B00k28_พระราชบัญญัติที่มีโทษทางอาญา

๔๒ คําสั่งเพิกถอนใบอนุญาตแลว ใหผูรับใบอนุญาตสงมอบอาวุธปน เครื่องกระสุนปนหรือวัตถุระเบิด และใบอนญุ าตแกนายทะเบียนทอ งท่โี ดยไมชักชา ถาผูรับใบอนุญาตเปนคนไรความสามารถ หรือเปนคนเสมือนไรความสามารถหรือเปน คนวิกลจริต หรือฟนเฟอนไมสมประกอบ ใหผูอนุบาล ผูพิทักษ หรือผูควบคุมดูแลแลวแตกรณี มหี นาทตี่ อ งปฏิบัติตามความในวรรคกอ น ÁÒμÃÒ ö÷ อาวุธปน เครือ่ งกระสนุ ปน หรือวัตถุระเบิด ซึง่ สงมอบไวต ามมาตรา ๖๕ หรือมาตรา ๖๖ นั้น ใหผูสงมอบจัดการโอนเสียภายในเกาสิบวัน นับแตวันท่ีสงมอบ ถาโอนได นายทะเบียนทองท่ีท่ีมอบแกผูรับโอนไป แตถาโอนไมไดใหนายทะเบียนจัดการขายทอดตลาด ภายหลังทไี่ ดป ระกาศและแจงใหผูสง มอบทราบแลวตามสมควร ไดเงนิ สทุ ธิเทาใดมอบใหแ กผมู สี ิทธิ ÁÒμÃÒ öø เมอ่ื พฤตกิ ารณอ นั สมควรสงสยั วา ผรู บั ใบอนญุ าตคนใดจะเปน ผตู อ งหา ม ในการออกใบอนุญาตตามมาตรา ๑๓(๘) หรือ (๙) นายทะเบียนทองที่มีอํานาจเรียกประกันหรือ ทัณฑบน จากผนู ้นั ได ถาผูรับใบอนุญาตดังกลาวแลวหาประกันใหเปนท่ีเช่ือถือไมได หรือไมยอมทําทัณฑบน ภายในเวลาอันสมควรตามท่ีนายทะเบียนไดกําหนดให ซ่ึงตองไมนอยกวาสามสิบวัน ใหถือวาผูรับ ใบอนุญาตนั้นเปนผูซ ึ่งจะออกใบอนุญาตใหไมไ ด และใหนาํ มาตรา ๖๖ และมาตรา ๖๗ มาใชบงั คับ โดยอนุโลม ÁÒμÃÒ öù เม่ือใบอนุญาตสูญหายเปนอันตรายหรือลบเลือนอานไมออก ใหผูรับ ใบอนญุ าต ยน่ื คาํ ขอรบั ใบแทนอนญุ าตตอ นายทะเบยี นทอ งทภี่ ายในสามสบิ วนั นบั แตว นั ทท่ี ราบเหตนุ นั้ ถานายทะเบียนเห็นวามีเหตุผลเปนที่เช่ือถือไดก็ใหออกใบแทนใหตามเงื่อนไขของใบอนุญาตเดิม แตถาใบอนุญาตที่สูญหายไดคืนในภายหลัง ก็ใหสงใบแทนนั้นแกนายทะเบียนทองท่ีภายในกําหนด สิบหาวันนบั แตว ันท่ไี ดคืน ÁÒμÃÒ ÷ð หามไมใหผูใดนําอาวุธปน เครื่องกระสุนปน หรือวัตถุระเบิดผาน ราชอาณาจกั ร เวน แตจ ะไดร บั หนงั สอื อนญุ าตจากรฐั มนตรี หรอื เจา พนกั งานซงึ่ รฐั มนตรแี ตง ตง้ั เพอื่ การนี้ ผูน าํ หนงั สืออนญุ าตใหนําอาวธุ ปน เคร่อื งกระสุนปน หรอื วตั ถุระเบิดผา นราชอาณาจกั ร จะนําสิ่งเชนวานั้นผานราชอาณาจักรไดเฉพาะแตทางดานศุลกากรซึ่งรัฐมนตรีกําหนดไว และตอง แจง ความตามแบบพิมพข องกรมศลุ กากรแกพ นักงานศลุ กากร เม่ือพนักงานศุลกากรไดรับแจงความตามวรรคกอนแลว ใหแจงเร่ืองใหนายทะเบียน ทองท่ีทราบ ถานายทะเบียนทองท่ีเห็นเปนการจําเปนเพ่ือความปลอดภัยของประชาชนจะจัดการ ควบคุม อาวุธปน หรือวัตถุระเบิด ในระหวางท่ีอยูในราชอาณาจักรก็ได และผูรับหนังสืออนุญาต เปน ผอู อกคา ใชจ า ยในการนน้ั ÁÒμÃÒ ÷ñ ใหรัฐมนตรีมีอํานาจจํากัดจํานวนรานคา และกําหนดจํานวนชนิดและ ขนาดอาวุธปน เครื่องกระสุนปน วัตถุระเบิด ดอกไมเพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปนสําหรับการคา ตามท่ีเหน็ สมควร

๔๓ º·¡Ó˹´â·É *ÁÒμÃÒ ÷ò “ผูใดฝาฝนมาตรา ๗ ตองระวางโทษจําคุกต้ังแตหน่ึงปถึงสิบป และ ปรับต้ังแตส องพนั บาทถงึ สองหม่นื บาท ถาการฝาฝนตามวรรคหนึ่งเปนเพียงกรณีเกี่ยวกับสวนหนึ่งสวนใดของอาวุธปนตามท่ี กําหนดไวในกฎกระทรวง หรือเปนกรณีมีเคร่ืองกระสุนปน ผูฝาฝนตองระวางโทษจําคุกไมเกินสิบป หรอื ปรบั ไมเกินสองหมน่ื บาทหรอื ท้งั จําท้ังปรับ ถาการฝาฝนตามวรรคหน่ึงเปนเพียงการมีอาวุธปนที่เปนของผูอ่ืนซึ่งไดรับใบอนุญาต ใหมีและใชตามกฎหมาย ผูฝาฝนตองระวางโทษจําคุกตั้งแตหกเดือนถึงหาป และปรับต้ังแต หน่งึ พันบาทถงึ หนึ่งหมนื่ บาท” “ถา การฝา ฝน ตามวรรคหนง่ึ เปน การทาํ เครอื่ งกระสนุ ปน ทที่ าํ ดว ยดนิ ปน มคี วนั สาํ หรบั ใชเ อง โดยไมไดรับอนญุ าตจากนายทะเบยี นทองท่ี ผูฝ า ฝน ตอ งระวางโทษปรับไมเ กนิ หนึ่งพันบาท” *ÁÒμÃÒ ÷ò ·ÇÔ ผูใ ดฝา ฝนมาตรา ๘ มาตรา ๑๒ มาตรา ๑๖ วรรคหนึ่ง หรือวรรคสาม มาตรา ๒๐ มาตรา ๕๘ มาตรา ๕๙ มาตรา ๖๕ มาตรา ๖๖ หรือมาตรา ๗๐ วรรคหน่งึ หรือวรรคสอง ตองระวางโทษจําคกุ ไมเ กินสิบป หรอื ปรบั ไมเ กนิ สองหมนื่ บาทหรือท้งั จําทง้ั ปรับ ผูใดฝาฝนมาตรา ๘ ทวิ วรรคหนึ่ง ตองระวางโทษจําคุกไมเกินหาปหรือปรับไมเกิน หน่ึงหม่ืนบาท หรือทั้งจําทั้งปรับ ถาผูน้ันฝาฝนมาตรา ๘ ทวิ วรรคสองดวย ตองระวางโทษจําคุก ตงั้ แตห กเดือนถงึ หาป และปรบั ต้ังแตหนึ่งพนั บาทถงึ หน่งึ หม่นื บาท ผไู ดร ับใบอนญุ าตใหมีอาวุธปน ติดตวั ผูใดฝา ฝน มาตรา ๘ ทวิ วรรคสอง ตองระวางโทษ จาํ คกุ ไมเ กินหน่ึงป หรือปรบั ไมเกนิ สองพันบาท หรอื ท้ังจาํ ท้ังปรับ *ÁÒμÃÒ ÷ó ผูใดฝาฝนมาตรา ๒๔ ตองระวางโทษจําคุกต้ังแตสองปถึงย่ีสิบปและ ปรับต้งั แตส ีพ่ นั บาทถึงสหี่ ม่ืนบาท *ÁÒμÃÒ ÷ó ·ÇÔ ผูใดฝาฝนมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ หรือมาตรา ๓๔ ตอ งระวางโทษ จาํ คกุ ตงั้ แตห กเดอื นถึงสิบป และปรับต้งั แตห นึ่งพันบาทถึงสองหมื่นบาท *ÁÒμÃÒ ÷ô ผูใดฝาฝนบทบัญญัติเก่ียวกับวัตถุระเบิดตามมาตรา ๑๖ วรรคหน่ึงหรือ วรรคสาม ซ่ึงไดนํามาใชบังคับโดยอนุโลมตามมาตรา ๔๑ หรือฝาฝนมาตรา ๓๘ ตองระวางโทษ จาํ คุกต้งั แตหน่ึงปถ งึ ยส่ี ิบป และปรบั ต้ังแตส องพันบาทถงึ สี่หมน่ื บาท * มาตรา ๗๒ แกไขหลังสดุ ตามคําสง่ั ของคณะปฏริ ูปฯ (ฉ.๔๔) พ.ศ.๒๕๑๙ นัยขอ ๖ * มาตรา ๗๒ วรรคส่ี เพม่ิ เตมิ พ.ร.บ.อาวธุ ปน (ฉ.๗) พ.ศ.๒๕๒๒ นยั ม.๗ เจา พนกั งานอนมุ ตั ิ ม.๗๐ ดรู ะเบยี บกรมตาํ รวจ ขอ ๒ * มาตรา ๗๒ ทวิ-๗๗ แกไขหลังสุดตามคําสั่งของคณะปฏิรูปฯ (ฉ.๔๔) พ.ศ.๒๕๑๙ นัยขอ ๗, ๘ และ ๙ ตามลาํ ดบั

๔๔ *ÁÒμÃÒ ÷õ ผูใดฝาฝนบทบัญญัติเก่ียวกับวัตถุระเบิดตามมาตรา ๒๘ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ หรือมาตรา ๓๗ วรรคสอง ซึ่งไดนํามาใชบังคับโดยอนุโลมตามมาตรา ๔๑ ตอ งระวางโทษจําคุกตั้งแตห กเดอื นถงึ สบิ ป และปรับตงั้ แตหน่งึ พนั บาทถึงสองหมนื่ บาท *ÁÒμÃÒ ÷ö ผูใดฝาฝนเง่ือนไขที่กําหนดไวสําหรับวัตถุระเบิดตามมาตรา ๒๗ หรือ มาตรา ๒๙ ซึ่งไดนํามาใชบังคับโดยอนุโลมตามมาตรา ๔๑ ตองระวางโทษปรับต้ังแตหารอยบาท ถึงหา พันบาท *ÁÒμÃÒ ÷÷ ผูใดฝาฝนมาตรา ๔๗ หรือมาตรา ๕๒ หรือไมปฏิบัติตามคําสั่ง นายทะเบียนทองท่ีตามมาตรา ๕๑ ตองระวางโทษจําคุกไมเกินหนึ่งเดือน หรือปรับไมเกิน หน่ึงพันบาทหรอื ท้ังจาํ ทงั้ ปรบั *ÁÒμÃÒ ÷ø ผใู ดทาํ ประกอบ ซอมแซม เปลีย่ นลักษณะ ซอื้ มี ใช สั่ง หรือนาํ เขา ซงึ่ อาวธุ ปน เครอ่ื งกระสนุ ปน หรอื วตั ถรุ ะเบดิ นอกจากทกี่ าํ หนดในกฎกระทรวงทอ่ี อกตามมาตรา ๕๕ ตองระวางโทษจาํ คุกตัง้ แตส องปถ ึงจาํ คุกตลอดชีวิต ผูใดคา หรือจําหนายอาวุธปน เคร่ืองกระสุนปน หรือวัตถุระเบิด นอกจากท่ีกําหนดใน กฎกระทรวงท่ีออกตามมาตรา ๕๕ ตอ งระวางโทษจาํ คุกต้งั แตย ่ีสิบปถงึ จําคกุ ตลอดชวี ิต ผูใดใชอาวุธปน เครื่องกระสุนปน หรือวัตถุระเบิด นอกจากท่ีกําหนดในกฎกระทรวง ทอ่ี อกตามมาตรา ๕๕ ในการกระทาํ ความผดิ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ มาตรา ๓๑๓ มาตรา ๓๓๗ มาตรา ๓๓๙ หรอื มาตรา ๓๔๐ ตอ งระวางโทษจําคุกตลอดชวี ิตหรอื ประหารชวี ิต การกระทําความผิดตามวรรคสองหรือวรรคสาม ถาอาวุธปน เคร่ืองกระสุนปน หรือ วตั ถรุ ะเบดิ นั้น โดยสภาพมอี านุภาพไมร า ยแรง ตอ งระวางโทษจําคกุ ตัง้ แตสองปถึงจําคกุ ตลอดชวี ติ *ÁÒμÃÒ ÷ù ผูรับใบอนุญาตผูใดฝาฝนคําส่ังซ่ึงออกตามความในมาตรา ๕๗ ตอ งระวางโทษจําคกุ ไมเกนิ หน่ึงป หรือปรบั ไมเกนิ หนงึ่ หมน่ื บาท หรอื ทัง้ จาํ ท้ังปรับ *ÁÒμÃÒ øð ผูใ ดฝา ฝนมาตรา ๓๗ วรรคสอง หรือมาตรา ๔๓ หรอื ฝาฝน เงอ่ื นไขตาม มาตรา ๔๐ ตอ งระวางโทษปรบั ตัง้ แตหา รอยบาทถึงหา พันบาท *ÁÒμÃÒ øñ ผใู ดฝาฝนเงือ่ นไขตามมาตรา ๒๗ หรอื มาตรา ๒๙ หรอื ฝาฝน มาตรา ๒๘ มาตรา ๓๐ หรอื มาตรา ๓๕ ตองระวางโทษปรับไมเ กินหา พันบาท *ÁÒμÃÒ øò ผูใดสั่งอาวุธปนหรือเครื่องกระสุนปน ฝาฝนตอบทบัญญัติมาตรา ๓๐ ซง่ึ ไดนาํ มาใชบังคบั โดยอนโุ ลมตามมาตรา ๑๕ ตองระวางโทษปรบั ไมเกนิ หาพนั บาท *ÁÒμÃÒ øó ผูใ ดฝาฝนมาตรา ๒๑ มาตรา ๖๒ มาตรา ๖๔ วรรคหน่งึ หรือมาตรา ๖๙ ตองระวางโทษปรับไมเกินหนึง่ พันบาท *มาตรา ๗๘ แกไขหลังสุดโดย พ.ร.บ.อาวุธปน (ฉ.๘) พ.ศ.๒๕๓๐ นยั ม.๓ ลง ลตร.๑/๓๑ รจ.๑๐๔/๑๔๑ *มาตรา ๗๙-๘๔ แกต ามคาํ สงั่ ของคณะปฏริ ูปฯ (ฉ.๔๔) พ.ศ.๒๕๑๙ นัยขอ ๑๑

๔๕ *ÁÒμÃÒ øô ผูใ ดฝาฝนตอบทบัญญตั ิเก่ยี วกบั ดอกไมเพลิง ตามมาตรา ๑๖ วรรคหน่ึง หรือวรรคสาม มาตรา ๒๘ มาตรา ๓๐ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๗ วรรคสอง หรือฝา ฝน เง่อื นไขตาม มาตรา ๔๙ ตองระวางโทษปรบั ไมเ กนิ หนึ่งพันบาท *ÁÒμÃÒ øõ “ผใู ดฝาฝน บทบญั ญัตเิ กีย่ วกบั สง่ิ เทยี มอาวธุ ปนตามมาตรา ๑๖ วรรคหน่ึง หรอื วรรคสาม มาตรา ๓๐ หรอื มาตรา ๓๗ วรรคสอง ซ่งึ ไดน ํามาใชบงั คบั โดยอนโุ ลมตามมาตรา ๕๓ ตอ งระวางโทษปรับไมเ กนิ หน่งึ พนั บาท” º·à©¾ÒСÒÅ *ÁÒμÃÒ øö ผูใดมีอาวธุ ปน เครอื่ งกระสนุ ปน หรือวัตถรุ ะเบิด ไมว า ชนิดหรอื ขนาดใด ซ่ึงยังไมไดรับอนุญาตโดยชอบดวยกฎหมาย ถาไดนําอาวุธปน เครื่องกระสุนปน หรือวัตถุระเบิด ดังกลาวแลวมาขออนุญาตเพ่ือปฏิบัติการใหถูกตองตามพระราชบัญญัตินี้ตอนายทะเบียนทองที่ ภายในกําหนดเกาสิบวันนับตั้งแตวันท่ีพระราชบัญญัติใชบังคับ ผูน้ันไมตองรับโทษตาม พระราชบัญญตั นิ ี้ และมใิ หนําบทบญั ญตั แิ หงมาตรา ๕๕ มาใชบ งั คับ เพื่อการน้ี รัฐมนตรีจะกาํ หนดเงื่อนไขในการออกใบอนญุ าตตามท่เี หน็ สมควรก็ได ÁÒμÃÒ ø÷ บรรดาใบอนญุ าตทอี่ อกใหต ามกฎหมายวา ดว ยอาวธุ ปน เครอื่ งกระสนุ ปน วัตถุระเบดิ และดอกไมเพลิง กอนวันท่ีพระราชบัญญตั นิ ใ้ี ชบังคับ ใหคงใชไ ดต อ ไปจนกวา ใบอนุญาต นั้นๆ สิ้นอายุ แตถาผูที่ไดรับใบอนุญาตใหมีและใชอาวุธปนคนใดจะขอรับใบอนุญาตตาม พระราชบัญญัตนิ ้กี อนใบอนุญาตเดมิ ส้ินอายุกใ็ หท าํ ได ÁÒμÃÒ øø ในการออกใบอนุญาตใหมีและใหใชอาวุธปน และเครื่องกระสุนปน ตามพระราชบัญญัติน้ีใหแกผูที่ไดรับใบอนุญาตตามกฎหมายวาดวยอาวุธปน เคร่ืองกระสุนปน วตั ถรุ ะเบดิ และดอกไมเ พลงิ อยแู ลว กอ นวนั ทพ่ี ระราชบญั ญตั นิ ใ้ี ชบ งั คบั มใิ หน าํ บทบญั ญตั ิ มาตรา ๑๓ (๔) มาใชบ ังคับสาํ หรับอาวธุ ปน ตามใบอนญุ าตเดิมน้ัน *มาตรา ๘๕ แกต ามคําส่งั ของคณะปฏริ ปู ฯ (ฉ.๔๔) พ.ศ.๒๕๑๙ นยั ขอ ๑๑

¤ÇÒÁ¼´Ô μÒÁ¡®ËÁÒÂÇÒ‹ ´ÇŒ ÂÍÒÇ¸Ø »¹„ ๔๖ ÅÓ´ºÑ ¢ÍŒ ËÒ/°Ò¹¤ÇÒÁ¼´Ô ÁÒμÃÒ ÍμÑ ÃÒâ·É ËÁÒÂàËμØ ๑. ทํา ซือ้ มีใช ส่งั หรอื นําเขาอาวธุ ปน หรอื เคร่ืองกระสนุ ปนโดยไมไ ดร บั อนุญาต มาตรา ๗ - จําคกุ ๑ ปถ งึ ๑๐ ปแ ละปรบั ตงั้ แต ๒,๐๐๐-๒๐,๐๐๐ บาท ๒. มีเครอ่ื งกระสนุ มิใชใชกบั อาวุธปน ทต่ี นไดรับอนญุ าต มาตรา ๘ - จาํ คกุ ไมเ กนิ ๑๐ ป หรอื ปรบั ไมเ กนิ ๒๐,๐๐๐ บาท หรือทัง้ จาํ ท้งั ปรบั ๓. พาอาวธุ ปนไปในทางสาธารณะโดยไมไดร ับอนญุ าต และไมม เี หตุอนั ควร มาตรา ๘ ทวิ - จาํ คุกไมเกนิ ๕ ป หรอื ปรับไมเ กิน ๑๐,๐๐๐ บาท หรือทั้งจาํ ทงั้ ปรับ ๔. ไมแ จงเหตุผลและสงมอบใบอนุญาตอาวธุ ปน ถูกทาํ ลายหรอื สญู หายตอนายทะเบียน มาตรา ๒๑ - ปรบั ไมเ กิน ๑,๐๐๐ บาท ๕. ทาํ ประกอบ ซอ มแซม เปลย่ี น ลกั ษณะสงั่ นาํ เขา มหี รอื จาํ หนา ยอาวธุ ปน เครอ่ื งกระสนุ ปน มาตรา ๒๔ - จาํ คกุ ๒-๒๐ ป และปรับ ๔,๐๐๐- โดยไมไ ดรบั อนญุ าต ๔๐,๐๐๐ บาท ๖. รานคา อาวธุ ปน จําหนายอาวุธปน หรือเครือ่ งกระสุนปนใหแกผทู ี่ไมไ ดร ับอนุญาต มาตรา ๓๔ - จําคุก ๖ เดือน - ๑๐ ป และปรบั ๑,๐๐๐-๒๐,๐๐๐ บาท ๗. ทาํ ซอ้ื มี ส่งั นาํ เขามาคา หรือจาํ หนา ยวตั ถุระเบดิ โดยไมไ ดรับอนุญาต มาตรา ๓๘ - จาํ คกุ ตงั้ แต ๑-๑๐ ป และปรบั ตงั้ แต ๑,๐๐๐-๒๐,๐๐๐ บาท ๘. ยายวัตถุระเบดิ จากทแี่ หงหน่งึ ไปอกี แหงหนง่ึ โดยมิไดร ับอนญุ าต มาตรา ๔๓ - ปรบั ต้งั แต ๕๐๐-๕,๐๐๐ บาท ๙. ทาํ ส่งั นําเขา หรือคาดอกไมเ พลงิ โดยไมไดรบั อนุญาต มาตรา ๔๗ - จําคุกไมเกินหนึ่งเดือน หรือปรับ ไมเ กนิ หนงึ่ พนั บาท หรอื ทง้ั จาํ ทง้ั ปรบั

¤ÇÒÁ¼Ô´μÒÁ¡®ËÁÒÂÇ‹Ò´ÇŒ ÂÍÒÇ¸Ø »¹„ ÅÓ´ºÑ ¢ÍŒ ËÒ/°Ò¹¤ÇÒÁ¼´Ô ÁÒμÃÒ ÍÑμÃÒâ·É ËÁÒÂàËμØ ๑๐. ใหผ ูอ่ืนใชใบอนญุ าตอาวุธปนของตน มาตรา ๕๘ - ตองระวางโทษจาํ คุกไมเกนิ ๑๐ ป ๑๑. โอนอาวธุ ปน เคร่ืองกระสุนปน หรือวัตถรุ ะเบิดใหคนทีไ่ มไ ดร ับอนุญาต ๑๒. ผูไ ดร บั ใบอนุญาตใหม แี ละใชอ าวุธปนยายถน่ิ ทอี่ ยู หรือปรับไมเกิน ๒๐,๐๐๐ บาท ๑๓. ไมไปยืน่ ขอรับใบแทนใบอนญุ าตทส่ี ญู หายหรอื ลบเลอื นอา นไมออกตอนายทะเบยี น หรือทั้งจาํ ท้ังปรับ มาตรา ๕๙ - จาํ คกุ ไมเ กนิ ๑๐ ป หรอื ปรบั ไมเ กนิ ๒๐,๐๐๐ บาท มาตรา ๖๒ - ปรบั ไมเ กนิ ๑,๐๐๐ บาท มาตรา ๖๙ - ปรบั ไมเ กิน ๑,๐๐๐ บาท ๔๗

๔๘

๔๙ º··èÕ ó ¾.Ã.º.ʶҹºÃÔ¡Òà ¾.È.òõðù ñ. ÇÑμ¶Ø»ÃÐʧ¤¡ÒÃàÃÂÕ ¹Ã»ÙŒ ÃШӺ· ๑.๑ เพือ่ ใหน ักเรยี นมคี วามรแู ละความเขาใจใน พ.ร.บ.สถานบริการ พ.ศ.๒๕๐๙ ๑.๒ เพ่ือใหนักเรียนสามารถอธิบายการวิเคราะหวาการกระทําใดมีความผิด หรือไมมี ความผดิ ตาม พ.ร.บ.สถานบริการ พ.ศ.๒๕๐๙ ๑.๓ เพ่ือใหนักเรียนสามารถอธิบายวิธีการดําเนินการกับผูกระทําความผิดตาม พ.ร.บ.สถานบริการ พ.ศ.๒๕๐๙ ò. ʋǹ¹Ó สถานบริการ เปนสถานท่ีกอใหเกิดปญหาสังคมหลายดาน เชน การมั่วสุมยาเสพติด การคาประเวณี หรือการประพฤติตนไมเหมาะสมกับวัยของเด็ก การควบคุมสถานบริการจึงเปน การปองกันอาชญากรรมในหลายๆ ดา น ó. à¹Í×é ËÒμÒÁËÑÇ¢ŒÍ ๓.๑ ความรูท ัว่ ไปเกีย่ วกับ พ.ร.บ.สถานบรกิ าร พ.ศ.๒๕๐๙ ๓.๒ ฐานความผิด ๓.๓ คุณสมบตั ิ ๓.๔ สถานที่ ๓.๕ ใบอนญุ าต ๓.๖ ใบอนญุ าตชาํ รุด ๓.๗ การปฏบิ ัตกิ บั พนักงาน ๓.๘ ขอปฏิบตั ขิ องสถานบริการ ๓.๙ อาํ นาจของเจา พนักงาน ๓.๑๐ โทษตามสถานบริการ ๓.๑๑ ความผดิ ตาม พ.ร.บ.สถานบริการ พ.ศ.๒๕๐๙ ô. ÊÇ‹ ¹ÊÃ»Ø ถา มกี ารบงั คบั ใช หรอื ควบคมุ สถานบรกิ ารอยา งเครง ครดั กจ็ ะทาํ ใหผ ทู จ่ี ะใชส ถานบรกิ าร เปนแหลงในการกระทําผิดในเร่ืองตางๆ ไมมีสถานท่ีจะม่ัวสุมกระทําความผิด ทําใหเปนการงาย ท่ีจะดําเนนิ การจบั กุมการกระทําความผิดอ่นื ๆ õ. ¡Ô¨¡ÃÃÁá¹Ð¹Ó ใหนักเรียนคนหาการจับกุมตาม พ.ร.บ.สถานบริการฯ และนําขอมูลมาวิเคราะห อภิปรายรว มกันในชัน้ เรยี น

๕๐ ปจ จบุ ันไดม บี คุ คลประกอบกิจการสถานบริการบางประเภท ซงึ่ อาจดําเนินการไปในทาง กระทบกระเทือนตอความสงบเรียบรอยหรือศีลธรรมของประชาชนและจัดใหมีการแสดง เพ่ือความบันเทิงในสถานบริการนั้นๆ ไมเหมาะสม เปนเหตุใหเยาวชนเอาเย่ียงอยางจนประพฤติตัว เสอ่ื มทรามลง จงึ เปน การสมควรทจ่ี ะออกกฎหมายมาควบคมุ สถานบรกิ ารนนั้ ๆ รวมทง้ั การแสดงดว ย ท้งั นเ้ี พอ่ื รักษาไว ซ่ึงความสงบเรยี บรอย ศีลธรรม วัฒนธรรม และประเพณอี ันดงี ามของชาตติ อไป ¤ÇÒÁÃÙŒ·ÇèÑ ä»à¡ÂèÕ Ç¡Ñº ¾.Ã.º.ʶҹºÃÔ¡ÒÃÏ ÁÒμÃÒ óò “สถานบริการ”๓ หมายความวา สถานท่ีที่ตั้งขึ้นเพื่อใหบริการโดยหวังประโยชนในทาง การคา ดังตอ ไปน้ี (๑) สถานเตนราํ ราํ วง หรือรองเง็ง เปน ปกติธรุ ะประเภทที่มีและประเภทท่ีไมมีคบู รกิ าร (๒) สถานท่ีท่ีมีอาหาร สุรา น้ําชา หรือเคร่ืองดื่มอยางอ่ืนจําหนายและบริการ โดยมี ผบู ําเรอสําหรบั ปรนนิบตั ลิ กู คา (๓) สถานอาบนํ้า นวด หรืออบตวั ซ่งึ มผี ูบริการใหแกลูกคา เวนแต (ก) สถานท่ีซ่ึงผูบริการไดขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเปนผูประกอบโรคศิลปะ สาขาการแพทยแผนไทยประเภทการนวดไทยตามกฎหมายวาดวยการประกอบโรคศิลปะ หรือไดรับ ยกเวนไมตองข้ึนทะเบียนและรับใบอนุญาตเปนผูประกอบโรคศิลปะ สาขาการแพทยแผนไทย ประเภทการนวดไทย ตามกฎหมายดงั กลา ว หรอื สถานพยาบาลตามกฎหมายวาดว ยสถานพยาบาล (ข) สถานท่ีเพื่อสุขภาพหรือเพ่ือเสริมสวยท่ีกระทรวงสาธารณสุขประกาศ กําหนดโดยความเห็นชอบของรัฐมนตรีวาการกระทรวงมหาดไทย ซึ่งจะตองมีลักษณะของสถานท่ี การบรกิ ารหรอื ผใู หบ รกิ ารเปน ไปตามมาตรฐานทก่ี ระทรวงสาธารณสขุ ประกาศกาํ หนดโดยความเหน็ ชอบ ของรฐั มนตรวี า การกระทรวงมหาดไทยดว ย ประกาศดงั กลา วจะกาํ หนดหลกั เกณฑแ ละวธิ กี ารตรวจสอบ เพ่ือรบั รองใหเปน ไปตามมาตรฐานนั้นดวยก็ได หรอื (ค) สถานทอ่ี ่นื ตามทก่ี าํ หนดในกฎกระทรวง (๔) สถานทท่ี ม่ี อี าหาร สรุ า หรอื เครอื่ งดม่ื อยา งอน่ื จาํ หนา ยหรอื ใหบ รกิ าร โดยมรี ปู แบบ อยา งหน่ึงอยา งใดดงั ตอ ไปนี้ (ก) มีดนตรี การแสดงดนตรี หรือการแสดงอื่นใดเพื่อการบันเทิงและยินยอม หรือปลอยปละละเลยใหน ักรอ ง นักแสดง หรือพนกั งานอื่นใดนงั่ กบั ลกู คา (ข) มีการจัดอุปกรณการรองเพลงประกอบดนตรีใหแกลูกคา โดยจัดใหมี ผูบรกิ ารขบั รอ งเพลงกบั ลูกคา หรือยนิ ยอมหรอื ปลอยปละละเลยใหพ นกั งานอนื่ ใดน่งั กับลกู คา ๒ มาตรา ๓ แกไ ขโดยพระราชบญั ญัติสถานบรกิ าร (ฉบบั ท่ี ๒) พ.ศ.๒๕๒๑ ๓ นยิ ามคําวา “สถานบริการ” แกไขโดยพระราชบัญญตั ิสถานบรกิ าร (ฉบบั ที่ ๔) พ.ศ.๒๕๔๖

๕๑ (ค) มีการเตนหรือยินยอมใหมีการเตน หรือจัดใหมีการแสดงเตน เชน การเตน บนเวทีหรือการเตนบรเิ วณโตะอาหารหรอื เคร่อื งด่มื (ง) มีลักษณะของสถานที่ การจัดแสงหรือเสียง หรืออุปกรณอ่ืนใดตามที่กําหนด ในกฎกระทรวง (๕) สถานที่ท่ีมีอาหาร สุรา หรือเครื่องดื่มอยางอื่นจําหนาย โดยจัดใหมีการแสดง ดนตรหี รือการแสดงอืน่ ใดเพ่ือการบันเทิง ซ่ึงปด ทําการหลังเวลา ๒๔.๐๐ นาฬกา (๖) สถานทีอ่ ่ืนตามทีก่ ําหนดในกฎกระทรวง” “ความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด”๔ หมายความวา ความผิดตามกฎหมายวาดวยยาเสพติด ใหโทษ กฎหมายวาดวยวัตถุท่ีออกฤทธ์ิตอจิตและประสาท กฎหมายวาดวยการปองกันการใช สารระเหย และกฎหมายวา ดว ยมาตรการในการปราบปรามผกู ระทาํ ความผดิ เกีย่ วกับยาเสพติด” “พนกั งานเจา หนา ท”่ี สาํ หรบั กรงุ เทพมหานคร หมายความถงึ ผบู ญั ชาการตาํ รวจนครบาล ในจังหวัดอ่นื หมายความรวมถงึ ผูวาราชการจงั หวดั °Ò¹¤ÇÒÁ¼´Ô ตั้งสถานบริการโดยไมไดรบั อนุญาต ÁÒμÃÒ ô๕ หามมิใหผูใดต้ังสถานบริการ เวนแตจะไดรับใบอนุญาตจากพนักงาน เจา หนาท่ี ในการพิจารณาอนุญาต ใหพนักงานเจาหนาท่ีคํานึงถึงประวัติการกระทําความผิดตอ กฎหมายของผูขออนุญาตตงั้ สถานบริการประกอบดว ย หลักเกณฑและวิธีการขออนุญาตและการอนุญาตตามวรรคหนึ่งและหลักเกณฑเกี่ยวกับ ประวัติการกระทําความผิดตอกฎหมายของผูขออนุญาตตั้งสถานบริการตามวรรคสอง รวมทั้งการขอ ตออายุใบอนญุ าตและการอนุญาตใหตอ อายใุ บอนุญาต ใหเปนไปตามที่กาํ หนดในกฎกระทรวง ÁÒμÃÒ ô ·ÇÔ๖ ¤Ø³ÊÁºÑμÔ ÁÒμÃÒ ö ผูข ออนุญาตต้งั สถานบริการตามมาตรา ๔ ตองมคี ณุ สมบัติ ดงั น้ี (๑) อายุไมต าํ่ กวายสี่ บิ ปบ ริบรู ณ (๒) ไมเ ปน ผูมคี วามประพฤติเสื่อมเสียหรอื บกพรองในศีลธรรม (๓) ไมเ ปน ผวู ิกลจริต หรือจิตฟน เฟอนไมสมประกอบ (๔) ไมเปนผูเจ็บปวยดวยโรคติดตออันเปนที่รังเกียจแกสังคม โรคพิษสุราเรื้อรัง หรือ โรคยาเสพติดใหโ ทษอยา งรา ยแรง ๔ นยิ ามคําวา “ความผดิ เกยี่ วกบั ยาเสพติด” เพ่ิมเตมิ โดยพระราชบญั ญัตสิ ถานบรกิ าร (ฉบับท่ี ๔) พ.ศ.๒๕๔๖ ๕ มาตรา ๔ แกไ ขโดยพระราชบญั ญัตสิ ถานบริการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๔๖ ๖ มาตรา ๔ ทวิ ยกเลิกโดยพระราชบญั ญัตสิ ถานบริการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๔๖

๕๒ (๕) ไมเปนผูเคยตองรับโทษในความผิดเกี่ยวกับเพศ ตามประมวลกฎหมายอาญา ในความผิดตามกฎหมายวาดวยการคาหญิงและเด็กหญิงตามกฎหมายวาดวยการปราม การทําให แพรห ลาย และการคา วัตถุอนั ลามกหรอื ตามกฎหมายวาดวยการปรามการคาประเวณี ในกรณีท่ีนิติบุคคลเปนผูขออนุญาตตั้งสถานบริการ ผูแทนของนิติบุคคลน้ันตองมี คุณสมบัติ ตามความในวรรคกอน ʶҹ·èÕ ÁÒμÃÒ ÷ อาคาร หรือสถานทีท่ ่ีขออนญุ าตตงั้ เปนสถานบรกิ ารตามมาตรา ๔ ตอง (๑) ไมอ ยใู กลช ดิ วดั สถานทส่ี าํ หรบั ปฏบิ ตั พิ ธิ กี รรมทางศาสนา โรงเรยี น หรอื สถานศกึ ษา โรงพยาบาล สถานพยาบาลท่ีรับผูปวยไวคางคืน สโมสรเยาวชน หรือหอพักตามกฎหมายวาดวย หอพกั ในขนาดทเ่ี ห็นไดว าจะกอความเดือดรอนราํ คาญแกส ถานทีด่ งั กลา วแลว (๒) ไมอยูในยานที่ประชาชนอยูอาศัย อันจะกอความเดือดรอนรําคาญแกประชาชน ผูอยอู าศยั ใกลเคียง (๓) มที างถา ยเทอากาศสะดวก ÁÒμÃÒ ø ถาอาคารหรือสถานที่ที่ขออนุญาตต้ังสถานบริการตามมาตรา ๔ เปน ของผูอื่น ในช้ันขออนุญาตตั้งสถานบริการ ผูขออนุญาตตองมีหนังสือแสดงวาไดรับความยินยอม จากเจาของอาคารหรอื สถานทีน่ ้ัน ãºÍ¹ØÞÒμ ÁÒμÃÒ ñð ใบอนญุ าตใหต งั้ สถานบรกิ ารใหใ ชไ ดจ นถงึ วนั ที่ ๓๑ ธนั วาคม ของปท อี่ อก ใบอนุญาต ผูรับอนุญาตผูใดประสงคจะขอตออายุใบอนุญาต จะตองย่ืนคําขอเสียกอนใบอนุญาต ส้ินอายุ เม่ือไดย่ืนคําขอดังกลาวแลว จะประกอบกิจการตอไปก็ไดจนกวาพนักงานเจาหนาท่ีจะสั่ง ไมอ นุญาตใหต ออายใุ บอนุญาตนน้ั ãºÍ¹ØÞÒμªÓÃ´Ø ÁÒμÃÒ ñò ในกรณีใบอนุญาตใหตั้งสถานบริการสูญหายหรือชํารุดในสาระสําคัญ ใหผูรับอนุญาตต้ังสถานบริการที่ย่ืนคําขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในกําหนดสิบหาวัน นับแตวันที่ ไดทราบวา ใบอนุญาตสูญหายหรอื ชาํ รุด ÁÒμÃÒ ñó หา มมใิ หผ รู บั อนญุ าตตงั้ สถานบรกิ าร ยา ย แกไ ข เปลยี่ นแปลงหรอื ตอ เตมิ สถานบรกิ าร เวนแตไดรับอนญุ าตเปนหนังสอื จากเจา หนาท่ี ๗ มาตรา ๑๑ แกไ ขโดยพระราชบัญญตั ิสถานบรกิ าร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๒๑

๕๓ ¡Òû¯ºÔ Ñμ¡Ô Ѻ¾¹Ñ¡§Ò¹ ÁÒμÃÒ ñô๘ ใหผูรับอนุญาตตั้งสถานบริการจัดทําบัตรประวัติของพนักงานกอนเร่ิม เขาทาํ งานในสถานบรกิ าร ในกรณีท่ีรายการในบัตรประวัติเปล่ียนแปลงไป ใหผูรับอนุญาตต้ังสถานบริการแจง การเปลย่ี นแปลงภายในเจด็ วนั นบั แตว นั ทมี่ กี ารเปลยี่ นแปลง การจดั ทาํ การเกบ็ รกั ษา และการแจง การเปลย่ี นแปลงบตั รประวตั ิ ใหเ ปน ไปตามหลกั เกณฑ และวิธีการทกี่ ําหนดในกฎกระทรวง การจดั ทาํ บตั รประวตั นิ นั้ ตอ งไมร ะบหุ นา ทข่ี องพนกั งานในทางทกี่ อ ใหเ กดิ ความเสยี หาย แกพ นกั งานน้นั ÁÒμÃÒ ñõ ในกรณีบัตรประวัติซ่ึงเก็บรักษาไว ณ สถานบริการ สูญหาย ถูกทําลาย หรือชํารุดในสาระสําคัญ ผูรับอนุญาตตั้งสถานบริการตองจัดทําบัตรประวัติใหม ภายในกําหนด เจ็ดวันนับแตวันท่ีบัตรนั้นสูญหาย ถูกทําลาย หรือชํารุดในสาระสําคัญและใหนําความในมาตรา ๑๔ วรรคแรก มาใชบงั คบั โดยอนุโลม ¢ÍŒ »¯ºÔ ÑμԢͧʶҹºÃÔ¡Òà ÁÒμÃÒ ñö๙ หามมิใหผรู ับอนุญาตตัง้ สถานบรกิ าร (๑) รบั ผูมอี ายตุ ่าํ กวา สบิ แปดปบริบรู ณเ ขา ทาํ งานในสถานบริการ (๒) ยินยอมหรือปลอ ยปละละเลยใหผ มู อี าการมึนเมาจนประพฤติวนุ วาย หรือครองสติ ไมไดเ ขาไปหรอื อยใู นสถานบรกิ ารระหวางเวลาทาํ การ (๓) จาํ หนายสรุ าใหแ กผมู อี าการมึนเมาจนประพฤติวุนวายหรอื ครองสตไิ มไ ด (๔) ยินยอมหรือปลอยปละละเลยใหผูซ่ึงไมมีหนาที่เฝาดูแลสถานบริการนั้นพักอาศัย หลบั นอนในสถานบรกิ าร (๕) ยินยอมหรือปลอยปละละเลยใหมีการกระทําความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดใน สถานบริการ (๖) ยินยอมหรือปลอยปละละเลยใหมีการนําอาวุธเขาไปในสถานบริการ เวนแตเปน กรณที ี่เจา หนาท่ซี ึง่ อยูใ นเครื่องแบบนาํ เขาไปเพอ่ื ปฏิบตั หิ นา ที่ตามกฎหมาย ÁÒμÃÒ ñö/ñ๑๐ หา มมใิ หผ รู บั อนญุ าตตงั้ สถานบรกิ ารยนิ ยอมหรอื ปลอ ยปละละเลยให ผมู อี ายตุ า่ํ กวา ยสี่ บิ ปบ รบิ รู ณซ ง่ึ มไิ ดท าํ งานในสถานบรกิ ารนนั้ เขา ไปในสถานบรกิ ารระหวา งเวลาทาํ การ เพื่อปฏิบัติการใหเปนไปตามวรรคหน่ึง ใหผูรับอนุญาตตั้งสถานบริการตรวจเอกสาร ราชการท่มี ภี าพถา ยและระบอุ ายุของผูซึง่ จะเขาไปในสถานบรกิ าร ๘ มาตรา ๑๔ แกไขโดยพระราชบัญญัตสิ ถานบรกิ าร (ฉบบั ท่ี ๔) พ.ศ.๒๕๔๖ ๙ มาตรา ๑๖ แกไขโดยพระราชบญั ญัติสถานบรกิ าร (ฉบบั ท่ี ๔) พ.ศ.๒๕๔๖ ๑๐ มาตรา ๑๖/๑ เพ่มิ เตมิ โดยพระราชบญั ญัติสถานบรกิ าร (ฉบับท่ี ๔) พ.ศ.๒๕๔๖

๕๔ ในกรณีท่ีผูซ่ึงจะเขาไปในสถานบริการไมยินยอมใหตรวจเอกสารราชการหรือไมมี เอกสารราชการและเขาไปในสถานบริการ ใหผูรับอนุญาตตั้งสถานบริการแจงใหเจาหนาท่ีทราบ โดยพลัน ท้ังน้ี เจาหนาท่ีผูรับแจงและหลักเกณฑและวิธีการในการแจงและการรับแจงใหเปนไปตาม ที่กระทรวงมหาดไทยประกาศกาํ หนด ในการดาํ เนนิ การตามวรรคสองหรอื วรรคสาม ผรู บั อนญุ าตตงั้ สถานบรกิ ารจะมอบหมาย ใหพนกั งานของสถานบริการเปน ผดู ําเนนิ การแทนก็ได ÁÒμÃÒ ñö/ò๑๑ หามมิใหผูใดนําอาวุธเขาไปในสถานบริการ เวนแตผูนั้นเปน เจา หนาท่ีซงึ่ อยใู นเครอ่ื งแบบและนําเขา ไปเพอ่ื ปฏิบตั หิ นา ทีต่ ามกฎหมาย ÁÒμÃÒ ñö/ó๑๒ ในกรณีท่ีผูรับอนุญาตตั้งสถานบริการพบหรือมีเหตุอันควรสงสัยวา มผี มู อี าการมนึ เมาจนประพฤตวิ นุ วายหรอื ครองสตไิ มไ ดเ ขา ไปหรอื อยใู นสถานบรกิ ารระหวา งเวลาทาํ การ มีการกระทําความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดในสถานบริการ หรือมีการฝาฝนมาตรา ๑๖/๒ ใหผูรับ อนุญาตตั้งสถานบริการแจงใหเจาหนาท่ีทราบโดยพลัน ท้ังน้ี เจาหนาท่ีผูรับแจงและหลักเกณฑและ วธิ ีการในการแจงและการรับแจงใหเ ปนไปตามท่กี ระทรวงมหาดไทยประกาศกําหนด การแจงตามวรรคหนึ่ง ผูรับอนุญาตตั้งสถานบริการจะมอบหมายใหพนักงานของ สถานบริการเปนผแู จงแทนก็ได ÁÒμÃÒ ñ÷๑๓ การกาํ หนดวนั เวลาเปด ปด ของสถานบรกิ าร การจดั สถานทภี่ ายนอกและ ภายในเพื่อความเปนระเบียบเรียบรอย เพ่ือความสะอาดหรือเพื่อความสะดวกในการตรวจตราของ เจาหนาท่ี การใชโคมไฟหรือการใหพนักงานติดหมายเลขประจําตัวในสถานบริการ ใหเปนไปตาม ท่กี าํ หนดในกฎกระทรวง ÁÒμÃÒ ñø๑๔ ผูรบั อนุญาตตัง้ สถานบรกิ ารตามมาตรา ๓ (๑) จะจดั ใหมีสุรา น้าํ ชา หรอื เครื่องด่มื อยา งอ่นื จาํ หนาย หรอื จัดใหมีการแสดงดนตรีหรอื การแสดงอื่นใดเพอ่ื การบันเทงิ ดว ยก็ได ÁÒμÃÒ ñù ในการจัดใหมีการแสดงเพ่ือความบันเทิง ผูรับอนุญาตต้ังสถานบริการ มีหนาท่ีตองควบคุมการแสดงมิใหเปนไปในทางลามกหรืออนาจาร และมิใหมีสัตวรายเขารวม การแสดงในสภาพทอ่ี าจกอ ใหเ กิดอนั ตรายแกผ ชู ม ๑๑ มาตรา ๑๖/๒ เพม่ิ เติมโดยพระราชบญั ญัติสถานบรกิ าร (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๔๖ ๑๒ มาตรา ๑๖/๓ เพิ่มเติมโดยพระราชบญั ญตั สิ ถานบรกิ าร (ฉบับท่ี ๔) พ.ศ.๒๕๔๖ ๑๓ มาตรา ๑๗ แกไขโดยพระราชบัญญัตสิ ถานบรกิ าร (ฉบบั ท่ี ๔) พ.ศ.๒๕๔๖ ๑๔ มาตรา ๑๘ แกไขโดยพระราชบญั ญัตสิ ถานบริการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๔๖

๕๕ ÍÓ¹Ò¨¢Í§à¨ŒÒ¾¹¡Ñ §Ò¹ ÁÒμÃÒ òð๑๕ เมื่อปรากฏวา ผูไดรับอนุญาตตั้งสถานบริการฝาฝน มาตรา ๑๙ ในกรุงเทพมหานคร นายตํารวจทองท่ีตั้งแตชั้นสารวัตรขึ้นไป ในจังหวัดอื่นต้ังแตนายอําเภอทองที่ ขึน้ ไปมอี าํ นาจสง่ั ใหง ดการแสดงนัน้ ได ÁÒμÃÒ òñ๑๖ ในกรณีท่ีผูรับอนุญาตต้ังสถานบริการขาดคุณสมบัติ หรือเม่ือสถาน บริการใดดําเนินกิจการขัดตอความสงบเรียบรอยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน ยินยอมหรือ ปลอยปละละเลยใหมีการม่ัวสุมเพ่ือกระทําความผิดเก่ียวกับยาเสพติดหรือมีการกระทําความผิด เกี่ยวกับยาเสพติดในสถานบริการ หรือดําเนินกิจการโดยไมปฏิบัติตามหรือฝาฝนบทบัญญัติแหง พระราชบัญญัติน้ีหรือกฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติน้ี ใหพนักงานเจาหนาที่มีอํานาจ ไมตออายุใบอนุญาตหรือสั่งพักใชใบอนุญาต หรือสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได โดยใหคํานึงถึง ความรา ยแรงของการกระทําความผดิ การสัง่ พักใชใ บอนญุ าต ใหส่งั พกั ไดด ังตอไปนี้ (๑) กรณีดาํ เนินกจิ การสถานบริการโดยไมป ฏิบตั ติ ามหรือฝา ฝนมาตรา ๑๔ มาตรา ๑๕ มาตรา ๑๖ (๒) หรือ (๓) หรือกฎกระทรวงตามมาตรา ๑๗ เฉพาะในสวนที่ไมใชกําหนดวันเวลา เปด ปด สถานบรกิ ารใหส ั่งพักไดคร้งั ละไมเกนิ สามสิบวนั (๒) กรณีดําเนินกิจการสถานบริการขัดตอความสงบเรียบรอยหรือศีลธรรมอันดีของ ประชาชน ยินยอมหรือปลอยปละละเลยใหมีการมั่วสุมเพ่ือกระทําความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด หรือมีการกระทําความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดในสถานบริการ หรือดําเนินกิจการสถานบริการ โดยไมป ฏบิ ัตติ ามหรือฝาฝน มาตรา ๑๓ มาตรา ๑๖ (๑)(๔) (๕) หรือ (๖) มาตรา ๑๖/๑ วรรคหนงึ่ มาตรา ๑๖/๒ มาตรา ๑๙ หรือกฎกระทรวงตามมาตรา ๑๗ เฉพาะในสวนท่ีเกี่ยวกับกําหนด วนั เวลาเปดปด สถานบรกิ ารใหส ัง่ พกั ไดคร้งั ละไมเกินเกาสิบวนั หลักเกณฑในการพิจารณาวากรณีใดพนักงานเจาหนาท่ีจะมีคําส่ังหรือไมมีคําส่ัง ตอ อายใุ บอนญุ าตหรือพักใชใบอนุญาตหรือเพกิ ถอนใบอนุญาตพรอ มดวยเหตุผล รวมทง้ั หลกั เกณฑ การกาํ หนดระยะเวลาในการสงั่ พกั ใชใ บอนุญาตใหเปนไปตามท่ีกระทรวงมหาดไทยประกาศกําหนด ในกรณีที่ผูรับอนุญาตตั้งสถานบริการอุทธรณคําสั่งพักใชหรือเพิกถอนใบอนุญาตตาม มาตรา ๒๒ หากอทุ ธรณโดยเหตุตามวรรคสอง (๑) ใหก ารอุทธรณเ ปนการทุเลาการบังคบั ตามคาํ สั่ง พักใชหรือเพิกถอนใบอนุญาตนั้น หากอุทธรณโดยเหตุตามวรรคสอง (๒) หรือเหตุอื่นใหพนักงาน เจา หนา ทผ่ี ทู าํ คาํ สงั่ นน้ั เปน ผมู อี าํ นาจสงั่ ใหท เุ ลาการบงั คบั ตามคาํ สงั่ พกั ใชห รอื เพกิ ถอนใบอนญุ าตนน้ั ๑๕ มาตรา ๒๐ แกไขโดยพระราชบัญญัติสถานบริการ (ฉบบั ที่ ๒) พ.ศ.๒๕๒๑ ๑๖ มาตรา ๒๑ แกไ ขโดยพระราชบัญญตั สิ ถานบริการ (ฉบบั ที่ ๔) พ.ศ.๒๕๔๖

๕๖ แตตองมีคําสั่งภายในเจ็ดวันนับแตวันท่ีไดรับคําขอใหทุเลาการบังคับ หากพนกําหนดดังกลาวแลว พนักงานเจาหนาท่ียังไมมีคําสั่งใดใหถือวาเปนการทุเลาการบังคับตามคําสั่งพักใชหรือเพิกถอน ใบอนุญาตน้ัน ระยะเวลาในการพิจารณาอุทธรณคําส่ังพักใชใบอนุญาต ใหผูมีอํานาจพิจารณา อทุ ธรณใ หแ ลว เสรจ็ ภายในสบิ หา วนั นบั แตว นั ทห่ี นว ยงานทผ่ี มู อี าํ นาจพจิ ารณาอทุ ธรณป ระจาํ อยไู ดร บั อุทธรณ ระยะเวลาในการพิจารณาอุทธรณคําสั่งอื่นท่ีไมใชคําสั่งพักใชใบอนุญาตใหเปนไปตาม กฎหมายวา ดว ยวิธปี ฏบิ ัตริ าชการทางปกครอง ÁÒμÃÒ òô๑๘ เม่ือพนักงานฝายปกครองหรือตํารวจชั้นผูใหญ ตามประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญา มีเหตุอันควรเช่ือหรือสงสัยวามีการฝาฝน หรือไมปฏิบัติตามบทแหง พระราชบัญญัติน้ี หรือกฎกระทรวงซึ่งออกตามพระราชบัญญัติน้ี ในสถานบริการแหงใด ใหเ จา พนกั งานนนั้ มีอํานาจเขา ไปตรวจภายในสถานบริการนน้ั ไดไมวา ในเวลาใดๆ ในการปฏิบัติหนาท่ีตามวรรคหนึ่ง ใหเจาพนักงานผูมีอํานาจตรวจแสดงบัตรประจําตัว ตอ บคุ คลที่เก่ยี วขอ ง โทษตาม พ.ร.บ.สถานบรกิ าร ÁÒμÃÒ òõ๑๙ ผูรับอนุญาตตัง้ สถานบรกิ าร ผดู ําเนนิ กจิ การ ลูกจาง หรอื คนรับใชของ สถานบรกิ ารผใู ดสามารถใหความสะดวกแกเจาพนกั งานซ่ึงปฏบิ ัตกิ ารตามมาตรา ๒๔ ได แตไ มย อม ใหความสะดวกน้ันเม่ือเจาพนักงานรองขอ ตองระวางโทษจําคุกไมเกินหนึ่งเดือน หรือปรับไมเกิน หนง่ึ พันบาทหรือท้งั จําทงั้ ปรบั ÁÒμÃÒ òõ ·ÇÔ๒๐ ÁÒμÃÒ òö๒๑ ผใู ดตง้ั สถานบรกิ ารโดยไมไ ดร บั อนญุ าต หรอื ดาํ เนนิ กจิ การสถานบรกิ าร เชนวาน้ันในระหวางถูกพักใชใบอนุญาตหรือดําเนินกิจการสถานบริการผิดประเภทที่ระบุไวใน ใบอนญุ าต ตองระวางโทษจาํ คุกไมเกนิ หนึง่ ป หรือปรับไมเกินหกหมื่นบาท หรือท้ังจาํ ท้ังปรับ ÁÒμÃÒ òö ·Ç๒Ô ๒ ÁÒμÃÒ ò÷๒๓ ผูรับอนุญาตตั้งสถานบริการผูใดฝาฝนหรือไมปฏิบัติตามมาตรา ๑๒ มาตรา ๑๔ มาตรา ๑๕ มาตรา ๑๖ (๑) (๒) (๓) หรือ (๔) มาตรา ๑๖/๑ วรรคหน่งึ หรอื กฎกระทรวง ตามมาตรา ๑๗ ตอ งระวางโทษปรบั ไมเ กินหาหม่นื บาท ๑๘ มาตรา ๒๔ แกไขโดยพระราชบัญญัตสิ ถานบริการ (ฉบับท่ี ๒) พ.ศ.๒๕๒๑ ๑๙ มาตรา ๒๕ แกไขโดยพระราชบัญญตั สิ ถานบริการ (ฉบบั ท่ี ๒) พ.ศ.๒๕๒๑ ๒๐ มาตรา ๒๕ ทวิ ยกเลกิ โดยพระราชบญั ญัตสิ ถานบริการ (ฉบบั ที่ ๔) พ.ศ.๒๕๔๖ ๒๑ มาตรา ๒๖ แกไขโดยพระราชบัญญัตสิ ถานบริการ (ฉบบั ที่ ๔) พ.ศ.๒๕๔๖ ๒๒ มาตรา ๒๖ ทวิ ยกเลิกโดยพระราชบัญญัติสถานบรกิ าร (ฉบับท่ี ๔) พ.ศ.๒๕๔๖ ๒๓ มาตรา ๒๗ แกไขโดยพระราชบญั ญัติสถานบริการ (ฉบบั ที่ ๔) พ.ศ.๒๕๔๖

๕๗ ÁÒμÃÒ òø๒๔ ผรู บั อนุญาตตงั้ สถานบรกิ ารผูใ ดฝา ฝน มาตรา ๑๓ หรือมาตรา ๑๖ (๕) หรือ (๖) ตอ งระวางโทษปรับไมเ กินหกหมื่นบาท ÁÒμÃÒ òø/ñ๒๕ ผรู บั อนญุ าตตง้ั สถานบรกิ ารผใู ดไมป ฏบิ ตั ติ ามมาตรา ๑๖/๑ วรรคสอง หรอื วรรคสาม หรือมาตรา ๑๖/๓ ตองระวางโทษปรบั ไมเกนิ หาหม่ืนบาท ผูใดเขาไปในสถานบริการโดยไมม ีหรือไมย อมใหตรวจเอกสารราชการตามมาตรา ๑๖/๑ วรรคสาม ตอ งระวางโทษปรบั ไมเกนิ หา พนั บาท ÁÒμÃÒ òø/ò๒๖ ผูใดนําอาวุธเขาไปในสถานบริการโดยฝาฝนมาตรา ๑๖/๒ ตองระวางโทษจําคกุ ไมเ กินหกเดือน หรอื ปรับไมเ กนิ หนงึ่ หม่นื บาท หรือท้งั จําท้งั ปรับ ในกรณีที่อาวุธตามวรรคหน่ึงเปนอาวุธปน ผูฝาฝนตองระวางโทษจําคุกตั้งแตหนึ่งปถึง หาป หรือปรับต้ังแตส องหมื่นบาทถงึ หนงึ่ แสนบาท หรอื ทง้ั จาํ ท้งั ปรับ ในกรณีท่ีอาวุธตามวรรคหนึ่งเปนวัตถุระเบิดหรืออาวุธสงคราม ผูฝาฝนตองระวางโทษ จาํ คกุ ต้งั แตส องปถงึ ย่สี ิบป หรือปรบั ต้ังแตส่ีหมืน่ บาทถงึ สแ่ี สนบาท หรอื ทั้งจําทงั้ ปรบั ในกรณีที่ศาลมีคําพิพากษาลงโทษตามวรรคหน่ึง วรรคสอง หรือวรรคสาม ใหศาล มอี าํ นาจสั่งใหรบิ อาวธุ นนั้ ดว ย ÁÒμÃÒ òø/ó๒๗ ผูรับอนุญาตต้ังสถานบริการผูใดไมปฏิบัติตามมาตรา ๑๙ หรือผูใด จัดใหมีการแสดงเพ่ือความบันเทิงในสถานบริการที่เปนไปในทางลามกหรืออนาจาร ตองระวางโทษ จําคกุ ไมเกนิ สามป หรอื ปรับไมเกนิ หกหมื่นบาท หรอื ท้ังจาํ ทั้งปรบั ÁÒμÃÒ òø/ô๒๘ ในกรณีท่ีผูกระทําความผิดตามพระราชบัญญัติน้ีเปนนิติบุคคล กรรมการผูจัดการ หรือบุคคลใดซ่ึงรับผิดชอบในการดําเนินงานของนิติบุคคลนั้น ตองรับโทษตามที่ บัญญัติไวสําหรับความผิดนั้นๆ ดวย เวนแตจะพิสูจนไดวาตนมิไดมีสวนในการกระทําความผิดของ นติ บิ คุ คลน้ัน ÁÒμÃÒ òù เมื่อพระราชบัญญัตินี้ไดใชบังคับในทองท่ีใดใหผูต้ังสถานบริการตาม มาตรา ๓ (๑) (๒) หรือ (๓) อยูแลวกอนวันท่ีพระราชบัญญัติน้ีใชบังคับดําเนินกิจการตอไปได ในเม่ือไดจัดทําบัตรประวัติตามท่ีบังคับไวในมาตรา ๑๔ และมาขอรับใบอนุญาตตั้งสถานบริการน้ัน โดยเสียคา ธรรมเนียมภายในกําหนดสามสิบวัน นับแตวนั ท่ีพระราชบญั ญตั ินี้ใชบงั คับในทองท่ีนนั้ ๒๔ มาตรา ๒๘ แกไ ขโดยพระราชบัญญตั ิสถานบรกิ าร (ฉบบั ท่ี ๔) พ.ศ.๒๕๔๖ ๒๕ มาตรา ๒๘/๑ เพมิ่ เติมโดยพระราชบัญญตั ิสถานบรกิ าร (ฉบบั ที่ ๔) พ.ศ.๒๕๔๖ ๒๖ มาตรา ๒๘/๒ เพิม่ เติมโดยพระราชบญั ญตั ิสถานบริการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๔๖ ๒๗ มาตรา ๒๘/๓ เพ่มิ เตมิ โดยพระราชบัญญตั ิสถานบริการ (ฉบบั ท่ี ๔) พ.ศ.๒๕๔๖ ๒๘ มาตรา ๒๘/๔ เพ่มิ เติมโดยพระราชบัญญตั สิ ถานบริการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๔๖

๕๘ ใหผูตั้งสถานบริการตามมาตรา ๓ (๔) อยูแลวกอนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใชบังคับ ปฏิบัติตามมาตรา ๑๖ และมาตรา ๑๗ ภายในกําหนดสามสิบวัน นับแตวันท่ีพระราชบัญญัติน้ี ใชบงั คับในทอ งทีน่ ัน้ ÁÒμÃÒ óð ใหรัฐมนตรีวาการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัติน้ี และใหมีอํานาจออกกฎกระทรวง กําหนดคาธรรมเนียมไมเกินอัตราในบัญชีทายพระราชบัญญัติน้ี ยกเวนคาธรรมเนียม และกําหนดกจิ การอืน่ เพือ่ ปฏบิ ัติการตามพระราชบัญญตั ินี้ กฎกระทรวงนั้น เมือ่ ไดป ระกาศในราชกิจจานเุ บกษาแลวใหใ ชบงั คับได

¤ÇÒÁ¼´Ô μÒÁ¾ÃÐÃÒªºÞÑ ÞμÑ ÔʶҹºÃ¡Ô Òà ¾.È.òõðù ·èÕ¾ºº‹ÍÂÁ´Õ §Ñ ¹éÕ ÅӴѺ ¢ÍŒ ËÒ/°Ò¹¤ÇÒÁ¼Ô´ ÁÒμÃÒ ÍÑμÃÒâ·É ËÁÒÂàËμØ ๑. ไมจัดทาํ บตั รประวตั ิพนักงาน มาตรา ๑๔ - ปรับไมเกนิ ๕๐,๐๐๐ บาท ๒. ๒.๑ รบั ผมู อี ายตุ ํา่ กวา ๑๘ ปบรบิ ูรณเขา ทํางาน มาตรา ๑๖(๑) - ปรับไมเกนิ ๕๐,๐๐๐ บาท ๒.๒ จาํ หนายสุราใหแกผูมอี าการมึนเมาจนประพฤติตนวุนวายหรอื ครองสติไมได มาตรา ๑๖(๓) - ปรบั ไมเ กิน ๕๐,๐๐๐ บาท ๒.๓ ยนิ ยอมปลอ ยปละละเลยใหม กี ารกระทาํ ความผดิ เกย่ี วกบั ยาเสพตดิ ในสถานบรกิ าร มาตรา ๑๖(๕) - ปรับไมเกิน ๖๐,๐๐๐ บาท ๒.๔ ยนิ ยอมหรือปลอ ยปละละเลยใหม กี ารนาํ อาวธุ เขา ไปในสถานบริการ มาตรา ๑๖(๖) - ปรบั ไมเกิน ๖๐,๐๐๐ บาท ๓. ยา ยแกไ ขเปลย่ี นแปลงหรอื ตอเตมิ สถานบรกิ ารโดยไมไ ดร ับอนุญาตจากเจา หนาท่ี มาตรา ๑๓ - ปรบั ไมเกิน ๖๐,๐๐๐ บาท ๔. ยินยอมหรือปลอ ยปละละเลยใหผ มู อี ายุตาํ่ กวา ๒๐ ปบ รบิ รู ณเ ขา ไปในสถานบรกิ าร มาตรา ๑๖/๑ - ปรับไมเกนิ ๖๐,๐๐๐ บาท ๕. จัดใหมีการแสดงลามกหรอื อนาจารในสถานบริการ มาตรา ๑๙ - จําคุกไมเกิน ๓ ปหรอื ปรับไมเ กิน ๖๐,๐๐๐ บาท หรอื ท้ังจําทัง้ ปรับ ๖. เปด ทําการสถานบรกิ ารไมเ ปนไปตามเวลาทก่ี ฎหมายกาํ หนด มาตรา ๑๖ - ปรับไมเ กนิ ๕๐,๐๐๐ บาท ๕๙

๖๐

๖๑ º··Õè ô ¾.Ã.º.ÊÃØ Ò ¾.È.òôùó ñ. ÇμÑ ¶»Ø ÃÐʧ¤¡ ÒÃàÃÕ¹ûŒÙ ÃШӺ· ๑.๑ เพ่ือใหน ักเรยี นมีความรูและความเขา ใจใน พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.๒๔๙๓ ๑.๒ เพื่อใหนักเรียนสามารถอธิบายการวิเคราะหวาการกระทําใดมีความผิด หรือไมมี ความผิดตาม พ.ร.บ.สรุ า พ.ศ.๒๔๙๓ ๑.๓ เพื่อใหนักเรียนสามารถอธิบายวิธีการดําเนินการกับผูกระทําความผิดตาม พ.ร.บ.สรุ า พ.ศ.๒๔๙๓ ò. ʋǹ¹Ó สุราเปนเครื่องด่ืมท่ีรัฐตองใหความควบคุมเนื่องจากไดเกิดปญหาการลักลอบผลิตสุรา ออกมาจําหนาย ซึ่งในบางครั้งไดเกิดปญหาการใชสารที่เปนอันตรายตอผูดื่มเพื่อเปนการควบคุม มิใหเกิดปญหาดังกลาว รัฐจึงตองควบคุมการผลิตมิใหมีการผลิตสุรานอกกฎหมายเนื่องจาก จะทําใหร ัฐตอ งสญู เสียรายไดท างดานภาษที จ่ี ะนาํ มาใชในการพัฒนาประเทศ ó. à¹×éÍËÒμÒÁËÑÇ¢ŒÍ ๓.๑ ความรทู ่ัวไปเกีย่ วกบั พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.๒๔๙๓ ๓.๒ ความผิดตาม พ.ร.บ.สรุ า พ.ศ.๒๔๙๓ ทม่ี ีการจับกุมดําเนนิ คดี ๓.๓ ตวั อยา ง ô. ÊÇ‹ ¹ÊÃ»Ø เปนกฎหมายท่ีรัฐมุงในเรื่องของการจัดเก็บรายได และควบคุมมาตรฐานของสุรา เพื่อใหผูดื่มสามารถด่ืมกินไดอยางปลอดภัย โดยจะมุงควบคุม การผลิต การจําหนาย และปริมาณ ของการจําหนายใหเปนไปอยางมีประสิทธิภาพ ซ่ึงหากมีการบังคับใชท่ีดีก็จะทําใหวัตถุประสงคของ กฎหมายสามารถบรรลผุ ลไดอ ยางมีประสทิ ธภิ าพ õ. ¡Ô¨¡ÃÃÁá¹Ð¹Ó ใหนักเรียนคนหาการจับกุมตาม พ.ร.บ.สุราฯ และนําขอมูลมาวิเคราะหอภิปราย รวมกันในชนั้ เรียน

๖๒ ¤ÇÒÁÃŒ·Ù ÑÇè ä»à¡ÕèÂǡѺ ¾.Ã.º.ÊÃØ ÒÏ ใหยกเลิกกฎหมายภาษีชั้นใน จุลศักราช ๑๒๔๙ พระราชบัญญัติภาษีช้ันในเพ่ิมเติม พุทธศักราช ๒๔๕๗ พระราชบัญญัตแิ กไขภาษีชนั้ ใน พุทธศกั ราช ๒๔๕๙ พระราชบญั ญัติภาษีช้นั ใน เพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๖๐ พระราชบัญญัติภาษีชั้นในแกไขเพ่ิมเติมพุทธศักราช ๒๔๖๗ พระราชบัญญัติภาษีชั้นในแกไขเพิ่มเติมพุทธศักราช ๒๔๖๙ พระราชบัญญตั ิภาษชี ั้นในแกไ ขเพมิ่ เติม พุทธศักราช ๒๔๗๖ พระราชบัญญัติภาษีช้ันในแกไขเพิ่มเติมพุทธศักราช ๒๔๗๖ (ฉบับท่ี ๒) พระราชบัญญัติภาษีช้ันใน (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๕ และพระราชบัญญัติภาษีช้ันใน (ฉบบั ท่ี ๔) พทุ ธศักราช ๒๔๘๖ º·¹ÂÔ ÒÁ ÁÒμÃÒ ô ในพระราชบญั ญัติน้ี “สุราแช” หมายความวา สุราท่ีไมไดกล่ันและใหหมายความรวมถึงสุราแชท่ีไดผสมกับ สุรากลั่นแลว แตยังมีแรงแอลกอฮอลไมเกินสิบหาดีกรีดวย เชน เบียร ไวน สปารกล้ิงไวน และสุรา แชพ้นื เมอื ง เปน ตน ๒ “สุรากล่ัน” หมายความวา สุราที่ไดกลั่นแลว และใหหมายความรวมถึงสุรากล่ันที่ได ผสมกับสุราแชแลว แตมีแรงแอลกอฮอลเกินกวาสิบหาดีกรีดวย เชน สุราสามทับ สุราขาว สุราผสม สรุ าปรงุ พิเศษ และสุราพิเศษ เปนตน๓ “เชื้อสุรา” หมายความวา แปงเช้ือสุรา แปงขาวหมักหรือเชื้อใดๆ ซ่ึงเมื่อหมักกับวัตถุ หรอื ของเหลวอืน่ แลวสามารถทาํ ใหเ กดิ แอลกอฮอลท ใ่ี ชทาํ สุราได “ราคาขายสงชวงสุดทาย” หมายความวา ราคาท่ีผูไดรับใบอนุญาตทําสุรา ตาม มาตรา ๕ ผูน าํ สุราเขา มาในราชอาณาจกั ร ตามมาตรา ๖ ผูไดรับใบอนญุ าตขายสุรา “รัฐมนตร”ี หมายความวา รฐั มนตรผี รู ักษาการตามพระราชบัญญตั ินี้ “อธบิ ดี” หมายความวา อธบิ ดีกรมสรรพสามิตหรอื ผูทําการแทน “เจาพนักงานสรรพสามิต” หมายความวา เจาพนักงานกรมสรรพสามิตซ่ึงอธิบดีแตงต้ัง ใหมอี าํ นาจ และหนาที่เพ่อื ปฏบิ ตั กิ ารใหเปนไปตามพระราชบญั ญตั นิ ี้ “พนักงานเจาหนาที่” หมายความวา เจาพนักงานกรมสรรพสามิตและผูซึ่งอธิบดี แตงตั้งใหมอี ํานาจและหนาทเี่ พ่อื ปฏบิ ัติการใหเ ปนไปตามพระราชบญั ญตั ินี้ ๒ มาตรา ๔ นิยามคําวา “สุราแช” แกไขเพิ่มเติมโดยพระราชกําหนดแกไขเพ่ิมเติมพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ.๒๔๙๓ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ.๒๕๕๖ ๓ มาตรา ๔ นิยามคําวา “สุราแช” แกไขเพิ่มเติมโดยพระราชกําหนดแกไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ.๒๔๙๓ (ฉบับท่ี ๗) พ.ศ.๒๕๕๖

๖๓ “สรุ า” หมายความรวมถึงวัตถุท้ังหลายหรือของผสมทมี่ ีแอลกอฮอล ซึ่งสามารถดม่ื กินได เชนเดียวกับนํ้าสุราหรือซ่ึงด่ืมกินไมได แตเมื่อไดผสมกับน้ําหรือของเหลวอยางอื่นแลว สามารถ ดื่มกนิ ไดเ ชนเดียวกบั นา้ํ สุรา “สุราแช” หมายความวา สุราที่ไมไดกลั่นและใหหมายความรวมถึงสุราแชท่ีไดผสมกับ สรุ ากลน่ั แลวแตย งั มแี รงแอลกอฮอลไ มเกินสบิ หา ดีกรีดว ย “สุรากล่ัน” หมายความวา สุราที่ไดกลั่นแลว และใหหมายความรวมถึงสุรากล่ันที่ได ผสมกับสุราแชแ ลว แตย ังมีแรงแอลกอฮอลเ กนิ กวาสิบหา ดกี รีดว ย “เชื้อสุรา” หมายความวา แปงเชื้อสุรา แปงขาวหมัก หรือเชื้อใดๆ ซึ่งเมื่อหมักกับวัตถุ หรือของเหลวอื่นแลว สามารถทาํ ใหเ กดิ แอลกอฮอลท ี่ใชท ําสุราได (ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยวา เม่ือวันท่ี ๑๕ มกราคม ๒๕๕๗ วา พระราชบัญญัติสุรา พ.ศ.๒๔๙๓ มาตรา ๒๔ และมาตรา ๒๖ ขอความท่ีวา “เช้ือสุรา” ทห่ี มายความรวมถงึ “แปง ขาวหมัก” ขัดหรือแยง ตอรัฐธรรมนูญมาตรา ๕๐) “ÃÒ¤Ò¢ÒÂʧ‹ ªÇ‹ §Ê´Ø ·ÒŒ ” หมายความวา ราคาทผ่ี ไู ดร บั ใบอนญุ าตทาํ สรุ าตามมาตรา ๕ ผูนําสุราเขามาในราชอาณาจักรตามมาตรา ๖ ผูไดรับใบอนุญาตขายสุรา ประเภทที่ ๑ หรือผูไดรับ ใบอนุญาตขายสรุ า ประเภทท่ี ๒ ตามมาตรา ๑๙ แหง พระราชบญั ญัติสุรา พ.ศ.๒๔๙๓ ไดข ายสรุ า ใหแกผูขายปลีก โดยรวมคาขนสงหรือคาบริการอยางอื่น ทั้งน้ี ตองเปนราคาตามปกติในทางธุรกิจ โดยสุจรติ และเปดเผย โดยไมรวมภาษีมูลคา เพิม่ (นยิ าม “ราคาขายสง ชว งสดุ ทา ย” เพม่ิ เตมิ โดยพระราชกาํ หนดแกไ ขเพมิ่ เตมิ พระราชบญั ญตั ิ สุรา พ.ศ.๒๔๙๓ (ฉบบั ที่ ๗) พ.ศ.๒๕๕๖) ¤ÇÒÁ¼Ô´·èÕÁÕ¡ÒèѺ¡ØÁ´Óà¹Ô¹¤´Õ ñ. ·ÓÊØÃÒâ´ÂÁÔä´ŒÃѺ͹ØÞÒμ ÁÒμÃÒ õ หามมิใหผูใดทําสุรา หรือมีภาชนะหรือเคร่ืองกลั่นสําหรับทําสุราไวใน ครอบครอง เวน แตจะไดรับใบอนุญาตจากอธิบดี การออกใบอนญุ าตใหท าํ สรุ าสาํ หรบั ใชใ นบา นเรอื น ใหเ ปน ไปตามทก่ี าํ หนดในกฎกระทรวง ÁÒμÃÒ õ ·ÇÔ ผไู ดร บั ใบอนญุ าตทาํ สรุ า ตอ งปฏบิ ตั ติ ามวธิ กี ารและเงอื่ นไขทอ่ี ธบิ ดกี าํ หนด วา ดวยกรรมวธิ ีเกยี่ วกบั การทาํ สุรา การใชว ตั ถุดิบ ระยะเวลาและวิธีการเก็บสุรา ชนิดของสรุ าและแรง แอลกอฮอล จาํ นวนสรุ าทใี่ หทําและขายในทอ งท่ที ี่กาํ หนด (มาตรา ๕ ทวิ เพิม่ เติม โดยพระราชบัญญตั ิสุรา (ฉบับท่ี ๓) พ.ศ.๒๕๑๐) ÁÒμÃÒ óð ผูใดฝาฝนมาตรา ๕ มีความผิดตองระวางโทษจําคุกไมเกินหกเดือน หรือปรับไมเกินหา พันบาท หรอื ทง้ั จาํ ทง้ั ปรับ และถาไดขายสรุ าท่ีทําขึ้นนน้ั ดว ย ตอ งระวางโทษจําคุก ไมเกินหนึ่งป หรือปรับไมเกินหน่ึงหม่ืนบาท หรือทั้งจําท้ังปรับ แตถาเปนการทําสุราแชมีความผิด ตองระวางโทษปรับไมเ กินสองรอ ยบาท

๖๔ ¤Ó͸ºÔ Ò ความผดิ ตามมาตรานกี้ ฎหมายมงุ ปอ งกนั การทาํ สรุ าผดิ กฎหมาย คอื ไมไ ดร บั อนุญาตจากอธิบดีกรมสรรพสามิตหรือผูทําการแทน ไมวาจะทําขึ้นเพ่ือบริโภคเองหรือทําไวขายแลว นําไปขายก็ตาม และเพื่อเปนการปองกันใหไดผล จึงบัญญัติหามมิใหมีภาชนะท่ีใชทําสุรา และเครื่องกล่ันท่ีใชทําสุราไวในครอบครองดวย เพราะถามีเคร่ืองทําสุราอยูจะแอบทําสุราเม่ือใด กไ็ ด อนั จะเปนการเออื้ อาํ นวยใหม ีการทาํ สรุ าโดยไมไดร ับอนุญาตกันมากขนึ้ มาตราน้ีจึงใชบังคับกับบุคคลใดก็ตามที่ไมไดรับอนุญาตจากอธิบดีกรมสรรพสามิต หรือผูแทนใหทําสุราหรือมีภาชนะหรือเคร่ืองกลั่นสําหรับทําสุราไวในครอบครอง แตไดทําการ อยา งหนง่ึ อยา งใดตอ ไปน้ี ๑. ทําสุรา หมายถึง การกระทําใดๆ ที่เปนกระบวนการท่ีมีผลผลิตออกมาเปนสุรา ซ่ึงสุรานั้นจะเปนสุราชนิดใด ประเภทใดก็ตามถือวาอยูในความหมายของการทําสุราในมาตราน้ี โดยกฎหมายไมคํานึงถึงวาจะทําขึ้นมาเพื่อวัตถุประสงคใด เชน อาจจะทําข้ึนมาใชด่ืมกันในบาน หรือทาํ มาเพอื่ ขายใหบุคคลอ่นื ความผิดเกดิ ข้ึนเมอ่ื ทําสรุ าขนึ้ มาโดยไมไดรบั อนญุ าต ๒. มีภาชนะหรือเครื่องกลั่นที่ใชทําสุราไวในครอบครอง ในเรื่องของภาชนะและ เครื่องกล่ันที่ใชทําสุราน้ัน ไมไดกําหนดวาจะตองเปนถังหรือเปนปบ หรือภาชนะใดไวชัดแจงวา ภาชนะเหลานั้นคือภาชนะที่ไวใชทําสุราหรือกลั่นสุรา จึงตองพิจารณาจากขอเท็จจริงเปนกรณีไป โดยอาจดูจากกากสุราที่ติดอยูกับภาชนะเหลานั้น หรืออาจดูจากหลักฐานอื่นๆ ที่จะพิสูจนวาเปน ภาชนะที่ไวใชทําสุราหรือเปนเครื่องกล่ันสุรา หากพิสูจนไดวาเปนภาชนะหรือเครื่องกล่ันท่ีใชทําสุรา มีอยูในครอบครองของผูใด โดยผูน้ันมิไดรับอนุญาต ผูนั้นจะมีความผิดตามมาตราน้ี เคยมี คาํ พิพากษาฎกี าท่ีไดพ ิพากษาเรือ่ งของกลางในการตมสุรากลนั่ ไวคอื ®. óôò/òõñ÷ โจทกบรรยายฟองวาจําเลยทําและมีไวในครอบครองซ่ึงภาชนะ เคร่ืองกล่ัน สําหรับทําสุรา คือ ปบ ๑ ใบ ปบกนทะลุเจาะขาง ๑ ใบ สุราแช สุรากลั่นซ่ึงกลั่นจาก เคร่ืองกล่ันของจําเลยและแปงเชื้อสุรา จําเลยใหการปฏิเสธ ศาลช้ันตนพิจารณาแลวพิพากษาวา สุราแช สุรากล่ันแปง เชื้อสุรา และปบกนทะลุเจาะขาง ๑ ใบ ท่ีเรียกวาเลอ สําหรับตมกลั่นสุรา ซงึ่ เจา พนกั งานคน พบได นอกบรเิ วณบา นของจาํ เลยนนั้ พยานหลกั ฐานยงั ไมพ อฟง ไดว า เปน ของจาํ เลย สวนปบของกลางท่ียึดไดจากบริเวณบานของจําเลยและปบน้ีมีการทําสุราแชติดอยู เปนปบสําหรับ ตมกลั่นสุรา จําเลยมีความผิดฐานมีภาชนะสําหรับทําสุราไวในครอบครอง ใหลงโทษปรับ ของกลาง ท้ังหมดใหริบ จําเลยอุทธรณ ศาลอุทธรณพิพากษาวาปบของกลาง ๑ ใบ ที่ยึดไดจากบานจําเลย ไมมีลักษณะพิเศษอันใดท่ีใชตมกล่ันสุราฟงไมไดวาจําเลยมีภาชนะสําหรับทําสุราไวในครอบครอง โดยผิดกฎหมาย แกคําพิพากษาศาลช้ันตนใหยกฟองโจทกในขอหาฐานมีภาชนะสําหรับทําสุรา ไวในครอบครอง คนื ปบ ๑ ใบใหจ าํ เลย นอกจากที่แกไขใหเ ปน ไปตามคําพพิ ากษาของศาลชัน้ ตน คดีมีปญหามาสูศาลฎีกาเพียงวาจําเลยมีปบของกลาง ๑ ใบ อันเปนภาชนะหรือ เครอ่ื งกลนั่ สรุ าไวใ นครอบครองโดยไมไ ดร บั อนญุ าตจรงิ หรอื ไม ศาลฎกี าวนิ จิ ฉยั วา คดยี งั ฟง ไมไ ดว า ปบ

๖๕ ของกลางเปนปบที่ใชกับเลอตมกลั่นสุราเพราะปบของกลางของจําเลยไมปรากฏลักษณะพิเศษอันใด คงมีแตไมตอกประกบที่ขอบสองขางเพ่ือสะดวกในการยกข้ึนลงเทาน้ัน สวนท่ีวามีกากสุราแชยาอยูที่ ไมประกบน้ัน จะเปนสุราแชจริงหรือไมก็ไมอาจรับฟงยุติได เพราะผลการตรวจพิสูจนก็ไมปรากฏวา ไดตรวจพิสูจนส่ิงที่ยาอยูท่ีไมประกบนั้นดวย นอกจากนี้พยานโจทกคนหนึ่งก็เบิกความวาเม่ือ เจาพนักงานไปตรวจคนบานจําเลยพบปบของกลางใสผักตมขาวหมูวางอยูใกลเตาตมขาวหมู จําเลย ก็ไดโตเถียงมาแตขั้นเจาพนักงานจับกุมแลววา ปบของกลางไมใชภาชนะสําหรับตมสุรา คําพิพากษา ศาลอุทธรณชอบแลว ๓. ทาํ และขายสรุ า ผทู ท่ี าํ สรุ าโดยไมไ ดร บั อนญุ าตนนั้ นาํ สรุ าทท่ี าํ ออกขายเมอ่ื ใดเมอ่ื นนั้ ผูนั้นจะมีความผิดฐานขายสุราโดยไมไดรับอนุญาต ซึ่งเปนความผิดที่มีโทษหนักขึ้นขอใหสังเกตวา ผูทํากับผูขายตองเปนบุคคลเดียวกันจึงจะรับโทษท่ีหนักข้ึนน้ี ถาไมไดทําเองแตเปนผูนําไปขายจะมี ความผิดมาตรา ๓๑ อนั มีโทษเทา กบั ผทู าํ สรุ าโดยไมไดร ับอนญุ าตซึง่ จะกลา วในรายละเอียดตอไป ความผดิ ฐานน้ีตองประกอบดว ยเจตนา ò. นําÊÃØ Ò·Õทè าํ â´ÂäÁä‹ ´ŒÃºÑ ͹ØÞÒμÁÒ¢Ò ÁÒμÃÒ óñ ผูใ ดขายหรอื นําออกแสดงเพือ่ ขาย ซ่งึ สุราท่รี วู าทาํ ข้นึ โดยฝาฝนมาตรา ๕ มีความผดิ ตอ งระวางโทษปรบั ไมเกนิ หา พันบาท คํา͸ԺÒ ความผิดตามมาตราน้ีกฎหมายเอาผิดกับผูขาย ดังนั้นผูใดก็ตามไมวาจะได รับอนุญาตใหขายสุราโดยถูกตองหรือไมไดรับอนุญาตใหขายสุราก็ตาม ที่สําคัญคือบุคคลนั้นตองรู วาสุรานั้นเปนสุราที่ทําข้ึนโดยไมไดรับอนุญาตจากอธิบดีกรมสรรพสามิต และความผิดจะเกิดข้ึนได ๒ กรณีคอื ๑. ขาย คือ บคุ คลใดไดขายสรุ าที่ทําข้ึนโดยไมไดรบั อนญุ าต ซ่ึงความผดิ เกิดขนึ้ เม่อื ได ขายสรุ าผดิ กฎหมายดงั กลาวไปแลว ๒. นําออกแสดงเพ่ือขาย กรณีน้ีแมจะยังไมไดขายใหแกผูใดเลยซึ่งสุราผิดกฎหมาย แตนําออกแสดงไวเพ่ือใหรูวามีสุราผิดกฎหมายขาย เชนน้ีถือไดวาความผิดเกิดข้ึนแลว ถาผูน้ันนํา สุราผิดกฎหมายไปซุกซอนไว เม่ือมีผูมาซื้อจึงหยิบเอาไปขายผูนั้นจะไมมีความผิดฐานนําออกแสดง เพ่ือขายแตจะมีความผิดฐานมีสุราผิดกฎหมายไวในครอบครอง ตามมาตรา ๓๒ ซึ่งจะกลาว รายละเอียดตอ ไป ความผดิ ฐานนผี้ กู ระทําตอ งมเี จตนาพเิ ศษ โดยรวู า เปน สุราท่ที าํ ข้นึ โดยไมไดรับอนุญาต ó. «×éÍËÃ×ÍÁÕänj㹤Ãͺ¤Ãͧ«èÖ§ÊØÃÒ·ÃèÕ ÇÙŒ Ò‹ ·íÒ¢é¹Ö â´ÂäÁ‹ä´ŒÃѺ͹ØÞÒμ ÁÒμÃÒ óò ผูใดซื้อหรือมีไวในครอบครองซ่ึงสุราที่รูวาทําขึ้น โดยฝาฝนมาตรา ๕ มคี วามผิดตองระวางโทษปรบั ไมเ กินหน่งึ พนั บาท แตถา สุรานั้นเปนสรุ ากล่ันมีปรมิ าณตํ่ากวาหน่ึงลิตร หรอื เปน สุราแชม ปี ริมาณตํา่ กวา สบิ ลิตร ตอ งระวางโทษปรับไมเกินสองรอ ยบาท

๖๖ คํา͸ºÔ Ò ในมาตราน้ีกฎหมายมุงท่ีจะควบคุมสุราผิดกฎหมายมิใหแพรหลายไปยัง ผูบริโภค ดังน้ันจึงเอาความผิดกับผูซ้ือสุราผิดกฎหมายดวย ซึ่งการควบคุมผูซื้อใหไดผลดีจะตอง ครอบคลมุ ไปถึงการมไี วในครอบครองดวย ซ้ือ ผูใดก็ตามท่รี ูวาสุราผดิ กฎหมาย แตต นเองไปซอ้ื สุราดงั กลา วมามคี วามผิดฐานนี้ มีไวในครอบครอง ความผิดฐานนี้เอาผิดกับผูมีสุราผิดกฎหมายไวในครอบครอง ไมวา จะเปนผูซ้ือหรือผูขายก็ตาม ทั้งนี้เพราะในบางกรณีอาจจะไมสามารถจับผูกระทําผิดไดในขณะซ้ือ หรือขณะท่ีขาย เชน ซื้อสุราผิดกฎหมายแลวนํามาท่ีบาน แลวมาถูกจับท่ีบาน เชนนี้มีความผิดฐาน มีสุราผิดกฎหมายไวในครอบครองหรือกรณีผูขายไมไดนําสุราผิดกฎหมายนําออกมาแสดงเพ่ือขาย แตซุกซอนไวมิดชิด ถาไปพบเขาเชนน้ีมีความผิดฐานมีสุราผิดกฎหมายไวในครอบครองเชนเดียวกัน ท่ีสาํ คญั คอื ผูม ไี วใ นครอบครองจะตอ งรูวา เปน สุราผดิ กฎหมาย ดังน้ัน การกําหนดฐานความผิดมีสุราไวในครอบครองเปนการควบคุมและปองกัน การทําการขายสุราและการซ้ือสุราผิดกฎหมายไวบริโภคกันอยางแพรหลาย อันจะทําใหเกิด ผลกระทบตอการจัดเก็บภาษที ่ีถูกกฎหมายนัน้ มีรายไดลดนอ ยลง ความผดิ ฐานนี้ผกู ระทําตองมีเจตนาพิเศษโดยรูว า เปน สุราทที่ ําข้ึนโดยไมไดร บั อนญุ าต ÁÒμÃÒ óò ·ÇÔ ผใู ดฝา ฝน มาตรา ๕ ทวิ มคี วามผดิ ตอ งระวางโทษปรบั ไมเ กนิ หา พนั บาท (มาตรา ๓๒ ทวิ เพมิ่ เตมิ โดยพระราชบญั ญตั สิ ุรา (ฉบับท่ี ๓) พ.ศ.๒๕๑๐) คํา͸ԺÒ ในมาตรานี้กฎหมายมุงที่จะลงโทษบุคคลท่ีไมปฏิบัติตามวิธีการและเงื่อนไข ที่อธบิ ดีกาํ หนด วา ดว ยกรรมวธิ ีเกี่ยวกับการทาํ สรุ า ô. ¢¹ÊØÃÒ·èÕÂѧäÁä‹ ´àŒ ¡ºç ÀÒÉÕ â´Â¶Ù¡μŒÍ§¨Ò¡âç§Ò¹â´ÂÁÔä´ŒÃºÑ ãºÍ¹ØÞÒμ¨Ò¡Í¸Ôº´Õ ÁÒμÃÒ ñó หา มมใิ หผ ใู ดทาํ การขนสรุ าทย่ี งั มไิ ดเ สยี ภาษโี ดยถกู ตอ งออกจากโรงงานสรุ า เวน แตจ ะไดรบั ใบอนุญาตจากอธบิ ดี ÁÒμÃÒ óù ผูใดฝา ฝน มาตรา ๑๓ ตองระวางโทษจาํ คกุ ไมเกินหนึ่งป หรอื ปรับไมเกิน สเ่ี ทา ของภาษสี รุ าตามอตั ราทกี่ าํ หนดในกฎกระทรวง แตต อ งไมน อ ยกวา สองหมนื่ บาท หรอื ทงั้ จาํ ทง้ั ปรบั (มาตรา ๓๙ แกไขเพ่ิมเติมโดยพระราชกําหนดแกไขเพ่ิมเติมพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ.๒๔๙๓ (ฉบบั ที่ ๕) พ.ศ.๒๕๒๕) ®¡Õ Ò·èÕ ó÷ô/òôùô จําเลยเปนผูขายสงสุรา ขนสุราจากรานขายปลีกกลับคืนมายัง รา นขายสง แมจ ะไดม หี นงั สอื ถงึ เจา หนา ทสี่ รรพสามติ ขอรบั สรุ าจากรา นขายปลกี กลบั คนื มายงั รา นขายสง และเจาพนักงานสรรพสามิตอนุญาตแลวก็ตามเม่ือไมมีใบอนุญาตขนสุรากํากับไปกับสุราที่ขนดวย ยอมเปนการฝาฝนมาตรา ๑๔ อันจะตองมีความผิดตามมาตรา ๓๘ แหง พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.๒๔๙๓ จาํ เลยจะอา งวาไมม ีเจตนาทาํ ผดิ กฎหมายไมได

๖๗ ®Õ¡Ò·èÕ ñô÷ñ/òôùö การฝาฝน พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.๒๔๙๓ มาตรา ๗ และมาตรา ๑๓ อันจะเปนความผิดน้ัน จะตองขนสุราน้ันออกจากโรงงานสุราแลว หากยังไมไดขนออกจากโรงงาน กย็ งั หาเปน ความผดิ ไม และคาํ วา โรงงานสรุ านนั้ ยอ มหมายความรวมถงึ บรเิ วณหรอื เขตโรงงานสรุ าดว ย กลา วคอื ถา สรุ านนั้ ยงั อยภู ายในบรเิ วณหรอื เขตของโรงงานสรุ าแลว แมจ ะมกี ารขนเคลอ่ื นยา ยโดยมไิ ด เสียภาษแี ละปดแสตมปสุราใหถกู ตอง กย็ ังหาเปน ความผิดไม จาํ เลยเคลอ่ื นยา ยเรอื ซงึ่ บรรทกุ สรุ าออกไปจอดทปี่ ากคลองของโรงงานแลว แตย งั ไมพ น เขตโรงงานสุรา ดังนั้นยอมถือวายังไมไดขนสุราออกจากโรงงานสุรา ฉะน้ัน แมจะยังมิไดเสียภาษีให ถูกตอ งและมิไดป ด แสตมปใ หถ กู ตอ ง กย็ งั ไมผ ดิ ตาม พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.๒๔๙๓ มาตรา ๗, ๑๓ ®Õ¡Ò·èÕ ùðó/òõðù ความผิดฐานขนสุราออกโดยไมไดรับอนุญาต กับความผิดฐาน ไมนําใบอนุญาตกํากับไปกับสุราท่ีขน องคความผิดตางกันเปนความผิดคนละฐานกัน โจทกบรรยาย ฟอ งวา จาํ เลยขนสรุ าของกลางโดยไมไ ดร บั อนญุ าต แตข อ เทจ็ จรงิ กลบั ไดค วามวา จาํ เลยมใี บอนญุ าตขน ถกู ตอ งแลว จะลงโทษจาํ เลยฐานไมน าํ ใบอนญุ าตกาํ กบั การขนสรุ าของกลางอนั เปน ความผดิ อกี ฐานหนงึ่ ซ่ึงโจทกมิไดกลาวบรรยายมาในคําฟองขอใหลงโทษดว ยนัน้ ไมไ ด õ. ¢¹ÊØÃÒμÑé§áμ‹ ñð ÅÔμâÖé¹ä»â´ÂÁÔä´ŒÃѺãºÍ¹ØÞÒμ¢¹Ê‹§ ËÃ×Í¢¹ÊØÃÒ·ÕèนําࢌÒÃÒªÍҳҨѡà â´ÂÁÔä´ÃŒ Ѻ͹ÞØ Òμ ÁÒμÃÒ ñô หามมิใหผูใดทําการขนสุราต้ังแตสิบลิตรขึ้นไป เวนแตจะไดรับใบอนุญาต ขนสรุ าจากเจา พนกั งานสรรพสามติ หรอื สาํ หรบั กรณขี นสรุ าทน่ี าํ เขา มาในราชอาณาจกั รจากเจา พนกั งาน ศลุ กากร หรอื เปน สุราชนิดท่ีไดมีกฎกระทรวงยกเวน ใหทาํ การขนไดโดยไมตองมีใบอนญุ าตขนสรุ า ผูไดร ับใบอนุญาตตองนําใบอนญุ าตขนสรุ ากาํ กบั ไปกบั สรุ าท่ีขนดว ย ÁÒμÃÒ óø ·ÇÔ ผใู ดฝา ฝน มาตรา ๑๔ มคี วามผดิ ตอ งระวางโทษปรบั ตามปรมิ าณนา้ํ สรุ า ท่ที าํ การขนในอัตราลติ รละสบิ บาท เศษของลิตรใหถ อื เปนหน่งึ ลิตร คํา͸ԺÒ ตามความผิดฐานน้ีเปนเร่ืองเกี่ยวกับการขนสงสุราต้ังแต ๑๐ ลิตรขึ้นไป โดยบุคคลใดก็ตาม ไมวาจะเปนผูขายหรือผูซื้อ หากจะทําการขนสุราตางประเทศ หรือสุราที่ทําใน ประเทศจํานวนตัง้ แต ๑๐ ลิตรขน้ึ ไปนั้น จะตองไดรบั อนุญาตจากเจา พนักงานกอนจึงจะทาํ การขนได แตท ้งั นี้ ยกเวน สุราทีไ่ ดมีกฎกระทรวงยกเวนใหท าํ การขนไดโดยไมตอ งมีใบอนญุ าต สําหรบั การอนญุ าตใหขนสรุ าตั้งแต ๑๐ ลิตรข้นึ ไปจากเจา พนกั งานนั้นอาจมไี ดดังนี้ ๑. กรณสี รุ าทม่ี ใิ ชส รุ าทน่ี าํ เขา มาในราชอาณาจกั ร ตอ งไดร บั ใบอนญุ าตจากเจา พนกั งาน สรรพสามติ ๒. กรณสี รุ าท่นี าํ เขามาในราชอาณาจักรตอ งไดร ับใบอนญุ าตจากเจาพนกั งานศลุ กากร ๓. กรณีขนสุราออกจากสถานที่ขายสุราประเภทท่ี ๑ หรือประเภทที่ ๒ อธิบดี กรมสรรพสามิต มีอํานาจอนุญาตใหผูไดรับอนุญาตใหขายสุราประเภทดังกลาว ออกหนังสือสําคัญ

๖๘ สําหรับขนสุรา ออกจากสถานท่ีขายสุราของตนไดตามเง่ือนไขที่กําหนด โดยถือเสมือนวาเปน ใบอนุญาตใหขนสุรา ความผดิ ตามมาตรานจ้ี งึ เกดิ ขนึ้ เมอื่ บคุ คลใดกต็ ามทาํ การขนสรุ าทมี่ จี าํ นวนตงั้ แต ๑๐ ลติ ร ขึ้นไป ไมวาสุรานั้นจะเปนสุราที่ทําในราชอาณาจักรหรือเปนสุราท่ีนําเขามาในราชอาณาจักรก็ตาม โดยไมไดรับใบอนุญาตอยางใดอยางหน่ึงจากผูมีอํานาจออกใบอนุญาต และการขนสุราน้ันตอง เปน การขนสุราท่ีถูกตอ งตามกฎหมายเทา นน้ั ถาเปนสุราท่ีผิดกฎหมายไมอยูในบังคับของมาตราน้ี ดังเชนเคยมีคําพิพากษาฎีกา ตัดสินไววาสุราท่ีทําข้ึนผิดตอกฎหมายน้ัน ไมอยูในบังคับที่วาตองขอใบอนุญาตขนสุรา การขน นํ้าสรุ าทีป่ ลอมข้ึน โดยฝาฝนกฎหมาย จึงไมเ ปนความผดิ ฐานขนสุราโดยไมไ ดรับอนุญาต อน่ึงการขนสุรานน้ั แมจะไดรับอนญุ าตใหขนสรุ าไดก็ตาม ผูนน้ั อาจมีความผดิ ฐานไมน ํา ใบอนุญาตกํากับไปกับสุราท่ีขนได ดังนั้นการขนสุราทุกคร้ังจะตองนําใบอนุญาตขนสุรากํากับไปกับ สรุ าทีข่ นดวย ความผิดฐานนต้ี องประกอบดวยเจตนา ö. ¢¹ÊØÃÒ·Õทè ําã¹ÃÒªÍҳҨѡÃà¡Ô¹¡Ç‹Ò ñ ÅμÔ Ã áμ‹äÁ‹¶Ö§ ñð ÅμÔ Ã ÁÒμÃÒ ñõ ผใู ดทาํ การขนสุราที่ทําในราชอาณาจกั รเกินกวาหน่งึ ลติ ร แตไ มถึงสบิ ลติ ร เขา ในหรอื ออกนอกเขตทอ งทที่ ก่ี าํ หนดในกฎกระทรวง ตอ งไดร บั อนญุ าตจากเจา พนกั งานสรรพสามติ ทั้งนี้ มิใหใชบังคับแกกรณีที่ผูโดยสารทําการขนสุราโดยยานพาหนะสาธารณะท่ีรับสงคนโดยสารเปน ปกติผานเขตทองท่ีที่กําหนดน้ันหรือเปนสุราชนิดที่ไดมีกฎกระทรวงยกเวนใหทําการขนไดโดยไมตอง มใี บอนญุ าตขนสุรา ผูไดรับใบอนญุ าตตองนาํ ใบอนญุ าตขนสรุ ากํากบั ไปกบั สุราทข่ี นดวย ÁÒμÃÒ óø ·ÇÔ ผูใดฝาฝนมาตรา ๑๕ มีความผิดตองระวางโทษปรับตามปริมาณ นํา้ สุราที่ทาํ การขนในอัตราลิตรละ ๑๐ บาท เศษของลิตรใหถ อื เปน หนึง่ ลิตร คํา͸ԺÒ มาตรานี้เปนการขนสุราที่ทําในราชอาณาจักรเทานั้น ซ่ึงมีจํานวนเกินกวา ๑ ลิตร แตไมถึง ๑๐ ลิตร และเปนสุราที่ถูกตองตามกฎหมายเชนกัน การท่ีบุคคลใดก็ตามขนสุรา ประเภทและปริมาณดังกลาวเขาในเขตทองท่ีหรือออกนอกเขตทองท่ีท่ีกําหนดไวในกฎกระทรวง โดยไมไดรับใบอนุญาตจากเจาพนักงานสรรพสามิต บุคคลน้ันมีความผิดฐานน้ีแตกฎหมายไมเอาผิด ฐานนก้ี ับกรณใี ดกรณีหนึง่ ดงั ตอ ไปน้ี ๑. กรณีผูโดยสารทําการขนสุราโดยใชยานพาหนะสาธารณะที่รับสงคนโดยสารเปน ปกติผานเขตทองท่ีซ่ึงกําหนดนั้น ในเร่ืองน้ีกฎหมายอํานวยความสะดวกสําหรับผูขนสุราท่ีจะขน สรุ าจากทอ งทหี่ นง่ึ ไปยงั อกี ทอ งทห่ี นง่ึ ซงึ่ อาจจะผา นเขตทอ งทท่ี ก่ี าํ หนดไวใ นกฎกระทรวงหลายทอ งที่ แตกฎหมายไมถือเปนความผิดก็ตอเม่ือขนสุราโดยยานพาหนะสาธารณะที่รับสงคนโดยสารเปนปกติ ผา นทอ งทที่ ีก่ ําหนดอยแู ลว

๖๙ ๒. กรณีสุราท่ีขนน้ันเปนสุราชนิดที่กฎกระทรวงยกเวนใหทําการขนไดโดยไมตอง มีใบอนุญาตขนสุรา ซ่ึงไดแกสุราแชท่ีมีจํานวนมากกวา ๑ ลิตร แตไมถึง ๑๐ ลิตร ขนไดโดยไมตอง มใี บอนุญาตขนสุรา ผูขนสุราจะตองนําใบอนุญาตกํากับไปกับสุราท่ีขนทุกคร้ังเชนเดียวกับความผิดฐาน ขนสรุ าที่มากกวา ๑๐ ลติ รขน้ึ ไป ดังท่ีอธบิ ายมาแลวเชนกนั ความผิดฐานนีจ้ ะตอ งประกอบดว ยเจตนา ผูกระทําความผิดตามมาตราน้ี ตองระวางโทษปรับตามจํานวนนํ้าสุราท่ีทําการขน ในอตั ราลติ รละ ๑๐ บาท เศษของลิตรใหค ดิ เปน หนงึ่ ลิตร ÷. ¢ÒÂËÃÍ× นําáÊ´§à¾×èÍ¢Ò «Ö§è ÊØÃÒ··èÕ íÒã¹ÃÒªÍÒ³Ò¨¡Ñ Ãâ´ÂÁäÔ ´ÃŒ ºÑ ãºÍ¹ÞØ Òμ ÁÒμÃÒ ñ÷ หา มมใิ หผ ใู ดขายสรุ าหรอื นาํ สรุ าออกแสดงเพอื่ ขาย เวน แตจ ะไดร บั อนญุ าต จากเจาพนักงานสรรพสามติ ÁÒμÃÒ ôð ผูใดฝาฝนมาตรา ๑๗ ถาสุรานั้นเปนสุราท่ีนําเขามาในราชอาณาจักร มีความผิดตองระวางโทษปรับไมเกินสองพันบาท ถาสุรานั้นเปนสุราท่ีทําข้ึนในราชอาณาจักร มคี วามผิดตองระวางโทษปรบั ไมเกนิ หารอยบาท ¼ŒÙã´ หมายถงึ บุคคลทีข่ ายสรุ า การขายสุราหรือการนําสุราออกแสดงเพื่อขายจะตองไดรับอนุญาตจากเจาพนักงาน สรรพสามติ หากไมไ ดร บั อนญุ าตกจ็ ะมีความผดิ ตามมาตรานี้ ถาเปน สรุ าท่นี าํ เขา มาในราชอาณาจักร จะตอ งไดรบั โทษหนกั กวาสรุ าท่ีทําข้ึนในราชอาณาจักร การกระทําดังกลาวประกอบดว ยเจตนาจึงจะมีความผดิ ฐานน้ี ®Õ¡Ò·Õè ö÷ùñ/òõðò ผูไดรับอนุญาตขายสุรา หมายถึง ผูท่ีไดขายโดยมีใบอนุญาต คุมครอง ณ สถานที่ท่ีระบุไวในใบอนุญาตนั้นดวยมิใชจํากัดเฉพาะแตผูท่ีมีนาม เปนผูถือใบอนุญาต เทานั้น ฉะน้ันตัวแทนของผูรับอนุญาตขายสุราในรานจําหนายสุรากอนกําหนดเวลา ฝาฝน พ.ร.บ.โภคภัณฑ (ฉบับท่ี ๒) พ.ศ.๒๔๙๕ ตวั แทนของผนู ัน้ ยอ มมคี วามผดิ ฐานฝา ฝน พ.ร.บ.ดังกลาว ®¡Õ Ò·èÕ óöô/òôùö ความผิดฐานขายสุราโดยไมไดรับอนุญาต ตาม พ.ร.บ.สุราน้ัน เมื่อกรรมสิทธิ์ในสุราของกลางไดโอนเปนของผูซื้อ และผูซื้อก็ไมปรากฏวาไดรูเห็นในความน้ันดวย ศาลไมริบสุราของกลาง ø. ä´ÃŒ ѺãºÍ¹ØÞÒμ¢ÒÂÊÃØ Ò ทํา¡ÒâÒÂÊØÃÒäÁμ‹ Ã§μÒÁ»ÃÐàÀ··ÃèÕ ÐºØäÇŒã¹ãºÍ¹ÞØ Òμ ÁÒμÃÒ ñù ใบอนญุ าตขายสรุ ามี ๗ ประเภทคือ »ÃÐàÀ··èÕ ñ สาํ หรับการขายสรุ าทุกชนดิ ครัง้ หน่ึงเปนจํานวนตัง้ แตสบิ ลติ รข้นึ ไป »ÃÐàÀ··èÕ ò สาํ หรบั การขายสรุ าทท่ี าํ ในราชอาณาจกั รครง้ั หนงึ่ เปน จาํ นวนตงั้ แตส บิ ลติ ร ขึ้นไป

๗๐ »ÃÐàÀ··Õè ó สาํ หรับการขายสรุ าทกุ ชนิด ครง้ั หน่ึงเปน จํานวนต่าํ กวาสิบลติ ร »ÃÐàÀ··èÕ ô สาํ หรบั การขายสรุ าทที่ าํ ในราชอาณาจกั รครงั้ หนงึ่ เปน จาํ นวนตาํ่ กวา สบิ ลติ ร »ÃÐàÀ··èÕ õ สําหรับการขายสุราทุกชนิดครั้งหนึ่งเปนจํานวนตํ่ากวาสิบลิตร เพ่ือดื่ม ณ สถานท่ขี ายชั่วคราวไมเกินสบิ วัน »ÃÐàÀ··èÕ ö สําหรับการขายสุราที่ทําในราชอาณาจักรครั้งหนึ่งเปนจํานวนต่ํากวา สิบลิตรเพ่ือดมื่ ณ สถานทข่ี ายเปนการชั่วคราวไมเกินสิบวัน »ÃÐàÀ··Õè ÷ สําหรับการขายสุราครั้งหนึ่งเปนจํานวนต่ํากวาสิบลิตร เพื่อด่ืมภายใน สมาคมหรอื สโมสร ÁÒμÃÒ ôð ·ÇÔ ผไู ดร บั ใบอนญุ าตขายสรุ าทาํ การขายสรุ าไมต รงตามประเภทใบอนญุ าต ท่ีเจาพนักงานออกใหตามมาตรา ๑๙ หรือผูไดรับใบอนุญาตขายสุรา ซ้ือสุราจากผูไมมีสิทธิขายได โดยชอบดวยกฎหมาย มคี วามผิดตองระวางโทษปรับไมเ กินสองรอ ยบาท ®¡Õ Ò·Õè ñóñö/òôùù การที่ผูรับใบอนุญาตขายสุรา ซื้อสุราจากผูซื้อไมมีสิทธิขาย อนั จะเปน ความผดิ พ.ร.บ.สรุ า พ.ศ.๒๔๙๓ มาตรา ๔๐ ทวนิ น้ั หมายถงึ สรุ าทชี่ อบดว ยกฎหมายเทา นนั้ ไมใชสรุ าเถื่อน เพราะสุราทีผ่ ิดกฎหมายไมม ีผูใ ดมสี ิทธิขายได ù. ¢ÒÂÊÃØ Ò»ÃÐàÀ··Õè ó ËÃ×Í ô ¹Í¡àÇÅÒ·Õè¡Òí ˹´ ÁÒμÃÒ òð ผูไดรับใบอนุญาตขายสุราประเภทท่ี ๓ หรือประเภทที่ ๔ จะขายสุราได แตเฉพาะภายในเวลาท่ีกาํ หนดในกฎกระทรวง ÁÒμÃÒ ôñ ผใู ดฝา ฝน มาตรา ๒๐ มีความผิดตอ งระวางโทษปรับไมเ กิน ๕๐ บาท ñð. ¢ÒÂËÃÍ× ÁäÕ ÇàŒ ¾×Íè ¢Ò «§èÖ ÊÃØ Ò·ÕèÃÙÇŒ Ò‹ μÍŒ §»´ áÊμÁ»ŠÊØÃÒ áμ‹ÁäÔ ´»Œ ´áÊμÁ»ŠÊØÃÒËÃÍ× ÁäÔ ´»Œ ´ãËŒ ¤ÃºËÃ×ÍÁÔä´»Œ ´μÒÁÇ¸Ô ¡Õ ÒÃáÅÐà§è×͹䢷èÕกํา˹´änj㹡®¡ÃзÃǧ ÁÒμÃÒ óó ผใู ดขายหรอื มไี วเ พอื่ ขายซงึ่ สรุ าทรี่ วู า ตอ งปด แสตมปส รุ า แตม ไิ ดป ด แสตมป สุราหรือปดแสตมปสุราไมครบถวน หรือมิไดปดแสตมปสุราตามวิธีการและเงื่อนไขที่กําหนดใน กฎกระทรวงตองระวางโทษจําคุกไมเกินหกเดือน หรือปรับไมเกินส่ีเทาของภาษีสุราตามอัตราสวน ทีก่ าํ หนดในกฎกระทรวงแตตองไมน อ ยกวา ลติ รละหน่งึ รอยบาท หรอื ทัง้ จําท้งั ปรับ เศษของลติ รใหถอื เปนหน่งึ ลติ ร คํา͸ԺÒ มาตราน้ีเปน เรื่องความผดิ เกยี่ วกบั สรุ าทที่ ําขนึ้ โดยถูกตองตามกฎหมายมิใช สุราผิดกฎหมาย เหมือนในมาตรา ๓๐ ถึงมาตรา ๓๒ ที่ศึกษามาแลว เพียงแตสุราท่ีทําข้ึนถูกตอง นัน้ ไมสมบรู ณในเรื่องของการเสยี ภาษสี ุรา ซ่งึ ดูไดจากการปดแสตมปส รุ า ¼ŒãÙ ´ หมายถงึ บคุ คลใดก็ตามทรี่ ูว าสุรานนั้ ตอ งปดแสตมปส รุ า เพ่อื เปน การเสียภาษีให รัฐบาลไดทําการขายสุราหรือไดนําสุราออกแสดงเพื่อขาย โดยท่ีสุราท่ีทําโดยถูกตองตามกฎหมาย น้นั ไมถูกตอ งในเร่ืองการปดแสตมปอยา งใดอยางหนง่ึ ตอไปน้ี

๗๑ ñ. ÁÔä´Œ»´áÊμÁ»ŠÊØÃÒ สุราที่ทําขึ้นมาอยางถูกตองตามกฎหมายนั้น ปกติกอนออก จากโรงงานจะตองมีเจาหนาที่ของกรมสรรพสามิตควบคุมดูแลการปดแสตมปที่ภาชนะบรรจุกอน จงึ จะนําออกจากโรงงานนี้ ทงั้ นเ้ี วน แตในใบอนุญาตจะมีขอตกลงโดยไมตองปด แสตมปสุรา สุราอีกประการหนึ่งคือสุราที่นําเขามาในราชอาณาจักรโดยมีผูนําเขามาเปนผูเสียภาษี โดยชําระคาภาษีแลวนําแสตมปมาปดที่ภาชนะบรรจุเชนเดียวกัน แตการปดแสตมปสุราที่นําเขาน้ี ใหปดแสตมปกอนผานดานศุลกากรโดยการควบคุมของเจาพนักงานสรรพสามิตหรืออาจขออนุญาต อธบิ ดีกรมสรรพสามติ โดยกําหนดสถานที่ปดแสตมปท ่ีอ่ืนกไ็ ด ดังนั้น ไมวาจะเปนสุราที่ทําข้ึนในประเทศหรือนําเขามาในราชอาณาจักรโดยชําระภาษี ถูกตองตามกฎหมายแลว จะตองมีแสตมปท่ีกรมสรรพสามิตเปนผูกําหนดปดอยูบนภาชนะบรรจุสุรา ทุกๆ ภาชนะนั้น หากสุราใดไมมีแสตมปปดอยูแสดงวาเปนสุราท่ียังไมไดเสียภาษี ถาผูใดนํามาขาย หรือนํามาแสดงเพ่ือขายโดยรวู าสุรานั้นตองปดแสตมป เชนนีผ้ นู ัน้ จะมีความผิดฐานนี้ ò. »´ áÊμÁ»ŠÊØÃÒäÁ¤‹ ú¶ŒÇ¹ กรณนี ้ไี ดม ีการปดแสตมปสุรา แตปด ไมค รบถว นตามท่ี กาํ หนดไว เชนนก้ี ็มคี วามผิดฐานน้ีเชน กัน ó. ÁÔä´Œ»´áÊμÁ»ŠÊØÃÒμÒÁÇÔ¸ÕáÅÐà§×è͹䢷Õèกํา˹´ã¹¡®¡ÃзÃǧ วิธีการและ เงอ่ื นไขของการปด แสตมปท ถ่ี กู ตอ งนน้ั มรี ายละเอยี ดตา งๆ เชน การปด แสตมปต อ งปด ตามชนดิ ของสรุ า การปดตองใชกาวทาหลังดวงแสตมปปดครอมปากภาชนะบรรจุสุราใหแนนจนไมอาจลอกไดหรือปด ครอ มปากขวด และใหม ผี มู หี นา ทปี่ ด แสตมปเ ปน ผขู ดี ฆา โดยการควบคมุ ของพนกั งานเจา หนา ท่ี เปน ตน กรณนี เี้ ปน การปด แสตมปไ มถ กู ตอ งตามทก่ี าํ หนดไวห รอื ปด ถกู ตอ ง แตข ดี ฆา ไมถ กู ตอ งตามทกี่ าํ หนดไว กอ็ าจทําใหมีความผิดฐานนีไ้ ดเ ชนกนั ดังนั้นถาผูใดขายหรือมีไวเพ่ือขายซ่ึงสุราที่ไมสมบูรณ เร่ืองการปดแสตมปหรือขีดฆา แสตมปอยางใดอยางหน่ึง โดยรวู าสุราน้นั ตอ งปด แสตมปแ ลว ผนู ั้นมคี วามผิดฐานน้ี ความผดิ ฐานนี้ตอ งประกอบดวยเจตนา ผูกระทําผิดตามมาตราน้ีตองระวางโทษจําคุกไมเกินหกเดือน หรือปรับไมเกินสี่เทาของ ภาษีสุราตามอัตราท่ีกําหนดในกฎกระทรวงแตตองไมนอยกวาลิตรละหนึ่งรอยบาท เศษของลิตร ใหถ ือเปน หนงึ่ ลิตรหรือท้งั จาํ ทง้ั ปรบั ññ. «×éÍËÃÍ× ÁäÕ Ç¤Œ Ãͺ¤Ãͧ«§èÖ ÊÃØ Ò·èÕμÍŒ §»´ áÊμÁ»ŠÊØÃÒ áμ‹ÁÔä´Œ»´ ãËŒ¤ÃºËÃ×ÍÁäÔ ´»Œ ´μÒÁÇÔ¸Õ¡Òà áÅÐà§×è͹䢷¡Õè Òí ˹´äÇ㌠¹¡®¡ÃзÃǧ ÁÒμÃÒ óô ผูใดซ้ือหรือมีไวในครอบครองซ่ึงสุราที่ตองปดแสตมปสุราแตมิไดปด แสตมปส รุ าหรอื ปด แสตมปส รุ าไมค รบถว น หรอื มไิ ดป ด แสตมปส รุ าตามวธิ กี ารและเงอ่ื นไขทกี่ าํ หนดใน กฎกระทรวง ท้ังน้ีโดยไมสุจริต ตองระวางโทษปรับไมเกินสองเทาของภาษีสุราตามอัตราที่กําหนดใน กฎกระทรวง แตตองไมนอ ยกวา ลิตรละหา สิบบาท

๗๒ เศษของลิตรใหถ อื เปนหนงึ่ ลิตร ¤íÒ͸ԺÒ กฎหมายมาตรานี้ครอบคลุมการซื้อหรือมีไวครอบครองซึ่งสุราท่ีไมสมบูรณ ในเรอ่ื งของการปด แสตมปเ พอื่ ปอ งกนั การซอ้ื ขายสรุ าดงั กลา ว ซงึ่ จะมผี ลตอ รายไดท างภาษสี รรพสามติ ของรัฐบาลลดลง บคุ คลใดกต็ ามทซี่ อ้ื สรุ าทไี่ มส มบรู ณเ รอ่ื งการปด แสตมปห รอื มไี วค รอบครองซง่ึ สรุ าดงั กลา ว ท่ีกฎหมายเอาโทษท้ังผูท่ีซื้อและมีไวในครอบครอง ก็เน่ืองมาจากการจะนําตัวผูกระทําผิดมาลงโทษ อาจจะไมไ ดจ ับในขณะซ้ือ เชน ซื้อไปแลว กําลงั ถือกลบั บา นจงึ ถกู จบั ไดหรอื ถกู จับไดทบี่ านพกั เปน ตน เพอื่ เปน การปรามใหผ ูซ ้อื ไมซอื้ สรุ าดงั กลาวมาบรโิ ภค จงึ เอาความผิดฐานมไี วใ นครอบครองดวย และเชนกัน การมีไวในครอบครองอาจเกิดจากผูขายก็เปนได โดยท่ีไมไดนําออกแสดง เพื่อขายแตแอบซอนไวซ่ึงสุราดังกลาว เมื่อมีผูมาซื้อก็แอบขายใหไป เชนนี้ถาไมมีมาตราน้ี หากไป คนพบสุราที่ซุกซอนไวก็ไมสามารถจะเอาความผิดกับผูนั้นได มาตราน้ีจึงจําเปนจะตองเอาผิดกับผูมี ไวในครอบครอง แตอ ยา งไรกต็ าม การซอื้ หรอื มไี วใ นครอบครองสรุ าดงั กลา วทจ่ี ะทาํ ใหบ คุ คลนน้ั มคี วามผดิ ตามมาตราน้ีจะตองพิสูจนใหไดวาบุคคลนั้นมีเจตนาไมสุจริต ซึ่งเปนเรื่องท่ีตองพิจารณากันไปตาม ขอ เทจ็ จรงิ แตล ะเรอ่ื ง เชน การซอ้ื สรุ าดงั กลา วตาํ่ กวา ราคาของสรุ าชนดิ เดยี วกนั ทขี่ ายตามปกติ เปน ตน เคยมีคําพิพากษาฎีกาตัดสินไวเรื่องการครอบครองสุราตัวอยาง ไมปดแสตมปไวโดยเขาใจวาไมตอง ปดแสตมป และจาํ เลยไดเ กบ็ คราวละเลก็ ละนอ ยได ๔๐ ขวด รวมน้ําสุรา ๑ ลิตรเศษ เม่ือปรากฏวา จําเลยเปนผูนําสุราดังกลาวเขามาในราชอาณาจักรคราวเดียวพรอมกันการกระทําของจําเลยเชนน้ี ไมเปนการมีสุราไวโดยไมสุจริต ดังน้ันเร่ืองของการกระทําผิดตามมาตรานี้จะสุจริตหรือไมสุจริต จึงตอ งพจิ ารณาเปนกรณไี ป ความผดิ ฐานนตี้ อ งมเี จตนาพเิ ศษโดยไมสจุ ริต ผูกระทําผิดตามมาตรานี้ตองระวางโทษปรับไมเกิน ๒ เทาของภาษีสุราตามอัตรา ทกี่ าํ หนดในกฎกระทรวงแตตอ งไมนอ ยกวาลติ รละ ๕๐ บาท เศษของลิตรใหถือเปน หนงึ่ ลติ ร

๗๓ ºÞÑ ªÕÍμÑ ÃÒÀÒÉÕÊÃØ ÒáÅФ‹Ò¸ÃÃÁà¹ÂÕ Á·ŒÒ¾ÃÐÃÒªºÞÑ ÞÑμÔ ËÁÒÂàÅ¢ ÃÒ¡Òà ÍÑμÃÒ ๑ ภาษสี รุ าสาํ หรบั สรุ าทที่ าํ ในราชอาณาจกั รและสรุ าทนี่ าํ เขา มาในราชอาณาจกั ร ตามมูลคารอยละ ๖๐ หรือ ๑๐๐ บาท (ก) สุราแช ตอปริมาณหน่ึงลิตรแหงแอลกอฮอล (ข) สุรากลั่น บ ริ สุ ท ธ์ิ ซึ่ ง ชั น สู ต ร ด  ว ย เ ค รื่ อ ง วั ด ของกรมสรรพสามติ หรอื ทกี่ รมสรรพสามติ รับรองตามมูลคารอยละ ๕๐ หรือ ๔๐๐ บาท ตอปริมาณหน่ึงลิตรแหง แ อ ล ก อ ฮ อ ล  บ ริ สุ ท ธิ์ ซึ่ ง ชั น สู ต ร ด  ว ย เ ค ร่ื อ ง วั ด ข อ ง ก ร ม ส ร ร พ ส า มิ ต ห รื อ ท่ีกรมสรรพสามิตรับรอง ๒ ๓ ๔ คา ธรรมเนียมใบอนุญาตใหทําสุราโรงหน่ึง ปละ ๕,๐๐๐ บาท ๕ คา ธรรมเนยี มใบอนุญาตใหท ําสรุ าสําหรบั ใชในบา นเรือนปละ ๕๐ บาท ๖ คา ธรรมเนยี มใบอนญุ าตใหทําสุราสาํ หรับทาํ นํ้าสมโรงหน่งึ ปล ะ ๑๐,๐๐๐ บาท ๗ คา ธรรมเนียมใบอนญุ าตใหนําสุราเขา มาในราชอาณาจักร ฉบับละ ๑,๐๐๐ บาท ๘ คา ธรรมเนยี มใบอนุญาตขายสรุ า ประเภทท่ี ๑ ปล ะ ๑๐,๐๐๐ บาท ๙ คาธรรมเนยี มใบอนุญาตขายสรุ า ประเภทที่ ๒ ปละ ๕,๐๐๐ บาท ๑๐ คาธรรมเนียมใบอนุญาตขายสุรา ประเภทท่ี ๓ ปละ ๒,๐๐๐ บาท ๑๑ คา ธรรมเนียมใบอนญุ าตขายสุรา ประเภทท่ี ๔ ปล ะ ๒๐๐ บาท ๑๒ คา ธรรมเนยี มใบอนุญาตขายสรุ า ประเภทท่ี ๕ ปละ ๓๐๐ บาท ๑๓ คา ธรรมเนียมใบอนญุ าตขายสุรา ประเภทที่ ๖ ปละ ๑๐๐ บาท ๑๔ คา ธรรมเนยี มใบอนญุ าตขายสรุ า ประเภทท่ี ๗ ปล ะ ๓๐๐ บาท ๑๕ คา ธรรมเนียมใบอนญุ าตใหเ กบ็ หรอื รักษาสรุ าไว ณ ทอ่ี น่ื ตามมาตรา ๒๑ ปล ะ ๑,๐๐๐ บาท ๑๖ คาธรรมเนียมใบอนุญาตใหท าํ เชอ้ื สุราเพื่อขายปล ะ ๒,๐๐๐ บาท ๑๗ คา ธรรมเนยี มใบอนญุ าตใหข ายเชื้อสุรา ปละ ๒๐๐ บาท ๑๘ คา ธรรมเนยี มใบอนญุ าตใหท ําเชื้อสุราสาํ หรบั ใชในบา นเรอื นปละ ๕๐ บาท ๑๙ คา ธรรมเนยี มใบอนญุ าตใหทาํ เช้ือสุราสาํ หรบั ใชใ นโรงงานสุราปละ ๕๐๐ บาท ๒๐ คา ธรรมเนียมใบอนญุ าตใหใชส รุ า ปล ะ ๓๐๐ บาท ๒๑ คา ธรรมเนยี มการโอนหรอื รบั โอนใบอนญุ าตหรอื เปลยี่ นแปลงสถานท่ี ฉบบั ละ ๑ ใน ๔ ของอตั ราคา ธรรมเนยี มใบอนญุ าต นนั้ ๆ แตไ มตาํ่ กวา ฉบบั ละหาบาท ๒๒ คา ธรรมเนียมใบแทนใบอนุญาตทกุ ชนดิ ฉบับละ ๑๐๐ บาท ๒๓ คาธรรมเนยี มสําหรับพนกั งานเจาหนา ท่คี วบคุมหรือไปควบคุมตามมาตรา ๗ มาตรา ๘ หรือมาตรา ๒๒ (ก) กลางวันวันเสาร วนั อาทติ ย หรอื วันหยดุ ราชการ คนละ/วนั ละ ๑๐๐ บาท (ข) ระหวางเวลา ๑๖.๓๐ น. ถงึ ๒๔.๐๐ น. คนละ/วันละ ๑๐๐ บาท (ค) ระหวา งเวลา ๒๔.๐๐ น. ถึง ๐๘.๓๐ น. ของวนั รงุ ข้นึ คนละ/วนั ละ ๑๐๐ บาท

¤ÇÒÁ¼´Ô μÒÁ¾ÃÐÃÒªºÑÞÞμÑ ÊÔ ÃØ Ò ¾.È.òôùó ๗๔ ÅÓ´ºÑ ¢ŒÍËÒ/°Ò¹¤ÇÒÁ¼Ô´ ÁÒμÃÒ ÍÑμÃÒâ·É ËÁÒÂàËμØ ๑. หา มมิใหผูใดทําสุราหรือมีภาชนะหรือเครื่องกลน่ั สําหรบั ทาํ สรุ าไวใ นครอบครอง โดยไม มาตรา ๕ - จาํ คกุ ไมเ กนิ หกเดอื น หรอื ปรบั ไมเ กนิ ไดร ับอนุญาต ๕,๐๐๐ บาท หรือทัง้ จําทั้งปรบั ๒. ผูใดขายหรอื นาํ แสดงออกเพ่ือขาย ซ่ึงสุราทรี่ ูวา ทําขึน้ โดยฝา ฝน มาตรา ๕ มาตรา ๓๑ - ปรบั ไมเ กิน ๕,๐๐๐ บาท ๓. ผูใ ดซื้อหรอื มไี วในครอบครองสุราทรี่ ูวา ทําขน้ึ ฝาฝน มาตรา ๕ มาตรา ๓๒ - ปรับไมเ กิน ๕,๐๐๐ บาท สุรากล่นั ตํา่ กวา ๑ ลิตร สรุ าแชต า่ํ กวา ๑๐ ลติ ร ปรบั ไมเ กิน ๒๐๐ บาท ๔. ผูใดไดร ับใบอนุญาตทําสุรา ไมป ฏิบัติตามวิธกี ารและเง่อื นไขทอ่ี ธิบดกี ําหนด มาตรา ๓๒ - ปรบั ไมเกิน ๕,๐๐๐ บาท ทวิ ๕. หามมิใหขนสุราท่ียังมิไดเ สียภาษีโดยถูกตองออกจากโรงงาน เวนแตไดรบั ใบอนุญาต มาตรา ๑๓ - จําคุกไมเกิน ๖ เดือน ปรับไมเกิน จากอธบิ ดี ๕,๐๐๐ บาท หรอื ทง้ั จําทงั้ ปรับ ๖. ขนสรุ าตั้งแต ๑๐ ลิตรข้นึ ไป โดยมไิ ดรับใบอนุญาตขนหรอื ขนสุราท่ีนาํ เขา ราชอาณาจักร มาตรา ๑๔ - ปรับตามปริมาณนํ้าสุราที่ขนใน โดยมไิ ดร ับอนญุ าต อัตราลติ รละ ๑๐ บาท เศษของลิตร คดิ เปน ๑ ลิตร ๗. ขนสรุ าทีท่ ําในราชอาณาจักรเกินกวา ๑ ลติ ร แตไมถ งึ ๑๐ ลิตร เขาในหรือออกนอกเขต มาตรา ๑๕ - ปรับตามปริมาณนํ้าสุราท่ีขนใน ทองทท่ี ่ีกาํ หนดในกฎกระทรวง อตั ราลติ รละ ๑๐ บาท เศษของลิตร คดิ เปน ๑ ลติ ร

¤ÇÒÁ¼´Ô μÒÁ¾ÃÐÃÒªºÞÑ ÞμÑ ÔÊÃØ Ò ¾.È.òôùó ÅӴѺ ¢ŒÍËÒ/°Ò¹¤ÇÒÁ¼´Ô ÁÒμÃÒ ÍÑμÃÒâ·É ËÁÒÂàËμØ ๘. ขายหรือนําแสดงเพื่อขายซึ่งสรุ าที่ทาํ ในราชอาณาจักรโดยมไิ ดร ับใบอนญุ าต มาตรา ๑๗ - ถา เปน สรุ านาํ เขา มาในราชอาณาจกั ร ปรับไมเ กนิ ๒,๐๐๐ บาท ถาเปนสรุ า ทําในราชอาณาจักร ปรับไมเกิน ๕๐๐ บาท ๙. ใบอนญุ าตขายสุรา มาตรา ๑๙ - ผูไดรับใบอนุญาตขายสุรา ซ้ือสุรา จากผไู มม สี ทิ ธิ ขายไดต อ งระวางโทษ ปรับไมเ กนิ ๒๐๐ บาท ๑๐. ขายสรุ าประเภท ๓ หรือ ๔ นอกเวลาทก่ี ําหนด มาตรา ๒๐ - ปรับไมเกิน ๕๐ บาท ๑๑. ขายหรอื มไี วเ พ่อื ขายสรุ าท่รี ูวาตองปด แสตมปส ุรา แตมไิ ดปดหรอื ปดไมค รบ มาตรา ๓๓ - จาํ คกุ ไมเ กนิ ๖ เดอื น หรอื ปรบั ไมเ กนิ ๔ เทาของภาษีสุราตามอัตราสวน ท่ีกาํ หนด แตต องไมน อยกวาลติ รละ ๑๐๐ บาท ๑๒. ซอื้ หรอื มไี วครอบครองซึง่ สรุ าทีต่ อ งปด แสตมปแตมิไดปดใหครบ มาตรา ๓๔ - ปรบั ไมเ กนิ ๒ เทา ภาษสี รุ าตามอตั รา ท่ีกําหนด แตไมนอยกวาลิตรละ ๕๐ บาท เศษของลิตรถือเปน หนึง่ ลติ ร ๗๕

๗๖

๗๗ º··Õè õ ¾.Ã.º.¤Çº¤ØÁà¤Ã×Íè §´è×ÁáÍÅ¡ÍÎÍŏ ¾.È.òõõñ ñ. ÇÑμ¶»Ø ÃÐʧ¤¡ ÒÃàÃÂÕ ¹Ã»ŒÙ ÃШӺ· ๑.๑ เพื่อใหนักเรียนมีความรูและความเขาใจใน พ.ร.บ.ควบคุมเคร่ืองดื่มแอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ ๑.๒ เพื่อใหนักเรียนสามารถอธิบายการวิเคราะหวาการกระทําใดมีความผิด หรือไมมี ความผิดตาม พ.ร.บ.ควบคมุ เครอ่ื งดื่มแอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ ๑.๓ เพื่อใหนักเรียนสามารถอธิบายวิธีการดําเนินการกับผูกระทําความผิดตาม พ.ร.บ.ควบคมุ เครือ่ งดื่มแอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ ò. ʋǹ¹Ó เครอื่ งดม่ื แอลกอฮอลไ ดก อ ใหเ กดิ ปญ หาแกส งั คมอยา งมากมายตง้ั แตป ญ หาความรนุ แรง ในครัวเรือน ปญหาสุขภาพกายสุขภาพจิตของผูปวยจากการติดสุรา ปญหาความรุนแรงจากการ ขาดสติ ปญหาอาชญากรรมทางเพศ ปญหาอุบัติเหตุ ดังน้ันเพื่อเปนการควบคุมปญหาท่ีเกิดจาก เครอ่ื งดมื่ แอลกอฮอล รฐั จงึ จาํ เปน ตอ งควบคมุ การดาํ เนนิ การตา งๆ ทเ่ี กยี่ วขอ งกบั เครอ่ื งดม่ื แอลกอฮอล ó. à¹Íé× ËÒμÒÁËÇÑ ¢ŒÍ ๓.๑ ความรูทัว่ ไปเก่ยี วกบั พ.ร.บ.ควบคุมเครอ่ื งด่ืมแอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ ๓.๒ การควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอลตาม พ.ร.บ.ควบคุมเคร่ืองดื่มแอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ ๓.๓ พนกั งานเจาหนาท่ี ๓.๔ ความผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมเคร่ืองดม่ื แอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ ô. ʋǹÊÃØ» เครื่องดื่มแอลกอฮอลอาจจะเปนบทบัญญัติท่ีเพ่ิมโทษใน พ.ร.บ.สุราใหหนักขึ้น แมวัตถุประสงคของกฎหมายทั้งสองฉบับจะตางกัน กลาวคือ พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล มงุ ควบคมุ คนทต่ี ดิ สรุ าแลว ใหม โี อกาสไดเ ลกิ และปอ งกนั ไมใ หเ กดิ นกั ดม่ื หนา ใหม ในขณะท่ี พ.ร.บ.สรุ าฯ มุงท่ีการจัดเก็บรายไดของรัฐ และควบคุมคุณภาพของสุรา เพ่ือความปลอดภัยของผูดื่ม ดังนั้น การบังคับใชกฎหมายทั้งสองฉบบั จงึ แตกตา งกัน ซึ่งหากบงั คับใช พ.ร.บ.ควบคุมเครอื่ งดม่ื แอลกอฮอล อยางมปี ระสิทธภิ าพยอ มลดนกั ด่มื หนา ใหมท ีจ่ ะเกิดข้นึ เปนปญ หาสงั คมตอไป õ. ¡Ô¨¡ÃÃÁá¹Ð¹Ó ใหนักเรียนคนหาการจับกุมตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล และนําขอมูลมา วิเคราะหอ ภิปรายรวมกันในชัน้ เรียน

๗๘ ¤ÇÒÁÃÙŒ·ÑèÇä»à¡ÂèÕ Ç¡Ñº ¾.Ã.º.¤Çº¤ÁØ à¤Ãè×ͧ´×Áè áÍÅ¡ÍÎÍÅϏ ÁÒμÃÒ ó ในพระราชบัญญตั ิน้ี “เคร่ืองด่ืมแอลกอฮอล” หมายความวา สุราตามกฎหมายวาดวยสุรา ทั้งนี้ ไมรวมถึง ยาวัตถุออกฤทธ์ติ อจติ และประสาท ยาเสพติดใหโ ทษตามกฎหมายวา ดว ยการน้นั “ผูติดเคร่ืองด่ืมแอลกอฮอล” หมายความวา บุคคลท่ีด่ืมเครื่องดื่มแอลกอฮอล จนกอใหเกิดผลเสียตอสุขภาพรางกายหรือจิตใจ โดยการด่ืมนั้นมีลักษณะที่ตองเพิ่มปริมาณมากขึ้น และเม่อื หยดุ ดม่ื จะมีอาการแสดงของการขาดเครอื่ งดม่ื แอลกอฮอลในรา งกาย “ขาย” หมายความรวมถงึ จาํ หนา ย จา ย แจก แลกเปลยี่ น ให เพอื่ ประโยชนใ นทางการคา “โฆษณา” หมายความวา การกระทําไมวาโดยวิธีใดๆ ใหประชาชนเห็น ไดยิน หรอื ทราบขอ ความเพ่ือประโยชนใ นทางการคา และใหหมายความรวมถงึ การสื่อสารการตลาด “การส่ือสารการตลาด” หมายความวา การกระทํากิจกรรมในรูปแบบตางๆ โดยมี วตั ถปุ ระสงคเ พอ่ื ขายสนิ คา บรกิ ารหรอื ภาพลกั ษณ การประชาสมั พนั ธ การเผยแพรข า วสาร การสง เสรมิ การขาย การแสดงสินคา การจดั หรอื สนบั สนุนใหมีการจัดกิจกรรมพเิ ศษ และการตลาดแบบตรง “ขอความ” หมายความรวมถึง การกระทําใหปรากฏดวยตัวอักษร ภาพ ภาพยนตร แสง เสยี ง เคร่อื งหมายหรือการกระทําอยา งใดๆ ทีท่ ําใหบคุ คลท่วั ไปสามารถเขาใจความหมายได “ฉลาก” หมายความวา รปู รอยประดษิ ฐ กระดาษหรือสิ่งอน่ื ใดท่ีทาํ ใหปรากฏขอความ เก่ียวกับสินคาซ่ึงแสดงไวที่สินคาหรือภาชนะบรรจุหรือหีบหอบรรจุสินคา หรือสอดแทรก หรือรวม ไวกับสินคาหรือภาชนะบรรจุหรือหีบหอบรรจุสินคาและหมายความรวมถึงเอกสาร หรือคูมือสําหรับ ใชประกอบกับสินคา ปายทตี่ ดิ ตั้งหรอื แสดงไวทส่ี นิ คาหรือภาชนะบรรจหุ รือหีบหอบรรจุสนิ คานัน้ “คณะกรรมการ” หมายความวา คณะกรรมการนโยบายเครอ่ื งดืม่ แอลกอฮอลแ หงชาติ “คณะกรรมการควบคมุ ” หมายความวา คณะกรรมการควบคุมเครอื่ งดม่ื แอลกอฮอล “สํานกั งาน” หมายความวา สํานักงานคณะกรรมการควบคุมเคร่ืองดม่ื แอลกอฮอล “พนักงานเจาหนาที่” หมายความวา ผูซ่ึงรัฐมนตรีแตงต้ังใหปฏิบัติการตาม พระราชบญั ญัตินี้ “ผูอํานวยการ” หมายความวา ผูอํานวยการสํานักงานคณะกรรมการควบคุมเครื่องด่ืม แอลกอฮอล “อธบิ ดี” หมายความวา อธิบดีกรมควบคุมโรค “รฐั มนตรี” หมายความวา รัฐมนตรีผูรกั ษาการตามพระราชบัญญัตนิ ี้ ÁÒμÃÒ ô ใหนายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และใหมีอํานาจแตงตั้ง พนักงานเจา หนาที่ ออกกฎกระทรวง ระเบยี บ และประกาศ เพื่อปฏบิ ัติการตามพระราชบญั ญตั ินี้ กฎกระทรวง ระเบียบ และประกาศน้ัน เมื่อไดประกาศในราชกิจจานุเบกษาแลวใหใช บังคบั ได

๗๙ ÁÒμÃÒ òö ใหผผู ลติ หรอื นาํ เขาเครือ่ งด่ืมแอลกอฮอล ปฏิบตั ดิ งั ตอ ไปนี้ (๑) จดั ใหม บี รรจภุ ณั ฑ ฉลาก พรอ มทงั้ ขอความคาํ เตือนสําหรบั เครือ่ งดื่มแอลกอฮอล ทผี่ ลิตหรอื นําเขา ทัง้ นใ้ี หเ ปน ไปตามหลกั เกณฑ วธิ กี าร และเงอ่ื นไขท่ีคณะกรรมการควบคมุ ประกาศ กําหนดโดยความเหน็ ชอบของคณะกรรมการและประกาศในราชกจิ จานุเบกษา (๒) การอ่ืนตามท่ีคณะกรรมการควบคุมกําหนดโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ และประกาศในราชกิจจานุเบกษา ÁÒμÃÒ ò÷ หา มขายเครอ่ื งดืม่ แอลกอฮอลใ นสถานทห่ี รอื บรเิ วณดงั ตอไปน้ี (๑) วัดหรือสถานท่สี าํ หรบั ปฏิบตั พิ ธิ กี รรมทางศาสนา (๒) สถานบรกิ ารสาธารณสขุ ของรฐั สถานพยาบาลตามกฎหมายวา ดว ยสถานพยาบาล และรานขายยาตามกฎหมายวาดวยยา (๓) สถานทร่ี าชการ ยกเวน บรเิ วณทจี่ ดั ไวเปน รา นคา หรือสโมสร (๔) หอพักตามกฎหมายวา ดว ยหอพัก (๕) สถานศกึ ษาตามกฎหมายวาดวยการศึกษาแหง ชาติ (๖) สถานีบริการน้ํามันเชื้อเพลิงตามกฎหมายวาดวยการควบคุมน้ํามันเชื้อเพลิง หรือรา นคาในบรเิ วณสถานบี ริการนํา้ มนั เชื้อเพลิง (๗) สวนสาธารณะของทางราชการท่จี ัดไวเ พอ่ื การพกั ผอนของประชาชนโดยทว่ั ไป (๘) สถานทอ่ี น่ื ท่รี ฐั มนตรปี ระกาศกําหนดโดยความเหน็ ชอบของคณะกรรมการ ÁÒμÃÒ òø หามมิใหผูใดขายเครื่องด่ืมแอลกอฮอลในวัน หรือเวลาท่ีรัฐมนตรี ประกาศกําหนดโดยคําแนะนําของคณะกรรมการ ทั้งนี้ ประกาศดังกลาวจะกําหนดเงื่อนไขหรือ ขอยกเวนใดๆ เทาทีจ่ ําเปน ไวดวยก็ได บทบญั ญตั ใิ นวรรคหนงึ่ มใิ หใ ชบ งั คบั กบั การขายของผผู ลติ ผนู าํ เขา หรอื ตวั แทนของผผู ลติ หรอื ผูน าํ เขาไปยังผูขายซง่ึ ไดรับอนญุ าตตามกฎหมายวา ดวยสรุ า ÁÒμÃÒ òù หา มมิใหผใู ดขายเครอื่ งด่มื แอลกอฮอลแ กบคุ คลตอไปน้ี (๑) บคุ คลซึง่ มอี ายุตาํ่ กวายส่ี บิ ปบ ริบูรณ (๒) บคุ คลที่มอี าการมึนเมาจนครองสตไิ มได ÁÒμÃÒ óð หา มมใิ หผ ใู ดขายเครอ่ื งดม่ื แอลกอฮอลโ ดยวธิ กี ารหรอื ในลกั ษณะ ดงั ตอ ไปน้ี (๑) ใชเ ครื่องขายอัตโนมัติ (๒) การเรขาย (๓) การลดราคาเพือ่ ประโยชนใ นการสง เสรมิ การขาย (๔) ใหหรือเสนอใหสิทธิในการเขาชมการแขงขัน การแสดง การใหบริการ การชิงโชค การชิงรางวัล หรือสิทธิประโยชนอื่นใดเปนการตอบแทนแกผูซื้อเครื่องดื่มแอลกอฮอล หรือแกผูนํา หีบหอ หรือสลากหรือสงิ่ อ่ืนใดเก่ียวกับเครอื่ งดมื่ แอลกอฮอลม าแลกเปลยี่ นหรอื แลกซ้ือ

๘๐ (๕) โดยแจก แถม ให หรือแลกเปลยี่ นกบั เครื่องดมื่ แอลกอฮอล หรือกับสนิ คาอืน่ หรอื การใหบริการอยางอ่ืนแลวแตกรณี หรือแจกจายเคร่ืองดื่มแอลกอฮอลในลักษณะเปนตัวอยางของ เคร่ืองดื่มแอลกอฮอล หรือเปนการจูงใจสาธารณชนใหบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล รวมถึง การกาํ หนดเงอ่ื นไขการขายในลกั ษณะทเ่ี ปน การบงั คบั ซอื้ เครอ่ื งดมื่ แอลกอฮอลโ ดยทางตรงหรอื ทางออ ม (๖) โดยวิธีหรือลักษณะอื่นใดตามที่รัฐมนตรีประกาศกําหนดโดยคําแนะนําของ คณะกรรมการ ÁÒμÃÒ óñ หา มมใิ หผ ใู ดบรโิ ภคเครอ่ื งดมื่ แอลกอฮอลใ นสถานทห่ี รอื บรเิ วณดงั ตอ ไปนี้ (๑) วัดหรือสถานที่สําหรับปฏิบัติพิธีกรรมทางศาสนา เวนแตเปนสวนหน่ึงของ พธิ กี รรมทางศาสนา (๒) สถานบรกิ ารสาธารณสขุ ของรฐั สถานพยาบาลตามกฎหมายวา ดว ยสถานพยาบาล และรานขายยาตามกฎหมายวาดวยยา ยกเวน บริเวณทีจ่ ัดไวเ ปน ท่ีพักสว นบคุ คล (๓) สถานที่ราชการ ยกเวนบริเวณท่ีจัดไวเปนที่พักสวนบุคคล หรือสโมสร หรือ การจดั เลย้ี งตามประเพณี (๔) สถานศึกษาตามกฎหมายวาดวยการศึกษาแหงชาติ ยกเวนบริเวณที่จัดไวเปน ท่ีพักสวนบุคคลหรือสโมสร หรือการจัดเลี้ยงตามประเพณี หรือสถานศึกษาที่สอนการผสมเคร่ืองด่ืม แอลกอฮอลและไดร บั อนญุ าตตามกฎหมายวา ดวยการศกึ ษาแหง ชาติ (๕) สถานีบริการนํ้ามันเช้ือเพลิงตามกฎหมายวาดวยการควบคุมน้ํามันเช้ือเพลิง หรอื รานคา ในบริเวณสถานีบรกิ ารนาํ้ มนั เช้อื เพลิง (๖) สวนสาธารณะของทางราชการท่ีจัดไวเ พ่ือการพกั ผอนของประชาชนโดยทวั่ ไป (๗) สถานที่อน่ื ที่รัฐมนตรีประกาศกําหนดโดยคาํ แนะนาํ ของคณะกรรมการ ÁÒμÃÒ óò หา มมใิ หผ ใู ด โฆษณาเครอ่ื งดมื่ แอลกอฮอลห รอื แสดงชอ่ื หรอื เครอ่ื งหมาย ของเครือ่ งดื่มแอลกอฮอลอ ันเปนการอวดอา งสรรพคณุ หรือชกั จูงใจใหผ ูอ น่ื ด่ืมโดยตรงหรอื โดยออม การโฆษณาหรอื ประชาสมั พนั ธใ ดๆ โดยผผู ลติ เครอ่ื งดมื่ แอลกอฮอลท กุ ประเภทใหก ระทาํ ไดเฉพาะการใหขอมูลขาวสาร และความรูเชิงสรางสรรคสังคม โดยไมมีการปรากฏภาพของสินคา หรือบรรจุภัณฑของเครอ่ื งดืม่ แอลกอฮอลน ้ัน เวนแตเปนการปรากฏของภาพสญั ลักษณของเครือ่ งดืม่ แอลกอฮอล หรือสัญลักษณของบริษัทผูผลิตเคร่ืองด่ืมแอลกอฮอลนั้นเทานั้น ทั้งน้ีตามท่ีกําหนดใน กฎกระทรวง บทบัญญัติในวรรคหนึ่งและวรรคสอง มิใหใชบังคับกับการโฆษณาที่มีตนกําเนิด นอกราชอาณาจักร

๘๑ ÁÒμÃÒ óô ในการปฏิบัติหนาที่ตามพระราชบัญญัตินี้ใหพนักงานเจาหนาท่ีมีอํานาจ หนาท่ดี งั ตอ ไปน้ี (๑) เขาไปในสถานท่ีทําการของผูผลิต นําเขา หรือขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล สถานท่ี ผลิต นําเขา หรือขายเครื่องด่ืมแอลกอฮอล สถานท่ีเก็บเครื่องด่ืมแอลกอฮอล ในเวลาทําการของ สถานที่น้ัน รวมถึงเขา ตรวจสอบยานพาหนะเพื่อตรวจสอบการปฏิบัตติ ามพระราชบัญญตั ิน้ี (๒) ยึดหรืออายัดเคร่ืองดื่มแอลกอฮอลของผูผลิต ผูนําเขา หรือผูขายที่ฝาฝน หรือ ไมปฏบิ ตั ติ ามพระราชบญั ญัติน้ี (๓) มีหนังสือเรียกบุคคลใดมาใหถอยคําหรือใหสงเอกสารหรือวัตถุใดเพ่ือประกอบ การพิจารณา ÁÒμÃÒ óõ ในการปฏิบัติหนาที่ตามพระราชบัญญัตินี้ พนักงานเจาหนาที่ตองแสดง บตั รประจําตัวตอ ผูรบั อนญุ าตหรือบคุ คลที่เกี่ยวของ บตั รประจําตวั พนกั งานเจา หนา ที่ใหเ ปนไปตามแบบทรี่ ัฐมนตรีประกาศกาํ หนด ÁÒμÃÒ óö ในการปฏิบัติหนาที่ของพนักงานเจาหนาท่ีตามมาตรา ๓๔ ใหบุคคล ทเี่ กี่ยวของอาํ นวยความสะดวกตามสมควร ÁÒμÃÒ ó÷ ในการปฏิบัติหนาที่ตามพระราชบัญญัติน้ีใหพนักงานเจาหนาท่ีเปน เจา พนกั งานตามประมวลกฎหมาย ÁÒμÃÒ óø ผูผลิตหรือนําเขาเคร่ืองดื่มแอลกอฮอลผูใดไมปฏิบัติตามมาตรา ๒๖ ตอ งระวางโทษจําคุกไมเ กนิ หนึง่ ป หรอื ปรบั ไมเกินหนึง่ แสนบาท หรอื ทง้ั จาํ ทงั้ ปรบั ÁÒμÃÒ óù ผูใดขายเครื่องดื่มแอลกอฮอลโดยฝาฝนมาตรา ๒๗ หรือมาตรา ๒๘ ตอ งระวางโทษจาํ คุกไมเกนิ หกเดือน หรอื ปรบั ไมเกนิ หน่ึงหม่ืนบาท หรอื ทั้งจาํ ทงั้ ปรับ ÁÒμÃÒ ôð ผใู ดขายเครือ่ งดื่มแอลกอฮอลโดยฝา ฝนมาตรา ๒๙ หรอื มาตรา ๓๐ (๑) ตอ งระวางโทษจาํ คุกไมเ กนิ หนง่ึ ป หรือปรับไมเ กินสองหม่ืนบาท หรือท้งั จาํ ท้ังปรับ ÁÒμÃÒ ôñ ผูใดฝาฝนมาตรา ๓๐(๒) (๓) (๔) (๕) หรือ (๖) ตองระวางโทษจําคุก ไมเ กินหกเดอื น หรอื ปรบั ไมเ กินหน่ึงหมื่นบาท หรอื ท้งั จําท้งั ปรบั ÁÒμÃÒ ôò ผใู ดฝา ฝน มาตรา ๓๑ ตอ งระวางโทษจาํ คกุ ไมเ กนิ หกเดอื น หรอื ปรบั ไมเ กนิ หนึง่ หมน่ื บาท หรอื ท้งั จําท้ังปรบั ÁÒμÃÒ ôó ผูใดฝา ฝน มาตรา ๓๒ ตอ งระวางโทษจาํ คกุ ไมเ กนิ หน่ึงป หรอื ปรับไมเกนิ หา แสนบาท หรอื ท้งั จาํ ท้ังปรบั นอกจากตอ งระวางโทษตามวรรคหนงึ่ แลว ผฝู า ฝน ยงั ตอ งระวางโทษปรบั อกี วนั ละไมเ กนิ หา หมืน่ บาทตลอดเวลาที่ยังฝา ฝน หรอื จนกวาจะไดปฏิบัติใหถูกตอ ง ÁÒμÃÒ ôô ผูใดตอสูหรือขัดขวางการปฏิบัติหนาที่ของพนักงานเจาหนาท่ีตาม มาตรา ๓๔ (๑) หรือ (๒) ตองระวางโทษจําคุกไมเกินหน่ึงป หรือปรับไมเกินสองหมื่นบาท หรือ ทงั้ จําทง้ั ปรับ

๘๒ ผูใดไมยอมมาใหถอยคําหรือไมยอมใหถอยคําโดยไมมีเหตุอันสมควรตอพนักงาน เจาหนาที่ ซ่ึงปฏิบัติหนาที่ตามมาตรา ๓๔ (๓) หรือไมยอมสงเอกสารหรือวัตถุอ่ืนใดมา เพอ่ื ประกอบการพจิ ารณาของพนกั งานเจา หนา ทเ่ี มอื่ ถกู เรยี กใหส ง ตามมาตรา ๓๔ (๓) ตอ งระวางโทษ ปรับไมเ กินสองหมน่ื บาท ผูใดไมอํานวยความสะดวกแกพนักงานเจาหนาท่ี อันเปนการไมปฏิบัติตามมาตรา ๓๖ ตองระวางโทษปรบั ไมเกินสองพันบาท ÁÒμÃÒ ôõ บรรดาความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ใหคณะกรรมการควบคุมมีอํานาจ เปรยี บเทยี บได และในการนใี้ หค ณะกรรมการควบคมุ มอี าํ นาจมอบหมายใหค ณะอนกุ รรมการพนกั งาน สอบสวน หรอื พนกั งานเจา หนา ทด่ี าํ เนนิ การเปรยี บเทยี บได โดยจะกาํ หนดหลกั เกณฑใ นการเปรยี บเทยี บ หรอื เง่ือนไขประการใดๆ ใหแกผูไดรับมอบหมายตามทเ่ี ห็นสมควรกไ็ ด ในการสอบสวน ถา พนกั งานสอบสวนพบวา บคุ คลใดกระทาํ ความผดิ ตามพระราชบญั ญตั นิ ้ี และบุคคลน้ันยินยอมใหเปรียบเทียบใหพนักงานสอบสวนสงเรื่องมายังคณะกรรมการควบคุม หรือผูซึ่งคณะกรรมการควบคุมมอบหมายใหมีอํานาจเปรียบเทียบตามวรรคหนึ่งภายในเจ็ดวัน นับแตว นั ทผ่ี ูน ้นั แสดงความยินยอมใหเ ปรียบเทยี บ เม่ือผูกระทําความผิดไดเสียคาปรับตามท่ีเปรียบเทียบแลวใหถือวาคดีเลิกกันตาม ประมวลกฎหมายวธิ พี จิ ารณาความอาญา นอกจากนี้ ยังมีประกาศสํานักนายกรัฐมนตรี ซ่ึงออกตามคําแนะนําของคณะกรรมการ นโยบายเครือ่ งดม่ื แอลกอฮอล ในการตา งวนั เวลา สถานที่ ดงั ตอ ไปนี้

๘๓ »ÃСÒÈÊÓ¹¡Ñ ¹ÒÂ¡Ã°Ñ Á¹μÃÕ àÃ×èͧ ¡Ó˹´Ê¶Ò¹·ËèÕ ÃÍ× ºÃÔàdzˌÒÁºÃÔâÀ¤à¤Ã×Íè §´è×ÁáÍÅ¡ÍÎÍź ¹·Ò§ ¾.È.òõõõ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๓๑(๗) แหงพระราชบัญญัติควบคุม เครื่องด่ืมแอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ อันเปนกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัด สิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย บัญญัติใหกระทําไดโดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติ แหงกฎหมายนายกรัฐมนตรีโดยคําแนะนําของคณะกรรมการนโยบายเคร่ืองดื่มแอลกอฮอลแหงชาติ จงึ ออกประกาศไว ดงั ตอไปนี้ ขอ ๑ หามผูใดบริโภคเคร่ืองด่ืมแอลกอฮอลบนทางในขณะขับข่ีหรือในขณะโดยสาร อยูในรถ หรือ บนรถ คาํ วา “ทาง” และ “รถ” ตามวรรคหนึง่ หมายความวา “ทาง” และ “รถ” ตามกฎหมาย วา ดวยการจราจรทางบก ขอ ๒ ประกาศนใ้ี หใ ชบ งั คบั ตง้ั แตว นั ถดั จากวนั ประกาศในราชกจิ จานเุ บกษาเปน ตน ไป ประกาศ ณ วนั ที่ ๒๓ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๕๕ ย่งิ ลักษณ ชนิ วตั ร นายกรฐั มนตรี

๘๔ »ÃСÒÈÊӹѡ¹ÒÂ¡Ã°Ñ Á¹μÃÕ àÃèÍ× § ¡Ó˹´àÇÅÒËŒÒÁ¢ÒÂà¤Ã×Íè §´è×ÁáÍÅ¡ÍÎÍŏ ¾.È.òõõø อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๒๘ แหงพระราชบัญญัติควบคุม เคร่ืองดื่มแอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ นายกรัฐมนตรีโดยคําแนะนําของคณะกรรมการนโยบาย เครอื่ งด่ืมแอลกอฮอลแ หง ชาติ จึงออกประกาศไว ดงั ตอ ไปนี้ ขอ ๑ หา มผใู ดขายเครอ่ื งดม่ื แอลกอฮอลใ นเวลาอน่ื นอกจากตงั้ แตเ วลา ๑๑.๐๐ นาฬก า ถึงเวลา ๑๔.๐๐ นาฬกา และตง้ั แตเ วลา ๑๗.๐๐ นาฬกา ถึงเวลา ๒๔.๐๐ นาฬก า ยกเวนการขายใน กรณี ดงั ตอไปน้ี (๑) การขายในอาคารทา อากาศยานนานาชาติ (๒) การขายในสถานบริการซ่ึงเปนไปตามกําหนดเวลาเปดปดของสถานบริการตาม กฎหมายวา ดวยสถานบริการ ขอ ๒ ประกาศนใ้ี หใ ชบ งั คบั ตงั้ แตว นั ถดั จากวนั ประกาศในราชกจิ จานเุ บกษาเปน ตน ไป ประกาศ ณ วันท่ี ๖ มกราคม พ.ศ.๒๕๕๘ พลเอก ประยทุ ธ จนั ทรโอชา นายกรฐั มนตรี

๘๕ »ÃСÒÈÊÓ¹¡Ñ ¹Ò¡ÃÑ°Á¹μÃÕ àÃè×ͧ ËÒŒ Á¢ÒÂËÃ×ÍËŒÒÁºÃâÔ À¤à¤Ã×èͧ´Á×è áÍÅ¡ÍÎÍÅ㏠¹¾é×¹·è»Õ ÃСͺ¡¨Ô ¡ÒÃã¹âç§Ò¹ ¾.È.òõõõ โดยท่ีเครื่องดื่มแอลกอฮอลไดกอใหเกิดปญหาดานสุขภาพและอุบัติเหตุ ซึ่งสงผล กระทบตอสังคมและเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศ ประกอบกับการประกอบกิจการโรงงานใน ปจจุบันมีบทบาทสําคัญอยางย่ิงตอสภาพเศรษฐกิจ สมควรกําหนดมาตรการที่เหมาะสมในการ ควบคุมการขายและบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอลในสถานประกอบกิจการโรงาน เพื่อมิใหเกิดการ เขาถึงเคร่ืองดื่มแอลกอฮอลไดโดยงาย ดังน้ัน อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๔ มาตรา ๒๗(๘) และมาตรา ๓๑(๗) แหง พระราชบญั ญตั ิควบคุมเครือ่ งดืม่ แอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ อันเปน กฎหมาย ที่มบี ทบัญญัตบิ างประการเก่ยี วกับการจาํ กดั สทิ ธแิ ละเสรภี าพของบคุ คล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกบั มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย บัญญัติ ใหกระทําไดโดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแหงกฎหมาย นายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบ และคําแนะนําของคณะกรรมการนโยบายเคร่ืองด่ืมแอลกอฮอลแหงชาติ จึงออกประกาศไว ดงั ตอ ไปน้ี ขอ ๑ หามผูใดขายหรือบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอลในพื้นที่ประกอบกิจการโรงงาน ตามกฎหมายวา ดวยโรงงาน ขอ ๒ การหามขายหรือหามบริโภคเคร่ืองด่ืมแอลกอฮอลตามขอ ๑ ไมใชบังคับกับ โรงงานผลิตเครอื่ งดืม่ แอลกอฮอลในกรณีดังตอ ไปน้ี (๑) การขายเครื่องดื่มแอลกอฮอลท่ีดําเนินการเปนปกติธุระในทางการคาของโรงงาน ผลิตเคร่ืองดืม่ แอลกอฮอล (๒) การบริโภคเคร่ืองดื่มแอลกอฮอลท่ีเปนขั้นตอนของการผลิตหรือรักษามาตรฐาน การผลิตเคร่ืองดมื่ แอลกอฮอล ขอ ๒ ประกาศนี้ใหใชบังคับเม่ือพนกําหนดเกาสิบวันนับแตวันประกาศในราชกิจจา นเุ บกษาเปนตนไป ประกาศ ณ วันท่ี ๒๓ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๕๕ ยง่ิ ลกั ษณ ชนิ วัตร นายกรัฐมนตรี

๘๖ »ÃСÒÈÊӹѡ¹Ò¡ÃÑ°Á¹μÃÕ àÃÍè× § ËŒÒÁ¢ÒÂËÃÍ× ºÃâÔ À¤à¤Ã×Íè §´×Áè áÍÅ¡ÍÎÍÅ㏠¹¾¹é× ·èÕ·ÍÕè ‹ãÙ ¹¡Ó¡ºÑ ´áÙ Å áÅÐ㪌»ÃÐ⪹¢ ͧÃÒª¡ÒÃ Ã°Ñ ÇÊÔ ÒË¡¨Ô ËÃÍ× Ë¹Ç‹ §ҹ͹×è ¢Í§ÃÑ° ¾.È.òõõø อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๔ มาตรา ๒๗(๘) และมาตรา ๓๑(๗) แหงพระราช บัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ นายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบและคําแนะนํา ของคณะกรรมการนโยบายเครอ่ื งดม่ื แอลกอฮอลแ หงชาติ จึงออกประกาศไว ดังตอไปน้ี ขอ ๑ หามผูใดขายเคร่ืองดื่มแอลกอฮอลในพื้นที่ดังตอไปนี้ ยกเวนบริเวณที่จัดไวเปน รา นคาหรือสโมสร (๑) พื้นที่ที่อยูในกํากับดูแลและใชประโยชนของราชการ นอกเหนือจากสถานท่ี ราชการตามมาตรา ๒๗(๓) (๒) พื้นที่ที่อยูในกํากับดูแลและใชประโยชนของรัฐวิสาหกิจหรือหนวยงานอื่นของรัฐ นอกเหนือจากสถานท่ีหรือบริเวณที่กําหนดตามประกาศสํานักนายกรัฐมนตรี เร่ือง กําหนดสถานที่ หรือบริเวณหามขายหรือบริโภคเคร่ืองดื่มแอลกอฮอลในรัฐวิสาหกิจและหนวยงานอื่นของรัฐ พ.ศ.๒๕๕๕ ขอ ๒ หามผูใดบริโภคเคร่ืองดื่มแอลกอฮอลในพื้นท่ีดังตอไปนี้ ยกเวน บริเวณที่จัดไว เปนที่พักสว นบคุ คล หรอื สโมสร หรอื การจัดเล้ยี งตามประเพณี (๑) พน้ื ท่ที ีอ่ ยใู นกํากับดแู ลและใชป ระโยชนของราชการ นอกเหนือจากสถานทรี่ าชการ ตามมาตรา ๓๑(๓) (๒) พ้ืนท่ีที่อยูในกํากับดูแลและใชประโยชนของรัฐวิสาหกิจหรือหนวยงานอ่ืนของรัฐ นอกเหนือจากสถานท่ีหรือบริเวณที่กําหนดตามประกาศสํานักนายกรัฐมนตรี เร่ือง กําหนดสถานที่ หรือบริเวณหามขายหรือบริโภคเคร่ืองด่ืมแอลกอฮอลในรัฐวิสาหกิจและหนวยงานอ่ืนของรัฐ พ.ศ.๒๕๕๕ ขอ ๓ ประกาศนใ้ี หใ ชบ งั คบั ตงั้ แตว นั ถดั จากวนั ประกาศในราชกจิ จานเุ บกษาเปน ตน ไป ประกาศ ณ วันท่ี ๕ กมุ ภาพนั ธ พ.ศ.๒๕๕๘ พลเอก ประยุทธ จนั ทรโอชา นายกรฐั มนตรี

๘๗ »ÃСÒÈÊӹѡ¹Ò¡ÃÑ°Á¹μÃÕ àÃÍ×è § ¡Ó˹´Ê¶Ò¹·èËÕ Ã×ͺÃàÔ Ç³ËÒŒ Á¢ÒÂËÃ×ͺÃâÔ À¤à¤Ãè×ͧ´×Áè áÍÅ¡ÍÎÍŏ ã¹Ã°Ñ ÇÔÊÒË¡Ô¨áÅÐ˹‹Ç§ҹÍè×¹¢Í§Ã°Ñ ¾.È.òõõõ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๔ มาตรา ๒๗(๘) และมาตรา ๓๑(๗) แหงพระราช บญั ญตั คิ วบคมุ เครอ่ื งดมื่ แอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ อนั เปน กฎหมายทมี่ บี ทบญั ญตั บิ างประการเกย่ี วกบั การจาํ กดั สทิ ธแิ ละเสรภี าพของบคุ คล ซง่ึ มาตรา ๒๙ ประกอบกบั มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย บัญญัติใหกระทําไดโดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแหง กฎหมายนายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบและคําแนะนําของคณะกรรมการนโยบายเคร่ืองด่ืม แอลกอฮอลแหง ชาติ จึงออกประกาศไวดังตอ ไปนี้ ขอ ๑ หามผูใดขายเครื่องด่ืมแอลกอฮอลในสถานที่หรือบริเวณรัฐวิสาหกิจ และ หนว ยงานอ่ืนของรัฐ ยกเวนบรเิ วณที่จดั ไวเปน รา นคา หรือสโมสร ขอ ๒ หามผูใดบริโภคเคร่ืองด่ืมแอลกอฮอลในสถานท่ีหรือบริเวณรัฐวิสาหกิจ และ หนว ยงานอน่ื ของรฐั ยกเวน บรเิ วณทจ่ี ดั ไวเ ปน ทพี่ กั สว นบคุ คล หรอื สโมสร หรอื การจดั เลยี้ งตามประเพณี ขอ ๓ ประกาศนี้ไมใชบงั คบั กับองคการสรุ า ขอ ๔ ประกาศนใี้ หใ ชบ งั คบั ตง้ั แตว นั ถดั จากวนั ประกาศในราชกจิ จานเุ บกษาเปน ตน ไป ประกาศ ณ วนั ที่ ๑ สงิ หาคม พ.ศ.๒๕๕๕ ย่งิ ลกั ษณ ชนิ วัตร นายกรฐั มนตรี

๘๘ »ÃСÒÈÊíҹѡ¹Ò¡ÃÑ°Á¹μÃÕ àÃè×ͧ ¡íÒ˹´Ê¶Ò¹·ËèÕ Ã×ͺÃàÔ Ç³ËÒŒ Á¢ÒÂËÃ×ͺÃâÔ À¤à¤Ãè×ͧ´Á×è áÍÅ¡ÍÎÍź ¹·Ò§Ã¶ä¿ ¾.È.òõõø อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๔ มาตรา ๒๗(๘) และมาตรา ๓๑(๗) แหงพระราช บัญญัติควบคุมเคร่ืองด่ืมแอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ นายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบและคําแนะนํา ของคณะกรรมการนโยบายเครื่องดม่ื แอลกอฮอลแ หง ชาติ จงึ ออกประกาศไว ดังตอ ไปนี้ ขอ ๑ หามผูใดขายหรือบริโภคเคร่ืองด่ืมแอลกอฮอลในบริเวณสถานีรถไฟ หรือใน ขบวนรถทอ่ี ยูบนทางรถไฟตามกฎหมายวา ดวยจดั วางการรถไฟและทางหลวง ขอ ๒ ประกาศนใ้ี หใ ชบ งั คบั ตง้ั แตว นั ถดั จากวนั ประกาศในราชกจิ จานเุ บกษาเปน ตน ไป ประกาศ ณ วันที่ ๕ กุมภาพันธ พ.ศ.๒๕๕๘ พลเอก ประยทุ ธ จันทรโ อชา นายกรัฐมนตรี

๘๙ »ÃСÒÈÊÓ¹¡Ñ ¹Ò¡ÃÑ°Á¹μÃÕ àÃÍ×è § ¡Ó˹´ÇѹËÒŒ Á¢ÒÂà¤ÃÍ×è §´Á×è áÍÅ¡ÍÎÍŏ (©ºÑº·èÕ ó) ¾.È.òõõø อาศยั อาํ นาจตามความในมาตรา ๔ มาตรา ๒๗ และมาตรา ๒๘ แหง พระราชบัญญตั ิ ควบคุมเคร่ืองดื่มแอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ นายกรัฐมนตรีโดยคําแนะนําของคณะกรรมการนโยบาย เคร่ืองดืม่ แอลกอฮอลแหงชาติ จึงออกประกาศไว ดงั ตอ ไปนี้ ขอ ๑ ใหยกเลิกประกาศสํานักนายกรัฐมนตรี เร่ือง กําหนดวันหามขายเคร่ืองดื่ม แอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๒ ลงวนั ที่ ๓๐ มถิ นุ ายน ๒๕๕๒ และประกาศสาํ นกั นายกรฐั มนตรี เรอื่ ง กาํ หนด วันหา มขายครื่องดม่ื แอลกอฮอล (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๕๒ ลงวันท่ี ๔ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๕๒ ขอ ๒ หา มผใู ดขายครอื่ งดมื่ แอลกอฮอล ในวนั มาฆบชู า วนั วสิ าขบชู า วนั อาสาฬหบชู า วันเขาพรรษาและวันออกพรรษา ยกเวนการขายเฉพาะรานคาปลอดอากรภายในอาคาร ทาอากาศยานนานาชาติ ขอ ๓ ประกาศนใี้ หใ ชบ งั คบั ตง้ั แตว นั ถดั จากวนั ประกาศในราชกจิ จานเุ บกษาเปน ตน ไป ประกาศ ณ วันที่ ๕ กมุ ภาพนั ธ พ.ศ.๒๕๕๘ พลเอก ประยทุ ธ จันทรโอชา นายกรัฐมนตรี

๙๐ »ÃСÒÈÊÓ¹¡Ñ ¹Ò¡ÃÑ°Á¹μÃÕ àÃ×Íè ¡Ó˹´Ê¶Ò¹·ÕèËÃ×ͺÃÔàdzËÒŒ Á¢ÒÂà¤Ãè×ͧ´×èÁáÍÅ¡ÍÎÍŏº¹·Ò§ ¾.È.òõõø อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๒๗(๘) แหงพระราชบัญญัติควบคุม เครื่องดื่มแอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ นายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการนโยบาย เครื่องดื่มแอลกอฮอลแหง ชาติ จึงออกประกาศไว ดังตอไปนี้ ขอ ๑ หา มผใู ดขายเครอ่ื งดม่ื แอลกอฮอลบ นทางตามกฎหมายวา ดว ยการจราจรทางบก ขอ ๒ ประกาศนใ้ี หใ ชบ งั คบั ตงั้ แตว นั ถดั จากวนั ประกาศในราชกจิ จานเุ บกษาเปน ตน ไป ประกาศ ณ วนั ที่ ๕ กมุ ภาพันธ พ.ศ.๒๕๕๘ พลเอก ประยทุ ธ จันทรโอชา นายกรัฐมนตรี

๙๑ »ÃСÒÈÊӹѡ¹ÒÂ¡Ã°Ñ Á¹μÃÕ àÃÍè× § ¡Ó˹´Ê¶Ò¹·ËèÕ Ã×ͺÃÔàdzˌÒÁ¢ÒÂËÃ×ͺÃâÔ À¤à¤ÃÍ×è §´è×ÁáÍÅ¡ÍÎÍÅ㏠¹Ê¶Ò¹Õ¢¹Ê‹§ ¾.È.òõõø อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๔ มาตรา ๒๗(๘) และมาตรา ๓๑(๗) แหงพระราช บัญญัติควบคุมเคร่ืองดื่มแอลกอฮอล พ.ศ.๒๕๕๑ นายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบและคําแนะนํา ของคณะกรรมการนโยบายเครอ่ื งดื่มแอลกอฮอลแหง ชาติ จงึ ออกประกาศไว ดังตอ ไปน้ี ขอ ๑ หามผูใดขายหรือบริโภคเคร่ืองด่ืมแอลกอฮอลบริเวณสถานีขนสงตามกฎหมาย วาดวยการขนสง ทางบก ขอ ๒ ประกาศนใี้ หใ ชบ งั คบั ตงั้ แตว นั ถดั จากวนั ประกาศในราชกจิ จานเุ บกษาเปน ตน ไป ประกาศ ณ วันท่ี ๕ กมุ ภาพันธ พ.ศ.๒๕๕๘ พลเอก ประยทุ ธ จันทรโ อชา นายกรัฐมนตรี