ที่ 6 การฝก ซอมเพือ่ ชยั ชนะ 25% ฝกซอมเพ่ือพฒั นาสมรรถภาพทางกาย และ 75% การฝก ซอ มเพ่อื การแขงขัน และการเขารว มการแขง ขัน ขั้นที่ 7 เคลื่อนไหวเพือ่ ดำเนนิ ชวี ิต ข้นึ อยกู บั ความตองการของแตละบุคคล 8. ความเปนเลิศตองใชเวลา (Excellence Takes Time) การวิจัยทางวิทยาศาสตรการกีฬา เปนที่ยอมรับแลววา การพัฒนานักกีฬาสูความเปนเลิศตองใชเวลาไมนอยกวา 10 ป (ไมนอยกวา 10,000 ชั่วโมง) จากการศึกษานักกีฬาที่มีความเปนเลิศในประเทศ สหรัฐอเมริกา พบวา ตองใชเวลาในการฝกซอมอยู ระหวา ง 11 – 13 ป และประสบความสำเร็จ อยูระหวา ง 20 – 23 ป 9. การปรับ จัดระบบและบูรณาการ (System Alignment and Integration) การพัฒนา นักกีฬาในระดับชาติ จำเปนตองใหองคกรทุกสวนไดมีสวนรวมในการพัฒนาระบบ โดยเริ่มจากสถาบัน ครอบครัวที่ตองคอยสนับสนุนนักกีฬา (การเลี้ยงดู อาหาร การใหกำลังใจ) โรงเรียนมีการพัฒนาหลักสูตร และการจัดการเรียนการสอนที่มีคุณภาพสอดคลองกับแผนพัฒนานักกีฬา องคกรบริหารสวนทองถ่ิน ตองจัดสรรงบประมาณและสถานที่ในการเรียนรู องคกรกีฬาตองพฒั นาความรูแ ละความสามารถของผูฝกสอน โดยการจัดการระบบการฝกซอมที่เปนมาตรฐานเดียวกัน องคกรธุรกิจมีสวนในการสนับสนุนการกีฬา กระทรวงทีเ่ กี่ยวของจัดทำเปนนโยบายเชิงรุกและจัดสรรงบประมาณกระจายใหทุกภาคสวนที่มีสวนเกี่ยวของ ไดด ำเนนิ การ

24 Figure 9 ภาพ 9 การจดั ตำแหนง และบูรณาการระบบภายใน Sport for Life ของประเทศแคนาดา System Alignment and Integration within Sport for Life. from Sport for Life – Long-Term Athlete Development Resource Paper 2.1. (p. 44), By Way, R., Trono, C. , Mitchell, D. , Laing, T. , Vahi, M. , Meadows, C. , & Lau, A. , 2 0 1 6 , Vancouver, Canada: Sport for Life Society.

25 ภาพ 10 ความเปนผนู ำเชิงกลยทุ ธส ำหรบั กีฬา Figure 10 Strategic Leadership for Sport. from Sport for Life – Long-Term Athlete Development Resource Paper 2.1. (p. 45), By Way, R., Trono, C., Mitchell, D., Laing, T., Vahi, M., Meadows, C., & Lau, A., 2016, Vancouver, Canada: Sport for Life Society. 10. การพัฒนาอยางตอ เนือ่ ง (Continuous Improvement) บนพนื้ ฐานของหลักการพัฒนาอยาง ตอเนอ่ื ง ความรทู างดา นวิทยาศาสตร ความตองการและกระแสนยิ มของสังคมสามารถเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แนวคิดของการพัฒนาอยางตอเนื่องโดยนำมาจากปรัชญาแนวคิดการพัฒนาระบบอุตสาหกรรมของประเทศ ญี่ปุนที่เปนที่รูจักและเปนที่ยอมรับมาโดยตลอด เรียกวา ไคเซน (Kaizen) การพัฒนาตองมีความยืดหยุนและ สอดคลองกับสถานการณในปจจุบัน การปรับปรุงการวางแผนการฝกซอมและการพัฒนานักกีฬาจึงไมเปนท่ี สนิ้ สุด

26 ลำดับข้นั ตอนของการพฒั นานกั กีฬาระยะยาว (Stages of Long-Term Athlete Development) ลำดับขั้นตอนของการพัฒนานักกีฬาระยะยาวไดวางกรอบการจัดรูปแบบการเรียนรู การฝกฝน กิจกรรมตาง ๆ รวมไปถึงอัตราการเขารวมการแขงขันในระดับตาง ๆ การแบงขั้นตอนการพัฒนาไดกำหนด ตามชวงวัยโดยมี 7 ขั้นตอนดังตอไปนี้ (Balyi, I. Way, R., & Higgs, C., 2013; อภิวัฒน ปานทอง, อริญชย พรหมเทพ, นพรกั ษ แกสมาน, วีรวัฒน คำแสนพนั ธ, และ จีรวัฒน สทั ธรรม, 2560) ขั้นตอนที่ 1 แรกเริ่มเคลื่อนไหว : Active Start (อายุ 0 – 6 ป) เปนขั้นการพัฒนาทักษะ การเคลื่อนไหวตั้งแตวัยเด็กเล็ก ไปสูทักษะการเคลื่อนไหวขั้นพื้นฐาน เชน การหยิบ จับ การคลาน การเดิน และการวิ่ง มีความปลอดภัย ทั้งนี้ใหเนนไปที่กิจกรรมที่มีความสนุกสนาน และไมควรใหนั่งนิ่ง ๆ นานเกิน 60 นาทนี อกจากการนอนหลบั ขั้นตอนที่ 2 การสรางทักษะพื้นฐาน : Fundamental (เด็กหญิง อายุ 5 – 8 ป และ เด็กชาย อายุ 6 – 9 ป) เปนข้นั การสรา งและพัฒนาทักษะการเคลื่อนไหวพ้ืนฐาน การพฒั นาทกั ษะกลไก ความคลอ งตัว การทรงตัว การประสานความสัมพันธ ความเร็ว การวิ่ง กระโดด การขวางปาและการรับ การพัฒนาความ แข็งแรงโดยการใชน้ำหนักของรางกาย กิจกรรมทางกายในชีวิตประจำวัน การแขงขันโดยใชกติกาแบบงาย ๆ กจิ กรรมมคี วามสนกุ สนานและทา ทาย ขั้นตอนที่ 3 การเรียนรูสูการฝกฝน : Learn to Train (เด็กหญิง อายุ 8 – 11 ป และ เด็กชาย อายุ 9 – 12 ป) เปนขั้นการพัฒนาที่ตอยอดมาจากการสรางทักษะกลไกและกีฬาไปสูความเปนเลิศ เม่ือเขาสู วัยเริ่มหนุมสาว การพัฒนาทางดานจิตใจ อารมณ และเจตคติที่ดีตอการกีฬา นำไปการสูการระบุ และการพัฒนาความสามารถทางดานกีฬาตามความถนัด การพัฒนาความแข็งแรงโดยใชน้ำหนักของรางกาย รวมกบั เมดิซีนบอล และควรฝก กีฬาเฉพาะดา น 3 ครง้ั /สัปดาห และกีฬาอ่ืน ๆ 3 ครงั้ /สปั ดาห ขั้นตอนที่ 4 การฝกฝนสูการฝกซอม : Train to Train (เด็กหญิง อายุ 11 – 15 ป และ เด็กชาย อายุ 12 – 16 ป) เปนขั้นการพัฒนาทักษะกีฬาเฉพาะดาน ความพรอมทางดานการฝกซอมโดยนับชวงการ เติบโตของรางกายอยางรวดเร็ว (Peak Height Velocity : PHV) พัฒนาสมรรถภาพทางกายดานความอดทน ของระบบไหลเวียนเลือดและระบบหายใจ การพัฒนาระบบพลังงานแบบแอโรบิก ความแข็งแรง (ผูหญิง สามารถฝกความแข็งแรงไดหลังจากพนชวงการเจริญเติบโตอยางรวดเร็วในขณะที่ผูชายสามารถฝกความ แข็งแรงไดตองหลังจากชวงดังกลาว 12 – 18 เดือน) และความเร็ว ความสามารถในกีฬาเฉพาะดาน ตามความถนัด รวมไปถึงพัฒนาภาวะจิตใจ อารมณตอการแขงขัน (รูแพ รูชนะ รูอภัย) โดยการฝกซอมกีฬา ความถี่ 6 – 9 ครงั้ /สัปดาหร วมถงึ กฬี าที่มคี วามสอดคลอ งกนั ดวย

27 ขั้นตอนที่ 5 การฝกซอมเพื่อการแขงขัน : Train to Compete (เด็กหญิง อายุ 15 – 21 +/- ป และ เด็กชาย อายุ 16 – 23 +/- ป) เปนขั้นการพัฒนาการฝก ซอมเพ่ือไปสูการแขงขัน การฝกเทคนคิ กลยุทธ ตาง ๆ ที่ใชในการแขงขัน จิตวิทยาการแขงขันและการฝกซอม การฝกความแข็งแรง (หลังชวงการเติบโต ของรางกายอยางรวดเร็ว) การฝกเฉพาะรายบุคคล การพัฒนาการควบคุมตนเอง ความเปนอิสระ และความ รับผิดชอบ โดยการฝกซอมและการเสริมสรา งสมรรถภาพทางกายความถี่ 9 – 12 คร้ัง/สัปดาห ขั้นตอนที่ 6 การฝกซอมเพื่อชัยชนะ : Train to Win (เด็กหญิง อายุ 18 +/- ป และ เด็กชาย อายุ 19 +/- ป) เปนการฝกเฉพาะที่มุงเนนเพื่อชัยชนะ โดยมีสถิติระดับชาติหรือนานาชาติเปนเปาหมายใน การฝกซอม ทั้งนี้นักกีฬาจะตองรักษาและพฒั นาสมรรถภาพทางกายเพื่อการแขงขัน ทั้งสภาวะจิตใจ อารมณ และการมีสมาธิในการแกปญหา โดยการฝกซอมและการเสริมสรางสมรรถภาพทางกายความถี่ 9 – 15 ครั้ง/ สปั ดาห ขั้นตอนที่ 7 เคลื่อนไหวเพื่อดำเนินชีวิต : Active for Life (ทุกเพศทุกวัย) เปนขั้นของการพัฒนา ดา นรา งกายโดยการออกกำลงั กาย กิจกรรมกีฬา กิจกรรมทางกาย และนนั ทนาการ ของทกุ ชวงวยั เพื่อสุขภาพ สำหรับนักกีฬาที่เลิกเลนกีฬาจะผันตัวเองเปนครู ผูฝกสอน ผูจัดการทีม นักธุรกิจกีฬา นักขาวและสื่อตาง ๆ ดานกีฬา โดยใชประสบการณที่ไดจากการฝกซอม และการแขงขันในชวงเปนนักกีฬา นำไปสูการออกกำลังกาย ดวยกิจกรรมทางกายในชวี ิตประจำวนั และการเขาสูว ัยผสู งู อายุ Figure 1 1 ภาพ 11 ลำดบั ขนั้ ตอนของการพัฒนานักกฬี าระยะยาวของประเทศแคนาดา Canadian Sport for Life - Long- Term Athlete Development. from the Sport for Life Society, 2 0 1 5 , Retrieve from https: / / sportforlife. ca/ portfolio- view/ canadian- sport- for- life- ltad- pamphlet/

28 2) ปจจัยนโยบายกีฬาที่นำทางสูความสำเร็จการกีฬาระดับนานาชาติ (Sports Policy factors Leading to International Sporting Success: SPLISS) ปจจัยนโยบายกฬี าที่นำทางสูค วามสำเร็จการกีฬาระดับนานาชาติ (Sports Policy factors Leading to International Sporting Success: SPLISS) ไดรับการยอมรับอยางแพรหลายในการทำความเขาใจ ประสิทธิภาพและประสิทธิผลของนโยบายกีฬาเปนเลิศของประเทศในภาพรวม โดยประกอบดวย 9 เสาหลัก (pillars) ไดแ ก Figure 1 2 ภาพ 12 ปจจัยนโยบายกฬี าที่นำทางสคู วามสำเรจ็ การกฬี าระดบั นานาชาติ Sports Policy factors Leading to International Sporting Success ( SPLISS 2 . 0 ) . from Successful elite sport policies. An international comparison of the Sports Policy factors Leading to International Sporting Success ( SPLISS 2 . 0 ) in 1 5 nations (p. 4), By De Bosscher, V., Shibli, S., Westerbeek, H., & van Bottenburg, M., 2015, Aachen, Germany: Meyer & Meyer.

29 เสาหลักที่ 1 การสนบั สนนุ ดา นการเงนิ การสนับสนุนการเงินในการดำเนินการเกี่ยวกับกีฬาเปนเลิศ ซึ่งการสนับสนุนทางการเงินนี้เปนกลไก หลักในการขับเคลื่อนการดำเนินการอีก 8 เสาใหเปนไปตามเปาหมาย โดยงบประมาณในการสนับสนุนจาก รัฐบาล โดยตองมีการสนับสนุนใหกับ องคกรกีฬา สโมสร หรือชมรมที่ดำเนินการเกี่ยวกับกีฬาเปนเลิศ อยางเพียงพอผานงบประมาณประจำป หนวยงานหลักภาครัฐ ผานหนวยงานดานกีฬา รัฐพึงจัดงบประมาณ ผา นหนว ยงานที่เกย่ี วขอ งกบั การสงเสรมิ และสนับสนุนกฬี า การออกกำลงั กาย ไดแก การกฬี าแหง ประเทศไทย เพ่อื ดำเนนิ การกองทุนพัฒนากฬี า การสงเสริมและพฒั นากีฬา การสรา งและบำรงุ รกั ษาสถานกีฬาและอปุ กรณ การวจิ ยั และจดั ฝก อบรม การจัดการแขง ขนั กีฬา การสงนกั กีฬาเขารว มการแขง ขนั การจัดสดั สวนงบประมาณ ใหสอดคลองกับภารกิจขององคกรตามแผนพัฒนากีฬาแหงชาติรวมมือกันระหวางองคกรในแตละระดับ ใหสามารถสงตอการพัฒนาจากฐานรากสูกีฬาอาชีพและอุตสาหกรรมกีฬา การดำเนินการสนับสนุน สงเสริม และพัฒนาการออกกำลังกายและกีฬาตามบทบาทหนาที่ขององคกร เชน องคกรที่มีบทบาทในการสงเสริม สนบั สนุนกีฬาเปน เลิศและอาชพี คอื การกฬี าแหงประเทศไทย ควรจดั สัดสวนงบประมาณสำหรบั กีฬาเปนเลิศ และกีฬาอาชีพใหเหมาะสม เปนตน เสาหลักที่ 2 การปกครอง การจดั องคก ารและโครงสรา งนโยบายกฬี า เสาหลกั น้ีเก่ยี วขอ งกบั โครงสรางขององคก รกีฬาภายในประเทศ ซงึ่ ในระดับยทุ ธศาสตรชาตจิ ะประสบ ผลสำเร็จ ถารัฐบาลรวมดำเนินการสนับสนุนเชิงนโยบาย จัดสรรทรัพยากรที่จำเปนอยางเพียงพอ โดยตองมี แนวคดิ เชงิ บรู ณาการเพื่อการพฒั นานโยบาย โดยใชห ลกั การ 6 ประเด็น คือ 1) การประสานงานของผูแทนกีฬาที่เกี่ยวของกับกีฬาเพื่อความเปนเลิศ ตองมีการดำเนินการแบง ภาระหนาท่รี ับผดิ ชอบตาง ๆ อยา งชัดเจนไมซ ้ำซอน 2) การวางแผนระยะยาวในการพัฒนากีฬาเพื่อความเปนเลิศ รวมไปถึงการพัฒนากีฬาเพ่ือความเปนเลิศ เพือ่ มุงสกู ารเปน กีฬาอาชพี 3) การวางเปา หมายหาแหลง ทรัพยากรใหท ว่ั ถงึ ในกฬี าประเภทตา ง ๆ เพือ่ มุงเปา ความสำเรจ็ ในระดบั โลก 4) คณะทำงานบริหารในองคกรกีฬา ควรทำงานแบบเต็มเวลาในการรับผิดชอบกระบวนการพัฒนา กฬี าเพอ่ื ความเปน เลิศ และมุง สูการเปนกฬี าอาชีพในบางชนิดกีฬา 5) คณะผูแทนการกีฬาในทุกระดับตองมีการเชื่อมโยงเครือขายใหสัมพันธกันเพื่อการสื่อสารที่มี ประสทิ ธภิ าพ 6) มีการดำเนินการดานยุทธศาสตรเชิงสื่อสารและความรวมมือกับประเทศอื่น ๆ กับผูมีสวนรวม เชิงพาณชิ ย และองคกรสื่อตาง ๆ นโยบาย การจัดองคกรและการจัดการดานกีฬาของประเทศไทย มีพัฒนาการมาอยางตอเนื่อง แผนพัฒนากีฬาฉบับตอไปควรพัฒนาใหครอบคลุมมิติตาง ๆ มากขึ้น มีนโยบายใหทั้งภาครัฐและเอกชน

30 รวมมือกันในการดำเนินงานสงเสริม สนับสนุนกีฬาตั้งแตระดับพื้นฐาน กีฬามวลชน กีฬาเปนเลิศ กีฬาอาชีพ สูอตุ สาหกรรมกีฬาอยา งยั่งยนื เสาหลักที่ 3 พื้นฐานและการเขา รวมทางการกฬี า การมีสวนรวมและมาตรฐานการแขงขันนั้นเชื่อมโยงกับความสามารถทางการกีฬา ซึ่งผูเขาแขงขัน สามารถพัฒนาได แมวาการเขารวมทางการกีฬาอาจไมไดสัมพันธกับการมุงสูความเปนเลิศก็ตาม แตทั้งน้ี ความสำเร็จทางการกฬี านนั้ มรี ากฐานมาจากคณุ ภาพของการฝก ซอมท่ีมีคุณภาพสูงใหก ับเยาวชน ในเสาหลักน้ี มีการเนน กีฬาอยู 3 ระดบั คือ 1) การเขา รว มกบั หลกั สตู รในโรงเรยี นและรวมกจิ กรรมทางกฬี าหลังเลกิ เรยี น 2) การรวมมือกับองคก รทางการกีฬาตา ง ๆ ในการจดั กฬี า 3) การเขารว มกฬี าในชมรมกฬี าหรือสโมสร องคก รทางการกฬี าตา ง ๆ โดยเนน การเขา รว มเพอ่ื พัฒนา ทักษะ กอนทีจ่ ะพัฒนาตอยอดไปสูการเปนนักกีฬาที่พรอ มเขารวมการแขงขนั กีฬาเพื่อความเปนเลศิ และกีฬา อาชีพ เสาหลกั ท่ี 4 ระบบการคนหาและการพัฒนานักกีฬาผูมพี รสวรรค ระบบการพัฒนาและการคนหานักกีฬาที่มีความสามารถ มี 2 ลักษณะสำคัญในการพัฒนากีฬา เพือ่ ความเปนเลิศ คอื 1) การคน หานกั กฬี าทีม่ ีความสามารถ มอี งคประกอบดังนี้ 1.1 การรับนักกีฬาที่มีความสามารถสูงโดยมีเกณฑและระบบการคนหาจากนักกีฬาเยาวชน ทม่ี ีความสามารถสงู 1.2 การคน หานักกฬี าจากผทู ่เี ขารว มแขงกฬี า 1.3 การออกสำรวจจากเยาวชนทวั่ ๆ ไป 1.4 จากกระบวนการคัดสรรที่เปนกระบวนการคดั เลือกเยาวชนเพื่อวัตถุประสงคเฉพาะ เชน เพื่อการแขงขัน เพื่อการฝกซอม ฯลฯ สิ่งสำคัญในคัดเลือกนักกีฬาที่มีความสามารถตองนำ กระบวนการทางวทิ ยาศาสตรมากำหนด 2) การพัฒนาความสามารถตองมีการพัฒนาฝกซอมจนกระทั่งเชี่ยวชาญในกีฬาที่ชนิดนั้นอยางสูงสุด นักกีฬาตองผานกระบวนการทั้งในระดับเชิงวิชาการ ทักษะทางการกีฬา และระดับทางจิตวิทยาดวย ซึ่งกระบวนการตาง ๆ ตองสรางใหนักกีฬามีศักยภาพสูงสุด และตองไมเลิกเลนกีฬากลางคัน ในเสาหลักนี้มี เปาหมายเพื่อเพิ่มคุณภาพการคนหานักกีฬา และกระบวนการพัฒนานักกีฬา โดยตองผานหลักการใน 5 ประเด็น คอื

31 2.1 มีระบบการคนหานักกีฬาเยาวชนที่มีความสามารถอยางมีประสิทธิภาพ เพื่อใหนักกีฬา มีศักยภาพไดส ูงสุดในแตล ะชว งเวลาหรอื ชว งอายุ 2.2 มีการวางแผนรว มมือกับภาครฐั บาลในการพัฒนาระบบอยางมีประสทิ ธิภาพ 2.3 มีการสนับสนุนในการบริการตา ง ๆ ท่ีหลากหลายทจ่ี ำเปน ใหกบั นักกีฬาเพื่อการพฒั นา 2.4 มีการประสานความรวมมือกันระหวางการเขารวมกีฬาของนักกีฬากับโรงเรียนหรือ สถานศกึ ษาในระบบการศกึ ษาในระดับประถมศกึ ษา และมธั ยมศกึ ษา 2.5 มีการประสานความรว มมือกับหนวยงานสถาบันอดุ มศกึ ษาทน่ี กั กีฬาทก่ี ำลังศึกษา เสาหลักที่ 5 การสนบั สนนุ เสนทางอาชีพนักกีฬาและหลังเลิกเลน การเปนเลิศทางการกีฬานั้น หมายถึง การที่สามารถเปนตัวแทนแขงขันกีฬาไดตั้งแตระดับสโมสร ระดับประเทศ ไปสูระดับนานาชาติ แตจำนวนนักกีฬานั้น ยังไมมีความกาวหนาทางอาชีพอยางจริงจัง ในยุคตอ ๆ มา ซึง่ ยงั มขี อขัดแยง กันอยูวา นักกีฬา คอื ใคร และพวกเขาตอ งการหรืออยากไดอะไรบา ง ประเทศ ใดใหการสนับสนุน โดยมีระบบอยางไรบาง เพื่อที่จะเพิ่มจำนวนนักกีฬาที่มีความเปนเลิศ และจะทำอยางไร บางเพ่อื ใหม ีบรรยากาศท่ีดอี นั จะนำไปสูค วามเปนเลิศทางการกฬี าได มคี วามสนใจ ใสใ จในการถา ยโยงจากการ เปนนักกีฬาเยาวชนไปสูนักกีฬาอาวุโส มีความกาวหนาจากการแขงขันในระดับเยาวชน ไปถึงระดับผูใหญ ระดับลีก หรือ กึ่งอาชีพ ไปสูระดับอาชีพได หลายประเทศไดสนับสนุนใหนักกีฬามีคาครองชีพทางกีฬา การมีสวสั ดกิ ารตา ง ๆ ใหมอี าชพี ในเสาหลักนี้เปน การสนับสนุนสวสั ดกิ ารตาง ๆ ในการดำรงชีพใหกับนักกีฬา และมีโอกาสฝกกีฬาใหสังคม ความเปนอยูดานตาง ๆ ซึ่งจะเปนผลพวงในการมุงสูความเปนเลิศ ความไมเหมาะสมของสิ่งตาง ๆ เหลานี้ ทำใหนักกฬี าเลิกเลนกีฬากอ นวัยอนั ควร ในเสาหลักที่ 5 นี้มีเปาหมาย ในการสนบั สนนุ ดา นอาชพี โดยมปี ระเด็นหลัก 4 ประเด็นดงั ตอ ไปนี้ 1) จดั ทำขอ ตกลงในการสนบั สนุนอาชีพใหกับนกั กฬี าท่ีมีความเปนเลิศทางการกีฬาทกุ ประเภท 2) สนับสนุนสิ่งอำนวยความสะดวกในการดำรงชีพอยางพอเพียงเพ่ือใหนักกีฬาทำกิจกรรมกีฬาอยาง เตม็ ท่ี 3) มโี ครงการสนับสนุนความรว มมือเพือ่ นกั กีฬาท่ีมีความเปน เลศิ 4) นักกีฬาไดร บั การสนับสนนุ ดา นอาชพี หรือมอี าชีพรองรบั หลงั เลิกเลน กฬี า สวัสดิการและการประกอบอาชีพ มีความสำคัญตอนักกีฬา เปนแรงจูงใจในการทุมเทใหกับ การฝกซอมเพื่อแขงขัน ลดความวิตกกังวลเกี่ยวกับรายไดในการเลี้ยงชีพทั้งในขณะเปนนักกีฬาและหลังปลด ระวางจากการเปนนักกีฬา การขาดระบบสวัสดิการหลังพนสภาพนักกีฬาทำใหนักกีฬาตองเลนกีฬา และเรียนไปดวยเพื่อประกันวาจะมีอาชีพหลังจากพนสภาพนักกีฬา ทำใหนักกีฬาไมสามารถทุมเท กบั การฝก ซอมไดเตม็ ท่ี การดำเนนิ การเพ่ือขจดั จดุ ออนนี้ มีดงั นี้ 1) การพัฒนากีฬา มีจุดเริ่มตั้งแตผูปกครองที่ทำหนาที่สงเสริมสนับสนุนใหบุตรหลานของตนรักและ สนใจกีฬาจนสงเขาฝกฝนและแขงขันจนเปนนักกีฬาปอนใหสโมสรและสมาคมกีฬาแหงประเทศไทยรัฐและ

32 เอกชนควรหันมาพิจารณาขอเท็จจริงนี้ และหาแนวทางสนับสนุน/ชวยเหลือผูปกครองของนักกีฬาโดยอาจใช เงินกองทุนพัฒนากีฬาชาติมาจัดสรรทุนเปนปรามิด ตามระดับความสามารถเปนกลุมชั้นหลายระดับช้ัน แตละระดับจัดสรรทุนและมีสวัสดิการไมเทากัน และจำนวนนักกีฬาฐานรากควรมีจำนวนมากแลวลดหล่ัน กนั ข้ึนไปถึงระดับสงู แบบปร ะมิด 2) การกำหนดคาตอบแทนมาตรฐานกลางของนกั กฬี าและบคุ ลากรทางการกฬี าเปนแนวทางสำคัญใน การประกอบอาชีพกีฬาของผูเกี่ยวของ สำหรับผูตัดสินและผูฝกสอนสามารถพิจารณาจากคุณสมบัติบุคคลท่ี ผานเกณฑของสมาคมกีฬาแหงประเทศไทยหรือการกีฬาแหงประเทศไทย หนวยงานที่รับผิดชอบตองรวมกัน กำหนดคณุ สมบัติใหชัดเจนยิ่งขึ้น เชน กำหนดมาตรฐานสมรรถนะผูประกอบอาชีพกีฬา การสอบเลือ่ นช้ันของ บคุ ลากรกฬี ามาเปน ปจ จยั ในการกำหนดเกณฑ 3) การจัดสวัสดิการแกนักกีฬาและบุคลากรกีฬา โดยจัดใหมีประกันสังคม สิทธิรักษาพยาบาล เขาศึกษา/เขาทำงาน การเชาซื้ออุปกรณกีฬา การไดสิทธิจากภาครัฐ เชน บานพักนิคมผูสูงอายุ ทุนอุดหนุน การศกึ ษา ทนุ การพัฒนาอาชพี ดา นกฬี า สวสั ดกิ ารนกั กีฬาหลงั พนหนาท่ีนักกฬี า 4) องคกรกีฬาแตละระดับตอ งประสานความรวมมือรับชวงตอยอด ในการพัฒนานักกีฬาตอในแตละ ระดับทส่ี งู ขนึ้ มีระเบยี บกฏเกณฑ การคัดเลือกและการรับเขา ทั้งการเปน นกั กีฬาและการใหสวัสดกิ ารทโี่ ปรงใส ตรวจสอบได สถาบันการศึกษาตองใหการสนับสนุนและเปนเครือขายรับนักกีฬาเขาศึกษาตอในสถาบัน โดยเฉพาะวิชาเอกดานกีฬาและจัดโครงการที่อำนวยความสะดวกในการเรียนการสอนเพื่อใหนักกีฬา ประสบผลสำเรจ็ ท้งั การแขง ขันกฬี าและการเรยี น 5) สรางอาชีพหรือสนับสนุนใหหนวยงานตาง ๆ รับนักกีฬาเขาทำงานหลังจากพนสภาพนักกีฬา รวมทง้ั การทำระบบอดุ หนุนคาครองชีพนักกฬี า (บำนาญนกั กฬี า) เสาหลักที่ 6 สงิ่ อำนวยความสะดวกดา นการฝก ซอ มกฬี า ปจจัยดา นสิง่ อำนวยความสะดวกเพื่อสรา งกีฬาเพ่ือความเปนเลิศเปนส่ิงสำคญั ในการพัฒนาการกฬี า เพื่อความเปนเลิศ เชน สิ่งอำนวยความสะดวกในการฝกกีฬาเฉพาะทาง การจัดตั้งสถาบันการกีฬาเพื่อความ เปนเลศิ รวมไปถึงการมศี ูนยกลางการบรหิ ารทม่ี ีการเชือ่ มโยงกับการศกึ ษา และสิ่งอำนวยความสะดวกเกย่ี วกบั วิทยาศาสตรท างการกีฬา สถาบันการกฬี าเพอ่ื ความเปน เลศิ ควรมีการสรรหาส่ิงอันเปนประโยชนใ หกับนักกีฬา จากการศึกษาวจิ ยั SPLISS น้นั พบวา การมเี ครือขายศนู ยฝกซอมกีฬาเพ่อื ความเปนเลิศในระดบั เขตหรอื ระดบั ภูมิภาค และมีการวางแผนในการสนับสนุนสิ่งจำเปนเพื่ออำนวยความสะดวกใหกับนักกีฬา จะเปนผลดี ตอบรรยากาศ สภาพแวดลอมในการเขารวม การแขงขันทางการกีฬาเพื่อความเปนเลิศ ในเสาหลักที่ 6 นี้ พิจารณาใน 3 ประเดน็ หลกั คือ 1) มีการวางแผนการประสานงานในระดับประเทศ เพื่อจัดสิ่งสนับสนุนในการอำนวยความสะดวก ใหตรงกบั ความตองการของผฝู ก สอนกฬี า และนกั กฬี า

33 2) มีเครือขายศูนยฝกกีฬาเพื่อความเปนเลิศ ในระดับเขตหรือภูมิภาค และระดับประเทศ โดยไดรับ การฝก ซอมเพื่อพัฒนาศักยภาพทางกีฬาภายใตก ารกำหนดของศูนยฝกนน้ั ๆ 3) มีกองทุนเพือ่ จัดสรา งและปรับปรงุ ซอ มแซมสงิ่ อำนวยความสะดวกในการฝกกีฬาเพื่อความเปน เลศิ สนามและอุปกรณดา นกีฬามีสว นสำคญั ตอการพัฒนากฬี า รัฐพึงเขามาดำเนนิ การและสง เสรมิ ให เอกชนดำเนินการจัดสรางและจดั การใหมีมาตรฐาน ปลอดภัย เหมาะสมตามสภาพความตองการ สะดวกและ พรอ มใช เพื่อบริการแกนกั กีฬาและประชาชน แนวทางการดำเนนิ การ มดี ังน้ี 1) สงเสริมใหมีสนามกีฬาและอุปกรณในโรงเรียนและชุมชน ที่สามารถใชรวมกันดานการเรียน การสอนและบริการ ทีม่ ีทน่ี ั่งผชู มไมม าก 2) รัฐพึงจัดใหมีศูนยฝก ซอม ศูนยสงเสริมและทดสอบสมรรถภาพทางกาย ศูนยวิทยาศาสตรก ารกีฬา ทัง้ ระดับประเทศและระดบั ภมู ภิ าคเพอื่ สนบั สนุนและบริการแกนักกีฬา สงเสริมสนับสนุนใหภ าคเอกชนไดส รา ง สนามแขงขันและศูนยกีฬาบรกิ ารแกน กั กีฬาและประชาชน 3) สงเสริมใหมีสนามมาตรฐานตามชนิดกีฬาที่มีความสนใจของประชาชนและมีขนาดเพียงพอ ในการรองรับผูชม เพื่อรองรับการแขงขันที่ไดมาตรฐานและการฝกซอมของนักกีฬาและผูสนใจ โดยเฉพาะ ในระดับภูมิภาคควรเปนสนามกลางที่จังหวัดตาง ๆ สามารถมารวมใชบริการ และระดับชาติควรเปนสนาม มาตรฐานทสี่ ามารถจัดการแขง ขันระดับนานาชาติได 4) แตละแหงควรมีระบบการบรหิ ารจัดการและบริการที่ดี สามารถจดั สรรใหเพียงพอกับความตอ งการ ในการฝกทกั ษะพื้นฐาน ฝกทกั ษะของนักกฬี า การเลน กฬี าเพอ่ื สขุ ภาพ และการแขง ขันกีฬา 5) สนับสนุนใหเอกชนลงทุนสถานกีฬาเชิงพาณิชย เพื่อบริการแกนักกีฬาและประชาชน จัดเปน สโมสรกฬี าอาชพี โดยจูงใจดว ยมาตรการทางภาษตี า ง ๆ เสาหลกั ที่ 7 ระบบและการพฒั นาผูฝกสอน เสาหลักนี้เนนการพัฒนาเสนทางอาชีพใหกับผูฝกสอนกีฬาใหมีอาชีพที่มั่นคง และมีโอกาสที่ดีในการ พัฒนาอาชีพของตนใหดีขึ้น อีกประเด็นคือ การวาจางผูฝกสอนกีฬาเพื่อทำหนาที่ในการพัฒนานักกีฬา ส่ิง สำคัญคือ ตองมีการพัฒนาคุณภาพและจำนวนผูฝกสอนกีฬาอยางตอเนื่อง โดยมีเกณฑการพัฒนา 2 เกณฑ เพอื่ เปรียบเทยี บผลกระทบเชงิ นโยบายตอ การพัฒนาผูฝ ก สอนกีฬา คือ 1) พิจารณาถงึ คณุ ภาพและองคก รในการจดั ระบบในการฝก อบรม 2) การจัดหาสง่ิ สนับสนนุ ในการดำรงชีพของผูฝกสอนกฬี าเพ่ือความเปน เลิศและอาชพี เสาหลักน้ีมสี ิ่งสำคัญในการพจิ ารณาอยู 4 ประเด็น คือ 1) มีจำนวนผูฝกสอนกีฬาเพื่อความเปนเลิศและอาชีพที่ผานการฝกอบรมมาเปนอยางดีในประเทศ เพยี งพอ 2) ผูฝกสอนมีโอกาสในการพัฒนาอาชีพในการฝกสอนกีฬาอยางเพียงพอ และมุงสูการเปนผูฝกสอน กีฬาเพื่อความเปน เลศิ มอื อาชีพ

34 3) มกี ารสนับสนนุ ส่งิ ตาง ๆ ในการดำรงชีพไดอ ยา งเพียงพอเพ่อื มุงสเู ปา หมายในการเปนผูฝ ก สอนกฬี า เพ่อื ความเปน เลศิ มอื อาชพี 4) สถานะของการเปน ผฝู กสอนกีฬาตอ งเปนที่ยอมรับและมคี ุณคา เสาหลักที่ 8 การรว มแขงขันกฬี าระดบั ชาติ/นานาชาติ เสาหลักนี้เกี่ยวของกับองคกรที่จัดการแขงขันในระดับประเทศและระดับนานาชาติ ซึ่งเปนปจจัย สำคัญในการพัฒนาทางการกีฬา การจัดการแขงขันเปนการสรางโอกาสใหกับนักกีฬาในการพัฒนา ความสามารถใหอยูในระดับท่สี งู ขึ้น จะตอ งดำเนินการ 3 ประเดน็ คอื 1) มนี โยบายในการจดั การแขงขันกีฬาตาง ๆ ในระดบั ชาตแิ ละระดับนานาชาติ 2) ใหโอกาสนกั กฬี าไดมสี ว นรวมกบั การแขง ขนั กฬี าระดบั นานาชาติ 3) ใหโอกาสนกั กีฬาออกไปแขงขันกีฬาในระดับชาติ และระดับนานาชาติ การจัดแขงขันเปนกิจกรรมชวยในการสงเสริมจูงใจใหประชาชนรวมกิจกรรมออกกำลังกายและกีฬา และพัฒนาผูมีความสามารถพิเศษสูกีฬาเปนเลิศและอาชีพ การดำเนินการในการแขงขันเพื่อสุขภาพและ พื้นฐาน ควรสงเสริมหนวยองคกรตามกฎหมายเปนหนวยสงนักกีฬาเขารวมแขงขัน เพื่อสรางความเขมแข็ง ขององคกร สวนการแขงขันกีฬาเปนเลิศควรเนนให ชมรม สโมสร สมาคม เปนหนวยกีฬา มีการนำ ความบนั เทงิ และการตลาดมาสนบั สนุนคณุ ภาพการดำเนนิ การจัดการแขงขันกฬี า เสาหลกั ท่ี 9 การวจิ ยั เชงิ วิทยาศาสตรและนวัตกรรม เสาหลักนี้เปน การศึกษาวจิ ัยเพื่อคนหา ตรวจสอบขอมูล แนวคิดตา ง ๆ เกยี่ วกับการกีฬาเพ่อื ความเปน เลิศ โดยทำการวิเคราะหและเผยแพรขอมูลทางการวิจัยเชิงวิทยาศาสตร รวมไปถึงการคนหานวัตกรรมและ การใชการวิจัยในการพัฒนาการกีฬาเพื่อความเปนเลิศใหมีระดับสูงขึ้นซึ่งเปนเปาหมายสำคัญในการแสดงให เห็นการพัฒนาการกีฬาเพื่อความเปนเลิศ โดยการเผยแพรขอมูลดานตาง ๆ ในการพัฒนากีฬาเพื่อความเปน เลิศ โดยมีเปาหมาย 2 ประเด็น ดังน้ี 1) การวิจัยทางวิทยาศาสตรโดยการเก็บรวบรวมขอมูลตาง ๆ การประสานงาน การเผยแพร ใหกับ ผูฝกสอนกีฬา และหนวยงานท่ีกำกับดแู ลดา นการกฬี าเพ่ือความเปน เลศิ 2) การสนับสนุนดา นวทิ ยาศาสตรการกีฬาทุกระดับของการพฒั นากฬี าเพือ่ ความเปนเลศิ ปจจบุ ันการสง เสริมการวิจยั สามารถขอรับการสนับสนนุ งบประมาณประจำปของหนวยงานวิจยั ตาง ๆ แตยังขาดนกั วิจัยท่ีสนใจเสนอขอทนุ รัฐควรจัดอบรมและแนะนำในการวิจัยแบบมุงเปา หมายในบริบทของกีฬา สงเสริมศูนยฝกกีฬาแหงชาติที่มีอยูใหไดมาตรฐานสากล ตลอดจนเครื่องมือดานวิทยาศาสตรและนวัตกรรม การกีฬาเพื่อพัฒนาศักยภาพนักกีฬาสูความเปนเลิศและเพื่อการอาชีพ เผยแพรสนับสนุนการนำวิทยาศาสตร และเทคโนโลยีมาใชในการพัฒนาสมรรถนะของนักกีฬาและการดำเนินกิจการดานกีฬา สนับสนุน การคน ควา วิจัย พฒั นาความรูและเทคนคิ วิธีการนำมาพฒั นาการกฬี าและศักยภาพของนักกีฬา สรางเครือขาย ความรว มมอื ระหวา งสถาบันการศกึ ษา ศนู ยวทิ ยาศาสตรและเทคโนโลยีการกฬี า สโมสร โรงเรียน เพอื่ สงเสริม

35 ชวยเหลือจดั หาอุปกรณวิทยาศาสตรแ ละเทคโนโลยกี ารกีฬาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู การฝก ซอ ม การทดสอบ และประเมินนักกีฬาเพื่อใหบริการแกผูฝกสอนและสโมสร มีการศึกษาวิจยั ติดตามประเมินผลการดำเนินงาน เพื่อพัฒนาปรับปรุงการดำเนินงาน (นภพร ทัศนัยนา และอรภา ทัศนัยนา, 2565; ปญญา อินทเจริญ, 2562) 3) กฬี าเทนนิส ภาพรวมเสน ทางนกั เทนนสิ ของสหราชอาณาจักร (The Lawn Tennis Association (LTA) Player Pathway Overview) ภาพ 13 ภาพรวมเสนทางนกั เทนนิสของสหราชอาณาจกั ร Figure 1 3 Player Pathway Overview. from Player Pathway Overview, by the LTA tennis for Britain, 2021, Retrieve from https://www.lta.org.uk/play-compete/performance- tennis-players/player-pathway/player-pathway-overview/ ภาพรวมเสนทางนักเทนนิสของสหราชอาณาจักรจะมีสองขั้นตอนท่ีเกี่ยวของกันสำหรับเสนทางของ ผูเลน คือ เวทีการแขงขันระดับชาติ และเวทีการแขงขันทัวรระดับอาชีพ ขั้นตอนเหลานี้ทุมเทเพื่อหลอเลี้ยง ผเู ลน ทีม่ แี นวโนม มากท่สี ดุ ใหก ลายเปน แชมปเ ทนนสิ ระดับชาตแิ ละระดับนานาชาตทิ กุ ระดับ ผเู ลนเริ่มตน ท่ีเวทีการแขงขันระดับชาติ ซึง่ ปกติจะครอบคลุมการพัฒนาในสภาพแวดลอมการฝกซอม เฉพาะตั้งแตอายุ 7 ถึง 14 ป ครอบคลุมการฝกซอมจากระดับทองถิ่น (ศูนยพัฒนาผูเลนทองถิ่น) ถึงระดับ ภูมิภาค (ศูนยพัฒนาผูเลนระดับภูมิภาค) ศูนยเหลานี้ดำเนินการตามโปรแกรมฝกซอมเฉพาะอายุซึ่งไดรับการ สนบั สนุนจากโครงการกลมุ อายุแหง ชาติ (National Age Group Programme) สำหรับผูเ ลนอายุ 10 ถงึ 14 ป

36 ผูเลนที่ไดรับการคัดเลือกจะเขาสูเวทีการแขงขันทัวรระดับอาชีพ ซึ่งปกติจะเริ่มเมื่ออายุ 13 หรือ 14 ป โดยมีความถี่และความหนักของการฝกซอมและการแขงขันเพิ่มขึ้น สถาบันเทนนิสแหงชาติ (National Academies) (ปกติสำหรับผูเลนอายุ 13-18 ป) เปนกาวแรกของเวทีการแขงขันทัวรระดับอาชีพ และไดรับ การสนับสนุนจากโปรแกรมสำหรับนักกีฬาชายและหญิง นี่เปนการเตรียมผูเลนใหพรอมสำหรับโปรแกรม ทนุ การศึกษาของระดับอาชพี (Pro Scholarship Programme) ซง่ึ เปนกา วสำคัญจากนกั กีฬาระดบั เยาวชนไป เปนนกั กีฬาเทนนสิ อาชพี ขั้นตอนสุดทายของเสนทางผูเลน มีไวสำหรับผูเลนประเภทเดี่ยวที่ไปถึง 100 อันดับแรกของโลกและ ผูเลนประเภทคูที่ไปถึง 32 อันดับแรกของโลกในการจัดอันดับ ATP/WTA ผูเลนเหลานี้จะมีสิทธิ์ไดรับการ สนบั สนนุ ขัน้ สูง (Elite Support) ผูเลนสามารถเขาสูเสนทางของผูเลนผานศูนยพัฒนาผูเลนทองถิ่นและศูนยพัฒนาผูเลนระดับภูมิภาค แตโปรแกรมอน่ื ๆ ภายในเสน ทางของผเู ลนจะตองผา นการคดั เลอื กเทานน้ั ตารางดานลางแสดงโปรแกรมทมี่ ีอยูในเสนทางของผูเลนและสภาพแวดลอมการฝกซอมที่มีใหสำหรับ ผเู ลน ข้นึ อยกู ับแตละขัน้ ตอนท่ีพวกเขาอยู ตารางที่ 3 โปรแกรมทมี่ อี ยูในเสน ทางและสภาพแวดลอมการฝก ซอ มทมี่ ใี หส ำหรบั เทนนสิ ของสหราชอาณาจกั ร กลุมอายุ ขั้นตอนของเสนทางผูเ ลน โปรแกรมเสนทางของผเู ลน (LTA Player Pathway) และสภาพแวดลอ มการฝกซอ ม 7-10 ป เวทกี ารแขง ขนั ระดบั ชาติ ศนู ยพฒั นาผูเลนทอ งถน่ิ การฝก ซอมในเขตพนื้ ท่ี 10-14 ป เวทกี ารแขง ขันระดบั ชาติ ศนู ยพ ัฒนาผูเ ลน ระดับภูมิภาค การฝก ซอมในเขตพื้นที่ * โครงการกลุม อายแุ หงชาติ (U14) อายุ 14 ปข้นึ ไป เวทีการแขง ขันทวั รระดบั สถาบันเทนนิสแหงชาติ (14-18 ป) อาชีพ โปรแกรมชายและหญิง (14-21 ป) โปรแกรมทนุ การศกึ ษาของระดบั อาชพี (16 ปข ึ้น ไป) การสนบั สนุนข้ันสูง (เปด ) * การฝกซอ มในเขตพนื้ ทอี่ าจดำเนินตอ ไปจนถงึ อายุ 18 ป

37 การพัฒนาผเู ลน การพัฒนาผูเลนแตละคนเปนหัวใจสำคัญของทุกโปรแกรม สิ่งนี้เริ่มตนดวยการพัฒนาเกมแบบ all-court ท่ีแข็งแกรงและทำงานไปสรู ปู แบบเกมระดับโลกท่กี ำหนดไวอยางชัดเจน เพื่อทำใหแนใจวาความคาดหวังของสิ่งที่จะเปนหนึ่งที่ดีที่สุดในโลกดวยรูปแบบเกมที่เลือกน้ัน ถูกกำหนดไวอยางชัดเจนระหวางผูเลนแตละคนและโคชของพวกเขา สิ่งนี้ไดรับการสนับสนุนโดยหลักการ การฝกสอนดานสมรรถนะ ซึ่งใหกรอบการทำงานในการสนับสนุนผูฝกสอนดานสมรรถนะ เพื่อพัฒนาผูเลนใน วยั และขั้นตอนตาง ๆ ของเสนทาง ครอบคลุมปจ จัยการพฒั นาสว นบุคคลท่หี ลากหลายเชน สติ - การตดั สนิ ใจท่ีดีและการแกปญหา ผูเลนตองจดจอ และหาวธิ ีท่ีจะชนะ หวั ใจ – นักกีฬาทมี่ ีความยดื หยนุ ในการแขงขนั โดยไมมีเง่อื นไข นกั กีฬา - การเคลื่อนไหวและความเปน นกั กีฬาสะทอนความตอ งการของเกม อาวธุ /ทกั ษะ - การรับรเู กี่ยวกบั แทคตกิ เทคนคิ ท่มี ปี ระสทิ ธิภาพและการตที ี่สอดคลอ งกับสไตลเ กม 4) กฬี ากอลฟ รูปแบบการพัฒนาของนักกีฬากอลฟในประเทศสหรัฐอเมริกา (GOLF’S AMERICAN DEVELOPMENT MODEL) คณะกรรมการโอลิมปกแหงสหรัฐอเมริกาและองคก รปกครองแหง ชาตินอมรับหลกั การพัฒนานกั กฬี า ท่ีทำใหชาวอเมรกิ นั ไดใ ชประโยชนของการกฬี า เปน เสนทางสูชวี ิตทก่ี ระฉับกระเฉงและมสี ขุ ภาพดี สรางโอกาส ใหน ักกฬี ากอลฟไดใชศ ักยภาพอยางเตม็ ที่ หลกั การสำคัญ 5 ขอ นไี้ ดแ ก 1. การเขาถึงแบบสากลเพ่ือสรางโอกาสสำหรับทุกคน 2. กิจกรรมที่เหมาะสมกับพัฒนาการที่เนนการเคลื่อนไหวและพื้นฐาน ทักษะ อัตราการออกจาก วงการของนักกอลฟ กอ นเวลาอนั ควรจะลดลงเมื่อมกี ารแนะนำกิจกรรมทีเ่ หมาะสม 3. การมสี ว นรวมหลายประเภทและหลายกิจกรรม 4. สนุก มีสวนรวม และกาวหนา กับบรรยากาศสดุ ทา ทาย 5. การฝกสอนทีม่ คี ณุ ภาพทกุ ระดบั โดยการสรางประสบการณเชิงบวกตั้งแตเริ่มตน ใหกับผูเขารวมทุกคน American Development Model จะทำใหนกั กอลฟ มีจำนวนเพ่มิ มากขนึ้ มีสวนรว มในกีฬากอลฟนานข้นึ ดวยผลลัพธสป่ี ระการ: • พฒั นาทักษะพนื้ ฐานทถี่ า ยทอดระหวา งกฬี า • จดั ใหม ีชองทางทเี่ หมาะสมเพอ่ื เตมิ เต็มศักยภาพดานกีฬาและสวนบุคคลของแตล ะคน • สรา งคนรนุ ปจ จบุ นั ทรี่ ักการเลน กอลฟและการออกกำลังกาย และสงตอความหลงใหลและไลฟสไตล ที่ดตี อสขุ ภาพไปสคู นรนุ ตอ ไป • เพิ่มจำนวนนักกีฬาทั่วไปและกลุมนักกีฬาชั้นยอดจากการเลือกผูเลน LPGA และ PGA Tour ในอนาคต แชมปรายการสำคญั และนกั กีฬาโอลมิ ปกและพาราลิมปก ของสหรฐั อเมรกิ า

38 รปู แบบการพฒั นาของนกั กีฬากอลฟ ในประเทศสหรฐั อเมริกา รูปแบบการพัฒนาของนักกีฬากอลฟในประเทศสหรัฐอเมริกามีไวเพื่ออธิบายความกาวหนาของ นักกอลฟผานแนวทาง ซึ่งแนวทางนี้ควรใชเพื่ออางอิงถึงแนวคิดหลักที่ผูเขารวมควรมุงเนนในขณะที่พวกเขา พฒั นาและเติบโตในประสบการณก ารเลนกอลฟ รปู แบบการพฒั นาของนกั กฬี ากอลฟในประเทศสหรัฐอเมริกา ประกอบดวยเจ็ดขั้นตอนที่ออกแบบมาเพื่อสรางประสบการณการเลนกีฬาที่ดีตอสุขภาพและสนับสนุน ความกาวหนาตามระดับรางกาย จิตใจและอารมณของผูเขารวม และศักยภาพในการเติบโต นักกีฬาสามารถ ใชรูปแบบเสนทางเพื่อทำความเขาใจวาเมื่อใดที่พวกเขาควรพิจารณาเนนที่การพัฒนาทักษะกับการแขงขัน และควรเนน ทป่ี ระสทิ ธิภาพขัน้ สงู ในชว งวัยใด ภาพ 14 รปู แบบการพฒั นาของนักกฬี ากอลฟ ในประเทศสหรัฐอเมริกา 7 ขนั้ ตอน Figure 1 4 GOLF’ S ADM seven stages. from Golf's American Development Model, 2 0 2 1 , Retrieve from https://pga.coach/Golf's_American_Development_Model.pdf. ภาพ 15 เกณฑมาตรฐานสมรรถนะของนกั กีฬากอลฟในระยะ Play to Win ของประเทศสหรฐั อเมริกา Figure 1 5 Performance Benchmarks of Play to Win stage. from Golf's American Development Model, 2 0 2 1 , Retrieve from https: / / pga. coach/ Golf's_American_Development Model. pdf.

ตารางที่ 4 รปู แบบการพฒั นาของนักกฬี ากอลฟ ในประเทศสหรฐั อเมริกา (ท่มี า: Golf's https://pga.coach/Golf's_American_Development_Model.pdf. (2018, น. 15 รูปแบบการพัฒนาของนกั กีฬากอล กอลฟ เพ่อื ช Active Start Fundamentals Learn to Play Play to Imp 0-6 ป หญงิ 6-8 ป หญิง 8-11 ป หญงิ 11-15 ป ห 0-6 ป ชาย 6-9 ป ชาย 9-12 ป ชาย 12-16 ป ช • จัดใหม ีการออกกำลงั กาย • ฝกฝนทกั ษะการเคลื่อนไหว • พัฒนาทกั ษะการเคลื่อนไหว • แนะนำการฝก แอโ อยางนอ ย 30 นาทตี อวัน ขั้นพน้ื ฐานใหช ำนาญมากข้ึน ขนั้ พนื้ ฐานท้งั หมดตอไป และ เดก็ โตข้นึ เพ่ือพัฒนา สำหรับเด็กวัยหดั เดิน และ กอ นท่ีจะแนะนำทักษะเฉพาะ สอนทกั ษะการเลน กอลฟ ขัน้ ทักษะ ความเรว็ คว อยา งนอ ย 60 นาทีตอ วนั ดานกีฬาเพิม่ เติม พ้นื ฐานทั่วไป มฉิ ะนัน้ โอกาส แขง็ แรงและความยืด สำหรับเด็กกอ นวยั เรียน • เนนการพฒั นาโดยรวมของ สำคญั จะหายไป ทำให • สงเสริมการฝกควา • จดั ใหมีกจิ กรรมทางกายท่ไี ม ความสามารถทางกายภาพ ความสามารถของนักกอลฟ เนอื่ งจากการเติบโต มโี ครงสราง เชน การเลน ของเดก็ ทักษะการเคลือ่ นไหว รุนเยาวใ นการเขาถงึ ศกั ยภาพ รวดเร็วของกระดกู ใ อยางกระฉับกระเฉง อยาง ขั้นพ้ืนฐาน และทักษะ ABC'S สูงสุดของพวกเขาลดลง ทำใหเ กดิ ความเครีย นอ ย 60 นาทีตอ วนั และ ของนักกฬี า: ความคลอ งตัว • พัฒนาความแข็งแรงโดยใช กลา มเน้ือ เอ็นยดึ กร สงู สุดหลายชวั่ โมงตอ วัน ความสมดลุ การประสานงาน แบบฝกท่ีรวมนำ้ หนักตัวของ กลา มเน้อื สำหรับเดก็ วัยหัดเดินและเด็ก และความเร็ว เด็กเอง • โปรดทราบวาทงั้ ก กอนวยั เรยี น เด็กวยั เตาะแตะ • สอนเทคนิคการวง่ิ กระโดด • แนะนำแบบฝก หรอื รูปแบบ พฒั นาแอโรบิกและค และเด็กกอ นวัยเรยี นไมควร และขวา งอยา งเหมาะสมและ การกระโดดเพื่อชว ยในการ แข็งแรงข้นึ อยูกับระ อยูนงิ่ ๆ เกนิ 60 นาทีตอคร้ัง ถกู ตอง พฒั นาความแข็งแรงและพลัง ภาวะของเยาวชน ด ยกเวน ขณะนอนหลับ • แนะนำแบบฝกหัดความ • พฒั นาความอดทนตอ ไป ชวงทเี่ นน การฝก แอ • ใหโ อกาสทารก เด็กเล็ก และ ยืดหยนุ ขั้นพน้ื ฐาน ดวยเกมกิจกรรมตอเนอื่ งและ ความแขง็ แรง ขนึ้ อย เด็กกอ นวยั เรียนไดม ีสวนรวม • พฒั นาความเรว็ พลงั และ การถายทอด นกั กีฬาเปนนกั กฬี าท ในกจิ กรรมทางกายประจำ ความอดทนโดยใชเ กม เร็ว ปานกลางหรือโต วนั ทส่ี งเสรมิ ทักษะการออก กำลังกายและการเคล่อื นไหว หมายเหตุ : จาก Golf's American Development Model (น. 15, 2018,). สืบคน จาก ttps://p

39 s American Development Model. Retrieved August 20, 2021, from 5)) ลฟในประเทศสหรัฐอเมริกา ชีวิต prove Play to Compete Play to Win Play Golf for Life หญงิ 15-21 ป หญิง 18+ ป หญงิ ทกุ เพศทุกวัย ชาย 16-23 ป ชาย 19+ ป ชาย โรบิกเมือ่ • จดั ใหม กี ารฝก ซอมแบบ • ฝก นกั กอลฟ ใหก าวไปถงึ • มคี วามสนกุ าระดบั เขมขน ตลอดทัง้ ป แบบ จุดสงู สดุ ของความสามารถใน • โปรแกรมรวมสำหรับทุกคน วาม รายบุคคล การแขงขนั ทสี่ ำคญั (อายุ เพศ เชือ้ ชาติ สถานะ ดหยุน • สอนนกั กอลฟ ที่ตอนนี้ • ตรวจสอบใหแนใ จวาการ ทางเศรษฐกจิ และสังคม) ามยดื หยนุ เชย่ี วชาญในการแสดงทักษะ ฝก ซอมมคี วามหนักสูงและ • สนบั สนนุ ใหเลน บอ ยเทาที่ ตอยาง พนื้ ฐานและทักษะเฉพาะดาน ปรมิ าณคอ นขา งสูงตลอดท้ังป เปน ไปได ในระยะน้ี กฬี า เพอื่ ใชทกั ษะเหลา นนั้ • อนญุ าตใหห ยดุ พักบอ ย ๆ • รวมสมรรถภาพทางกายเปน ยดท่ีเอ็น ภายใตส ภาพการแขงขนั ที่ เพ่ือปอ งกันความเม่อื ยลาทาง สว นหนึ่งของโปรแกรม ระดูก และ หลากหลายในระหวางการ กายและทางจิตใจ • รวมแงมมุ ทางสังคมเปนสว น ฝก ซอ ม • เปล่ียนอัตราสวนการฝกซอม หนึ่งของการเขียนโปรแกรม การฝก • เนน เปน พเิ ศษในการ ตอการแขง ขันเปน 25:75 โดย • สง เสริมการฝก ซอ มเพื่อ ความ เตรียมการทเี่ หมาะสมโดยการ มีเปอรเซ็นตการแขงขนั รวมถงึ พฒั นาเกม ะดับวุฒิ สรางแบบจำลองการแขง ขัน การฝกซอมทีเ่ ฉพาะกบั การ • สงเสริมการเรียนแบบตวั ตอ ดว ยเหตุน้ี ในการฝก ซอ ม แขง ขนั และการแขง ขันจริง ตวั และแบบกลมุ และกจิ กรรม อโรบิกและ • โปรแกรมการฝก ซอ มที่ปรับ ตา ง ๆ ยูกบั วา ใหเหมาะกบั แตล ะบคุ คล • เปล่ยี นจากการแขงขัน ท่ีเตบิ โต โปรแกรมการฟน คนื สภาพ กอลฟทมี่ ีการแขงขนั สูงไปเปน ตเต็มท่ี รา งกาย การเตรยี มความ กีฬาท่มี ีการแขงขันตลอดชวี ติ พรอมดา นจติ ใจ และการ ผา นสโมสรและกิจกรรมกอลฟ พฒั นาดานเทคนิค ทส่ี นกุ สนานในทอ งถ่นิ pga.coach/Golf's_American_ Development_Model.pdf.

40 5) กฬี าฟตุ บอล การพฒั นาของนักกีฬาฟตุ บอลในประเทศเบลเยย่ี ม ทีมฟุตบอลชายอันดับ 1 ของโลก (ขอมูล ณ วันที่ 16 กันยายน 2564) แนวทางการพัฒนานักกีฬา ฟุตบอลในประเทศเบลเยี่ยม โดยราชสมาคมฟุตบอลเบลเยยี ม (Royal Belgian Football Association) ซึ่งมี เนื้อหาการศึกษาและแสดงใหเห็นแนวทางการดำเนินการในดานตาง ๆ เพื่อสงเสริม สนับสนุน และพัฒนา นักกีฬาฟุตบอลอยางเปนระบบ จนทีมฟุตบอลชายครองอันดับ 1 ของโลกตั้งแตป 2018 จนถึงปจจุบัน และ มนี ักกีฬาฟุตบอลที่มชี ่ือเสยี งมากมายท่ีลงเลนในฟุตบอลลกี อาชพี ชัน้ นำในประเทศตาง ๆ ทว่ั ภาคพ้ืนทวีปยุโรป แนวทางการพฒั นาดงั กลาวประกอบไปดวย • พืน้ ฐานฟุตบอลในประเทศเบลเยีย่ มในมติ ิตา ง ๆ • วสิ ยั ทศั นก ารพัฒนาของราชสมาคมฟุตบอลเบลเยียม (Belgian FA) • โครงสรางของการจัดการแขงขันกฬี าฟุตบอลภายในประเทศ • ทมี ชาตริ ะดับเยาวชน • โรงเรยี นสอนการโคช • โรงเรียนกฬี าขน้ั สูง (Topsport Schools) • การระบุคนหานกั กีฬาทม่ี คี วามสามารถ • การพฒั นาระดับกฬี าฟตุ บอลระดับรากหญา วิสยั ทัศนก ารพัฒนาของราชสมาคมฟตุ บอลเบลเยยี ม (Belgian FA) วิสยั ทศั นการพัฒนาโดยมี โรงเรียนสอนการโคชเปน ขอมลู อา งองิ – ไดร บั การพฒั นา สอน และประยกุ ตมาเปนเวลากวา 10 ป – ไดรับการทดสอบในทางปฏิบัติในระหวางการฝกซอมที่โรงเรียนกีฬาขั้นสูง (Topsport Schools) และในทีมชาตริ ะดบั เยาวชน • มีการปรับระบบการเลนสำหรับการฝกซอมนักกีฬาระดับยุวชนและเยาวชนตั้งแตฤดูกาล 2003- 2004 (พ.ศ. 2546-2547) – โดยใชการฝกซอมแบบ 5 ตอ 5 คน 8 ตอ 8 คน และ 11 ตอ 11 คน แทนที่ 5 ตอ 5 คน 7 ตอ 7 คน 9 ตอ 9 คน และ 11 ตอ 11 คน ในลำดบั ขน้ั ตอน (ชวงอาย)ุ ตา ง ๆ – ซ่ึงอยูบ นพ้นื ฐานขอมูลการวจิ ยั ทางวิทยาศาสตร (KUL) • เผยแพรวิสัยทัศนผานโครงการตาง ๆ ของราชสมาคมฟุตบอลเบลเยียมและสโมสรฟุตบอลใน ประเทศเบลเย่ียมทง้ั หมด • ผลิตภัณฑขั้นสดุ ทายทำใหเกิดผลในวงกวา ง: การใหค ำปรกึ ษาและขอเสนอแนะของสโมสร ผฝู ก สอน เยาวชน ครูผูสอน • ปรับใหเขากบั เทรนดใหมใ นวงการฟุตบอลระดับนานาชาติอยา งตอ เน่อื ง โดยมีการสนับสนุนดานงบประมาณสำหรับการตรวจสอบคุณภาพอยา งเปนระบบและตอ เน่อื ง

41 a) b) Figure 16 ภาพ 16 ขน้ั ตอนการพฒั นานกั กฬี าฟตุ บอลในประเทศเบลเยยี่ ม The EDUCATION = learning step by step & RBFA development plan. (a, b) from Belgium Plan {The road to success… The Vision of development}, by Kris Van Der Haegen, 2021, Retrieve from https://www.scribd.com/document/406852879/belgium- plan-pdf

42 a) b)

43 c) d) Figure 17 ภาพ 17 การพัฒนาของนักกฬี าฟุตบอลในประเทศเบลเย่ยี ม The Development Model in Football. (a, b, c, d) from The Belgium vision on youth development, by Bob Browaeys, 2 0 1 2 , Retrieve from https://pdfcoffee.com/belgium-vision-pdf-pdf-free.html

44 6) กีฬาบาสเกตบอล การพัฒนาของนกั กฬี าบาสเกตบอลในประเทศญีป่ ุน การพัฒนานักกีฬาบาสเกตบอลในประเทศญีป่ ุนตามแนวทางการพฒั นานักกีฬาระยะยาว (Long Term Athlete Development- LTAD) ในโครงการ Basketball for Life (B4L) ของสมาคมกีฬา บาสเกตบอลแหงประเทศญีป่ นุ ซึ่งถอื เปน ชาตใิ นทวปี เอเชียทปี่ ระสบความสำเรจ็ ในกีฬาประเภทนร้ี ะดับ นานาชาตมิ าอยา งตอ เน่ือง และลาสดุ ทมี บาสเกตบอลหญิงทมี ชาตญิ ี่ปุนสามารถควา เหรยี ญเงนิ จากการ แขง ขันกีฬาโอลิมปก 2020 ทปี่ ระเทศตนเองเปนเจาภาพมาครองไดอ ยางนา ช่ืนชม a)

45 b) ภาพ 18 การพฒั นานักกฬี าบาสเกตบอลในประเทศญ่ีปุน ในโครงการบาสเกตบอลเพ่ือชีวิต ตามแนวทาง การพัฒนานกั กีฬาระยะยาว (Long Term Athlete Development- LTAD) Figure 18 Basketball for Life (B4L). (a, b) from Japan Basketball Association (JBA), 2021, Retrieve from http: / / www. japanbasketball. jp/ wp- content/ uploads/ 0808LTAD_Vol1.pdf

46 7) งานวจิ ยั ตา งประเทศ 1. De Bosscher, De Knop, van Bottenburg, & Shibli (2006) (พ.ศ. 2549) และ De Bosscher, Shibli, Westerbeek, & van Bottenburg (2015) (พ.ศ. 2558) A Conceptual Framework for Analysing Sports Policy Factors Leading to International Sporting Success แมวาตวั เลขของการสนับสนนุ งบประมาณดานกีฬาเพื่อการแขง ขันจากประเทศตาง ๆ จะเพิ่มมากข้นึ ก็ยังไมมีหลักฐานชัดเจนที่แสดงใหเห็นวานโยบายดานการกีฬาสามารถสงอทิ ธิพลตอ ความสำเร็จดานกีฬา ในระดับนานาชาติ งานวิจัยชิ้นนี้นำเสนอภาพรวมของปจจัยสำคัญที่สามารถนำประเทศชาติไปสูความ ภาคภูมิใจในความสำเร็จดานกีฬาระดับสากลได งานวิจัยแสดงใหเห็นวาปจจัยความสำเร็จมากกวา 50% เปนตัวแปรระดับมหภาคซึ่งเกินการควบคุมของนักการเมือง สวนตัวแปรระดับกลางไดแกปจจัยที่ถูก กำหนดไดด วยนโยบายดานการกฬี า ทฤษฎีท่คี นพบไดจากการทดลองเกีย่ วกบั ปจจยั ทางนโยบายที่กำหนด ความสำเร็จของกีฬาสูความเปนเลิศนั้นยังไมไดรับการพัฒนาใหสำเร็จ กรอบแนวคิดในการวิจัยของ งานวิจัยชิ้นนี้สามารถนำไปใชเพื่อเปรียบเทียบกีฬาเปนเลิศระหวางประเทศ โดย 9 นโยบาย หรือเสาหลัก ซ่งึ นบั วา มีอทิ ธิพลสำคัญตอความสำเรจ็ ของกีฬาระดบั สากลนั้นถกู อา งองิ มาจากงานวจิ ยั อยางมหี ลักการ 2 . Veerle De Bosscher & Jens De Rycke ( 2017) Talent development programmes: a retrospective analysis of the age and support services for talented athletes in 15 nations ทำการศึกษา โครงการพัฒนาผูมีความสามารถพิเศษ: การวิเคราะหยอนหลังของอายุและบริการ สนับสนุนนักกีฬาที่มีความสามารถใน 15 ประเทศ เนื่องจากการแขงขันที่เพิ่มขึ้น หนวยงานที่กำกับดูแล ระดับชาติ (NGBs) ถูกกดดันใหสงมอบความสำเร็จรวมกันและพัฒนาโปรแกรมความสามารถสำหรับ นักกีฬาที่อายุยังนอยของพวกเขา บทความนี้พยายามที่จะทำใหมีสวนรวมในวรรณกรรมการพัฒนา ความสามารถจากมุมมองขององคกร โดยกลาวถึงคำถามการวิจัยตอไปนี้ : นักกีฬาไดรับบริการสนับสนุน ในฐานะผูมีความสามารถที่จะมาถึงจากสโมสรกีฬาและหนวยงานที่กำกับดูแลระดับชาติของพวกเขา อยางไรและอายุเทาไร? วิธีการวิจัย: ทำการสำรวจนักกีฬาชั้นยอดเรวม 2,041 คนจาก 15 ประเทศ และกีฬาประเภทตาง ๆ 37 ชนิดกีฬา การวิเคราะหความแปรปรวน (ANCOVA และ MANCOVA) ใชตรวจสอบขอมูลและระบุความแตกตางระหวางชนิดกีฬา ประเทศ และระดับความสำเร็จดานกีฬาของ นักกีฬา ผลและขอคนพบ : ขอมูลชี้ใหเห็นวานักกีฬาไดรับการสนับสนุนจากสโมสรหรือหนวยงาน ที่กำกับดูแลระดับชาติขณะที่อายุคอนขางมาก ซึ่งแตกตางกันไปตามเพศ ตามชนิดกีฬา และระหวาง กีฬาที่นักกีฬาเชี่ยวชาญในวัยที่อายุนอยกวาหรือสูงกวา นักกีฬาที่มีระดับความสำเร็จสูงกวา (เชน ในแปดอันดับแรกของโลก) อายุนอยกวาเล็กนอยเมื่อไดรับบริการสนับสนุนเปรียบเทียบกับนักกีฬา


Like this book? You can publish your book online for free in a few minutes!
Create your own flipbook