ເລື່ອງພື້ນເມືອງລາວ

ກະຊວງສຶກສາທິການ ແລະ ກິລາ ກມົ ສ້າງຄູ ວິທະຍາໄລຄູຫຼວງພະບາງ ວິທະຍາໄລຄູຫວຼ ງພະບາງ ສ້າງວຊິ າຊບີ ຄູສູ່ຄວາມເປັນເລດີ ປະເສີດດວ້ ຍຄຸນນະທາໍ ສົ່ງເສມີ ວດັ ທະນະທາໍ ທເີ່ ປນັ ເອກະລກັ ພັດທະນາສ່ິີງແວດລອ້ ມ ສ້າງຄວາມພອ້ ມກ້າວສສູ່ າກນົ ເອກະສານຄນ້ົ ຄວາ້ ເພີ່ມເຕີມ “ເລອືີ່ ງພນ້ົື ເມອື ງລາວ” ສາຍຄມູ ັດທະຍົມ ລະບບົ 12+4 ນາງ ພຄູ າໍ ມດັ ທວິ ງົ ປີ 2019

ກະຊວງສຶກສາທກິ ານ ແລະ ກິລາ ກົມສາ້ ງຄູ ວິທະຍາໄລຄູຫວຼ ງພະບາງ ສ້າງວິຊາຄສູ ຄູ່ ວາມເປັນເລີດ ປະເສດີ ດວ້ ຍຄນຸ ນະທາໍ ສ່ງົ ເສີມວັດທະນະທໍາທເ່ີ ປນັ ເອກtລກັ ພດັ ທະນາສ່ິງີ ແວດລ້ອມ ສາ້ ງຄວາມພ້ອມສສູ່ າກນ ເອກະສານຄ້ົນຄວາ້ ເພ່ີມເຕີມ “ເລອື່ີ ງພນືົ້ ເມອື ງລາວ” ຮຽບຮຽງໂດຍ: ທາູ່ ນ ປ.ໂທ ພຄູ າໍ ມດັ ທວິ ງົ ກວດແກໂ້ ດຍ: ທາູ່ ນ ອາຈານ ປ.ໂທ ນາງ ພອນຈນັ ສພໍ ມິ ພາ ທາູ່ ນ ອາຈານ ປ.ໂທ ນາງ ຕອ໋ ງແກວ້ ຈດິ ຕະວງົ ສາ ທາູ່ ນ ອາຈານ ປ.ໂທ ບນຸ ຍນື ວງົ ໄພໂລດ ປີ 2019

ຄາໍ ນາໍ ປຶ້ມ “ເລື່ີອງພ້ົືນເມືອງລາວ” ເປນັ ເອກະສານທີ່ຮຽບຮຽງຂົຶ້ນເພີື່ອໃຊ້ສຶກສາຄົ້ນຄວາ້ ໃນການຮຽນ-ການສອນ ວຊິ າ ວນັ ນະຄະດພີ ້ົືນເມອື ງລາວ ແລະວນັ ນະຄະດີສາສະໜາ. ບດົ ເລືີ່ອງທີບ່ ັນຈຢຸ ູ່ໃນເອກະສານເຫຼັ້ມົ ນົ້ີ ນອນຢໃູ່ ນ ວນັ ນະຄະດພີ ້ົືນເມືອງປະເພດພືົ້ນສືບ, ເທບນິຍາຍ, ນທິ ານອັດສະຈັນ,ນທິ ານສັດ, ນທິ ານຊວນຫວົ ແລະນິທານສາສະ ໜາ ເຊງ່ິີ ບົດເລ່ີອື ງສູ່ວນຫຼາຍແມນູ່ ບໍ່ເຄຍີ ຕີພມິ ລົງໃນປ້ມຶ ແບບຮຽນມາກູ່ອນ. ໃນການຮຽບຮຽງ ແລະຈັດພິມ ຜຮູ້ ຽບ ຮຽງໄດຄ້ ້ົນຄວ້າຈາກຫຼາຍເອກະສານ ແລະ ຈາກຕາໍ ລາພືົນ້ ເມອື ງຕາູ່ ງໆ ແລ້ວຕພີ ມິ ເປັນເຫມົ້ັຼ ນີ້ົອອກມາ ເຊ່ີິງບໍອ່ າດ ປາສະຈາກໄດເ້ ລີ່ອື ງຂ້ໍຂາດຕົກບົກຜູ່ອງ ບ່ວໍີ ູ່າຈະເປັນດ້ານເນົ້ືອໃນກຄໍ ຫື ຼກັ ການພມິ . ສະນົັ້ນ, ຂໍຄວາມກະລຸນານໍາ ບນັ ດາທາູ່ ນຜູ້ອູ່ານ ຫືຜຼ ູ້ສຶກສາຄນ້ົ ຄວ້າ ຈົ່ງຊວູ່ ຍສງ່ົ ຄໍາຕໍານິຕມົ ຊົມມາຍງັ ຂາ້ ພະເຈາົ້ ເພອີື່ ການປບັ ປງຸ ແກ້ໄຂໃຫ້ມເີ ນ້ອົື ໃນໜກັ ແໜນ້ ສອດຄູ່ອງຂຶົ້ນ. ຫວງັ ຢູ່າງຍງ່ີິ ວູ່າ ເອກະສານເຫ້ຼັົມນີົ້ ຈະເປັນປະໂຫຍດໃນການສກຶ ສາຄ້ົນຄວາ້ ວັນນະຄະດີພ້ນືົ ເມອື ງລາວຂອງ ທາູ່ ນບຫ່ໍ ຼາຍກໜໍ ອ້ ຍ ຫາກທູ່ານຜູສ້ ຶກສາຄນົ້ ຄວາ້ ຫາກມຄີ າໍ ຄດິ ເຫັນເປັນປະການໃດ ກສໍ າມາດຕດິ ຕມ່ໍ າຫາພວກເຮາົ ໄດ້ ທີວ່ ິ ທະຍາໄລຄູຫຼວງພະບາງ ແຂວງຫວຼ ງພະບາງ.

ສາລະບານ ບົດທີ ໜ້າ ບດົ ທີ 1 ບາງບດົ ເລືີ່ອງໃນເທບນຍິ າຍລາວ ................................................................................. 1 1. ເລືີ່ອງ ປູເ່ ຍີ ..................................................................................................... 1-2 2. ເລືີ່ອງ ໝາກນົ້າເຕົາ້ ປງຸ ........................................................................................ 3-4 3. ເລືອີ່ ງ ການສາ້ ງໂລກຂອງຊນົ ເຜາ່ົ ມ້ົງ........................................................................... 5 4. ເລອ່ີື ງ ຕາເວນັ ແລະ ດວງເດອື ນ............................................................................. 5-6 ບດົ ທີ 2 ບາງບົດເລອ່ືີ ງໃນວັນນະຄະດີພ້ນືົ ສບື ............................................................................... 7 1. ເລອ່ີື ງ ທ້າວຈນັ ທະພານິດ .................................................................................. 7-10 2. ເລອ່ີື ງ ຂນຸ ບລູ ົມລາຊາທິລາດ............................................................................. 10-40 4. ເລອ່ີື ງ ສີໂຄດຕະບອງ ..................................................................................... 40-48 5. ເລອ່ີື ງ ພນົ້ື ເມືອງພວນ..................................................................................... 48-54 5. ເລ່ືີອງ ພືນ້ົ ເມືອງບູຮານ ສວຸ ນັ ນະໂຄມຄາ ............................................................... 55-60 ບດົ ທີ 3 ບາງບດົ ເລ່ີືອງໃນນທິ ານບູຮານ (ນທິ ານມະຫດັ ສະຈນັ ) ........................................................ 61 1. ເລືີ່ອງ ກາພ້າຜີນ້ອຍ....................................................................................... 61-64 2. ເລີື່ອງ ພູທ້າວ ພນູ າງ ...................................................................................... 65-69 3. ເລືີ່ອງ ລກູ ໃພ້ຈອງຫອງ .................................................................................. 69-71 4. ເລືີ່ອງ ຂນຸ ລູ ນາງອົ້ວ...................................................................................... 71-87 5. ເລອ່ີື ງ ນາງສາມຜິວ ....................................................................................... 87-89 6. ເລືີ່ອງ ພະຍາກະບິນລະພົມ ............................................................................... 89-94 7. ເລອ່ີື ງ ອ້າຍຕຶກຄຶກ ........................................................................................ 94-98 8. ເລອ່ືີ ງ ທາ້ ວກາຜກູ ............................................................................................. 99 9. ເລອືີ່ ງ ສາຍຫ້ວຍຕາເຫງົາ .............................................................................. 99-101 10. ເລືີ່ອງ ທ້າວພູໄຮູ່..................................................................................... 101-102 11. ເລື່ອີ ງ ກົກໄມມ້ ະນໂີ ຄດ ............................................................................ 102-105 12. ເລືີ່ອງ ແມູ່ຍູາ່ ກບັ ລກູ ໃພ້ ............................................................................ 105-107 ບດົ ທີ 4 ບາງບົດເລີ່ອື ງໃນຊວນຫົວ ..................................................................................... 108 1. ເລືີ່ອງ ຕາບອດຄາຊາ້ ງ ............................................................................... 108-109 2. ເລອ່ີື ງ ຄົນຂ້ຕີົ ົວກບັ ຄົນຫຼອກລວງ................................................................... 109-110 3. ເລ່ີືອງ ຊຽງໝຽ້ ງ....................................................................................... 110-143 4. ເລອື່ີ ງ ຍາພຈໍ່ ົກຕັບຄວາຍ............................................................................. 144-145 5. ເລອືີ່ ງ ຍາພໍ່ວັດເໜອື ກບັ ຍາພໍວ່ ັດໃຕ້ ................................................................ 145-146 6. ເລືີອ່ ງ ຕາບອດຄາຊາ້ ງ ................................................................................ 146-147 7. ເລືອ່ີ ງ ທາ້ ວໂປ້......................................................................................... 147-153

8. ເລອ່ີື ງ ໂຈນສອງອາ້ ຍນອ້ ງ ............................................................................153-154 ບດົ ທີ 5 ບາງບດົ ເລອື່ີ ງໃນນທິ ານຊວນສັດ ............................................................................... 155 1. ເລອືີ່ ງ ເສອື ເຖົ້າຈາສນິ ........................................................................................ 155 2. ເລືີ່ອງ ຊາ້ ງກັບນົກຈອກຟາ້ ...........................................................................155-156 3. ເລອ່ີື ງ ຄນົ ຕຶກເບດັ ແລະ ກາ..........................................................................156-158 4. ເລອ່ີື ງ ເສອື ເຖົ້າຈາສນິ ....................................................................................... 158 5. ເລືີ່ອງ ເຕົ່າກັບຄດຸ ......................................................................................158-159 6. ເລືີ່ອງ ໜກູ ັບງູ................................................................................................. 159 7. ເລອ່ີື ງ ລີງກັບນົກຈອກຟ້າ.............................................................................159-160 8. ເລອ່ີື ງ ນກົ ເຄາົ້ ແມວ ແລະ ຟານ ......................................................................160-161 9. ເລືີ່ອງ ງວົ ນນັ ທະກະ ກບັ ລາຊະສີ....................................................................161-162 10. ເລືີອ່ ງ ຄນົ , ລງີ , ງູ ແລະ ເສືອ ......................................................................162-164 ບດົ ທີ 6 ບາງບດົ ເລອ່ີື ງໃນວນັ ນະຄະດີຄາໍ ສອນ........................................................................... 165 1. ເລືີ່ອງ ພຸດທະປະຫວັດ (ປະຫວັດຂອງພະພຸດທະເຈົ້າ) .............................................165-169 2. ເລ່ອີື ງ ທາມະດາສອນໂລກ............................................................................169-178 3. ເລື່ີອງ ທ້າວກາໍ່ ພາ້ ຄາໍ ສອນ ............................................................................178-185 4. ເລອ່ີື ງ ມະໂຫສດົ ບັນດດິ ..............................................................................185-197 5. ເລອ່ີື ງ ສຽວສະຫວາດ .................................................................................197-211



ບດົ ທີ 1 ບາງບດົ ເລີື່ອງໃນເທບນຍິ າຍລາວ ເລ່ີືອງ ປເູ່ ຍີ ມົ້ືໜ່ຶີງຍູ່າເຍີກໍາລງັ ນງ່ັົ ແນມຂ້ົຶນເມືອເທິງຫົວພແູ ດນໄກຢູ.່ ໃນຂະນະທີລ່ າວນ່ັົງຢຫູ່ ັົ້ນ, ມກີ າລະລາດຜເູ້ ປນັ ລູກ ແລູ່ນເຂົາ້ ມາທາງຫງັຼ ແລ້ວຖາມວູ່າ: - ແມເູ່ ຮີຍ! ແມູ່, ພໍ່ຂອງລກູ ເດ! ດຽວນີົພ້ ່ໍຢູ່ໃສ? ເປັນຫຍງັ ໃຜກເໍ ວົາ້ ວາູ່ : ບັກລກູ ບໍມ່ ພີ ໍ່, ແມ່ເູ ວ້ົາໃຫ້ລູກຟັງ ແດ?ູ່ ເມີື່ອໄດ້ຍິນລູກຖາມແນວນ້ັົນ,ຍູ່າເຍີຈ້ອງເບ່ີິງໜ້າລູກດ້ວຍຄວາມເປັນຫູ່ວງເປັນໄຍແລ້ວແກວູ່ງຫົວດ້ວຍ ຄວາມເຈບັ ແຄນ້ ແໜນ້ ໃຈແຕູ່ແມ່ຕູ ອບວາູ່ : - ພຸນ້ ລກູ ເອີຍ! ພ່ໍຂອງລກູ ຢູ່ພນຸ້ ... ແມ່ທູ ັງເວ້ົາທງັ ຊີົ້ມືໄປທາງຫົວພູແດນໄກທຕີ່ ດິ ກັບຕີນຟ້າກູ່ອງ. - ແມູ່! ເປັນແນວໃດ? ພຂໍ່ ອງລກູ ຢູ່ຫວົ ພູນົັນ້ ບໍ່? ເມອື່ີ ໄດ້ຍິນລູກຖາມຈ່ົັງຊົັ້ນ ຍາູ່ ເຍີໄດເ້ ລ່າົ ເລີ່ືອງທີຝ່ ັງໄວໃ້ ນໃຈຂອງຕົນ ໃຫ້ລູກຟັງດວ້ ຍຄວາມໂສກເສາົ້ ວ່າູ : “ພໍຂ່ ອງລູກຊ່ີືວາູ່ ປູ່ເຍ.ີ ແມູນ່ ີົ້ກບໍ ແໍ່ ມູ່ນຄົນທາມະດາ. ພໍ່ແມູ່ນົີ້ກລໍ ້ວນແຕ່ແູ ມນູ່ ເຊອື້ົ ພະອນິ , ພະພົມທັງເມືອງຟ້າໄດແ້ ຕູ່ງ ລງົ ມາສະເຫວຍີ ເມອື ງລມູຸ່ ເພ່ີືອຄຸ້ມຄອງມະນຸດຢ່ໃູ ນໂລກນົ.້ີ ຕັ້ົງແຕູ່ຄາວດຶກດໍາບນັ ເຊ່ິີງຫູາ່ ງໄກພວກເຮົາເປັນເວລາເຫິງນານແລ້ວ ມະນຸດໄດດ້ ໍາລງົ ຊີວິດຢ່ໃູ ນຄວາມທຸກ ຍາກລໍາບາກ, ອົດສະບົ້ັນສັ່ົນໜາວຢູ່ໃນຮ່ົມຟ້າອັນມືດມົນ, ລົມມີດຕັດມີດແຖປັດເປົ່າຈົນກະທ່ັົງເຮັດໃຫ້ເນົື້ອກາຍ ເໝືອນຈະຂາດເປັນບັົ້ນ. ມວນມະນຸດໃນເປີງນີ້ົເປືອຍເອິກເປືອຍອາງເຕັມແຕູ່ຂົນບໍ່ຮູ້ຈັກເຮັດແນວໃດ. ມີແຕູ່ນອນ ດນິ ກິນຫຍ້າພາຊີວິດຂອງຕນົ ດໍາລົງໄປຄືເຊັນ່ົ ນ້ັົນ. ເມ່ີືອເຫັນຕາເວັນພູຸ່ງຂຶົ້ນ ແລະ ແສງແດດສູ່ອງລງົ ມາຈິ່ີງເຮດັ ໃຫຜ້ ູ້ ຄົນ, ຕ້ົນໄມ້ ແລະ ສັດສາວາສ່ີິງທັງຫຼາຍຄູ່ອຍໆລຸກຕ່ືີນຂົ້ຶນມາ.ແຕູ່ເມືີ່ອຕາເວັນສູນໄປແລ້ວໜ້າດິນກໍເຕັມໄປດ້ວຍ ຄວາມມືດ ແລະ ເຢັນກະດ້າງ, ມວນມະນຸດພາກັນສົ່ັນສະບ້ັົນ, ຕົ້ນໄມ້ເປືອຍໂຕໂດູ່ນໂດູ່, ຈໍາພວກສັດຈິບຫາຍມຸດ ມອດຕາຍຍ້ອນຄວາມໜາວ. ມວນມະນຸດພາກັນເປັນໝູ່ເພີື່ອນໍາແສງຕາເວັນ, ເຂົານໍາໄປ... ນໍາໄປ ! ແຕູ່ກໍບໍ່ທົນຕໍ່ຄວາມອິດເມີ່ືອຍ, ບ່ໍ ທນົ ຕໍ່ຄວາມຂາດເຂີນ ແລະ ຄວາມຫິວໂຫຍ, ເຂົາກລໍ ົ້ມຫາຍຕາຍເສຍເປັນຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍແຕູ່ກໍຍັງໄປບໍ່ທນັ ເຖິງ ຕາເວັນ. ເມີ່ືອເຫັນແນວນ້ົັນພໍ່ຂອງລກູ ຍາມໃດກໍເປັນຫູ່ວງຄົ້ນຄິດຊອກຫາທດິ ທາງແກ້ໄຂໃຫ້ມວນມະນດຸ ພົ້ນຈາກ ຄວາມທຸກຍາກລໍາບາກພ່ໍຂອງລູກໄດ້ອອກເດີນທາງໄປເຖິງຫວົ ພູແດນໄກທີ່ມີສາຍນໍາ້ ໂຕນຕາດສຽງດັງສະນັົນ່ . ອາຍ ນ້ໍາແຜູ່ລະອອງຂຶົ້ນມາມົວໆ ເໝືອນດັົ່ງກຸູ່ມເມກທ່ີປກຫຸ້ມຈອມພູ. ອາກາດໜາວຊືມເຂົ້າໃນຕົນຕົວຂອງຄົນເຮົາຈົນ ປວດກະດາ້ ງທວົ່ ຊນົີ້ , ທ່ົວໜັງເໝືອນດົ່ັງມີປາຍເຂມັ ແລະ ສອນສຽບ. ຢູ່ກາງຕາດທີ່ເຕມັ ໄປດວ້ ຍຮົມ່ ໝອກເມກນົັ້ນ ມີຕົ້ນໄມ້ມະນີໂຄດເກີດຂ້ົຶນ, ພ່ໍຂອງເຈ້ົານັົ້ນໄດ້ເກັບເອົາໝາກໄມ້ນ້ັົນມາກິນ. ຍ້ອນໄດ້ກິນໝາກໄມ້ມະນີໂຄດນົີ້ ພໍ່ ລູກຈິ່ີງຮູ້ສຶກວູ່າຮູ່າງກາຍຂອງຕົນມີກໍາລົງອັນແຮງກ້າ. ແຕູ່ນ້ົັນມາພໍ່ຂອງລູກກໍໄດ້ໄປທ່ົວທຸກຫົນທຸກແຫູ່ງ ແລະ ເອົາ ເຫື່ອີ ແຮງຂອງຕນົ ຊູວ່ ຍມະນດຸ ຕາ້ ນຄວາມສະບົນ້ັ ສັນ່ົ ໜາວ, ຕ້ານຜສີ າງນາງຮາ້ ຍ. ແຕູມ່ ວນມະນດຸ ກໍາຍັງມີຄວາມທຸກ ຍາກລໍາບາກ; ດົ່ງັ ນົ້ັນພຂໍ່ ອງລູກຈີິ່ງມຄີ ວາມໂສກເສ້ົາຫງວູ່ ມເຫງົາ ແລະ ຕັດສິນໃຈຫາທຸກວິທີເພີ່ືອຊ່ວູ ຍມວນມະນຸດ ໃຫ້ມີຄວາມສຸກສະບາຍ. ນບັ ແຕມູ່ າຢ່ເູ ມືອງລູມຸ່ ນີ້ົ, ເຖງິ ວູ່າພະອດິ ພະພົມອອກຄໍາສ່ັົງຫາ້ ມຂຶົ້ນເມືອເມືອງຟ້າກໍຕາມ ພໍ່ ຂອງລູກກໍນໍາຕົນຂ້ຶົນເມືອດ້ວຍການສູ່ຽງໄພ, ໄດ້ເຫາະຂົຶ້ນໄປສູ່ດວງຕາເວັນເຊີິ່ງເປັນເຈົ້າຢູ່ສູງທ່ີມີໂງູ່ນໄຟອັນ 1

ມະຫາສານ, ເວລາໃດກໍຮຸງູ່ ແຈ້ງສະເໝ.ີ ພ່ໍຂອງລກູ ໄດລ້ ັກເອາົ ໄຟນນົັ້ ກັບມາຍັດໃສູໃ່ ຈໂລກ. ກຸູ່ມໄຟເລຍີ ໄໝ້ລາມໄປ ທົ່ວໃຈໂລກ ແລະ ໄໝ້ລົງສູ່ຂອບແຈອັນເລິກລັບ, ເຮັດໃຫ້ໂລກຂອງເຮົາໄດມ້ ີຄວາມອົບອູຸ່ນຂ້ຶົນ, ເຮັດໃຫ້ສັດສາວາ ສິີ່ງທັງຫຼາຍແຕກແມູ່ແພູ່ລູກຢູ່າງໄວວາ. ນັບແຕູ່ມົ້ືມີໄຟ, ຊີວິດຂອງມວນມະນຸດໄດ້ມີການປູ່ຽນແປງໄປຫຼາຍ. ຢູ່ໃນ ທົ່ວທຸກແຫູ່ງຫນົ ສຽງຮອ້ ງລໍາທໍາເພງໄດຟ້ ດຟືຶນ້ ໄປທົ່ວໂລກເພີອ່ື ສນັ ລະເສີນຜນົ ງານອນັ ສະ ຫງາູ່ ລາສີຂອງພ່ເໍ ຈົ້າ. ມີມືົໜ້ ຶີ່ງ, ພະອນິ ຢູ່ເມືອງຟາ້ ໄດ້ສອູ່ ງສາຍຕາທບິ ຜູ່ານກມຸູ່ ເມກລົງມາ, ເຫັນບັນດາກິີງ່ ກາ້ ນດວງດອກຂອງພຶດ ສາທງັ ຫຼາຍປງົ່ ຂນຶົ້ ທ່ົວປູ່າດງົ , ມວນມະນດຸ ກພໍ າກັນເຮັດໄຮູ່ທາໍ ນາ ບາງຜູ່ອງກໍເຮດັ ໄຮູ່ເຮັດສວນ ແລະ ບລູ ະນະສາ້ ງສາ ຫຼາຍເໝືອນດ່ງົັ ຝູງມດົ ຝງູ ປວກ, ດ່ົັງນົັ້ນ ພະອນິ ຈງິີ່ ຮຽກເອົາພໍ່ເຈົາ້ ໄປໃສູ່ໂທດ, ພໍ່ເຈົ້າຖືກພະອິນຍັດໄຟເຂົາ້ ທອ້ ງ, ໄຟ ຈ່ີິງໄໝ້ພໍ່ເຈົ້າເສຍໄປ. ຄາບຂອງພໍ່ເຈົ້າໄດ້ກາຍເປັນພູໄຟມະໄລກັນ ໃນໃຈຂອງພູໄຟມະໄລກັນນັົ້ນ ເວລາໃດກໍໄໝ້ ເໝື ອນດົັ່ງວູ່າໄຟນົັ້ນໄໝ້ ລາມດວ ງໃຈຂອງພ່ໍເຈົ້າເທ່ົາທຸ ກວັນນ້ົີ.ບາງຄົ້ັງ ,ພູໜູ່ ວຍ ນັົ້ນໄດ້ພົ່ນໄຟອອກມາບ່ໍ ຈັກວູ່າ ເທ່ົາໃດມືເົ້ ທົ່າໃດຄືນຈ່ິີງເຊາົ . ເຖິງວູ່າພໍ່ຂອງເຈົ້າໄດ້ເສຍໄປແລ້ວກໍຕາມ ເພີ່ິນກໍຍັງເປັນຫູ່ວງນໍາມະນຸດທີ່ຖືກດັບສູນຍ້ອນຄວາມສະບ້ັົນສົັ່ນ ໜາວ, ຜູ້ໃດກໍຄດິ ຮອດຮ້ອງໄຫ້ໄຕູ່ຖາມເຖິງບຸນຄຸນຂອງພເ່ໍ ຈ້ົາ, ແຕູ່ເຮັດແນວໃດກໍເອາົ ຄືນບໍ່ໄດ້ເພາະຍາ້ ນລິດເດດຂອງ ພະອິນເມືອງຟ້າ. ນັບແຕູ່ເມື້ົອພ່ໍເຈົ້າຕາຍໄປ, ແມູ່ໄດ້ນໍາເຈົ້າເຂົ້າມາລັກລ້ີົຢູ່ປູ່າ ເພືີ່ອຫຼີກເວັົ້ນຈາກການປອງຮ້າຍຂອງ ພະອນິ . ດຽວນ້ົີລູກໃຫຍູ່ສງູ ຈງູ ໜາ້ ມາແລວ້ , ລກູ ຕອ້ ງກະທໍາຕາມແບບຢ່າູ ງຂອງພເ່ໍ ຈາົ້ ຊູ່ວຍເຫືອຼ ມວນມະນດຸ ໃຫ້ພ້ົນ ຈາກຄວາມທຸກຍາກລໍາບາກເໝອື ນກັນກັບພ່ເໍ ຈາ້ົ “. ວເິ ຄາະເລອື່ີ ງ “ປເູ່ ຍ”ີ “ປເູ່ ຍີ” ແມູ່ນຮບູ ພາບ ຮບູ ປະພນັ ອັນດເີ ດນັົ່ ທີ່ສດຸ ໃນການອອກແຮງງານດັດສາ້ ງທາມະຊາດ, ການຕໍ່ສຕູ້ າ້ ນ ກັບໄພທາໍ ມະຊາດ, ການສາ້ ງສາບາ້ ນເມືອງໃນສະໄໝບຮູ ານ. ປະຊາຊົນລາວເຮາົ ມີຄວາມເຊື່ີອຖວື ູ່າ “ປູ່ເຍ”ີ ເປັນບັນ ພະບຸລດຸ ຜເຸ້ ປັນປູ່ຍ່າູ ຕານາຍຂອງຕົນ ເນ່ອີື ງຈາກວູ່າ “ປູ່ເຍີ” ເປນັ ຜູມ້ ີຄຸນງາມຄວາມດຫີ າຼ ຍທສີ່ ຸດຕ່ໍຊາວບາ້ ນຊາວ ເມືອງ. ດງັົ່ ນນົ້ັ , ຕວົ ລະຄອນ “ປເູ່ ຍີ ຍາູ່ ເຍີ” ບໍ່ພຽງແຕໄູ່ ດ້ຮັບການຍກົ ຍ້ອງໃຫເ້ ປັນຜູ້ສັກສິດ ຄເື ປັນແຖນຢູ່ໃນຄວາມ ເຊື່ອີ ຖຮື ດີ ຄອງປະເພນີເທົ່ານ້ົັນແຕູ່ຫາກຍງັ ມຊີ ວີ ດິ ຊີວາໃນຄະຕິປະຈໍາວັນຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜາົ່ ຕະຫຼອດມາ. “ປເູ່ ຍີ” ປາກົດຕວົ ເປັນຄົນຜູ້ທາອດິ ໃນສະໝລໍ ະພມູ ແຫງູ່ ການຕ່ສໍ ຕູ້ ້ານໄພທາມະຊາດໃນເມືອງລາວ, ໃນບົດ ເລ່ອີື ງ “ປູເ່ ຍ”ີ ໄດ້ໃຊກ້ ໍາລັງແຮງຂອງຕົນຍກົ ບາດຕນີ ຍາູ່ ງໄປຕາມໜ້ານໍ້າອນັ ກວ້າງໃຫຍໄູ່ ພສານທີຍ່ ງັ ບທ່ໍ ັນມີຫຍງັ ເກີດຂົຶນ້ ເມືີ່ອ “ປູ່ເຍີ” ຢຽບຍູ່າງໄປຮອດໃສ ດິນດອນຕອນຫຍາ້ ກຈໍ ່ິງີ ເກີດຂົຶ້ນ. ຈາກເຫດການຕອນນົີ້ ໃຫ້ເຫນັ ວູ່າ: ທໍາອິດ “ປູ່ເຍີ” ຢູ່ເມືອງຟ້າເມືອງແຖນ ແລວ້ “ປູ່ເຍ”ີ ໄດ້ລົງມາເມອື ງລມຸູ່ ແລະ ໄດ້ກາຍເປັນມະນຸດຜທູ້ າໍ ອດິ ຕາມ ຄວາມຄິດ ແລະ ຄວາມເຊອ່ືີ ຂອງຊາວລາວບູຮານ ໝາຍຄວາມວາູ່ ບນັ ພະບຸລດຸ ຜູທ້ ໍາອດິ ຂອງຊາວລາວ ແມນູ່ “ປູ່ເຍີ ຍາູ່ ເຍີ”. ເລ່ືີອງ “ປູ່ເຍີ” ມຫີ ຼາຍສະບັບ ແຕທູ່ ກຸ ສະບບັ ລ້ວນແຕຍູ່ ກົ ຍ້ອງສນັ ລະເສນີ ເຖິງຄຸງາມຄວາມດີ ແລະ ຜົນງານ ອນັ ໃຫຍ່ຫູ ວຼ ງຂອງ “ປ່ເູ ຍ”ີ ເຊງີິ່ ສະແດງອອກຜູ່ານບົດລອ່ືີ ງຕອນທີໄ່ ປປາບສດັ ຮາ້ ຍ ຄື “ສິງຄາລກັ ” ແລະ ຊ້າງ”ມັງ ກອນ” ແລະ ນາໍ ເອົາໄຟຈາກເມອື ງຟ້າມາສູໂ່ ລກມະນດຸ . ສະພາບການນາບຂູຈ່ າກທາໍ ມະຊາດໃນເລີືອ່ ງ “ປເູ່ ຍີ” ຍັງບໝໍ່ ົດພຽງເທາ່ົ ນນັົ້ ມັນຍັງກູາ່ ວເຖງິ ຕ້ົນໄມໃ້ ບຫຍ້າ ທີ່ອຸດມົ ສົມບນູ ໃຫຍ່ດູ ກົ ໜາ ຈນົ ປະຊາຊົນຢ້ານກົວ ຍອ້ ນເຊືອີ່ ວາູ່ ມຜີ ີສາງນາງໄມ້ ແລະ ບົດບັງແສງສະຫວາູ່ ງທີສ່ ູ່ອງ ສ່ພູ ນືົ້ ພພິ ບົ ຂອງ “ເຄືອເຂາົ ກາດ” ຈົນ “ປູ່ເຍີ ຍາູ່ ເຍີ” ຂານອາສາໄປຕັດຖິົ້ມເພືີອ່ ກອບກູ້ເອາົ ຊີວິດຂອງມວນມະນດຸ ໃຫ້ ຫດຸຼ ພົນ້ ຈາກຄວາມທກຸ ຍາກ ຈນົ ຕນົ ເອງເຖງິ ແກູ່ຄວາມຕາຍ. 2

ເລືີ່ອງ ໝາກນາໍ້ ເຕາ້ົ ປງຸ ໃນກາລະເມີື່ອກູ່ອນໃນໂລກເຮົາຍັງເປັນດິນເປັນຫຍ້າເປັນຟ້າເປັນແຖນຜີແລະຄົນກໍທຽວໄປມາຫາສູ່ກັນບໍ່ ຂາດນັ້ນົ ຍັງມຂີ ນຸ ໃຫຍູ່ 3 ຂນຸ . ຜູ້ໜ່ີຶງຊີ່ືວູາ່ ປູ່ລາງເຊງີ , ຜູໜ້ ່ີຶງຊ່ວືີ ູ່າຂນຸ ຄານ, ຜໜູ້ ຶີ່ງຊືີວ່ ູ່າຂຸນເຄັດຢ່ສູ ້າງເມອື ງລຸູ່ມກິນປາ ສ້າງນາເມືອງລູຸ່ມກິນເຂົ້າ. ແຖນໄດ້ສົ່ັງແກູ່ຄົນທັງຫຼາຍໃນເມືອງລູຸ່ມວູ່າກິນເຂົ້າໃຫ້ບອກນາຍກິນງາຍໃຫ້ບອກແກູ່ ແຖນ, ກິນຊີ້ົນກໍໃຫ້ສົ່ງຂາກິນປາກໍໃຫ້ສ່ົງຮອດແກູ່ແຖນ. ແຕູ່ວູ່າຄົນທັງຫຼາຍບໍ່ຟັງແຖນຈີິ່ງແຕູ່ງໃຊ້ໃຫ້ຄົນມາບອກອີກ ເຖິງ 2 ຄົັ້ງ 3 ທີຄົນທັງຫຼາຍກໍຍງັ ບຟໍ່ ັງຍັງດືົ້ຢູ່, ແຖນຄຽດເລີຍເຮັດໃຫ້ນ້ໍາຖ້ວມເມືອງລມຸູ່ ຄົນທັງຫຼາຍກໍຕາຍໄປມາກ ໜັກ (ເປັນຈາໍ ນວນຫຼວງຫຼາຍ) ປູ່ລາງເຊີງ, ຂຸນເຄັດແລະຂຸນຄານຮູ້ສກຶ ຕົວວູ່າແຖນຄຽດໃຫ້ແກູ່ຕົນຈິ່ີງເອົາໄມ້ຄ້າ ແຫ້ງເຮັດແພແລ້ວຈ່ິີງເອົາຄອບຄົວລູກເມຍເຂ້ົາແພຄັນນ້ໍາຍຶ່ີງຂົຶ້ນຮອດຟ້າເຂົາຈິີ່ງພາກັນເມືອຫາພຣະຍາແຖນພຣະຍາ ແຖນກໍກູ່າວຄວາມຄຽດໃຫ້ຂຸນທັງ 3 ຟັງແລ້ວເລີຍວູ່າສູບ່ໍຢາຜີຈີ່ິງບໍ່ເຖົ້າສູບໍ່ຢາເຈົ້າຈິີ່ງບ່ໍຍືນສູບໍ່ຟັງຄວາມອາຍຸສູບໍ່ມີ ຮອດ 200 ຂວບວູ່າດົ່ັງນົ້ີແລ້ວເລີຍບອກເຂົາໄປຢູ່ນໍາແຖນລໍຄັນນໍ້າແຫ້ງເຂີນດິນແລ້ວຂຸນທັງ 3 ກໍໄຫວ້ສາພຣະຍາ ແຖນລໍລົງມາຢູ່ເມືອງລຸູ່ມພຣະຍາແຖນຈິ່ີງໃຫ້ເຂົາລົງມາກັບເອົາຄວາຍຫູຼ້ໃຫ້ແກູ່ເຂົາແລ້ວເຂົາກໍລົງມາສ້າງຢູ່ນານ້ອຍ ອ້ອຍໜູ (ຄືເມອື ງແຖງ). ຄວາຍໂຕນ້ົັນໄຖນາໄດ້ 3 ປີເລີຍຕາຍບ່ໍນານເທົ່າໃດເຄືອໝາກນ້ໍາເຕົ້າກໍອອກຈາກຮູດັງຄວາຍຕາຍນັົ້ນຄັນ ໃຫຍູ່ຂົຶ້ນມາກໍເປັນໝາກ 3 ໜູ່ວຍໃຫຍູ່ທໍ່ຮີນເຂ້ົາ (ເລ້ົາເຂ້ົາ) ຢູ່ມາປູ່ລາງເຊີງໄດ້ຍິນສຽງຄົນຮ້ອງກອງດັງມາກໜັກ (ເນືອງນັນຫຼາຍ) ຢູ່ໃນມາກນ້ໍາເຕົ້າປຸງນັ້ົນຈ່ີິງເອົາເຫຼັກຊີແດງຊີຄົນທັງຫຼາຍກໍບຸບຽດອອກມາຂຸນຄານເຫັນດ່ັົງນົ້ັນຈ່ີິງ ເອົາຊວີ່ິ ໃຫຍໄູ່ ປຊວີ່ິ ຂາ້ ງກໍາ້ ໜ່ຶງີ ຄນົ ກໍໄຫຼບບຸ ຽດກັນອອກມາ 3 ວັນ 3 ຄນື ຈິີ່ງໝດົ . ຝູງອອກມາທາງຮຊູ ີນັົ້ນເປັນ 2 ໝູ່ໝໜູ່ ງຶີ່ ຮຽກວ່າູ ໄທລົມ, ໝູໜ່ ຶີ່ງຮຽກວ່າູ ໄທລີ, ຝງູ ອອກມາທາງຮຊູ ິວ່ີ ເປັນ 3 ໝ່ຄູ ືໄທລໍໄທເຄິງແລະໄທຄວາງ. ຄົນເຊີ່ິງອອກມາຈາກນ້ໍາເຕົ້າປຸງນັ້ົນບໍ່ຮູ້ພາວະລ້ຽງອັດຕະພາບແລະການຄາລະວາດກໍບ່ໍຮູ້. ປູ່ລາງເຊີງຈ່ິີງສັ່ົງ ສອນໃຫ້ຍັງວິຊາທໍາມາຫາກິນແລະບອກໃຫ້ເຂົາເອົາກັນເປັນຜົວເມຍແປງຢ້າວເຮືອນ, ທັງໃຫ້ຢາແຢງພ່ໍແມູ່ຫືຼຄົນທີ່ ເຖົ້າແກູ່ກວູ່າຕົນແລະທັງບອກໃຫ້ມ້ຽນຄາບສົ່ງສະການຜູ້ຕາຍ. ຄືຝູງອອກຮູຊິີ່ວຕາຍໃຫ້ເຜົາ, ຜູ້ອອກຮູຊີຕາຍໃຫ້ຝັງ ແລ້ວປຸກຄນັ ທຸງຂຶ້ນົ ແລະແປງຖຽງໄວສ້ ົງ່ ເຂາົ້ ນໍ້າ, ຖ້າໄປສ່ົງເຂາ້ົ ນ້າໍ ບໍ່ໄດ້ກໍໃຫ້ແປງໄວ້ໃນເຮືອນແລວ້ ເອນົ້ີ ຜີນົນັ້ ມາກິນ. ຄົນຝູງນ້ັົນມີອາຍຍຸ ນື ໄດ້ 300 ປີ ເຂົາຈ່ງີິ ແຜູຜ່ າຍອອກມາ ລ້ົນດົັງ່ ຊາຍຫາຼ ຍດົັ່ງນາໍ້ ປູ່ລາງເຊີງ ທັງ ຂຸນເຄດັ ແລະ ຂນຸ ຄານບອກສອນບ່ແໍ ພຈ້ ີງ່ິ ຂຶນ້ົ ໄປຫາພຣະຍາແຖນຂທໍ ້າວພຣະຍາລົງມາຊວູ່ ຍເບ່ິງີ . ພຣະຍາແຖນຈິີ່ງແຕູ່ງໃຫ້ ຂຸນຄະ, ຂຸນຄອງລົງມາປກຄອງຄົນທັງຫຼາຍຂຸນທັງສອງສ້າງບ້ານກໍບ່ໍເຮືອງ, ສ້າງເມືອງກໍບໍ່ຮູຸ່ງດ້ວຍວູ່າພາກັນກິນເຫ້ຼົາ ເມົາສຸລາຢູ່ທຸກເມີ່ືອດັ່ົງນົ້ັນ; ຂຸນເຄັດຂຸນຄານຈ່ິີງຂົຶ້ນເມືອຫາພຣະຍາແຖນອີກຂໍຂຸນຜູ້ໃໝູ່ມາປູ່ຽນ. ພຣະຍາແຖນຈ່ີິງ ຮຽກເອາົ ຂຸນຄະ, ຂຸນຄອງຂົຶ້ນເມືອເມືອງຟ້າແລ້ວແຕູງ່ ໃຫ້ຂຸນບູລົມມະຫາລາຊາທິລາດບໍພິດຕະລົງມາປກຄອງເມືອງ ລຸູ່ມແທນ. 3

ຂຸນບູລົມມະລາຊາທິລາດພາເອົາຄນົ ທັງຫຼາຍນົີ້ມີ 9 ໂກດລງົ ມາເມືອງລຸູ່ມມາຢູນ່ ານ້ອຍອ້ອຍໜູຄນົ ທັງຫາຼ ຍ ເຊິີ່ງອອກນໍ້າເຕົ້າປຸງຜູ້ຮູ້ຫຼັກນັກປາດ ເຂົາກໍເຂົ້າມາເປັນລູກທ້າວບູ່າວ ຂອງຂຸນບູລົມມະລາຊາທິລາດ ຜູ້ໃບ້ຜູ້ຈ້າກໍໜີ ໄປຢູ່ປູາ່ ສ້າງໄຮ່ນູ າກນິ . ເມ່ີືອຄົນມາກມາຍຂຶົ້ນມາຫຼາຍເທ່ືີອເຫຼືອລົ້ນຂຸນບູລົມມະລາຊາທິລາດຈ່ິີງເປິກສາກັບຂຸນທັງຫຼາຍວູ່າຄິດ ປະການໃດຈີິງ່ ຈະມີອັນນູຸ່ງອັນກິນຈ່ິີງຕົກລົງກັນໃຫ້ ຂຸນສະເວຍີ ຂ້ົຶນເມືອໄຫວ້ພຣະຍາແຖນ ແລ້ວພຣະຍາແຖນ ແຕູ່ງ ໃຫ້ ແຖນແຕງູ່ ມາບອກສອນໃຫ້ ພຣະຍາຂຸບູລົມມະລາດສົ່ັງສອນຄົນທັງຫຼາຍປູກຝັງເຂົ້າ ແລະລູກໄມ້ບອກຕໍ່າຫູກທໍ ຝ້າຍດ້າຍໄໝ ແລະ ຕີ ເຂົ່ັນ ຂວານ ພ້າ ສຽມ ແລະ ໃຫ້ຄະລໍາມືົ້ຮ້ອງໃຫ້ແກູ່ຝູງຊາຍ, ມືົ້ຮວາຍໃຫ້ຄໍາແກູ່ຝູງຍິງ ເດືອນຈຽງໃຫ້ຄະລໍາ ມືົ້ກົດມື້ົກາບ ເດືອນຍີ່ມື້ົເຕົ່າມືົ້ຮວາຍ ເມ່ືີອຄົນທັງຫຼາຍມີວິຊາກຸ້ມຕົນເອງແລ້ວ ແຖນແຕູ່ງຂ້ົຶນ ເມືອຄອບພຣະຍາແຖນຕາມທຕ່ີ ົນໄດ້ຈດັ ແຕູ່ງ. ພຣະຍາແຖນຈງິີ່ ວູາ່ ເຂາົ ມີວິຊາພກໍ ມຸ້ ຕົວແລວ້ ຕັງົ້ ແຕູ່ນເ້ົີ ມອື ໜ້າຢູ່າໃຫເ້ ຂາົ ຂນຶົ້ ມາຫາເຮາົ ອກີ ເທົ້ນີ ແມ່ນູ ວາູ່ ແຖນທັງຫຼາຍກຢໍ າູ່ ໄປຫາເມືອງລຸ່ມູ ຈັກເທ່ືີອ ແລວ້ ພຣະຍາແຖນກສໍ ົັງ່ ໃຫ້ເຂົາຕັດຂວົ ຫວຼ ງອັນໝນົ່ັ ທຽວນັນ້ົ ເສຍຕັງ້ົ ແຕູ່ ນນ້ົັ ມາ ແຖນ ແລະຄນົ ກໍບ່ໍທຽວຫາກນັ ໄດແ້ ລ. ບນົ້ັ ເຄອື ເຂາົ ກາດ ຢ່ມູ າບໍ່ນານ ເຄືອເຂາົ ກາດອັນເປັນອຸບາດເກດີ ຂນຶ້ົ ມາໃນທງົ ໜອງກູ ແຕູ່ດນິ ສູງຂ້ຶນົ ໄດແ້ ສນໂຍດມີງູ່າແພຮູ່ ົ່ມ ເມືອງແຖນຮົ່ມເງົາຮອດເມືອງແມນພຸ້ນແລຄອຍຟ້າກໍບ່ໍເຫັນ ເປັນອັນໜາວເຢັນໜັກຂຸນບໍຣມົ ບອກຜູ້ໃດໄປປ້າກໍວູ່າ ປ້າບໍ່ໄດ້ກົວເຂັດຂາມ ເມ່ີືອນັົ້ນຍັງມີຄົນເຖົ້າ 2 ຄົນຊື່ີວູ່າ ເຖົ້າເຍີ ແລະ ເຖົ້າຍາງາມຂາ 2 ຄົນຈິີ່ງຂານອາສາປ້າເຄືອ ເຂົາກາດນັ້ົນ ແຕູ່ວູ່າຫາກຕາຍຍ້ອນດົ່ັງນັົ້ນແລ້ວ ແລ້ວໃຫ້ຄົນທັງຫຼາຍນັບຖືເອົາຊ່ີືສຽງເປັນໝ້ັົນແກູ່ນໄວ້ ແລະກູ່ອນ ຈະກິນອັນໃດແລ້ວຈິີ່ງຮຽກຫາຄຸນເຖ້ົາທັງສອງນົ້ັນກູ່ອນຄົນທັງຫຼາຍກໍຮັບຄວາມຜູ້ເຖ້ົາດັ່ົງນ້ັົນ; ສອງຜູ້ເຖົ້າກໍແບກ ຂວານໃຫຍູ່ໜັກໄດ້ໜ່ຶີງໝີ່ືນຫ້າພັນໄປປ້າເຄືອເຂົາກາດນານໄດ້ 3 ເດືອນປາຍ 3 ວັນຈ່ິີງຂາດ ແລະລ້ົມລົງເຕັງສອງ ເຖົ້າຕາຍ. ແຕູ່ນັົ້ນມາກູ່ອນຈະກິນພິສັງຄົນທັງຫຼາຍຈ່ີິງຮຽກວູ່າກິນເຍີ ໄປມາສັງກໍຮຽກວູ່າໄປເຍີມາເຍີ ເພ່ືີອຄິດເຖິງ ຄຸນເຖົ້າເຍີນ້ນັົ ແລ. ເຄອື ເຂາົ ກາດລມ້ົ ແລວ້ ບ້ານເມອື ງຍັງຮູງຸ່ ເຮືອງມາແລວ້ ລາດຊະດອນຈິ່ີງມາຫາຊີື່ໃຫ້ຮຽກວູ່າ ເມືອງ ແຖງບໍ່ໃຫ້ຮຽກວູ່າ ເມືອງແຖນ. ຢູ່ມາຂຸນບູຮົມມີລູກ 7 ຄົນມີນໍານາງເອກແຄງ (ເອກໄຄ້) 4 ຄົນຊືີ່ວູ່າຂຸນລໍ, ຂຸນຍີ່ ຜາລ້ານ, ຂຸນຈຸສົງ ແລະຂຸນເຈັດເຈືອງ ແລະມີນໍານາງພາລາ 3 ຄົນຊ່ືີວູ່າຂຸນໄຊຜົງ, ຂຸນອົວອິນ, ຂຸນໂລກກົນ ເມ່ືີອ ຂຸນນ້ົັນໃຫຍູ່ມາຮູ້ຫຼັກຮູ້ຄົນແລ້ວຂຸນບູລົມຈ່ິີງມາແບູ່ງປັນເຄ່ີືອງມາຈາກພຣະຍາແຖນ ໃຫ້ແກູ່ລູກທັງ 7 ແລ້ວຕັດງາ ຊາ້ ງຊ່ວີື ູ່າງາກຽວງາກອດທມ່ີ າຈາກພຣະຍາແຖນ ແລະຕາຍໄປແລ້ວນັ້ົນແບງູ່ ໃຫ້ຄົນລະທອູ່ ນ. ຄນັ ແບ່ງູ ປນັ ສີິງ່ ຂອງໃຫ້ລກູ ທງັ 7 ເສດັ ແລ້ວ ຈີິງ່ ບອກໃຫ້ຂຸນລໍລູກກກົ ໄປສາ້ ງເມອື ງຊວາ ເປນັ ເຈາົ້ ແກູ່ຊາວ ຊວາທັງຫຼາຍ, ຍ່ີຜາລານ ໃຫ້ໄປສ້າງເມືອງຮ້ອງ, ຈຸສົງໃຫ້ໄປສ້າງເມືອງຈຸລະນີ (ຄືເມືອງແກວ), ໄຊຜົງ ໃຫ້ໄປສ້າງ ເມືອງຍວນ (ບູຮານວູ່າ ໂຍນົກກະປະເທດ), ອົວອິນ ໃຫ້ໄປສ້າງ ເມືອງອະຍຸດທິຍາ, ໂລກກົນ ໃຫ້ໄປສ້າງບູລານວາ ປະເທດ (ແມນູ່ ວາູ່ ເມືອງຫົງສາວະດີ), ເຈັດເຈືອງ ໃຫ້ໄປສ້າງ ເມອື ງຫູມພອນ (ເມອື ງພວນ). ຂບຸ ລູ ົມ ເລີຍສັົ່ງສອນລກູ ທັງ 7 ວ່າູ ຢ່າູ ໃຫ້ຜດິ ແລະ ເລວກນັ ແລະປ້ອຍໄວ້ວ່າູ ຖ້າຜໃູ້ ດໂລບໂລພາຕັນຫາ 4

ມັກມາກ ເລວເອົາບ້ານເມືອງແຫູ່ງອ້າຍນ້ອງກັນແລ້ວໃຫ້ວິນາດຈິບຫາຍທໍາອັນໃດຢູ່າໄດ້ເປັນປູກໄມ້ຢູ່າໃຫ້ທັນຕາ ຍປູກຫວາຍຢູ່າໃຫ້ທັນປົ່ງຍອດ ເມືອງອ້າຍໃຫ້ໄວ້ແກູ່ອ້າຍ ເມືອງນ້ອງໃຫ້ໄວ້ແກູ່ນ້ອງ ແລ້ວສັົ່ງອີກວູ່າຜູ້ໃດໄປຮອດ ເມອື ງຂອງຕົນເດືອນໃດແລ້ວໃຫ້ເອົ້ີນເອົາເດອື ນນນ້ົັ ເປນັ ເດອື ນຈຽງວ່າູ ດງັ່ົ ນ.ົ້ີ ຢມູ່ າບ່ໍນານປານໃດຂຸນບູລົມມະລາຊາທິລາດກໍອານດິ ຈາກໍາໄປກັບນາງເອັດແຄງ ແລະນາງພາລາ ແລ້ວຂຸນ ທັງ 7 ເຊິີງ່ ເປນັ ບຸດນັ້ົນກໍພາກັນເລີກຊາກສ່ົງສະການບິດາ ແລະມານດາແຫູ່ງຕົນ ເມີ່ືອເສດັ ແລ້ວກໍປະຕິຍານຕໍ່ກັນວູ່າ ໃຫ້ມໄີ ມຕຣີແຫ່ງູ ກນັ ຕໍ່ໄປຕາມອາດຍາອງົ ບດິ າບ່ົງບອກໄວ້ນົັ້ນ ແລວ້ ກເໍ ລີຍຍກົ ຫ່າູ ງຍົກອອກໄປຫາເມອື ງໃຜເມອື ງ ຕົນທກຸ ຄົນ. 5

ເລີ່ືອງ ການສາ້ ງໂລກຂອງຊນົ ເຜາ່ົ ມງົ້ ທໍາອິດໂລກຂອງພວກເຮົາຍັງສັບສົນປນເປກັນບ່ໍທັນເປັນຟ້າເປັນດິນ. ເພ່ືີອຈັດຕັ້ົງໃຫ້ເປັນລະບົບລະບຽບ ຮຽບຮ້ອຍ, ແຖນໄດ້ໃຊ້ກໍາລັງແຮງແຫູ່ງການຫາຍໃຈຂອງຕົນແຕູ່ງຕ້ົັງທ້ອງຟ້າຂ້ຶົນກູ່ອນ.ຈາກນົັ້ນກໍແຕູ່ງຕົັ້ງດວງຕາ ເວັນຈໍານວນ 10 ໜູ່ວຍ, ດວງເດືອນ 9 ໜູ່ວຍແລະດວງດາວອີື່ນໆອີກຢູ່າງຫຼວງຫຼາຍເພືີ່ອສະກັດກັົ້ນດວງເດືອນ ດວງດາວເຫຼົ່ານັົ້ນບໍ່ໃຫ້ຕົກລົງດິນ, ແຖນຈ່ິີງເອົາຜ້າສີຟ້າມາກົ້ັງລັດໄວ້. ຄາວນັ້ົນໜູ່ວຍໂລກຂອງເຮົາຕັນແລະດິນກໍ ປຽກຊຸູຼ່ມຢູ່ຍ້ອຍມີຕາເວັນສູ່ອງແສງລົງມາໄດ້ 7 ປີ 7ເດືອນ 7 ມົື້ຈີິ່ງເຮັດໃຫ້ນໍ້າໃນໜູ່ວຍໂລກຂອງພວກເຮົາເຫືອດ ແຫງ້ ໄປ. ດິນດອນຕອນຫຍ້າໄດເ້ ກດີ ຂົ້ນຶ , ກົກໄມ້ໃບຫຍ້າໄດປ້ ່ງົ ໜໍ່ຈແ່ໍ ໜງ; ຂນ້ັົ ຕມໍ່ າອກີ ແຖນຈ່ງີິ ໄດ້ປ້ນຶັ ແຕູ່ງສດັ ສາ ວາສ່ງີິ ອີ່ືນໆ. ວຽກງານສຸດທາ້ ຍແຖນໄດ້ເອາົ ດນິ ມາປຶັນ້ ເປນັ ສັດຊະນິດໜ່ີຶງເຊ່ິີງໃນທອ້ ງມີວິນຍານໃນຄໍມີສຽງດັງ, ນ້ົັນ ແມ່ນູ ຄນົ ຜເູ້ ປັນເຈົ້າຂອງໜູ່ວຍໂລກ. ຫຼັງຈາກນັ້ົນມາເປັນເວລາດົນນານ, ຍ້ອນຕາເວັນ 10 ໜູ່ວຍແລະດວງເດືອນ 9 ໜູ່ວຍສູ່ອງແສງລົງມາໃສູ່ ໜ້າໂລກຈີ່ິງເຮັດໃຫ້ອາກາດບົນໜ້າໂລກນ້ຮີົ ້ອນຄືຈູດຄືເຜາົ , ຕົ້ສໄມ້ໃບຫຍາ້ ກໍແຫູ່ວແຫ້ງແລະຕາຍໄປ, ມະນດຸ ກໍດໍາ ລົງຊວີ ິດດ້ວຍຄວາມທຸກຍາກລໍາບາກ. ເມີື່ອເຫັນສະພາບເປັນແນວນັນ້ົ , ຄົນຊາຍຜູ້ມີກາໍ ລງັ ວັງຊາໂດຍແມູ່ນແຖນເປັນ ຜປູ້ ້ຶັນແຕູ່ງຂຶ້ນົ ຈີ່ິງໄດແ້ ບກຂວານຈັບພ້າເຂ້ົາໄປໃນປູ່າດົງແລ້ວຕັດເອົາໄມ້ລໍາໜ່ີຶງມາເຮັດໜ້າທະນູແລ້ວຍິງໃສູ່ດວງຕາ ເວນັ ແລະດວງເດືອນເຫາຼົ່ ນນັົ້ ຕກົ ລົງຢາູ່ ງຫຼວງຫຼາຍຍງັ ເຫອືຼ ແຕູ່ຕາເວັນແລະເດອື ນແນວລະໜູ່ວຍເທົາ່ ນົັນ້ , ຕາເວນັ ແລະ ດວງເດອື ນທີເ່ ຫຼືອນີົ້ກຢໍ າ້ ນກົວແລ້ວແລູ່ນໜີໄປ. ນບັ ແຕູ່ເວລານັ້ນົ ເປັນຕົ້ນມາ, ໂລກຂອງພວກເຮາົ ຈີ່ງິ ມີຄວາມມດື ມນົ ແລະ ໜາວເຢັນເປັນຢາູ່ ງໜກັ ໜູ່ວງ. ຍອ້ ນມີໄກູ່ຜູ້ໂອກໂຕໜ່ີຶຂັນຂົຶ້ນຕາເວັນໜູ່ວຍທີ່ເຫືຼອອັນນັ້ົນຈງ່ິີ ຄອູ່ ຍໆຈອບຟັງແລະຄູ່ອຍໆເປີດໜ້າຂອງຕົນອອກມາ ເບ່ິີງ. ຈາກນ້ັົນມາໂລກຂອງເຮົາຈິີ່ງມີກາງເວັນແລະກາງຄືນ, ສັດສາວາສິ່ີງຕະຫຼອດເຖິງກົກໄມ້ໃບຫຍ້າໄດ້ຮັບຄວາມ ອົບອູຸ່ນຈ່ິີງເກີດແມູ່ແຜູ່ລູກແລະປ່ົງໜໍ່ຈໍ່ແໜງຢູ່າງງອກງາມມາຮອດເທົ່າທຸກວັນນ້ີົ. ເພ່ືີອເປັນການຕອບບຸນແທນຄຸນ ໄກູ່ຜູ້ໂອກຕົວນັ້ົນຄົນເຮົາຈ່ີິງເອົາໝວກສີແດງມອບໃຫ້ເປັນທ່ີລະນຶກ, ຈາກນ້ົັນໄກູ່ຜູ້ໂອກຕົວນ້ັົນກໍທໍາໜ້າທ່ີຂັນຂ້ົຶນ ເມີື່ອເວລາດວງຕາເວັນໃກ້ຈະກບັ ມາເພືີອ່ ປຸກຄນົ ເຮາົ ໃຫ້ລຸກຂນ້ົຶ ເຮັດວຽກເຮັດງານໃນມໃື້ົ ໝູ່. 6

ເລື່ີອງ ຕາເວນັ ແລະ ດວງເດືອນ ແຕູ່ກູ່ອນໂລກຂອງເຮົາຢູໃ່ ນປະຈຸບັນແມູ່ນບໍ່ຄືປະຈຸບນັ ນ້ຍີົ ້ອນວູ່າດວງຕາເວັນ ແລະ ດວງເດອື ນເປັນບູ່າວສາວ ກັນມີຄວາມັກຮັກຊ່ີຶງກັນແລະກັນ ຕາເວັນໃນນາມຊາຍດວງເດືອນ ໃນນາມຍິງ. ເຂົາເຈົ້າທັງສອງມີຄວາມມັກຮັກ ກັນ ເກີດກໍພ້ອມກັນ.ສະນົັ້ນເມືອຂໍຄວາມຮັກລະ ຫວູ່າງທັງສອງເດືອນກໍຕົກລົງແຕູ່ງງານກັບຕາເວັນ.ເມືີ່ອຕົກລົງ ປງໃຈກັນແລ້ວ ທັງສອງ ກໍໄດ້ ຊອກຫາມືົ້ສັນວັນດີເພື່ີອທໍາພິທີການແຕູ່ງງານ.ໃນເມື່ີອໄດ້ມົ້ືໄດ້ວັນແລ້ວ ຕາເວັນ ແລະ ເດືອນກໍ ໄປເຊີນເອົາສັດສາວາສ່ີິງ ນັບແຕູ່ມົດໂຕແດງແມງໂຕນ້ອຍ ກໍໄດ້ຮຽກເຊີນມາຈົນໝົດ ແລະ ໄດ້ຈັດ ງານພິທີຂຶ້ົນຢູ່າງມູ່ວນຊີື່ນ. ກົງກັນຂ້າມຫອຍກັບກະຕູ່າຍ ພັດມີຄວາມໂສກເສົ້າເສຍໃຈ, ໝູ່ກິນຫຍັງທັງສອງກໍບໍ່ ກິນ. ຕາເວັນ ແລະເດືອນເຫັນສະພາບຂອງຫອຍ ແລະ ກະຕູ່າຍຈີິ່ງເວ້ົາວູ່າ :ພວກເຈົ້າທັງສອງເປັນຫຍັງຈ່ິີງໂສກເສົ້າ ຫງວມເຫງົາຄືແນວນົ້ີ? ມີເລີ່ືອງໃດບ່ໍພໍໃຈກັບພວກເຈົ້າ ບໍ? ກະຕູ່າຍກັບຫອຍໄດ້ຕອບວູ່າ:ພວກຂ້ອຍທັງສອງມີ ເລື່ີອງບໍ່ພໍໃຈ, ຕາເວັນຈ່ີິງຖາມຕໍ່ໄປອີກວູ່າ: ມີເລີ່ືອງຫຍັງບໍ? ເລົ່າໃຫ້ພວກຂ້ອຍຟັງແດູ່ ພວກຂ້ອຍຈະແກ້ໄຂບັນຫາ ໃຫ້, ຫອຍຈິ່ີງໄດ້ ເວົ້າສູ່ຕາເວັນຟັງວູ່າ: ຕາເວັນເອີຍບໍ່ມີຫຍັງຫຼາຍດອກ ພໍພຽງແຕູ່ຂ້ອຍຄິດລູ່ວງໜ້າໄວ້ວູ່າ: ເມ່ີືອ ພວກເຈົ້າທັງສອງຫາກໄດ້ແຕູ່ງງານໄປແລ້ວ ໃນເມື່ີອພວກເຈົ້າເກີດລູກອອກມາຢູ່າງຫຼວງ ຫຼາຍຈະເຮັດໃຫ້ໂລກນີ້ົ ຮ້ອນຂ້ົຶນ ແລະ ມີການເຜົາໃໝ້ ທ່ໍເຈ້ົາກໍຮ້ອນພໍແຮງແລ້ວ. ເຈົ້າຄິດເບີ່ິງດູ ອາດຈະເຮັດໃຫ້ສັດສາວາສິີ່ງຕູ່າງໆຢູ່ໃນ ໂລກ ຈະບໍ່ມີຊີວິດຕ່ໍໄປອີກແລ້ວ. ເມ່ືີອກະຕູ່າຍ ແລະ ຫອຍເວົ້າຄືແນວນ້ັົນທັງສອງພາກັນຄິດວູ່າ: ມັນແມູ່ນຄວາມ ກະຕູາ່ ຍແລະຫອຍແທ້ໆ ຈາກນົ້ນັ ທັງສອງກໄໍ ດ້ຍກົ ເລີກການແຕງູ່ ງານກັນ. ນັບຕັ້ົງແຕູ່ນ້ົັນມາຕາເວັນແລະດວງເດືອນໄດ້ແຍກອອກຈາກກັນໄປຄົນລະທາງເຖິງປະຈຸບັນນົີ້ ຕາເວັນ ແລະ ເດອື ນອອກຄນົ ລະເທ່ີອື ໃນ 1 ປີ ຕາເວັນ ແລະ ເດືອນກໍໄດ້ພົບກັນ 1 ເທອີ່ື . ຫຼາຍຄນົ ໄດ້ເອນ້ີົ ວູ່າ : ກົບກິນເດືອນຈົນ ເຖງິ ປະຈຸບັນນ.ົີ້ 7

ບດົ ທີ 2 ບາງບດົ ເລື່ີອງໃນວັນນະຄະດີ ພນື້ົ ສບື ເລ່ີືອງ ທ້າວ ຈນັ ທະພານດິ ດິນແດນລ້ານຊ້າງ ເປັນດິນແດນທີ່ຮັົ່ງມີ ແລະ ສວຍງາມ ເຄີຍມີຊ່ືີລືຊາປະກົດໃນປະຫວັດສາດແຫູ່ງຊາດ ລາວເປັນເວລາຊ້ານານ. ນະຄອນຫຼວງຂອງດິນແດນລ້ານຊ້າງໃນສະໄໝໜຶີ່ງເຄີຍມີຊ່ີືວູ່າ ຊຽງດົງ ຊຽງທອງອັນເປັນ ນະຄອນທີ່ອຸດົມສົມບູນດ້ວຍທອງຄໍາ ຄົນລາວຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງກໍເປັນຊາດທີ່ພິລະອາດຫານ, ເຄີຍມີການຕໍ່ສູ້ປກປັກ ຮັກສາ ແລະ ສ້າງບ້ານແປງເມືອງສືບມາຫຼາຍເຊ່ັົນຄົນ. ເຄຍີ ມີເຈົ້າກະສັດສືບລາດຊະວົງຕ່ໍກັນມາຫຼາຍສະໄໝ ຈົນມາ ຮອດສະໄໝຂຸນຊວາ, ຂຸນຍີປາ, ຂຸນວິລິບາ, ຂຸນກັນຮາງ ແລະ ຂຸນລໍເປັນລໍາດັບ. ນະຄອນຫຼວງນ້ີົຈິີ່ງປະກົດມີຊີ່ືວູ່າ: ເມອື ງຊວາລາ້ ນຊ້າງ. ກູ່ອນສະໄໝຂຸນຊວາພຸ້ນ ບໍ່ຮູ້ວູ່າເຫິງນານປານໃດ ຍັງມີກະສັດອົງໜຶີ່ງຊ່ີືວູ່າ ພະຍາຈັນທະພານິດ ເປັນຜທູ້ ່ີມີ ຊລ່ີື ືຊາວາູ່ ເປັນເຈົ້າແຫູ່ງທອງຄາໍ , ປກຄອງບ້ານເມືອງໂດຍສິນທາໍ , ນາໍ ເອາົ ຄວາມຢູ່ເຢັນເປນັ ສຸກມາສໄູ່ ພຟູ່ ້າລາຊະດອນ ເປັນເວລາອນັ ຍາວນານ ໂດຍມີນທິ ານເລ່າົ ສບື ກນັ ມາວູ່າດງົັ່ ນົີ້: “ປາງກູ່ອນຍັງມີກະໄທຊາຍຜູ້ໜ່ຶີງຊືີ່ວູ່າ ຈັນທາ ຢູ່ເມືອງວຽງຈັນເປັນຄົນທາມະດາສາມັນ,ທາມາຫາກິນດ້ວຍ ການຂາຍພູ. ໃນແຕູ່ລະມ້ົືທ້າວໄດ້ຫາບກະຕູ່າພູທູ່ຽວໄປຂາຍໃນທີ່ຕູ່າງໆນອກຈາກຂາຍໃນບໍລິເວນບ້ານແລ້ວຍັງຫາບ ໄປຂາຍໃນໝູ່ບ້ານຕູ່າງໆທີ່ຢູ່ຫາູ່ ງໄກ ໂດຍອາໄສວດັ ແລະ ສາລາວັດເປນັ ບູ່ອນຜັກຜູ່ອນ. ໃນວນັ ໜ່ຶີງເມີື່ອຕາເວັນຄ່ໍາ ແລ້ວ ທ້າວໄດ້ຫາບກວຍພູເຂ້ົາໄປໃນວັດ ແລະ ອາໄສພັກນອນຢູ່ໃນກຸຕິຫຼັງໜຶີ່ງ ໂດຍຄວາມເອົື້ອເຟຶ້ືອຂອງມະຫາ ເຖນຕົນໜີ່ຶງ ໃນຄືນນ້ັົນເວລາຈັນທາພວມນອນຫຼັບ, ມະຫາເຖນຊ້ໍາໄດ້ຍິນສຽງດົນຕີເສບເພງໄຊດັງສະ ໜັົ່ນນັນ ເນືອງຂ້ຶົນໃນທ່ີນ້ັົນ. ມະຫາເຖນຮູ້ສຶກແປກປະຫຼາດໃຈເປັນອັນມາກຈິີ່ງເອົາມືຊຼຸກກວຍພູທີ່ຕ້ົັງຢູ່ຂອກຂ້າງຈັນທາ ຫວງັ ວູ່າຈະປກຸຼ ໃຫຈ້ ັນທາຕນື່ີ ຂຶົ້ນ ເພີອ່ື ພ້ອມກັນຟງັ ສຽງດົນຕີອນັ ມະຫັດສະຈັນນ້ົັນ. ເມ່ີອື ທ້າວຈັນທາຖກື ປຸກຈັງຊ້ນັົ ກໍ ສະດຸ້ງຕືີ່ນຂຶົ້ນດ້ວຍຄວາມຝັນອັນແປກປະຫຼາດ ແຕູ່ພ້ອມກັນນົ້ັນສຽງດົນຕີທີ່ດັງກ້ອງກັງວານຢູ່ຫວູ່າງຢູ່ານ້ົີຊ້ໍາງຽບ ຫາຍໄປ, ມະຫາເຖນເຫັນດັົ່ງນ້ັົນຈີິ່ງລົ້ມຫົວນອນລງົ ອີກໂດຍບໍ່ປາກເວ້ົາປະການໃດ. ສູ່ວນຈັນທາ ເມ່ືີອຕື່ີນຂົ້ຶນແລ້ວ ກໍຮູ້ສຶກສົນໃຈໃນຄວາມຝັນຂອງຕົນເອງ ບາງຄົນກໍເວົ້າວູ່າ “ຄົນຜູ້ນ້ອຍ ພອຍຝັນໃຫຍູ່ຈັກຂາດຄວາມອັບປີຈັງໄຮ ບາງຄົນກໍວູ່າຝັນດີຈະເກີດເປັນຮ້າຍ”ບາງຄົນກໍເວ້ົາວູ່າ ຄໍາຝັນນົ້ີບ່ໍເປັນຕາເພ່ິີງເຊື່ີອລາງຝັນໄດ້ກອດຊູ້ມືນຕາຂ້ົຶນຊ້ໍາ ແມູ່ນ ໝອນ...” ເມ່ືີອເປັນແນວນ້ົັນ ທ້າວຈີິ່ງກັບໄປຫາມະຫາເຖນ ແລະ ໄຫວ້ມະຫາເຖນວູ່າ: ຂ້າແຕູ່ທູ່ານອາຈານ ເອີຍ! ຕູຂ້ານອນຫຼັບໄປໃນຄືນນົັ້ນລວດຝັນວູ່າ ຕົນເປັນຜູ້ມີລິດທານຸພາບປາກຄາບດວງຈັນສອງຕີນຍັນກົງລົດພະ 8

ອາທິດ ບໍ່ຮູ້ວູ່າຈະເປັນນິມິດຮ້າຍດີປະການໃດທູ່ານເອີຍ. ເມີື່ອໄດ້ຟັງຈັນທາແກ້ຄວາມຝັນແປກປະຫຼາດ ປະກອບ ດ້ວຍຕົນເອງກໄໍ ດ້ຍນິ ສຽງດົນຕີເສບງັນໃນຄືນດຽວກນັ ນັົ້ນ. ມະຫາເຖນຈິ່ີງຄດິ ຄະນຶງໃນໃຈວູ່າ ກະໄທທ້າວຜູ້ນ້ົີອາດ ຈະເກີດເປນັ ຜູ້ມບີ ຸນໜັກສັກໃຫຍູ່ແທ້ ຄຶດແລ້ວ ມະຫາເຖນ ຈ່ິີງກູ່າວວູ່າ: ດູລາທູາ່ ນເອຍີ ! ຄໍາຝັນເຫ່ຼົານີເ້ົ ປັນນີລະມິດ ດີ ຝນັ ປະເສີດຫາກຈະເກີດໂຊກໄຊໃນພາຍໜ້າບຢໍ່ ູ່າຊະແລ. ເມີື່ອທາໍ ນາຍຄວາມຝນັ ນນົ້ັ ແລ້ວ ມະຫາເຖນກໍໄດ້ໃຫ້ແນະນໍາຄໍາສົ່ັງສອນແກູທ່ ້າວດວ້ ຍຄວາມຮກັ ແພງ ແລະ ເຊີື່ອຖືຫຼາຍປະການ. ນບັ ແຕູນ່ ັ້ົນມາທາ້ ວກໍປະຕິບັດຕາມຄໍາສົງັ່ ສອນຂອງມະຫາເຖນ ທາໍ ມາຫາກິນດ້ວຍຄວາມດໝຸ ົ່ັນ ພາກພຽນ ແລະ ຊີ່ືສັດສຸຈະລິດຈົນກາຍເປັນພໍ່ຄ້າຜູ້ໜີ່ຶງທ່ີຄົນທັງຫຼາຍເອີ້ົນວູ່າ ພ່ໍຄ້າຂາຍພູເຫດວູ່າໄດ້ເລົ້ີມຕົ້ນຈາກ ການຂາຍພູເປັນຕ້ົນທຶນ. ຢູ່ຕໍ່ມາຈັນທາຈັດຫາເຮືອຄ້າໄດ້ລໍາໜ່ຶີງ ແລ້ວກໍຊັກຊວນເອົາຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະ ມິດສະຫາຍໄດ້ຈໍານວນໜ່ຶີງ ພາກນັ ຖໍເ່ ຮືອຄ້າຈາກວຽງຈັນ ມູຸ່ງໜາ້ ຂົຶ້ນເມອື ທາງເໜອື ຕາມການແນະນາໍ ຂອງມະຫາເຖນ. ໃນເວລາທີ່ຖເໍ່ ຮືອຕາມລໍາຂອງຂ້ົຶນໄປຮອດຜາຕັດແກ້ ແລະ ຜາຕ້ັົງນາຍນັນ້ົ ໄດ້ປະກົດເຫນັ ທອງຄໍາຕິດປາຍ ໄມ້ຖ່ໍຂຶົ້ນມາເປັນກ້ອນໃຫຍູ່ແຕູ່ວູ່າຍ້ອນປະຕິບັດຕາມຄໍາແນະນໍາຂອງມະຫາເຖນຢູ່າງເຄ່ັົງຄັດ ເຫັນທອງຄໍາຕິດປາຍ ໄມ້ຖໍ່ຂ້ົຶນມາເຖິງ 2-3 ເທີ່ືອ ທ້າວຈັນທາກໍບໍ່ເອົາ ຈົນວູ່າພວກບູ່າວເຮືອພາກັນໂອຍຄາງ ແລະ ຕົບເອິກຕີອາງຈົ່ມວູ່າ ເສຍດາຍເດ! ເສຍດາຍ! ໃນຂະນະທີ່ເຫນັ ທ້າວຈັນທາປອູ່ ນກອ້ ນຄາໍ ລົງໃນນາ້ໍ , ເມ່ືອີ ໄດຍ້ ນິ ທຸກຄົນຈົ່ມເສຍດາຍທາ້ ວ ຈ່ິີງກູ່າວວູ່າ: ພວກເຈົ້າທັງຫຼາຍເອີຍ! ຢູ່າເສຍດາຍເທີ້ົນເຮົາຈະໄດ້ພາຍໜ້າພຸ້ນຫຼາຍກວູ່ານີົ້ໝື່ີນຕໍ່ແສນຕໍ່ທີ່ແທ້ດາຍ. ວູ່າແລ້ວກໍພາກັນສືບຕໍ່ຖໍ່ເຮືອຂ້ຶົນເມືອເໜືອຊັກໄຊ້ຈົນຮອດດອນແຫູ່ງໜີ່ຶງຮຽກວູ່າ “ດອນຊາຍຄວາຍຮ້າ” ໄປຮອດ ຫົ້ັນກໍເປັນເວລາຄໍ່າພໍດີ ຈ່ິີງພາກັນຈອດເຮືອໄວ້ທູ່າແລ້ວ ຂົ້ຶນປຸກຕູບແປງຜາມພັກເຊົາຢູ່ທ່ີດອນນ້ົັນ ຕ່ືີນເຊ້ົາມາໄດ້ ເຫັນຊາຍຄົນໜີ່ຶງແບກກ້ອນຫີນລົງມາຫາ. ທ້າວຈັນທາ ໄດ້ຖາມວູ່າ: ດູລາທູ່ານ, ທູ່ານແບກວັດຖຼຸສິີ່ງນົ້ັນມາເຮັດ ຫຍງັ ນົ້ີນາ? ຊາຍຄົນນົນັ້ ຕອບວ່າູ : ຂ້ອຍແບກກ້ອນຫີນອນັ ນົີມ້ າ ກໍເພີອື່ ແລກປ່ຽູ ນເຄ່ີອື ງຄ້າບາງອນັ ຂອງທູາ່ ນທັງຫາຼ ຍ ດາຍ. ເມ່ີືອເຫັນແນວນັ້ົນ ທ້າວຈັນທາ ຈິີ່ງກູ່າວວູ່າ: ອັນທູ່ານແບກມານັ້ົນຕົ້ັງແມູ່ນກ້ອນຄໍາແດງແພງຄໍາມາກແທ້ ດາຍ. ເມື່ີອໄດ້ຍິນດົັ່ງນ້ົັນ ຊາຍຄົນນ້ັົນກໍປງລົງຈາກບູ່າ, ກ້ອນຫີນລັບມີດຝນພ້າກໍກາຍເປັນກ້ອນຄໍາແດງຄູ່າແພງ ມາກມາຍແທ້ດາຍ. ຜູ້ຄົນທີ່ໄດ້ພົບເຫັນຕູ່າງກໍງຶດງ້ໍອັດສະຈັນ ຈິີ່ງພ້ອມກັນຈັດຕ້ົັງພິທີມະໂຫລານທໍາການສະຫຼອງ 7 ວັນ 7 ຄນື ຢາູ່ ງຄຶກຄົື້ນ. ໃນມົື້ວນັ ຖ້ວນ 7 ນົັ້ນທ້າວຈັນທາຈງິີ່ ໄດ້ໃຫ້ຄົນທັງຫຼາຍເກັບເອົາກອ້ ນຄໍາມາກອງໄວເ້ ປັນຊັບ ສົມບັດຂອງບ້ານເມືອງ.ນອກຈາກນົ້ັນກໍແຈກຢາຍໃຫ້ຄົນທັງຫຼາຍຈົນທຸກທ່ົວໜ້າ, ເຫດການອັນໜ້າອັດສະຈັນນົັ້ນ ໄດ້ເປັນຂູ່າວຊູ່າລືພືແພໄປທົ່ວທຸກແຫູ່ງຫົນ,ຝູງຄົນທ່ີຢູ່ແດນໄກທະຍອຍກັນມາເຕົ້າໂຮມກັນເປັນອັນມາກ ແລະພ້ອມ ກັນຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນບຸນຄຸນຂອງຈັນທາພໍ່ຄ້າພູເປັນທີ່ຍ່ີິງ.ເນື່ີອງຈາກວູ່າຝູງຄົນມາເຕົ້າໂຮມກັນຢູ່ໜາແໜ້ນອັົ່ ງອໍ ດັ່ົງນົັ້ນປູ່າດົງພົງໄພແຖວນັ້ົນ ຈ່ີິງຖືກຖາງອອກເພື່ີອສ້າງຫໍຜາສາດລາຊະວັງ ແລະ ເວລາຂຸດດິນລົງເພ່ີືອເອົາເສົາຝັງ ຊໍ້າພັດພົບແຜູ່ນທອງໃນພົື້ນແຜູ່ນດິນເປັນອັນມາກ ດັ່ົງນ້ັົນຫໍຜາສາດຫຼັງນັົ້ນ ຈ່ິີງໄດ້ຖືກໃສູ່ຊືີ່ວູ່າ: ໂລຫະຜາສາດ ຫືຼ ໂຮງຊຽງດງົ ຊຽງທອງ ຕາມນິມິດສອງປະການດັົ່ງກູ່າວ. ເມີື່ອສ້າງສາໍ ເລັດແລວ້ ຈີ່ິງພາກັນເອົາກ້ອນຄາໍ ມາກໍກອງຢອງ ຂ້ຶົນເປັນລາ ຊະບັນລັງ ແລ້ວເຊີນຈັນທາພໍ່ຄ້າຂາຍພູຂຶົ້ນນ່ັົງເທິງກອງຄໍາ ແລະ ທໍາລາຊາພິເສກໃຫ້ເປັນເຈົ້າພະຍາ ປກຄອງເມືອງ. ຂະໜານນາມວູ່າ ພະຍາຈັນທະພານິດ ສະຖິດສຸວັນນະພູມທ່ີລືຊື່ີໂດຍກາຍເປັນນະຄອນຫຼວງກວ້າງ ໃຫຍູ່ ແລະ ສວຍງາມອັນມີນາມວູ່າ ຊຽງດົງຊຽງທອງຕ້ົັງແຕູ່ນ້ົັນມາ. ເມ່ີືອໄດ້ຂ້ົຶນສະເຫວີຍລາດບ້ານເມືອງແລ້ວ ພະຍາຈັນທະພານິດ ກໍບ່ໍໄດ້ປະໝາດມົວເມົາ ໃນຄວາມສຸກສູ່ວນຕົວຂອງພະອົງ, ພະອົງໄດ້ຊົງໄພູ່ຟ້າປະຊາກອນສ້າງ ສາບ້ານເມືອງໃຫ້ຮຸູ່ງເຮືອງຍ່ິີງໆຂົຶນ້ ຈົນດນິ ແດນຊຽງທອງ ໄດກ້ າຍເປນັ ບ້ານຮົັງ່ ເມືອງມສີ ມົ ບນູ ໄປດ້ວຍຊບັ ສິນເງິນຄໍາ 9

ເຂົ້ານໍ້າຊ້ໍາປາໄພູ່ຟ້າປະຊາກອນກໍໄດ້ແຕູ່ຄວາມຍົກຍ້ອງ ແລະ ຢູ່ເຢັນເປັນສຸກເປັນສຸກເປັນເວລາເຫິງນານ. ເມ່ືີອອາຍຸ ສງັ ຂານແຫງູ່ ຕນົ ເຖົາ້ ແກແູ່ ລວ້ ພະຍາຈນັ ທະພານດິ ຈິີ່ງເຫັນວ່າູ ຕົນເອງຈະບຕ່ໍ ້ົັງທູ່ຽງຖາວອນຕໍ່ໄປພາຍໜ້າບ້ານເມືອງກໍ ຈັກມີການຜນັ ແປໄປຕາມຍກຸ ຕາມສະໄໝ ອາດຈະເກດີ ໂພຍໄພດວ້ ຍທາໍ ມະຊາດ ແລະ ສງົ ຄາມ. ຖາ້ ຫາກບໍມ່ ວີ ິທປີ ກ ປັກຮັກສາໄວ້ດີ ຊັບສມົ ບັດເຂົ້າຂອງທ່ສີ ະສົມໄວເ້ ປນັ ອັນມາກກໍຈະຖືກຈິບຫາຍສາບສນູ ໄປ ແລະ ລູກຫຼານຜສູ້ ືບເຊືົ້ອ ສະກຸນກໍຈກັ ຊິໄດຮ້ ບັ ຄວາມທຸກຍາກອຶດຢາກ. ເມ່ີອື ຄິດດັງ່ົ ນົ້ັນແລ້ວ ພະຍາຈນັ ທະພານິດ ຈີິ່ງໄດ້ລະດົມໄພູພ່ ົນຂົນເອາົ ຊັບສົມບດັ ເຂ້ົາຂອງເງນິ ຄໍາ ເປັນໂກດ ເປັນແສນໆເຂົ້າໃສູ່ກັນໄວສ້ າງໃຫຍູ່ໃນຖ້ໍາພູຊວງນ້ອຍ ແລະ ພູຊວງຫຼວງ ແລ້ວກແໍ ປງຮ່າູ ວຕູ່າວຍົນຫ້າງຕັນໄວ້ແຈບ ຈາກນນ້ົັ ກປໍ ້ນຶັ ຮບູ ນົກຍາງຢນື ຊງົ ເຊາົ ຫງູວ່ ມເຫງາົ ຢູທ່ ີນ່ ນົ້ັ . ຫງັຼ ຈາກພະຍາຈັນທະພານິດ ໄດ້ມ້ຽນຊັບສົມບັດໄວ້ດີແລວ້ ຢູ່ຕໍ່ມາພະຍາກໝໍ ົດອາຍຸສັງຂານຂອງຕົນ. ເຖົ້າ ແກູ່ບູຮານເຄີຍກວູ່າໄວ້ວູ່າ ການທ່ີພະຍາຈັນທະພານິດໄດ້ປະດິດປນຶ້ັ ຮບູ ນົກຍາງຊົບເຊົາຫງູ່ວມເຫງົາໝາຍໄວ້ປາກຖ້ໍາ ນ້ັນົ ເພີ່ືອຈະໃຫ້ຄົນຜູ້ມີປັນຍາສິນທໍາສືບຮູ້ ເຫັນບູ່ອນຝງັ ຊັບສມົ ບດັ ໃນເມ່ີືອເວລາຜູ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ. ອີກປະມານໜ່ຶີ ງເພອ່ີື ຈະໃຫບ້ ັນດາຜມູ້ ີປັນຍາແກ້ໄຂບັນຫາ 12 ຂໍ້ ອັນມີໃນນິທານນົກຍາງຊ່ວີື ູ່າ: ກິຍໂຸ ຊກໃນປາງກ່ອູ ນໃຫ້ສລຸ ຸລູ່ວງ ໄປເພີື່ອໃຫ້ເປັນປະໂຫຍດໃນການຕົກແຕູ່ງວຽກບ້ານການເມືອງ. ແຕູ່ວູ່າເມີ່ືອໃດຫາກຍັງບ່ໍທັນເຖິງຍຸກສະໄໝ ແລະ ແກ້ໄຂບັນຫານົກຍາງຍັງບ່ໍທັນຕົກແຕກ, ຄົນເຮົາກໍບໍ່ສາມາດເຫັນນົກຍາງ ແລະ ຄົ້ນພົບຂຸມທ່ີພະຍາຈັນທະພາ ນິດ ຝງັ ໄວ້ນັ້ົນໄດ,້ ບັນຫານົກຍາງ 12 ຂ້ໍມດີ ັົງ່ ນົີ້: 1) ນກົ ຍາງເອຍີ ! ເປນັ ສງັ ເຈົ້າບໍ່ກອກ ? ຂ້ອຍບກ່ໍ ອກຍ້ອນປາບໍບ່ ້ອນ 2) ປາເອຍີ ເປນັ ສງັ ເຈົ້າບບໍ່ ອ້ ນ ? ຂອ້ ຍບໍ່ບອ້ ນຍ້ອນຫຍາ້ ໄຊຮກົ 3) ຫຍາ້ ໄຊເອີຍເປັນຫຍັງຈິ່ງີ ຮກົ ? ຂ້ອຍຮກົ ຍອ້ ນງົວບກ່ໍ ັດ 4) ງົວເອີຍເປນັ ຫຍັງບກໍ່ ດັ ? ຂ້ອຍບໍ່ກັດຍອ້ ນເຈາ້ົ ຂອງບໍ່ປ່ອູ ຍ 5) ເຈົ້າຂອງເອຍີ ເປນັ ຫຍງັ ບ່ປໍ ູ່ອຍງວົ ? ຍອ້ ນຂອ້ ຍຍງັ ແສບທອ້ ງຫິວເຂາົ້ 6) ທ້ອງເອີຍເປັນຫຍັງຈງິ່ີ ແສບ ? ຂອ້ ຍແສບທ້ອງຍອ້ ນເຂາ້ົ ບໍສ່ ກຸ 7) ເຂົາ້ ເອຍີ ເປນັ ຫຍງັ ບໍ່ສຸກ ? ບ່ໍສກຸ ແລ້ວຍອ້ ນໄຟບໍລ່ ກຸ 8) ໄຟເອີຍເປັນຫຍງັ ບໍລ່ ຸກ ? ຂ້ອຍບລໍ່ ຸກຍອ້ ນຟນື ຊູ່ຼມຸ 9) ຟນື ເອຍີ ເປນັ ຫຍັງຈີິງ່ ຊມຸູ່ຼ ? ຊູຸຼ່ມແທ້ຍ້ອນຝນຕົກຮາໍ 10) ຝນເອີຍເປັນຫຍງັ ຈງິ່ີ ຕກົ ຮາໍ ? ຍ້ອນກບົ ຂຽດຮອ້ ງຫາຼ ຍ 11) ກບົ ຂຽດເອີຍເປັນຫຍັງຈິີງ່ ຮ້ອງ ? ຮອ້ ງແທ້ຍອ້ ນງໄູ ລູ່ກັດ 12) ງເູ ອີຍເປນັ ຫຍງັ ຈງ່ິີ ໄລູກ່ ັດກົບຂຽດ ? ບັນຫານົກຍາງທັງ 12 ຂໍ້ ດັ່ົງກູ່າວນ້ົັນ ເປັນບັນຫາພົວພັນເຊີ່ິງກັນ ແລະ ກັນຢູ່າງແໜ້ນແຟນ ແລະ ບັນຫາ ສດຸ ທ້າຍໄດ້ແກູ່ງູ ບັນຫານກັ ປາດອາຈານແຕູ່ເກົາ່ ກູ່ອນເຄຍີ ມີການຄົນ້ ຄວາ້ ແລະ ອະທິບາຍກັນມາແລວ້ ເປນັ ອັນມາກ ແຕູ່ບໍ່ທັນສາມາດຈັດການແກ້ໄຂບັນຫານ້ົັນ ໃຫ້ຕົກແຕກກັນໄປຢູ່າງເປັນຕົວຈິງໄດ້. ດ່ົັງນ້ົັນ ພະຍາຈັນທະພານິດ ຜູ້ ຄິດກວ້າງມອງໄກຈິີ່ງປຶ້ັນແຕູ່ງຮູບນົກຍາງໄວ້ ເປັນສັນຍາລັກໝາຍໄວ້ ເມີ່ືອໃດຫາກເຖິງຍຸກສະໄໝ ແລະ ຄົນເຮົາກໍ ແກ້ໄຂບັນຫານົກຍາງຕົກແຕກໄປແລ້ວ, ເມື່ີອນັົ້ນຮູບນົກຍາງກໍຈະປະກົດແກູ່ສາຍຕາຄົນທັງຫຼາຍ ແລ້ວຄົນຜູ້ມີສິນ ທໍາ ແລະ ມີສະຕິປນັ ຍາທັງຫຼາຍກໍຈະສາມາດຄົ້ນພົບ ແລະ ນໍາເອົາຊັບສົມບັດເຂົ້າຂອງເງິນຄໍາ ທີ່ພະຍາຈັນທະພານິດ ຝັງໄວ້ໃນພືົ້ນດິນນັ້ົນອອກມາໃຊ້ໃຫ້ເປັນປະໂຫຍດໃນການປັບປຸງຊາດໃຫ້ເຂ້ັົມແຂງ ສ້າງແປງບ້ານເມືອງໃຫ້ຮູຸ່ງ ເຫຼືອງງາມສມົ ຕາມຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນຊງົ ເປນັ ຫູ່ວງເປັນໄຍນາໍ ລກູ ຫາຼ ນເຫັນຼ ຫອ້ຼ ນຜູສ້ ືບເຊົື້ອຕະກນຸ ລາວ. 10

ເນື້ົອໃນເລ່ີືອງ “ທາ້ ວຈນັ ທະພານດິ ” ບົດເລ່ືີອງ “ທ້າວຈັນທະພານິດ” ເປັນບົດເລ່ີືອງໜ່ຶີງທີ່ສູ່ອງແສງເຖິງໄລຍະການຂະຫຍາຍຕົວຂອງສັງຄົມ ລາວ. ມີເນືົ້ອໃນຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນທ້າວຈັນທະພານິດທີ່ໄດ້ມີຄຸນງາມຄວາມດີໃນການປະກອບສູ່ວນສ້າງເມືອງຊຽງ ດງົ ຊຽງທອງໃນໄລຍະກູ່ອນທີ່ຊົນເຜົ່າໄທລາວລົງມາຮອດ. ບົດເລີ່ືອງນີົ້ ຍັງໄດ້ສູ່ອງແສງໃຫ້ເຫັນສັງຄົມລາວເຮົາ ສະ ໄໝນົັ້ນແມູ່ນໄດມ້ ີການຂະຫຍາຍຕົວຢໃູ່ ນລະດັບສງູ ສມົ ຄວນໂດຍສະເພາະແມູນ່ ນບັ ແຕູ່ເມອື ງວຽງຈັນລົງໄປທາງໃຕ້, ການຄ້າຂາຍແລະແລກປຽູ່ ນສນິ ຄາ້ ເຊ່ິີງກັນແລະກນັ ກາຍເປນັ ຄວາມຮຽກຮ້ອງຕອ້ ງການຂອງສັງຄມົ ໄລຍະນົ້ນັ . ພ້ອມນ້ົັນ, ເລີື່ອງດົັ່ງກູ່າວ ຍັງມີເນົື້ອໃນສູ່ອງແສງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສວຍງາມ ແລະ ອຸດົມຮ່ັົງມີທາງດ້ານ ຊັບພະຍາກອນທໍາມະຊາດຂອງເມືອງຊຽງດົງຊຽງທອງໃນເມືີ່ອກູ່ອນອນັ ເປັນການດງຶ ດດູ ແລະເຕົ້າໂຮມຄວາມສາມັກ ຄີບັນດາເຜ່ົາຊົນ ແລະຈຸ້ມເຈົ້ືອເຊ້ົືອສາຍອີື່ນໆເຂົ້າມາດໍາລົງຊີວິດພ້ອມກັບບັນດາເຜົ່າທ່ີດໍາລົງຊີວິດຢູ່ຖີ່ິນເດີມ ໄດ້ ພ້ອມກັນສ້າງສາພັດທະນາບ້ານເມືອງໃນຄາວນ້ັົນ, ທ້າວຈນັ ທະພານິດໄດ້ຖືກຍົກຍ້ອງໃຫ້ເປັນກະສັດລາວອົງທັງອິດ ໃນພ້ົືນສືບຂອງລາວເຮົາທີ່ໄດ້ສ້າງຄຸນງາມຄວາມດີຕໍ່ຊາວບ້ານຊາວເມືອງ ແລະເປັນບຸກຄົນໜຶີ່ງທີ່ປະກອບສູ່ວນອັນ ໃຫຍຫູ່ ວຼ ງໃນການສ້າງເມືອງຊຽງດົງຊຽງທອງໃນສະໄໝດກຶ ດໍາບນັ . ເລີື່ອງຂນຸ ບຣໍ ມົ ຣາຊາທຣິ າດ ຕາໍ ນານສະບບັ ທີ 1 ຕາໍ ນານຂນຸ ບໍຣມົ ຣາຊາທິຣາຊ (ພງົ ສາວະດານເມອື ງລ້ານຊ້າງ) ຮບີ ໂຮມໂດຍ: ສລີ າ ວຣິ ະວງົ ແລະ ນວນ ອຸເທນສກັ ດາ ພິມຕາມສະບັບເດີມຂອງກະຊວງກໍາມະການທີ່ພິມອອກໃນ ເດືອພະຈິກ ພ.ສ 2510 (ຄ.ສ 1967) ໂດຍ ຮກັ ສາການສະກົດຕາມເດີມໄວ້ ທັງນ້ົີເພີື່ອໃຫ້ນັກຄ້ນົ ຄວາ້ ດ້ານພາສາສາດ ມີຂໍ້ສະດວກ ຫຼື ຮູ່ອງຮອຍເພືອີ່ ສືບຄົ້ນຫາ ທີ່ມາຂອງຫາຼ ຍໆຄາໍ ສບັ ໃນອນັ ທີ່ຈະຊອກຮູ້ຄວາມໝາຍທຊີ່ ັດເຈນໃນຂົນັ້ ຕໄໍ່ ປ. ອຸທິນ ບນຸ ຍາວງົ : ກວດກາທຽບຄຽງຕົ້ນສະບບັ ສາລະບານ ຄໍາຊີົ້ແຈງຂອງຜຮູ້ ຽບຮຽງ ຂໍ້ຄວາມເບື້ອົ ງຕົນ້ ຂຸນບໍຣມົ ລົງມາຕັົ້ງເມອື ງແຖນ ຂນຸ ລລໍ ົງມາຕົງັ້ ເມອື ງຊວາ ເຈົ້າຟ້າງມ່ຼຸູ ຖືກຂັບໜຈີ າກເມືອງ ເຈົ້າຟ້າງຸູຼ່ມຕໄີ ດເ້ ມືອງຕ່າູ ງໆ ຂຶົນ້ ໄປຊຽງແສນ 11

ເຈ້ົາຟ້າງຼູ່ມຸ ລງົ ມາຕີວຽງຈັນ ເຈາ້ົ ຟ້າງຸຼູ່ມໄປຣບົ ອະຍທຸ ະຍາ ທໍາການສະຫອຼ ງໄຊຍາພເິ ສກຢູວ່ ຽງຈັນ ນາໍ ເອາົ ພທຸ ສາສນາມຈາກຂເມນ ຄາໍ ຊແີ້ົ ຈງ (ໃນການພມິ ເທອີ່ື ທາໍ ອດິ ເດອື ນພະຈກິ ຄ.ສ 1967) ໜງັ ສືນິທານຂຸນບໍຣົມຣາຊາທິຣາຊ ເປັນໜັງສືປະຫວດັ ສາດລາວສະບບັ ດ້ງົັ ເດມີ ໜັງສືພົງສາວະດານລາວທຸກ ສະບັບ ທ່ີມີຜູ້ແຕູ່ງຂ້ົຶນເປັນພາສາຝຣົ່ັງເສດກດໍ ີ, ພາສາໄທກໍດີ ຫຼື ພາສາລາວເອງກໍດີ ລ້ວນແຕູ່ເກັບເອົາຂໍ້ຄວາມຈາກ ໜັງສືນິທານຂຸນບໍຣົມນີົ້ ສັງເກດເຫນັ ວູ່າມີຜແູ້ ຕູ່ງສບື ຕກໍ່ ນັ ມາແຕູ່ບຮູ ານນະການຫຼາຍເທີື່ອ ກໍເບ່ິີງວູ່າຢາູ່ ງນອ້ ຍກໍຄງົ ມີ ມາແລ້ວເຖິງ 5 ເທີອື່ ຄ:ື ເທີື່ອທີໜຶ່ີງ ຫືຼ ສະບັບທີ 1: ແຕູ່ງໃນສະໄໝຂອງເຈົ້າວິຊຸຼນນະລາດ ເມ່ືີອປະມານ ພ.ສ 2026 (ຄ.ສ 1483) ຜູ້ແຕູ່ງແມູ່ນ ພຣະມະຫາເທພຫຼວງ ກັບ ພຣະມະຫາມຸງຄຸນສິທທິ ຢູ່ວັດວິຊຸຼນມະຫາວິຫານ ພ້ອມດ້ວຍພະເຈ້ົາວິຊຼຸນ ນະລາດເອງ ແລະ ເສນາຂາ້ ລາຊະການ ດ່ງົັ ມຄີ ວາມກາູ່ ວໄວ້ໃນຕອນສຸດທາ້ ຍຂອງນິທານຂຸນບຣໍ ມົ ຜກູ ນວົ້ີ ູ່າ: “ຕໍານານຂນຸ ບຣໍ ົມອນັ ນົ້ີ ພຣະມະຫາເທພຫວຼ ງເຈາ້ົ ອັນເປນັ ທັມມະເສນາເຈົ້າຕົນພຢີ່ ູວ່ ດັ ວຊິ ຸລຼ ທັງມະຫາມຸຼງ ຄຸນສິທທິເຈົ້າ ຕົນເປັນທໍາມະເສນາເຈ້ົາຕົນນ້ອງ ທັງເຈົ້າແຜູ່ນດິນ ແລະ ເສນາທັງຫຼາຍພ້ອມກັນແປງໄວ້ໃຫ້ເປັນໄປ ຕາບຕເໍ່ ທົາ້ 5 ພັນວສັ ສາ” ດ່ົັງນ:ົ້ີ ໜັງສືນິທານຂຸນບໍຣົມສະບັບພຣະມະຫາເທພຫຼວງແຕູ່ງນ້ົີ ມີຂ້ໍຄວາມສຸດລົງພຽງສະໄໝຂອງພະເຈົ້າວິຊຸຼນນະ ລາດນັນ້ົ ເອງ (ຄືສະບັບທ່ີພິມນ)ົ້ີ . ເທື່ີອທີສອງ ຫືຼ ສະບັບທີ 2: ຄົງແຕູ່ງໃນສະໄໝຂອງພະຍາແສນສຸລິນ ເປັນເຈ້ົາແຜູ່ນດິນໃນນະຄອນວຽງຈັນ ລຸນຫຼັງ ພະເຈົ້າໄຊຍະເສດຖາທິລາດ ສະຫວັນນະຄົດແລ້ວ (ປະມານ ພ.ສ 2110 ຄ.ສ 1567) ຜູ້ແຕູ່ງແມູ່ນ ພະອະ ຣິຍະວັງໂສ. ໜັງສືສະບບັ ນີົ້ ມີຂໍຄ້ ວາມສຸດລງົ ໃນສະໄໝຂອງພະຍາແສນສຸລນິ ເປັນເຈົາ້ ແຜນູ່ ດິນນ້ນັົ ເອງ ດັົງ່ ມີກ່າູ ວຢູ່ ໃນຕອນສຸດທາ້ ຍຂອງໜັງສືຜກູ ນວ້ີົ ູ່າ: “ທັງຫຼາຍຈີ່ິງໃຫ້ພະຍາແສນຮັກສາເມືອງໄດ້ປີໜ່ີຶງ ພະຍາແສນຈະເປັນເຈົ້າແຜູ່ນດິນ ພະຍາຈັນຄັດຄ້ານ ພະຍາ ແສນຈີ່ິງຂ້າພະຍາຈັນເສຍ ລວດເປັນເຈ້ົາແຜູ່ນດິນຫັົ້ນແລ້ວ ໜັງສືຂຸນບໍລົມລາຊາທິລາດ ເຈ້ົາຜູ້ມີບຸນຫາກໄດ້ແຕ້ມ ໄດ້ຂຽນໄວສ້ ືບໆມາຫຼາຍຊາດຫຼາຍເຊົ່ັນ ຕົ້ງັ ແຕູນ່ ີົ້ເມອື ໜ້ານກັ ປາດເຈົາ້ ທັງຫາຼ ຍຜູ້ໃດມັກໄຄູ່ຕ່ີືມໄຄູ່ແຖມສືບຕແໍ່ ຕູ່ນໄີ້ົ ປ ໃຫ້ກວ້າງໃຫ້ຂວາງກຈໍ ງົ່ ໃຫ້ຕື່ີມໃຫ້ແປງຕາມແຕຫູ່ ຫູ ຼ້າຕາເຫັນນັນ້ົ ເຖນົີ້ ແຜູ່ນດິນນົບ້ີ ໍ່ມຕີ ໍານານໃຫ້ແປງສືບຕໄໍ່ ປເຖນ້ົີ ” ດັງົ່ ນ.້ົີ ຂໍ້ຄວາມໃນປະໂຫຍກສຸດທ້າຍທີ່ວູ່າ “ແຜ່ນູ ດິນນບົີ້ ໍ່ມີຕໍານານ ໃຫ້ແປງສືບຕໍ່ໄປເຖົີ້ນ” ນົີ້ສະແດງວູ່າ ແມູ່ນສະ ໄໝຂອງພະຍາແສນສລຸ ິນ ນົັ້ນເອງ ພະອະລິຍະວັງໂສ ຜູ້ແຕູ່ງຕໍານານບໍ່ຫານເວົ້າຄວາມເປັນໄປຂອງບ້ານເມືອງໃນສະ ໄໝນົນັ້ ໄດ້ ເພາະຍງັ ເປັນປັດຈຸບັນຢູ່ ທັງຢ້ານຈະເປນັ ການຜດິ ພະລາຊະອາຍາດວ້ ຍ ຈີິ່ງໄດກ້ ູ່າວໄວ້ຢູາ່ ງນົນັ້ . ເທ່ີືອທີສາມ ຫືຼ ສະບັບທີ 3: ມີຂໍ້ຄວາມມາສຸດລົງໃນສະໄໝຂອງພະຍາໝູ່ອມແກ້ວຂຶົ້ນສະເຫວີຍລາຊະ ສມົ ບັດ ເມີ່ອື ຈຸລສັກຣາຊ 989 (ພ.ສ 170 ຄ.ສ 1627) ບ່ໍຮູ້ຜແູ້ ຕງູ່ ຈະແມູນ່ ໃຜ. 12

ເທ່ືີອທີສີ່ ຫືຼ ສະບັບທີ 4: ຄົງແຕູ່ງຂຶ້ົນໃນສະໄໝຂອງພຣະໄຊຍະວົງຄ໌ເວ້ (ພຣະໄຊຍະ ເຊດຖາທິຣາຊທີ 2) ໃນລະຫວູ່າງຈຸລສກັ ຣຊ 1067-1070 (ພ.ສ 2248-2251, ຄ.ສ 1705-1708) ຜູ້ແຕງູ່ ຈະແມູ່ນໃຜຍັງບໍ່ຄັກແນູ່ ຫືຼ ອາດຈະແມນູ່ ເພຍສີສຸທາຊນິ າລັງການ ຜູ້ຮກັ ສາພຣະ ບາງກໍໄດ.້ ເພາະມີຂ້ໍຄວາມກາູ່ ວໄວ້ໃນຕອນທ້າຍຂອງໜງັ ສື ສະບບັ ນວ້ີົ ູ່າ: “ບັດນ້ີົ ເຮົາຍັງມກັ ໃຫ້ແປງຕາໍ ນານເມອື ງທງັ 5 ຫວົ ເສິກ ທັງເມືອງກອງ (ພອງ) ເມືອງພົວ ທງັ ຕາໍ ນານເມອື ງ ແສນ ເມືອງນະຄອນທັງຕີນແທນ ຕີນຊຽງຊຽງກາງ ແດນດິນ ແລະ ຂອບດູ່ານທັງມວນ. ໃຫ້ແຈ້ງດີຫຼີແລ ຜູ້ໃດຈັກ ເປນັ ຂືີ່ເມືອງ ຕາເມອື ງ ເປນັ ເອກ ເປນັ ທ້າຍເມືອງ ໃຫ້ຫຼງິ ຫາແຕູ່ເຄົ້າ ເທ້ົາເຖງິ ປາຍແລ້ວ ແລະ ແປງໄວ້ເຖ້ນີົ . ສັກຣາຊ ໄດ້ 67 ຕົວ (ຈ.ສ 1067) ເດອື ນສາມເພັງວັນ 4 ຍາມແຖໃກ້ທູຽ່ ງໂສັພພນັ ຍພູ ຣະບາງເຈົາ້ ສະເດດັ ຈາກວິຊຸຼລມະຫາ ສະຖານ ໄປເຂົ້າເຮືອທາູ່ ເມືອງຮອດຈນັ ທະບູຣີ ເດືອນ 4 ແຮມ 4 ຄໍ່າ ວັນອັງຄານ ຍາມທູຽ່ ງ ວັນຣາທນາເມອື ງສວູ່ ັດ ປູາ່ ສັກຫຼວງ ສັກຣາຊ 70 (ຈ.ສ 107) ເດືອນ 9 ຂົ້ຶນ 4 ຄາ່ໍ ວັນເສົາ ຍາມກອງງາຍ ມ້ົືກັດເຮ້ົາ ພຣະເກສາທາຕເຈ້ົາ ສະເດັດມາເມຕຕາ ເພັຽສີສຸທາຊິນາລງັ ກາຣຜົວເມັຽຢູ່ໃນຖົງເປ້ງອັນເອົາເມືອໄວ້ເທິງຫົວນອນບູ່ອນຮັກສາພຣະບາງຢູ່ ວັດປູ່າສັກຫຼວງ ເພັຽສີສຸາ ໄຊ້ຖົງເອົາເງິນຊົື້ຂັນທອງຍົກຈົວເປັນພຣະຈີິ່ງເຫັນ ແລ້ວເອົາເມືອຊ້ອງໜ້າອັດຄະວໍຣະ ຣາຊຄຣູເຈ້ົາໂຮງຄໍາ ຍາມກອງແລງຟ້າລົ່ັນເທິງຫົວບາດໜີຶ່ງ ຈີິ່ງເອົາອູບແກ້ວໃສູ່ເກສາທາດ ເອົາຄອບແກ້ວໃສູ່ ແລະ ຖວ້ ຍແກ້ວໃສູ່ອີກ ຍາມຄໍ່າຈ່ິີງນໍາເມືອໄວທ້ ່ີພຣະບາງ ໄດ້ສອງຄືນຈ່ີິງນໍາໄປຫາຣາຊຄຣູເຈ້ົາທີ່ວດັ ຈັນ ໄດ້ສອງຄນື ຣາ ຊຄຣູເຈົ້າວັດຈັນ ແລະ ເພຍສີສທຸ າ ຈ່ີິງນໍາເມືອງຖວາຍພຣະໄຊຍະເຊດຖາທັມມິກະຣາຊເຈ້ົາ ພຣະອົງສກັ ກາຣະ ແລ້ວ ໃຫ້ນໍາຄືນມາໄວ້ນໍາພຣະບາງ ແລ້ວແຜູ່ຄໍາໄດ້ 8 ບາດນາກເບັົ້ຽ 1 ຕີຮູບພຣະເຈດີໃສູ່ເກສາທາດໄວ້ກັບພຣະບາງເຈົ້າ ຫ້ັົນແລ ດງົ່ັ ນົີ້: ເທີ່ືອທີຫ້າຫຼືສະບັບທີ 5: ກູ່າວຂໍ້ຄວາມມາແຕູ່ຕົ້ນແລ້ວມາສຸດລົງໃນສະໄໝຂອງພຣະເຈ້ົາມັນທາຕຸຣາຊແຫູ່ງ ນະຄອນຫຼວງພະບາງອັນເປັນສະໄໝທີ່ອານາຈັກລາວທັງ 3 ເສຍໃຫ້ແກູ່ປະເທດໄທແລ້ວ, ຜູ້ແຕູ່ງໜັງສືນິທານຂຸນ ບໍຣົມສະບັບທີ 5 ແມູ່ນຫົວພັນເມືອງບູນແຕູ່ງຢູ່ທູ່າເມືອງເພັດໄຊ (ພິໄຊ) ເມືີ່ອຈຸລສັກຣາຊໄດ້ 18 ຕົວ (ຈ.ສ 1218) ດົ່ງັ ມີຂໍຄ້ ວາມກ່າູ ວໄວ້ໃນຕອນທາ້ ຍຂອງໜັງສືຜູກນີວົ້ ່າູ ດງັ່ົ ນົີ້: “ສັກຣາຊໄດ້ 18 ຕົວປີເມີງໃຄ້ເດືອນຍີ່ອອກໃໝູ່ 2 ຄ່ໍາຫົວພັນເມືອງບູນຣິຈນາໃນທູ່າເມືອງເພັຊໄຊໄວ້ກັນ ໂລກແລ” ຕໍ່ຈາກທ້າຍຂໍ້ຄວາມນ້ົີມາອີກກໍມີຈົດໝາຍເຫດຫຍໍ້ບອກເຫດການຕັົ້ງແຕູ່ສະໄໝຂອງພຣະເຈົ້າສຸຣິຍະວົງສາ ທັມມິກະຣາຊສະຫວັນນະຄົດປີຈຸລສັກຣາຊ 1057 ເປັນຕົ້ນມາຈົນເຖິງ ຈຸລສັກຣາຊ 1209 ເຊີ່ິງໃນປີນ້ີົວູ່າ “ໄທ- ລາວ, ຍວນຂນ້ົຶ ຕີເມືອງພວນໄດອ້ າດຍາເມອື ງພວນໄປຢູ່ບາງກອກ” ດັ່ົງນ.ົ້ີ ໜັງສືຂຸນບໍຣົມທັງ 8 ສະບັບທີ່ກາູ່ ວມານົ້ີສະບັບທ່ີພຣະມະຫາເທພຫຼວງແຕູ່ງອັນເປັນສະບັບເດມີ ຫຼື ສະບັບທີ 1 ແລະ ສະບັບຂອງພຣະອະຣິຍະວັງໂສແຕູ່ງອັນເປັນສະບັບທີ 2 ນັ້ົນມີຂໍ້ຄວາມຕູ່າງຈາກສະບັບອ່ີືນໆຫຼາຍໃນຕອນ ຂອງພຣະເຈ້ົາຟາ້ ງມູຸ່ຼ ດງ່ົັ ຈະຂນໍ ໍາມາກູ່າວສູ່ຟງັ ຈກັ ສອງສາມຕອນຕໍ່ໄປນົ້ີ. 1. ຕອນພຣະເຈົ້າຟາ້ ງູຸ່ຼມຖກື ຂັບໜີກາູ່ ວໄວ້ດົັ່ງນີ້ົ: ເຂາົ ຈິີ່ງເອາົ ຍາຫຼວງໂງມູ່ ມາເປນັ ເຈ້ົາແຜນູ່ ດິນມີລູກ 9 ຄນົ ຜູ້ 13

ຍິງ 4 ລູກ 9 ຄົນນົີ້ເຮົາບ່ໍຈາກູ່ອນແລູ່ເຮົາທ່ໍຈັກຈາຜູ້ກິນເມືອງແທນຫຼວງໂງມູ່ ແລເຂົາຈີິ່ງເອົາຍາຄໍາຮຽວ (ທ່ີຈິງແມູ່ນ ຟ້າງ້ຽວ) ຜູ້ເປັນອ້າຍມາເປັນເຈ້ົາແຜູ່ນດິນ ພະຍາຄໍາຮຽວມີລູກ 4 ຄົນ, ຜູ້ຍິງສອງຜູ້ຊາຍສອງຜູ້ນ້ອງຫຼ້ານ້ັົນມີແຂ້ວ ອອກ 33 ເຫມ້ຼົັ ແຕູ່ໃນທ້ອງອອກມາເສນາທັງຫາຼ ຍວາູ່ ເຂັດຂວາງຈັກແພບ້ າ້ ນແພເ້ ມອື ງວ່າູ ດົັງ່ ນ້ັນົ ເຂາົ ຈງິີ່ ເອາົ ໃສແູ່ ພໄຫຼ ເສຍເອາົ ຂ້ອຍລຽ້ ງທງັ ມວນໃສູ່ແພໄປດອມ” ດົງັ່ ນ.ົ້ີ 2. ຕອນຈະຄືນມາຈາກເມືອງຂະເໝນກູ່າວໄວວ້ າູ່ : “ນັບແຕູໃ່ ຫຍູມ່ າໄດ້ 3 ປໄີ ຫຼເສຍປີໜຶີງ່ ຈີ່ງິ ມາຮອດທາູ່ ພຣະສະມັນພຣະລ້ຽງໄວ້ສາມປີພຣະຍານະຄອນຈີິ່ງເອົາເມືອລ້ຽງໄດ້ 7 ປີທັງມວນເປັນ 17 ປີພຣະຍານະຄອນຈ່ິີງໃຫ້ ລກູ ສາວໄດ້ 2 ປີພຣະຍານະຄອນຈີິ່ງເອາົ ໝໍຫູຣາທງັ ມວນມາດຊູ າຕາແລະນັກຂັດຕະຣຶກເມືອງລາ້ ນຊ້າງໝໍຈີິ່ງທວາຍວູ່າ ພໍເ່ ຈົ້ານ້ົີແມູ່ເຈົາ້ ນຕ້ົີ າຍແລວ້ ເຂົາຈ່ິງີ ເອາົ ອາວເຈົ້າເປັນເຈົ້າແຜນູ່ ດນິ ທີຊ່ ຽງດງົ ຊຽງທອງແທນແລພຣະນານະຄອນຫວຼ ງຈິ່ີງ ວູ່າເຮົາຈກັ ແຕູ່ງຣພິ ົນເມອື ຄ້ໍາຄົງປກູ ແປງຍງັ ຈັກໄດເ້ ປັນເຈ້ົາແຜນູ່ ດິນທ່ີຊຽງທອງບໍ່ຈາໝທໍ ັງຫາຼ ຍຈງິີ່ ວູ່າຢູ່າວູ່າໄດແ້ ຕູຊ່ ຽງ ດົງຊຽງທອງເຖ້ົີນຍັງຈັກໄດ້ເມືອງໂຍທິຍາອະຍຸທຍາທັງເມືອງພິງຊຽງໃໝູ່ທັງເມືອງລ້ືົເມືອງເຂີນທັງເມືອງຈຸລນີຟາກ ນາ້ໍ ແທມາພ້ົີ” ດ່ງົັ ນ.ົ້ີ 3. ຕອນມາເຖງິ ຫຼວງພະບາງກູ່າວໄວວ້ າູ່ : “ແຕູ່ນົ້ນັ ພຣະຍາຟາ້ ລູ່ອງມາຮອດສົບອູຫັນົ້ ເຈາົ້ ຟາ້ ຄໍາຮຽວຜູເ້ ປັນ ອາວນ້ອງພພໍ່ ຣະຍາຟາ້ ພໍພ່ ຣະຍາຟາ້ ຕາຍເສຍເຂາົ ຈງ່ີິ ເອົາມນັ ເປນັ ເຈ້າົ ແຜູ່ນດິນແທນມັນມລີ ູກຍິງສອງຄົນລູກຊາຍບໍ່ ມມີ ັນກຮໍ ູ້ວູ່າ ພຣະຍາຟ້າ ລູອ່ ງມາຮອດສົບອູ ມນັ ກໍຢ້ານພຣະຍາຟ້າຂ້າ ເຂາົ ທັງສອງຜວົ ເມຍລວດກິນສານຕາຍທັງສອງ ຫ້ົັນແລ” ດົ່ັງນ.ົີ້ 4. ຕອນຂນ້ົຶ ໄປຕີເມອື ງທາງເໜອື ກູາ່ ວໄວ້ວູ່າ: “ພຣະຍາຟາ້ ຂົ້ຶນເມືອຮອດທູ່າຫົວເຮືອເມອື ງເຫອຼື ກຫນັົ້ ຍັງມີ ລູກອ້າຍຂີົ້ຫູດຜູ້ໜີຶ່ງມັນເປັນລູກນາງແກ້ວມະຫາຮີຮຽກຊ່ືີທ້າວອູລອງມັນເປັນຫຼານເຈົ້າຟ້າຄໍາຮຽວມັນຈ່ີິງອອກມາ ໄຫວ້ພະຍາຟ້າທ່ີທູ່າສວງຄໍຄໍາຫັົ້ນທ້າວອູລອງຈ່ິີງວູ່າ: ຂ້ອຍນ້ົີເປນັ ລູກນາງແກ້ວມະຫາຮີແມູ່ຂ້ອຍນົີ້ເປັນລູກຟ້າຄໍາຮຽວ ກຫໍ າກເປນັ ວງົ ສາແຫ່ງູ ເຈົາ້ ກູດາຍ” ດງົັ່ ນ.້ົີ ສ່ວູ ນໜັງສືນິທານຂຸນບຣົມຜູກອືີ່ນໆນອກຈາກ 2 ຜູກທີ່ກູ່າວມາແລ້ວນ້ົັນມີຂໍ້ຄວາມຕູ່າງຈາກ 2 ຜູກນົີ້ຫຼາຍ ໂດຍສະເພາະແມ່ນູ ສະບັບທີພ່ ວົ ພນັ ເມືອງບຸນຣຈິ ນາໃນຜກູ ນີ້ມົ ກີ າູ່ ວໄວ້ດັົງ່ ນີ້ົ: 1. ຕອນພະເຈົ້າຟ້າງຸູຼ່ມຖືກຂັບໜີກູ່າວໄວ້ວູ່າ “ແຕູ່ນັ້ົນພຣະຍາລັງມີລູກຊາຍຜູ້ໜຶ່ີງໃສູ່ຊືີ່ວູ່າຄໍາຜົງເມີ່ືອພຣະຍາ ລງັ ກນິ ເມອື ງປາງນົ້ັນບໍປ່ ະກອບຊອບທັມເຂົາລວດປງພຣະຍາລັງເສຍເອົາໄປໃສູ່ທັບໄວ້ທີຊ່ ຽງແພດສົບອບູ ້ານຄົກຫ້ັົນ ແລເຂົາກເໍ ອົາຄໍາຜົງຜູ້ເປນັ ລູກແທນເລາົ ແລລວດໃສູ່ຊືີ່ວູ່າພຣະຍາຄໍາຜົງເລົ່າແລເມືີ່ອນັົ້ນພຣະຍາຄໍາຜົງມີລູກຊາຍຜູ້ໜ່ີຶງ ເມືີ່ອຈະໃສູ່ຊີ່ືລູກຂອງຕົນຈີ່ິງໃຫ້ຫໍຫຼວງເມືອເລົ່າແກູ່ພຣະຍາລັງວູ່າຫຼານພຣະຍາເຈົ້າເກີດມາແລ້ວຈັກໃສູ່ຊີ່ືວູ່າສີ່ິງໃດ ລູກພຣະຍາເຈົ້າໃຫເ້ ຜອື ຂອ້ ຍມາຖາມພຣະຍາເຈົ້າດາຍ. ຍາມນົ້ັນພຣະຍາລັງຕົນນົັ້ນກໍຄຽດແກູ່ເຂົາເຫດວູ່າເຂົາປງຕົນເສຍ. ດັົ່ງນົັ້ນ, ພຣະຍາລັງລວດບໍ່ປາກສັກຄໍາທີ່ ນັົ້ນເຂາົ ຈກັ ໜີຈີິ່ງຊໍ້າຖາມພຣະຍາລັງອກີ ວາູ່ ພຣະຍາເຈາ້ົ ຈກັ ໃສູ່ຊີ່ຫື ຼານພຣະຍາເຈົ້າສງິ່ີ ໃດແລຍາມນັົ້ນພຣະຍາລັງຈິີ່ງວູ່າ ສູວາູ່ ກູບດໍ່ ີຮະກໜູ ີຈາກເມືອງແລ້ວບັດນົ້ີສູເລົ່າມາຖາມກູສັງຈາຢຽວວູ່າຜຟີ າ້ ບ່ໍສສູ້ ູນາພຣະຍາລັງວາູ່ ທ່ໍນົ້ນັ ແລ້ວຂາ້ ຜໃູ້ ຊ້ ກຮໍ ູ້ວູ່າພຣະຍາລັງຄຽດໃຫ້ແກເູ່ ຂົາຂ້າກໍລວດໜີມາໄຫວ້ພຣະຍາຄໍາຜົງວູ່າພຣະຍາເຈ້ົາຄຽດກູ່າວວູ່າຢຽວວູ່າຜີຟ້າບໍ່ສູ້ສູ 14

ນາວ່າູ ດງົັ່ ນນ້ັົ ດາຍ.ຍາມນົນັ້ ພຣະຍາຄໍາຜງົ ວ່າູ ພ່ໍພຣະຍາກຫໍ າກວາູ່ ຜີຟາ້ ກວໍ າູ່ ຜຟີ ້າຫັົນ້ ເທນີົ້ ແຕນູ່ ັນ້ົ ຄົນທັງຫາຼ ຍລວດຮຽກ ຊ່ີືກຸມານຜູ້ນັົ້ນວູ່າທ້າວຜີຟ້າເພີ່ືອອັນຫົ້ັນແລເມືອນັົ້ນທ້າວຜີຟ້າກ້າສູງມາແລ້ວກໍມີລູກຊາຍ 6 ຄົນຜູ້ໜ່ີຶງຊີື່ວູ່າຟ້າງຸຼູ່ມຜູ້ ໜຶີ່ງຊີື່ ຟາ້ ຍານ ຜູ້ໜີ່ງຶ ຊີວື່ າູ່ ຟ້າພານ ຜໜູ້ ີ່ງຶ ຊວືີ່ ູາ່ ຟາ້ ກໍາ່ ຜູ້ໜງຶ່ີ ຊືວ່ີ ູ່າ ຟາ້ ຂຽວ. ເມືີ່ອນັ້ົນທ້າວຜີຟ້າກໍລັກຫົຼ້ິນຊູ້ດອມນາງສະໜົມພ່ໍຕົນຊີ່ືວູ່າພຣະຍາຄໍາຜົງຫ້ັົນແລພຣະຍາຄໍາຜົງຈ່ິີງຂັບຜີຟ້າໜີ ຈາກເມືອງລາວທັງມວນບໍ່ໃຫ້ຢູ່ໃຫ້ເຊົາທີ່ໃດສັກແຫູ່ງ. ດ່ັົງນັົ້ນ, ຜີຟ້າລວດບໍ່ໄດ້ເປັນພະຍາແທນພໍ່ເພີ່ືອອັນຫ້ັົນແລ ດ້ວຍແທ້ຕໍານານຜີຟ້າພລ່ໍ ກູ ຕກົ ເມອື ງເຮົາຍງັ ຈກັ ກູ່າວພາຍໜາ້ ພຸ້ນກວາ້ ງນກັ ແລ” 2. ໃນໜັງສືຂຸນບໍຣົມອັນເປັນຕໍານານເມືອງພວນກູ່າວວູ່າ “ເມີ່ືອນ້ົັນພຣະຍາຄໍາຜົງມີລູກຊາຍຜູ້ໜຶ່ີງຊືີ່ວູ່າຜີຟ້າ ຜີຟ້ານັົ້ນເລົ່າມລີ ູກຊາຍຜ້ໜູ ່ຶີງຊືວ່ີ ູ່າຟ້າງູຼຸ່ມເມອີ່ື ນັົ້ນຜີຟ້າຈິງ່ີ ຄົບເມຍພ່ໍມັນຜູ້ຊວີື່ ູ່ານາງຂອມພຣະຍາຜູ້ພ່ໍຈີ່ິງຄຽດວູ່າຈກັ ຂ້າ ເສຍວາູ່ ອັນໝືີນ່ ແສນທງັ ຫາຼ ຍຈງິ່ີ ຫາ້ ມໃຫ້ຂັບໜຈີ າກເມອື ງຈິງ່ີ ໃຫຫ້ ໍໄຊໆລໆໄປສງົ່ ຜີຟ້າທງັ ຟ້າງູ່ມຸຼ ເສຍກາຍລີຜ່ ໆີ ລໆ.” 3. ຕອນກັບຄືນກູ່າວໄວ້ດັົ່ງນົີ້: “ຟ້າງູຼຸ່ມຈິ່ີງຂີ່ຊ້າງແສນນາງຄອຍໝີື່ນໜານຂີ່ຊ້າງໄຕພົນແສນເມືອງທາງເມືອງ ສວຍລູ່ອງເມືອນໍ້າຄານຜຟີ ້າຈີິງ່ ເມືອທາງນ້ໍາອູນ້ໍາເຊືອງຈິີ່ງໃຫ້ເຖົ້າພັນພາມໄປສົ່ງຫັ້ົນແລເມ່ີືອນ້ົັນພຣະຍາຄໍາຜົງຮູ້ຂູ່າວ ລກູ ຫຼານຕນົ ຈກັ ເມືອຊິງເມອື ງ. ດັົ່ງນັົ້ນ, ກໍແຕູ່ງຣິພນົ ມາຕ້ອນຮບັ ແຕູ່ແດນເມືອງຕົ້ງັ ຫຼາຍເຫ່ົຼາຫາຼ ຍທີກໍບໍ່ແພ້ເຂາົ ລວດ ໄລູ່ເມືອຈົນເມືອງຊວາເມ່ືີອນ້ັົນພຣະຍາຄໍາຜົງດູຮ້າຍຫາກຜູກຄໍຕາຍໃນສວ້ ມອາບນໍ້າຫ້ົັນແລເມືີ່ອນ້ົັນເສນາທັງຫຼາຍຮູ້ ວູາ່ ພຣະຍາຄາໍ ຜົງຫາກຜູກຄໍຕາຍດົັ່ງນັ້ົນເຂົາຈ່ິີງໄປເລົ່າແກູ່ຟ້າງ່ມູຸຼ ແລ້ວຣາທນາມາແທນປູ່ໃນຊຽງທອງຫນົັ້ ແລ ເມືີ່ອນົັ້ນ ຜີຟາ້ ມາທາງເໜອື ໄປທນັ ຮອດຟ້າງຸ່ມຼູ ເລົາ່ ໃຫ້ໄປຕ້ອນຂ້າພ່ໍມັນເສຍທ່ຫີ ວ້ ຍສົບສານນາ້ໍ ເຊອື ງຫນົ້ັ ແລ” ດົັ່ງນ.້ົີ ໜັງສືນິທານຂຸນບຣໍ ົມສະບັບຫົວພັນເມືອງບຸນຣິຈນາແລະສະບັບຕໍານານເມືອງພວນທີ່ກູ່າວວູ່າ: “ພຣະເຈົ້າຟ້າ ງຼຸູ່ມຖືກຂັບໜີຍ້ອນຂຸນຜີຟ້າຜູ້ເປັນພໍ່ຫິົຼ້ນເມຍນ້ອຍຂອງພໍ່ແລະຕອນກັບຄືນມາຈາກເມືອງຂະເໝນວູ່າ “ຟ້າງຸູ່ຼມໃຫ້ໄປ ລັດຂາ້ ພໍ່ເສຍ” ນ້ເີົ ຫນັ ວູ່າບໍ່ສົມເຫດສມົ ຜົນເລີຍແລະໜັງສືພົງສາວະດານລາວທີຝ່ ຣ່ົງັ ແຕູ່ງໃຫນ້ ກັ ຮຽນຮຽນແຕກູ່ ູ່ອນໆ ນ້ນົັ ຫຼືສະບັບທີ່ຄນົ ອີ່ືນຂຽນຜາກົດວູ່າໄດ້ແຕູ່ງເອົາຕາມສະບັບຫົວພັນເມືອງບຸນຣິຈນານົີ້ເອງດງ່ົັ ນັ້ົນຈີ່ິງມີຂໍຄ້ ວາມຈາກ ສະບັບທີ່ຂ້າພະເຈົ້າແຕູ່ງເປັນອັນມາກໃນຕອນນົ້ີແລະຍ້ອນເຫດອັນນົີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈິ່ີງໄດ້ພະຍາຍາມກູ່າຍເ ອົານິທານຂຸນ ບໍຣົມທຸກໆສະບັບມາພມິ ໄວຕ້ າມຂໍ້ຄວາມເດມີ . ທັງນົີ້ກຍໍ ອ້ ນມຄີ ວາມປະສົງເປນັ 2 ປະການຄື: 1. ປະສົງຈະຮກັ ສາໜັງສືເກົ່າແລະຄວາມເວົ້າຂອງຄົນບຮູ ານໄວ້ໃຫ້ຄນົ ພາຍຊ້ອຍໄດ້ຮູ້ໄດຟ້ ງັ . 2. ປະສົງຈະໃຫ້ເປັນຫັຼກຄົ້ນຄວ້າທຽບຄຽງຂອງນັກແຕູ່ງປະຫວັດສາດລາວວູ່າ ສະບັບໃດຖືກແທ້ ແລະ ຄວນຈະຖືຕາມສະບັບໃດເປນັ ຫກັຼ ສະເພາະສະບັບທີ່ທາູ່ ນອູ່ານຢູ່ນ້ົີແມູ່ນສະບັບເດີມທ່ພີ ຣະມະຫາເທພຫຼວງແຕູ່ງສະບັບ ອ່ນີື ໆຈະໄດ້ຈັດພມິ ເປນັ ເຫມຼ້ັົ ໜີງຶ່ ອກີ ຕ່າູ ງຫາກເປັນສະບບັ ໆໄປ. ຫວັງວູ່າໜັ ງສືນິທ ານຂຸນ ບໍຣົມ ທີ່ໄດ້ຈັດພິມ ນ້ີົຄົ ງເປັນປໂຍຊໃນກ ານ ຄົ້ນຄວ້າແຕູ່ງປະ ຫ ວັດສາດລາວໃນ ໂອກາດຕ່ໍໄປບ່ໍຫາຼ ຍກໍໜ້ອຍເປນັ ແນແູ່ ທ້. 15

ຂໍ້ຄວາມເບືົ້ອງຕນ້ົ ມະໂມຕັສສະ ພະຄະວະໂຕ ອະຣະຫະໂຕ ສັມມາສັມພຸທທັສສະ ນະໂມ ອັນວູ່າກິຣິຍາອັນນ້ອມໄຫວ້ເມແຫູ່ງ ຂ້າອັຕຖຼຸຈ່ົງມີຕັສສະແຫູ່ງພຣະພຸທເຈາົ້ ຕົນນນ້ົັ ພະຄະວະໂຕຕົນມີທໍາເນົາເລົາຕົນອັນງາມຫາບຸກຄົນຜູ້ຈັກທຽບທຽມບໍ່ ໄດ້ອະຣະຫະໂຕຕົນໄກແກູ່ຣາຄາທິກິເລດສັມມາສັມພຸທທັສສະຕົນຕັສຣູ້ຍັງທັມທັງມວນດ້ວຍດີດ້ວຍຕົນແລອະຫັງ ອັນວູ່າຂ້າຜູ່ນັ້ົນນະມັສສີຕວາໄຫວ້ແລ້ວແລພຸທທັງທັມມັງສັງຄັງຍັງພຣະພຸທເຈົ້າພຣະທັມມະເຈ້ົາແລພຣະສັງຄະເຈົ້າ ດວ້ ຍຄາຖາວູ່າສີສີອັນຊະລີປະນາເມເຕຍຍະຣະຕະນັງຄນຸ ນະໂມພທຸ າຍະໂລໂກປະກະຣະນະສມັ ພຸທທັງດ່ັົງນີ້ົແລພຸດໂທ ທັ ມ ໂມ ສັ ງໂຄ ຈ່ົ ງ ມ າທ ະຣົ ງທົ ງ ແ ທ ບ ປ ະຈົ ນ ບ ຽ ດ ມ້ າງປ າຣ ະມີ ໂຍ ໄ ທ້ ສີ ຣ ະສ າມ າຣັ ງ ຂໍ ຢູ່ າມີ ມ າຣ ມ າບ າຣ ະມີ ແ ມ້ ງ ກໍາຈັດເຈຽັ ຣະຈາກສັພໂຄຣາສພັ ອນັ ຕຣາຍາສັພຍາຂໍຢາູ່ ໃຫ້ມໂີ ພຍພັຍຕ້ອງໜໄີ ກແສນໂຍດພົ້ນຈາກໂທດບາບເວນໜ າດ້ວຍຜລະແຫູ່ງຜູ່ຂ້າໄດ້ສ້າງແລະໄດ້ຂຽນຍັງປີຕະກະທັມເຈົ້າດວງນົ້ີໄວ້ໂຊຕນາພຸທສາສນາເທ້ົາ 5.000 ພຣະວດັ ສາ ໃຫເ້ ປນັ ທີໄ່ ຫວນ້ ບົ ເຄາົ ຣົບຍາໍ ແຢງແກູ່ຄົນແລເທວະດາທັງຫຼາຍສືບເມອື ພາຍໜ້າພນຸ້ ແລ. ໂພສາທະໂວດູກູ່ອນສັບປຸຣິສະເຈົ້າທັງຫຼາຍຝູງມີຜຍາປາຖນາເຖິງສຸກສາມປະການມີນິຣະພານເປັນທ່ີແລ້ວຈົ່ງ ຕງ້ັົ ຍັງໂສຕະປະສາດຟັງຍັງຣົສທັມດວງນີ້ົໃຫ້ມີຂັນເຂົ້າຕອກດອກໄມ້ທູບທຽບໝາກພູກວ້ ຍອ້ອຍເຄີ່ືອງບູຊາແລ້ວຈິ່ີງ ຟງັ ເຖນົ້ີ ເຫດວູາ່ ເປນັ ຄາໍ ບຸກຄົນຜູ້ລາໍ້ ຍງ່ີິ ຜ້ມູ ີບຸນມສີ ິນ 5 ສນິ 8 ດີຫີຼດາຍ. ດູກູ່ອນສັບປຸຣິສະທັງຫຼາຍບັດນ້ົີຈັກກູ່າວຕໍານານນິທານແຫູ່ງຂຸນບໍ່ຣົມຣາຊາທິຣາຊເຈົ້າກູ່ອນແລຄໍາໄທວູ່າ ແຖນຟ້າຄີ່ືນ້ົັນບິດາຫາກເປັນພໍ່ຂຸນບໍຣົມແລຄືວູ່າຕົນອິນທາທິປະຕິຣາຊແລເຂົາວູ່າແຖນແຕູ່ງນົ້ັນຄືວູ່າພິສນຸກັມເທວະ ບຸດແລອັນວູ່າແຖນຄົນແລະແຖນຊງັ່ົ ແຖນເຖືອກນັົ້ນແຖນຜູ່ນ້ຫົີ ູຫ້ົີງແລແຖນສີ່ຕົນນ້ີົຢູ່ຊັົ້ນຟ້າຈາຕູມະຫາຣາຊິກາແຕູ່ງ ຍງັ ໂລກຫຼິງຍັງສັດຍງັ ຄົນອນັ ກະທໍາຍງັ ບາບແລບບຸ ແລທີ່ແທ້ຄນົ ທງັ ຫາຼ ຍວູ່າຜີຟ້າຜີແຖນວູ່າອັນທີ່ແທ້ແມນູ່ ພຣະຍາອິນ ແລທ້າວຈະຕຸໂລກທັງສີ່ດາຍຈັກຂ້ຽນຖາມຍັງຄົນທັງຫຼາຍຍຝູງກະທໍາບຸນຄຸນແລໂທດແລຍັງມີນາງເທວະດາຕົນໜຶ່ີງ ຊ່ວີື າູ່ ນາງທໍຣະນີ ອັນຮັກສາຍັງນໍ້າຢາດໝາຍທານແຫູ່ງຄົນທັງຫຼາຍ ຍັງມີນາງເທວະດາຕົນໜີຶ່ງຊື່ີວູ່າ ນາງເມຂະລາ ຢູ່ ຮັກສາພຣະຍາທ້າວຂນຸ ແລຄນົ ທງັ ຫາຼ ຍຜມູ່ ີບຸນກໍດີ ບ່ໍມີບຸນກໍດີ ຫາກຮູຊ້ ູ່ຄນົ ໃນໂລກນທີ້ົ ັງມວນດາຍຄນົ ທງັ ຫາຼ ຍວູ່າ ຜເີ ສ້ອົື ເມືອງນັ້ນົ ບໍມ່ ແີ ລ ແມູ່ນນາງເມຂະລານນ້ົັ ແລ ຄົນທງັ ຫຼາຍ ກະທາໍ ບາບບຸນຄນຸ ໂທດດັ່ງົ ນັົ້ນ ກເໍ ມືອບອກໃຫ້ທາ້ ວ ທັງສີ່ໃຫ້ແຈ້ງຂຽ້ ນຖາມດູຕເ່ໍ ຂົາຫ້ົັນແລ. ດູລາສບັ ປຸຣິສະນກັ ປາດເຈົ້າທັງຫາຼ ຍຈົ່ງຕົ້ັງຍງັ ໂສຕະປະສາດຫູຟັງຍງັ ຕໍານານນິທານມະຫາກັບນ້ົີເຖີົ້ນ ໂພທິສັດ ໂຕອັນວູ່າໂພທິສັດເຈົ້າເຮົາໄດ້ເກີດເປັນສະມັນຕຣະພຣົມເປັນໃຫຍູ່ແກູ່ພຣົມ ທັງຫຼາຍກໍຫາກສເດັດລົງມາດູຍັງ ຈັກກະວານທັງມວນອັນກວ້າງ ແລະ ແຄບໃຫ້ຮູ້ຊຼຸມພູທິບເຮົານີົ້ກວ້າງໄດ້ໝືຮນໂຍດພຣົມທັງຫຼາຍກໍມາໝາຍໄວ້ຍັງ ທີ່ອັນຈະຕັົ້ງເມືອງໃຫຍູ່ທັງຫຼາ 16 ເມືອງ ໃສູ່ຫຼັກແກ້ວໃສູ່ຫັຼກຄໍາ ໃສູ່ຫຼັກເງິນໄວ້ທີ່ອັນຈັກຕງມືອງນ້ອຍທັງຫຼາຍມີ 15 ເມືອງໃສູ່ຫັຼກເງິນ ໃສູ່ຫັຼກຄໍາ ໃສູ່ຫຼັກຫີນໝາຍໄວ້ຊູ່ແຫູ່ງຫ້ົັນແລ ເມີື່ອນ້ົັນຈ່ິີງໃຫ້ພຣົມຕົນຊີື່ວູ່າຕັບປະຣະເມ ສວນຮກສາກໍ້າຕາເວັນອອກພຣມົ ຕົນໜີຶ່ງ ຄພື ຣະນາຣາຍຮັກສາກ້າໍ ຕາເວັນຕກົ ພຣົມຕົນໜງ່ີຶ ຊວ່ີື ູ່າມະໂນສິດທິຮັກສາ ກ້ໍາຫົນໃຕ້ຢູ່ສອນສາຕຣະສິນທັງມວນ ຈີິ່ງໄດ້ຊ່ີືວູ່າເມືອງຕັກກະສີລານະໂນ ຫັ້ົນແລ ພຣະໂຄຕະມະເຮົາເປັນສະມັນ ຕຣະພຣົມນ້ັົນຢູ່ຮັກສາເຄີງ່ິ ກາງເມືອງອັນວູາ່ ພຣະພທຸ ເຈົ້າ 5 ພຣະອງົ ຄືພຣະເມຕໄຕຍະເຈົ້າ ຈັກມາເປັນພຣະລຸນ ພຣະ ເຈົ້າທັງຫຼາຍໃນມະຫາກັບນແົີ້ ລ ແດນແຕູ່ນັົ້ນເມືອໜ້າບານເມືອງທັງມວນ ອັນພຣົມທັງຫຼາຍຕົັ້ງແຕູ່ງໝາຍໄວ້ນົ້ັນ ກໍ ຍັງເກີດມີທ້າວພຣະຍາຍິງ ຊາຍທັງຫຼາຍ ອອກເຕັມໄປທ້າວພຣະຍາກໍຢູ່ໃນສິນ 5 ສິນ 8 ອບທົສຣາຊທັມແຕູ່ງຄອງ ຊອບໂລກຊອບທັມກໍໂສພາບຮາບງາມດີ ກໍມີວັນນັ້ົນແລ ພຣະກຸກກຸສນັ ທະເຈົ້າ ເກີດມາເປັນພຣະ ແລະ ສາສະນາກໍ 16

ລາລດົ ໄປ ແລວ້ ຊຼຸມພູທະວບີ ກເໍ ສົ້າສນູ ເປນັ ອນັ ເຫິງນານນັກ. ດົ່ັງນັ້ົນ, ພຣະຍາອິນ ແລວິສະນຸກັມເທວະບຸດ ແລທ້າວ ຈະຕຸໂລກທັງສ່ີ ແລນາງທໍຣະນີ ແລນາງເມຂະລາອັນລາວເກົ່າເຂົາວາູ່ ຜີຟາ້ ຜແີ ຖນວ່າູ ອັນຈິງ ເອົາເທວະດາອັນຢູ່ຊັ້ົນຟ້າ ພາຍບົນລົງມາໃສູ່ເປັນທ້າວເປັນພຣະ ຍາດ້ວຍອັນເປັນໂອປະປາຕິກຊາດກໍໃຫ້ທ້າວພຣະຍາຢູ່ໃນຣາຊທັມ 10 ປະການຄືທານສິນພາວະ ນາເປັນຕ້ົນດີແລ້ວ ເມື່ີອພຣະພຸທເຈົ້າໂກນາຄົມ ມາເກີດເປັນພຣະໝົດສາສນາພຣະໂກນາ ຄົມແລ້ວຊຼຸມພູທີບທັງມວນກໍເສ້ົາສູນເສັຽທັງມວນພຣະຍາອິນ ແລເທວະດາທັງຫຼາຍກໍເລົ່າເອົາ ເທວະບຸດເທວະດາ ອັນຢູ່ຊັ້ົນຟ້າພາຍບົນລົງມາເປັນທ້າວພຣະຍາເໝືອນດົ່ັງກູ່າວແລ້ວ ແຕູ່ພາຍຫຼັງນ້ັົນແລບ້ານເມືອງທັງຫຼາຍກໍໂສພາ ບຮາບງາມແລ ເມີ່ືອພຣະພຸທເຈົ້າອົງຊືີ່ວູ່າກັສສະເຈ້ົາມາເກີດເປັນພຣະທມົດສາສນາ ພຣະກັສສະປະຢູ່ມານານນັກຜີ ເຜດຍັກທັງຫຼາຍຢູ່ບຽດບຽນຸກກວນກະທໍາຮ້າຍໃນຊຼຸມພູທີບເຮົານີົ້ແລ ຄົນທັງຫຼາຍກໍຣົບເລວຜີເຜດ ຜີຍັກຜີເຜດຜີ ຍັກທັງຫາຼ ຍ ກໍຣບົ ເລວຄົນຂ້າຟນັ ກັນໄປມາຫ້ັົນແລ ພຣະພຸທເຈາ້ົ ຕຊົ ີ່ືວູ່າພຣະໂຄດມົ ເຈົ້າແຫູ່ງເຮົາມາເກດີ ແລວ້ ດັ່ົງນັ້ົນ, ກກໍ ະທາໍ ພຽນໄປໄດ້ 6 ວັສສາຈີິ່ງໄດເ້ ປນັ ພຣະຍັງບ່ໍໄດໂ້ ຜດສັດທັງຫຼາຍໃນເມືອງໃຫຍູ່ທັງຫາຼ ຍ 16 ເມອື ງພຸ້ນ ໄປມາ ຮອດເຮາົ ສັກເທ່ີືອຍັງເປັນບົນ້ັ ເປັນທອູ່ ນເສຽແລ. ບດັ ນີ້ົ ມາຈັກຈາຍັງນາງກາງຮີ ເມອື ງລາ້ ນຊ້າງເຮົາພ້ົີ ທັງຜີເສອົ້ື ແລອ້າຍຊະເລິກເກິກ (ສະລຶກຄກຶ ) ແລ ເຖົ້າຊະ ໂຄມຟາ້ ແລອາ້ ຍເຈັດໄຫ ແລປູ່ ແລຍາູ່ ພໃິ ສ ແລນາງເງອື ກຢູ່ພຊູ າ້ ງນນົ້ັ ແລພຣະຍາງເູ ຫອຼື ມຕົວໜຶງີ່ ຢູ່ພຊູ ວງຫຼວງ ເຂົາ ນົ້ີ ເປັນຜວົ ເມຍກັນ ຈ່ີິງມີລກູ ຜໜູ້ ີ່ຶງຊືີ່ວາູ່ ນາງປາກກວາ້ ງຫູຮກີ ັບນາງນັນທາເທວີແລ ເຂົາຮັກສາເຂດຂົງກົງເມືອງລາ້ ນ ຊ້າງທັງມວນແລ ແຕູ່ນ້ົັນໄປພາຍໜ້າ ຍັງມີເຈົ້າຣັດສີສອງພີ່ນ້ອງຈິີ່ງມາຕັ້ົງຫັຼກໝາຍແຜູ່ນດິນໄວ້ ເບ້ົືອງຕາເວັນອອກ ນົັ້ນຝັງຫຼກັ ຄາໍ ລູຸ່ມໃສູ່ຫັຼກເງນິ ກາງໃສູ່ຫັຼກໄມຝ້ ັງລົງເລິກມີ 16 ສອກອນັ ນຊ້ົີ ີ່ືວູ່າ ຫຼັກປະຖົມຫົວທີ່ໃສູ່ຊືີ່ຫຼັກໝົ້ັນ ທີ່ໜີຶ່ ງຊີ່ືວູ່າ ທ້າຍຂັນທະ ຕົ້ັງກາງເມືອງຫັຼກໜີ່ຶງຫັົ້ນແລ ຫັຼກໜີຶ່ງຕ້ັົງໄວ້ທ້າຍເມືອງທີ່ ງູ່ອນຫ້ວຍສົບໂຮບກໍ້າຝູ່າຍເໜືອ ແລ້ວຈງິີ່ ຝັງຫັຼກຫີນແກວ້ ອນັ ໜີ່ງຶ ຫກັຼ ຄາໍ ຫັຼກເງິນ ໄວ້ທ່ີຕ້ົນໄມ້ທອງຕ້ົນໜີ່ຶງ ມດີ ອກບານຕຣະການງາມບານຊູ່ເດອື ນ ບໍ່ຂາດ ເໝືອນດ່ົັງດອກທອງແດງມີລໍາໃຫຍູ່ໄດ້ 17 ອອ້ ມສູງໄດ້ 117 ວາ ເຈົ້າຣັດສີສອງພີນ່ ້ອງ ຈີ່ງິ ເອາົ ຫີນໜູວ່ ຍ ໜງ່ີຶ ຊີືວ່ ູາ່ ກອ້ ນກູາ່ ຍຟາ້ ມາໝາຍໄວ້ໃຫ້ເປັນທີ່ຕົັ້ງ ຜາສາດເຈ້ົາພູມີບາລ ເຈາ້ົ ແຜູ່ນດນິ ຫ້ນົັ ແລ. ອະຖະຖດັ ນ້ົັນ ເຈົ້າຣັດສີສອງພີນ່ ອ້ ງສອງພຣະອົງ ຈິີ່ງໄປເອົານໍ້າອະໂນມາຕະສຣະມາຫດົ ເສາົ ຫັຼກຄາໍ ທັງສແີ່ ຫງູ່ ນ້ົີ ແລ້ວ ນໍ້າມັນເຫືຼອກວູາ່ ນັົ້ນ ເຈົ້າຣັດສີຈີິ່ງໄປໄວ້ໃນບ່ອູ ນໜຶີ່ງ ຄົນທັງຫຼາຍຮຽກວູ່າຖ້ໍານ້ໍາທູຽ່ ງ ແຫງູ່ ນ້ົັນແລ ຈິ່ີງໄປຕັກ ເອົາມາຫົດສົງທ້າວພຣະຍາທັງຫຼາຍຕົນຈັກນັົ່ງເມືອງຫ້ັົນແລຖັດນົ້ັນ ເຈົ້າຣັດສີຈີິ່ງມາຕັົ້ງນັກຂັຕຕະຣຶກຊີື່ໄວ້ວູ່າ ເປັນ ຊາ ຕາເມືອງໄວ້ກັບແຜູ່ນດິນທີ່ຊຽງທອງເປນັ ຕົ້ນວູ່າດົ່ັງນ້ີົ 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ລຄັ ນາວູ່າຣຶກທັງຫຼາຍມວນ ຝູງນົີ້ຢູ່ໃນສິງຫະຣາສີແລ ຕັົ້ງຫັຼກຄໍາຝູງນີົ້ໄວ້ກັບແຜູ່ນດິນອັນນີົ້ ແມູ່ນຍາມຈັກໃກ້ຮຸູ່ງໄວ້ລັຄນາທີ່ກໍລະກົດຣາສີອັນ ເປັນຊາຕາແຜນເມືອງ ເຈ້ົາຣັດສີ ຈິີ່ງກໍຕ້ົັງແຜູ່ນດິນແລຖັດນ້ັົນ ເຈ້ົາຣັດວີພ່ີນ້ອງໄປສະຖິດຢູ່ທີ່ຫີນສົບຕານທ່ີນໍ້າຂອງ ຄົບກັນຫົ້ັນຈີິ່ງຮຽນມາຍັງນາກທັງຫຼາຍ 15 ຕົວໆໜ່ີຶງຢູ່ຖໍ້າພູຊວງຕົວໜຶີ່ງຢູ່ຖ້ໍາພູຊ້າງຕົວໜຶີ່ງ ຢູ່ແກ້ງຫຼວງນ້ໍາເຊືອງ ຕົວໜຶີ່ງ ຢສູ່ ົບເຊືອງຕົວໜີຶ່ງຢູ່ຜາຮັງເມືອງທີ່ສົບອູ ຕົວໜ່ຶີງຢູ່ທາ້ ງຂອງແກ້ງອ້ອຍຜາທະນູ ຕວົ ໜຶີ່ງຢູ່ຜາເສືອ ຕົວນີົ້ເປັນ ແກູ່ກວູ່າ ພຣະຍານາກແລ ຕົວໜ່ີຶງຢຜູ່ າດູ່ຽວລຸມູ່ ຜາຈອມເພັດຫົ້ັນແລ ຕົວໜ່ີຶງຢູ່ຄົກເຮອື ຕົວໜ່ຶີງຢກູ່ ົກທອງ ຕົວໜີຶ່ງ ຢູ່ຜາຕັດແຄແລຜາຕູ່າງນາຍ ຕົວໜ່ີຶງຢູ່ແກ້ງແຕນທ້າງນ້ໍາຂອງດອນຄວາຍຟູມ ຕົວໜ່ີຶງຢູ່ປາກສົບໂຮບຫັົ້ນຕົວນີ້ົເປັນ ພຣະຍາໃຫຍູຮ່ ກັ ສານ້ໍາຮກັ ສາເມືອງກ້ໍາຝູ່າຍໃຕ້ ຕົວຢູ່ຜາເສື້ົອ ເປນັ ໃຫຍູ່ຮັກສາຫນົ ນ້ໍາກໍ້າຝູາ່ ຍເມອື ງຫົນເໜອື ຫ້ົັນແລ 17

ພຣະຍານາກ 15 ຕຣະກຸນ ກໍອອກມາ ແລ້ວກໍເອົາກັນເນຣະມິດເປັນທະຫານ ເປັນທ້າວ ເປັນພຣະຍາອອກມາພ້ອມ ກັນແລ້ວ ເຈ້ົາຣັດສີພີ່ນ້ອງຈີ່ິງມາສະຖິດຢູ່ກ້ອນຫີນກູ່າຍຟ້າທ່ີກົກໄມ້ທອງຕ້ົນໃຫຍູ່ ແລ້ວສັົ່ງສອນພຣະຍານາກ ທງັ ຫຼາຍວູ່າດງ່ົັ ນ້ົີ ດູລາພຣະຍານາຄທັງ ຫາຼ ຍບູ່ອນທນີ່ ເີ້ົ ນ ທີ່ຕງັົ້ ຜາສາດເຈົ້າຜມູ້ ີບຸນອນັ ຈກັ ມາເປນັ ທ້າວພຣະຍາຂາ້ ງໜ້ າພຸ້ນດີຫຼີແລ ເຈົາ້ ທງັ ຫຼາຍຈົງ່ ພອ້ ມພຽງກນັ ດວ້ ຍກັນພິທັກຮກັ ສາບາ້ ນເມືອງແມູ່ນ້ໍາພູດອຍໃຕ້ເໜອື ທາງເທງິ ແຜນູ່ ດິນ ແຜູ່ນຊາຍ ແມນ້ໍາໃຫຍູ່ນໍ້ານ້ອຍທັງຫຼາຍຊູ່ທີ່ຊູ່ແຫູ່ງເຖ້ີົນ ເຈົ້າທັງຫຼາຍພ້ອມກັນຮັກສາທີ່ຊຽງດົງຊຽງທອງນ້ົີເປັນເຄົ້າ ເຖ້ົີນຈົ່ງມາຮັກສາສີ່ເດືອນໃຫ້ພ້ອມກັນມາເທີື່ອໜ່ຶີງພຣະຍານາກຕົວຢູ່ໜ້າຫ້ວຍໃຫ້ມາທີ່ກ້ອນຜາຂວາງກ້ອນຢຽບ ຫນົ້ັ ກູ່ອນພຣະຍານາກຕົວຢູ່ນາ້ໍ ຂອງຄັນວາູ່ ມາໃຫ້ເຊົາທີ່ກອ້ ນຜາດູ່ຽວຫັົ້ນ ແລວັງຄົກເຮອື ຫ້ັົນເຖີ້ົນອັນນີ້ົ ເຈົ້າຣັດສີກົດ ໝາຍບອກສູ່ວນໃຫ້ແກູ່ພຣະຍານາກທັງຫຼາຍ ແລພອຍເລົ່າຮຽກເອົາເທວະດາທັງຫຼາຍໃຫ້ມາບອກ ໃຫ້ຮັກສາຍັງ ເມືອງທງັ ມວນແລແມູ່ນາ້ໍ ແລແຜູ່ນດິນຍັງພູດອຍທັງມວນນັ້ົນ ເທວະດາຕົນໜຶີ່ງຮຽກຊ່ີືວູາ່ ປພູ່ ິສິຕົນໜງຶ່ີ ຊືວ່ີ ູາ່ ນາງພໃິ ສ ສອງຂານົີ້ຢູ່ພູຊວງຫຼວງແລພູຊ້າງນັ່ົງ (ຫືຼນ້ອຍ) ສອງຂານີົ້ຫາກເປັນຜົວເມຍກັນ ເຈ້ົາຣັດສີໃຫ້ຮັກສາເບື້ົອງຕາເວັນ ອອກ ເທວະດາຕົນໜ່ຶີງຊ່ືີວູ່າ ເກົ້າງາ້ ວ (ເກົ້າເຫງ້ົາ) ເທວະດາຕົນໜີຶ່ງຊ່ີືວູ່າທ້າວບຸນເຫຼືອ ສອງຂານີ້ົຫາກເປັນຜົວເມຍ ກັນຢູ່ພູແສນເຂົາຄໍາ ເຈົ້າຣັດສີໃຫ້ຮັກສາເມືອງຝູ່າຍເໜືອ ເທວະດາຕົນໜຶີ່ງຊ່ີືວູ່າເຈົ້າຟ້າເສດອົງໜ່ຶີງຊ່ືີວູ່ານາງພິຈິຕຣ ເລຂາ ລູກແຖນຕົມ ເຈາ້ົ ຣັດສີໃຫ້ຮັກສາຝູ່າຍໃຕ້ ຂາຫາກເປັນຜົວເມຍກັນ ເຈົາ້ ຣດັ ສີແຕູ່ງໃຫ້ຮັກສາເມືອງກ້ໍາເໜືອ ແລບ້ານເມືອງທັງມວນດັົ່ງນ້ົີຜູ້ໃດ ຈັກເປັນທ້າວພະຍາທີ່ຊຽງດົງຊຽງທອງດັົ່ງນົັ້ນ ໃຫ້ແຕູ່ງຂັນເຂົ້າຕອກດອກໄມ້ ພາຊນະຄາວຫວານບູຊາເຈົ້າຣັດສີແລ ເທວະດາເຈົ້າທັງຫຼາຍຝູງວູ່າມານີົ້ເຖີ້ົນ ເຈົ້າຣັດສີຫາກສ່ັົງສອນເຂົາໄວ້ດົັ່ງນ້ົີແລ ຕະໂຕກາເລ ໃນກາລະແຕູ່ນົ້ັນໄປພາຍໜ້າ ໂສຕາປັສໂສອັນວູ່າເຈົ້າຣັດສີທັງຫຼາຍຕົນອີ່ືນ ກໍໜີໄປຕ້ົັງບ້ານຕັ້ົງເມືອງທີ່ ເຂົາເຈ້ົາກົດໝາຍໄວ້ທ່ີຈັກຕັງົ້ ບ້ານແປງເມືອງຫ້ນັົ ແລ ຍງັ ແຕູ່ເຈົາ້ ຣດັ ສີສອງພນີ່ ້ອງຕົນພີ່ນັົນ້ ຊວ່ີື າູ່ ຣດັ ສີທອງ ຕນົ ນ້ອງ ນັ້ນົ ຊີື່ວູາ່ ທວາທະຣດັ ສີເຈົາ້ ຈິ່ງີ ມາກົດຊືີ່ເມືອງກ້ໍາໃຕ້ນ້ົນັ ເອາົ ພຊູ າ້ ງເປນັ ນິມຕິ ຝູ່າຍກ້ໍາເໜືອນ້ົນັ ເອົາພຊູ ້າງ ນົ່ງັ ເປັນນມິ ິ ດແລ ຊີ່ືສອງອັນນົີ້ຈ່ີິງໄດ້ຊ່ີືວູ່າ ເມືອງຊວາລ້ານຊ້າງ ເພີ່ືອອັນແລຕະທະນັນຕະຣັງຖັດນັົນ້ ເຊດຖະຕາປັສໂສອັນວູ່າເຈ້ົາ ຣດັ ສີທອງຕົນພີ່ ກໍຈີິ່ງໃຫ້ເຈ້ົາຣັດສຕີ ົນນ້ອງຢູ່ເຝາ້ຶ ທີ່ນົນັ້ ແລວ້ ເຈາ້ົ ຣດັ ສີຕົນພຈ່ີ ີິ່ງເຂ້ົາຍງັ ຊານສະ ມາບັດແລ້ວເຈົ້າ ກສໍ ະ ເດດັ ຂນ້ົຶ ສູ່ເມືອງຊົັ້ນຟ້າດາວະດງິ ສາແລ້ວ ເຈ້າົ ກໍເຂົ້າໄປສູ່ສໍານກັ ແຫູ່ງພຣະຍາອິນເຈົ້າກູ່າວກິຈການທັງມວນ ອັນຕ້ງັົ ໝ າຍເຂດແດນບ້ານເມືອງທັງມວນ ທໍ່ຈັກໃຫ້ຫາທາ້ ວພຣະຍາຕົນຜຊູ້ ອບໂລກຊອບທົສຣາຊທັມ 10 ປະການ ເປັນຕົ້ນ ວູ່າ ໃຫ້ທານຮັກສາສິນ 5 ສິນ 8 ຟງັ ທັມເມດຕາພາວະນາບໍ່ຂ່ົມເຫງຂ້ອຍໄພູ່ໃຫຍູ່ໄທ ອັນໜ່ີຶງ ບໍ່ໃຫ້ມ້າງຣາຊປະເວ ນີບູຣານະທັມຕົ້ັງໄວເກົ່າຖົມໃໝູ່ຖາງຮີດຄອງແຕູ່ປີຕຸປີຕາຫາກຕົັ້ງໄວ້ ແລ້ວພອຍເລົ່າຮີມ້າງເສັຽອັນນົ້ີກໍເປັນຄອງຈິບ ຫາຍໃນໂລກອັນນແີ້ົ ລໂລກພາຍໜ້າປະການໜີ່ຶງຂ້າແຫູ່ງພຣະຍາອິນເຈົ້າໃຫ້ຊອກຫາທ້າວພຣະ ຍາຕົນປະເສີດລງົ ໄປ ນງ່ົັ ບ້ານແປງເມືອງ ໃຫ້ຊອບຂອ້ ຍໄພູ່ໃຫຍູ່ໄທໄດ້ສຸກຍ້ອນເຈ້ົາແຜູ່ນດິນເປນັ ແທູ່ນທາ້ ວພຣະຍານຕີົ້ ົນໃດຍັງເຫັນແກູ່ ອະຄະຕິ 4 ຄື ໂສທາຄະຕິ ໂມຫາຄະຕິສັນທາຄະຕິພຍາຄະຕິບໍ່ພິຈານະຣາຫຼິງໂທດໜັກໂທດເບົາຫຼົງ ເຂົ້າໄປໃນວັດຖຼຸ ຖາມແລກິເລດກາມຖ້ອຍຄວາມຄົນເຂາົ ສູ່ຮູ້ຫາຕັດແຕູ່ງຮ້າຍດີໄປໄກຮັກຊັງໂຄດວງົ ເຫັນແກູ່ຊັບສິນຮູບຊົງມີຄຸນ ບ່ໍ ມີຄນຸ ໄດຍ້ ້ອນຄໍາຫຼາຍໃຫ້ໜ້ອຍຄາໍ ໜອ້ ຍໃຫ້ເກີດມຫີ ຼາຍອີືນ່ ກໍດີໃຈ ແມນູ່ ກໍໃຫ້ຜດິ ຜດິ ແມູນ່ ໃຫ້ຮາ້ ຍ ເຫັນແກູ່ຫຍັບ ຕາຍິກຄົ້ວິ ຢາ້ ນກວົ ພາຍລຸນ ໂທດທນັ ບາບໃໝຢູ່າເປນັ ໃຫຍູ່ຜດິ ແຜນແກູ່ອະນາຣຖັ ຄາດຄາ ບ່ໍຕາມຣະດູປີ ເດືອນ ວັນ ຍາມ ບໍ່ຕາມໂບຣານະຣາຊປະເວນີຄາໍ ຮີດໃຫ້ວຽກງານແຕູ່ງເບ້ຍເງນິ ຜູ້ພາູ່ ຍໃຫ້ແພ້ຜແູ້ ພ້ໃຫ້ພູ່າຍ ເຫັນແກູ່ສິນຈ້າງນັກ ດົ່ັງນນ້ັົ ບ້ານເມືອງບ່ໍສຸກຄຸ້ມຊູຸ່ຼມເຢັນຈບິ ຫາຍໃນຊາດນ້ີົ ແມນູ່ ທ້າວພຣະຍາເສນາອາໍ ມາດ ແປງບ້ານນົງ່ັ ເມືອງ ເປັນດັ່ົງ ວູ່າມານີົ້ຄັນຈຸຕິຕາຍໄປສູ່ນະຣົກມີກອງທຸກທັງມວນຫາກເປັນພໍ່ເປັນແມູ່ ເປັນພີ່ນ້ອງກອງທຸກອັນນົ້ັນ ຫາກຄວນ ພິລຶກເພິງກົວນັກໜາຫາຄວາມສະບາຍບໍ່ໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ເວີຍໆ ແກູ່ທ້າວພຣະຍາເສນາອໍາມາດຜູ້ນັົ່ງບ້ານແປງເມືອງ ບ່ໍ 18

ໃຫ້ຊອບໂລກຊອບທັມນັົ້ນແລດູກູ່ອນ ພຣະຍາອນິ ຕົນເປັນແກູ່ກວູ່າເທວະດາທັງຫຼາຍ ທ້າວພຣະຍາເສນາອໍາມາດຍິງ ຊາຍແຕູ່ງໃຫ້ ແມູ່ນທໍານອງສັບປຸຣິສະເຈ້ົາດ່ັົງນັົ້ນອະໂກທັງຢູ່າໃຫ້ມາກອຍໃຈຄຽດຄ້ອຍຂືນຂົມໃນວິທິງສັນຈະ ຢູ່າ ໄດ້ປອງບັງບຽດຜີແຜນອັນບໍ່ແມູ່ນຄອງເມືອງອັຊຊະວັງ ໃຫ້ມີໃຈອັນຊືີ່ຕໍ່ຕັ້ົງໃຈຫໍ່ຄອງບຸນມັທທະວັງ ໃຫ້ມີໃຈອູ່ອນ ຂາມລະອຽດ ບໍ່ກອຍຄຽດຍູ່ອມປານີຂັນຕິຍູ່ອມອົດຄໍາຄຽດຍູ່ອມປານີປະຣິຈາຄັງມີໃຈດີສະຈູ່າຍໃຫ້ດ້ວຍງູ່າຍ ເປັນ ທານຫິຣິໂອຕຕປັ ປະປາກອັນໃດທໍາອນັ ໃດ ໃຫ້ລະອາຍແກູ່ນກັ ປາດຜູ້ສະຫຼາດຄອງທັມອະວິໂຣ ທງັ ແຕູ່ງໃຫ້ຮາບຕາມ ຄອງເມືອງ ສລະທານັງ ໃຫ້ມີສິນແລທານທຸກເມືີ່ອ ໃຈກວ້າງເພ່ີືອມັກບຸນກໍຈ່ິີງໄດ້ນໍາຕົວໄປເກີດຊົ້ັນຟ້າເລີດດຸສິຕາ ແທ້ດີຫີຼແລຕະໂຕພາຍໜ້າແຕູ່ນ້ັົນ ເຊດຖະອິສິອັນວູ່າເຈົ້າຣັດສີຕົນພີ່ຄືຣັດສີທອງຈ່ີິງໃຫ້ຣັດສີຕົນ້ອງຢູ່ຮັກສາທີ່ນ້ັົນ ກ່ອູ ນແລ ເຈ້ົາກໍເຂົ້າຍັງຊານສະມາບັດທະຍານຂົຶນ້ ເມອື ຊັ້ົນຟ້າດາວະດິງສາ ເລົ່າກຈິ ການຖ້ອຍຄໍາທັງມວນແກ້ພຣະຍາ ອນິ ອັນໄດ້ແຕູ່ງບ້ານແປງເມືອງ ໃຫ້ທ້າວພຣະຍາຕົນແຕູ່ງຊອບໂລກໃຫ້ເປັນສຸກແກູ່ສັດແກູ່ຄົນທັງຫຼາຍ ແລ້ວກໍຕ້ານ ຈາຣະຈາກັບດອມພຣະຍາອິນ ໃຫ້ທ້າວທັງສີ່ລົງມາລຽບດູຍັງຊຼຸມພູທີບ ໃຫ້ເມືອເປັນບ້ານເປັນເມືອງແລ້ວຫ້ົັນ ແລພຣະພທຸ ເຈາົ້ ເກີດມາຕັດສັບພັນຍູ ເປັນພຣະໃນໂລກນົ້ີ ແລ້ວຍັງໄດໄປໂຜດສດັ ທັງຫຼາຍ ໃນເມືອງໃຫຍທັງ ເມືອງ ກອູ່ ນ ແລເມືອງນອ້ ຍທັງຫາຼ ຍ ເມອື ງນີ້ົ ພຣະພຸທເຈ້ົາໄປໂຜດສັດບ່ໍທັນຮອດທນັ ເຖິງເມືອງ ເພື່ີອບໍ່ມີທາ້ ວພຣະຍາຕົນ ໃດຮັກສາແຜູ່ນດິນຫັນແລ ເຈົ້າຣັດສີ ມີຄໍາຕ້ານຈາກັບດອມພຣະຍາອິນດ່ັົງນີົ້ແລ້ວ ຈ່ິີງສົັ່ງອໍາລາພຣະຍາອິນ ເຈົ້າຟ້າພຣະຍາອິນກັບທັງທ້າວທງັ ສ່ີ ກັບທັງວິສະນມຸ ະເທວະບດຸ ທງັ ຫຼາຍ ກໍມາຊຸມຼ ນຸມກນັ ໃນສໍານກັ ແຫູ່ງພຣະຍາອິນ ຕົນເອັນແກູ່ກວ່າູ ເທວະດາທັງຫຼາຍຫນ້ົັ ແລ ເມືອີ່ ນນ້ັົ ເຈ້ົາຣດັ ສີ ໂອຕະຣິຕວາກສໍ ະເດັດລງົ ມາຈາກຊົ້ນັ ຟ້າດາວະດິງສາມາ ແລ້ວກໍາບອກເລົ່າ ອັນໄດ້ຕ້ານຈາຣະຈາກັບດອມຣະຍາອິນ ແກູ່ເຈົ້າຣັດສີຕົນເປັນນ້ອງແຫູ່ງຕົນຊູ່ປະການແລ້ວເຈົ້າ ຣັດສທີ ັງສອງພ່ີນ້ອງກສະເດັດໄປສທູ່ ່ີຢແູ່ ຫູງ່ ຕົນກມໍ ວີ ນັ ນແີົ້ ລ. ຂນຸ ບຣໍ ມົ ລງົ ມາຕງັົ້ ເມອື ງແຖນ (ດຽນບຽນຟ)ູ ໂພສາທະໂວດູລາສັປຸຣິສະທັງຫຼາຍ ຝູງມີຜະຫຍາຈັກກູ່າວ ຍັງພຣະຍາຜີແຖນຈກັ ໃຫ້ທ້າວຂຸນບໍຣມົ ລົງມາເກີດ ໃນເມືອງລາວເກາົ່ ເຮົານກ້ົີ ູ່ອນແລ ແຕູ່ນ້ົັນຜີແຖນກໍໃຫ້ທ້າວຂຸນບໍຣົມຣາຊາລົງມາເກີດໃນເມືອງລາວໃຫ້ເປັນພຣະຍາ ຫັົ້ນແລ ເຫດດວຍມີແທ້ອນັ ວູ່າລາວເກ່ົາເຂົາວູ່າ ແຖນຟ້າຄືີນ່ ນ້ົັນຄືຕົນພຣະຍາອິນເຈົ້າຟ້າແລ ແຖນອົງນ້ີົ ຫູບູ່ອງຫູຫ້ົິງ ແລ ແຖນຜໃູ້ ຫ້ເປນັ ຝນເປນັ ລົມນັນົ້ ກໍດແີ ຖນຜໃູ້ ຫ້ເປັນເຄືີອ່ ງເສບຂອງລໍາ ກໍດີ ແຖນຜແູ້ ຕູ່ງໃຫ້ເປນັ ເຄືີ່ອງໄຮູ່ເຄອີື່ ງນາ ແລແຕູ່ງໃຫ້ເປັນໂລກທງັ ຫາຼ ຍຝູງນ້ົີ ແມູ່ນເທວະບຸດ ເທວະດາທັງຫາຼ ຍ ອັນຢູ່ຊັົ້ນຟາ້ ຈາຕຸມະຫາຣາຊິກາງມວນເປັນອົງ ປະເສີດຍ່ີິງນັກແລ ລາວເມືອງລູ່າງປາງກູ່ອນນ້ັົນ ເຂົາຮຽກວູ່າ ຜີຟ້າຜີແຖນ ວູ່າອັນທ່ີແທ້ບ່ໍເປັນດົັ່ງຄໍາເຂົາດາຍ ບັດນົ້ີ ເຮົາທັງຫຼາຍຕາມຄໍາລາວເກ່ົານ້ີົ ກູ່ອນແລ ແຖນຟ້າຄ່ີນື ຈີ່ິງວູາ່ ເຈ້ົາຣັດສີ ມາເລ່ົາຕໍ່ເຮົາດງົັ່ ນ້ົີ ເຮົາທັງຫຼາຍຈັກໃຫ້ໃຜໄປ ເປັນທ້າວພຣະຍາໃນເມືອງລມູຸ່ ນຈົີ້ າ ແຖນທງັ ຫຼາຍ ຈີິງ່ ກູ່າວວູາ່ ເອຄີ ວນໃຫ້ແຖນຊົັງ່ ມາຊັົ່ງດູກອູ່ ນ ລູກຟ້າແຖນທງັ ຫຼາ ຍທັງຍິງທັງຊາຍ ບຸນໃຜມີມາຫຼາຍ ເຮົາຈີ່ິງໃຫ້ລົງໄປເປັນເຈົ້າແຜູ່ນດິນທີ່ຊຽງດົງຊຽງທອງເຖີ້ົນ ຜູ້ບຸນນ້ອຍໃຫ້ໄປເນ ເຈົ້າເປັນໃຫຍູ່ທ່ີນົ້ັນບໍ່ໄດ້ແລ ຜີແຖນທັງຫຼາຍ ຈາກັນດົ່ັງນ້ີົດ້ວຍມີແທ້ຄໍາເຈົ້າຣັດສີ ມາເລ່ົາຕໍ່ເຮົາດ່ັົງນີົ້ເປັນໜັກເປັນ ໃຫຍູ່ກວ້າງຂວາງດີຫຼີ ຜູ້ບຸນນ້ອຍເປນັ ເຈ້ົາໃຫຍູ່ບ່ໍຄວນເລີຍ ອັນໜຶີ່ງໄມ້ທອງຕົ້ນນັົ້ນໃຫຍູ່ນັກ ຍອດປາຍມັນນ້ັົນແມູ່ ຫີນກໍາພົລສີລາອາສນ໌ແຫູ່ງພຣະອິນເຈ້ົາຟ້າແທ້ດີຫີຼດາຍ ບ້ານ ເມືອງຊວາລ້ານຊ້າງອັນນີົ້ເປັນໜັກເປັນໃຫຍູ່ ເງິນຄໍາ ເຫຼັກທອງທງັ ຕົ້ນໄມ້ ແລະ ໃບມີຣົດຫອມນັກ ແກ້ວ 7 ປະການ ກໍມໃີ ນພື້ົນແຜນູ່ ດນິ ນົ້ັນຫ້ນົັ ແລ ເຈ້ົາຣັດສີວ່າູ ດ່ັົງນັ້ົນ ແຖນຟ້າຄືີ່ນກູ່າວວາູ່ ຜູໃ້ ດບຸນນອ້ ຍລົງໄປເປນັ ເຈົາ້ ແຜູ່ນດິນເມືອງອນັ ນນັ້ົ ບ່ໍໄດແ້ ລ ແນທງັ ຫຼາຍຈີ່ິງມາຊັງຄູນດູໃນແຖນ ທັງ ຫຼາຍໃນເມືອງຟ້າເມືອງແຖນທງັ ຜ້ຍູ ິງຜູ້ຊາຍຫຼາຍນັກ ຈິງີ່ ມາໄດ້ລູກແຖນຟ້າຄ່ີນື ຜູ້ໜ່ຶີງ ຈິ່ີງມາໄດ້ລກູ ແຖນຊ່ັງົ ຍິງ ໜ່ີຶງຈ່ີິງມາໄດ້ລູກແຖນແຕູ່ງຍິງໜຶ່ີງສາມຄົນ ເຂົານ້ົີທັງຫຼາຍຈ່ິີງເອົາມາຕ້ັົງໄວ້ທູ່າມ ກາງແຖນທັງ ຫຼາຍສູ່ວນວູ່າແຖນ 19

ຟາ້ ຄ່ີືນ ຈ່ີິງມາສົ່ັງສອນແກູ່ເຂົາທັງສາມວູ່າດົັ່ງນົ້ີດູລາ ເຈົ້າທັງສາມ ສູເຈ້ົາຄັນເປນັ ຜົວເມັຽກັນແລ້ວ ຈົ່ງໄປສູ່ທີ່ຢູ່ທ່ີກິນ ໃນເມືອງລຸູ່ມພຸ້ນເຖົີ້ນ ລູກແຖນຄົນນ້ົັນໃສູ່ຊ່ືີ ນາງຍົມມະພາລາ ໃຫ້ເປັນເທວີກໍ້າຂວາ ລູກແຖນຊົັ່ງນ້ັົນ ໃສູ່ຊືີ່ ນາງ ເອັດແຄງ ໃຫ້ເປັນເທວີກໍ້າຊ້າຍເຈົ້າຜູ້ເປັນຜົວນົ້ັນໃຫ້ຊື່ີວູ່າ ຂຸນບໍຣົມຣາຊາທິຣາຊ ແລ້ວຈິີ່ງມາໃຫ້ເຄືີ່ອງທ້າວທັງ 5 ປະການເພີ່ືອເປັນເຄີື່ອງຣາຊາພິເສກ ແລ້ວຈ່ີິງມາໃຫ້ດາບແມູ່ວິ ກັບທັງຕາວຮາງກອນ ກັບທັງດາບຟັນຫຼຽວແລດາບ ສາຍຟ້າແມບ ແລດາບເຫກັຼ ກ້ອນແຂເຜອື ກ ກັບທງັ ດ້າງສາມດວງ ກບັ ທງັ ແພນສາມງາູ່ ກບັ ຄອ້ ງຮາງເງິນຮາງຄໍາ ແລະ ງ້າວຟ້າຟຶື້ນ ກັບແສງຟ້າກະຕາກ ທັງກອງໄຊ ທັງຄ້ອງນ້ອຍ ຄ້ອງໃຫຍູ່ ໃຫ້ໄວ້ຄົນເປ່ົາຫອຍສັງດັງສຽງມີ່ທັງປ່ີແກ້ວ ຊີ່ວື ູ່າ ສອນໄລ ທັງໄຕເງິນໄຕຄໍາເປັນຂັນໝາກ ທັງໝ້ໍໄຫໄຕພາດທັງບວຍເງນິ ບວຍຄໍາທັງເງິນ ແກ້ວເຄ່ືີອງແສງຫຼາກ ຫຼາຍສ່ິີງຊູ່ປະການ ກັບທັງຈຽດພັນລາຍປກຫົວຊ້າງ ກັບທັງປະຄືກວ້າງກ້ັົນ ກາງຫາວກັບທັງສາວສນົມສາມຮ້ອຍຄູ່ ແຖນກໃໍ ຫ້ນັ່ົງຢູ່ເປນັ ຖອ້ ງຖັນແຖວຫນ້ັົ ແລ ເມ່ີືອນ້ັນົ ແຖນຟາ້ ຄ່ືີນ ຈ່ີິງໃຫ້ເອາົ ຊ້າງເອາົ ມ້າທງັ ມວນມາດູ ຈ່ິີງໄດ້ຕົວໜຶີ່ງ ຊືີ່ວູ່າ ຊ້າງງາກ້ຽວງາກອດ ຊ້າງຕົວນ້ີົເປັນລູກຊ້າງເອຣາວັນມີຕົວອັນຂາວກະໂບງຕາທັງສອງນ້ົັນດໍາ ມີຮີມປາກ ທັງ ສອງນັົ້ນກໍດໍາ ເປັນດ່ົັງແຕ້ມຂຽນນ້ັົນແລ ມີງາອັນຂາວເປັນດ່ົັງແກ້ວຜະລຶກ ນັ້ົນແລ ຈ່ິີງເອົາມ້າຕົວໜຶີ່ງເປັນຊາດເຊ້ືົອ ພລົ ຫົກ ຈິີ່ງຫາລູກແຖນອັນຜູ້ມາກູ່ອນໜ້ານ້ັົນ ຜູ້ໜຶ່ີງຊີື່ວູ່າ ຂນຸ ທັມມະຣາຊ ຜູ້ໜີ່ຶງຊ່ີືວູ່າ ຂຸນແສງມະໂນສາສຕຣຼ ເຈົ້າ ນົັ້ນ ຮູ້ສາສຕຣະເພດທັງມວນ ໄປກູ່ອນຂຸນບໍຣົມຣາຊາ ຜູ້ໜຶ່ີງຊີື່ ຂຸນອຸູ່ນ ຜູ້ໜຶ່ີງຊືີ່ ຂຸນຄລີ ແລສອງຂຸນນົ້ີ ຂີ່ມ້າຕາມ ຫັຼງຊ້າງຂຸນບໍຣົມແລ ແຖນຟ້າຄື່ີນ ຈີ່ິງໃຫ້ຜູ້ໜ່ີຶງຊີື່ປູ່ເຖ້ົາເຍີຜູ້ໜ່ີຶງຊື່ີ ແມູ່ຍູ່າງູ່າມ ສອງຄົນນ້ົີເປັນຜົວເມັຽກັນ ແບກ ຂວານໄປກູ່ອນ ເຖົ້າໄລູ່ ແລະ ແມູ່ມົດສອງຂານີ້ົ ເປັນຜົວເມຍກັນ ແບກພ້າແບກຈົກ ແບກສຽມໄປຕາມຫັຼງເຖົ້າເຍີ ແລະ ແມູ່ຍູ່າງູ່າມ 4 ຄົນນີົ້ຈັກມາຜາບຂົ່ມຜີເຜດຜີຍັກຜີເສົື້ອເມືອງ ຜູ້ຮ້າຍກ້າແຂງອັນບໍ່ໃຫ້ເຂ້ົາບ້ານເຂົ້າເມືອງກູ່ອນ ຂຸນບໍຣົມຫົ້ັນແລ ແຕູ່ນົັ້ນແຖນຟ້າຄືີ່ນ ຈ່ິີງໃຫ້ຜູ້ໜຶ່ີງຊື່ີວູ່າ ຂຸນຄົວ ຂີ່ຄວາຍເຂົາລູ້ ຈ່ີິງໃຫ້ຜູໜ່ຶີງຊີ່ື ລາງເຊີງ ຂີ່ງົວອ້າຍ ເຂາົ ກວ້າງ ສອງຂານົີ້ ຄືຣພິ ົນເສນາໝອບຫຼັງຂຸນບໍຣມົ ມາຫ້ັົນແລ ຂຸນບໍຣົມ ຈີ່ິງຂ່ີຊ້າງາກຽ້ ວງາກອດ ຂັດທັງຕາວແມູ່ ວທີ ັງສະພາບໄຂວູ່ແຫ້ງຼ ທັງເຄ່ີືອງຣາຊາພິເສກອນັ ແຖນຟ້າຄື່ີນຕົນເປັນໃຫຍູ່ໃຫ້ນັົ້ນ ຈິີ່ງເອົານາງຍມົ ມະພາລາ ທງັ ນາງ ເອັດແຄງ ຂີ່ຊ້າງດອມ ຈີ່ິງເອົາຂຸນສານຂີ່ທ້າທຊ້າງຖືປະຄືຫຼວງໄກວແກວູ່ງ ເມ່ືີອຂຸນບໍຣົມຈັກລົງມານ້ົັນແມູ່ນມື້ົກາບ ອນັ ນເ້ີົ ປັນແມູ່ມືົ້ ໃຈ້ອນັ ນເ້ົີ ປັນລກູ ມຈື້ົ ິ່ີງວາູ່ ກາບໃຈ້ ເພອີ່ື ດົ່ັງ ນັ້ນົ ເປັນຕ້ນົ ແລ ແລວັນອັນຂຸນບໍຣົມລົງມານນັ້ົ ວນັ ອາທິດ ອັນນີ້ົເປນັ ພຣະຍາວັນວັນຈັນອັນນີ້ົ ເປັນນາງວນັ ເວີປນັ ເມຽັ ພຣະອາທິດແລ ແຕູ່ນັົນ້ ແຖນຟ້າຄືີ່ນຈິ່ີງໃຫ້ແຖນຊຊົ້ີ ້ົີບ່ອູ ນ ຊີົ້ທ່ີໃຫ້ແກູ່ຂຸນບໍຣົມ ວາູ່ ເຈົ້າຈງ່ົ ໄປຕັ້ົງທ່ີນານ້ອຍອ້ອຍໜູຫົ້ນັ ກູ່ອນ ແຖນຊີົ້ຈງິ່ີ ຊ້ົີວາູ່ ສ່ງີິ ນົນ້ັ ເມີ່ືອໃດເຈົ້າໄປຕົັ້ງຢູ່ແລ້ວ ຈກັ ໃຫ້ເຈາ້ົ ມີລູກ 7 ຊາຍຜູ້ພີ່ນົ້ນັ ໃຫ້ໄປເປັນເຈົ້າແຜນູ່ ດນິ ທີ່ຕົ້ນໄມທ້ ອງ ເຈົາ້ ຣັດສີຍັງເອາົ ຫນີ ໜວູ່ ຍຊວ່ືີ ູ່າກອ້ ນກາຍ ຟ້າ ໝາຍໄວ້ຫົັ້ນແລຄັນເຈ້ົາມີລູກຜູ້ພີ່ໃຫ້ໄປເປັນເຈ້ົາແຜູ່ນດິນຫົັ້ນເຖ້ີົນ ແຖນຊີ້ົຫັ້ົນແລ້ວ ເລ່ົາຊ້ົີໄປທີ່ເມືອງຍວນທີ່ ເມືອງໂຍທິຍາຊາວໃຕ້ທີ່ເມອງພວນທີ່ເມືອງສາ ໃນ 7 ແຫູ່ງ 7 ທີ່ນ້ີົ ແຖນຟ້າຄ່ີືນຈິ່ີງໃຫ້ແຖນຊ້ົີຊ້ີົບອກບູ່ອນຊ້ົີທ່ີທັງ ມວນ ແລ້ວແຖນຟ້າຄ່ີືນຈີິ່ງໃຫ້ ນັກຂັຕຕະຣຶກທັງມວນ ເປັນຕົ້ນວູ່າອາທິດຈັນອັງຄານພຸດພະຫັດສຸກ ເສົາຣາຫູເຂົ້າ ໃນຣາສີກັນຢກູ່ ູອ່ ນຈີ່ິງໃຫ້ຂນຸ ບໍຣົມໂຍງູ່ ຄ້ອງປູາ່ ວພົນທັງຫາຼ ຍ ໃຫ້ແຕູ່ງດາຂນຸ ບໍຣມົ ຈງິີ່ ເປ່າົ ຫອຍສງັ ເຖາົ້ ເຢີເຖົ້າໃລຈູ່ ີິ່ງ ລົງກອູ່ ນໜ້າຫົ້ັນແລ ແຕູ່ນົັ້ນຂຸນບຣໍ ົມ ຈິ່ີງເອົາຣິພົນລົງມາຮອດທ່ີນານ້ອຍອ້ອຍໜູພໍຍາມຈະໃກ້ຮຸູ່ງ ແຖນແຕູ່ງຈິີ່ງໃຫ້ ໄວ້ລັຄນາເມືອງທີ່ສິງຣາສີຫ້ົັນ ອັນນົີ້ເປັນຊາຕາເມືອງອັນກູ່ອນແລ ເຈົ້າ ຣັດສີໃສູ່ຊາຕາໄວ້ນ້ົັນເປັນຊາຕາແຜູ່ນດິນ ເທດໄປູ່ມີຄົນມາຢູ່ມາຕັົ້ງອັນແຖນແຕູ່ງໃສູ່ນີ້ົ ຂຸນບໍຣົມ ມາຕ້ົັງບ້ານເມືອງແລ້ວມີຄົນຢູ່ໃນແຜູ່ນດິນ ແລ້ວເປັນຊາຕາ ເມືອງຫົ້ັນແລ ອັນຊ່ີືວູ່າ ແຖນແຕູ່ງ ນົັ້ນເປັນວິສຸກັມເທວະບຸດແລ ຈ່ິີງມາແຕູ່ງໂຮງແຕູ່ງສານ ແຕູ່ງຊູ່ສີິ່ງຊູ່ອັນເຍີ່ືອງໄວ້ ທັງເຄີ່ືອງເສບເຄືີ່ອງລໍາ ເຄືີ່ອງຫິ້ຼົນຫົວ ທັງມວນ ແລ້ວຈ່ີິງມາອາທິດຖານໃຫ້ເປັນໄຟໄວ້ໃນໄມ້ໃນຫີນ ແລ້ວຈ່ິີງອະທິ ດຖານໃຫ້ເປັນວັງນໍ້າຮ້ອນອັນໜຶ່ີງ ຈີ່ິງມາອະທິດຖານໃຫ້ເປັນຮູລົມອັນໜີຶ່ງ ແລ້ວຈ່ິີງສ່ັົງເທ ວະດາທັງຫຼາຍອັນຢູ່ພ້ົືນ 20

ແຜູ່ນດິນກໍດີຢູ່ຕ້ົນໄມ້ ແລພູເຂົາກໍດີຕົນຢູ່ໃນນໍ້ານ້ອຍນ້ໍາໃຫຍູ່ທັງມວນກໍດີໃຫ້ມາຮັກສາຂຸນບໍຣົມຣາຊາແລເຈົ້າຂຸນ ທັງຫຼາຍອັນລົງແຕູ່ເມືອງຟ້າມາຫົ້ັນແລ ແຖນແຕູ່ງສັ່ົງສອນຂຸນບໍຣົມ ແລ້ວຈ່ິີງຂົຶ້ນເມືອຟ້າ ຄອບແຖນຫັົ້ນແລ ຢູ່ນານ ໄດ້ສອງປີ ຂຸນບໍຣົມຈ່ິີງມີລູກຊາຍໜີ່ຶງ ດອມນາງຍົມມະພາລາ ຈີ່ິງໃສູ່ຊື ວູ່າຂຸນລໍ ແລ້ວຈີິ່ງມີລູກຊາຍໜີ່ຶງດອມນາງ ເອດັ ແຄງຈີງິ່ ໃສູ່ຊືີວ່ າູ່ ຂນຸ ລ້ານ ແລວ້ ຈິງີ່ ມລີ ູກດອມ ນາງຍົມມະພາລາຜໜູ້ ຶ່ີງ ຊີື່ວ່າູ ຈຸສງົ ແລ້ວຈິີງ່ ມລີ ູກດອມ ນາງເອັດ ແຄງ ຊາຍໜີຶ່ງ ໃສູ່ຊ່ີືວູ່າ ຂຸນຄໍາພວງ ແລ້ວຈີິ່ງມີລູກດອມນາງຍົມມະພາລາ ຊາຍໜ່ີຶງຊ່ີືວູ່າ ຂຸນບານ ຈິີ່ງເລົ່າມີລູກ ດອມນາງເອັດແຄງ ຊາຍໜີ່ຶງຊືີ່ວູ່າຂຸນເຈັດເຈືອງ ຈີ່ິງເລົ່າມີລູກດອມນາງ ຍົມມະພາລາ ຊາຍໜຶີ່ງຊ່ີືວູ່າ ຂຸນເຈັດຈຽງ ແລ ແຕູ່ຂຸນບໍຣົມ ມາຕົັ້ງເມືອງໄດ້ 9 ປີມີລູກ 7 ຊາຍ ເທ່ົາວູ່າບ່ໍມີຂ້ອຍມີໄພູ່ບໍ່ມີເສນາມົນຕີບໍ່ມີຂ້າງມ້າເຂ້ົາຂອງ ສມົ ບັດອນັ ໃດ ເອາົ ແຕູ່ເມືອງຟ້າມາຈິງີ່ ມີແລ. ແຕູ່ນັົ້ນ ຂຸນບໍຣົມຣາຊາ ກັບທັງນາງຍົມມະພາລາ ກັບທັງນາງເອັດແຄງ ຈ່ີິງຄາງທຸກຄາງຍາກ ຈິີ່ງໃຫ້ຂຸນ ແສນທັງເຖ້ົາເຍີ ທັງຍູ່າງູ່າມ ເມືອໄຫວ້ແຖນຟ້າຄ່ີືນຫົັ້ນແລ ອັນໜຶ່ີງຕ້ົນໄມ້ເຄືອເຂົາກາດມາເປັນໃນໜອງຄູວາ ຫົ້ັນ ເປັນອັນຮົ່ມເຢັນ ແດດບ່ໍເຫັນ ຕາເວັນບໍ່ສູ່ອງໄດ້ ອັນໜ່ຶີງເຄືອໝາກນ້ໍາເຕົ້າປຸງສອງໜູ່ວຍກໍເມືອກູ່ຽວເຄືອໄຮຫຼວງທີ່ ຫວົ ໜອງ ທີ່ຫວົ ໜອງຫ້ັນົ ເຮູ່ງຮົກເຮ່ງູ ມືດບໍ່ເຫນັ ຟ້າເຫັນຝນ ໜາວໜັກ ຢເູ່ ມືອງລມຸູ່ ບໍ່ໄດຈ້ ກັ ໃຫ້ຄູຂອ້ ຍເຮັດສ່ງີິ ໃດ ເຈ້ົາທັງ ຫຼາຍເທົ່າໄຫວ້ສີ່ິງນັົ້ນເຖົີ້ນ ຂຸນແລເຂົາທັງຫຼາຍກໍເມືອໄຫວ້ຕາມຂຸນບໍຣົມຫາກໃຊ້ຫົັ້ນແລ ຄັນວູ່າເມືອຮອດ ເມອື ງຟ້າແລ້ວ ເຂາົ ກໍໄຫວ້ແຖນຟ້າຄີື່ນຊູ່ສ່ີິງຊູ່ອັນ ຕາມຄວາມຂຸນບຣໍ ົມສົ່ັງຊູ່ອັນແລ ແຖນຫຼວງຈີິ່ງ ວູ່າດົັ່ງນີົ້ ຖ້ອຍຄໍາ ອນັ ເຈົາ້ ທັງຫຼາຍເຫ່ົຼານີົ້ ເຮົາກໍຮູ່ກໍແຈ້ງຊູ່ອັນແລ ທໍ່ວ່າູ ສລູ ູກໄປຕັ້ົງເມືອງລຸູ່ມບໍ່ເຖິງ 9 ປີ 10 ປີ ເທ່ືີອແລ ຈັກໃຫ້ໄປປ້າ ໄມຟ້ ັນໄມ້ໃຫຍູ່ເສຽັ ສງີ່ິ ນົັ້ນກໍບ່ໍດີແລ ບັດນກ້ີົ ູກໃໍ ຫ້ແຖນທັງຫາຼ ຍ ໄປຊວູ່ ຍແຕູ່ງບ້ານແປງເມືອງຊູ່ອັນນແົີ້ ລ ທັງເຖາ້ົ ເຍີ ແມູ່ຍູ່າງູ່າມ ສອງເຂືອນີົ້ໃຫ້ໄປປ້າໄມ້ເຄືອເຂົາກາດເຖ້ີົນ ເຖົ້າໄລູ່ແມູ່ມົດສອງຂານີ້ົ ໃຫ້ໄປປ້າໄມ້ໄຮຫຼວງ ອັນເຄືອໝ າກນ້ໍາກ້ຽວນົັ້ນເສຍເຖ້ີົນ ແຖນສ່ີິວໃຫ້ໄປສິີ່ວນ້ໍາເຕົ້າປຸງໜູ່ວຍພີ່ນ້ົັນ ໃຫ້ຄົນຜູ້ຍິງຊາຍ ຊ້າງເຖິງຊ້າງແມູ່ ມ້າເຖິກມ້າ ແມູ່ ເຂົ້າຂອງເງິນຄໍາແກ້ວແຫວນ ຜ້າຜູ່ອນຕູ່ອນຈັນຮໍາແພແຮຈີນ ຫາກອອກໃນນ້ໍາເຕົ້າປຸງຫ້ົັນຊູ່ເຍ່ືີອງຊູ່ອັນແລ ແຖນຊີໃຫ້ໄປຊີນ້ໍາເຕ້ົາປຸງໜູ່ວຍນ້ອງນົັ້ນ ໃຫ້ຄົນຜູຍິງຜູ່ຊາຍ ທັງຄວາຍທັງງົວ ແບ້ທັງເຍືອງ ທັງໝູໝາເປັດໄກູ່ ແລ ອາຫາຣອັນເປັນຂອງລ້ຽວຂອງດູ ທັງຕ້ົນສ້ົມຕ້ົນຫວານ ນໍ້າສົ້ມ ນົ້າເຄັມ ທັງຕົ້ນພ້າວ ຕົ້ນຕານ ກ້ວຍອ້ອຍ ທັງພິກ ຂງີ ຜັກຫອມ ຜັກທຽມ ຜກັ ບວົ່ ໝາກໄມ້ທັງມວນ ອັນເປັນຂອງຄວນຄ້ຽວຄວນກິນທັງມວນ ຫາກຈັກອອກມານໍາ ໝາກນໍ້າເຕົາປຸງໜູ່ວຍນ້ອງຫົ້ັນແລ ແຖນຟ້າຄື່ີນ ຈ່ີິງໃຫ້ແຖນເຖືອກໄປໄຂປະຕູຄໍາ ປະຕູເງິນ ປະຕູທອງ ປະຕະເຫັຼກ ໃຫ້ແຖນທັງຫຼາຍ ລົງມາແຕູ່ງແປງໃຫ້ແກູ່ຂຸນບໍຣົມ ຊູ່ອັນຊູ່ສີິ່ງຊູ່ເຍືີ່ອງ ຫ້ົັນແລ ແຕນູ່ ົັ້ນ ແຖນສິີ່ງກໍມາສ່ິວີ ນໍາ້ ເຕົ້າປຸງ ໜວູ່ ຍພ່ີນົ້ັນ ແຖນຊີກມໍ າຊີນໍາ້ ເຕົ້າປຸງໜູ່ວຍນອ້ ງນັ້ົນ ເຂົາທັງມວນຄືວູ່າຄົນຜູ່ຍິງຜຊູ່ າຍ ຊ້າງມ້າງົວຄວາຍ ກໍໄຫຼອອກ ຈາກນ້ໍາເຕົ້າປຸງສອງໜູ່ວຍນີົ້ຫ້ົັນແລ ແຕູ່ນົ້ັນຄົນທັງຫຼາຍຈ່ິີງໄດ້ຊີື່ວູ່າລາວເກົ່າ ກໍເພ່ືີອຄວາມອອກຈາກນໍາເຕົ້າປຸງສອງ ເຕາ້ົ ຫັົ້ນແລ ແຕູ່ນັນົ້ ແຖນສີ່ິວແຖນຊີ ຈ່ິງີ ວູາ່ ແກູ່ເຖົາ້ ເຍີເຖ້ົາໄລູ່ ວູາ່ ຄນັ ວູ່າເຂອື ເມືອເມືອງຟ້າແລວ້ ເຂືອຈົ່ງປ້າເຄອື ເຂົາ ທັງຕົ້ນໄຮຫຼວງ ທງັ ຜູ່ານາ້ໍ ເຕົ້າປຸງເສຽັ ເຖົີນ້ ສູຢູາ່ ເມອື ຫາຕທູ ເ່ີ ມືອງຟາ້ ພຸ້ນເຖົ້ີນ ຕູກບໍ ໍ່ທຽວມາຫາສູແລ ຄັນສູທັງສຕ່ີ າຍ ແລ້ວ ຈ່ົງໃຫ້ຄົນເມອື ງລູຸ່ມເວນທງຸ ສູເຖນົ້ີ ຕູກໍສັ່ົງຂຸນບໍຣມົ ໄວ້ນ້ີົ ຄນັ ວາູ່ ຄົນເມືອງລຸູມ່ ຈັກກິນອັນໃດກໍດີ ຄນັ ວູ່າມາເຍີ ສູທັງສີ່ຈົ່ງແລູ່ນມາກິນກູ່ອນເຖີ້ົນ ແຖນທັງສອງສັ່ົງຊູ້ສ່ີິງຊູ່ອັນແລ້ວກໍຂຶ້ົນເມືອຄອບແຖນຟາ້ ຄີ່ືນຫ້ົັນແລ ແຕູ່ນົ້ັນເຂົາກໍ ປາ້ ເຄືອເຂາົ ກາດກັບຕ້ົນໄມ້ໄຮຫຼວງເສັຽຫ້ົັນແລ ຜູ່ານ້ໍາເຕ້ົາປຸງແລໜູ່ ູ່ວຍໃຫ້ເປັນສອງສ່ຽູ ງເສັຽ ທີ່ແຄມໜອງຄູວາຫັ້ົນ ແລ ບັດນົີ້ ເຝີື່ອງນໍາເຕ້ົາປຸງກໍຍັງກາຍເປັນຫີນຢູ່ຫັ້ົນແລ ແຕູ່ນັ້ົນບ້ານເມືອງແຫູ່ງຂຸນບໍຣົມທ່ີນານ້ອຍອ້ອຍໜູ ກໍຮຸູ່ງ ແຈ້ງດີນັກແລ ເຖ້ົາເຍີ ເຖົ້າໄລູ່ແມູ່ຍູ່າງູ່າມ ແມູ່ມົດ ມັນກໍຕາຍໄປເປັນຜີເສ້ືົອເມືອງ ຕາບຕໍ່ເທົ້າບັດນີົ້ແລ ແຕູ່ນັົ້ນໄປ ພາຍໜ້າ ຂຸນບໍຣົມຈິີ່ງໃສູ່ໄຮູ່ໃສູ່ນາ ປູກແປງທ້າວພຣະຍາຫ້ົັນແລ ຂຸນສຣິທັມມະຣາຊ ໃຫ້ເປັນແສນເມືອງ ແຕູ່ງຮັກ ສາໄພູ່ໄທທັງມວນຕາງຂຸນບໍຣົມ ຂຸນແສງ ໃຫ້ເປັນໝ່ີືນຫຼວງຫາງເມືອງ ຮັກສາຄົນທັງມວນ ຂຸນສານໃຫ້ແຕ່ງູ ເຄື່ີອງ 21

ເສິກ ເຄີ່ືອງວຽກທັງມວນເບ້ືົອງຂວາ ຂຸນພີໃຫ້ຮັກສາເຄືີ່ອງເສິກເຄີ່ືອງວຽກທັງມວນ ກ້ໍາຊ້າຍ ຂຸນສານຜູ້ຂີ່ທ້າຍຊ້າງ ດອມຂຸນບໍຣົມ ໃຫ້ຮັກສາຣາຊວັດກໍ້າໜ້າ ທັງໄຕູ່ຖ້ອຍສວນຄວາມທັງມວນຊູ່ອັນ ຂຸນອິນໃຫ້ຮັກສາຣາຊວັດກ້ໍາຫຼັງ ທັງໄຕູ່ຖ້ອຍສວນຄວາມ ດອມຂຸນສານ ຂາທັງສອງນົ້ີ ແຕູ່ງພິຈາລະນາຕາງຂຸນບໍຣົມ ໃຫ້ຊອບທັມ ຂຸນທັມມະຣາຊ ອັນເປັນແສນເມືອງນ້ັົນ ແຕູ່ງຮັກສາຊູ່ສີ່ິງຊູ່ເຍືີ່ອງ ບໍ່ໃຫ້ເຄືອງໃຈ ຂຸນບໍຣົມສັກເຍ່ີືອງແລ ແຕູ່ນົັ້ນມາ ຈີ່ິງຕົັ້ງໃຫ້ເປັນ ຫົວເສກິ ຫົວວຽກເພືອີ່ ອັນແລ ບັດນີົ້ ເມ່ີືອພາຍໜ້າ ຂຸນບໍຣົມ ຈີິ່ງໃຫ້ຫາບົວຫານາງອັນອອກທ່ີນໍ້າເຕາົ້ ປຸງໜູ່ວຍພ່ີນ້ົັນ ຜູ່ມີລັກສະນະກິຈອັນງາມນັົ້ນ ມາເປນັ ລູກສະໃພ້ທັງ 7 ຄົນນ້ົັນແລ ແລ້ວຈ່ິີງມາແຕູ່ງເອົາຄົນຜູ່ເປັນເຈົ້າເປັນຂຸນ ແບູ່ງ ປັນລູກຊາຍທັງ 7 ນັົ້ນ ຈິ່ີງເລ່ົາແຕູ່ງເອົາໃພູ່ເອົາຄົນ ຜູ່ຄວນອັນເປັນໃພູ່ໃຫ້ແກູ່ເຂົາເຈ້ົາຊູ່ຄົນນ້ົັນແລ ຈີ່ິງເອົາໄມ້ເຄືອ ເຂົາກາດທັງໄມ້ໄຮຫຼວງຕ້ົນໃຫຍູ່ນີ້ົມາແປງດ້າງສາມງູ່າໃຫ້ແກູ່ລູກຊາຍທັງ 7 ຄົນແລ ຄົນແລສາມດວງຫ້ົັນແລ ແຕູ່ ນ້ນົັ ຊ້າງາກ້ຽວງາກອດ ອນັ ລງົ ມານໍານົັ້ນ ກຕໍ າຍເສຽັ ຈິີ່ງເອາົ ງາມາເລອື່ີ (ເລອ່ີື ຍ) ເປັນ 7 ທູ່ອນໃຫ້ແກູ່ລູກທງັ 7 ຄົນ ເຄີື່ອງຫອກ ເຄືອ່ີ ງດາບ ເຄືອ່ີ ງແກ້ວ ເຄື່ີອງແຫວນທັງມວນ ອນັ ແຖນຟ້າຄ່ນືີ ໃຫ້ແຕູ່ເມືອງຟາ້ ມານົັ້ນ ກໍມາແຈກມາປັນ ໃຫ້ແກູ່ລູກຊາຍທັງ 7 ຫັົ້ນແລ ແລ້ວຈິີ່ງຫາມ້ົືດີວັນດີນັກຂຕັ ຕະຣຶກທັງມວນ ອັນຢູ່ໃນ 12 ຣາສີ ອັນເປັນອຸຕະມະຣາ ສອີ ັນປະເສີດຊູ່ຕົວ ແລ້ວຈີ່ິງເອົາລູກຊາຍທັງ 7 ມາໄວ້ຊ້ອງໜ້າຄົນ ກບັ ເສນາອໍາມາດທງັ ຫຼາຍ ຕາມຮີດຄອງດ່ົັງແຖນ ຟ້າຄືີ່ນແຕູ່ງລົງມາໃນເມືອງລູຸ່ມນັົ້ນແລ ຈ່ີິງມາຣາຊາພິເສກ ເອົານໍ້າໃສູ່ໄຕູ່ຄໍາອັນໃຫຍູ່ ຈ່ິີງເອົາມືລູກຊາຍທັງ 7 ຄົນ ທັງລູກສະໃພ້ທັງ 7 ຄົນ ມາສົບໃສູ່ໄຕູ່ຄໍາ ແລ້ວແລໃຫ້ພຣະພອນອັນວິເສດວູ່າ ເຈົ້າທັງຫຼາຍໄປກິນບ້ານ ກິນເມືອງ ຕາມຄວາມແຖນຊີົ້ ຊ້ີົບູ່ອນຊີ້ົທີ່ແຕູ່ເມືອງຟ້າໃຫ້ນົ້ັນ ທັງຄວາມກູພໍ່ຈ່ິີງ ບອກູ່າວແກູ່ສູທັງຫຼາຍບັດນ້ົີແລ ໄປກິນບ້ານ ກນິ ເມືອງ ປກຂ້ອຍຫອມໃພູ່ ຢ່າູ ເຮັດໃຫ້ຮ້າຍໃຈຄຽດ ຢູ່າເຮັດໃຫ້ສົັ້ນ ໃຈຫຼອນ ຢູ່າມັກຕມິ ັກຕຽນທູ່ານ ຢູ່າມັກຂ້າ ມກັ ຟັນກັນກະທໍາຕາມໃຈຕົນໃຫ້ຄູ່ອຍອາູ່ ນດຊູ ູ່ເຍີອ່ື ງກູ່ອນ ຮແູ້ ຈ້ງແລ້ວຈິ່ີງກະທາໍ ອັນໜຶີງ່ ນນົ້ັ ຜຍູ້ ງິ ຜິດສິ່ງີ ໃດກດໍ ີ ຢູ່າ ຂ້າຢູ່າຟັນເສັຽ ແຖນຟ້າຄີື່ນ ສັ່ົງກູພໍ່ສິ່ີງນ້ັົນແຕູ່ເມືອງຟ້າພຸ້ນ ວູ່າຢູ່າຂ້າຢູ່າຟັນຜູ່ຍິງເສັຽ ເຫດວູ່າຜູ່ຍິງນ້ີົ ແຕູ່ປະຖົມກັບ ພນຸ້ ເຂາົ ຫາກເປັນເຄ້ົາເປນັ ເດມີ ມາ ທາ້ ວພຣະຍາຜໃູ່ ດຍັງຂ້າຜຍູ້ ິງ ຍູ່ອມບ່ໍໝົ້ນັ ບໍ່ຍນື ບ້ານເມືອງອນັ ນນັ້ົ ຍູ່ອມເສົ້າສູນ ເສັຽ ແຖນຟ້າຄ່ີືນສ່ັົງກູພໍ່ສິ່ີງນົີ້ດີຫີຼດາຍ ສູເຈົ້າທັງຫຼາຍໄປກິນບ້ານກິນເມືອງ ຕາມຄວາມກູພໍ່ ບຸນໃຜມີຫາກໄດ້ທ່ີ ກວ້າງທີ່ຂວາງຫັ້ົນແລ ຢູ່າຂີ່ຊ້າງຕົກນາ ພາແພນຕົກທົ່ງກັນ ເມືອງອ້າຍໄວ້ແກູ່ອ້າຍ ເມືອງນ້ອງໄວູ່ແກູ່ນ້ອງ ລູກສືບ ລູກຫຼານສືບຫຼານ ເຫຼນສືບເຫຼນ ໝ່ົັນໃຊ້ຖາມຂູ່າວກູ່າວເຊິີ່ງກັນ ຜູ່ໃດໄດ້ເຄ່ືີອງຫຼາກຂອງຕູ່າງໃນບ້ານໃນເມືອງໃຫ້ ມາສ່ງົ ມາຖວາຍແກູ່ກັນ ຜໃູ່ ດຟັງຄໍາກູພໍ່ດ່ງົັ ນ້ົີ ທັງລູກຫຼານເຫຼນອັນໄດ້ຮອ້ ຍຊົ່ວພັນຊົວ່ ແສນຊົວ ໃຫ້ໝັົນ້ ໃຫ້ຢືນເຖີົ້ນ ຜູ່ໃດບໍ່ຟັງຄໍາກູພ່ໍ ຊົ່ວຢູ່າຮີປີຢູ່າກວ້າງ ຜູ່ໃດຟັງຄວາມກູໃຫ້ໝ້ົັນໃຫ້ຍືນເຖ້ີົນ ອັນໜຶີ່ງ ຂຸນບໍຣົມຈ່ິີງວູ່າ ລູກໄພ້ກູ 7 ຄົນນ້ີົ ນອນໃຫ້ນອນລຸນຜົວ ຕີື່ນກູ່ອນຜົວ ໃຫ້ຄິດຫາວຽກງານຜົວ ອັນຈັກປຸນຕາງຜົວ ໃຫ້ຄິດຫາອັນຈັກຕ່ໍາຫູກ ເຂັນຝ້າຍ ໃຫ້ຄິດຫາອັນຈັກລ້ຽງຂ້າລ້ຽງໄທ ໃຫ້ຄິດຫາອັນອັນຈັກທໍາໄຮູ່ນາ ທໍາກິນທໍາສວນ ອັນໜ່ຶີງໄຟໃນເຮືອນ ຢູ່າເອົາໄປນອກເຮືອນ ໄຟນອກເຮືອນຢູ່າເອົາໄປໃນເຮືອນ ຄືວູ່າ ຜູ່ໃດມາວູ່າຮ້າຍ ຜູ່ໃດມາສໍ້ມາສົນກໍດີ ໃຫ້ພິຈາລະ ນາດູກູ່ອນ ຄວນ ບອກຄວນເລົ່າຕໍ່ຜົວ ກໍຈິງເລາົ່ ບ່ໍຄວນເລົ່າກຢໍ ູ່າເລົ່າ ຄວນໃຫ້ແລ້ວແກູ່ຕນົ ອັນໜ່ຶີງໃຫ້ເອົາຜູ້ຍງິ 4 ຄົນ ຜູ່ຮູ້ດີສາມຄົນສອງຄົນກໍດີ ມາໄວ້ພູ່າງໄວ້ໃກ້ຈັກກະທໍາອັນໃດໃຫ້ອືໃຫ້ຍິນເຂົາທັງສີ່ ນັົ້ນດູກູ່ອນ ແມູ່ນແລ້ວຈີິ່ງ ກະທໍາອັນໜ່ີຶງຕົວລູກໃພ້ກູທັງ 7 ຄົນນົີ້ ສູເຈ້ົາຢູ່າຂ້າສັດ ແມູ່ນເພ່ີິນຈໍາໃຫ້ຂ້າກໍຢູ່າ ແມູ່ນຂ້າຄົນກໍດີຢູ່າພ້ອມຢູ່າຈໍາ ເພ່ີິນຂ້າ ອັນໜີຶ່ງ ຢູ່າລັກຂອງຜົວຂອງທານຜູ້ອືີ່ນກໍດີ ອັນໜຶີ່ງຢູ່າຫ້ົິຼນຊູ້ກັບຜົວ ແມູ່ນວູ່າຝັນກາງວັນກາງຄືນກໍດີ ກໍຢູ່າ ໄດ້ຍິນດີດອມມັນຜນູ່ ້ັົນເຖົີ້ນ ອນັ ໜຶ່ີງຢູ່າລູ່າຍຖ້ອຍລູ່າຍຄາໍ ອັນມີຈິງວູ່າມີ ບໍ່ມຢີ ູ່າວູ່າມີ ອັນໜ່ຶີງຢູ່າກິນເຫ້ຼົາກິນຢາໃຫ້ ເມົາ ຍູ່ອມເສັຽສົມບັດປັນຍາດີຫຼີດາຍ ອັນໜ່ີຶງຍາມໄຮູ່ໄຖນາໃຫ້ບອກໃຫ້ເຕືອນຄົນທັງຫຼາຍ ອັນໜ່ຶີງເຖິງຍາມຫົຼ້ິນ ມະໂຫຣະສົບ ກໍໃຫ້ບອກໃຫ້ເຕືອນຄົນທັງຫຼາຍຫ້ິົຼນໃຫ້ມູ່ວນງັນ ເຖິງຍາມກະທໍາກໍໃຫ້ບອກໃຫ້ເຕືອນຄົນທັງຫຼາຍ ໃຫ້ພ້ອມກັນເຮດັ ເພ່ືີອສັບພັນຍູເຈົ້າ ເກີດມາເປັນສັບພັນຍູເປັນພຣະແລ້ວ ຍັງໄປໂຜດສັດທັງຫາຼ ຍໃນເມືອງໃຫຍູ່ ໄປູ່ 22

ທັນມາເຖິງເຮົາດຫີ ີຼດາຍ ກພູ ໍ່ກສໍ ອນເຈົ້າທັງຫາຼ ຍ ຕາມປສູ່ ູເຈາົ້ ແຖນຟ້າຄີນ່ື ສ່ັົງສອນຕູ ແຕູ່ເມືອງຟາ້ ມາກໍສິ່ີງດຽວນົີ້ແລ ຈ່ິີງໃຫ້ເອົາມືເຂົາເຈາົ້ ອອກຈາກໄຕູ່ຄໍາອັນໃສູ່ນາ້ໍ ນ້ົນັ ຫ້ັົນແລ ຈງ່ິີ ໃຫ້ເສນາອາມາດທັງຫຼາຍຫົດສົງ ສູ່ເຂົ້າສູ່ຂວນັ ອຸສາພິ ເສດແລ້ວຂຸນບໍຣົມຣາຊາທິຣາຊ ທັງນາງຍົມມະພາລາກັບທັງນາງເອັດແຄງ ແລເສນາອໍາມາດພ້ອມກັນ ຈິ່ີງໃຫ້ຂຸນ ຂຽນດາບແກວ້ ດາບຄໍາໃສູ່ຊື່ີຂນຸ ລໍ ໃຫ້ເມອື ກນິ ເມືອງຊວາລາ້ ນຊ້າງ ຊຽງດົງຊຽງທອງ ອນັ ທີ່ເຈ້າົ ຣັດສກີ ົດໝາຍບູອ່ ນ ທີ່ໄວ້ຫັົ້ນແລ ຈີ່ິງຂຽນດາບຄໍາ ໃສູ່ຊື່ີວູ່າຂຸນລ້ານ ໃຫ້ເມືອກິນເມືອງຫໍ້ວູ່ອງ ແຕູ່ນໍ້າທ້າຍຊາຍຄໍາວິດທິຣາດພຸ້ນ ຈິ່ີງມາ ຂຽນດາບຄໍາອັນໜ່ຶີງໃຫ້ແກູ່ຂຸນສົງ ໃຫ້ເມືອກິນເມືອງຈຸລພິພຣົມທັຕຣາດ ຈີິ່ງຂຽນດາບຄໍາອັນໜີຶ່ງໃຫ້ແກູ່ຂຸນຄໍາ ພວງ ໃຫ້ເມືອກິນເມືອງກຸມກາມໂຍນົກຣາຊລະພູນຊຽງໃໝູ່ ຈ່ິີງຂຽນດາບຄໍາອັນໜ່ີຶງໃຫ້ຂຸນອນິ ໃຫ້ເມືອກິນເມືອງ ລະໂວ້ໂຍທິຍາ ຈ່ິງີ ຂຽນດາບຄໍາອັນໜີ່ຶງໃຫ້ແກູ່ ຂຸນເຈັດເຈືອງ ໃຫ້ເມືອກິນເມືອງພວນຕາເວັນອອກ ຈິີ່ງຂຽນດາບຄໍາ ອນັ ໜ່ງຶີ ໃຫ້ແກູ່ຂຸນເຈັດຈຽງ ໃຫ້ເມືອກິນເມືອງມວູ່ ນຫ້ນັົ ແລ. ຂນຸ ບຣໍ ົມຣາຊາທິຣາຊປູກລກູ ຊາຍ ໃຫ້ກິນບາ້ ນກິນເມືອງ ຕາມຄວາມແຖນຟ້າຄື່ີນ ແຖນຊ້ົີ ແຖນແຕງູ່ ຫ້ນົັ ແລ ແຕ່ນູ ັ້ນົ ເລາ່ົ ຊາ້ໍ ສ່ົັງສອນວູ່າດງ່ົັ ນ້ີົ ຄນັ ເຈົ້າທັງຫາຼ ຍຈັກໃຫ້ມຮີ ູປສໂີ ສມອັນດີງາມດງັ່ົ ນ້ົັນ ໃຫ້ຮັກສາສິນ 5 ສິນ 8 ໃຫ້ມີ ຜະຫຍາປັນຍາ ອນັ ຈກັ ໃຫ້ໄປນາໍ ຕົນມທີ ່ໍໃຫ້ທານພໍ່ ແລ້ວເຈາົ້ ທັງຫາຼ ຍໄປກິນບາ້ ນເມອື ງຕົວແລ ມີສົມບັດເຂາ້ົ ຂອງ ໃຫ້ແຈກເປນັ 7 ສ່ວູ ນພເໍ່ ນີ ສວູ່ ນໜງຶ່ີ ໃຫ້ໃສູ່ເລັມ້ົ ສາງ ໄວ້ຂນັນບາ້ ນເມອື ງ ສ່ວູ ນໜີຶ່ງໃຫ້ນງູຸ່ ໃຫ້ກິນພເໍ່ ນີ ສູ່ວນໜ່ງີຶ ໃຫ້ທານແກູ່ລກູ ແກູ່ເມັຽ ຂອ້ ຍຄນົ ທງັ ຫຼາຍຝູງຢ່ໃູ ຊ້ຊາູ່ ງຕນົ ສວູ່ ນໜີຶ່ງທານແກູ່ພຣະສົງຄະເຈ້ົາ ຜີບ່ໍມີໃຫ້ທານແກູ່ເຈ້າົ ຣດັ ສີ ແກູ່ຄນົ ອນັ ມສີ ິນພເໍ່ ນີ ສວູ່ ນໜຶ່ີງ ໃຫ້ທານແກູ່ເສນາອາມາດຜຈູ້ ກັ ອາສາໃຫ້ແລ້ວກດິ ແຫງູ່ ຕົນ ສ່ວູ ນໜີ່ງຶ ໄວ້ ຕອບແຂກອັນຈກັ ມາໄຫວ້ມານບົ ຕນົ ຂອງເຂາົ ທໃໍ່ ດໃຫ້ຕອບສອງທ່ຂໍ ອງເຂົານນ້ັົ ເຖົ້ນີ ສວູ່ ນໜງີ່ຶ ໃຫ້ທານແກູ່ຍາຈົກ ຄນົ ຂໍ ຝງູ ຫໜູ ວກຕາບອດ ຄົນທກຸ ໄຮ້ຂີນໃຈນັົນ້ ພເໍ່ ນີ ຂອງທງັ ຫາຼ ຍຝູງນ້ີົ ກໍຫາກຈັກໄປນາໍ ລູກທງັ ຫາຼ ຍຊູ່ທພີ່ ແໍ່ ລວ້ ອັນນົ້ີ ຄາປສູ່ ເູ ຈົ້າແຖນຟາ້ ຄີືນ່ ຫາກໄດສ້ ັົ່ງສອນກູພແໍ່ ລ ຂນຸ ບໍຣມົ ຣາຊາທຣິ າຊ ສົງັ່ ສອນລູກຊາຍລກູ ສະໃພ້ທກຸ ຄົນ ກໍ ແລວ້ ເທົາ່ ນກົີ້ ູ່ອນແລ. ຂນຸ ລລໍ ງົ ມາຕງັົ້ ເມອື ງຊວາ (ຫວຼ ງພະບາງ) ນັບແຕູ່ຂຸນບໍຣົມລົງມາຕົັ້ງເມືອງລຸູ່ມໄດ້ 25 ປີຂຸນລໍໃຫຍູ່ມາໄດ້ 23 ປີກໍລູ່ວງມາຕົ້ັງເມືອງຊວາລ້ານຊ້າງທີ່ ຊຽງດົງຊຽງທອງອັນເຈົ້າຣັດສີແຮກໝາຍໃຫ້ຫັຼກຄໍາຫຼັກເງິນໄວ້ທີ່ກ້ອນກາູ່ ຍຟາ້ ຫັົ້ນແລຍາມນນ້ົັ ຂ້າກັນຮາງຢູ່ຫ້ົັນຂຸນ ລໍຈີິງ່ ມາເລວແພ້ ໄລເູ່ ຂາົ ເມືອພເູ ລົາພຄູ າຈ່ີິງເປັນຂາ້ ເກາົ່ ບດັ ນແີົ້ ລ ອັນນແ້ີົ ມູ່ນຂາ້ ກັນຮາງແລ. ຍັງມີຄົນຊຸຼມໜຶ່ງີ ແມູ່ເຂາົ ນ້ົນັ ຊວືີ່ ູ່າ ນາງກາງຮີ ຜີເສອືົ້ ພ່ໍເຂົານນ້ົັ ເປັນຄົນມາເອົາກັນເປັນຜົວເມຍຈິ່ງີ ມີລກູ ເຂາົ ໃສູ່ລກູ ຜພູ້ ່ນີ ົ້ນັ ຊ່ີື ຂຸນເຄດັ ຜູ້ນ້ອງວູ່າ ຂຸນຄານ ເຂາົ ຢາກມາຕງົັ້ ທີ່ຊຽງດົງຊຽງທອງ ບນຸ ເຂາົ ນອ້ ຍມາຕງັົ້ ບໍ່ໄດ້ ເຂາົ ຈ່ິີງ ໄປຕົງ້ັ ທ່ີຊຽງງວດ ອນັ ເຮົາວາູ່ ຂງຶ ມວກ ບັດນແີົ້ ລ ບອູ່ ນຫົ້ນັ ເປັນບາ້ ນເມືອງເຂາົ ຂຸນລຈໍ ີິງ່ ໄປເລວເອາົ ແຕູ່ນັົນ້ ເຂາົ ກໍ ເອົາຣພິ ົນມາຮອດທາ້ ຍຂັນຫນ້ັົ ຂຸນລກໍ ໄໍ ປເລວໄດຊ້ ນົ ກັນຂນຸ ລກໍ ໍເລາົ່ ແພ້ໄລໄູ່ ປກໄໍ ດຂ້ ນຸ ເຄັດຂຸນຄານທຊີ່ ຽງງວດທງັ ພທໍ່ ັງລູກ ເອາົ ໄປຈມົ ນໍາ້ ເສຽັ ທີ່ດອນສິງຫົັ້ນແລ ເຊອືົ້ ແນວຂຸນຄານກພໍ ່າູ ຍໜໄີ ປລຊີົ້ ອູ່ ນຢູຫ່ ນ້ົັ ແລ ແຕູ່ນນ້ັົ ເຈ້ົາຂຸນລໍກໍ ຄນື ມາຮອດຊຽງດງົ ຊຽງທອງ ແລວ້ ຄນົ ທັງຫຼາຍຈງີິ່ ຣາຊາພເິ ສກໃຫ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນູ ດິນ ຫ້ົັນແລເຂົາທງັ ຫາຼ ຍຈງີິ່ ມາແປງ ໂຮງບູ່ອນເຈ້າົ ຣດັ ສີເອົາກ້ອນຫນີ ກ່າູ ຍຟາ້ ໝາຍໄວຫ້ ົນັ້ ແລ ຈິງີ່ ຣາທນາເຈາົ້ ຂນຸ ລໍ ເມືອນງົັ່ ແທນູ່ ເງິນແທ່ນູ ຄາໍ ເປັນເຈົາ້ ແຜູນ່ ດິນເມືອງສຣີສັຕນານະຫດຸ ອຸດຕະມະຣາຊທານີ ເອົາງອູ່ ນໝ່ີືນຫວຼ ງ ເທ້ົາສົບໂຮບເປັນຫາງນາກ ເອົາສບົ ຄານ ແລະ ນໍາ້ ຂອງກ້ໍາເໜືອເປັນຫວົ ນາກ ຈີ່ິງໄດຊ້ ີ່ືວ່າູ ເມອື ງສຣີສັຕນາຄ ເພືີ່ອດງ່ັົ ນົັ້ນແລ ອັນຊວີ່ື ່າູ ເມືອງລາ້ ນຊາ້ ງ ເບອົື້ ງເໜື ອ ເອົາພຊູ ້າງນອ້ ຍເປນັ ນມິ ຕິ ຈິີ່ງຮຽກຊວີ່ື ູາ່ ເມືອງລາ້ ນຊາ້ ງ ເພອີື່ ອັນແລ ອນັ ໜີ່ຶງເຈາ້ົ ຣດັ ສີຂຽນໜງັ ສືໃສູ່ໄວ້ໃນກອ້ ນ ກູາ່ ຍຟາ້ ຫນັົ້ ໜວູ່ ຍໜງ່ຶີ ອັນໝາຍບູ່ອນຊຽງທອງນນັ້ົ ໄວ້ໃຫ້ຜໃູ້ ດຈັກເປນັ ທ້າວພະຍາໃນທນີ່ ໃົີ້ ຫ້ມສີ ນິ 5 ສນິ 8 ເຫດ 23

ເພືອ່ີ ສັບ ພັນຍູເຈາ້ົ ຍັງຈກັ ມາໂຜດສດັ ທງັ ຫາຼ ຍຮອດບາ້ ນເມອື ງອັນນ້ີົ ດຫີ ີຼດາຍ ຜູ້ໃດຈກັ ເປັນເຈ້ົາເມອື ງອັນນ້ີົ ຈງ່ົ ໃຫ້ ທານແກູ່ສດັ ທງັ ຫຼາຍທຸກວັນຢາູ່ ໃຫ້ຂາດສັກວນັ ເຖົ້ີນ ພາຍໜາ້ ພນຸ້ ຄັນສາສໜາພຣະພທຸ ເຈົ້າມາຮອດມາເຖງິ ໃນບາ້ ນ ໃນເມືອງອັນນົ້ີ ເລ່ົາເຮງ່ົັ ໃຫ້ທານແກູ່ພຣະພທຸ ເຈາ້ົ ພຣະທັມມະເຈົ້າ ພຣະສັງຄະເຈ້າົ ໃຫ້ເຊອີື່ ໃສໃນຄນຸ ແກ້ວສາມ ປະການ ເຫຕ ວູ່າ ສາສນາ ເປັນເຈົ້າແຜູ່ນດິນມີ 6 ຊົວ່ ເຈົ້າແຜນູ່ ດິນ 7 ຊົ່ວເຈົ້າແຜນູ່ ດິນ ເຂາົ ຈ່ິີງເອົາຍາຫວຼ ງໂງູ່ມມາ ເປັນເຈົາ້ ແຜ່ນູ ດນິ ມລີ ກູ 9 ຄົນຜູ້ຍິງ 4 ຄົນ, ລູກ 9 ຄົນນົີ້ ເຮົາບໍ່ຈາກູອ່ ນແລ ເຮາົ ທຈໍ່ ັກຈາຜກູ້ ິນເມືອງແທນຫຼວງ ໂງູ່ມແລ. ເຈາົ້ ຟາ້ ງມຸຼູ່ ຖກື ຂບັ ໜຈີ າກເມອື ງ ເຂົາຈີ່ິງເອົາຍາຄໍາຮຽວຜູ້ເປັນລູກອ້າຍມາເປັນເຈົ້າແຜູ່ນດິນແທນຍາຄໍາຮຽວມີລູກ 4 ຄົນຜູ້ ຍິງສອງຜູ່ຊາຍ ສອງຜູ່ນ້ອງຫ້ຼານົັ້ນມີແຂ້ວອອກ 33 ເຫ້ົັຼມ ແຕູ່ໃນທ້ອງອອກມາ ເສນາອໍາມາດທັງຫຼາຍວູ່າເຂັດວູ່າຂວງຈັກແພ້ບ້ານ ແພ້ເມືອງວູ່າດັົ່ງນ້ົັນ ເຂົາຈີ່ິງເອົາໃສູ່ແພໄຫຼເສັຽ ເອົາຂ້ອຍລ້ຽງທັງມວນໃສູ່ແພໄປດອມ ຜູ່ໜ່ຶີງຊີ່ື ບາຄຸ້ມ ຜູ່ໜ່ີຶງຊືີ່ ບາ ກມິ ຜູ້ໜ່ຶີງຊື່ີ ບາໂບ ຜູ່ໜ່ີຶງຊີ່ື ບາສຽມ ຜູ້ໜີ່ຶງຊືີ່ບາຈີ່ແຂ້ ຜູ້ໜຶ່ງີ ຊີື່ ບາລູ ຂ້ອຍລ້ຽງທັງຫຼາຍຝງູ ນີ້ົ ທັງຂອ້ ຍຍິງຂ້ອຍຊາຍ ທັງມວນ 33 ຄົນ ໄຫຼແຕູ່ຊຽງດົງຊຽງທອງໄປດອມເຈ້ົາເຂົາຫັ້ົນແລ ນາງຍາຄໍາຮຽວ ຜູ້ເປັນແມູ່ຈິີ່ງອູ້ມໄປຮອດແພ ອນັ ຈັກໄຫຼເສັຽນົ້ນັ ຈງ່ີິ ເອົີ້ນປູາ່ ວເທວະດາ ແລະ ພຣະຍານາຄທັງຫຼາຍວ່າູ ໃຫ້ຮັກສາລກູ ຂ້ອຍຜນູ້ ີຢ້ົ າູ່ ໃຫ້ຈິບຫາຍເສຽັ ແຕູ່ເສນາທັງຫຼາຍວູ່າ ແຂ້ວອອກແຕູ່ໃນທ້ອງ 33 ເຫັ້ຼມົ ເຂາົ ວາູ່ ເປັນຄນົ ຮາ້ ຍວາູ່ ເຂັດວູ່າຂວາງແລ ໃຫ້ໄຫຼເສັຽ ຄັນວູ່າ ບນຸ ລູກຂ້ອຍຍັງມີ ຂໍຢູ່າໃຫ້ຫຼົ້ມໃຫ້ຈົມເສັຽ ໃຫ້ໄດ້ມາເປນັ ເຈົາ້ ແຜນູ່ ດິນໃນຊຽງດົງຊຽງທອງດ້ວຍອັນຊອບໂລກຊອບ ທມັ ຢູ່າໃຫ້ໄດດ້ ວ້ ຍຫຍາບຊ້າທາຣຸນເຖນີົ້ ແມູ່ຈີ່ິງຝາດເທວະດາສງີ່ິ ນັນ້ົ ຈີ່ິງສົງ່ັ ຂອ້ ຍລ້ຽງທັງມວນນນົ້ັ ວູ່າລກູ ກູນຕ້ົີ ົກທໃີ່ ດ ໃຫ້ສູວູ່າພຣະຍາຢູ່າໃຫ້ວູ່າລູກຟ້າຄໍາຮຽວ ແມູ່ຈິີ່ງໃສູ່ຊ່ີືສ່ີິງນັົ້ນແລ ເຂົາຈິີ່ງໄຫຼໄປ ແມູ່ກໍນໍາໄປສົ່ງຮອດເມືອງຂາຍ ຈິີ່ງ ຄນື ແລ ແຕູ່ນົ້ັນໄຫຼໄປຮອດບ້ານໃດເມືອງໃດ ເຂົາກໍໃຫ້ເຂົ້າໃຫ້ຂອງກິນຊູ່ບ້ານຊູ່ເມືອງຈ່ີິງໄປຮອດຫົວລ່ີພຸ້ນທ່ີເມືອງ ໜີ່ຶງຊ່ີືວູ່າຖໍ້າມະຫາເຖຣະປາສມັນ ເຂົາຈີິ່ງມາເລົ່າຕໍ່ພຣະພຮະຈ່ິີງໄປອູ້ມເອົາອອກມາຈາກແພອັນໄຫຼເສັຽນົ້ັນ ເມືອ ດອມຕົນຫ້ັົນແລນັບແຕູ່ເຈົ້າໃຫຍູ່ມາໄດ້ 3 ປີ ໄຫຼເສັຽໄດ້ປີໜຶີ່ງຈີ່ິງມາຮອດທູ່າພຣະສມັນພຣະລ້ຽງໄວ້ສາມປີພຣະ ຍານະຄອນຫຼວງຈ່ິີງເອົາເມືອລ້ຽງໄດ້ 7 ປີທັງມວນເປັນ 14 ປີພຣະຍານະຄອນຫຼວງຈີ່ິງໃຫ້ລູກສາວໄດ້ 2 ປີພຣະ ຍານະຄອນຫຼວງຈ່ີິງເອົາໝໍຫູຣາທັງມວນມາດູຊາຕາ ແລນັກຂັດຕະຣຶກເມືອງລ້ານຊ້າງໝໍຈິີ່ງທວາຍວູ່າພໍ່ເຈົ້ານີົ້ ແມູ່ ເຈ້ົານີົ້ຕາຍແລ້ວເຂົາຈ່ີິງເອົາອາວເຈົ້າເປັນເຈົ້າແຜູ່ນດິນທີ່ຊຽງດົງຊຽງທອງແທນແລ ພຣະຍານະຄອນຫຼວງ ຈີ່ິງວູ່າເຮົາ ຈັກແຕູ່ງຣພິ ົນຄາໍ້ ຄົງເມອື ປູກຍັງຈັກໄດເ້ ປນັ ເຈ້ົາແຜູ່ນດນິ ທີ່ ຊຽງດົງຊຽງທອງບໍ່ຈາ ໝໍທງັ ຫຼາຍຈີິງ່ ວາູ່ ຢູ່າວ່າູ ໄດ້ແຕູ່ຊຽງ ດງົ ຊຽງທອງເຖົີ້ນ ຍັງຈັກໄດ້ເມືອງໂຍທິຍາ ທັງເມືອງຊຽງໃໝູ່ ທງັ ເມອື ງລືເົ້ ມອື ງເຂິນ ທງັ ເມອື ງຈຸລນີ ແຕູ່ຟາກແມູ່ນ້ໍາ ແທມາພີົ້ຕໍ່ເທົ້າເມືອງມີຮາ້ ນກວ້ານ ມີເສົາຫິນສາມເສ້ົານ້ໍາເຕົ້າສາມແຄວພຸ້ນດີຫຼີ ໝໍຫູຣາພຣະຍາເມືອງນະຄອນຫຼວງ ວູ່າດົັ່ງນ້ີົ ຫາກບ່ໍວູ່າເຈົ້ານົີ້ທ່ໍໄດ້ຕາຍໃນທຽງດົງຊຽງທອງ ຈັກໄດ້ຕາຍໃນເມືອງອັນໜີຶ່ງເບ້ືົອງຕາເວັນຕົກດ້ວຍ ວຸທິສວັສດີແລ ໝໍທັງຫຼາຍວູ່າດ່ົັງນົີ້ ແຕູ່ຢູ່ປີໜີ່ຶງ ພຣະຍານະຄອນຫຼວງ ຈ່ິີງແຕູ່ງຊ້າງມ້າຣິພົນໃຫ້ຈີິ່ງຣາຊາພິເສກໃສູ່ ຊີື່ວູ່າພຣະຍາຟ້າຫ້ຼາທໍຣະນີ ຫ້ັົນແລ ຈ່ິີງມາແຕູ່ງໝໍຜູ່ຮູ້ຈັກຜາບເສິກ 4 ຄົນ ຈີ່ິງແຕູ່ງເຄ່ີືອງຜາບເສິກທັງມວນໃຫ້ຄ້ອງ ໄຊ 4 ໜູ່ວຍ ແສງໄຊ 4 ໜູ່ວຍ ຈອງວອງໄຊ 4 ໜູ່ວຍ ຫອກໄຊ 3 ດວງ ຂວານໄຊ 4 ດວງ ແພນໄຊ 4 ດວງ ຄົນ 24

ອນັ ຮັກສາເຄອືີ່ ງໄຊ 400 ຈິີ່ງໃຫ້ໝໍທັງຫຼາຍຫາມດົ້ື ີຍາມດີ ແລວ້ ກລໍ ົງຈາກນະຄອນຫຼວງໄປຫັ້ົນແລ ກບັ ທັງລກູ ຕົນຜູ້ ຊືີ່ວູ່ານາງແກ້ວກັນຍາກໍໃຫ້ໄປດອມຫນ້ົັ ແລ. ເຈາົ້ ຟາ້ ງມູຸ່ຼ ຕໄີ ດເ້ ມອື ງຕາູ່ ງໆ ເມ່ອືີ ລງົ ມາຮອດເມືອງອນັ ໜີ່ຶງ ຊີ່ືວ່າູ ພຣົມທຕັ ພຣະຍາພຣົມທັຕ ມາຣບົ ຂາໄດຊ້ ົນຊາ້ ງກັນແພ້ພຣະຍາພຣົມ ທັຕຂ້າພຣະພຣົມທັຕກັບຄໍຊ້າງຈິງີ່ ແຈກເມືອງພຣມົ ທັຕປູກຜູ່ໜີ່ຶງໃຫ້ເປັນພຣະຍາປາກກົບຜູ່ໜີ່ຶງໃຫ້ເປັນພຣະຍາກຸນ ຊອນຜໜູ່ ່ຶງີ ໃຫ້ເປນັ ພຣະຍາຄໍາແຫງ ຜໜູ່ ່ງຶີ ໃຫ້ເປັນພຣະຍາດອນແດງ ຜໜູ່ ຶງີ່ ໃຫ້ເປັນພຣະຍາຈັນຫອມ ຜໜູ່ ຶີງ່ ໃຫ້ເປັນ ພຣະຍາອ້າຍຜູ່ໜ່ຶີງໃຫ້ເປັນພຣະຍາພຣົມທັຕແທນຫ້ັົນແລ ພຣະຍາທັງຫຼາຍຝູງນ້ີົພຣະຍາຟ້າໃຫ້ເປັນເມືອງສູ່ວຍຊ້າງ ສູ່ວຍມ້າສູ່ວນຂ້ອຍແລ້ວພຣະຍາຈີ່ິງເອົາຣິພົນໂຍທາມາຣົບພຣະພາແປດບໍ່ທ່ີເມືອງກະບອງຫັ້ົນແລພຣະຍາແປດບ່ໍຂີ່ ຊ້າງອອກຊົນບໍ່ທັນຮອດພຣະຍາຟ້າພຣະຍາແປດບ່ໍກໍແລູ່ນໜີ ເຂົາຈິ່ີງໄປແລູ່ນເອົາໄດ້ທັງເປັນມາຈົມນໍ້າເສັຽທີ່ປາກ ທອກຫ້ັົນແລ ພຣະຍາແປດບໍ່ຜູ່ນົີ້ເປັນປູ່ພຣະຍາແປດບຜໍ່ ູ່ວູ່າລູກຍິງໂຕນນ້ໍາຕາຍເອົາກວ້ານໄປຕຶກເອົາລູກແລໄດ້ພຣະ ຫນີ ອັນເຂົາວາູ່ ພຣະແປດບໍ່ນ້ນົັ ແລນບັ ແຕູ່ພຣະຍາກະບອງຕົນຊົນຊ້າງກັບພຣະຍາຟາ້ ນົ້ນັ ມາໄດ້ 7 ຊ່ົວ ພຣະຍາແປດບໍ່ ຈງີິ່ ມາເຖິງພຣະຍາແປດບໍ່ຕນົ ວູ່າລກູ ໂຕນນ້າໍ ຕາຍແລໄດພ້ ຣະຫີນນ້ັນົ ແລພຣະຍາຟາ້ ຈີິງ່ ໃຫ້ພຣະຍາກະບອງຜນູ່ ອ້ ງແທນ ຈ່ີິງຕົັ້ງອາຊຍາໄວ້ວູ່າໃຫ້ສູ່ວຍຊ້າງຮ້ອຍໜຶີ່ງຂ້ອຍຮ້ອຍໜີຶ່ງຂ້ອຍກັບຊ້າງສອງຮ້ອຍໃຫ້ສູ່ວຍຄໍ່ສອງພັນໃຫ້ສູ່ວຍລ້ົວ ສູ່ວຍແພສອງຮ້ອຍຮາໍ ໃຫ້ສວູ່ ຍຂອ້ ຍຍງິ ຂ້ອຍຊາຍສອງຮ້ອຍ ແລ້ວຈີ່ງິ ເອາົ ຣພິ ົນໄປຣົບພຣະຍາຈໍາປາທຣິ າດແພ້ ພຣະ ຍາຈໍາປາທິຣາດແລວ້ ຂາ້ ຕາຍກັບຄຊໍ າ້ ງພຣະຍາຟາ້ ຈ່ີງິ ໃສູ່ຊ່ືີຜໜູ່ ງ່ີຶ ໃຫ້ເປນັ ພຣະຍາຕໍາປາທິຣາດແທນຜູ່ໜຶີງ່ ໃຫ້ເປັນພຣະ ຍາຈໍາປານະຄອນຜູ່ໜ່ຶີງໃຫ້ເປັນພຣະຍາຈິມຜູ່ໜຶີ່ງໃຫ້ເປັນພຣະຍາຈາມຜູ່ໜີ່ຶງໃຫູ່ເປັນພຣະຍາດອນຊັກແຄຜູ່ໜຶ່ີງໃຫ້ ເປນັ ພຣະຍາສນງັ ຜໜູ່ ີ່ຶງໃຫ້ເປັນພຣະຍາຊຼຸງຜູ່ໜຶ່ີງໃຫ້ເປນັ ພຣະຍາໂສກພຣະຍາທັງຫາຼ ຍຝູງນພ້ີົ ຣະຍາຟ້າໃຫເ້ ປນັ ເມອື ງ ສູ່ວຍສູດສູ່ວຍມາູ່ ນສ່ວູ ຍດາ້ ຍສູ່ວຍໄໝສາວຍຄໍາສູ່ວຍຊ້າງສວູ່ ຍຈໍາຫງາຍສູ່ວຍຂ້ອຍສູ່ເມືອງຫັົ້ນແລ ພຣະຍາຟ້າຈ່ງິີ ຍໍ ພົນເຂົາມານ້ໍາຫີນບູນພຣະຍາຕົນໜີຶ່ງຊື່ີວູ່າວຽງອອກມາຮົບເຫັນດູຫຼາກແລ້ວພູ່າຍໜີບາກິມໄປໄລູ່ໄດ້ຂ້າເສັຽຈີ່ິງໃຫ້ ນ້ອງເປັນພຣະຍາເຈັດຈຽງແທນຈ່ີິງໃສູ່ຜູ່ໜຶ່ີງໃຫ້ເປັນພຣະຍາກວ້າງສຽມຜູ່ໜ່ີຶງໃຫ້ເປັນພຣະຍາກວ້າງທ່ົງຜູ່ໜີ່ຶງໃຫ້ ເປນັ ພຣະຍາເມືອງຫວຼ ງຜູ່ໜ່ຶງີ ໃຫ້ເປນັ ພຣະຍາເມອື ງມູ່ວນຜູ່ໜຶງີ່ ໃຫ້ເປນັ ພຣະຍາວັງຜູ່ໜຶີ່ງໃຫ້ເປນັ ພຣະກຣະຕາກຜໜູ່ ີ່ຶ ງໃຫ້ເປັນພຣະຍາຊມຼຸ ພອນຜູ່ໜຶີງ່ ໃຫ້ເປັນພຣະຍາຊະໂປນພຣະຍາທັງຫາຼ ຍຝງູ ນພ້ົີ ຣະຍາຟາ້ ໃຫ້ສວູ່ ຍດາ້ ຍສູວ່ ຍໄໝສ່ວູ ຍ ຜ້າກົັ້ງແລພີດານທັງສູ່ວຍຂ້ອຍຊູ່ປີໃຫ້ເມືອແຕູ່ເດືອນ 12 ເດືອນສາມໃຫ້ຮອດຊູ່ເມືອງຫ້ັົນແລແຕູ່ນົັ້ນ ພຣະຍາກໍຍົກ ພົມມາຮອດປາກກະດິງ ຍັງມີຜູ່ໜຶີ່ງຊີ່ືວູ່າພຣະຍາສາມຄ້ອມ ມັນເປັນເຈົ້າເມືອງພຣະນໍ້າຮູຸ່ງກາພົນໄດ້ 4 ໝີ່ືນຊ້າງຫ້າ ຮອ້ ຍມາຣບົ ພຣະຍາຟ້າພຣະຍາຟ້າໃຫ້ບາຈີ່ແຂ້ຖືພົນມາຣົບແພ້ພຣະຍາສາມຄ້ອມບາຈແ່ີ ຂ້ໄລເູ່ ອົາພຣະຍາສາມຄ້ອງໄດ້ ເອົາມາຈົມນໍ້າເສັຽທີ່ປາກບາງບາດຫັ້ົນພຣະຍາຟ້າຈິ່ີງຍພໍ ົນມາຢູ່ເມືອງພຣະນ້ໍາຮຸູ່ງຈ່ີິງໃຫ້ຜູ່ໜີຶ່ງເປັນພຣະຍາພຣະນ້ໍາຮຸູ່ງ ແທນພຣະຍາສາມຄ້ອມຫັ້ົນແລແຕູ່ນ້ັົນຊູ່າເມືອງຮອດພຣະຍາເຈັດຈຽງ ອັນເປັນເຈົ້າເມືອງພວນຊຽງຂວາງເຈ້ົາເມືອງ ພວນຈິີ່ງແຕູ່ງໜ່ືີນຫຼວງພວນທັງໝ່ີືນຄໍາມາໄຫວ້ພຣະຍາຟ້າທີ່ພຣະນ້ໍາຮູຸ່ງຫົັ້ນວູ່າດ່ົັງນ້ົີຜູ້ຂ້ານົ້ີຫາກເປັນຫຼານເປັນເຫຼນ ເຊ້ືົອແນວຂຸນບໍຣົມຣາຊາທິຣາຊເຈົ້າທັງຂຸນລໍແຕູ່ບູຮານມາດີຫຼີດາຍໃນທີ່ນີ້ົແລພຣະຍາຟ້າເຈົ້າແລຈັກຜາບບ້ານຜາບ ເມອື ງທໃ່ີ ດກໍດີຂ້າຈກັ ແຕູ່ງຣິພົນໄປຊ່ອູ ຍໄດເ້ ຕີມຊູ່ແຫູງ່ ຊູ່ທີພ່ ຣະຍາຟາ້ ຈ່ິີງວູ່າດົັ່ງນ້ີົພນີ່ ້ອງເຮົາແລຍັງຄິດເຖິງເຮາົ ດົັ່ງນ້ັົນ ກໍຊອບດີແລບ້ານເມືອງອັນຫຼານເຮົາ ກັບນ້ອງເຮົາແຕູ່ກູ່ອນທ່ີໃດກໍດີໃຫ້ໄວ້ແກູ່ນ້ອງເຮົາເຖົ້ີນເຄີື່ອງເສິກເຄ່ີືອງວຽກ ເຄີື່ອງເຫຼັກອັນໃດກໍດີເຮົາຫາກຈັກໃຫ້ມາເອົາດອມອັນໜ່ີຶງບ້ານເມືອງແຕູ່ເຮົາຜາບໄດ້ແຕູ່ເມືອງຊ້າເມືອງມູ່ວນກໍໃຫ້ ມາໄຫວ້ມານົບແກູ່ນ້ອງເຮົາພຣະຍາຟ້າວູ່າດັ່ົງນັ້ົນແຕູ່ນົ້ັນເຮົາຈີ່ິງຍໍພົນນໍາຊວນໄດ້ຣົບພຣະຍາເມືອງ ມີຮ້ານກວ້ານມີ ເສາົ ທງັ ພຣະຍາອູ່າງສງິ ອູ່າງໜາມ ໄລເູ່ ອົາພຣະຍາທັງສາມເມອື ງນັົ້ນແລ້ວ ພຣະຍາຟາ້ ກໍເອົາພຣະຍາທັງສາມເມືອງເມືອ 25

ກາບແກູ່ເຈົ້າບວົ ຫຼວງເຈ້າົ ບວົ ຫຼວງຫໍຖາມດເູ ຊ້ອືົ ແນວພຣະຍາຟາ້ ວາູ່ ເປນັ ຫາຼ ນເປັນເຫນຼ ຂຸນບໍຣົມຣາຊາທິຣາຊສືບໆມາ ຫຼາຍຊົ່ວຫຼາຍປາງນັກຈິີ່ງມາເຖິງພຣະຍາຟ້າຫົ້ັນແລແລ້ວເຈ້ົາບົວຫຼວງຈ່ີິງວູ່າຜີວູ່າແມູ່ນາເຊົ້ືອແມູ່ນແນວເຈ້ົາຂຸນບໍຣົມ ແທ້ໃຫ້ແຕູ່ເມືອງມີຮ້ານກວ້ານາມີເສົາແຕູ່ຫີນສາມເສົ້ານ້ໍາເຕົ້າແກ້ວບ້ານດມືແງດິນດອນທີ່ໃດກໍດີຟ້າແຖນຫາກແຕູ່ງ ໄວ້ຝນຕົກນາໍ້ ໄຫຼເມືອເມືອງລາວໃຫ້ໄວ້ເຂດແດນເມອື ງລາວຝນຕົກນ້າໍ ໄຫຼເມອື ເມອື ງບົວແຕູ່ໃດໃຫ້ໄວ້ເປັນເມອື ງບົວ ແຕູ່ນ້ົັນເຈ້ົາບົວຫຼວງຈິີ່ງແຕູ່ງຄໍາມາສາມໝ່ີືນເງິນມາສາມແສນທັງໄມ້ກໍາພັກເກສນາທັງລົ້ວແຮແພຈີນເປັນອັນມາກ ອັນຫຼາຍນັກໃຫ້ແກູ່ນາຍຜູ້ໃຊ້ອັນເອົາອູ່າງສິງອູ່າງໜາມເມືອງມອບແກູ່ເຈົ້າບົວນ້ົັນມາຖວາຍແກ້ພະຍາຟ້າທ່ີແດນ ເມືອງຫ້ົັນແລແຕູ່ນົນັ້ ພຣະຍາຟ້າ ຈງີ່ິ ໃຊ້ໃຫ້ພຣະຍາເມອື ງມີຮາ້ ນກວ້ານມເີ ສົາແຕູ່ງໃຫ້ເຂົາສູ່ວຍຄໍາທັງສູ່ວນລົ້ວແຮແພ ດ້າຍໄໝຊູ່ອັນແຕູ່ນັົ້ນພຣະຍາຈິ່ີງຍໍພົນມາຕັງທ່ີນານ້ອຍອ້ອຍໜູທີ່ຂຸນລໍເກີດຫົ້ັນຈ່ີິງໄດ້ຊ່ີືວູ່າເມືອງແຖນເພີ່ືອແຖນຟ້າ ຄີ່ນື ມາແຕູ່ງມາແປງຫ້ັົນກູ່ອນຈີງິ່ ເປັນບ້ານເປັນເມືອງມາຕາບເທ້ົາບັດນົີ້ແລບ່ໍເງິນບ່ໍຄາໍ ບໍ່ແກວ້ ບໍ່ທອງບໍ່ເຫັຼກມຊີ ູ່ອັນແລ ພຣະຍາຟ້າໄສູ່ ຜູ່ໜຶີ່ງໃຫ້ເປນັ ພຣະຍາທ່ີເມືອງແຖນນານ້ອຍອ້ອຍໜູຫ້ັົນຈ່ິີງໃຫ້ຜູ່ໜີ່ຶງເປັນພຣະຍາເມືອງໄຊ, ໃສູ່ໃຫ້ຜູ່ ໜຶີ່ງເປັນພຣະຍາໄລໃູ່ ຫ້ຜໜູ່ ຶ່ີງເປັນພຣະຍາກວ້າງໃຫ້ຜູ່ໜ່ຶີງເປນັ ພຣະຍາສາມສິບພອງເມອື ງໂຮມມາໃຫ້ຜໜູ່ ີ່ຶງເປັນພຣະ ຍາກາງລ້ານ ຜູ່ໜ່ີຶງເປັນພຣະຍາສິງ ທ້າວຜູ່ໜຶ່ີງເປນັ ພຣະຍາເມືອງຫຸມ ຜູ່ໜີຶ່ງເປນັ ພຣະຍາເມືອງວາດ ຜູ່ໜ່ີຶງເປັນພຣະ ຍາເມືອງກວ້າງທົ່ງແຕູ່ຟາກນ້ໍາແທມາພົີ້ເຈົ້າບົວຫຼວງຫາກເວນໃຫ້ແກູ່ພຣະຍາຟ້າ ຜູ່ໜີ່ຶງເປັນພຣະຍາຈ່ິີງໃສູ່ໃຫ້ເປັນ ທາ້ ວເປັນພຣະຍາໃຫ້ເຂົາສົງ່ ສູວ່ ຍຄາໍ ສູ່ວຍເງນິ ສູວ່ ຍຂ້ອຍສ່ວູ ຍຜາ້ ກ້ັງົ ຜ້າໄໝແລພດີ ານແລເຄ່ີືອງເສິກສູ່ວຍມ້າທັງອານ ເງນິ ອານຄໍາທັງລົ້ວແລຫອກແພນທັງມວນແລ້ວຈີິງ່ ໃຊ້ເມືອເລົ່າແກູ່ເຈົ້າບົວຫຼວງໂດຍດັົ່ງຄວາມທັງມວນຝູງນົ້ີເຈົ້າບົວ ຫວຼ ງວາູ່ ໃຫ້ພເີ່ ຮົາຄືນເມອື ຢຊູ່ ຽງດງົ ຊຽງທອງພຸ້ນເຖີນົ້ ແຕນູ່ ້ົັນພຣະຍາຟ້າ ກໍເອົາຣິພົນຂ້າມນາ້ໍ ອເູ ມອື ງເມືອງບນຸ ໃຕ້ບນຸ ເໜືອສອງຂາພຣະຍາບຸນເອົາພົນອອກມາຣົບພຣະຍາຟ້າກໍແພ້ເອົາສອງຂາຂ້າເສັຽແລ້ວຈິີ່ງໃຊ້ໃຫ້ເມືອຊຽງຮູຸ່ງວູ່າຍັງ ຈັກຣົບຈັກຊົນເຮົາລື? ພຣະຍາຊຽງຮູຸ່ງຈີ່ິງວູ່າເຮົານ້ີົກໍຫາກເປັນເຊືົ້ອເປັນແນວອັນດຽວດາຍເຮົາບ່ໍຣົບບໍ່ເລວພຣະຍາ ເຈ້ົາ ແລໃຫ້ພຣະເຈົ້າເອົາເຂດບ້ານແດນເມືອງແຕູ່ບ້ານປົ່ງລວງຂວາງເທ້ົາເມືອງບຸນໃຕ້ບຸນເໜືອພຸ້ນ ເມືອງເຂດຂອງ ເມອື ງລ້ານຊາ້ ງເຖົ້ນີ ເຮາົ ກໍຈກັ ໃຫ້ບົວໃຫ້ນາງແກູ່ເຈ້ົາຟາ້ ແລບັດນ້ົີລູກເຮົາຍັງນ້ອຍພາຍຫຼ້າຈິງ່ີ ເອາົ ເມືອປັດເສ່ີືອປໝູ ອນ ແກ້ເຈາົ້ ຟາ້ ເຖ້ີົນເຈົ້າຊຽງຮຸງູ່ ຈ່ິີງແຕູ່ງເງິນແສນໜຶ່ີງມາຮ້ອຍໜຶີ່ງທັງອານເງິນອານຄໍາຮໍາແຮແພຈີນເມືອມາກນັກພຣະຍາ ຟ້າກໍເອົາແລ້ວຈິີ່ງໃສູ່ຂ້ອຍຜູ່ໜ່ຶີງຊືີ່ວູ່າ ບາກິມ ໃຫ້ເປັນເຈົ້າຂວາເຂົາຈິີ່ງຮຽກວູ່າຂວາກິມຫ້ັົນແລແຕູ່ນົ້ັນພຣະຍາຟ້າຈິີ່ງ ລູ່ອງມາຮອດເມືອງນ້ອຍ ເຈົ້າເມືອງນ້ອຍຈ່ີິງຂໍເປັນເມືອງກາງຢ້າວກາງເຮືອນພຣະຍາເຈົ້າຟ້າເຖ້ີົນພຣະຍາຟ້າຈ່ີິງໃຫ້ ເຖົ້າສຽງເປັນເຈົ້າເມືອງນ້ອຍຫັົ້ນແລເຖົ້າສຽງແຕູ່ງທີ່ເຂ້ົາຂວັນທັງຜອກຜີພລີເສື້ົອພຣະຍາຟ້າຊູ່ອັນແລແຕູ່ນົັ້ນພຣະຍາ ຟ້າລູ່ອງມາຮອດສບົ ອຫູ ັ້ົນ ເຈາ້ົ ຟ້າຄໍາຮຽວ ຜນູ່ ້ົີເປັນອາວ ນ້ອງພພໍ່ ຣະຍາຟ້າພໍ່ພຣະຍາຟາ້ ຕາຍເສຽັ ເຂາົ ຈີງ່ິ ເອາົ ມັນເປັນ ພຣະເຈົ້າແຜູ່ນດິນແທນມັນມີລູກຍິງ 2 ຄົນລູກຊາຍບ່ໍມີມັນກໍຮູ້ວູ່າພຣະຍາຟ້າລູ່ອງມາຮອດສົບອູມັນກໍຢ້ານພຣະຍາ ຟາ້ ຂາທັງສອງຜົວເມັຽລວດກິນສາມຕາຍທັງສອງຫົັ້ນແລ ຍັງແຕູ່ລູກຍິງທງັ ສອງເສນາອໍາມາດມຽ້ ນຄາບສົ່ງສະການບໍ ຣະບວນແລ້ວເສນາອາໍ ມາດທງັ ຫາຼ ຍຈີງ່ິ ເມືອຣາທນາພຣະຍາຟ້າທສີ່ ບົ ອພູ ນຸ້ ມາຮອດຊຽງດງົ ຊຽງທອງແລວ້ ຈ່ິງີ ມາຣາຊາ ພິເສກພຣະຍາຟ້າ ທັງນາງແກ້ວເກັງຍາອັນເປັນລູກພຣະຍານະຄອນຫຼວງນ້ົັນໃຫ້ເປັນເຈ້ົາແຜູ່ນດິນໃນຊຽງດົງຊຽງ ທອງໃຫ້ປູ່ລ້ຽງເປັນແສນເມືອງໃຫ້ຕາລ້ຽງເປັນໝ່ືີນຫຼວງໃຫ້ອາວລ້ຽງເປັນພູມເໜືອໃຫ້ນ້າລຽ້ ງເປັນພມູ ໃຕ້ໃຫ້ພີ່ລຽ້ ງ ເປັນ ພຣະຍາກຣະຊັກຂ້າພູທັງມວນໃຫ້ຂຶ້ົນລົງດອມພຣະຍາກຣະຊັກຫ້ົັນແລຂົ້ຶນໂຮງຮຽນຂົຶ້ນສານຂົ້ຶນຟ້າຂ້ົຶນແຖນ ໃຫ້ພຣະຍາກຣະຊັກ ຂຶ້ົນກູ່ອນຈິີ່ງໃຫ້ແປງໂຮງຫຼັງໜ່ີຶງ ໃຫ້ມັນຢູທ່ ້າຍໂຮງຊຽງທອງຫັົ້ນ ຂອງຝາກອັນເອົາມາຢີື່ນມາ ຖວາຍແຕູ່ເຈ້ົາແຜູ່ນດິນ ກໍໃຫ້ມັນຮັບເອົາກູ່ອນແຕູ່ງແປງຊູ່ອັນ ມັນຈ່ີິງໃສູ່ຜູ່ໜຶີ່ງໃຫ້ຮັບຕາງ ເຂົາຈີິ່ງວູ່າຣາມຣາຊອັນ ທັງຫາຼ ຍວູ່າໝີ່ືນຣາຊບດັ ນ.ີ້ົ 26

ຂນົຶ້ ໄປຕຊີ ຽງແສນ ແຕູ່ນ້ົັນ ພຣະຍາຟ້າ ຈ່ີິງເອົາພົນຂົື້ນເມ່ີືອລ້ານນາທາງນ້ໍາຂອງຈີ່ິງໄວ້ນາງແກ້ວເກັງຍາທີ່ເມືອງຊຽງດົງຊຽງທອງ ຮກັ ສາແຜູ່ນດິນ ເຫດເພີ່ືອນາງທະຣົງຄັນໄດ້ສາມເດືອນແລ້ວ ພຣະຍາຂົຶ້ນເມືອຮອດທູ່າຫົວເຮືອ ເມືອງເລີກຫັົ້ນຍັງມີ ລູກອ້າຍຂ້ົີທູດຜູ້ນີຶ່ງມັນເປັນລູກນາງແກ້ວມະຫາຣຮີ ຽກຊື່ີທ້າວອູລອງ ມັນເປັນຫລານຟາ້ ຄໍາຮຽວມນັ ຈີິ່ງອອກມາໄຫວ້ ພຣະຍາຟ້າທີ່ທູ່າສວງຄໍຄາໍ ຫ້ນັົ ພຣະຍາອລູ ອງຈ່ີງິ ວູາ່ ຂອ້ ຍນເົີ້ ປນັ ລກູ ນາງແກ້ວມະຫາຣີແມູ່ຂ້ອຍນີົ້ເປນັ ລູກຟ້າຄາໍ ຮຽວ ກໍ ຫາກເປັນວົງສາແຫູ່ງເຈ້ົາກູດາຍ ພຣະຍາຟ້າຈີ່ິງວູ່າ ຜີວູ່າເປັນດົ່ັງນົັ້ນແທ້ ເມືອງເລີກນົີ້ເຈົ້າຈົ່ງກິນເຖີົ້ນ ໃຫ້ເປັນເມືອງ ກາງເຮືອນກູເຖີົ້ນ ແລ້ວພຣະຍາຟ້າ ຈິ່ີງຂ້ືົນເມືອຢູ່ສົບແບູ່ງ ແລ້ວຈີ່ິງໃຫ້ຂົ້ືນເມືອເອົາລູ່າມເມືອງຮຸນ ລູ່າມເມືອງແບູ່ງ ໄດແ້ ລ້ວຈ່ິີງເມືອຕ້ົັງຢູ່ສົບທາ ຈີ່ິງຈັກເອາົ ເມືອງຊຽງຂອງ ຄົກຮໍາ ຊຽງ ທອງ ຈິີ່ງໃສູ່ຜູ່ນີຶ່ງໃຫ້ກິນເມືອງຊຽງຕົ້ືນສີເ່ ມືອງ ນຈ້ົີ ີິ່ງໄດວ້ ູ່າສີ່ຫມື່ີນທາງນໍ້າແລ ໃຫ້ຊຽງຕື້ົນເປັນເຈົ້າສີ່ຫມີນ່ື ຈິ່ີງໃຫ້ເອົາເມືອງຜາ ເມືອງພົວ ພູຄຸນ ທັງເມືອງແຫງ ຈ່ີິງ ໃຫ້ເຈົ້າເມືອງຜາເປັນສີ່ຫມ່ືີນທາງບົກ ແຕູ່ນັົ້ນພຣະຍາຟ້າກໍມາຕາດູພົນທ່ີສົບທາຫົ້ັນ ໄດ້ພົນສີ່ແສນແຕູ່ລາດ ໄດ້ຢ້າຍ ໄດແ້ ກວແສນນີຶ່ງ ຊ້າງໄດຫ້ ້າຮ້ອຍຕົວ ຈີງິ່ ຂ້ົຶນເມືອເອົາເມືອງຫີນ ເມອື ງງາວ ໄດແ້ ລ້ວຈີງ່ິ ຍໍພົນຂ້ືົນເມືອຕ້ັົງທ່ີດອນມູນ ຫ້ນັົ ແຕູ່ນັົນ້ ເຈ້ົາເມືອງລ້ານນາຜູ່ນງຶີ່ ຊືີ່ວ່າູ ພຣະຍາສາມຜຍາ ມນັ ກໍອວນພົນແຕູ່ເມືອງລາ້ ນນາມາຊູ່ແຫງູ່ ໄດພ້ ົນສີ່ແສນ ຍາມນັ້ົນເອົາເມືອງຊຽງແສນເປັນລ້ານນາມັນຈ່ິີງໃຫ້ເສນາມັນຜູ່ໜຶ່ີງ ຊີ່ືວູ່າແສນເມືອງ ມັນກໍຖືພົນມາຣົບພຣະຍາ ຟ້າພຣະຍາຟ້າຈີ່ິງຂີ່ຊ້າງຕົວນີ່ຶງ ຊ່ີືວູ່າຊຽງທອງ ຫວ້າຍນໍ້າກົກ ເມືອສູ້ແສນເມືອງລ້ານ ແລ້ວຂວາກິມ ຂາກໍຊົນກັນ ຂວາກໍແພ້ ຂ້າແສນເມືອງລ້ານນາຕາຍກັບຄໍຊ້າງ ແຕູ່ນົັ້ນພຣະຍາສາມຜຍາ ອັນເປັນເຈົ້າແຜູ່ນດິນລ້ານນາກໍພູ່າຍຫນີ ເຂ້ົາວຽງລ້ານນາ ຊຽງຮາຍ ພຣະຍາຟ້າກໍໃຫ້ໄປໄລູ່ເອົາຮອດເມືອງແພວເມືອງເລມ ທັງເມືອງໄຮູ່ ບ້ານຍູ ເມືອງຍອງ ຫົວພວງ ຫົວຝາຍຄຸງເມືອງລົ້ື ເມືອງເຂີນ ເມືອງຊຽງແຂງຫົັ້ນແລ ແຕູ່ນ້ັົນ ພຣະຍາສາມຜຍາຈິີ່ງໃສູ່ຜູ່ນີຶ່ງຊ່ືີວູ່າຫມ່ືີນ ກຸມກາມ ຜູ່ນີ່ຶງຊີ່ືວູ່າຫມີື່ນຊູມ ຜູ່ນຶີ່ງຊ່ີືວູ່າຫມ່ືີນກາງເມືອງຊຽງຮາຍ ມາຂໍສົ່ງສູ່ວຍເຂົ້າພັນຄານ ແກູ່ພຣະຍາຟ້າ ເມີື່ອ ໃດລູກຜູ້ຂ້ານາງນ້ອຍອູ່ອນສໍໃຫຍູ່ໄດ້ 16 ປີ ຈັກໃຫ້ເມືອປັດເສີ່ືອປູຫມອນແກູ່ເຈົ້າຟ້າຊະແລ ບັດນ້ົີຍັງນ້ອຍ ຂໍແກູ່ ເຈົາ້ ຟ້າເອົາແຕູ່ວຽງຜາໃດ ໄປໃຫ້ເປັນບາ້ ນເມອື ງເຈົ້າຟ້າຂ້ອຍຖ້ອນ ພຣະຍາສາມຜຍາມອບເວນໃຫ້ ແຕູ່ນັ້ົນເປນັ ແດນ ເມືອງລ້ານຊ້າງຫັ້ົນຖອ້ ນ ເລົ່າແຕູ່ງຄາໍ ມາຖວາຍພຣະຍາຟ້າ ສອງຫມນ່ີື ເງນິ ສອງແສນ ແຫວນນິນລູກໜຶ່ີງຊີື່ວູ່າ ຍອດ ຊຽງແສນ ແກ້ວພິທູນລູກນຶີ່ງຊືີ່ວູ່າຍອດຊຽງຮາຍ ແຫວນແດງລູກນີຶ່ງຊ່ີືວູ່າມະນີຟ້າລູ່ວງ ເອົາມາຖວາຍແກູ່ພຣະຍາຟ້າ ຫນ້ັົ ແລ ບໍ່ເທ່ົາແຕູ່ນົນ້ັ ເລາ່ົ ແຕູ່ງເງນິ ຄາໍ ມາໃຫ້ແກູ່ເສນາ ພຣະຍາຟ້າຜູ້ໃຫຍູ່ຊູ່ຄົນ ເປັນອັນມາກຫຼາຍນັກ ແຕູ່ນັນົ້ ພຣະ ຍາຟ້າກໍລ້ອງມາເມືອງລ້ານຊ້າງ ຈີ່ິງມາກວາດເອົາຂ້າເກົ່າແຕູ່ຫົວນໍ້າທາ ເທົ້າເມືອງກໍ ເມືອງຫລ້າເທົ້າແດນລືົ້ຫມົດຊູ່ ແຫງູ່ ຊູ່ທ່ີ ທ່ໍຍັງຈົ່ງໄວ້ໃຫ້ເປັນເຊອ້ືົ ເປນັ ແນວເຂົາ ທີ່ນງ່ຶີ ວູ່າ ພຄູ ຸມ້ ຊາວຄົວທນ່ີ ຶີ່ງວ່າູ ພຈູ ອມແລ້ງຊາວຄວົ ໄວ້ສີ່ແຫ່ງູ ນເົ້ີ ປັນ ເຊົື້ອສາຍແຫູ່ງເຂົາຫັົ້ນແລຈ່ິີງບອກສອນເຂົາວູ່າດົ່ັງນີ້ົ ສູຢູ່າບູ່າຢູ່າງງານແກູ່ໄທແກູ່ລາວສູຢູ່າຍາດເອົາສີ່ິງເອົາຂອງລາວ ອນັ ໃດກໍດີ ອັນນຶ່ີງສູຫາກຜິດກັນ ແລວູ່າຈັກໄປຣົບໄປເລວກັນກໍດີ ໃຫ້ສູຈ່ືີຄວາມກູສີ່ິງນົ້ີ ມື້ົກາບມືົ້ຮັບມົ້ືຮວຍມົ້ືເມິງ ມົື້ເປິກຫ້າມົ້ືນີ້ົໃຫ້ເປັນມ້ົືເສິກ ສູຈັກ ຣົບຈັກເລວກັນກໍຕາມສູ ມື້ົກັດມ້ືົກົດມືົ້ຮ້ວງມົ້ືເຕົ່າມົື້ກາ ຫ້າມື້ົນົີ້ຢູ່າໃຫ້ຣົບເລວ ກນັ ຢູ່າໃຫ້ຫຍຸບເອາົ ຄວາຍ ບາຍເອາົ ຄົນກັນຜໃູ່ ດຫາກບຟ່ໍ ງັ ຍັງຄວາມກສູ ່ິີງນີົ້ ຫິນຫນວູ່ ຍນກ້ົີ ູເອົາແຕູ່ສບົ ຄານ ຊຽງດງົ ຊຽງທອງພຸ້ນມາໄວ້ແກູ່ສູນົ້ີແລ້ວຫິນຫນູ່ວຍນີ້ົຫນັກສອງພັນຫ້າຮ້ອຍບາດຜູ້ໃດຫາກບໍ່ຟັງຄວາມກູອັນເປັນເຈົ້າຂອງ ແຜູ່ນດິນຊຽງດົງຊຽງທອງນີ້ົ ໃຫ້ສູທັງສີ່ຂຸນຣາຊນົ້ີ ຊົັ່ງເອົາເງນິ ທໍ່ຫນີ ຫນູ່ວຍນີົ້ ເລ່ົາເອົາຄວາຍໂຕນີຶ່ງກິນແກູ່ສູ ຢູ່າໃຫ້ ວູ່າກັນສັງກັນດັ່ົງນ້ີົ ຢູ່າຮົ້ືຮອກຄອກຄົວກັນ ພຣະຍາຟ້າສ່ັົງສອນຂ້າເກົ່າດັົ່ງນີົ້ແລ້ວຈ່ິີງເອົາເຂົາລູ່ອງມາໄວ້ພູບູ່ອນຫ້ັົນ ແຕູງ່ ໃຫ້ເຂາົ ຊຽງໂປະຊຽງພາຫັນ້ົ ແລພຣະຍາຟາ້ ໄປຄວ່າູ ໄດສ້ ອງປີ ຈີງ່ິ ມາຮອດຊຽງດງົ ຊຽງທອງ ຈ່ງີິ ເຫັນຫນ້າລກູ ຊາຍ 27

ນີ່ຶງ ໃສູ່ຊ່ືີວູ່າ ທ້າວອຸູ່ນເຮືອນ ອັນຕົນເປັນພຣະຍາສາມແສນໄທບັດນແົ້ີ ລ້ວ ໄດ້ຂ້າເກາົ່ ທັງມວນທັງຍິງຊາຍນ້ອຍໃຫຍູ່ ແສນໜ່ີຶງ ໃຫ້ຂວາກິມເປນັ ເຈ້ົາເປັນລາູ່ ມແກູ່ເຂົາ ຫັນົ້ ແລ. ເຈາົ້ ຟາ້ ງມຸູ່ຼ ລງົ ມາຕວີ ຽງຈນັ ແຕູ່ນົ້ັນ ພຣະຍາຟ້າ ກໍຍໍພົນລູ່ອງຈາກເມືອງຊວາ ໃຫ້ບາໂບບາຈີ່ແຂ້ເປັນຫົວຫນ້າຖືພົນໄປຮອດເມືອງຊ້າຍ ທ້າວໄຄ ຫລານຂຸນເຄັດ ຂນຸ ຄານ ເມືອງຊ້າຍ ຖືພົນມາຣົບ ບາໂບ ບາຈແີ່ ຂ້ ແພ້ ທາ້ ວໄຄ ເສັຽທ່ີຊຽງສົມຫັນ້ົ ຈີ່ງິ ໃສູ່ ບາໂບ ເປັນເມືອງຊ້າຍ ເຂາົ ຈິ່ີງວູ່າຊ້າຍໂບຫັົ້ນແລ ແຕູ່ນນ້ົັ ພຣະຍາຟ້າ ລ້ອງປຄໍແກ້ງຊ້າຍບາໂບບາຈແ່ີ ຂ້ເອົາພົນຕ້ັົງທູ່າ ນາເຫນືອທ້າວຊຽງມຸງກິນວຽງຈັນພຣະຍາເພົາກິນວຽງຄາໍ ສອງຂາພໍ່ລູກມີພົນສອງແສນ ຊ້າງຫ້າຮ້ອຍທ້າວຊຽງມຸງຂີ່ ຊາ້ ງຕົວນີ່ຶງຊືີ່ວູ່າ ວງັ ບູຣີ ສູງແປດສອກພຣະຍາເພົາ ຂ່ີຊ້າງຕົວນ່ີຶງຊີື່ວູ່າແສນນາງຄອຍສູງເກ້ົາສອກບາໂບຂີ່ຊ້າງຕົວໜຶີ່ງ ຊືີວ່ ູ່າແຜ້ວຈກັ ກະວານບາຈີ່ແຂ້ຂ່ີຊ້າງຕົວນຶີ່ງຊ່ີືວູ່າຂວານລູ່ວງຟ້າພຣະຍາຟ້າຂີ່ຊ້າງຕົວນ່ຶີງຊີ່ືວູ່າ ຮ່ົມຊຽງທອງ ທ້າວຊຽງ ມຸງ ແລະ ພຣະຍາເພົາສອງຂາພໍ່ລູກອອກມາຣົບພຣະຍາຟ້າຕັ້ົງຢູ່ທູ່ານາເຫນືອ ບາໂບບາຈ່ີແຂ້ ຢູ່ຖ່ິີນຈໍາປີ ສອງຂາພໍ່ ລູກລູ່ວງເຂົ້າມາຊົນ ເຂົາຈິ່ີງວູ່າໜອງລູ່ວງທີ່ນ້ົັນ ບາຈີ່ແຂ້ ຊົນທ້າວຊຽງມຸງ ແພ້ຂ້າທູ່ານຕາຍກັບຫົວຊ້າງບາໂບແລ ຂວາກີມເຂົ້າຊົນພຣະຍາເພາົ ພຣະຍາເພົາເຫັນຊ້າງຂາແຂງພຣະຍາເພາົ ລວດພູ່າຍຫນີເມືອວຽງຄໍາທີ່ເມືອງທູ່ານພນຸ້ ແຕູ່ນົ້ັນ ພຣະຍາຟ້າ ເຂົ້າໄປຕັ້ົງຢູ່ວຽງຈັນຫນ້ົັ ຈງິີ່ ໃຫ້ບາກມີ ຜນູ່ ່ຶີງ ບາສຽມຜູ່ນຶີ່ງ ບາຈແີ່ ຂ້ຜູ່ນ່ງຶີ ສາມຄົນນົ້ີ ເຂົາຖືພົນໄປເອາົ ວຽງ ຄາໍ ບໍ່ໄດ້ ເຂົາຈງ່ີິ ໃສູ່ມາເລ່ົາແກູ່ພຣະຍາຟາ້ ວູ່າວຽງໄມໄ້ ຜູ່ຂດັ ນກັ ພຣະຍາເພົາບ່ອໍ ອກຊນົ ເອົາຍາກນັກ ພຣະຍາຟ້າຈ່ງີິ ວູ່າ ບໍຍ່ າກສັງຈິີ່ງຕີເງິນຕີຄໍາເຮັດກຽງປືນໄປໃຫ້ແກູ່ເຂົາຈິີ່ງໃສູ່ຫນັງສືໄປວູ່າແກູ່ສາມຂຸນເຂົາ ໃຫ້ສູຄຸມວຽງ ເອົາປືນອັນນ້ົີ ຍງິ ໄປໃນປູ່າໄມ້ໄຜູ່ ສາມວັນແລວ້ ໃຫ້ຄນື ມາຢກູ່ ູ່ອນຖ້ອນກູຫາກຮົ່ມເພິີ່ງພາຍຫນາ້ ວູ່າດັ່ົງນັົ້ນ ເຂົາກໍເຮັດຕາມເຈ້ົາຟ້າ ວູາ່ ແລ້ວຄືນມາພຣະຍາຟ້າຈ່ີິງຫວ້າຍເມືອຢ່ເູ ປັນແກຂົ່ມ ແຕູ່ງຣົບເອາົ ແຕູ່ເມືອງແກູ່ນທ້າວ ເທ້ົາຮອດນະຄອນໄທ ແລ ຂອບດູາ່ ນທັງມວນຈງິ່ີ ໃຫ້ບາຈແ່ີ ຂ້ເປັນຫມນີ່ື ແກ ແລວ້ ພຣະຍາຟາ້ ຈິງີ່ ມາວຽງຈັນ ຈ່ິງີ ໄປຄຸມເອົາວຽງຄາໍ ໄດ້ ຫັົ້ນແລ ຈີິ່ງ ເອາົ ພຣະຍາເພົາໄດ້ ມັນຂໍເມືອຕາຍທີ່ຊຽງດງົ ຊຽງທອງຫົ້ັນແລ ເຂົາເອົາໃສ່ຊູ ອງມາທາງບົກຈິີ່ງຕາຍທີ່ບ້ານຖິນີ່ ແຫ້ງຫ້ົັນແລ ເຂົາຈ່ີິງວູ່າເມືອງຊອງບັດນົີ້ແລພຣະຍາຟ້າຈ່ິີງຄືນມາຢູ່ວຽງຈັນຫັ້ົນແລພຣະຍາຟ້າຈ່ິີງໂຮມຊ້າງໂຮມພົນດູ ໄດ້ຊ້າງສອງພັນ ຕົວ ໄດ້ມ້າພັນນຶີ່ງໄດ້ຄົນຫົກແສນອັນນີ້ົແຕູ່ຫ້ວຍຫຼວງມາເຫນືອເທົ້າວຽງຜາໃດພຣະຍາຟ້າຈິ່ີງໃຫ້ບາສຽມໄປເປັນໝີື່ນ ກະບອງມັນໂຮມພົນແຕູ່ພຣະນ້ໍາຮຸູ່ງຊຽງສາໄປໃຕ້ເທ້ົາແດນຈາມແລດູ່ານລະແວກແດນແກວກ້ໍາໃຕ້ຊີ່ືເມືອງປາກວາງ ໄດ້ ຄົນ 4 ແສນ ໄດ້ຊ້າງພັນນີຶ່ງໄດ້ມ້າຫ້າຮ້ອຍຕົວຈິີ່ງໃຫ້ບາຄຸ້ມເປັນຫມື່ີນຈັນພຣະຍາໂຮມພົນທໍ່ແຕູ່ໄທອັນເປັນເຮືອນ ບອງທອງໄດ້ສາມແສນອັນເປັນລາວໄດ້ 7 ແສນ ທງັ ມວນຄົນໃນເມືອງລ້ານຊາ້ ງ ໄດ້ລາ້ ນນຶງ່ີ ຈ່ີິງໃຫ້ຂວາກິມເອົາຂ້າ ເກົ່າໄປໃສູ່ກຣະແດຟ້າແຕບນອກວຽງຈັນຫົັ້ນ ຫມ່ີືນຄົວນີ່ຶງ ເອົາໄປໃສູ່ຫນອງຫານນ້ອຍຫານຫຼວງ ທັງພູວານເຖົ້າ ວານປາວທງັ ເຊອື ງຊ້າຍ ແສນຄວົ ຫ້ົັນແລ. ເຈາົ້ ຟາ້ ງມ່ຼູຸ ໄປຣບົ ອະຍທຸ ະຍາ ພຣະຍາຟ້າ ຍໍພົນໄປເອົາເມືອງລ້ານເພັຽສຣິອະຍຸທິຍາມີຄົນຫົກແສນຊ້າງ 5 ຮ້ອຍຕົວ ຍັງໄວ້ພົນຮັກສາ ເມືອງສີ່ແສນຄົນ ຊ້າງສາມພັນຕົວ ມີທໍ່ນ້ົີແຕູ່ງໄວ້ຮັກສາເມືອງລ້ານຊ້າງແລພຣະຍາຟ້າ ຈີ່ິງໃຫ້ໝືີ່ນແກ ໝືີ່ນກະບອງ ຖືພົນໄປເປນັ ຫວົ ຫນາ້ ຂວາກມິ ເປນັ ປີກຂວາຊ້າຍໂບເປັນປີກຊາ້ ຍ ໝື່ີນຈັນເປັນທັບຫຼງັ ພຣະຍາຟ້າ ຈີິ່ງຍໍພົນໄປທາງ ບົວກອງຮອດວຽງພຣະງາມໄດເ້ ຈ້າົ ວຽງບຶງພຣະງາມ ແລ້ວອອກມາສູ່ວຽງຮ້ອຍເອດັ ປະຕູຫ້ົັນແລ ຈິ່ງີ ໃຫ້ໄປຂບັ ເອາົ ທາ້ ວພຣະຍາທັງຫຼາຍຊູ່ແຫູ່ງຊູ່ທ່ີ ຈ່ີິງໄດ້ ເມອື ງພຣະສາດ ພຣະສະຂຽນ ພຣະລງິ ພຣະນາຣາຍ ນາທຽນ ເຊຂມາດ 28

ສະພັງສ່ີແຈທັງພຣະຍາຈັນພຣະຍາທັມສອງຂານົ້ີຢູ່ເມືອງໂພນຝີງແດດທ້າວພຣະຍາທັງຫຼາຍຝູງນີົ້ ເຂົາເປັນລູກເປັນ ຫລານພຣະຍາກູ່ບາຫາ ງແລພຣະຍາຟາ້ ກໍໃຫ້ໄປໄລູ່ເອົາໄດ້ຫມົດມາຜູກໃສູ່ຄາງວງົ ເຫລັກໄວ້ທີ່ເມືອງຮ້ອຍເອັດປະຕູ ຫ້ົັນທັງພຣະຍາຮ້ອຍເອັດປະຕູກໍຜູກໄວ້ຫັ້ົນພຣະຍາກໍຮົ້ືເທບ້ານເມືອງສາສນາສາຣິກະທາດພຣະພຸທເຈົ້າ ກໍມ້າງກໍເພ ຫັົ້ນແລ ພຣະຍາຟ້າກໍໃຊ້ໄປຫາພຣະຍາເມືອງສຣິໂຍທິຍາວູ່າຈັກຣົບຣືສີິ່ງໃດນົັ້ນຈາ ເຈົ້າໂຍທິຍາຈ່ີິງກູ່າວວູ່າເຮົາຫາກ ເປນັ ພ່ີນອ້ ງກັນມາ ແຕູ່ຂນຸ ບໍຣົມບູຣານປາງກູ່ອນພຸ້ນມາດາຍເຈາ້ົ ຢາກໄດ້ບ້ານໄດເ້ ມືອງ ໃຫ້ເອົາເຂດແດນແຕູ່ດົງສາມ ເສົ້າ ເມືອເທົ້າພູພຣະຍາພໍ່ ແລແດນເມືອງນະຄອນໄທເປັນເຈົ້າຖ້ອນອັນນຶ່ີງຂ້າຈັກສົ່ງນໍ້າອ້ອຍນໍ້າ ຕານຊູ່ປີອັນນີຶ່ງລູກ ຍງິ ຂາ້ (ຊື່ີ) ນາງແກວ້ ລອດຟ້າໃຫຍູ່ມາແລ້ວຈັກສົ່ງໃຫ້ເມືອປດັ ເສີອື່ ປູຫມອນ ແກູ່ເຈ້ົາຟາ້ ແລ ຈິີ່ງແຕູ່ງຊາ້ ງພາຍຫ້າສິບ ຊ້າງ ພັງຫາ້ ສິບຄໍາສອງຫມືີ່ນ ເງິນສອງຫມ່ີືນນໍແສນຫນ່ວູ ຍຂອງອນັ ອີື່ນກວູ່ານົ້ນັ ແຕູ່ງເຄ່ອີື ງຮອ້ ຍຊູ່ອັນ ຈິີງ່ ສງ່ົ ມາໃຫ້ ພຣະຍາຟ້າຫົ້ັນແລ ພຣະຍາທັງຫຼາຍອັນເປັນພຣະຍາຟ້າໄດ້ຜູກເອົານ້ົັນ ເປັນຕ້ົນວູ່າ ພຣະຍາກູ່ບາຫາງ ພຣະຍາຮ້ອຍ ເອັດປະຕູ ພຣະຍາຟ້າກໍຈັກໃຫ້ເອົາໄປຂ້າເສັຽແທ້ ເມືອນັ້ົນ ຍັງມີມະຫາເຖຣາະເຈ້ົາຕົນນ່ຶີງພາຣິພົນທັງມວນເຂົ້າມາ ຮອດພຣະຍາຟ້າ ແລຢູ່ໄກພຣະຍາຊ່ວົ ຫ້າວາຫັົ້ນແລ ພຣະຍາ ຈ່ີິງກູ່າວວູ່າ ພັນເຕຂ້າໄຫວ້ເຈົ້າກູມີປະໂຍດດ້ວຍອັນໃດ ຈງິີ່ ມາຮອດມາເຖິງຜຂູ່ ້າໃນກາລະບດັ ນົ້ຈີ າ ແຕູ່ນົັນ້ ມະຫາເຖຣະເຈົ້າຈີງ່ິ ກາູ່ ວວ່າູ ເຮາົ ຈັກມາຖາມບັນຫານາໍ ພຣະຍາແລ ເຮົານີ້ົກໍຫາກເປັນພ່ໍຄຣູມະຫາປາສມັນຕົນອັນລ້ຽງພຣະຍາໃຫຍູ່ມານົັ້ນດາຍ ພຣະຍາຟ້າ ຈິີ່ງປູອາສນະໄວ້ແລ້ວ ຈີິ່ງ ອາຣາທນາມະຫາປາສ ມັນເຈົ້ານ້ັົນໆເຈົ້າກໍນງ່ັົ ຕາມນິມົນຫົັ້ນແລ ພຣະຍາຟາ້ ຈິງີ່ ວາູ່ ເ ຈົ້າກູຈັກຖາມບັນຫາດອມຜູ່ຂ້າ ສິີ່ງໃດກໍຖາມໄປຂ້ອຍຖ້ອນ ມະຫາເຖຣາະເຈ້ົາຈີິ່ງກູ່າວວູ່າ ອັນແຂ້ວພຣະຍາ ອອກມາແຕູ່ທ້ອງແມູ່ສາມສິບສາມ ເຫລ້ັົມນ້ັົນ ຍັງຊູ່ເຫລ້ັົມເບ່ົານົັ້ນຈາ ພຣະຍາກໍວູ່າ ຫລູ່ອນເສັຽຫມົດແລ້ວ ມະຫາເຖຣາະຈີ່ິງວູ່າ ອັນໃຫມູ່ຍັງອອກມາ ແທນທໍເ່ ກ່າົ ເບົາ່ ຈາ ພຣະຍາກາູ່ ວວູ່າ ຍັງອອກມາທັງສາມສບິ ສາມເຫລັົ້ມດັ່ົງເກົ່າກໍຂ້າແລ ມະຫາເຖຣະເຈົາ້ ຈງ່ິີ ກູ່າວວູ່າ ແຂ້ວອັນອອກມາແຕູ່ທ້ອງມາແລວ້ ນ້ນັົ ຍງັ ເປນັ ຄຸນສີິ່ງໃດເລ່ົາຍງັ ເປັນໂທດສີິງ່ ໃດແກູ່ມະຫາຣາຊນົັ້ນຈາ ພຣະຍາຈີິ່ງວູ່າ ອັນຍັງເປັນຄຸນນ້ນັົ ຂາ້ ວູ່າໄດ້ຄ້ຽວເຂົ້າກິນຈ່ີງິ ໃຫຍ່ອູ ນັ ນ້ັົນຂ້າວາູ່ ເປັນຄນຸ ແລອນັ ນ່ີງຶ ໂທດນັນົ້ ຄືວູ່າແຂວ້ ອອກແຕູ່ທອ້ ງ ຄົນທັງຫຼາຍວູ່າເປັນຂວງຂ້ອຍວູ່າເປັນໂທດເພີືອ່ ສິ່ີງນ້ັົນແລ ແຂ້ວອນັ ເກ່ົາຫລູ່ອນເສຽັ ແລ້ວອັນໃຫມູ່ອອກມາແທນຍັງ ເປັນຄຸນສິີ່ງໃດເລົ່າຍັງເປັນໂທດສິ່ີງໃດ ພຣະຍາຈີິ່ງວູ່າ ອັນເປັນຄຸນມີແວນຫຼາຍ ເພີື່ອຂ້ອຍໄດ້ຄ້ຽວໄດ້ກິນ ອັນເປັນ ໂທດນັ້ົນໄດ້ຂົບລົ້ີນຂົບສົບມັນເຈັບມັນປວດອັນນ້ັົນຂ້ອຍວູ່າເປັນໂທດເພືີ່ອສ່ີິງນ້ົັນ ກໍຂ້າແລ ແລ້ວພຣະມະຫາເຖຣະ ເຈາ້ົ ຈິ່ີງວາູ່ ມະຫາເຖຣະເຈາົ້ ນ້ົີໄດ້ສ້າງໂພທິສມົ ພານມາກນກັ ແລ ຈ່ີິງແກ້ບນັ ຫາເຮາົ ໄດສ້ ັນນົີ້ ຫົ້ັນແລ ແລວ້ ພຣະມະຫາ ເຖຣະກໍສົ່ັງສອນພຣະຍາທັງເສນາອໍາມາດມຸນຕີມາກນັກຫ້ົັນແລ ມະຫາເຖຣະເຈ້ົາຈິີ່ງຂໍຊີວິດທ້າວພຣະຍາທັງຫຼາຍຝູງ ຜູກໄວ້ນັ້ົນ ເປັນຕົ້ນວູ່າ ພຣະຍາຮ້ອຍເອັດປະຕູ ພຣະຍາຟ້າ ກໍແກ້ປູ່ອຍເສັຽໃຫ້ເມືອຫາບ້ານເມືອງຊູ່ຄົນຕາມ ຄວາມພຣະມະຫາປາສມັນເຈົ້າຫັນແລ ພຣະມະຫາເຖຣະ ຈ່ີິງສ່ັົງອໍາລາ ພຣະຍາ ແລ້ວອອກໄປທາງປູ່ອງອ້ຽມດ້ວຍ ອາກາດກາງຫາວຫນົັ້ ແລ. ແຕູ່ນັົນ້ ພຣະຍາກໍເອາົ ຣພິ ົນທງັ ມວນຂົຶນ້ ມາຕາມຄາວທາງ ຈ່ີິງມາຮອດວຽງຈັນ ຢູແ່ ຕງູ່ ປນຸ ບາ້ ນເມອື ງຊູ່ທຊ່ີ ູ່ແຫ່ງູ ບຣໍ ະບວນ ແລວ້ ຈິີ່ງແຕງູ່ ປນຸ ເສນາອໍາມາດທັງຫຼາຍ ເປນັ ຕົ້ນວາູ່ ປູ່ລ້ຽງໃຫ້ເປັນແສນເມອື ງ ທງັ ຫມີນ່ື ກະບອງສອງຂາ ເຈ້ົານໃີົ້ ຫ້ເປນັ ໃຫຍູ່ກວາູ່ ເຈາົ້ ຫວົ ເສກິ ທງັ ຫາຼ ຍຫມນີື່ ຫວຼ ງເປັນເຈົ້າຂວາເຈ້ົາຊາ້ ຍພູມເຫນືອພູມໃຕ້ ຫ້າຂຸນນີ້ົ ພຣະຍາ ຟາ້ ໃຫ້ເປນັ ຫວົ ເສິກທັງຫາ້ ແລ ຫມ່ີນື ຫນາ້ ຫມີືນ່ ແພນ ສອງຂານົີ້ ໃຫ້ເປນັ ຂຸນຣາຊວດັ ກາ້ໍ ຫນ້າ ຫມືນ່ີ ນາເຫນອື ຫມ່ືນີ ນາໃຕ້ ສອງຂານໃີ້ົ ຫ້ເປັນຣາຊວດັ ກາ້ໍ ຫັຼງນາຍຫວຼ ງເຫນອື ໃຫ້ຮັກສາຄມຸ້ ໃນກ້ໍາຫນ້າ ໃຫຫ້ າຄວາມເຈາົ້ ພູມ ເຫນອື ນາຍຫຼວງໃຕ້ໃຫ້ຮກັ ສາຄມຸ້ ໃນກໍ້າຫັງຼ ໃຫຫ້ າຖ້ອຍຄວາມເຈົ້າພູມໃຕ້ຂຸນທັງມວນອນັ ຈກັ ໄຫວ້ສາເຈົາ້ ແຜ່ນູ ດິນ ເມ່ອືີ ຈກັ ໄປເສິກກໍດີ ຢູ່ບ້ານຢູ່ເມອື ງກະດີ ມີເທ່ົານແົີ້ ລຂຸນອັນເປັນເຈາົ້ ເມືອງໃຫຍູ່ມຫີ ມີນື່ ຈນັ ເປັນຕນ້ົ ຖັດນນົັ້ ມາ ເຈ້າົ ວຽງຄາໍ ມາ ເຈາ້ົ ວຽງແກ ຫມີື່ນພຣະນໍ້າຮຸູງ່ ເຈົາ້ ປາກຫວ້ ຍຫວຼ ງ ເຈົາ້ ເມືອງຊຽງສາ ເທາົ່ ນ້ີົເປັນຂນຸ ໃຫຍູ່ເຂອີ່ື ນເມື 29

ອງຂນຸ ໃຫຍ່ຂູ ອບເມືອງແກນູ່ ທາ້ ວ ເຈາ້ົ ເມືອງຫນອງບວົ ເຈົ້າເມອື ງຊ້າຍເມອື ງຂວາ ເຈາົ້ ເອົາດ່າູ ນສາມຫມນື່ີ ຂຸນທັງ ມວນຝູງນ້ົີພຣະຍາຟາ້ ໃສູ່ໃຫ້ຮກັ ສາຂອບເມືອງລາ້ ນຊາ້ ງແລ. ທາໍ ການສະຫຼອງໄຊຍາພເິ ສກຢູ່ວຽງຈນັ ແຕູ່ນ້ັົນ ທາ້ ວພຣະຍາທງັ ຫາຼ ຍ ເປັນຕົ້ນວູ່າ ຫມນ່ີື ຈນັ ແລຫມືີ່ນກະບອງ ທັງຫມື່ີນຫຼວງຈງ່ິີ ໄຫວ້ນີພົ້ ຣະຍາຟ້າ ວູ່າດັົ່ງນົ້ີ ເຈ້ົາກູໄປຜາບບ້ານເມືອງໄດ້ຊູ່ແຫູ່ງຊູ່ທ່ີແລ້ວບັດນົ້ີຝູງຂ້າທັງຫຼາຍຂໍກະທໍາໄຊຍາພິເສກ ແກູ່ເຈ້ົາກູໃຫ້ຫມັ້ົນ ໃຫ້ຍືນ ຫມ່ີືນຫວຼ ງໄຫວ້ສາວູ່າດັ່ົງນ້ັົນ ພຣະ ຍາຟ້າ ຈງີິ່ ວູາ່ ເຈົ້າທັງຫຼາຍວູ່າດັົ່ງນັົ້ນກໍຊອບແລວ້ ເຂົາຈ່ີິງມາຫາບູ່ອນຫາ ທີ່ອັນຈັກເປັນມຸງຄຸນຈ່ີິງມາໄດ້ທ່ີອັນນີຶ່ງອັນຕັ້ົງວັດປາສັກບັດນົ້ີແລ ເມ່ີືອກູ່ອນນົ້ັນໄປທັນຕັົ້ງວັດປາສັກທີ່ນ້ັົນເຂົາຈີ່ິງ ແປງຫສໍ ງົ ແລວ້ ຈີິງ່ ເອາົ ພຣະຍາຟ້າ ໄປສົງກະທາໍ ໄຊຍາພເິ ສກຫັນົ້ ແລ ຢູ່ລ້ຽງຣພິ ນົ 7 ວນັ 7 ຄືນຂ້າຊ້າງກນິ 10 ຕົວຂ້າ ງົວກິນ 1.000 ຕົວຂ້າຄວາຍກິນ 2.000 ຕົວບໍຣະບວນແລ້ວພຣະຍາຟ້າຈີິ່ງສົັ່ງ ສອນທ້າວພຣະຍາທັງຫຼາຍມວນຊູ່ ຕົນວາູ່ ດງັົ່ ນີ້ົ ເຈົ້າທັງຫາຼ ຍຮັກສາບາ້ ນເມືອງຢ່າູ ໃຫ້ມີຂ້າລກັ ຄົນໂຈນອນັ ນ່ຶີງຢູ່າໃຫ້ຂ້າຟັນກັນ ແມູ່ນວາູ່ ຂອ້ ຍຕົນຜິດກໍດີ ເມັຽຕົນຜິດກໍດີຕົນຢູ່າຫລອນຂ້າຟັນເສັຽ ໃຫ້ຜູ່ອື່ີນພິຈາຣານາດູກູ່ອນ ເປັນໂທດອັນຫນັກຈີິ່ງຕາມເຫດມັນ ໂທດບໍ່ ຫນກັ ຢູ່າໄດຂ້ າ້ ທໍ່ວູ່າໃຫ້ໃສູ່ຄອກຂັງໄວ້ສມົ ໂທດແລວ້ ໃຫ້ປູ່ອຍເສັຽຫາວຽກການສມົ ບັດອນັ ຈກັ ເກດີ ມາໃນແຜູ່ນດນິ ນ້ົີ ຄັນມີຄົນສົມບັດກໍຈ່ີິງມີ ຄັນບໍ່ຄົນສົມບັດເຂົ້າຂອງກໍຫາບ່ໍໄດ້ແລ ເຫດເຮົາບໍ່ໃຫ້ຂ້າຄົນເພື່ີອດ່ັົງນົັ້ນແລ ອັນນ່ີຶງເຈົ້າ ທັງຫຼາຍ ກໍຢູ່າຜິດຢູ່າຂ້ອງກັນ ໃຫ້ພ້ອມກັນດູຂອບບ້ານຂອບເມືອງທັງມວນ ອັນນີ່ຶງຕູ່າງບ້ານຕູ່າງເມືອງທັງມວນ ເຂົາຈັກກະທໍາບຽດບຽນບ້ານເມອື ງເຮົາສງ່ີິ ໃດກໃໍ ຫ້ຮູ້ໃຫ້ເຫນັ ແຈງ້ ອັນນີງ່ຶ ສອງເດືອນໃຫ້ໃຊເ້ ມອ່ີື ໄຫວ້ເຮາົ ເມືອຮອດ ຊຽງດົງຊຽງທອງພຸ້ນແລ້ວ ເຮົາຈະໄດ້ບູຊາແຖນຟາ້ ຄ່ີືນທັງແຖນຄນົ ແຖນແຕູ່ງ ແຖນຊ່ັົງ ແຖນເຖືອກທັງເຖ້ົາເຢີ ເຖ້ົາ ໄລູ່ ແມູ່ຍູ່າງູ່າມ ແມູ່ມົດບົນທັງເທວະດາອັນຮັກສາຜາຕິີ່ງແລສບົ ອທູ ັງສົບເຊອື ງ ແລແສນເຂົາຄໍາ ທັງສົບຄານສບົ ໂຮບ ສົບດົງ ຜາກັບແກ້ຕັົ່ງນາຍທັງຫລັກຫມ້ັົນທ້າຍຂັນ ທັງນາໄຮູ່ດຽວ ພູເຂົາກ້າ ທ້າວຄອງຢູ່ຫນອງຫລົ່ມພູເຂົາກ້າຫ້ົັນ ທັງຜາຂວາງກ້ອນຟ້າຢ້ຽມທັງກ້ອນກູ່າຍຟ້າອັນຫມາຍໄວ້ທ່ີຊຽງດົງຊຽງທອງນັ້ົນເປັນຄວາຍ 36 ຕົວຄັນເມືອຮອດ ແລ້ວ ເຮົາຈະໄດ້ບູຊາຜີຟ້າຜີແຖນທັງຫຼາຍຝູງນີ້ົແລຄັນເຖິງເດືອນຈຽງໃຫ້ຂົ້ືນຊູ່ບ້ານຊູ່ເມືອງ ເດືອນສາມໃຫ້ຮອດ ເມອື ງຊວາຄັນຜໃູ່ ດບຂໍ່ ນື້ົ ເຮາົ ວາູ່ ບຊໍ່ ືີ່ຕເໍ່ ຮາົ ແລອັນວ່າູ ໃຫ້ລ້ຽງຟ້າລຽ້ ງແຖນປູ່ເຈ້ົາຟາ້ ຫວຼ ງໂງູ່ມຫາກໄດສ້ ງົັ່ ເຮາົ ໄວ້ ໃຫ້ຮູ້ ຈັກຫົວໃຈເຈົ້າຂຸນທັງມວນອັນຢູ່ແຜູ່ນດິນເມືອງລ້ານຊ້າງ ຜູ່ຊີ່ືແລຄົດຈາກເຈົ້າແຜູ່ນດິນຫົັ້ນແລ ປູ່ເຮົາເຈ້ົາຟ້າຫຼວງ ໂງູ່ມສ່ົັງໄວ້ສືບໆມາດ່ັົງນ້ົີແລ ອັນນີຶ່ງເຈ້ົາທັງຫຼາຍຢູ່າເອົາໄພູ່ເມືອເປັນຂ້ອຍ ໄພູ່ຜິດກັນເປັນອັນຫນັກ ເປັນຕ້ົນວູ່າ ມີຊູ້ ສູ່ເມັຽທາູ່ ນ ໃຫ້ໄຫມເອາົ ແຕູ່ຫ້າບາດ ເຂົາຫາກຂາ້ ກັນຕາຍ ເອົາຕົວມັນແທນຜນູ່ ຶ່ີງອັນຕາຍນ້ົັນ ອນັ ນີ່ຶງໄປເສິກຢູ່າເອົາ ຄູ່າຫົວໄພູ່ແຕູ່ບາດນ່ຶີງເຖິງສອງບາດຕ່ໍເຖິງຮ້ອຍກໍວູ່າເປັນຄູ່າຫົວແລ້ວ ເຈົ້າຂຸນຢູ່າໄຫມໄພູ່ກາຍຮ້ອຍຂືົ້ນໄປເທິງຜູ່ໃດ ຍັງໄຫມຈັກເສັຽຫນ້າຕົວມັນຈັກເອົາໃສູ່ ຕາງໄພູ່ ພຣະຍາຟ້າສັົ່ງສອນເຈົ້າຂຸນທັງຫຼາຍມາກນັກ ອັນນົ້ີວູ່າສົມພໍກູ່ອນ ແລ ແຕູ່ນັົ້ນເຈົ້າຂຸນທັງຫຼາຍ ກໍອອກໄປກິນບ້ານກິນເມືອງຊູ່ແຫູ່ງຫັ້ົນແລພຣະຍາກໍເອົາຣິພົນອອກມາທາງບົກຮອດ ຊຽງດົງຊຽງທອງເມືີ່ອເດືອນສີ່ຂື້ົນສາມຄໍ່າວັນອັງຄານມົື້ກາບສະງ້າຫ້ັົນແລນາງແກ້ວຟ້າຜູ່ເປັນເຈົ້າແທູ່ນທັງຊາວບ້ານ ຊາວເມືອງທັງຫຼາຍຈິີ່ງມາທໍາສູ່ເຂ້ົາເລົ່າຂວັນກະທໍາອຸສາພິເສກໃຫ້ຂາເຈ້ົາຟ້າທັງສອງຜົວເມັຽສເວີຍຣາດເປັນທ້າວ ເປັນພຣະຍາໃນ ຊຽງດົງຊຽງທອງຫມັົ້ນຍືນມີລູກຍິງລູກຊາຍ ສືບສາຍໄປບໍ່ໃຫ້ຂາດສືບເຊົ້ືອຊາດແຜູ່ນດິນໄປ ຫັ້ົນ ແລ. 30

ໄປນາໍ ເອາົ ພດຸ ທະສາສະໜາມາຈາກຂະເໝນ ເມ່ີືອພຣະຍາຟ້າຜາບບ້ານຜາບເມືອງທັງມວນໄດ້ແລ້ວຈິີ່ງຂົ້ືນມາຢູ່ຊຽງດົງຊຽງທອງຍາມນ້ັົນຄົນທັງຫຼາຍໃນ ເມືອງລ້ານຊ້າງທັງມວນ ເອົາຜີຟ້າຜີແຖນຜີພໍ່ຜີແມູ່ເຂົາເປັນທີ່ຈ້ັົງທ່ີເພີິ່ງ ເຂົາກໍຮ້າຍນັກ ເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກຄຸນພຣະພຸດພຣະ ທັມພຣະສົງສັກອັນອັນໃດທໍ່ອ້າງແກ້ວອ້າງຫານອ້າງຫອກ ອ້າງດາບ ນາງແກ້ວຟ້າອັນເປັນລູກພຣະຍານະຄອນຫຼວງ ອັນເປັນເມັຽພຣະຍາຟ້າງຸ່ຼູມນົ້ັນນາງຈີິ່ງຈາກັບຜົວວູ່າ ເມືອງອັນໃດບໍ່ມີສາສນາພຣະເຈົ້າດັ່ົງນ້ີົຂ້າກໍຢູ່ບໍ່ເປັນຂ້າຈັກຄືນ ເມືອຫາພໍ່ຂ້າຢູ່ເມືອງນະຄອນຫຼວງພຸ້ນແລ ພຣະຍາຟ້າຜູ່ເປັນຜົວຈິ່ີງວູ່າຄັນດັ່ົງນັ້ົນ ເຮົາພາໄປໄຫວ້ພຣະຍາ ນະຄອນຫຼວງຂໍເອົາສາສນາພຣະພຸທເຈ້ົາມາຖີົ້ນຈ່ີິງແຕູ່ງນາຍຄນົ ໃຊເ້ ອົາຄາໍ ໄປສາມຫມີນື່ ເງິນສາມແສນ ແກ້ວນໍ້າຄັົງ່ ແກ້ວພູກໍ ແກ້ວຈອມເພດັ ທງັ ມວນນເ້ົີ ປັນບັນນາການແກພູ່ ຣະຍານະຄອນຫວຼ ງອັນເປັນພໍນ່ າງແກ້ວເກງັ ກັນຍານ້ນັົ ແລ ພຣະຍາແຜູ່ໄປທົ່ວຊົມພູທິບທັງມວນຈີິ່ງໃຫ້ມະຫາເຖຣະເຈ້ົາຕົນນຶ່ີງຊ່ີືວູ່າ ພຣະປາສມັນເຈົ້າຕົນພີ່ ກັບທັງພຣະມະຫາ ເຖຣະເຈົ້າເທພລັງກາລູກສິດພຣະທັງສອງມີ 20 ຕົນຈ່ິີງນໍາເອົາພຣະບາງເຈົ້າ ອັນຊາວລັງກາຮອມເອົາເງິນເອົາຄໍາມາ ຕ້ັົງໄວ້ທ່ີພຣະເຈດີຫຼວງ ແລ້ວເລົ່າບອກພຣະມະຫາຈຸລນາຄເຖຣະເຈົ້າວູ່າຕູຂ້າທັງຫຼາຍຢາກຫລ່ໍພຣະພຸທເຈົ້າໄວ້ໂຜດ ສັດທັງຫຼາຍພຣະມະຫາຈຸລນາຄເຖຣະເຈົ້າໄດ້ຍິນຊາວລັງກາວູ່າດົັ່ງນ້ັົນຈີ່ິງເຂົ້າສະມາບັດທະຍານໄປສູ່ປູ່າຫິມະພານທີ່ ກ້ອນຫີນເສລາບາດອັນມີ ກັບປູ່າຫິມະພານແຕູ່ປະຖົມກັລປໍພຸ້ນຈີິ່ງພົບເຈົ້າຣັດສີຊາວຕົນ ມີຣັດສີທອງຕົນນ່ີຶງ ຣັດສີ ຊາວຕົນນີ່ຶງສອງຕົນນົີ້ແກູ່ກວູ່າຣັດສີທັງຫຼາຍມະ ຫາຈຸລນາຄເຖຣະເຈົ້າ ຈ່ີິງຕາ້ ນຈາຣະຈາກັບເຈົ້າຣັດສີອັນຊາວລງັ ກາ ຢາກຫລໍ່ຮບູ ພຣະພຸທເຈ້ົານນັ້ົ ຈ່ີິງຮ້ອນຫີນບັນທຸກັມພົກສີລາອາສນະຂອງພຣະຍາອິນວິສຸກັມເທວະບຸດທັງພຣະຍາອິນ ແລເທວະດາທັງຫາຼ ຍອນັ ຢູ່ຊົນ້ັ ຟ້າດສຸ ຕີ າຍາມາດາວະດິງສາຈາຕູມ ແລເທວະດາທງັ ຫຼາຍອັນຢູ່ໃນແຜ່ນູ ດິນ ແລຈັກ ກະ ວານທັງມວນພ້ອມກັນມີພຣະຍາອິນເປັນປະທານ ແລມະຫາຈຸລນາຄເຖຣະເຈົ້າເປັນປະທານພາຍໃນ ຈ່ີິງໃຊ້ຣັດສີ ສອງຕົນມາເອົາເງນິ ເອົາຄາໍ ດອມພຣະຍາລັງກາອັນຊາວລັງກາຫາກຮອມໄວ້ທີ່ມະຫາເຈດີຫວຼ ງຈັກໃຫ້ຮູບຫລໍ່ພຣະ ພຸ ທເຈ້ົານົັ້ນ ເຈົ້າຣັດສີຈີງິ່ ໄປຕະຫມວນເອົາເຂາົ້ ຂອງທັງມວນແລ້ວທ່ມໍ ັດເຂ້ົາຝ້າງເອົາແລຄົນທໍ່ເມັດງາດາໄດແ້ ລ້ວ ພຣະ ຍາລັງກາຈ່ີິງເອົາມາຮ້ອຍນິກຂະນີຶ່ງ ໃຫ້ແກູ່ເຈົາ້ ຣດັ ສີເອົາຫລໍກ່ ັບຂອງຊາວເມືອງພຣະຍາແລເທວະດາທັງຫຼາຍຈ່ງີິ ອະທິ ດຖານວູ່າຄໍາຂ້ານ້ີົໃຫ້ຊາວເມືອງເປັນຕີນທັງສອງ ໃຫ້ເປັນມືທັງສອງໃຫ້ເປັນຫົວໃຈພຣະພຸທ ເຈົ້າເຖີົ້ນອະທິດ ຖານ ແລ້ວສ່ັົງເຈົ້າຣັດສີທັງສອງວູ່າ ເມີ່ືອໃດຫລໍ່ພຣະເຈົ້າກູຈົ່ງໃຫ້ມະຫາຈຸລນາຄເຖຣະເຈ້ົາ ມາຫາຜູ່ຂ້າແດູ່ຈັກມຸດທາພິ ເສກໃນເມືອງລງັ ກາພ້ໃີົ ຫ້ລຊື າຜາກົດທົວ່ ທິບທັງມວນຄັນ ພຣະຍາສົັ່ງແລ້ວເຈົ້າຣັດສີກໍໄປຮອດມະຫາຈຸລນາຄເຖ ຣະ ເຈ້າົ ຫັົ້ນແລ. ພຣະຍາອິນແລເທວະດາທັງຫຼາຍ ກໍຮອມເອົາເງິນຄໍາ ແລະ ທອງອັນເປັນຂອງແຫູ່ງຄົນມີມະຫາຈຸລນາຄເຖ ຣະເຈົ້າແລພຣະຍາອນິ ເປັນປະທານຈີ່ິງໄວ້ພະນັກງານແກູ່ວິສຸກມັ ເທວະບຸດເປັນຜຫູ່ ລ່ໍ ເມືີ່ອຈັກຫລໍນ່ ້ນົັ ເດືອນສ່ີເພງັ ອັນ ອາທດິ ຍາມຈັກໃກ້ຮຸງູ່ ຄັນວູ່າຫລແໍ່ ລ້ວມະຫາຈຸລນາຄເຖຣະເຈົ້າທງັ ພຣະຍາອນິ ແລເທວະດາທັງຫຼາຍຈິ່ີງນໍາເອົາມາຕ້ົັງ ໄວ້ຂູ່ວງຫຼວງກາງເມືອງລັງ ກາຈິີ່ງໃຫ້ເມືອສັນຍາແກູ່ພຣະຍາລັງກາພຣະຍາຈີິ່ງເອົາຣາຊສົມບັດທັງມວນມາບູຊາທາດ ພຣະພຸທເຈົາ້ ຫາ້ ອົງ ໃສູ່ໃນໄຕຄໍາມາຕັົ້ງໄວ້ຊ້ອງທງັ ພຣະຍາລັງກາ ແລ້ວຈີິ່ງຖວາຍຣາຊສົມບັດທັງມວນບຊູ າ ພຣະພຸທ ເຈົ້າ ພຣະຍາລັງກາຈ່ີິງອະທິດຖານວູ່າດັ່ົງນີົ້ຜີວູ່າພຣະພຸທເຈົ້າອົງນົີ້ຈັກຕົ້ັງຢູ່ໂຜດສັດທັງຫຼາຍ ໃນລັງກາທິບແລຊົມພູ ທິບ ໃຫ້ແລ້ວຄໍາມັກຄໍາປາຖນາແຫູ່ງຄົນທັງຫຼາຍດົ່ັງນົ້ັນຈົ່ງໃຫູ່ ທາດພຣະພຸທເຈົ້າທັງຫ້າອົງນ້ົີ ສະເດັດເຂົ້າໃນຕົນ ຕົວພຣະພຸທເຈົ້ານະບັດນີົ້ເຖ້ົີນ ຄັນວູ່າພຣະຍາລັງກາອະທິດຖານແລ້ວດັ່ົງນ້ົັນ ທາດພຣະເຈົ້າ ກໍສະເດັດເຂົ້າໃນ ຫນ້າຜາກອົງນຶີ່ງ ສະເດັດເຂົ້າໃນຕູ່ອມຄອໍ ົງນ່ຶີງ ສະເດັດເຂ້ົາໃນກາງອົກອົງນຶ່ີງ ສະເດັດເຂ້າົ ໃນຝູ່າມືຂວາອົງນຶ່ີງ ສະເດັດ ເຂ້ົາຝູ່າມືຊ້າຍອົງນ່ຶີງ ທາດພຣະພຸທເຈ້ົາທັງອງົ ນ້ົີ ສະເດັດເຂົ້າໃນຕົນຕົວພຣະພຸທຮູບເຈົ້າຊ້ອງຫນ້າ ມະຫາຈຸລນາຄເຖ ຣະເຈົ້າ ກັບທັງພຣະຍາລັງກາ ເສນາອໍາມາດທັງຫຼາຍຫັົ້ນແລ ເທວະດາທັງ ຫຼາຍແຕູ່ຫມື່ີນໂລກຈັກກະວານທັງມວນ 31

ຕາບຕເໍ່ ທົ້າເຖິງຊັ້ົນຟ້າດຸສີຕາສາທຸການຜາຍເຂົ້າຕອກດອກໄມ້ບູຊາປະທູບປະທິບມາກຢູ່ 7 ວັນ 7 ຄືນພຣະຍາລັງກາ ຈ່ິີງສ້າງວິຫານທີ່ຂູ່ວງຫຼວງຫ້ັົນໄວ້ພຣະຍາລັງກາແລທີ່ນັ້ົນຍັງມີສະໃຫຍູ່ອັນນ່ີຶງຂ້າງຂູ່ວງວິຫານຫັົ້ນຊີ່ືວູ່າສະບາງພຸດທາ ເຂົາລວດວູ່າ ພຣະບາງເຈົ້າອັນນີ່ຶງເຂົາເອົານິມິດເມືີ່ອໄປເອົາເງິນຄໍາດອມພຣະຍາລັງກາຫລ່ໍຫົັ້ນແລ ເສນາຊາວເມືອງ ທັງຫຼາຍວູ່າ ເອົາຂອງຂາໃສູ່ບ້າງໆວູ່າດົ່ັງນ້ັົນ ອັນນ້ົີເປັນໂວຫານຊາວລັງກາອັນນີຶ່ງຄັນວູ່າຜູ່ໃດໄຫວ້ບູຊາພຣະພຸທເຈົ້າ ຄວາມອັນຄຽດແລຕັນຫາກິເລດແລພຍາດອັນເກີດມີໃນເນ້ົືອຕົນກໍລວດນ້ອຍລວດບາງຫາຍເສັຽ ພຣະຍາລັງກາ ຈີ່ິງ ເອົານິມິດສາມປະການນ້ົັນ ມາເປັນຊ່ືີຮຽກຊີື່ພຣະພຸທຮູບເຈົ້າອົງນ້ີົວູ່າ ພຣະບາງ ເພືີ່ອດ່ັົງນົ້ັນແລ ແຕູ່ນັ້ົນພຣະເຈົ້າຢູ່ ໂຜດສດັ ແລຄົນທັງ ຫາຼ ຍ ໃນເມືອງລັງກາໄດ້ 7 ຊົວ່ ພຣະຍາແລ. ມະຫາພຸດທະໂຄສາຈານເຈ້າົ ໄປຈານຫນັງສືໃນເມືອງລັງກາ ມາຮອດເມືອງນະຄອນຫຼວງ ຈິີ່ງເລົ່າຕໍ່ພຣະຍາ ນະຄອນຫວຼ ງວູ່າຍງັ ມີພຣະບາງເຈ້ົາຕົນໜ່ຶີງຢູ່ເມອື ງລັງກາວິເສດນກັ ຍູ່ອມໃຫ້ແລວ້ ຄໍາມັກຄໍາປາຖນາແຫງູ່ ຄົນທັງຫຼາຍ ອົງພຣະເຈ້ົານົນ້ັ ຫນັກສ່ີຫມ່ືີນສີ່ພັນຫາ້ ຮອ້ ຍ ເປັນປນັ ຈະໂລຫະຄໍາທັງເງິນທັງທອງຫລໍ່ດອມກັນ ອນັ ໜືີ່ງຫາກເປັນແຕູ່ ຕໍານານ ແຕູ່ລັງກາມາກັບພຣະບາງເຈົ້າ ແລພຣະຍານະຄອນຫຼວງໄດ້ຍິີນຈີ່ິງໃຊ້ໄປທໍາມິດທໍາສະຫາຍກັບພຣະຍາລັງ ກາ ຂເໍ ອົາໄຕຣປິດົກທັງສາມ ກັບທັງພຣະບາງເຈົ້າມາໄຫວ້ນົບ ໃຫ້ໂຜດສດັ ທັງຫຼາຍໃນເມືອງນະຄອນ ຫຼວງພຣະຍາ ກັງລາຈ່ີິງໃຫ້ທັມໄຕຣປິດົກທັງສາມມາກູ່ອນພຣະບາງເຈົ້າຈິ່ີງຫາກສະເດັດມາໃນເມືອງນະຄອນຫຼວງ ເມື່ີອເດືອນສ່ີ ເພັງຢູ່ໂຜດສັດທັງຫຼາຍໃນເມືອງນະຄອນຫຼວງໄດ້ 7 ຊົ່ວພຣະຍາຈ່ີິງໄດ້ມາຢູ່ໃນເມືອງລ້ານຊ້າງ ເມີ່ືອພຣະຍາຟ້າງຸູ່ຼມ ແລນາງແກວ້ ເກັງກັນຍາອນັ ໃຫ້ໄປຂໍດອມພຕໍ່ ົນຜຊູ່ ວີື່ ່າູ ພຣະຍານະຄອນຫຼວງນນັົ້ ແລ ເມີອ່ື ຈັກເອາົ ພຣະບາງເຈົ້າມານັ້ົນ ມີພຣະມະຫາປາສມັນເຈົ້າກັບມະຫາເທພລັງກາເຈ້ົາ ເປັນປະທານຊາວເຈ້ົາມາດອມຊາວຕົນຈ່ີິງໃຫ້ຄົນຜູ່ເປັນຄໍ້າຄົງ ຮັກສາພຣະບາງເຈ້ົາ ທັງໄຕຣປິດົກທັງສາມ ແລພຣະສົງເຈ້ົາທັງຫຼາຍມາກນັກ ຜູ່ນືີ່ງຊີື່ ນໍຣະສິງ ຜູ່ນ່ີືງຊີ່ື ນໍຣະເດດ ຜູ່ ນ່ີືງຊື່ີ ນໍຣະສາດ ເຂົາທັງສາມນົ້ີປະກອບດ້ວຍສາສຕຣະເພດທັງມວນມີໂຫຣາ ສາດເປັນເຄ້ົາແລຄົນການຊູ່າງສັກຊູ່າງ ພຣະຊູ່າງເຫລັກຊູ່າງທອງຊູ່າງຄາໍ ແລເຄ່ືີອງຫລນົ້ີ ທັງມວນເປັນຕົ້ນວູ່າ ຫລ້ີົນຫນັງຣາມກຽນ ແລ ລະເມັງ ເຄີ່ອື ງຫລ້ີົນ ເຄ່ືີອງເສບທັງມວນຈັດໃຫ້ຄົນຊາວນະ ຄອນຫຼວງມາປາງນ້ນົັ ສີ່ບ້ານຄົນກັບພຣະປາສມັນກັບທັງພຣະເທພລັງກາເຈ້ົາ ນນ້ົັ ພັນນຶງີ່ ຄົນກັບນໍຮະສງິ ພັນນີງ່ຶ ຄົນ ກັບນຣໍ ະເດດພັນນ່ງຶີ ຄົນກບັ ນຣໍ ະສາດພັນນງ່ີຶ ຄນົ ກັບແມູ່ນົມນາງແກວ້ ເກັງກັນຍາ ພັນນີ່ຶງທັງຍິງຊາຍນ້ອຍໃຫຍູ່ທັງມວນສີ່ພັນຈີ່ິງໃຫ້ ເມືອງສາຍມາເປັນເມືອງໂອມນາງຄົນທັງມວນຝູງນີ້ົພຣະຍານະ ຄອນຫຼວງເຈົ້າສ່ົງໃຫ້ມາດອມພຣະປາສມັນເຈົ້າຫ້ັົນແລມາຮອດເມືອງແກຫ້ົັນແມູ່ນົມນາງແກ້ວເກັງກັນຍາເປັນພະ ຍາດ ມາບໍ່ໄດ້ຈີງ່ິ ໃຫ້ຢູ່ທີ່ນີງ່ຶ ວູ່າໂຄບໄຜູ່ດນິ ເມືອງແກຫນົັ້ ເຖ້ົາເມືອງແກ ກັບເຈົ້າຫມ່ືີນແກ ຈງີິ່ ແຫກດິນທ່ີໂຄບໄຜໃູ່ ຫ້ ແກູ່ແມູ່ນົມນາງແກ້ວເກັງກັນຍາແລ້ວລວງກວ້າງສອງພັນວາລວງຍາວສອງພັນວາ ໃຫ້ເຂົາຕ້ົັງເປັນບ້ານຂອງເຂົາຫັ້ົນ ແລຈິີ່ງໄດ້ຊີື່ບ້ານໄຜູ່ແມູ່ ນົມເພືີ່ອດັ່ົງນ້ັົນແລ ຢູ່ຫັ້ົນສອງເດືອນ ພຣະຍາຟ້າທັງນາງແກ້ວເກັງກັນຍາ ຈີ່ິງແຕູ່ງຮັບເອົາ ພຣະບາງເຈົ້າຮອດວຽງຈັນ ເຈົ້າຫມີື່ນຈັນທັງຊາວບ້ານຊາວເມືອງທັງຫຼາຍຈີ່ິງຣາທນາພຣະເຈົ້າເຊົາທີ່ດອນຈັນຫັົ້ນ ກູ່ອນທ້າວພຣະຍາທັງຫຼາຍທັງຊາວບ້ານຊາວເມືອງກໍໄປໄຫວ້ພຣະບາງເຈ້ົາພຣະມະຫາເຖຣະເຈົ້າທັງສອງ ຈ່ີິງຖາມ ທ້າວພຣະຍາທັງຫຼາຍວູ່າທ່ີໃດວູ່າປາກບາງໄຊທີ່ໃດປາກປາສັກທີ່ໃດວູ່າ ໂພນສະບົກ ທີ່ໃດວູ່າຫນອງຈັນ ທີ່ໃດວູ່າ ຫນອງກະແດ ທີ່ໃດວູ່າສະພັງຫມໍ້ພຣະມະຫາປາສມັນເຈົ້າຖາມດັົ່ງນ້ົັນ ເຂົາຈີ່ິງຫາເຖົ້າເມືອງຊຽງມຸງມາຖາມ ເຖ້ົາ ເມືອງວຽງຈັນແລເຖົ້າເມືອງຊຽງມຸງ ຈິ່ີງບອກຈິ່ີງເລົ່າບູ່ອນທ່ີທັງມວນ ດົ່ັງນ້ົັນ ພຣະຈິີ່ງເອົາຕໍານານແຕູ່ເມືອງ ນະຄອນຫຼວງນ້ັົນມາອູ່ານດູ ແມູ່ນດ່ັົງເຖ້ົາເມືອງ ແລທ້າວພຣະຍາທັງຫຼາຍບອກແທ້ແລພຣະ ຈີ່ິງວູ່າອັນທີ່ປາກປາສັກ ຫົັ້ນ ເຈ້ົາຣັດສີທັງຫຼາຍຫມາຍຫລັກໄມ້ຈັນໄວ້ໃນທ່ີນົີ້ແລອັນທີ່ສະໂພນສູງ ເບ້ົືອງຕະວັນອອກເລົ່າຂ້າງຫນອງກະແດ ມາກ້ໍາຕະວັນຕົກ ເຈົ້າຣດັ ສີຍັງເອົາຫລກັ ຫີນອັນນ່ີຶງເປັນສີລ່ ູ່ຽມຫມາຍໄວ້ ແຕູ່ທາດພຣະເຈົ້າທັງສີ່ຕົນພຸ້ນ ເປນັ ຕ້ົນວູ່າ ພຣະກຸກກຸສົນໂທພຣະໂກນາຄົມພຣະ ກັສສະປະເຈົາ້ ມາໃສູ່ສິງຄໍາຕົວນີ່ຶງອະທິດຖານຈິີ່ງເອົາຫລັກຫີນຫມາຍໄວ້ອນັ ນົ້ີ 32

ເປັນທາດພຣະພຸທເຈົ້າທັງສີ່ພຣະອົງດີຫລີແລ ທາດອັນມາຕົກທີ່ໃນເມືອງສຸວັນນະພູມທີ່ຫລັກຫີນເປັນເຄົ້າແລ ເມື່ີອ ພຣະຍາສຣິທັມມະອະໂສກະຣາດ ໃຫ້ພຣະອະຣະຫັນຕາເຈ້ົາທັງຫຼາຍເອົາທາດມາຕົກໃນເມືອງອັນນີົ້ທີ່ນີ່ຶງວູ່າກູ່ພຣະ ຫາງທີ່ນີົ້ເປັນເຄ້ົາທີ່ນ່ຶີງ ພຣະນາຣາຍທີ່ນີ່ຶງ ພຣະສາດທີ່ນຶ່ີງພຣະຂຽນທີ່ນຶີ່ງພຣະນາທຽນສອງທີ່ນີົ້ຢູ່ໃນເມືອງຂວາງ ໂລກບານທ່ີນີງຶ່ ວູ່າພຣະນມົ ທ່ີນງ່ຶີ ວາູ່ ໂພນຝງິ ແດດອນັ ທປີ່ າກປາສັກກ້ໍາໃຕ້ອັນເຈາົ້ ໃສູ່ທາດອູບໄມ້ຈັນໄວນ້ ັນ້ົ ທາດພຣະ ເຈາົ້ ທັງສີ່ໃສູ່ອູບແກວ້ ທງັ ສ່ີລກູ ຈິີງ່ ຫັ້ນົ ແລອນັ ນເົີ້ ປັນທາດພຣະພທຸ ເຈ້າົ ທັງສີຕ່ ົນນແີົ້ ລ. ອັນວູ່າ ເມືອງຊວາ ອັນເຮົາຈັກເມືອງຢູ່ນ້ັົນອັນນ້ົັນຕົນພຣະໂຄດົມເຈົ້າໄດມ້ າໂຜດສັດທັງ ຫຼາຍຕາມດັ່ົງພຣະ ພຸທເຈົ້າທັງຫຼາຍແຕູ່ກູ່ອນພຸ້ນດີຫລິແລທີ່ນີ່ຶງວູ່າຜາບຸນຟາກນໍ້າຂອງກ້ໍາເຫນືອ ເມືອຕະເວັນຕົກເຫນືອຄົກທອນຫັົ້ນທີ່ ນງີ່ຶ ວູ່າງອນສບົ ໂຮບເບອືົ້ ງເຫນືອທີ່ນຶີ່ງວູ່າພເູ ຂົາກ້າທີ່ນຶີ່ງລູຸ່ມພູເຂົາກ້າກ້ໍາມານາ້ໍ ຂອງ ເຂົາວາູ່ ກອ້ ນຫີນຫມໍໂລນທ່ີນີ່ຶງວູ່າ ລູຸ່ມພູເຂົາກ້າກໍ້າມາຕະວັນອອກ ໃຕ້ສົບຫ້ວຍຊາງຍ້ານ ເທັງນໍ້າຄານຫົວນາເຂ້ົາຈ້າວອະຣະຫັນຕາເຈົ້າໄວ້ຮອຍຕີນສ່ີ ອນັ ທວໍ່ າູ່ ນີ້ົວຕີນບ່ສໍ າໍ ແດງທ່ີພູເຂົາກາ້ ກໍ້າເມືອນາໍ້ ຄານຫັນົ້ ແລສາສນາພຣະພທຸ ເຈ້ົາອນັ ມາຕົັງ້ ຢູ່ເມອື ງຊວາຍງັ ຈກັ ໄປເທົ່າ ຫ້າພັນວັດສາພຸ້ນດີຫລີດາຍ ພຣະມະຫາປາສມັນເຈົ້າວູ່າຕໍານານອັນອູ່ອນອູ່ານໃຫ້ທ້າວພຣະຍາທັງຫຼາຍຟັງນ້ົີຫາກມີ ແຕູ່ປະຖົມປໍພຸ້ນມາອິນພົມທັງຫຼາຍຫາກຂຽນໄວ້ໃນແຜູ່ນຫີນອັນມີໃນເມືອງອິນທະປັຕຖະນະຄອນພຸ້ນດີຫລີດາຍ ພຣະວູ່າດ່ັົງນັົ້ນແລຢູ່ຫ້ັົນໄດ້ສາມວັນສາມຄືນຜມູ່ ັກເມືອທາງນ້ໍາກໍເມອື ຕົວພຣະມະຫາເຖຣະເຈົ້າທັງສອງກໍຈິີ່ງເອົາພຣະ ບາງເຈົາ້ ອອກມາວຽງຄາໍ ຫ້ັົນແລ. ພຣະຍາວຽງຄໍາ ຈິີ່ງຣາທນາພຣະພຸທເຈົາ້ ໄວ້ໄຫວ້ນບົ ເຄົາຣົບບູຊາ ພຣະບາງເຈ້ົາ ຈິີ່ງ ກະທໍາປະຕິຫານ ເມືອກາງຄືນນັ້ົນມາກນັກຮູຸ່ງເຊົ້າແລ້ວ ເຂົາຈິີ່ງແຕູ່ງອອກມາເມືອງຊວາຄົນຜູ່ຫາມພຣະເຈົ້ານັົ້ນມີ ແປດຄົນຊູ່ວັນເມ່ືີອຈັກມານັົ້ນຍໍບ່ໍໄດ້ຫນັກນັກ 16 ຄົນຍໍກໍບໍ່ໄດ້ພຣະທັງສອງນາຍທັງສາມອັນຮັກ ສາພຣະເຈົ້າມາ ແຕູ່ເມືອງນະຄອນຫຼວງພຸ້ນ ຈິ່ີງຖຶດດູສາກສາກອອກວູ່າພຣະເຈົ້າມັກຢູ່ຫົ້ັນກູ່ອນ ເຫດວູ່າ ພຣະເຈ້ົາຫລິງເຫັນພຣະຍາ ຟ້າງຼູຸ່ມຢູ່ບໍ່ຊອບທັມ ແລຂ່ົມເອົາຄູ່າໄຮູ່ຄູ່ານາຂົ່ມເອົາລູກຍິງນາງສາວເພີື່ອນ ແລເອົາເມັຽເພ່ີືອນມາຢູ່ມານອນຂົ່ມເອົາ ບ້ານເອົາເມືອງເພີ່ືອນຂ້າເຈົ້າບ້ານເຈົ້າເມືອງເສັຽຄົນທັງຫຼາຍຈັກໄດ້ຂັບຫນີຈາກເມືອງລ້ານຊ້າງ ເພ່ີືອນົັ້ນແລອັນນຶີ່ງ ອາຍຸນາງແກ້ວເກັງກັນຍາກໍບໍ່ຫມນ້ົັ ຍືນຫຼາຍ ພຣະບາງເຈ້າົ ຫລິງເຫັນສ່ີິງນົັ້ນ ຈິງີ່ ບໍ່ມາຮອດເມອື ງຊວາ ເພີືອ່ ດັ່ົງນນ້ັົ ແລ ແລຢູ່ໂຜດສັດທັງຫຼາຍຫົັ້ນກູ່ອນພາຍຫນ້າສໍ່າລູກສໍ່າຫລານ ອັນເປັນເຈົ້າແຜູ່ນດິນຊຽງດົງຊຽງທອງຊອບໂລກຊອບ ທັມ ພຣະເຈົາ້ ຈງີ່ິ ມາໂຜດສັດທັງຫາຼ ຍແລ ແຕູ່ນນັ້ົ ພຣະມະຫາປາສມນັ ເຈ້ົາກັບທັງເທພລັງກາເຈົ້າຈິງີ່ ໄວ້ພຣະບາງເຈົ້າທີ່ ວຽງຄໍາຫັົ້ນແລພຣະມະຫາເຖຣະເຈົ້າທັງສອງກັບນາຍທັງສາມຄົນນ້ົັນ ຈິີ່ງເອົາຫມູ່ຊຼຸມຂົ້ຶນມາຮອດເມືອງຊວາກູ່ອນ ພຣະຈິ່ງີ ມາຕ້ານຈາຣະຈາກັບ ພຣະຍາຟາ້ ແລເສນາອໍາມາດທັງຫາຼ ຍພຣະຈິ່ງີ ເອົາຕາໍ ນານແຕເູ່ ມືອງນະຄອນຫຼວງມາອາູ່ ນ ຕາມ ຕໍານານໃຫ້ກັບພຣະຍາ ແລເສນາອໍາມາດຟັງກໍແມູ່ນບູ່ອນທີ່ອັນພຣະພຸທເຈ້ົາທໍານາຍໄວ້ນັົ້ນແລທ່ີນ້ົັນພຣະພຸທ ໂຄດມົ ເຈາົ້ ມາໂຜດສັດທງັ ຫາຼ ຍ ໄວ້ບາທລກັ ກໍ້າຊາ້ ຍທບ່ໍ ໍ່ສາໍ ແດງນີົ້ວໃຫ້ປາກົດ ແລຕໍານານຫາກອອກວູ່າດັ່ົງນ້ັນົ ພຣະ ມະຫາປາສມັນເຈົ້າຈີິ່ງມາຢູ່ເຈດີວິຫານຕາມນິທານຕໍານານ ແຕູ່ອິນທະປັຕຖະນະຄອນຫຼວງພຸ້ນມາແລອັນວູ່າເມືອງ ລ້ານຊ້າງຊ່ີືວູ່າສຸວັນນະພູມນີົ້ ກໍຫາກມີໃນຕໍານານ ພຣະຍາອິນຂຽນໄວ້ທີ່ກ້ອນຫີນໃນເມືອງອິນທະປັຕຖະນະຄອນ ພຸ້ນແລ. ແຕູ່ນີ້ົເມືອຫນ້າ ຈັກວູ່າທ່ີພຣະຍາຟ້າ ແຕູ່ງບ້ານແຕູ່ງເມືອງອັນຊອບແລບໍ່ຊອບນົ້ີກູ່ອນແລ ພາຍຫນ້າພຸ້ນຍັງ ຈັກມີສ່ໍາຫລານສໍ່າເຫລນຜູ່ມີບຸນສົມພານ ໄດ້ມາຕ້ົັງພຣະເຈດີອັນໃຫຍູ່ອັນຫຼວງ ເປັນທ່ີເພິີ່ງແກູ່ສັດທັງຫຼາຍດີ ຫລີພຣະບາງເຈົ້າຈີິ່ງຈັກມາໂຜດສັດຍາມນ້ັົນທີ່ຊຽງດົງຊຽງທອງຫ້ັົນແລພຣະຍາຟ້າງຸຼູ່ມມີລູກຊາຍສອງຄົນຜູ່ນ່ີຶງຊີ່ືວູ່າ ທ້າວອູຸ່ນເຮືອນຜູ່ນີຶ່ງຊ່ີືວູ່າທ້າວຄໍາກອງ ເປັນແສນເມືອງແກູ່ທ້າວອູ່ນຸ ເຮືອນຜູ່ເປັນພຣະຍາສາມແສນໄທນ້ັົນແລລູກຍິງ ຜູ່ນຶີ່ງຊີື່ວູ່ານາງແກ້ວເກດເກສີມີນໍານາງແກ້ວເກັງກັນຍາ ລູກພຣະຍານະຄອນຫຼວງຫັ້ົນແລ ເມີື່ອພຣະຍາຟ້າງຸູ່ຼມອອກ 33

ຈາກນະຄອນຫຼວງມອີ າຍຸໄດ້ 21 ປີມາຜາບບ້ານຜາບເມືອງທງັ ຫາຼ ຍໄດ້ 4 ປີຈງິີ່ ມານັົ່ງຊຽງດົງຊຽງ ທອງປຖີ ້ວນ 5 ສ ະເວີຍຣາດບ້ານເມືອງນັບແຕູ່ອາຍຸທູ່ານໄດ້ 25 ປີຈິີ່ງຮອດຊຽງດງົ ຊຽງທອງຫັນ້ົ ແລນບັ ແຕູ່ນັ້ົນໄປໄດ້ 15 ປີນາງແກ້ວ ເກັງກັນຍາຈີ່ິງຕາຍ ແຕູ່ນົນັ້ ທູ່ານຢບູ່ ໍ່ຊອບໂລກຊອບທັມຕັດຖ້ອຍສວນຄວາມອັນຜິດທູ່ານວາູ່ ແມູ່ນອັນແມູ່ນທູ່ານວູ່າ ຜດິ ອັນນ່ີຶງຂ້ອຍຄົນເສນາອໍາມາດທູ່ານອັນລຸກແຕູ່ນະຄອນຫວຼ ງມານນ້ັົ ທູ່ານລຽ້ ງດູໃຫ້ເຟງີ ໃຈເຂົາຊູ່ຄົນ ແມູ່ນເຂາົ ຜິດ ບ່ໍວູ່າສັງອັນນຶີ່ງເສນາມົນຕີ ແຕູ່ພໍ່ແຕູ່ເກົ່າອັນບໍ່ໄດ້ໄປດອມຕົວທູ່ານລວດເສັຽເຂົາຜິດນ້ອຍວູ່າຜິດຫຼາຍຍ້ອນໂທດທັງ ຫຼາຍຝູງນີົ້ເສນາອາໍ ມາດໃຫຍູ່ທັງຫຼາຍ ກັບຊາວເມືອງແລພຣະສງົ ພ້ອມກັນຈີ່ງິ ຂັບເມີ່ືອພຣະຍາຟ້າງ່ຼູມຸ ຫນີຫັົນ້ ແລ ເມ່ືີອ ທູ່ານຫນີນົ້ັນມີອາຍຸໄດ້ 48 ປີທູ່ານຫນີທາງຕາດນໍ້າ ເມື່ີອຕົກເມືອງນູ່ານຢູ່ໄດ້ 2 ປີທູ່ານຈີິ່ງຕາຍ ເມື່ີອທູ່ານຕາຍນົ້ັນ ຈງ່ິີ ອະທິດຖານໄວ້ວູ່າດ່ົັງນດີ້ົ ູກກູນ້ີົໃຫ້ສົ່ງເມືອເມືອງລ້ານຊ້າງແດູ່ວູ່າດົັ່ງນ້ົີ ເຂົາຈງ່ີິ ສ້າງວດັ ສົບກະດູກອັນນ່ີຶງຈິ່ີງໄດ້ຊ່ືີວູ່າ ວດັ ພຣະຍາຟ້າພຣະຍານູ່ານຈີງິ່ ເອົາກະດູກຫນາ້ ຜາກຫຍບິ ສົນໃສູ່ທຸງດວງນງີຶ່ ໄວ້ບູຊາພຣະພຸທເຈາົ້ ຫັົ້ນ ຈ່ງີິ ຂຽນຄວາມ ອນັ ພຣະຍາຟ້າ ສງົັ່ ໄວ້ນົ້ັນໃສູ່ໃນທຸງຫ້ັົນວາູ່ ດັງ່ົ ນົ້ີທງຸ ຕົວນີ້ົແລກະດູກຫນ້າຜາກພຣະຍາຟ້ານ້ົີແຕູ່ວູ່າບນຸ ທ່າູ ນຍງັ ໆຈກັ ໄດ້ ເລີກສາສນາພຣະພຸທເຈົ້າ ເມີ່ືອສໍ່າລູກສໍ່າຫລານສໍ່າເຫລນພຸ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ລົມພັດຕັດເອົາທຸງອັນນ້ີົເມີື່ອຮອດເມືອງລ້ານ ຊ້າງ ໃຫ້ລູກທູ່ານໄດ້ສ້າງເຈດີວິຫານໄວ້ດ່ັົງທູ່ານອະທິດຖານນົ້ີເຖີົ້ນ ພຣະຍານູ່ານອະທິດຖານແລ້ວ ເທວະດາຈິ່ີງໃຫ້ ລົມພັດເອາົ ມາຕົກດອນສງຸ ທີ່ນ່ງີຶ ເຂາົ ຈິີງ່ ເອນີ້ົ ວູ່າດອນວານນນົ້ັ ແລ. ເມ່ີືອນົ້ັນທ້າວອຸູ່ນເຮືອນຜູ່ລູກພຣະຍາຟ້ານັ້ົນຈີິ່ງເຂົາທຸງຫນ້າຜາກອັນນົັ້ນມາຕົ້ັງສ້າງເປັນເຈດີທາດກູ່ໄຕຫົ້ັນ ແລພູກູກ່ າງນ້ັົນກະດກູ ຟາ້ ຄາໍ ຮຽວພູກ່ເູ ຫນອື ນົນ້ັ ກະດູກຟ້າມືດແລ. ບດັ ນົ້ຈີ ກັ ຈາພງົ ສາທ້າວພຣະຍາໄປພາຍຫນ້າເສນາທັງຫາຼ ຍພ້ອມພຣະສົງເຈົ້າເປັນຕົ້ນວ່າູ ພຣະມະຫາສາມີເຈົ້າ ທັງສອງເປັນປະທານຈິງີ່ ເອົາທ້າວອຸູ່ນເຮືອນມາເປັນພຣະຍາແທນຈ່ິີງໃສູ່ຊື່ີວູ່າພຣະຍາສາມແສນໄທຫ້ົັນແລຈ່ີິງເອົານາງ ນ້ອຍນົງຮຽວລູກພຣະຄໍາຮຽວອັນເປັນລູກອາວນ້ອງພໍ່ພຣະຍາສາມແສນໄທຈ່ີິງເອົາມາເປັນນາງແທນຈ່ີິງໃສູ່ຊ່ືີວູ່າບົວ ແທນຫັົ້ນແລຍັງມີພ່ີລ້ຽງຜູ່ນ່ີຶງຊ່ີືວູ່ານາງກາຮູ້ແຕູ່ງຮູ້ແປງຊູ່ສີ່ິງຊູ່ເຍ່ີືອງຫ້ັົນແລແຕູ່ນ້ົັນບ້ານເມືອງກໍກວ້າງໄປພາຍຫນ້າ ສາສນາພຣະພຸຼທເຈົ້າກໍຮູຸ່ງເຮືອງໄປຫັ້ົນແລແລ້ວຈ່ິີງມາສ້າງວັດແລ້ວຈີ່ິງເອົາແກ້ວລູກນ່ີຶງອັນນາງແກ້ວເກັງກັນຍາອັນ ເປັນແມູ່ພຣະຍາສາມແສນໄທນົັ້ນເອົາແຕູ່ເມືອງນະຄອນຫຼວງມານົັ້ນໃສູ່ໃນອົກພຣະພຸທເຈົ້າກໍຮູຸ່ງເຮືອງໄປຫົັ້ນແລຈ່ີິງ ໃສູ່ຊື່ີວ່າູ ວັດແກວ້ ຫ້ົັນແລ ເມອີື່ ສ້າງວດັ ແກ້ວແລວ້ ຈິງີ່ ຣາທນາພຣະເທພລງັ ກາເຈົາ້ ມາເປນັ ພຣະມະຫາສາມີເຈາ້ົ ວັດແກ້ວ ຈີິ່ງໃຫ້ອະໄພແກູ່ສັດທັງຫຼາຍຜູ່ຄວນຕີນຄວນຜູກຄວນເງິນຮ້ອຍເງິນພັນຂັນຄູ່າຄໍກໍດີ ຄັນໄດ້ເຂົ້າມາເຂດວັດແກ້ວ ແລ້ວລວດບໍ່ໃຫ້ກະທໍາບາບບໍ່ໃຫ້ເສັຽ ຫນ້ົີເສັຽເງິນສັງທໍ່ໃຫ້ມີເຂົ້າຕອກດອກໄມ້ ເຜົິ້ງທຽນສົມມາ ແລ້ວບອກ ສອນ ໃຫ້ໄປຫາວຽກຫາການດງັ່ົ ເກາ່ົ ອະໄພໂທດເສັຽທັງມວນຫົ້ັນແລ ຈ່ິີງໃຫ້ເຂດໃຫ້ແດນໃຫ້ທານບາ້ ນເມືອງທັງມວນກັບ ວດັ ແກ້ວເປັນອັນມາກອັນຫຼາຍນັກ ທັງໄທບ້ານໄພູ່ແມູ່ນົມທັງຕົວແມູ່ນົມໃຫ້ທານກັບວັດແກ້ວຫ້ັົນແລເຈ້ົາແຜູ່ນດິນ ທັງສອງຜົວເມັຽ ຈີິ່ງຕົ້ັງຄໍາປາຖນາວູ່າ ເຜືອຂ້າທັງສອງຂໍໃຫ້ມີລູກຊາຍສອງຄົນຜູ່ປະເສີດລູກຍິງສອງຄົນຜູ່ປະເສີດມີ ຜຍາປນຍາຊູ່ສ່ິີງຊູ່ເຍີື່ອງ ອັນນຶີ່ງ ອານິສົງຜົນອັນໄດ້ສ້າງວິຫານແລະ ພຣະພຸທຮູບເຈ້ົານ້ົີໃຫ້ໄປຮອດຈອດເຖິງປູ່ຍູ່າຕາ ຍາຍເປັນຕົນວູ່າຂຸນບໍຣົມຣາຊາທິຣຊແລ ນາງຍົມມະພາລາ ທັງນາງນ້ອຍເອັດແຄງ ທັງເຜ່ົາພົງວົງສາຊູ່ຄົນຜູ່ຕາຍໄປ ແລ້ວກໍດີຜຍູ່ ັງບດັ ນກ້ີົ ໍດຢີ ໃູ່ ນທຸກໃຫ້ພນົ້ ຈາກທຸກຢູ່ໃນສຸກແຮູ່ງ ໃຫ້ເຖິງສຸກຜູ່ຍັງບັດນ້ົີເປນັ ຕົ້ນວ່າູ ເຈ້ົາແສນ ແລຫມີ່ືນ ຫຼວງແລເສນາອໍາມາດຂຸນຫມີື່ນຂນຸ ພັນກວານນ້ອຍກວານໃຫຍູ່ໄພູ່ຟ້າຫນ້າໄທທັງຫຼາຍຜູ່ໄດ້ສາ້ ງໄດ້ກະທໍາດອມກໍດີ ຜູ່ໄດ້ອະນຸໂມທນາດອມກໍດີພໍແຕູ່ຫູໄດ້ຍິນກໍດີໃນເຂດຂົງເມືອງລ້ານຊ້າງທີ່ນ້ີົຊູ່ແຫູ່ງຊູ່ທີ່ເຖີ້ົນ ພຣະຍາສາມແສນໄທ ເຈ້ົາ ທັງບົວແທນຫລງ່ົັ ນ້າໍ ແຜູ່ໄປໃຫ້ແກສູ່ ັດທັງ ຫຼາຍດ່ງົັ ນແ້ົີ ລຢໄູ່ ປໄດສ້ ອງເດອື ນມານາງຈ່ິີງຝນັ ເຫັນພູຊວງເປັນຄໍາທັງ ມວນຮງູຸ່ ເຊາ້ົ ແລວ້ ນາງຈ່ງິີ ເລົາ່ ຕ່ໍພຣະຍາຕົນເປນັ ຜົວແລ ແຕູ່ນ້ນັົ ພຣະຍາຈງ່ີິ ຮຽກຫາຍັງນັກປາດທັງຫາຼ ຍມາເປນັ ຕົ້ນວາູ່ 34

ນໍຣະສິງ ນໍຣະເດດ ນໍຣະສາດ ພຣະຍາຈ່ີິງໃຫ້ນາງເລົ່ານິມິດຄໍາຝັນວູ່າເຫັນພູຊວງນ້ອຍພູຊວງຫຼວງເປັນຄໍາຫມົດທັງ ມວນພຣາມຈີ່ິງທວາຍວູ່າເຈ້ົາຈັກມີລູກຊາຍຜູ້ປະເສີດເຫດເພີື່ອນາງຝັນນ້ົັນແລເດືອນສາມອອກຫ້າຄໍ່າວັນອາທິດແຕູ່ ນັົ້ນນາງກໍທະຣົງຄບັ ໄປເຖິງເດືອນ 12 ອອກຄໍ່ານີຶ່ງຈິ່ີງໄດ້ລູກຊາຍຜູ່ນ່ຶີງອັນມົ້ມເດືອນແລ້ວຈ່ີິງໃສູ່ຊ່ີືວູ່າເຈົ້າລ່ໍາຄໍາແດງ ຫ້ນັົ ແລຢູ່ປີນີຶ່ງເຈາ້ົ ເມືອງລ້ານນາຈິີ່ງເອົານາງນ້ອຍອູ່ອນສີ ທັງເອົາເມືອງຖິ່ີນທັງໄທ ເມືອງພະຍາວ ມາດອມພັນນ່ີຶງຄົວ ພັນນຶີ່ງພຣະຍາສາມແສນໄທເຈົ້າ ຈິີ່ງໃຫ້ແປງໂຮງຫຼັງນ່ີຶງຫໍສູງຫັຼງນຶີ່ງເປັນຫໍນອນຈ່ີິງໃສູ່ຊືີ່ວູ່າຫໍສູງຊຽງກາງຄົວໄທ ເມືອງພະຍາວພັນຄວົ ນນັົ້ ຈີ່ິງໃຫ້ນອນຢທູ່ ້າຍພເູ ຂົາກ້າຈ່ີິງໃສູ່ຊື່ີວູ່າງ່ອູ ນພະຍາວຢູ່ໄດປ້ ີນຶີງ່ ຈ່ີິງມີລູກຊາຍຜນູ່ ຶີ່ງຕ່ືີມຈງ່ີິ ໃສູ່ ຊື່ີວູ່າ ທ້າວກ້ອນ ກໍເມືອງໃຫຍູ່ມາແລ້ວ ພ່ໍຈິີ່ງໃຫ້ໄປກິນຢູ່ເມືອງຊຽງສາຈິີ່ງໃສູ່ຊ່ືີວູ່າ ຊຽງສາ ພຣະຍາໂຍທິຍາຈິ່ີງສົ່ງ ລກູ ສາວຜນູ່ ່ີຶງຊື່ີວູ່ານາງແກ້ວຍອດຟ້າມາເປັນເມັຽພຣະຍາສາມແສນໄທເຈົ້າ ຈິີ່ງແປງໂຮງຫຼວງຫັຼງນີ່ຶງເຫນືອສົບດົງໃຫ້ ຢູ່ ຈ່ິີງໃສູ່ຊ່ີືວູ່າໂຮງຊຽງໃຕ້ຫັ້ົນແລ ນາງມາຢູ່ປີນຶ່ີງ ຈີ່ິງໄດ້ລູກຊາຍຜູ່ນຶີ່ງໃສູ່ຊ່ືີວູ່າ ທ້າວວັງບຸຣິ ແລພ່ໍໃຫ້ໄປກິນຢູ່ເມືອງ ປາສກັ ເລົ່າມີລກູ ຍງິ ຜນູ່ ງ່ີຶ ຊວ່ີື ູາ່ ນາງມະຫາໄກໃຫຍູ່ມາໄດ້ 5 ຂວບຈງີິ່ ຕາຍເສຽັ ຜູພ່ ອີ່ ້າຍເອົາດູກລອູ່ ງມາສ້າງໄວ້ທນີ່ ງ່ຶີ ຈ່ິີງ ໃສູ່ຊືີ່ວູ່າວັດສີຫອມຈ່ີິງມາມອບວັດອັນນົ້ັນໄວ້ກັບວັດແກ້ວເມືອງຊວາຫ້ັົນແລຢູ່ນ້ອຍນຶີ່ງພຣະຍາຊຽງຮູຸ່ງຈີິ່ງເອົາລູກ ສາວມາໃຫ້ເປັນເມັຽພຣະຍາສາມແສນໄທຈິ່ີງໃຫ້ຫໍຊ້າຍຊຽງທອງຈິ່ີງໃສູ່ຊືີ່ວູ່າແມູ່ຫູ່ຽວໂຮງຊຽງທອງຫ້ັົນແລມີລູກ ຊາຍນ່ີຶງຈ່ີິງໃສູ່ຊີ່ືວູ່າທ້າວກ້ອນຄໍາພໍ່ໃຫ້ໄປກິນຢູ່ປາກຫ້ວຍຫຼວງເຈົ້າປາກຫ້ວຍຫຼວງມີລູກຊາຍນີ່ຶງໃສູ່ຊີ່ືວູ່າທ້າວຕູ່ອນ ຄໍາເປັນຫລານພຣະຍາສາມແສນໄທນັບແຕູ່ພຣະຍາສາມແສນໄທມອີ າຍຸໄດ້ 79 ປີ ຫມໍທາຍແຕູ່ນອ້ ຍວາູ່ ຈັກຕາຍດຶກ ນ້ໍາມາໄດ້ກິນນ້ໍາມືົ້ສັງ ຂານໄປແຄ້ນນ້ໍາຕາຍທີ່ໂຮງຊຽງທອງຫ້ົັນແລ ນາງແທນຜູ່ເປັນເມັຽ ຈ່ິີງເອົາລູກຊາຍຜູ່ນີຶ່ງຊີື່ວູ່າ ສວຸ ັນນະປາຣັງ ເປັນເຈົ້າແຜູ່ນດິນ ພຣະຍາຈີິ່ງມາສ້າງວັດຫັຼງນີຶ່ງສົບກະດູກທີ່ວູ່າຫໍຂ້ຶົນແຖນເມື່ີອສ້າງແລ້ວໃສູ່ຊ່ີືວູ່າວັດ ສວນແຖນຫັ້ົນແລ ເລົ່າສ້າງອຸໂບສົດຫັຼງນ່ີຶງທີ່ກົງເມືອງຫ້ັົນໄວ້ຈິີ່ງຣາທນາມະຫາສັດທາທິໂກເຈົ້າ ມາເປັນມະຫາສາມີ ເຈາ້ົ ວັດໂບດ ເລົ່າເອົາມະຫາສມຸດເຂົ້າມາເປນັ ສັງຄະເສນາເຈົາ້ ຢູ່ວດັ ສວນແຖນ ຈິງີ່ ມາໃຫ້ທ່າູ ນຜນູ່ ີງຶ່ ຊື່ີວາູ່ ລູງລອດ ມາ ເປັນເສດຖີໃຫ້ຄໍ້າຄົງວັດສວນແຖນຈ່ງີິ ຮຽກວາູ່ ເສດຖີລູງລອດ ວັດສວນແຖນນີຫົ້ າກເປັນວັດສົບກະດູກພຣະຍາສາມ ແສນໄທເຈົ້າຫົັ້ນແລ ພຣະຍາສຸວັນນະປາຣັງ ຈ່ິີງໄດ້ມາເປັນເຈົ້າແຜູ່ນດິນຈິ່ີງຝັນວູ່າໄດ້ກິນນໍ້າໃຈໃຄູ່ກະເສຣາແລໄດ້ ດອກບົວໃນສະນ້ັົນ ຈິ່ີງເລ່ົາຄໍາຝັນແກູ່ນັກປາດທັງຫຼາຍຫົ້ັນແລເຂົາຈ່ິີງທາຍວູ່າເຈົ້າກູ່ຈັກໄດ້ລູກຊາຍຜູ່ປະເສີດຄົນນ່ຶີງ ແລ ແຕູ່ນົ້ນັ ໄປພຣະຍາຈີິ່ງມີລູກຊາຍຜູ່ນຶີ່ງຈງ່ິີ ໃສູ່ຊີືວ່ ູ່າທາ້ ວໃຄູ່ບົວບານຫ້ັນົ ແລພຣະຍາສຸວັນນະປາຣັງມີອາຍຸໄດ້ 64 ປີ ຈ່ິີງຕາຍ ເຂົາຈ່ິງີ ເອົາໄປເຜົາທີ່ນຶ່ງີ ຈງ່ິີ ສ້າງວດັ ຫັຼງນງີ່ຶ ສບົ ກະດູກ ຈີິ່ງໃສູ່ຊີ່ືວູ່າມະໂນຣົມຫ້ົັນແລ ແຕູ່ນນ້ົັ ເມີ່ອື ພາຍຫນ້າຈ່ີິງ ເອາົ ເຈົ້າພຣົມກຸມານ ຫລານພຣະຍາສາມແສນໄທເປນັ ພຣະຍາແທນໄດ້ສາມປີມະຫາເທວີເອົາຫລານນ້ອຍໄປຂ້າເສັຽ ທ່ີຄົກທອນນົ້ັນແລ ແດນແຕູ່ນົັ້ນໄປນາງເທວີຜູ່ເປັນລູກພຣະຍາຄໍາຮຽວນ້ົັນຊ່ີືນ້ອຍວູ່າ ນາງອາມພັນ ເປັນເມັຽເຄ້ົາ ພຣະຍາສາມແສນໄທນ້ັົນແລ ແຕູ່ງບ້ານແປງເມືອງບໍ່ເປັນພຣະສັງຄະເຈົ້າທັງຫຼາຍເສນາອໍາມາດພີ່ລ້ຽງຜູ່ຊ່ືີວູ່າງການ້ົັນ ຫາ້ ມຂໍວາູ່ ຢາູ່ ໃຫ້ເຮດັ ກະທາໍ ກໍບ່ໍຟັງແຕູ່ນົັນ້ ບ້ານເມອື ງລວດເສາົ້ ສນູ ເສຽັ ຫນັ້ົ ແລແຕູ່ນົນ້ັ ຈງິ່ີ ມາເອົາທາ້ ວໃຄູ່ບວົ ບານແທນ ເປັນພຣະຍາໄດ້ 9 ເດືອນນາງເທ ວີຈັກຂ້າເສັຽເຈົ້າຮູ້ແລ້ວຫລັກຫນີນາງເທວີໃຫ້ໄປນໍາທັນທີ່ຜາຄາວເຂົາຈິ່ີງປງເສັຽ ຫັ້ົນ ນາງເທວີຈີິ່ງໃຫ້ໄປເອົາທ້າວຊຽງສາອັນເປັນລູກນາງນ້ອຍອູ່ອນສີມາເປັນພຣະຍາໄດ້ປີປາຍເຄີ່ງນ່ຶີງ ນາງເທວີໃຫ້ ເອົາໄປຂ້າເສັຽທ່ີຄກົ ເຮອື ຫົນັ້ ແລ. ແຕູ່ນັົ້ນ ນາງກຫໍ ນເີ ສັຽມາຕັ້ົງບ້ານຢູ່ທີນ່ ີຶ່ງຊື່ີວາູ່ ງູ່ອນພສູ ີ ເຜາົ່ ພົງວງົ ສາເຈ້ົາແຜນູ່ ດິນ ລວດຫນີໄປຄວູ່າລ້ີົຄວູ່າຊູ່ອນຢູ່ຫັົ້ນແລ ນາງເທວີຈີ່ງໃຫ້ໄປເອົາພຣະຍາປາກຫ້ວຍຫຼວງ ມາເປັນພຣະຍາໄດ້ 10 ເດອື ນຈ່ີິງຂໍຫນີໄປຢູ່ປາກຫ້ວຍຫຼວງດ່ັົງເກົ່າ ໄດ້ຂວບນຶີ່ງຕາຍເສັຽ ເຂົາຈີງ່ິ ເຜົາເສັຽທ່ີປາກຫ້ວຍຫຼວງກໍ້າເຫນືອຈິ່ີງສ້າງ ວດັ ຫຼັງນີຶງ່ ຊວີື່ າູ່ ວັດສົບກະ ດູກພຣະຍາປາກຫ້ວຍຫວຼ ງແລນາງເທວີໃຫ້ມາເອາົ ເພັຽຂວາປາສັກ ເມືອເປັນພຣະຍາແທນ ບໍມ່ ັກມາຍງັ ມີຜນູ່ ີ່ຶງຊືີ່ວູ່າຫມໍມົນມັນເອົາຂ້ອຍຈຂີ່ື ອງພຣະຍາສາມແສນໄທເປັນເມັຽ ມນັ ຈີິ່ງມລີ ູກດອມຜນູ່ ່ຶງີ ຊ່ືີວາູ່ ທ້າວ 35

ຄາໍ ເກດີ ມນັ ຜເູ່ ມັຽຈິີ່ງບອກຊື່ີມ້າເສນາມນົ ຕຣີທັງຫາຼ ຍ ເຂາ້ົ ຂອງອນັ ໃດກດໍ ມີ ັນກໍບອກລູກມນັ ໄວ້ໃຫ້ຈ່ີືໄດຊ້ ູ່ສງິີ່ ອັນມັນ ຈິ່ີງວູ່າລູກກູນ້ີົພຣະຍາສາມແສນໄທມາເກີດດາຍຄວາມອັນນ້ັົນລວດຊູ່າໄປຮອດມະຫາເທວີຈີ່ິງໃຫ້ລູ່ອງມາເອົາ ເມືອ ເປັນເຈ້ົາແຜູ່ນດິນເຫດເພ່ືີອວູ່າເຂືອທັງຫຼາຍຮັກພຣະຍາສາມແສນໄທເຈົ້າຄັນໄປເກີດທີ່ໃດທັງຫຼາຍກໍນໍາເອົາເພີື່ອສ່ິີງ ນ້ັົນໄດ້ມາເປັນເຈ້ົາແຜູ່ນດິນ ແລ້ວຈ່ິີງສ້າງວັດຫັຼງນຶ່ີງເຫນືອສວນແຖນຫົ້ັນແລ ນາງເທວີຈ່ີິງໃສູ່ຊືີ່ວູ່າວັດສີເກີດ ມັນ ເປັນເຈົ້າແຜູ່ນດິນໄດ້ສອງປີປາຍສອງເດືອນ ມັນເປັນຮຸງທ້ອງແຕກຕາຍ ນາງເທວີ ແລຫມໍມົນຜູ່ນີ່ຶງເປັນພ່ໍຈິີ່ງມາສ້າງ ວັດສົບກະດູກທ່ີໃຕ້ບ້ານເຈົາ້ ແມູ່ກາຫັົ້ນ ຈິີ່ງຊື່ວີ າູ່ ວດັ ມົນຫົ້ນັ ແລ ນາງເທວີນ້ົັນມນັ ຮ້າຍກາ້ ແຂງ ເພືອີ່ ມັນເອົາລູກປລູ່ ້ຽງ ພຣະຍາຟ້າເປນັ ຜວົ ມັນໃສູ່ຊີວື່ ູ່າແສນຫຼວງຊຽງລໍ ທັງຫາຼ ຍຈີ່ິງວາູ່ ຂານ້ົບີ ໍ່ຊອບໂລກທມັ ດີຫລີແລ ເສນາທັງຫາຼ ຍຈິີ່ງເອົາ ອອກຈາກໂຮງຊຽງທອງໄປຂ້າເສັຽທີ່ຜາດູ່ຽວຟາກໃນຊຽງທອງຫັົ້ນແລ ຍາມເມືີ່ອນາງເທວີຕາຍນ້ັົນ ອາຍຸໄດ້ 95 ປີ ແມູ່ກາຈ່ີິງມາຂໍເອົາຄາບດອມເສນາທັງຫຼາຍ ເມືອເຜົາເສັຽບາ້ ນທູ່ານຫົ້ັນ ຈີ່ິງສ້າງວັດຫຼັງນ່ີຶງສົບກະດູກມະຫາເທວີ ຈິ່ີງ ໃສູ່ຊວ່ີື າູ່ ວດັ ແມູ່ກາຫັນົ້ ແລ ເຈາ້ົ ແມູ່ການີົ້ ເປນັ ພລ່ີ ້ຽງມະຫາເທວີແລ. ບັດນົີ້ ຈັກເລົ່າພົງສາແມູ່ກາກູ່ອນແລ ແມູ່ການີົ້ມີລູກຜູ່ນ່ຶີງ ເປັນນາງສອງຫມ່ີືນໄຕນາງນັົ້ນມີລູກສອງຄົນຜູ່ພີ່ ອ້າຍໄດ້ເປັນພູມເຫນືອ ເມືີ່ອປາງພຣະວິຊຸຼລຣາດເຈົ້ານ້ົີແລ ເຈົ້າພູມເຫນືອນັົ້ນໄດ້ເອົານ້ອງພຣະວິຊຼຸລເປັນເມັຽ ຈີ່ິງມີ ລູກຊີື່ວູ່າພຣະສອງເມອື ງ ອັນທັງຫຼາຍວູ່າພຣະຮູບຫັນແລ ແມູ່ພຣະສອງເມືອງຕາຍ ເຈົ້າພູມເຫນືອຜູ່ຊີ່ືວູ່າເຈົ້າຊາ້ ຍນົັ້ນ ຈ່ິງີ ມາເອົາພີ່ເອ້ືົອຍພຣະຍາກາງທັງເປັນພີ່ເອືົ້ອຍຕົນ ພຣະໄຊຍະເຊດຖາທິຣາດເຈົ້ານັົ້ນແລ ສາມຕົນນີ້ົ ເປັນລກູ ພ່ໍດຽວ ແມູ່ດຽວກັນ ເຊື້ົອພຣະຍາຈິກຄໍາ ເຈ້ົາພູມເຫນືອ ຈິ່ີງມີລູກນໍາຜູ່ນ່ີຶງ ໃສູ່ຊີື່ວູ່າບຸນຍະສານ ອັນໄດ້ເປັນແສນເມືອງລ້ານ ຊ້າງຈິີ່ງໃສູ່ຊື່ີວູ່າອຸປະຣາຊາຫົ້ັນແລ ອັນນົີ້ພົງສາເຈົ້າແມູ່ກາ ແລພຣະຍາຈິກຄໍາ ເປັນໂຄຕເປັນວົງອັນດຽວກັນຫົັ້ນແລ ຈາພົງພັນແມູ່ກາກແໍ ລວ້ ເທົາ່ ນກ້ີົ ູ່ອນແລ. ແຕູ່ນໄົີ້ ປພາຍຫນ້າ ຈັກຈາພົງພນັ ນັກປາດກູ່ອນແລ ນັກປາດເຈົ້າອັນມາແຕູ່ເມືອງນະຄອນຫຼວງ ເປັນຕົ້ນວູ່າ ນໍຣະສິງ ນຣໍ ະສິງ ມີລກູ ສອງຊາຍຜູ່ພຊີ່ ່ີືວາູ່ ນໍຣະເດດ ຜູ່ນ້ອງຊືີ່ວາູ່ ນໍຣະຣາດ ຂາເຈົ້າທັງສອງນົັ້ນ ຈົບໄຕຣເພດທງັ ສານ ອນັ ມກີ ໍາລັງເຮວຍິີ່ງນັກຜຍາປນັ ຍາກໍຫາຼ ຍ ທະຍານຂືົ້ນເມອື ອາກາດກາງຫາວໄດ້ 22 ສອກ 18 ສອກ ໄດ້ 16 ສອກ ອັນນເີ້ົ ປັນປກກະຕິ ນໍຣະເດດ ມີລູກຊາຍຜນູ່ ີ່ຶງຈົບໄຕຣເພດທັງສາມ ນໍຣະຣາດ ມີລູກຊາຍຜູ່ນຶງ່ີ ຈບົ ໄຕຣເພດທັງສາມ ຣິດທິເຮວແຮງ ແລຜຍາປັນຍາກໍສິ່ີງດຽວກັນກໍາລັງເຂົາເຈ້ົາແລຄົນນ້ັົນຄົນເຮົານີ້ົຮ້ອຍນ່ຶີງກໍດີພັນນີ່ຶງກໍດີ ຈັກກຸມຕໍ່ມື ເຂົາເຈົ້ານົັ້ນ ແຂນຫັກ ມືຫັກ ຫົວເຂ່ົາແຕກອອກ ດ່ົັງນົັ້ນກໍບໍ່ອາດຈັກກຸມເອົາໄດ້ແລ ອັນເຊິງດາບເຂົານົັ້ນ ຟັນຄົນ ເມື່ອີ ຕເໍ່ ຖິງຫມີ່ນື ກໍເຈັບກຕໍ າຍບໍ່ອາດຈກັ ເອົາໄດນ້ ັກປາດທງັ ສາມອັນເປັນພເໍ່ ຂາົ ເຈ້ົາທງັ ສ່ີນກີ້ົ ຕໍ າຍໄປດວ້ ຍສວັດດີຕາມ ກໍາ ລັງ ເຂົາເຈາົ້ ທງັ ສາມຫົ້ນັ ແລ ຈິີງ່ ສາ້ ງວດັ ຫງັຼ ນຶ່ງີ ສົບກະດູກນັກປາດທງັ ສາມ ໃສູ່ຊ່ວືີ ູ່າວດັ ຫົວຂອງຊຽງກາງ ພຣະມະ ຫາປາສມັນເຈົ້າກໍຕາຍພຣະມະຫາເທພລັງກາ ແລະພຣະມະຫາສາມີເຈົ້າວັດແກ້ວກໍຈຸຕິໄປຕາມກັນ ຈ່ິີງມາແປງເຈດີ ດວງນຶີ່ງຕໍ່ຫນ້າວັດປາສມັນຫ້ົັນຈິ່ີງໃສູ່ຊີື່ວູ່າວັດພຣະພີ່ນ້ອງທັງສາມຫ້ັົນແລ ແຕູ່ນ້ົັນບ້ານເມືອງລວດເສົ້າສູນເສັຽຫາ ທ້າວພຣະຍາບໍ່ໄດ້ເຖິງສາມປີນັກປາດທງັ ສີ່ແລເສນາອາໍ ມາດທັງຫຼາຍພອ້ ມກັນຈີິ່ງມາເອົາພຣະມະຫາສັດທາທິໂກເປັນ ມະຫາສາມີເຈົ້າວັດແກ້ວຈ່ີິງມາເອາົ ເຈົ້າສມຸທໂຄດເປັນເຈາົ້ ວັດປາສມັນຈ່ງິີ ໄດ້ຊີ່ືວູ່າພຣະມະຫາສາມີເຈົ້າຕົນພີ່ຕົນນ້ອງ ປາງນົ້ັນແລ ຈິີ່ງຈັກໄດ້ຊື່ີວູ່າຣາຊຄຣູເຈົ້າແຜູ່ນດິນເມືອງລ້ານຊ້າງຫລ້າງມີສອງຕົນ ແລນັກປາດຜູ່ຈັກເປັນທ່ີແສງທ່ີ ຖາມຫລາ້ ງມສີ ີ່ມີສອງຄນົ ທັງຫຼາຍອນັ ເປັນເຈ້ົາແຜູ່ນດນິ ຈີງ່ິ ສກຸ ກະເສມີ ມາເພື່ອີ ດົງ່ັ ນັົ້ນແລ. ບັດນົ້ີ ຈັກຈາພົງພຣະຍາຟ້າ ແລະ ພຣະຍາສາມແສນໄທກູ່ອນແລ ພຣະມະຫາສາມີເຈົ້າທັງສອງແລນັກປາດ ທັງສ່ີ ແລເສນາອໍາມາດທັງຫຼາຍຈິີ່ງພ້ອມກັນໄປຣາທນາເພັຽປາສັກມາເປັນເຈ້າົ ແຜູ່ນດິນຊຽງດົງຊຽງທອງໂຮງທູ່ານຢູ່ ຕົ້ນເດ່ືອີ ຫານທວີ່ ຽງຈນັ ຫ້ົັນແລ ເຈາ້ົ ກໍຂນົ້ຶ ມາຕາມນມິ ົນ ຈ່ງີິ ມາຮອດເມອື ງຊວາ ພຣະມະຫາສາມີເຈາົ້ ທັງສອງນັກປາດ 36

ທັງສີ່ເສນາອໍາມາດທັງຫຼາຍພ້ອມກັນຍໍຂົຶ້ນໃຫ້ເປັນເຈ້ົາແຜູ່ນດິນຈິີ່ງໃສູ່ຊີື່ວູ່າພຣະຍາໄຊຍະຈັກກະພັດແຜູ່ນແຜ້ວຫ້ົັນ ແລ ເຈ້ົາຈິ່ີງມາຍໍພຣະມະຫາສມຸດເຈົ້າເປັນທັມມະເສນາ ໃຫ້ຢູ່ວັດມະໂນຣົມຈີ່ິງເອົາພຣະມະຫາຍານຄັມພີເຈ້ົາເປັນ ສັງຄະເສນາໃຫ້ຢູ່ວັດໂບດກາງເມືອງຈິ່ີງໃຫ້ອາດຍາໄພໂທດຊີວິດແກູ່ສັດໂລກທັງຫຼາຍ ໂດຍດ່ັົງໂບຮານນົ້ັນ ເຈົ້າມາ ສເວີຍຣາດມີລູກຊາຍຜູ່ນີຶ່ງຊີ່ືວູ່າທ້າວຊຽງລໍ ໃຫ້ເມືອເປັນແສນເມືອງແກູ່ພໍ່ຈ່ິີງມີຜູ່ນ້ອງໃຫ້ເມືອກິນເມືອງກະບອງຈິີ່ງ ໃສູ່ຊ່ືີວາູ່ ພຣະຍາຫມນີື່ ເຖົ້າລູກຊາຍຜູ່ນ່ງຶີ ຊື່ວີ ູ່າເຈົ້າຕົນຫລ້າ ໃຫ້ໄປກິນເມືອງແກ ຜູ່ນງຶີ່ ຊືີ່ວູ່າວິຊຼລຸ ຣາຊາ ໃຫ້ໄປກິນວຽງ ຄໍາທັງທ້າວຫລ້າພັນຫນອງ ຜູ່ນ່ຶີງຊືີ່ວູ່າຄໍາເຮືອງ ໃຫ້ເມືອກິນເມືອງຊ້າຍແລເມືອງຊອງຈີິ່ງໃສູ່ຊືີ່ວູ່າເຈົ້າຊ້າຍຊອງຜູ່ນີຶ່ງ ຊ່ີວື ູ່າຄໍາພາໃຫ້ເມືອກິນເມືອງຂວາ ຈິ່ີງໃສູ່ຊ່ືີວູ່າຂວາເທພາຈ່ີິງໃຫ້ພລໍ່ ້ຽງຜູ່ນຶີ່ງໃຫ້ເມືອເຮັດຕາງໃສູ່ຊີ່ືວ່າູ ຂວາລງູ ຊ້າງຕົວ ນຶ່ີງເມືອແຂງເມືອງຂວາ ມີຂາແດງຄີງແດງເປັນດັົ່ງທອງແດງນ້ັົນແລສູງໄດ້ເກົ້າສອກ ແຕູ່ເຄ້ົາຫູກໍ້າຂວາມາເຖິງເຄ້ົາຫູ ຊາ້ ຍໄດ້ສາມສອກຈ່ິີງໃສູ່ຊີ່ືວູ່າເຊີຍບັ້ົງທອງຕົວນົ້ີຊ້າງຕົ້ນເຈ້ົາຂວາເທພາແລມີເທ່ົານີ້ົລູກຊາຍພຣະຍາໄຊຍະຈັກກະພັດ ແຜູ່ນແຜ້ວຫົັ້ນແລ ລູກຍິງຜູ່ນີຶ່ງໃຫ້ກິນເມືອງຫມື່ີນຫນ້າຜູ່ນ້ອງຍິງໃຫ້ກິນເມືອງຫມື່ີນແພນ ພຣະຍາໄຊຍະຈັກກະພັດ ແຜູ່ນແຜ້ວ ມີລກູ ຊາຍຫ້າຄົນລູກຍິງສອງຄົນອັນຄົນທັງຫຼາຍວູ່າ ແມູ່ຫຍົວເຈົາ້ ນາງຫມ່ືີນຫນ້ານາງຫມີື່ນແພນນັ້ົນແລ ບ້ານເມືອງແຕູ່ນ້ັົນຊາຍມຸູ່ຍກິນວຽງຈັນ ແລະ ຈັກເອົາແຕູ່ຕາດນ້ໍາໄປໃຕ້ທັງເມືອງກະບອງເປັນເມືອງຫມົັ້ນເສນາ ອາໍ ມາດທງັ ຫາຼ ຍວູ່າບ່ໍຊອບ ຈີິງ່ ແຕ່ງູ ໃຫ້ເດັກນ້ອຍແລນາຍຫຼວງທັງສອງລ່ອູ ງເອົາໄປຂາ້ ເສັຽທີ່ດອນຈັນມນັ ມາຫລນົິ້ ນ້ໍາ ຫລົ້ິນໄກຫ້ົັນແລ ເຂົາຈິ່ີງເອົາມັນໄປເຜົາເສັຽທ່ີນີ່ຶງຈ່ີິງສ້າງວັດຫັຼງນ່ຶີງໃສູ່ຊ່ີືວູ່າ ວັດໄຕຫ້ົັນແລອັນວູ່າວັດປາສັກນ້ົີພຣະ ມະຫາປາສມັນເຈ້ົາແລນັກປາດທັງສາມ ເອາົ ຕໍານານແຕູ່ເມອື ງນະຄອນຫຼວງພຸ້ນມາວູ່າ ມະຫາຣັດສີເຈ້ົາ ຕົັ້ງຫລັກໄມ້ ຈັນທັງຫລັກແກ້ວຫມາຍບ້ານຫມາຍເມືອງໄວ້ທີ່ນົ້ີແລ ພຣະມະຫາປາສມັນເຈ້ົາບອກໃຫ້ຕົ້ັງອາຮາມທັງພຣະພຸທຮູບ ເຈາົ້ ໄວ້ທີນ່ ົ້ີເຖນ້ົີ ພຣະເອາົ ພຣະບາງເຈ້ົາຂົຶ້ນມາເຊົາຫັົ້ນ 7 ວັນຈງິີ່ ອອກມາວຽງຄໍາຫົ້ນັ ແລ ເມ່ອີື ສາ້ ງແລ້ວຈງ່ີິ ໃສູ່ຊີ່ວື ູ່າວັດ ປາສັກຫ້ັົນແລພຣະຍາໄຊຍະຈັກກະພັດແຜູ່ນແຜ້ວເຈົ້າຈ່ີິງພິຈາຣະນາດູຈີິ່ງໄດ້ຫລານຜູ່ນຶີ່ງມີອອາຍຸໄດ້ 35 ປີມັນ ຫງອກແຕູ່ຫມຸູ່ນມີລູກຊາຍສອງຊາຍຈ່ິີງໃຫ້ມາກິນເມືອງວຽງຈັນ ແຕູ່ພຣະນ້ໍາຮຸູ່ງມາເຫນືອເທົ້າເຂດເມືອງຊ້າຍແລ ຂອບດູ່ານທັງມວນໄວ້ອາຊຍາໃຫ້ແຕູ່ງຫົ້ັນແລ ເຂົາຈ່ິີງວູ່າ ພຣະຍາຈັນຫງອກແດງ ເຂົາວູ່າເຈ້ົາຕົນນົີ້ແລ ແຕູ່ນ້ັົນມາປີ ນີ່ຶງຍັງມີພຣະຍາຕົນນຶ່ີງຊີື່ວູ່າ ແກູ່ນທ້າວໄດ້ຊ້າງເຜືອກຕົວນ່ຶີງມາຖວາຍ ແກູ່ພຣະຍາໄຊຍະຈັກກະພັດແຜູ່ນແຜ້ວເຈົ້າ ຫ້ົັນແລຊ້າງຕົວນັ້ົນສູງໄດ້ 7 ສອກຮູບໂສມງາມນັກຈີິ່ງແປງໂຮງຫັຼງນ່ີຶງໄວ້ລຸູ່ມພູເຂົາກ້າ ແຄມນໍ້າຄານຫັນແລພໍ່ຫມໍ ຊ້າງຜູ່ນີ່ຶງຈ່ິີງທວາຍວູ່າຊ້າງຕົວນ້ົີຢູ່ເມືອງໃດໄດ້ເຖິງ 7 ປີ ເມືອງອັນນ້ັົນກໍຈັກວາຍແລມັນທວາຍສິີ່ງນ້ັົນຜູ່ທວາຍນີົ້ ແມູ່ນພໍ່ຫມ່ືີນຊ້າງຄໍາຮູ່ອນ ອນັ ຜູ້ເປັນປູ່ຫມ່ືີນຄານຄອນແກ້ວວາູ່ ເປັນພຣະ ຍານະຄອນຄາງມູມນ້ົັນແລ ໄດ້ຊ້າງເຜືອກ ສາມປີຄວາມຊູ່າເທົ້າບົວຫຼວງຈີ່ິງໃຫ້ມາຂໍຂົນເມືອດູພຣະຍາຊຽງລໍ ເອົາຂົ້ີຊ້າງເມືອໃຫ້ບົວຫຼວງດູພຣະຍາບົວຫຼວງກໍ ຄຽດມາກນັກຈີ່ິງປູ່າວພົນໄດ້ປີນ່ີຶງປີລຸນນົັ້ນມາທາງເມືອງຂວາສາມລ້ານ ໃຫ້ເສນາກໍ້າຂວາຊີື່ວູ່າຄົກກົງມາຜູ່ນຶ່ີງຊືີ່ໃຕ ຫນິງມີຄົນ 5 ລ້ານຂັນຈັກຊົນຊ້າງເຜືອກເຈົ້າຊຽງລໍ ເສນາຜູ່ນີຶ່ງຖືພົນມາສາມລ້ານຊ່ືີວູ່າກາງກົງມາທາງເມືອງຊ້າຍ ເສນາຜູ່ນີຶ່ງຊີ່ືວູ່າຖວາຍໄຕວາງເປັນຫລານເຈ້ົາບົວຂັນຂັນຊົນຊ້າງຫມີ່ືນຈັນຕົວຊືີ່ວູ່າພິມານຄໍາ ໃຫ້ເສນາຜູ່ນີຶ່ງຊີື່ວູ່າກົງ ການຖືພົນມາ 3 ລ້ານມາທາງພຣະນ້ໍາຮຸູ່ງຊຽງສາ ໃຫ້ເສນາຜູ່ນ່ຶີງຊ່ີືວູ່າກົງຜູແສດຖືພົນມາ 3 ລ້ານມາທາງເມືອງ ກະບອງ ແກວຫຼວງມາຕົກແຜູ່ນ ດິນເມືອງລ້ານຊ້າງປາງນ້ົັນສອງຕືົ້ຫັ້ົນແລພຣະຍາຊຽງລໍຖືພົນສອງແສນໃຫ້ນໍຣະສິງ ນໍຣະນາຣາຍນໍຣະເດດນໍຣະສາດ 4 ຄົນ ເຂົານີົ້ມີຄົນລ້ານສີ່ພັນພົນຫຼວງສີ່ຫມື່ີນໄປຣົບແຕູ່ຕີນພູມຸງເມືອງມາ ແກວ ຕາຍລາ້ ນນງີຶ່ ເຖງິ ຄໍ່າເຂາົ ກໍກມຸ ກນັ ລົງມາຈາກພມູ ຸງເມອື ງມານອນຕີນພມູ ງຸ ເມືອງມານອນຕີນພູກຫູ່ ນ້ົັ ໄຕຫນິງກໍມານ ອນທີ່ຫລັກຫມັນພໍຍາມທູ່ຽງຄືນຜີແຖນມາເອີົ້ນບອກແກູ່ໄຕຫນິງເປັນຄວາມແກວວູ່າທູ່າຈັກຕາຍວັນຫນ້າທີ່ກາງ ເມອື ງຊວາຫັ້ົນ ແລ້ວເລົ່າມາເອົ້ີນບອກ ພຣະຍາຊຽງລໍວູ່າ ໃຫ້ດາພຣະຍາໄຊເຈ້ົາລູ່ອງຫນີຖອ້ ນພຣະຍາຊຽງລກໍ ໍຈກັ ໄດ້ 37

ຊົນຊ້າງແກວວັນນ້ົັນ ແລ້ວບ້ານເມືອງກໍຈັກວາຍວັນນົັ້ນຜີແຖນມາເອີ້ົນບອກວູ່າສັນນົ້ັນ ຮຸູ່ງເຊົ້າແລ້ວ ກໍດາຊ້າງອັນ ຈັກຊົນຕ້ອນຫນ້າຊ້າງເຜືອກນັົ້ນ ສີ່ຮ້ອຍຄົນສີ່ຫມື່ນີ ຫມືນີ່ ຫຼວງ ຫມີື່ນບຸນຂີ່ຊ້າງອ້າຍຕາຂາວ ຖືພົນແປດຫມ່ີືນຊ້າງ ຕົວຈັກຊນົ ດອມແປດຮອ້ ຍອອກມາທາງງູ່ອນຫມ່ີືນຫຼວງລັດຫຼັງໄຕຫນິງຊ້າງຕົວນົ້ັນ ງາກໍ້າຂວາຂົຶນ້ ເປັນດັ່ົງທົບສອກ ງາກາໍ້ ຊາ້ ຍລົງກົກງາໄດສ້ ີ່ກໍາສງູ ໄດເ້ ກ້ົາສອກຂວາລູຂີ່ຊ້າງແດງຕົວວູ່າໄຊບອມທອງຊຸຼມຊາ້ ງຫັົ້ນໄດແ້ ປດຮ້ອຍຄົນແປດ ຫມື່ີນຢູ່ທາງຜາເຜງົີ້ ພົນຫຼວງທັງມວນຕັົ້ງນາເຂົ້າຈ້າວທ່ີອັນສາ້ ງວດັ ວິຊຼຸນບດັ ນແົີ້ ລ ເຂົາເຈົ້າທັງຫຼາຍສີ່ຂນຸ ຄືວູາ່ ນໍຣະສິງ ເປັນຕົ້ນຖືພົນສ່ີຫມີ່ືນໄປຕົັ້ງນາມຸງຄຸນຣົບມາເຖິງນາໄຮູ່ດຽວພຣະຍາຊຽງລໍ ກໍອອກມາຕັົ້ງນາໄຮູ່ດຽວຫັ້ົນຫມ່ີືນຫຼວງ ລັດຫັຼງໄຕຫນິງກໍມາຮອດຫົັ້ນຂວາລູກໍມາຮອດຫ້ົັນ ໄຕຫນິງຍັງຕົ້ັງຢູ່ນາເຂົ້າຈ້າວໄປມາ ເຈ້ົາຫມື່ີນຫຼວງທັງຂວາລູຖື ພນົ ມີຊາ້ ງສອງພັນຄົນສອງແສນ ເຂົາເຈົາ້ ທັງສີ່ຄນົ ນ້ີົຄືວູ່ານໍຣະສິງເປັນຕ້ົນຮຸມຮົບແກວແຕູ່ຍາມຕາເວັນທູ່ຽງເທ້ົາຍາມ ແລງ ແພ້ແກວສີ່ເທ່ີືອຄຸງໄຕຫນິງຫ້ັົນແລຄົນສອງແສນຊ້າງສອງພັນ ແກວຫ້າລ້ານຂ້າກໍບໍ່ແພ້ແທງກໍບໍ່ແພ້ຊ້າງພາ ຄວານແລູ່ນຫນີໄປກິນນໍ້າ ແຜູ່ນດິນບໍ່ໄດຍ້ ໍ່າທ່ໍຍ່ໍາແກວຕາຍຫົ້ັນແລ ແຕູ່ນ້ັົນໄຕຫນິງເຂົ້າມາຊົນຊາ້ ງເຜືອກຂວາລວູ າງ ບອມທອງໃສູ່ກູ່ອນ ເບ່ີິງບົວຫຼວງມາຮຸມສາມຕົວ ໄຊບອມທອງເອົາຫມົດທັງສາມ ຜູ່ນຶີ່ງຊ່ືີວູ່າດືກອງມາກໍ້າຊ້າຍໄຕ ຫນິງຊຼຸມຊ້າງມັນສຕ່ີ ົວຫມີ່ືນບນຸ ວາງອ້າຍຕາຂວາໃສູ່ທ້າວທັງສ່ີ ແກວກຕໍ າຍທັງສຫີ່ ນູ່ວຍກາໍ້ ຂວາໄຕຫນິງຊືວີ່ ູ່າ ຫລິກ ພາຊຸຼມຊ້າງມັນມີຫົກຕົວວາງມາກູ່ອນໄຕຫນິງ ຂ້ອຍ ພຣະຍາຊຽງລໍຜູ່ນຶີ່ງຊືີ່ນາຍຫຼວງເຫນືອ ມັນຂີ່ຊ້າງຕົວນີຶ່ງຊ່ືີວູ່າ ອ້າຍຫມາກຫຍ້າມັນຊົນຫລິກພາຂາທັງສອງຮຸມຊົນຊ້າງຫົກຕົວນົັ້ນທູ່າວໄປອົງທັງຫົກກໍຕາຍໄປຂາທັງສອງກໍຕາຍ ຊ້າງອ້າຍຫມາກຫຍ້າໄຊບອມທອງລອຍນ້ໍາຂອງຫນຜີ ູ່ວູ່ານາຍຫຼວງເຫນືອນົນ້ັ ແມນູ່ ປເູ່ ຈ້ົາພູມເຫນືອອັນວ່າູ ທາ້ ວແຈ້ງ ພໍທ່ າ້ ວບນຸ ສານອນັ ເປັນພຣະຍາແສນນັນ້ົ ແລ ແຕູ່ນົັນ້ ພົນກາໍ້ ລາວເຮາົ ກໍບົກບາງໄປຫ້ົັນແລ. ແຕູ່ນັ້ົນໄຕຫນິງກໍເອົາພົນທັງມວນ ເຂົ້າມາຊົນພຣະຍາຊາ້ ງເຜອື ກພຣະຍາຊຽງລໍທັງຫມື່ີນຫຼວງຫມ່ີນື ບຸນຊົນ ໄຕຫນິງທີ່ນາໄຮູ່ດຽວຊາ້ ງເຜືອກຊົນເອົາຊ້າງໄຕຫນິງທູ່າວລົງມັນກໍຕາຍໄປຫົ້ັນແລຊ້າງເຮົາທັງສອງພັນນັ້ົນລາງຕົວກໍ ຕາຍລາງຕົວກໍລອຍຂ້າມນໍ້າຄານຫນີລາງຕົວກໍຂາ້ ມນ້ໍາຂອງຫນີຫມີື່ນຫຼວງ ຫມືີ່ນບຸນ ເອາົ ທັງຫຼາຍກວນຣົບຊົນກັນ ຫນ້ັົ ທາູ່ ນກໍຕາຍ ຂຸນທັງສ່ີເປັນຕ້ົນວູ່າ ນໍຣະສິງນໍຣະນາຣາຍນຣໍ ະເດດນໍຣະສາດເຂົາເຈ້ົາທັງຫຼາຍນີົ້ ແກວກໍກຸມເອາົ ໄດ້ ທັງເປັນມາສຽບ ຫລັກເສັຽທີ່ນາເຂ້ົາຈ້າວ ທີ່ສ້າງວັດຫົວຂອງຫົ້ັນແລ ຕົວພຣະຍາຊຽງລໍກໍເຈັບປູ່ວຍຈ່ີິງຂ່ີຊ້າງເຜືອກ ຫນີມາຮອດໂຮງຊຽງທອງຈິີ່ງລົງຊ້າງ ໄປເຂົ້າເຮືອເຫລັົ້ມນຶີ່ງຊີື່ວູ່າເພເລົາກາ ເຮືອລວດຈົມທີ່ທູ່າຊຽງທອງຫ້ົັນ ເຈົ້າກໍ ຕາຍຫົັ້ນແລ ແກວມາເມືອງລາວປາງນັ້ົນ ມີຊ້າງຫ້າຮ້ອຍນາຍຫຼວງເຂົາອັນເປັນເຈົ້າຊ້າງຫ້າຮ້ອຍກັບທັງໄຕຫນິງກໍ ຕາຍຫມົດມດົ້ື ຽວ ອັນພຣະຍາຊຽງລໍ ໄດ້ຊົນທີນ່ າໄຮູ່ດຽວ ຫນ້ັົ ແລ ເຂົາກໍວາງຊ້າງວາງມ້າວາງເຄອື່ີ ງເຄົາເສັຽຫມດົ ຍັງ ມີຜູ່ນີຶ່ງລູກດຶກພາຊ່ືີວູ່າອົງວາງເອົາຣິພົນທັງຫຼາຍຢູ່ສາມວັນຈ່ີິງຫນີ ເມືີ່ອໂຮມດູພົນທ່ີເມືອງລາວໄດ້ຄົນສອງແສນຫົ້ັນ ແລ ເຂົາຈ່ີິງເມືອຢູ່ຟາກນ້ໍາມູ່າອັນເຂົາໂຮມພົນເອົາກ້ອນຫີນມາກອງໄວ້ນ້ົັນ ເມອີື່ ເຂາົ ຂ້ົຶນເມືອເມືອງເຂົາເອົາກ້ອນຫີນ ຂຶົ້ນແລຄົນ ແລກ້ອນຄອມໄດ້ຄົນຫ້າລ້ານ ເສັຽຄົນຕື້ົປາຍຫ້າລ້ານນາຍຜູ່ໃຫຍູ່ມາປາງນ້ັົນສີ່ພັນຍັງຄືນຫົກຮ້ອຍ ເສັຽ ສາມພັນປາຍສີ່ຮ້ອຍຍອມເປັນໂດຍຜູ່ໃຫຍູ່ທັງມວນຍອມເປັນລູກເປັນຫລານ ເປັນເຊົ້ືອແນວເຈົ້າບົວຫຼວງຊູ່ຄົນຫັົ້ນ ແລ ເຈ້ົາບົວຫວຼ ງຈ່ິີງຄຽດຈ່ີິງຕ້ັົງອາຊຍາວູ່າຕົ້ັງແຕູ່ນີົ້ໃຜຢູ່າຊວນກັນເມືອເມືອງລ້ານຊ້າງຖ້ອນ ເມືອງອັນນ້ັົນຫາກເປັນ ເມືອງພນີ່ ້ອງກັນແຕູ່ຊົ່ວຂຸນບຣໍ ົມຣາຊາທິຣາດຫາກໄດ້ກິນໄດ້ແຊູ່ງໄວ້ ເຮາົ ຈ່ງີິ ດັບຈິ່ີງວາຍເພີື່ອສີ່ງິ ນັ້ົນແລ ຈ່ິີງປູ່າວຄົນ ໃນວຽງໃຫ້ສັກຮອຍຕີນລາວທີ່ຂມູ່ອນຊູ່ຄນົ ຊາວນອກວຽງສັກຫນາ້ ແລທັງຮອຍຕີນໄວ້ໃຫ້ຢາູ່ ໃຫ້ໃຜຊວນກັນເມືອ ເມືອງລ້ານຊ້າງສກັ ເທືີ່ອ ໃຜຍັງມາຊວນດູນ້າໍ ເມິກທີ່ຫນາ້ ຜາກຫ້ົັນເຖີົ້ນ ເຈົ້າບົວຫຼວງຕົ້ັງອາຊຍາໄວ້ດງ່ັົ ນ້ີົ ແຕູ່ແຄມນ້ໍາ ແທູ່ເມືອພຸ້ນໄວ້ເປັນເມືອງລ້ານຊ້າງເກົ່າບູຮານ ເຂດກໍ້າໃຕ້ເອົາແຕູ່ເມືອງມີຮ້ານກວ້ານມີເສົາ ແຕູ່ຫີນສຸມເສົ້ານໍ້າເຕ້ົາ ແກວ້ ໄວ້ເປນັ ເຂດເມອື ງລ້ານຊ້າງຕາມບຮູ ານປາງກ່ອູ ນຖອ້ ນ. ບດັ ນົເ້ີ ມືອຫນາ້ ຈັກຈາທີເ່ ມອື ງລາວມາຕົງ້ັ ລຸນແກວກູອ່ ນແລ ມະຫາສາມີເຈາົ້ ວດັ ແກ້ວຕນົ ຊວືີ່ ູ່າ ຍານສມຸດ 38

ກບັ ທັງພຣະທັມມະເສນາເຈົາ້ ແລະ ເຈົ້າຫວົ ຮອ້ ຍປາຍຕົນຢວູ່ ັດແກ້ວ ທງັ ວັດປາສມນັ ຢູ່ວດັ ສວນແຖນສເີ ກດີ ທັງ ວັດໂບດກາງເມືອງ ຫ້າວັດນົ້ີ ເບົາ່ ຫີນ ແກວກໍເບ່ົາເຮັດສັງ ທ່ໍລາວຜູ່ເຖົ້າຜປູ່ ູ່ຽວຝງູ ນ້ີົເບົ່າຫີນກໍຢູ່ດອມແກວກໍເບາ່ົ ເຮັດ ສັງ ແກວຝູງເຈັບຝູງປູ່ວຍນ້ົັນພຣະກໍເອາົ ມາປວດີແລວ້ ກໍຫນີ ຜູ່ມັກຫນເີ ຂາົ ກໍຫນຜີ ູ່ມັກຢູ່ເຂົາກໍຢູ່ ແກວຈງ່ີິ ມໃີ ນເມືອງ ລາວຕາບຕເໍ່ ທົ້າບັດນແ້ົີ ລ ມະຫາສາມີເຈ້ົາວັດແກ້ວ ຈິ່ີງໃຫ້ພຣະທັມມະເສນາເຈົ້າ ກັບຊາວເຈົ້າສາມສບິ ຕົນທັງຄົນຝູງ ຢູ່ດອມນ້ັົນ ລູ່ອງມາຣາທນາພຣະຍາໄຊຍະຈັກກະພດັ ແຜນູ່ ແຜວ້ ມາສເວຍີ ຣາດເປັນພຣະຍາດັົງ່ ເກົ່າເຖິງສາມທີ ເຈົາ້ ກໍ ບໍ່ມາ ຈິ່ີງໄປຣາທນາພຣະຍາຫລ້າແສນໄຕ ຕົນກິນເມືອງແກນ້ັົນມາເປັນເຈົ້າແຜູ່ນດິນ ເຈົ້າກໍມາຕາມນິຣະມົນພຣະ ມະຫາສາມີເຈ້າົ ແລ ພຣະສງົ ເຈົາ້ ທງັ ຫຼາຍ ທັງຕາມຄວາມພ່ໍຕົນຫັນແລຄັນວາູ່ ຮອດຊຽງດົງຊຽງທອງແລ້ວ ພຣະມະຫາ ສາມີເຈ້ົາ ທັງພຣະຍາໄຊຍະຈັກກະພັດແຜູ່ນແຜ້ວ ຈິ່ີງໃຫ້ໄປຣາທນາເຈ້ົາວິຊຸຼລກຸມານ ຕົນໄປກິນເມືອງທາຣາພັນ ຫນອງທັງວຽງຄໍານ້ັົນ ມາເປັນແສນເມືອງ ເຈົ້າຕົນນ້ັົນມີຊ້າງຕົວນຶີ່ງເປັນມຸງຄຸນນັກຊີື່ວູ່າ ຊ້າງບານງາອ້າ ເຈົ້າກໍຂີ່ມາ ທາງບົກຮອດວຽງຄໍາຫ້ົັນ ຈິີ່ງມາຕ້ົັງຄໍາປາຖນາຕໍ່ພຣະບາງເຈົ້າຫ້ັົນວູ່າ ພາຍຫນ້າຜູ່ຂ້າຫາກຍັງເມືອຮອດຊຽງດົງຊຽງ ທອງ ແລຍັງແລ້ວຄໍາມັກຄໍາປາຖນາຂ້າຈັກແປງວິຫານຫັຼງນີ່ຶງລວງກວ້າງ 10 ວາລວງຍາວ 20 ວາຈັກຣາທນາ ສັບພັນຍູເຈົ້າເມືອໂຜດອັນນຶີ່ງຂ້ອຍກໍນິມົນໄວ້ນ້ົີແລ້ວ ແຕູ່ນັົ້ນເຈົ້າກໍຂຶ້ົນມາທາງບົກຮອດເມືອງຊວາຫັ້ົນແລ ພຣະ ມະຫາສາມີເຈົ້າຕົນພຕີ່ ົນນ້ອງທງັ ພຣະເຈ້າົ ຕົນຫລາ້ ແລຂີື່ເມອື ງເຈົ້າທງັ ຫຼາຍຈີ່ງິ ຍໍໃຫ້ເປນັ ແສນ ໃຫ້ໄປຢູ່ຊຽງລໍຫັ້ນົ ແລ ພຣະເຈົ້າຕົນຫລາ້ ມາເປັນເຈົ້າຊຽງດົງຊຽງທອງປີນ່ີຶງ ພຣະຍາໄຊຍະຈກັ ກະພັດແຜູ່ນແຜ້ວ ຈ່ີິງຕາຍທີ່ຊຽງຄານຫົັ້ນ ຈ່ິີງ ແປງຫີບເງິນໃສູ່ໄວ້ ຈ່ິີງໃຊ້ໄປເລົາ່ ແກູ່ພຣະຍາສີໂຍທິຍາປາງນ້ັົນ ພຣະຍາສີໂຍທິຍາ ເຈົ້າເມືອງສີໂຍທິຍາ ຈິີ່ງແຕູ່ງໂລງ ຄໍາລູກນ່ີຶງ ໂລງໄມ້ຈັນລູກນີ່ຶງ ແຜູ່ນແພຫ້າຮ້ອຍໃຫ້ຂຸນສີຣາຊໂກສາ ມາສ່ົງສະການພຣະຍາໄຊຍະຈັກກະພັດແຜູ່ນ ແຜ້ວມີອາຍຸໄດ້ 83 ປີຈິ່ີງຕາຍ ຈີິ່ງເຜົາເສັຽທີ່ຊຽງຄານ ຈິ່ີງສ້າງວັດສົບກະດູກຫັຼງນ່ີຶງທ່ີຊຽງຄານຫົັ້ນຂຸນສີຣາຊໂກສາ ຈິງີ່ ຄືນເມືອຄອບພຣະຍາສີໂຍທິຍາ ປີລຸນນົ້ັນ ພຣະຍາສີໂຍທິຍາ ຈີ່ິງແຕງູ່ ເຄີ່ືອງຣາຊາພິເສກ ໃຫ້ຂຸນອິນຂຸນສີຣາຊໂກ ສາເອົາເຄ່ືີອງທັງມວນຂົຶ້ນມາພ້ອມກັບມະຫາສາມີເຈົ້າທັງສອງ ແລຂ່ືີເມືອງເຈ້ົາທັງຫຼາຍ ຈິີ່ງອຸສາພິເສກເຈົ້າຕົນຫລ້າ ໃຫ້ເປັນເຈົ້າແຜູ່ນດິນ ເຈົ້າວິຊຼຸລກຸມານ ໃຫ້ເປັນແສນເມືອງຫົັ້ນແລ ເມືອງໂຍທິຍາ ເມືອງລ້ານຊ້າງກໍເປັນອັນນຶ່ີງອັນ ດຽວກັນ ແຕູ່ນ້ົັນມາພຣະຍາເຈ້ົາຕົນຫລ້າ ຈີ່ິງມີປະຕິຍານວູ່າ ເມືີ່ອໃດພີ່ເຮົາເຈ້ົາໂຍທິຍາ ຍັງໃຄູ່ໄດ້ໃຄູ່ເອົາໃຫ້ໄປທີ່ ແດນເມືອງຫັົ້ນກໍ້າພຸ້ນມາໃຫ້ເຊົາທ່ີຊະງາປີ ແລຫ້ວຍປະຫວັດຫ້ັົນກູ່ອນກໍ້ານົ້ີໄປຈັກໃຫ້ເຊົາທີ່ຫນອງບົວຫ້ົັນກູ່ອນ ແມູ່ນຈກັ ເປນັ ຄໍາຊົ້ືຄາໍ ຂາຍກໍດີ ຈ່ງີິ ໃຫ້ມາຕ້ານມາຈາກັນທແີ່ ດນເມືອງຫົນ້ັ ຈ່ີິງໃສູ່ຊ່ວືີ ູາ່ ນາສອງຮັກເພີ່ອື ສີ່ິງນັົ້ນແລພຣະ ຍາຫລ້າແສນໄຕເຈ້ົາ ເປັນເຈົ້າແຜູ່ນດິນສັກຣາດໄດ້ 853 ຕົນປີຮ້ອງເປ້ຶາ ເດືອນຫ້າຂ້ຶົນສິບສາມຄໍ່າວັນຈັນຍາມ ກອງງາຍແລ ເຈົ້າ ສເວີຍຣາຊໄດ້ປີນຶີ່ງ ມະຫາສາມີເຈົ້າຕົນພີ່ຕົນນ້ອງກໍຕາຍຫ້ັົນແລ ເຈ້ົາແຜູ່ນດິນກໍເລີກຊາກ ສົ່ງສະການແລ້ວຈ່ິີງຣາທນາມະຫາເຖຣະເຈົ້າຄັມພິຣະເປັນມະຫາສາມີເຈ້ົາຕົນພີ່ຢູ່ວັດແກ້ວ ເລ່ົາຍໍມະຫາເຖຣະເຈ້ົາ ສັດທັມມະວົງໃຫ້ຢເູ່ ປນັ ເຈົ້າວດັ ປາສມັນ ເລ່ົາຍໍມະຫາເຖຣະເຈົ້າເທພຫຼວງເປັນທັມເສນາໃຫ້ຢູ່ວດັ ມະໂນຣົມພຣະເຈ້ົາ ຕົນຫລ້າໃຫ້ອາຊຍາແກູ່ພຣະເຈົ້າພີນ່ ້ອງທັງສາມ ເປັນອັນສດິ ອນັ ຄົມຄັນວູ່າຜິດຕົນກດໍ ີຜິດອາຊຍາທາ້ ວພຣະຍາຝູງອີື່ນ ກໍດີ ເປັນໂຈນຈູດເລ້າົ ເຜົາບາ້ ນກໍດີຂ້າເຈ້າົ ເອົາຂອງກໍດີຫລົີ້ນກບັ ເມັຽທູ່ານແລລັກຣາຊສົມບັດກໍດີ ໂທດທັງຫຼາຍຝູງນົ້ີ ຄັນເຂົາໄດ້ເຂົ້າເຂດ ພຣະເຈ້ົາພີ່ນ້ອງຕົນໃດຕົນນຶີ່ງກໍດີ ກໍບ່ໍໃຫ້ຜູກໃຫ້ຂ້າໃຫ້ເສັຽຊີວິດແລ ທໍ່ໃຫ້ບອກໃຫ້ສອນເຂົາ ເມືອຫາວຽກຫາການດັົ່ງເກົ່າສັດທັງຫາຼ ຍປາງນນ້ົັ ມີສຸກມາກນັກແລນັບແຕູ່ພຣະເຈົ້າຕົນຫລາ້ ສເວຍີ ຣາຊໄດ້ 40 ປີນັບ ແຕູ່ເຈ້ົາເກີດມາໄດ້ 74 ປີ ເຈ້ົາຈ່ິີງໄດ້ນິບພານຫັົ້ນແລ ເຈົ້າຈົວນາງແທນຜູ່ເປັນເມັຽເຈົ້າພ່ີນ້ອງທັງສາມ ແລເຈ້ົາວິຊຸຼ ລອັນເປັນແສນເມືອງ ຈີິ່ງມາສົ່ງສະການເຜົາເສັຽທີ່ງູ່ອນເທັງໂຮງຊຽງກາງຫັນແລ ຈ່ິີງສ້າງວັດສົບກະດູກລູກນຶ່ີງຈີ່ິງໃສູ່ ຊີ່ວື າູ່ ບບຸ ພະອາຮາມ ອັນເຂົາວູ່າວັດບວມພານ (ບົວຣະພາ) ນັົນ້ ແລຈ່ີິງຣາທນາມະຫາເຖຣະເຈາົ້ ຕົນນຶີ່ງຊວືີ່ ູ່າສຸເມທາມາ 39

ເປັນເຈົ້າວັດຫ້ົັນແລ ໃສູ່ຊີ່ືວູ່າສັງຄະເສນາທັງເອົາທູ່ານອາຈານນ້ອຍມາຢູ່ຫ້ັົນ ແຕູ່ງໃຫ້ສອນທັມມະຈົວ ໃຫ້ເຂົ້າປີຫົກ ແສນກນິ ເດືອນຫົກຮ້ອຍຫມາກເຂອື ຂງິ ທຽມ ໝຽ້ ງໃຫ້ທູ່ານຊູ່ເດືອນທາູ່ ນນນັົ້ ມີຜຍາຈົບໄຕຣເພທທງັ ສາມຫນັ້ົ ແລ ທັງຫາຼ ຍທາໍ ບນຸ ສງົ່ ທານໄປຫາພຣະເຈ້າົ ຕົນຫລ້າບໍຣະບວນແລ້ວ ທັງຫາຼ ຍຈິີ່ງເອົາລກູ ເຈ້າົ ຕົນຫລ້າຜູ່ນີງຶ່ ຊື່ີວູ່າ ເຈົ້າຊຼມຸ ພູ ເຈ້ົານ້ົັນມີອາຍຸໄດ້ 25 ເສັຽ ຕາກໍ້ານ່ຶີງ ເຈົ້ານ້ັົນມີຮູປໂສມອັນງາມນັກແລ ເຈ້ົາສເວີຍຣາຊແທນພໍ່ໄດ້ 3 ປີລວດຕາຍ ຈີງ່ິ ເອົາມາເຜາົ ເສັຽທ່ີຫນາ້ ວດັ ບວມພາມຫັ້ົນແລ ຈີ່ງິ ໃຫ້ພລ່ໍ ້ຽງຜນູ່ ່ງີຶ ຊວ່ີື າູ່ ຫມ່ນືີ ນາສາ້ ງເຈດີລກູ ນີງ່ຶ ທີ່ເຜົາຫົນ້ັ ຈງ່ີິ ໃສູ່ຊວ່ືີ ູ່າ ເຈດີຫມ່ີືນນາ ເພີ່ືອດ່ງົັ ນ້ົັນແລ ດູກພຣະຍາຊຼຸມພູ ເຈ້ົາຈົວນາງແທນຜູ່ເປັນແມູ່ເອົາໄປໃສູ່ອູບຄໍາສອງລູກມາໃສູ່ວັດສົບ ທີ່ຫ້ວຍຫຼວງຫັົ້ນຈີິ່ງໃຫ້ກອງຂ້ອຍສອງຮ້ອຍ ໃຫ້ເຂົາຮັກສາຈີ່ິງໃສູ່ຊີື່ ວູ່າວັດສົບພຣະຍາປາກທັງພຣະຍາຊຼຸມພູຫັົ້ນແລ ອບູ ຄໍາລູກນ່ງີຶ ເອາົ ໄປສາ້ ງວດັ ປາກຊວຍດອມກອງຂ້ອຍຫົນັ້ ໃຫ້ເຂົາຮັກສາກະດກູ ທງັ ພຣະຊຼຸມພຫູ ນ້ັົ ແລຢູ່ໄດ້ 4 ເດອື ນ ລູກຍງິ ພຣະເຈາ້ົ ຕົນຫລ້າຜນູ່ ີ່ຶງຊ່ີືວູ່າ ນາງສໄີ ລ ກໍຕາຍ ເອາົ ໄປເຜົາເສັຽທີ່ໃຕ້ວັດມະໂນຣົມຫົ້ັນຈິ່ງີ ສາ້ ງວັດສົບກະດກູ ຈ່ີິງ ໃສູ່ຊ່ີືວູ່າວດັ ຊຽງກາງ ຈ່ີິງໃຫ້ເມືອງອນັ ນຶີງ່ ຊື່ວີ ູ່າເມືອງບາງຢູ່ດນິ ເມືອງສຍຸ ທັງໃຫ້ນາສ່ຜີ ຽກທັງໃຫ້ທູ່ານເສດຖີສິນ ກັບ ຫມູ່ຊຼຸມທັງມວນ ໃຫ້ຄໍ້າຄົງວັດຊຽງກາງຫ້ົນັ ນານມາໄດ້ປີນ່ີຶງ ເຈ້ົາຈົວນາງແທນເມັຽ ພຣະຍາເຈ້ົາຕົນຫລ້າແລ ມະຫາ ສາມີເຈ້ົາເປັນປະທານແລພຣະສົງຄະເຈ້ົາທັງຫຼາຍກັບເສນາທັງມວນ ແລຊາວເມືອງພ້ອມກັນ ຈ່ີິງມາຍໍເຈົ້າວິຊຼຸລຣາດ ອນັ ເປັນແສນເມືອງນັົ້ນມາເປັນເຈ້ົາແຜູ່ນດິນແທນພີ່ຕົນຫ້ັົນແລຄັນວູ່າເຈ້ົາວິຊຸຼລຣາຊາໄດ້ເປັນເຈົ້າແຜູ່ນດິນໄດ້ສາມປີ ຍັງມີນາງຜູ່ນີ່ຶງຢູ່ລຸູ່ມວັດສີເກີດຫົັ້ນ ແມູ່ນາງນ້ັົນເປັນຊາວສີເກີດພຣະເຈ້ົາຊຽງລໍເອົາມາເປັນເມັຽຈິ່ີງມີນາງນົັ້ນນາງນົ້ັນ ໃຫຍູ່ມາພຣະວິຊຸຼລຣາຊາໄປຟງັ ທມັ ວດັ ສີເກີດແລເຫັນ ຈິີ່ງຖາມເຊືົ້ອຖາມໂຄດດູວູ່າແມູ່ນເປັນລູກພຣະເຈົ້າ ຊຽງລໍ ຈ່ິີງ ເອາົ ເມອື ເປັນເມັຽ ຈິີງ່ ໃສູ່ຊືວ່ີ າູ່ ຈົວນາງພັນຕີນຊຽງ ຫົັ້ນແລ ເມຽັ ເຄ້ົານນັ້ົ ທງັ ຫາຼ ຍປກູ ສ້າງໃຫ້ເປນັ ບວົ ແທນເມັຽພຣະວິ ຊຸລຼ ຣາດເຈົ້າ ມີສອງຄົນນແີ້ົ ລພຣະວິຊຼຸລຣາດສະເວີຍເມືອງໄດ້ 7 ປມີ ີລູກຍິງນຶ່ງີ ດອມຈົວນາງພັນຕີນຊຽງ ໃຫຍູ່ມາໄດ້ ສາມປີແລຕາຍ ເອົາໄປເຜົາເສັຽລຸູ່ມວັດແມູ່ກາຫ້ົັນ ຈິີ່ງສ້າງວັດສົບກະດູກຫຼັງນ່ີຶງຈິີ່ງໃສູ່ຊືີ່ວູ່າວັດອະໂສດຢູ່ປີລຸນ ຈົວ ນາງແທນູ່ ອນັ ເປັນເມຽັ ເຄົ້ານັນົ້ ເລົ່າຕາຍ ເອາົ ໄປເຜົາເສຽັ ທີ່ງູ່ອນລນິ ແສນເສົາ້ ຫ້ັົນສາ້ ງເຈດີລກູ ນີງ່ຶ ທ່ເີ ຜົາຫ້ັນົ ຈ່ງິີ ອອກວູ່າ ຍັງມີທີ່ນຶີ່ງວູ່ານາເຂົ້າຈ້າວ ທີ່ຫີນກ້ອນນ່ຶີງກວ້າງໄດ້ 16 ສອກຍາວໄດ້ 18 ສອກຢູ່ໃຕ້ສົບຫ້ວຍຊ້າງຢ້ານຫົວນາເຂົ້າ ຈາ້ ວລູຸ່ມພູເຂາົ ກ້າຫົັນ້ ແລພຣະພຸທເຈ້ົາທໍານາຍໄວ້ວາູ່ ຫິນຫນູວ່ ຍກູນັ່ງົ ນ້ີົຈກັ ມີພຣະຍາຕົນນ່ຶີງຢູ່ຊອບໂລກຊອບທັມຈັກ ມາຕົ້ັງສາສນາທີ່ນົ້ີແລຕໍານານວູ່າສິີ່ງນັົ້ນພຣະວິຊຸຼລຣາດເຈົ້າກັບນາງເທວີກໍຍິນດີມີໃຈພິຣົມມາກນັກຈີ່ິງຕົກແຕູ່ງໃຫ້ ເສນາທງັ ຫຼາຍເປນັ ຕົ້ນວາູ່ ຫມື່ນີ ຫວຼ ງ ແລເຈ້ົາຊາ້ ຍ ເຈ້ົາຂວາພມູ ໃຕພ້ ມູ ເຫນືອຫມືີ່ນແກ ໃຫຫ້ າໄມ້ອັນຈກັ ແປງວິຫານ ຕີນແທູ່ນຕີນຊຽງສ່ີພັນຈູ່າເຮືອນຂຸນພອງຂຸນຫໍກອງຂ້ອຍທັງຫຼາຍໃຫ້ຫາດິນກ່ີອັນຈັກຕັ້ົງເຈດີກວມກ້ອນຫີນອັນ ອອກໃນຕໍານານນົັ້ນວູ່າພຣະ ພຸທະເຈົ້ານົັ່ງນ້ົນັ ມະຫາເທວີຄໍ້າສ້າງເຈດພີ ຣະວິຊຸລຼ ຣາດເຈົ້າ ສາ້ ງວຫິ ານຫຼວງກໍເຈດີ ທັງ ສ້າງວິຫານຫຼວງນົ້ັນປີເຕົ່າສັນ ເດືອນສາມອອກສອງຄ່ໍາວັນເສົາສາມປີປາຍເຈັດແລ ແຕູ່ນົ້ັນຢູ່ໄດ້ສາມປີຈົວນາງພັນ ຕີນຊຽງຈ່ີິງຝັນເຫັນໄມ້ຮັງຕົ້ນນຶ່ີງໃຫຍູ່ນັກມີງູ່າມີໃບມີດອກງາມຍ່ິີງຕ່ືີນຮຸູ່ງເຊົ້າຈີິ່ງເລົ່າແກູ່ພຣະວິຊຼຸລຣາດເຈົ້າ ຈ່ີິງໃຫ້ ມາຫາອາຈານນ້ອຍທັມມະຈຸລາອາຈານສາຣະພັງມາຂາເຈົ້າທັງສາມນົ້ີຫາກເປັນເຊ້ົືອເປັນຊາດກັນແຕູ່ນະຄອນຫຼວງ ພຸ້ນມາຈີ່ິງທວາຍວູ່າ ເຈົ້າກູຈັກມີລູກຊາຍຜູ່ປະເສີດອັນເປັນທີ່ເພີງແກູ່ຄົນທັງຫຼາຍແລຢູ່ໄດ້ 7 ວັນນາງກໍທຣົງຄັບເຖິງ 10 ເດືອນຈີິ່ງປະສູດອອກມາກໍເປັນຜູ່ຊາຍແທ້ແລອອກປີຮວຍຍ່ີພຣະວິຊຸຼລຣາດຍິນດີດອມລູກຊາຍຍີ່ິງນັກອັນນ້ົີກໍ ຫາກໄດ້ດ່ັົງຄໍາປາຖນາກູ ຍາມເມີ່ືອຈາກວຽງຄໍາມາເປັນແສນເມືອງນ້ົັນແລ ໄດ້ປາຖນາດອມພຣະບາງເຈົ້າບັດນ້ົີຄໍາ ປາຖນາກໍໄດ້ດັົ່ງຄໍາມັກນີົ້ແລ ບັດນີ້ົຈັກສ້າງເຈດີອັນໃຫຍູ່ນ່ີຶງທັງວິຫານຫັຼງໃຫຍູ່ນຶີ່ງ ແລເອົາພຣະບາງເຈົ້າມາໄວ້ໄຫວ້ ບູຊາເຖີົ້ນ ຈີິ່ງຣາທນາພຣະມະຫາສາມີເຈົ້າວັດແກ້ວ ແລອາຈານ ທັງສາມ ແລຂືີ່ເມືອງທັງຫຼາຍມາຕ້ານຖາມດູທ່ີອັນ ຈັກຕົ້ັງເຈດີວິຫານໃຫ້ເປັນ (ມະຫາ) ສຖານ ພຣະມະຫາສາມີເຈ້ົາວັດແກ້ວແລອາຈານທັງສາມເອົາຕໍານານອັນພຣະ 40

ມະຫາປາສມັນເຈ້ົາເອົາແຕູ່ເມືອງນະຄອນຫຼວງມານ້ັົນອູ່ານດູຕໍານານ ເດືອນຈິ່ີງແລ້ວຮູບພຣະພຸທເຈົ້າທັງເຈດີຫຼວງ ລວງສູງ 23 ວາຈີິ່ງໃຫ້ບ້ານເມືອງ ໄຮູ່ນາແຕູ່ທາງຫຼວງຫົວຂອງແຈກ້ໍາໃຕ້ ເມືອຮອດເທ້ົາຮອດຮູ່ອງລິນແສນເສົ້າ ເລາະດອມຫ້ວຍຫົັ້ນ ເລາະນົັ້ນມາຕົກນ້ໍາມາວລູ່ອງມາຕົກສົບມາວລູ່ອງນໍ້າຄານມາເທົ້າທູ່າຄວາຍຂ້ົຶນໄປດອມທາງ ຫຼວງຮອດຮອູ່ ງລິນ. ແຕູ່ນໄ້ີົ ປພາຍຫນ້າ ພຣະວິຊຼຸລຣາດຊເຈົ້າ ແຕູ່ງປນຸ ບ້ານເມືອງໃຫ້ແກູ່ເຜົ່າພັນທງັ ຫຼາຍກິນບ້ານກິນເມືອງຕາມ ຄຸນອັນເຂົາມີກັບຕົວເຂົາຜູ່ມີຄຸນຫຼາຍກໍໃຫ້ກິນຫຼາຍຜູ່ມີຄຸນຫນ້ອຍກໍໃຫ້ກິນຫນ້ອຍຜູ່ຮູ້ຄຸນອັນໃດໃຫ້ກິນຍ້ອນຄຸນ ອັນນ້ົັນບໍ່ຫູ່ອນໃຫ້ເສນາມຸນຕີເອົາເງິນຊື້ົບ້ານຊົ້ືເມືອງກິນດອມເຈົ້າຊີວິດສັກເທື່ີອຜູ່ໃດຫາກມາແຕູ່ງເບັົ້ຽເງິນໄຫວ້ສາ ເຈາົ້ ແຜູ່ນດິນກນິ ບາ້ ນກິນເມອື ງ ເລາ່ົ ໃຫ້ໃສູ່ໂທດແກູ່ມນັ ຜໄູ່ ຫວ້ນົນັ້ ດີຫລດີ າຍ. ປະການນງ່ຶີ ອັນເຂາົ ແຕູ່ງເບັົ້ຽແຕູ່ງເງິນ ແຕູ່ງຄໍາມາຂທໍ ີ່ຂດໍ ິນອັນຈັກສ້າງເຈດີວິຫານກໍຍັງມຄີ ັນສ້າງແປງແລ້ວ ແລຂອງເຂົາກໍຄືນໃຫ້ແກູ່ເຂົາໄປຄ້ໍາຄົງສາສນາທີ່ນ້ົັນອັນນີົ້ຫາກເປັນຮີດເປັນຄອງມາແຕູ່ກູ່ອນ ເຈ້ົາແຜູ່ນດິນສືບໆໄປ ຫົ້ນັ ແລ. ທ່ີນ້ີົໄປພາຍຫນາ້ ຈກັ ຈາອນັ ປູກອນັ ແປງກູ່ອນຈ່ງີິ ໃຫ້ນອ້ ງຍິງຜນູ່ ີຶ່ງຊ່ີວື ່າູ ແມູ່ຫຍົວເຈາົ້ ນາງຫມືີ່ນຫນາ້ ໃຫ້ເປັນ ເມຽັ ເຈົ້າຊ້າຍຜູ່ວູ່າທ້າວແຈ້ງນັ້ົນໃຫ້ກິນພູມເຫນອື ໃຫ້ນ້ອງຍິງຜູ່ນີຶງ່ ຊື່ີວູາ່ ແມູ່ຫຍວົ ເຈ້ົານາງແພນ ໃຫ້ເປັນເມັຽລກູ ນາງ ປາກຫ້ວຍຫຼວງຜູ່ຊ່ີືວູ່າທ້າວກ້ອນຄໍາຂາເຈົ້າທັງສອງນົັ້ນມີຮູບໂສມອັນງາມ ແລໃຫ້ໄປກິນເມືອງກະບອງຈິີ່ງໃສູ່ຊີື່ວູ່າ ພຣະຍາຫມື່ີນກະບອງຈິງ່ີ ໃຫ້ນອ້ ງແມູ່ຜນູ່ ງ່ີຶ ເປນັ ຫມື່ີນຫຼວງຈ່ິີງວາູ່ ຫມີ່ນື ຫຼວງນາ້ ຈ່ີງິ ໃຫ້ນາງມະຫາເທວີໄປກນິ ເມືອງແກ ສ່ີຫມືີ່ນບໍ່ມາຂົ້ຶນແຖນ ແລຜິດອາຊຍາມັນຢ້ານແລຫນີເມືອຊາວໃຕ້ມັນໃຫ້ບາຄໍາຫໍ້ມາຂ້າຫມື່ີນແກນ້ອງມະຫາເທວີ ເສັຽຈ່ງີິ ເອົາດູກມາໄວ້ທີ່ງອູ່ ນສະຄໍ້ ແປງສບົ ວັດສບົ ກະດູກຫັົນ້ ແລ ແຕູ່ນັນ້ົ ບາ້ ນເມືອງພຣະວິຊລຼຸ ຣາຊເຈາ້ົ ຢູ່ເຢັນເປັນສຸກ ມາກນັກແລ. ແຕູ່ນ້ັນົ ອາຍຸເຈົາ້ ໄດ້ 60 ເຂົ້າ ເຈົ້າຫມີນື່ ກະບອງບ່ໍມາໄຫວບ້ ໍມ່ າຂົ້ນຶ ແຖນຈງິ່ີ ໃຫ້ພູມເຫນືອຜນູ່ ່ີງຶ ຊ່ວືີ ່າູ ເຈາົ້ ອາ້ ຍ ໄປເອົາບໍ່ໄດ້ປີລຸນໃຫ້ເຈາົ້ ຂວາຜູ່ພ່ີລ້ຽງໄປເອົາ ໄດ້ຣົບກັນທ່ແີ ກ້ງລະໂງກ ແພ້ພຣະຍາກະບອງ ໄລູ່ໄປເຖງິ ພກູ າຫລົງຈ່ິີງ ໄດ້ພຣະຍາກະບອງຂໍບວດກໍອະນຸຍາດໃຫ້ບວດ ແລ້ວໃຫ້ຂຶ້ົນມາຢູ່ຫໍໄຕກາງຫນອງວັດແກວ້ ດອມມະຫາສາມີເຈ້ົາວັດ ແກ້ວ ຢູ່ມາປີນີ່ຶງຕົັ້ງເຈົ້າຂວາໃຫ້ເປັນແສນເມືອງຊ່ີວື ູ່າ ແສນສຸຣນິ ທະລືໄຊ ພຣະວິຊຼຸລຣາຊເຈົ້າມີອາຍຸໄດ້ 77 ປີ ກໍຈຸຕີ ຕາຍໄປ ເສນາມຸນຕຈີ ີິງ່ ເອົາເຜາົ ທີ່ວັດວຊິ ຼຸລ. ຕໍານານຂຸນບໍຣົມອັນນີ້ົມະຫາເທພຫຼວງເຈ້ົາອັນເປັນທັມມະເສນາເຈົ້າຕົນພີ່ຢູ່ວັດວິຊຼຸລທັງມະຫາມຸງຄຸນສິດ ທິເຈ້ົາຕົນເປັນສັງຄະເສນາເຈົ້າຕົນນ້ອງທັງເຈົ້າແຜູນ່ ດິນ ແລະ ເສນາທັງຫຼາຍພ້ອມກັນແປງໄວ້ໃຫ້ເປັນໄປຕາບຕໍ່ເທ້ົາ ຫາ້ ພັນວັສສາແລ. ເນ້ືົອໃນເລືີ່ອງ “ຂນຸ ບູລມົ ລາຊາທຣິ າດ” ພົ້ືນຂຸນບູລົມໄດ້ສູ່ອງແສງເຖິງເຫດການທີ່ມີຈິງໃນປະຫວັດສາດສະໄໝບູຮານຂອງຊາດລາວພວກເຮົາ ຄື ເຫດການຂອງບັນດາເຜົ່າຊົນໄທລາວທີ່ອົບພະຍົບເຄີ່ືອນຍ້າຍແຕູ່ທາງທິດເໜືອລົງມາທາງທິດໃຕ້ເຊິ່ີງໃນນັ້ົນມີຂຸນບູ ລມົ ເປັນຫົວໜົ້ານໍາພາໃນການເຄ່ືີອນຍ້າຍ. ພ້ອມດຽວກັນນັ້ົນບົດເລີື່ອງຍັງເປັນການຊີົ້ແຈງເຖິງເຫດການລູ່ວງໜ້າຄື ບດົ ບາດເປັນເຈົ້າປກຄອງບນັ ດາເຜ່ົາຊົນໄທລາວຢູ່ໃນຂົງເຂດໃໝູ່ແຫູ່ງນີ້ົ. ຮູບພາບຕົວລະຄອນຂຸນບູລົມໄດ້ຮັບການ ພັນລະນາດັງ່ົ ບນັ ພະບລຸ ດຸ ຜຍູ້ ່ງີິ ໃຫຍູ່ທີ່ມຄີ ວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ, ເຫັນກວາ້ ງມອງໄກ ແລະ ມີຄວາມເປັນຫວູ່ ງເປນັ ໃຍ ນາໍ ການນູຸງ່ ຖື, ການກິນຢູ່ຂອງຄນົ ເມືອງລມຸູ່ ລວມເຖິງການສ້າງຢູ່ກະທາໍ ກນິ , ການສາ້ ງວິຊາອາຊີບ, ສິລະປະວັດທະນະ 41

ທາໍ ຕະຫຼອດຮອດການປະດິດເຄອີື່ ງໃຊ້ຂອງສອຍອັນສະແດງໃຫ້ເຫັນວູ່າສະໄໝນ້ັົນລະບອບສັງຄົມ, ເສດຖະກິດແລະ ວດັ ທະນະທໍາຂອງບນັ ດາເຜົາ່ ຊນົ ໄທລາວອາດຈະມກີ ານຂະຫຍາຍຕົວຢໃູ່ ນລະດບັ ສງູ ສມົ ຄວນ. ສູອ່ ງແສງເຖິງເຫດການອນັ ໃໝ່ເູ ຊີິ່ງເປັນໄລຍະທສີ່ ອງ ແລະ ເປັນໄລຍະສຸດທາ້ ຍໃນປະຫວດັ ສາດແຫູ່ງການ ເຄອ່ີື ນຍາ້ ຍຂອງເຜາ່ົ ໄທລາວຈາກເມືອງແຖນທາ່ີ ນ້ອຍອອ້ ຍໜໄູ ດແ້ ຜູ່ອໍານາດການປກຄອງແລະຂະຫຍາຍອານາເຂດ ໄປທົ່ວແຫຼມອິນດູຈີນ.ນອກນັ້ົນ, ຍັງສູ່ອງແສງເຖິງການປກຄອງແລະເປັນເຈົ້າການຢູ່າງສິ້ົນເຊີງໃນໄລຍະຕໍ່ມາຂອງ ບັນດາຊົນເຜົ່າໄທລາວຢູ່ບົນຜືນແຜູ່ນດິນແຫູ່ງນົ້ີໃນໄລຍະກູ່ອນ. ພ້ືົນສືບຂຸນບູລົມເປັນເລີ່ືອງທີ່ມີເນົື້ອໃນປະຫວັດ ສາດຢູ່າງຈະແຈ້ງແລະເລກິ ເຊີງ່ິ ກວາູ່ ເລອືີ່ ງອນີ່ື ໆ. ເລ່ີືອງ ສໂີ ຄດຕະບອງ ...ຄັ້ົງໜີຶ່ງດົນນານມາແລ້ວມີຄອບຄົວໜີຶ່ງທີ່ທຸກຍາກ, ມີລູກຊາຍຄົນໜຶີ່ງຊ່ີືວູ່າ ທ້າວສີ ເປັນຄົນສະຫຼາດປາດ ເປ້ືອຶ ງ. ເຖິງພໍ່ແມູ່ຈະທຸກຍາກ ກໍເປນັ ຫູວ່ ງນໍາອານາຄົດຂອງລກູ ຊາຍ, ຈີງ່ິ ໄດ້ນາໍ ເອາົ ລກູ ຊາຍໄປບວດຢວູ່ ດັ ແຕູ່ອາຍຸ 10 ຂວບ ຈົນທ້າວຊຽງອາຍຸໄດ້ 18 ປີ ກໍລາອອກ ສູ່ຄອງຄາລະວາດ ໄປເປັນຊຽງສີຢູ່ເຮືອນລ້ຽງພ່ໍແມູ່ທີ່ເຖ້ົາແກູ່ ແລວ້ . ພໍກ່ ັບແມູ່ຈ່ີິງນໍາເອົາຊຽງສີໄປມອບເປັນຂ້ອຍຂ້າຮັບໃຊ້ຢເູ່ ຮືອນພະຍາ (ຊ່ີືເມືອງໃດບໍ່ປາກົດ) ໜ້າທີ່ຂອງທ້າວ ຊຽງສີກໍຄືໄປຕັດຫຍ້າລ້ຽງຊ້າງມ້າ ແລະ ໄປຕັດນໍ້າມັນຢາງມາເຮດັ ກະບອງໄຕ້. ຢູ່ເຮືອນພະຍາມີຂ້ອຍຂ້າມ້າໃຊ້ຫຼາຍ ສິບຄນົ , ບາງມື້ົ ຊຽງສີ ກຖໍ ືກສງົັ່ ໃຫ້ໄປຕດັ ຫຍ້າຊ້າງມາ້ , ບາງມ້ົື ກຖໍ ກື ສງ່ັົ ໃຫໄ້ ປດົງໃຫຍູ່ກັບໝູ່ເພ່ືອີ ນໄປຕັດເອົາຟນື . ຍ້ອນວູ່າຊຽງສີມີຮູ່າງກາຍບອບບາງໝູ່ຄົນໃຊ້ດ້ວຍກັນຈິີ່ງຄຶດອີດູຕົນຊາດຈິີ່ງມອບໃຫ້ຊຽງສີເປັນຜູ້ໜ້ຶົງເຂົ້າແຕູ່ງກິນ ຖ້າໝຢູ່ ບູ່ ູອ່ ນພັກເຊົາກາງດົງ ສູ່ວນພວກໝູ່ກອໍ ອກຊອກຫາໄມ້ຍາງ. ຊຽງສີໄດ້ອອກໄປກັບຂະບວນຕັດໄມ້ຍາງຫຼາຍເທີື່ອແລ້ວ ແລະ ເທື່ີອໃດກໍເປັນຜູ້ໜຶ້ົງເຂົ້າແຕູ່ງກິນ. ເທີື່ອນົີ້ກໍ ເຊ່ົັນດຽວກັນພໍຫວດເຂົ້າອອກອາຍສຸກດີແລ້ວ, ແຕູ່ບໍ່ມີໄມ້ກະດ້າມວີເຂົ້າ ທ້າວ ຊຽງສີຈ່ີິງເອົາພ້າຕັດເອົາໄມ້ມາເຮັດ ເປັນໄມ້ດ້າມວີເຂົ້າຫຼຽວຊອກຫາຢູ່ໃກ້ຄຽງນົັ້ນກໍບໍ່ເຫັນມີງູ່າໄມ້ໃດພໍຈະເອົາມາເຮັດເປັນໄມ້ກະດ້າມໄດ້, ຂະນະນັົ້ນ, ຈີິ່ງແນມໄປເຫັນກໍໄມ້ທ່ີຖືກຕັດແລ້ວແຕູ່ດົນເປັນຕໍດໍາຂະໜາດສາມຄົນອຸ້ມ (ຕໍກົກຕ້ິົວດໍາ) ມີງູ່າໜີ່ຶງຊີົ້ອອກມາເທົ່າ 42

ກບັ ກົກແຂນມີງ່າູ ໜງຶີ່ ເທົ່າກັບກົກຂາໂຕ້ ທ້າວຊຽງສີກບໍ ໍ່ຄິດສົງໄສອັນໃດເພາະຢ້ານເຂົ້າສຸກຈະໜຽວໂພດຈ່ງີິ ຟ້າວຕັດ ເອາົ ງູ່າໄມ້ເທົ່າກັບແຂນນົ້ັນໄປຖາກແລ້ວກໍເອົາໄປສວູ່າຍເຂ້ົາຢູ່ກັບຫວດນັ້ນົ ໂລດ. ພແໍ ຕູ່ ທ້າວຊຽງສີ ເອົາໄມ້ກະດ້າມ ສວູ່າຍເຂົາ້ ຖືກບູ່ອນໃດເຂາ້ົ ບູອ່ ນນັົ້ນກດໍ ໍາປິກປານຂີຖ້ົ າູ່ ນໄຟທນັ ທີໂລດ. ດົ່ງັ ນົັ້ນ, ລາວຈງ່ິີ ບ່ເໍ ອົາໄມກ້ ະດາ້ ມສວູ່າຍເຂົ້າ ຕີື່ມ ລາວຟ້າວກອບເອົາເຂົ້າດໍານ້ົັນອອກໄປໄວ້ຂ້າງນອກດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ ເຂົ້າທີ່ດໍາປຶີ້ນ້ັົນ ໄດ້ປະມານປ້ັຶນໃຫຍູ່ໜີ່ຶ ງ. ທາ້ ວຊຽງສີ ແກູ່ວງໄມກ້ ະດ້າມຖິມ້ົ ແລວ້ ຕດັ ສນິ ໃຈເອົາມວື ເີ ຂາົ້ . ເຂົາ້ ທີ່ໜົ້ຶງແຕລູ່ ະເທ່ີອື ກໍພຽງພໍໃຫ້ທກຸ ຄົນໄດກ້ ິນຈນົ ອີ່ມ. ທ້າວຊຽງສີຄດິ ວ່າູ ຖ້າຈະເອົາເຂ້ົາທ່ີດໍານນັົ້ ຖ້ົິມ ແລ້ວ ພາກັນກນິ ສວູ່ ນທີດ່ ີກໍອາດຈະບພ່ໍ ໍກນັ ກິນ ທ້າວຊຽງສີ ຈ່ງິີ ຕດັ ສິນໃຈກິນເຂ້າົ ດໍາປ້ນຶັ ນນັົ້ . ພແໍ ຕທູ່ ້າວຊຽງສກີ ິນເຂົາ້ ດາໍ ປ້ນຶັ ນ້ນັົ ໝດົ ກໍຮູ້ສຶກວູາ່ ຮູາ່ ງກາຍເກດີ ມີກາໍ ລັງວັງຊາຢາູ່ ງໜ້າແປກປະຫາຼ ດ ຈິ່ີງລອງ ເອາົ ໄມ້ກະດ້າມລາໍ ເທົ່າແຂນນ້ັົນມາຫັກເບີງິ່ ກໍເຫັນວູ່າຫັກໄດໂ້ ດຍງາູ່ ຍ, ຈາກນ້ົັນລອງຍູ້ກກົ ໄມ້ລາໍ ເທາົ່ ຕົວຄນົ ເບີ່ິງກົກ ໄມ້ກລໍ ້ົມລງົ ຢາູ່ ງງາູ່ ຍດາຍ. ທາ້ ວຊຽງສີ ດໃີ ຈຫຼາຍຈິ່ງີ ລອງດຶງງູ່າຍຸງໃຫຍຢູ່ ໃູ່ ກ້ນນັົ້ ລອງເບ່ງິີ ກົກຍງຸ ທ້ງົັ ຕົ້ນກໍກູອ່ ງລົງມາ ຈິ່ີງຄດຶ ຢາດຢອກພວກໝູ່ ທາ້ ວຊຽງສີ ຈ່ີິງກູ່ອງກກົ ຍຸງລົງ, ແລ້ວເອາົ ຕິບເຂົ້າຫ້ອຍໄວ້ປາຍຍຸງໃຫຍ່ສູ ູງຈນົ ແຫງນຄໍຕິດ ຫຼັງ. ຈາກນ້ົັນ, ທ້າວຊຽງສີກໍແຕູ່ງຢູ່ຄົວກິນຖ້າໝູ່, ພໍໝູ່ພາກັນຫາບໄມ້ຍາງ ແລະ ຫາບນ້ໍາມັນຍູ່າງມາແລ້ວກໍກຽມ ຕວົ ກນິ ເຂົ້າ, ທ້າວຊຽງສແີ ຕູ່ງອາຫານແຕູ່ບໍມ່ ີຕບິ ເຂົ້າໃຫຍູທ່ ີ່ທກຸ ຄນົ ເຄຍີ ຈົກກນິ ເຂ້ົາຈີິ່ງຖາມທ້າວຊຽງສີ, ທາ້ ວຊຽງສີ ທັງຫົວທັງຊມ້ົີ ືຂົ້ນຶ ປາຍຍງຸ ທຸກຄນົ ແນມຂຶົ້ນໄປເຫັນຕບິ ເຂ້າົ ຫ້ອຍຢູ່ປາຍຍງຸ ໃຫຍູ່ກຕໍ ົກໃຈ. ໃນຂະນະທີ່ໝູ່ຄູ່ທັງຕົກໃຈທັງແປກໃຈຢູ່ນັົ້ນ, ທ້າວຊຽງສີ ກໍຊົ້ີມືກູ່ອງໄມ້ຍຸງລົງມາຈົນປາຍເຖິງດິນແລ້ວຈັບ ເອົາຕບິ ເຂ້ົາມາສູ່ໝກູ່ ິນ. ຕງັົ້ ແຕນູ່ ົ້ັນມາຊ່ີສື ຽງຂອງຊຽງສກີ ດໍ ັງໄປທົ່ວເມອື ງ ຈນົ ເຮັດໃຫ້ພະຍາສນົ ອົກສົນໃຈ ພະຍາໄດພ້ າຊຽງສີໄປຄອ້ ງ ຊາ້ ງນໍາພໍເຫນັ ຊ້າງປູ່າ ທ້າວຊຽງສີ ກໍອອກໄປຈັບຊ້າງມາມອບໃຫ້ພະຍາໂດຍງູ່າຍຈົນພະຍາຄິດວູ່າທາ້ ວຊຽງສີບ່ໍແມູ່ນ ຄົນທໍາມະດາຈີິ່ງນໍາເອົາເລືີ່ອງນ້ີົໄປກາບທູນພະເຈ້ົາແຜູ່ນດິນຢູ່ວຽງຈັນ ເຊິີ່ງເປັນເວລາດຽວກັນກັບເສິກຊ້າງພວມທໍາ ລາຍມ້າງເພຢູ່ນະຄອນວຽງຈັນພໍດີວູ່າມີຝູງຊ້າງລ້ານຕົວອາລະວາດທໍາລາຍມ້າງເພເຮືອນຊານ ແລະ ໄລູ່ຂ້າປະຊາລາ ຊະດອນໄປທົ່ວເມືອງ. ທ້າວຊຽງສີ ຈ່ີງິ ຂານອາສາໄປປາບຊ້າງແຕູ່ກອູ່ ນຈະຂນຶົ້ ໄປວຽງຈັນ ທ້າວຊຽງສີ ໄດ້ເຂົາ້ ໄປປູາ່ ເອາົ ງ່າູ ໄມດ້ ໍາທີ່ ໃຊ້ເຮດັ ເປັນໄມ້ກະດາ້ ມນົນັ້ ມາເຮັດເປນັ ຄ້ອນກະບອງຖືເປນັ ອາວຸດປະຈາໍ ຕວົ ທ້າວຊຽງສີ ສູ້ກັບຊ້າງເປັນລ້ານຕວົ ຢູ່ນະຄອນວຽງຈັນສຽງບາດຄ້ອນຂອງທ້າວຊຽງສີຟາດໃສຫູ່ ົວຊ້າງດງັ ປານ ສຽງພຜູ າທະລົມ່ ປານຟ້າຮອ້ ງເມ່ີອື ຖກື ຊ້າງຕົວໃດກໍຟງ້ຶ ໄປທົວ່ ທີບບາງຕົວຟງ້ຶ ຂາ້ ມນໍ້າຂອງໄປກມໍ .ີ 43

ຫວົ ໜາ້ ຊ້າງເຫັນແນວນນ້ັົ ຈິງ່ີ ສັ່ົງໃຫ້ຝງູ ຊາ້ ງຢຸດ ແລວ້ ຈູ່າຫົວໜາ້ ຊາ້ ງຈງ່ິີ ເຂ້າົ ສກູ້ ັບຊຽງສີ 3 ວັນ 3 ຄືນຫວົ ໜ້າ ຊ້າງຈ່ີິງຕາຍແລວ້ ພວກຊ້າງທີ່ຍັງເຫຼືອກໍແຕກເຂົາ້ ປ່າູ ບ່ໍອອກມາອາລະວາດບ້ານເມອື ງອີກ. ເຈົ້າແຜູ່ນດິນວຽງຈັນພໍໃຈກັບຄວາມເກົ່ັງກ້າສາມາຂອງທ້າວຊຽງສີຫຼາຍຈີິ່ງຍົກລູກສາວໃຫ້ ແລະ ແຕູ່ງໃຫ້ ທ້າວຊຽງສີເປັນພະຍາ ສີໂຄດຕະບອງທງັ ມອບເມືອງທີທ່ າ້ ວຊຽງສຢີ ູ່ໃຫເ້ ປັນເມອື ງສໂີ ຄດຕະບອງແຕ່ບູ ັດນນັ້ົ . ເມ່ືອີ ພະຍາຄນົ ເກົາ່ ຖກື ປດອາໍ ນາດ ກໍມຄີ ວາມເສຍໃຈ ແລ້ວເກດີ ມຄີ ວາມອາຄາດ ຜູກພະຍາບາດຕ່ໍ ພະຍາສີ ໂຄດຕະບອງຫາຼ ຍ, ຈ່ິງີ ຂນຶ້ົ ໄປວຽງຈັນປກຸ ປຶ້ນັ ໝູ່ຄູ່ທີເ່ ຄຍີ ເປັນພະຍາດ້ວຍກັນວູາ່ : ດຽວນົີ້ພະຍາສີໂຄດຕະບອງອາ້ ງວາູ່ ເປນັ ຜ້ເູ ກງົັ່ ກາ້ ຈ່ງິີ ເຝກິ ແອບກໍາລງັ ເພອື່ີ ຈະຂ້ົຶນມາຕີເອາົ ເມອື ງພໍຕ່ າຢູ່ວຽງຈນັ . ເມ່ືີອເລືີ່ອງນ້ົີເຂ້ົາໄປເຖິງຫູຂອງເຈ້ົາແຜູ່ນດິນວຽງຈັນເກີດມີຄວາມຢ້ານກົວຫຼາຍ ຈິີ່ງຮຽກເອົາລູກສາວທີ່ເປັນ ມະເຫສຂີ ອງພະຍາສີໂຄດຕະບອງຂົຶນ້ ເມອື ປກສາ. ເພີ່ືອເອາົ ໃຈພະຍາສີໂຄດຕະບອງເຈາົ້ ແຜູ່ນດິນວຽງຈັນຈິງ່ີ ປູ່ຽນຊື່ີນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນມາເປັນ “ນະຄອນລ້ານ ຊາ້ ງວຽງຈັນ”ເພາະລູກເຂຍີ ປາບຊ້າງໄດ້ຫາຼ ຍລ້ານຕົວ. ພໍມະເຫສກີ ັບມາຢູ່ກັບພະຍາສີໂຄດຕະບອງກໍມແີ ຕູຖ່ າມວູ່າ ທູ່ານພະຍາສໂີ ຄດຕະບອງເກັົງ່ ກ້າສາມາດຫຼາຍບໍ່ຮູ້ ວາູ່ ມີອນັ ໃດເປັນຈຸດອູ່ອນເພາະນາງຈະເປນັ ຜູ້ລະວັງໄພຊູ່ວຍ. ພະຍາສີໂຄດຕະບອງບອກວາູ່ ອນັ ວູ່າຕົວເຮາົ ນົບ້ີ ໍ່ມີອນັ ໃດ ຈະທໍາລາຍໃຫຕ້ າຍໄດ້ປນື ຜາໜາ້ ໄມ້ຟນື ໄຟ ຫຼື ເອົາຈມົ ນາໍ້ ກໍເຮັດໃຫ້ຕາຍບໄ່ໍ ດເ້ ວັນົ້ ເສຍແຕ່ຈູ ະຫຼອງເຂົ້າຮູເກາ່ົ . ພໍຮູ້ດ່ົັງນ້ັົນແລ້ວນາງຂຽວຄ້ອມຈ່ິີງຟ້າວຂົ້ຶນໄປກາບທູນໃຫ້ບິດາຊົງຊາບ ພະເຈ້ົາແຜູ່ນດິນລ້ານຊ້າງວຽງຈັນຈີ່ິງ ສ່ງັົ ໃຫ້ເສນາອາມາດແປງຫວູ່ ງຍົນ “ຫ້າງຫອກຢູ່ຫ້ອງຖູ່າຍໜັກ” ພໍກ້ອນອາຈົມຕົກລົງຖືກສາຍຫູ່ວງຍນົ ລກູ ຫູ່ວງຍົນຈະ ພງູຸ່ ຂນຶົ້ ໄປສຽບຮທູ ວານທນັ ທ.ີ ພໍຫ້າງກະກຽມຄັກແນູ່ແລ້ວ ກໍອັງເຊີນລູກເຂີຍ ພະຍາສີໂຄດຕະບອງຂົ້ຶນມາຢ້ຽມຢາມທັງຈັດຫ້ອງກິນ ຫ້ອງ ນອນ ຫອ້ ງຖ່າູ ຍພເິ ສດໃຫ.້ ຕອນເຊົ້າພະຍາສໂີ ຄດຕະບອງເຂາົ້ ຫ້ອງຖາູ່ ຍໜກັ ລູກຍນົ ກໍພູຸ່ງເຂົ້າຮທູ ວານຈົນຮອດຄໍຫອຍກອູ່ ນພະຍາສີໂຄດ ຕະບອງຈະຂາດໃຈຕາຍກໍໄດ້ສາບແຊງູ່ ເອົາໄວ້ວູ່າ: ເມື່ີອໃດພວກຄນົ ລາວບໍ່ສ້າງເມືອງສີໂຄດຕະບອງໃຫ້ຮຸູ່ງເຮືອງວຽງ ຈນັ ກຮໍ ງຸູ່ ເຮອື ງບໄໍ່ ດ້ ແລະ ຂໍໃຫເ້ ມືອງລາວນຮ້ີົ ຸູ່ງເທ່ົາຊາ້ ງພບັ ຫູເທົ່າງແູ ລບລີົ້ນເທ່ົານັ້ົນ. ຈາກນັົ້ນ, ພະຍາສໂີ ຄດຕະບອງ ກຂໍ າດໃຈຕາຍແລ້ວເສນາອາມາດຈ່ີິງນໍາສົບຂອງພະຍາສີໂຄດຕະບອງລູ່ອງແພລົງໄປທີ່ເມືອງສີໂຄດເພືີ່ອຄົບງັນ ແລະ ມຽ້ ນເຜາົ . ຄໍາທີ່ວູ່າ: “ເມືອງສີໂຄດຕະບູນ” ຄົນລາວຢູ່ທາງຝັົ່ງຊ້າຍເອົ້ີນວູ່າ: “ເມືອງສີໂຄດຕະບອງ” ກໍເພືີ່ອລະລຶກເຖິງ ທາ້ ວຊຽງສີ ສາມັນຊົນຄົນທາໍ ມະດາແຕູ່ມຄີ ວາມສາມາດເກົ່ງັ ກາ້ ເໜອື ຄົນຈນົ ໄດ້ຂນຶົ້ ເປນັ ພະຍາ ແລະ ມີຄອ້ ນຕະບອງ 44