คู่มือราชการสนาม รส.24-18

13-101 1) คลายลกู บดิ ตรงฐานจนกวา่ คุณจะสามารถใส่ WHIP ลงฐานแล้วขนั ใหแ้ นน่ 2) การจับเสาซัปพอร์ตกลางตั้งข้นึ หลงั จากการประกอบตามขั้นตอนด้านบนแล้ว ฐานซัปพอร์ตกลางสามารถวางบนพื้นและ ยึดด้วยเชือกดึงสามเส้น ก่อนจับฐานซัปพอร์ตกลางต้ัง ให้ติดตะขอจากเชือกดึงทั้งสามเส้นพร้อม เกี่ยวตะขอรอกไปทตี่ วั แยกสายด้านบนดงั แสดงในรปู มมุ มองดา้ นบนของชุดประกอบ AT-8125P หมายเหตุ ในข้ันตอนต่อไปน้ใี ห้ดูรูปมุมมองด้านบนของ AT-8125P ท่ีประกอบแล้วใชร้ ปู ภาพเพือ่ วาง แนว หากกาลังหาตาแหน่ง ตดิ ต้งั ให้พจิ ารณาความยาวของสายอากาศและทิศทางการสง่ สญั ญาณทต่ี ้องการ ใหพ้ นกั งานจับฐานซัปพอรต์ กลางต้ังขนึ้ จากนั้น ก) ดึงปลายของเชือกดึงกลางไปยงั จุดทเี่ หมาะสมกับทศิ ทางทตี่ อ้ งการสื่อสาร ข) ตอกสมอบกทัง้ สามลงดนิ ค) เก่ียวตะขอจากปลายเชือกเส้นทีห่ น่ึงเข้ากบั เสา ง) ปรับความยากเชือกดงึ โดยดึงให้เชอื กลอยขึ้นจากพนื้ ดินเปน็ เสน้ ตรง จ) ทาซา้ สาหรบั เชือกท่ีเหลือ ฉ) ยึดฐานซัปพอร์ตกลางใหม้ ั่นคงโดยการดึงสายตึงใหต้ งึ เทา่ ทจี่ ะทาได้ 3) การตดิ ตั้ง AD-8020 บน RT-8001 ติดตัง้ AD-8020 บน RT-8001 ดงั แสดงในรปู การติดตง้ั AD-8020 บน RT–8001 ก) บดิ RT-8001 ข) ขันสกรู RF ของ AD-8020 เข้าใน RT-8001 WHIP ค) หลังจากขันสกรู AD-8020 ไปจนสุด ให้หมุนเล็กน้อยเพ่ือปรับตาแหน่งข้ัว DIPOLE AD-8020 ดงั แสดงในรปู การตดิ ตงั้ AD-8020 บน RT–8001 4) เช่ือมต่อสายดินจากขั้วต่อสายดินจาก AD-8020 เข้ากับข้ัวสายดิน RT-8001 แล้ว รัดสายให้แน่น หมายเหตุ ไม่จาเปน็ ต้องเช่ือมต่อ RT-8001 กับกราวด์

13-102 รปู การติดต้งั AD-8020 บน RT – 8001 4) การตดิ ตั้งสายอากาศของ AT-8125P ก) วาง RT-8001 พร้อม AD–8020 ทพี่ รอ้ มติดตง้ั ตามรูปการประกอบ AT-8125P ฐานซัป พอรต์ กลาง C ลงบนฐานเสาฝั่งทม่ี ีสายรดั ข) ดึงปลายของสายอากาศไปจนสุดในทิศทางและความยาวสายท่ีต้องการการส่ือสาร ตรวจสอบให้แนใ่ จวา่ ความยาวของสายอากาศทง้ั สองน้นั เทา่ กนั (ใช้ฉลากทีว่ างอยู่บนสายอากาศแต่ ละเส้นทาเครื่องหมายระยะ 6 ม., 9 ม. และ12 ม. สาหรบั วางแนว) ค) เก่ียวตะขอจากปลายสายอากาศกับสมอบก (บนั ทึกหลมุ ทาไว้) ง) ปรับความยาวสายอากาศโดยใช้เชือกดึงตึงเพื่อให้สายอากาศลอยข้ึนจากพื้นดิน ในแนวเสน้ ตรง จ) ทาซ้ากบั สายอากาศอีกเส้น

13-103 ฉ) ปรบั ความตึงของสายอากาศโดยใช้เชือกดงึ ใหต้ งึ ซ) ต่อแจ๊ค terminal ของ AT-8125P เขา้ กับขัว้ DIPOLE ท้งั สองของ AD-8020 5) ข้ันตอนการร้ือถอน ก) ปดิ RT-8001 ข) ถอดสายอากาศออกจาก AD-8020 ค) ถอดสายดนิ ออกจาก AD-8020 และ RT-8001 ง) ปลดเชือกยดึ เสากระโดง ปลดสายดงึ และสายอากาศ จ) ดึงสมอบกทง้ั ห้าออกจากปลายเชือกปรบั ความตึงออกจากพื้นดิน ฉ) ม้วนเก็บสายอากาศเขา้ ทีแ่ กนเก็บสาย ซ) เก็บอุปกรณท์ ้งั หมดไวใ้ นกระเปา๋ -----------------------------------------------------------

ก-1 ผนวก ก ระบบการกำหนดแบบอิเลก็ ทรอนกิ ส์ร่วม 1. ตวั แสดงเคร่อื งอปุ กรณ์ การกำหนดแบบสำหรับยุทธภณั ฑ์หลักจะประกอบด้วยตัวอักษร AN ขีดทับ, ชุดอักษรสาม ตวั เครื่องหมายขดี และจำนวนเลขหนึง่ จำนวน ตวั อกั ษร AN แสดงถึงอปุ กรณห์ ลกั อักษรตัวแรกของ ชุดตัวอักษรสามตัว แสดงว่าเคร่ืองนั้นใช้ที่ไหน (หมายถึงการติดตั้ง) อักษรตัวท่ีสองแสดงว่าเป็น อะไร (แบบของเครื่อง) อักษรตัวที่สามแสดงว่าใช้ทำอะไร (ความมุ่งหมาย) จำนวนเลขแสดง หมายเลขแบบของเคร่ืองน้ัน ๆ ตวั อย่างเช่น AN/MRC-2 แสดงว่าเป็นแบบท่ี 2 ของชุดวิทยุสื่อสาร เคล่ือนท่ี และอักษร AN แสดงวา่ เครื่องชดุ นเ้ี ปน็ อปุ กรณห์ ลัก 2. ตัวแสดงส่วนประกอบ การกำหนดแบบของสว่ นประกอบ ประกอบด้วยตวั อกั ษรหนงึ่ หรอื สองตวั (ดูตารางข้างลา่ ง) เคร่ืองหมายขีด และจำนวนเลขหนึ่งจำนวน ตัวอักษรแสดงถึงส่วนประกอบ ส่วนตัวเลขแสดง หมายเลขแบบ ตัวอย่างเช่น RT-196 แสดงว่าเป็นแบบที่ 196 ในจำนวนพวกเครื่องและเครื่องส่ง วิทยุ ถ้าส่วนประกอบเป็นส่วนหนึ่งหรือใช้กับยุทธภัณฑ์หลักก็จะมีการกำหนดแบบที่ยาวกว่าน้ัน ตัวอย่างเช่น RT-1962/PRC-6 หมายถึงแบบท่ี 196 ของเคร่ืองรับและเคร่ืองส่งวิทยุซึ่งใช้กับหรือ เป็นสว่ นหน่งึ ของแบบที่ 6 ของชุดวทิ ยสุ ือ่ สารชนิดหอบห้ิว ตัวแสดง ความหมาย AB เครือ่ งยดึ สายอากาศ AM เครื่องขยาย AS อุปกรณป์ ระกอบสายอากาศ AT สายอากาศ BA หม้อไฟฟ้าประเภทท่ี 1 BB หม้อไฟฟ้าประเภทท่ี 2 BZ เครื่องทำสัญญาณทไี่ ดย้ นิ C สงิ่ ควบคุม CA อุปกรณป์ ระกอบเคร่อื งเปลยี่ นทิศทาง กระแสไฟฟา้ เครือ่ งคน้ หาใต้นำ้ CB แผงหมอ้ ตุน

ก-2 CG เคเบิลและสายสง่ กำลงั ความถ่ีวิทยุ CK ชุดผลกึ แร่ CM เคร่อื งเปรียบเทียบ CN เครื่องชดเชย CP เครื่องคำนวณ CR ผลกึ แร่ CU เครอ่ื งประกับ CV เครอ่ื งเปลย่ี น CW ทคี่ ลมุ CX สายไฟ CY หบี DA สายอากาศหนุ่ DT หวั ดักคลน่ื DY เครื่อง E อุปกรณป์ ระกอบรอก F เครอ่ื งกรอง FN ครภุ ัณฑ์สำนกั งาน FR เครือ่ งวดั ความถี่ G เครื่องกำเนดิ ไฟฟา้ GO มาตรวดั มุม (เปน็ ระบบสายอากาศหาทศิ ) GP หลักดนิ H ชุดสวมศรี ษะ, ชดุ มอื ถือ, ชดุ ตดิ หนา้ อก HC ที่ยึดผลึกแร่ HD เครื่องมือเครอ่ื งใช้ในการปรบั อากาศ ID เคร่ืองมอื เพอื่ การชบ้ี อก IL ฉนวน IM เครือ่ งวดั ความเข้ม IP เครอื่ งแสดง, หลอดรงั สขี ว้ั ไฟฟา้ ลบ J เคร่อื งชมุ ทาง KY เครื่องคันเคาะ

ก-3 LC เครอ่ื งมอื , สร้างทางสาย LS ลำโพง M ปากพูด MD เครื่องปรงุ คลนื่ ME มาตรวดั , ชนิดหอบห้ิว MK ชุดซอ่ มบำรงุ หรือเครอื่ งอปุ กรณ์ ML เครื่องมอื อตุ ุนยิ มวิทยุ MT เคร่ืองตดิ ตง้ั MX เครอ่ื งเบด็ เตล็ด O เครื่องแกว่ง OA อปุ กรณป์ ระกอบเพอื่ การใชง้ าน OC เครอ่ื งมือสมทุ รศาสตร์ OH เคร่อื งดดู การแกว่งไฟฟา้ , เครื่องตรวจวดั PD ตัวขบั เบ้อื งต้น PF เครอ่ื งทำใหแ้ นน่ , เสา PH เครอื่ งใชเ้ กยี่ วกบั การถา่ ยภาพ PP อุปกรณก์ ำลังไฟฟา้ PT เครอ่ื งมือกำหนดชดุ PU อุปกรณก์ ำเนิดกำลงั ไฟฟา้ R เครื่องรบั RD เครอ่ื งบันทกึ และถา่ ยทอด RE อปุ กรณป์ ระกอบไกไฟฟ้าถ่ายทอด RF คลื่นวทิ ยุ RG เคเบลิ และสายสง่ กำลงั จำนวนมาก, ความถว่ี ทิ ยุ RL อุปกรณป์ ระกอบลอ้ สาย RP เชือก RR เครอ่ื งสะท้อน RT เครอ่ื งรบั และเคร่อื งส่ง S ที่พักกำบงั SA เครื่องไกไฟฟา้

ก-4 SB เครื่องสลับสาย SG เครื่องกำเนดิ สญั ญาณ SM เครอ่ื งจำลอง SN เคร่ืองพรอ้ มจังหวะ ST สายรัด T เครอ่ื งสง่ TA เครอ่ื งมอื เครือ่ งใชเ้ กีย่ วกับโทรศพั ท์ TD เคร่ืองจบั เวลา TF เครื่องแปลงไฟฟ้า TG เครื่องกำหนดที่ตง้ั TH เครอ่ื งมือเครื่องใชเ้ ก่ยี วกับโทรเลข TK อุปกรณห์ รือชุดเคร่ืองมือ TL เครอ่ื งมอื ช่าง TN เคร่ืองปรบั ตง้ั TS อุปกรณต์ รวจวดั TT เครื่องมือใช้เกยี่ วกับโทรพิมพแ์ ละโทรสำเนา TY เครอื่ งตรวจวดั , หลอด U ข้อต่อ, สำหรับเสยี งและกำลังไฟฟ้า UG ขอ้ ต่าง, ความถวี่ ทิ ยุ V ยานยนต์ VS อุปกรณ์ทศั นสญั ญาณ WD เคเบลิ , ตวั นำ WF เคเบลิ , ตวั นำสต่ี วั WM เคเบลิ , ตวั นำหลายตัว WS เคเบิล, ตวั นำเด่ยี ว WT เคเบิล, ตวั นำสามตัว ZM เครื่องวดั ความตา้ นหนว่ ง

ก-5 ตัวแสดงยทุ ธภณั ฑ์หลกั อักษรตวั ท่ี 1 อักษรตวั ที่ 2 อกั ษรตวั ท่ี 3 เบด็ เตลด็ การตดิ ต้ัง ชนิดยทุ ธภณั ฑ์ ความมงุ่ หมาย การหมายรู้ A……... ในอากาศ (ตดิ ต้ังและ A…….แสงท่เี หน็ ไม่ได้ A…….อุปกรณส์ ว่ นประกอบชว่ ย X…..อยู่ใน ปฏบิ ตั งิ านในเคร่ืองบิน) การแผ่รงั สคี วามร้อน (ไม่ครบชดุ ปฏบิ ตั ิการ) ระหวา่ งการ B……. เคลือ่ นที่ใต้นำ้ ,เรอื ดำน้ำ B…….นกพิราบ B…..ทิง้ ระเบิด เปล่ียนแปล C…… ขนสง่ ทางอากาศ (เมอื่ C…….คลน่ื พาห์ C…..การสือ่ สาร (การรบั และ ง ยังไมจ่ ดั เขา้ ประจำ… หนว่ ยก็ D…….เคร่อื งตรวจ การส่ง) Y….. ยงั ไมใ่ ช)้ กมั มันตภาพ พิสูจน์ D…..การหาทศิ และ/หรือ ศกั ยไ์ ฟฟา้ D……. ยานไร้พลขบั ทราบ ลาดตระเวน Z…..มุม F…….. ประจำที่ และคำนวณ (ราดแิ ลก) E…..ขบั และ/หรอื ปลอ่ ย ไฟฟ้าหรือ G……. พน้ื ดนิ , โดยทว่ั ไปใช้บน E…….นวิ แพค G…..ควบคมุ การยงิ หรอื ควบคมุ ความถ่ี พ้นื ดิน (รวมท้งั แบบของการ F…….การภาพ ไฟฉาย T……การ ตดิ ตงั้ บนพนื้ ดนิ สองแบบหรอื G…..โทรเลขหรือโทร H…..การบนั ทกึ และ/หรอื การ ฝึก มากกว่า) พิมพ์ ผลติ ขน้ึ ใหม่(ภารเรขาลักษณะ K……. สะเทนิ้ นำ้ สะเทน้ิ บก I…….เครอื่ งพดู ภายใน อากาศและเสยี ง) M……. พ้ืนดนิ เคลอ่ื นทไ่ี ด้ หรอื เคร่อื งขยายเสยี ง L…….ควบคมุ ไฟฉาย (เม่ือยงั ไม่ (ติดตง้ั เปน็ ชุดปฏบิ ัตงิ านในยาน J…….ไฟฟ้า-กล (ถ้ามิ จดั เขา้ ประจำหนว่ ยใช้) ยนตซ์ งึ่ ยานยนตน์ นั้ มิได้มี กำหนดเปน็ อยา่ งอนื่ แลว้ M…….อุปกรณ์สว่ นประกอบ หน้าทนี่ อกจากขนส่งยุทธภณั ฑ์ กใ็ หใ้ ช้ตวั อกั ษรน้ี) ซ่อม นนั้ ) K…….โทรมาตร บำรงุ และตรวจสอบ (รวมทงั้ P……. ตดิ หลงั หรือหอบหิ้ว L…….มาตราการต่อตา้ น เครือ่ งมือดว้ ย) (สัตวห์ รือคน) M…….อุตนุ ยิ มวิทยา N…….เคร่อื งชว่ ยการเดินเรอื S……. ยานผวิ น้ำ N…….เสยี งในอากาศ และอากาศ (รวมท้งั เครอื่ งวดั T……. พ้นื ดนิ ขนสง่ ได้ (หาบ P…….วิทยุสำรวจเปา้ และ ความสงู บคี อนเขม็ ทศิ รอคอน หาม, บรรทกุ ) หาระยะ (ริสลอน) การหาความลกึ ดว้ ยเสียง การ U……. เพ่ือใชง้ านโดยท่วั ไป Q…….เครอื่ งคน้ หาใต้นำ้ เขา้ หาและการขน้ึ บก) (รวมทง้ั ชนดิ ของการตดิ ตัง้ และเสียงใต้นำ้ P…….การผลติ ขึ้นใหม่ (เม่อื ยัง ทั่วไปสองหรอื หลายประเภท R…….วทิ ยุ ไม่จดั เข้าประจำหนว่ ยกย็ งั ไม่ ใน S……แบบพิเศษแมเ่ หล็ก ใช)้

ก-6 อากาศ, บนเรอื และพน้ื ดนิ และอนื่ ๆ หรอื การผสม Q…….พิเศษหรอื ความมงุ่ หมาย แบบต่าง ๆ ผสมกนั หลายอยา่ ง R…….การรบั และการดักจบั เชงิ V……..พืน้ ดิน ตดิ รถ (ตดิ ต้งั บน T…….โทรศัพท์ (ทาง รับ ยานพาหนะท่สี รา้ งมาทำหนา้ ที่ สาย) S…….การดกั จบั และ/หรอื การ อนื่ มใิ ช่เพ่อื บรรทุกอปุ กรณ์ V…….ทัศนะและแสงที่ หา อิเล็กทรอนกิ ส์ เชน่ รถถัง) เห็นได้ ระยะและการหาทิศ W……. บนผวิ นำ้ และใตน้ ำ้ W……. T…….การสง่ W…….การควบคมุ X…….การพสิ จู น์ทราบและการ หมายรู้

ข-1 ผนวก ข ข้อพจิ ารณาทางเทคนคิ และทางยุทธวธิ ีในการส่อื สารด้วยวิทยสุ นาม 1. กล่าวท่วั ไป การสื่อสารด้วยวิทยุสนามนั้นจะต้องพิจารณาถึงคุณลักษณะทั้งทางเทคนิค และทางยุทธวิธี ของเครื่องวิทยุเป็นอันมาก การใช้วิทยุเฉพาะบางชุดในการส่ือสารทางทหารนั้นจะต้องพิจารณาถึง คณุ ลกั ษณะบางอย่าง ดังต่อไปน้ีคอื รัศมกี ารทำงาน ย่านความถ่ี แบบของการปล่อยคล่ืน (เปน็ คำพูด หรือคลื่นเสมอ) การติดตั้ง (การนำไปด้วยคนหรือยานพาหนะ) และขีดความสามารถในการทำการ สอ่ื สารกับชุดวิทยแุ บบอ่ืน ๆ 2. รัศมีการทำงานทำงาน โดยปกติรัศมีการส่งของวิทยุสนามข้ึนอยู่กับระยะของคล่ืนพ้ืนดิน ไม่ว่าเคร่ืองวิทยุใด ๆ ระยะทางนี้จะเปลี่ยนแปลงตามความถี่ท่ีใช้งาน ท่ีตั้งเคร่ืองและสายอากาศของเคร่ืองวิทยุ ลักษณะ ของภูมิประเทศ วิธีการปล่อยคล่ืน แบบของสายอากาศและกำลังออกอากาศ พนักงานวิทยุสามารถ เพิม่ ระยะคล่ืนพน้ื ดนิ ของเคร่ืองดว้ ยการใชค้ วามถตี่ ่ำ ๆ ซงึ่ จะไม่ลดถอยกำลังเร็วเหมือนใชค้ ลืน่ ความถ่ี สูง ๆ โดยการเปล่ียนปฏิบัติงานใช้คำพูดเป็นแบบคล่ืนเสมอ หรือโดยการใช้สายอากาศแบบสายยาว แทนสายอากาศแบบแส้ ซึ่งใช้ทำการส่ือสารระยะใกล้ เน่ืองจากผลอันเกิดจากตัวเปลี่ยนเหลา่ นี้จึงทำ ให้ไม่สามารถกำหนดรัศมีทำงานของชุดวิทยุใด ๆ ได้แน่นอน รัศมีการทำงานตามอัตรานั้นขึ้นอยกู่ ับ สภาพโดยเฉลี่ยของพื้นดินของการปฏิบัติงานเฉพาะแบบ เช่น คลื่นเสมอเม่ือเปรียบเทียบกับคำพูด หรืออยู่กับที่เมอ่ื เปรียบเทยี บกบั เคลื่อนท่ี 3. ยา่ นความถ่ี ในชุดวิทยุบางชุด เช่น AN/GRC-87 หรือ AN/VRC-34 ย่านความถี่ของเคร่ืองรับก็จะมี ความถ่ีเช่นเดียวกับย่านความถ่ีของเครื่องส่ง ส่วนในชุดวิทยุอ่ืน เช่น AN/GRC-19 ย่านความถี่ของ เครอื่ งส่ง และเคร่ืองรบั นัน้ แตกต่างกัน ถ้าหากชุดวิทยุแบบตา่ ง ๆ จะต้องใช้ในการสอ่ื สารระหว่างกัน แล้วจะต้องพิจารณาย่านความถข่ี องมันเสยี กอ่ น เช่นท่จี ะกำหนดความถใี่ ชง้ านขนึ้

ข-2 4. วธิ ีการสื่อสาร ชุดวิทยุสนามชนิด ปรุงคล่ืนทางช่วงสูงได้จัดข้ึนเพ่ือส่ง และรับสัญญาณเป็นคำพูดหรือเป็น สญั ญาณคลื่นเสมอ และขีดความสามารถทางวทิ ยโุ ทรทัศนอ์ ยบู่ ้าง นอกจากนวี้ ทิ ยบุ างชุดก็สามารถสง่ เป็นเสียงสูงต่ำ ซึ่งเรียกว่าคลื่นเสมอปรุง (MCW) วิธีการส่งโทรเลขวิธีน้ีบางทีก็ช่วยให้การอ่าน สัญญาณได้ชัดดีข้ึนภายใต้สภาพท่ีมีเสียงหรือการรบกวน เมื่อใช้คลื่นเสมอปรุง (MCW) แล้ว วงจร เครื่องกำเนิดความถี่มาตรฐาน (BFO) กไ็ มต่ ้องการใชส้ ำหรบั การรับสัญญาณคลนื่ เสมอ ก. วิทยโุ ทรเลข ซงึ่ รวมท้ังคลนื่ เสมอและคล่นื เสมอปรงุ ส่งด้วยความเร็วในการสง่ คอ่ นขา้ งช้า นอกจากน้ันตอ้ งการพนักงานท่ไี ดร้ บั การฝึกเปน็ พิเศษซึ่งมีความชำนาญงานหลังจากท่ีไดผ้ ่านหว้ งการ ฝึกมานานแล้วในข่ายวิทยุ คลื่นเสมอความเร็วในการส่งของพนักงานตามปกติจะต้องไม่ให้เร็วกว่า ความเร็วของพนักงานที่ส่งให้ช้าที่สุดในข่าย อย่างไรก็ตามภายใต้สภาพอากาศที่ร้ายแรง วิทยุคลื่น เสมอนั้นจะให้รศั มีการทำงานได้ไกลกว่าและให้การส่ือสารท่ีเชื่อถือได้มากกว่าวธิ ีการสอ่ื สารทางวทิ ยุ อยา่ งอน่ื ข. การใช้วิทยุคลื่นเสมอนั้นได้ถูกแทนท่ีโดยวงจรวิทยุโทรพิมพ์ท่ีตัดต่อเล่ือนความถ่ี (FREQUENCY-SHIF-KEYED) วงจรเหล่าน้ีมีขีดความสามารถที่จะรับข่าวได้จำนวนมากกว่าวิทยุโทร เลข 5. การตดิ ต้ัง ชุดวิทยุสนามยังอาจจะแบ่งประเภทออกได้เป็นชนิดหอบห้ิวติดรถ ติดรถ บรรทุกรถ และ เคลื่อนท่ี ชุดวิทยุหอบหิ้วนี้มีกำลังต่ำ และทำงานด้วยหม้อไฟฟ้าแห้ง ซึ่งบรรจุอยู่ภายในหีบชุดวิทยุ หรอื ทำงานด้วยกำลังจากเคร่อื งกำเนิดไฟฟา้ ชนิดมอื หมุน ชดุ วทิ ยตุ ดิ รถมักจะอยใู่ นประเภทกำลงั ปาน กลาง และทำด้วยกำลังไฟฟ้าจลน์ ซึ่งได้รับกำลังจากหม้อไฟฟ้าส่วนวิทยุ AN/GRC-19 นั้นใช้เครื่อง กำเนดิ ไฟฟา้ สลบั ท้งั สองนีไ้ ด้รบั กำลังจากหม้อไฟฟา้ ของรถยนต์ ชุดวทิ ยบุ รรทกุ และวิทยุเคลอื่ นทอ่ี าจ มีกำลังปานกลางหรือกำลังสูงก็ได้ ตามปกติชุดวิทยุเหล่าน้ีได้กำลังมาจากเคร่ืองกำเนิดไฟฟ้าขับด้วย เครื่องยนต์ (ENGINE-DRIVEN GENERATOR) ชนดิ ใชน้ ้ำมันด้วยเบนซนิ ซึ่งอาจจะคานหามหรือตดิ บน รถพ่วง เพ่ือให้สามารถปฏิบัติงานได้จากที่มีการป้องกันก็มักจะต้องใช้เคร่ืองควบคุมระยะไกล ประกอบกบั เครอื่ งวทิ ยสุ นามด้วย 6. ขดี ความสามารถของการส่อื สารระหว่างกนั ก. โดยทว่ั ไปการสื่อสารระหวา่ งชุดวิทยุแบบต่าง ๆ นนั้ อาจกระทำได้ต่อเมื่อชุดวิทยเุ หล่านั้น สามารถสง่ ไปได้ตามระยะท่ีตอ้ งการ และถา้ ชุดวิทยุเหล่าน้ันมยี ่านความถี่เหล่ือมกัน ใชว้ ิธีการส่ือสาร

ข-3 เหมือนกัน (คำพูดหรือคลื่นเสมอ) และใช้การปรุงคลื่นแบบเดียวกัน (ปส. หรือ ปถ.) ชุดวทิ ยุกำลังต่ำ ซง่ึ มีอัตราระยะการทำงานประมาณ 1.6 กม. ไม่สามารถท่ีจะสื่อสารกับชุดวิทยุท่ีอยู่ห่างกนั ออกไป 8 กม. ได้ แม้วา่ ชุดวิทยุทั้งสองนี้จะปฏิบตั ิงานดว้ ยความถี่เดยี วกัน ด้วยแบบของการปรุงคล่นื และแบบ ของการปลอ่ ยคลน่ื เดยี วกนั ข. เพราะวา่ ลกั ษณะการทำงานทางเทคนิคแตกตา่ งกนั เครือ่ งวิทยุ ปถ. ซึง่ ไมส่ ามารถสอื่ สาร กบั เครอ่ื งวทิ ยุ ปส. ได้ ถึงแม้วา่ ระยะทาง และความถีท่ ี่ใช้งานจะเหมือนกนั กต็ าม ค. ถ้าชุดวิทยุสองชุดใช้วิธีการปล่อยคล่ืนต่างกัน (ชุดหน่ึงนั้นใช้คำพูด ส่วนอีกชุดหนึ่งนั้นใช้ คลืน่ เสมอ) เชน่ นีก้ ็ไมอ่ าจสอ่ื สารกนั ได้ สญั ญาณคล่นื เสมอนนั้ จะไมไ่ ด้ยนิ ในเครอ่ื งรบั ซงึ่ ถกู ปรบั เพอ่ื รบั เป็นคำพูด จะต้องจัดวงจรเคร่ืองกำเนิดความถ่ีมาตรฐาน (BEAT FREQ OSCILLATOR “BFO”) แบบต่างหากให้ติดประจำอยู่กับเคร่ืองรับชนิดส่ือสารส่วนมาก และจะต้องผลักสวิทซ์ไปทางการรับ คลื่นเสมอใหห้ ากเคร่อื งรบั นั้นไม่ตดิ วงจรเครื่องกำเนดิ ความถี่มาตรฐาน หรือถา้ ไม่ได้เปดิ วงจรน้ันหรือ มิได้ปรับให้ถูกต้องแล้ว ก็ไม่อาจรบั วิทยุคล่ืนเสมอได้ เว้นไวแ้ ต่เครอื่ งส่งจะมีความสามารถปฏิบัติงาน เปน็ คล่ืนเสมอปรงุ ได้ ง. สรุป มีปัจจัยอยู่หลายประการซ่ึงกระทบกระเทือนต่อความสามารถของชุดวิทยุที่จะ ส่ือสารระหว่างกัน เมื่อนำเคร่ืองวิทยุที่ไม่คุ้นเคยหรือวิทยุแบบใหม่มาใช้ นายทหารฝ่ายการส่ือสาร จะต้องพิจารณาปัจจัยเหล่านี้ด้วยการแยกประเภทวิทยุออก และพิจารณาขีดจำกัด และขีด ความสามารถของมนั

รส.๒๔-๑๘ พ.ศ.๒๕๖๔