ตำนานมาเซล่า (Tales of Mazela)

Tales of Mazela ตาบอดมีอาการต่ืนตระหนกเลก็ น้อยกบั สงิ่ ที่ได้ยิน “สง่ิ ที่มนั ต้องการ กลบั เป็นแคห่ นงั สือเรื่องเลา่ เก่ียวกบั เอลฟ์ ใครเคยได้ยินบ้าง” ผ้วู า่ การหนมุ่ หนั มาถามเหลา่ ขนุ นาง อาจารย์เวนซี่ครุ่นคดิ คล้ายค้นุ หถู งึ หนงั สือเลม่ นีท้ ่ีไหน มาก่อน พลางเอย่ ขนึ ้ “เดี๋ยวก่อน เมื่อครู่นีท้ า่ นหมายถงึ หนงั สอื ท่ีมีคร่ึงเลม่ ใชห่ รือไม”่ ผ้วู า่ การชะงกั เลก็ น้อย “ทา่ นรู้จกั มนั รึ” “ขณะสอนหนงั สอื อยู่ ก่อนเดนิ ทางมาประชมุ มีนกั เรียน คนหนง่ึ หยิบมนั มาอา่ นในห้องสมดุ มนั เป็นหนงั สอื เก่าท่ี ฉีกขาดเกือบทงั้ เลม่ เขียนด้วยลายมือ แถมยงั มีเหลืออยแู่ ค่ สว่ นแรกของหนงั สอื ” นางอธิบาย แตแ่ ล้วเจอร์ร่ิงหวั หน้าทหารยามกบั ทหารอีกสองนาย ก็เดนิ ถือหมวกโลหะมีดาบห้อยข้างลำ� ตวั เดนิ ผา่ นทหาร ยามสองนายท่ียืนถือหอกเฝ้ าอยหู่ น้าประตเู ข้ามาในห้อง ประชมุ และรายงาน “เกิดเหตไุ ฟไหม้ที่ห้องสมดุ ขอรับ” 301

Tales of Mazela “อะไรนะ” ผ้วู า่ การคาริกลกุ ขนึ ้ ยืนในทนั ที ขณะบรรดา ขนุ นางสง่ เสียงวจิ ารณ์กนั ขรม ที่ห้องสมดุ ผ้วู า่ การคาริก อาจารย์เวนซี่ และเหลา่ ขนุ นางตา่ งพากนั มาดไู ฟที่ก�ำลงั ลกุ ทว่ มชนั้ หนงั สอื และโต๊ะ ภายในห้อง ยงั คงมีทหารหลายนายถือถงั น�ำ้ ว่ิงเข้าวงิ่ ออก ชว่ ยกนั ดบั ไฟที่ก�ำลงั ลกุ ไหม้ อาจารย์ซนิ วาผ้ตู าบอดเดนิ ตามช้าๆอยา่ งระมดั ระวงั พร้อมกบั ไม้เท้าน�ำทางมาข้าง หลงั เหลา่ ขนุ นาง “ไมน่ ะ” อาจารย์เวนซ่ีร้องขนึ ้ เม่ือเหน็ หนงั สอื สดุ ท่ีรักของ ตนถกู ไฟไหม้ “อยา่ เข้าไปขอรับ” ทหารคนหนงึ่ เตือนนาง “เกิดอะไรขนึ ้ ” ผ้วู า่ การดงึ ตวั ทหารคนหนง่ึ ท่ีก�ำลงั ว่งิ ออกมาจากห้องสมดุ พร้อมถงั ไม้ในมือและซกั ถาม “ไมท่ ราบขอรับ แตม่ ีนกั เรียนสองคนวิง่ ออกไปท่ีหน้า ปราสาทพร้อมกบั มีไฟท่ีลกุ ไหม้ที่ขา ตอนนีเ้รากกั ตวั ทงั้ 302

Tales of Mazela สองเอาไว้รอการไตส่ วนขอรับ” ทหารนายนนั้ ตอบ แล้วว่งิ ออกไปตกั น�ำ้ มาราดดบั ไฟตอ่ ผ้วู า่ การคาริกยืนมองไฟท่ี ลกุ ไหม้หนงั สืออยา่ งครุ่นคดิ 303

Tales of Mazela ตอนท่ี 15 การไตส่ วน ชคั และดลู มิ ถกู ขงั รวมกนั อยใู่ นห้องขงั ชว่ั คราวของ ปราสาทแดง แสงสวา่ งจากคบเพลงิ ตรงผนงั ก�ำแพงสอง อนั ไมไ่ ด้ชว่ ยให้ห้องขงั สวา่ งขนึ ้ มาเลยกลบั คอ่ นข้างมืดเสยี ด้วยซ�ำ้ เสียงเอะอะโครมครามจากภายนอกยงั คงเลด็ ลอด ผา่ นมาทางหน้าตา่ งห้องขงั เหนือศีรษะของพวกเขาขนึ ้ ไปหลายชว่ งตวั และดงั ตอ่ ไปอยา่ งตอ่ เน่ือง ห้องขงั นีเ้ป็น ห้องขงั ชว่ั คราวที่ใช้ขงั นกั โทษเพื่อรอการไตส่ วน ชคั นง่ั นิ่ง เหยียดขาไปกบั พืน้ ห้อง เอนหลงั พิงก�ำแพงครุ่นคดิ ถงึ เร่ือง ราวตา่ งๆ ดลู มิ ที่นงั่ อยขู่ ้างๆจ้องมองไปท่ีรองเท้าของชคั ซง่ึ ไหม้ด�ำเป็นรูโหวม่ องเหน็ นิว้ เท้าทงั้ สบิ นิว้ โผลอ่ อกมาจากรู โหวน่ นั้ “ท�ำไมพวกทหารถงึ ไมเ่ ช่ือในสง่ิ ที่เราพดู ” ดลู มิ พดู ขนึ ้ 304

Tales of Mazela “ทงั้ ๆท่ีพวกเราพดู ความจริง” “เรื่องท่ีมีคนเข้ามาขโมยหนงั สือเก่าๆที่ขาดไปคร่ึงเลม่ นะรึ ใครๆก็ต้องคดิ วา่ เป็นเรื่องไร้สาระ คงยากท่ีจะมีคน เช่ือ” ชคั ตอบ “ตอนนีค้ งต้องชว่ ยกนั คดิ แตง่ เรื่องโกหกขนึ ้ มาเพ่ือแก้ตา่ งไปก่อน” “มนั ไมย่ ตุ ธิ รรมเลย”ดลู มิ เดก็ หนมุ่ ร่างใหญ่ฟันหลอพดู ด้วยน�ำ้ เสียงขนุ่ เคือง “ทงั้ ๆท่ีเราพดู ความจริงแตก่ ลบั ไมม่ ี ใครเช่ือ โลกนีค้ วามจริงท�ำให้เราพ้นผิดไมไ่ ด้” เขานิ่งไปครู่ หนงึ่ ก่อนจะพดู ด้วยน�ำ้ เสยี งที่สนิ ้ หวงั “นี่เราต้องโกหกจริงๆ หรือ แล้วถ้าพวกเขายงั ไมเ่ ชื่อ มีหวงั ถกู สง่ กลบั บ้าน…” ชคั เงยหน้าขนึ ้ ใช้หวั พิงก�ำแพงมองไปบนเพดานของ ห้องขงั ท่ีสร้างด้วยหินก้อนใหญ่ขนาดคร่ึงเมตรน�ำมาเรียง เข้าด้วยกนั ดเู ป็นระเบียบงามตา “มนั เป็นไปได้ไหมที่เร่ือง หนงั สอื จะเป็นแคเ่ รื่องเบ่ียงเบนความสนใจ ท่ีจริงแล้ว คนร้ายมีจดุ ประสงค์แคต่ ้องการวางเพลงิ ห้องสมดุ เจ้าคดิ วา่ ยงั ไง” ชคั ออกความเหน็ พลางหนั ไปถามดลู มิ 305

Tales of Mazela “เจ้าไปท�ำอะไรให้ใครโกธรรึเปลา่ ” ดลู มิ ถามกลบั “บ้านา่ ” ชคั ตอบแตแ่ ววตายงั คงครุ่นคดิ ถงึ เร่ืองที่จะน�ำ มาเป็นเรื่องแก้ตา่ ง “ถ้าแก้ข้อกลา่ วหาไมไ่ ด้ เราก็รอวนั ถกู สง่ กลบั บ้านอยา่ ง เดียว” ดลู มิ เร่ิมพร�่ำ แววตาเร่ิมเหมอ่ ลอยอยา่ งสนิ ้ หวงั “พอ่ แมค่ งโกรธข้านา่ ดเู ชียวละ่ ” เขาหยดุ พดู ครู่หนง่ึ ก่อนจะถาม ตอ่ โดยท่ีไมไ่ ด้หนั มามองชคั เลย “กลบั บ้านไปแล้วเจ้าจะไป ท�ำอะไร” ชคั หนั ไปมองทา่ ทีของเพื่อนท่ีดแู ปลกไปก่อนจะพดู ขนึ ้ “อยา่ เพ่ิงคดิ ไปไกล เราอาจจะรอดข้อกลา่ วหานีไ้ ปก็ได้” “เนซีสอาจจะชว่ ยเราได้นะ เขาเป็นถงึ เทพเทรีสผ้จู ตุ ิมา” ดลู มิ ท่ีดเู หมือนจะไมส่ นใจค�ำพดู ของชคั เพ้อตอ่ “ข้าจะขอ ให้เขาใช้ดาบวเิ ศษของเทพเทรีสท�ำให้พวกเขาเชื่อ” ชคั เหน็ เพ่ือนเริ่มเพ้อพกถงึ อ�ำนาจพิเศษบ้าบอจงึ นิ่ง เงียบเสยี 306

Tales of Mazela คืนนนั้ ในท้องพระโรงของปราสาทแดงอนั เป็นที่ท�ำการ ของผ้วู า่ การคาริกมีทหารยืนเรียงแถวรักษาความปลอดภยั อยา่ งแนน่ หนา ลกึ เข้าไปในท้องพระโรงนีม้ ีขนั้ บนั ได ปดู ้วยพรมสแี ดงทอดยาวขนึ ้ ไปยงั บลั ลงั ก์ทองค�ำอนั โออ่ า่ ประดษิ ฐ์ประดอยด้วยลวดลายวิจิตร มนั แสดงถงึ ความมงั่ คงั่ ของเมืองทา่ แหง่ นี ้ทงั้ บลั ลงั ก์นีย้ งั หาได้เคยมี จกั รพรรดแิ ละเชือ้ พระวงศ์องค์ใดประทบั นง่ั ออกวา่ ราชการ มาก่อน ด้านหน้าก่อนถงึ บนั ไดท่ีจะขนึ ้ ไปยงั บลั ลงั ก์ทองค�ำ ผู้ วา่ การคาริกนงั่ อยตู่ รงโต๊ะไม้ท่ีมีเอกสารหลายปึกวางกอง อยู่ หมกึ ด�ำ พกู่ นั และตราประทบั วางอยใู่ นกลอ่ งไม้แกะ สลกั ตรงมมุ โต๊ะ เขานงั่ อา่ นค�ำให้การของชคั และดลู มิ ที่ ทหารบนั ทกึ เอาไว้อยา่ งละเอียด อาจารย์แก่ซนิ วาและ อาจารย์เวนซ่ีที่สีหน้ายงั คงบงึ ้ ตงึ เพราะความโกรธแค้น แสดงทา่ ทางฉนุ เฉียวเป็นฟื นเป็นไฟอยขู่ ้างๆ ชคั และดลู มิ ถกู น�ำตวั เข้ามายงั ท้องพระโรง โดยที่ทหาร 307

Tales of Mazela ไมไ่ ด้ลา่ มโซเ่ หมือนนกั โทษทวั่ ไป ทงั้ คมู่ องมายงั ผ้วู า่ การคา ริกท่ีนงั่ เงียบทบทวนเอกสารอยู่ “พวกเจ้าบอกวา่ มีชายลกึ ลบั แอบลอบวางเพลงิ และ ขโมยหนงั สือเอลฟ์ ที่มีอยคู่ รึ่งเลม่ ในห้องสมดุ ไปอยา่ งนนั้ รึ” ผ้วู า่ การคาริกถาม เดก็ หนมุ่ ทงั้ สองพยกั หน้า ผ้วู า่ การพยกั หน้าตอบ นนั่ ท�ำให้อาจารย์เวนซ่ีโวยวายขนึ ้ มาทนั ที “ทา่ นอยา่ ไปเชื่อพวกเขา พวกเขาโกหก เหลวไหลทงั้ เพ บอกความจริงมาวา่ พวกเจ้าแอบเลน่ ไฟในห้องสมดุ ใช่ ไหม” อาจารย์เวนซ่ีเอด็ ตะโลใสเ่ ดก็ ทงั้ สองด้วยความโกรธ เพราะหนงั สือที่นางอตุ สา่ ห์เฝ้ าถนอมรักษาต้องมาไหม้ไป เกือบหมด ที่เหลอื อยกู่ ็เปี ยกน�ำ้ จนใช้การอะไรไมไ่ ด้ อาจารย์ซนิ วาใช้มือตบที่หลงั ของเวนซี่เบาๆเป็นเชิงให้ นางใจเยน็ ลงบ้างแล้วเอย่ ขนึ ้ “ปลอ่ ยให้เป็นหน้าที่ของผู้ วา่ การเถอะ” นางจงึ ได้แตม่ องค้อนเดก็ ทงั้ สองท่ีจ้องมอง มาที่นางด้วยแววตาขอความเหน็ ใจ 308

Tales of Mazela “แม้ข้าจะเชื่อพวกเจ้า แตต่ ามกฎหมายต้องหาหลกั ฐาน มายืนยนั ความบริสทุ ธิ์ของเจ้าเสียก่อน ซงึ่ หลกั ฐานที่ข้ามี ก็มีแคเ่ พียงสงิ่ นีเ้ทา่ นนั้ ” ผ้วู า่ การคาริกหยิบเอาเศษก้านไม้ ขีดที่ไหม้ไปคร่ึงอนั ชขู นึ ้ ใ ชคั มองดกู ้านไม้ขีดอยา่ งครุ่นคดิ “ข้าขอดกู ้านไม้ขีดนนั้ จะได้ไหม” เขาร้องขอและเดนิ เข้าไปดกู ่อนท่ีผ้วู า่ การจะ อนญุ าตเสยี อีก ดลู มิ เฝ้ ามองดสู งิ่ ที่ชดั ท�ำในตอนนี ้ชคั มอง และใคร่ครวญอยคู่ รู่หนงึ่ ก่อนเดนิ กลบั มายืนท่ีเดมิ และพดู ขนึ ้ “ข้าวา่ ก้านไม้ขีดนีใ้ หญ่กวา่ ไม้ขีดทว่ั ไปที่ใช้กนั อยใู่ น จกั รวรรดขิ องเรา” “จริงรึ” ผ้วู า่ การคาริกพดู ขนึ ้ อยา่ งไมแ่ นใ่ จ เขาจงึ ดงึ เอามดั ไม้ขีดท่ีอยใู่ นลนิ ้ ชกั ของเขาออกมาเทียบดู ไม้ขีดมี ขนาดและสีตา่ งกนั มาก อนั ที่เก็บมาได้จากกองเถ้าถ่านมีสี ขาวกวา่ อยา่ งเหน็ ได้ชดั และใหญ่กวา่ เกือบสองเทา่ “ไม้ขีดนีใ้ ช้กนั อยไู่ มก่ ่ีเมืองในจกั รวรรดเิ ซวิเนลา่ เทา่ นนั้ ” ชคั อธิบายตอ่ 309

Tales of Mazela ผ้วู า่ การคาริกมองก้านไม้อยา่ งครุ่นคดิ เขาเคยเดนิ ทาง ไปจกั รวรรดเิ ซวิเนลา่ หลายครัง้ เพราะก่อนท่ีเขาจะได้รับ แตง่ ตงั้ ให้เป็นผ้วู า่ การต้องผา่ นการเป็นทตู มาเสยี ก่อน และ เร่ิมเหน็ คล้อยตามความคดิ ของชดั และเริ่มตระหนกั วา่ ชคั เป็นคนชา่ งสงั เกตแุ ละมีความรู้รอบตวั ดีพอสมควรทีเดียว อาจารย์เวนซ่ีที่ยืนฟังอยพู่ ดู ขนึ ้ “เจ้าไมค่ ดิ บ้างรึวา่ อาจ จะมีพอ่ ค้าจากตา่ งแดนเอาไม้ขีดนีม้ าขายในเมืองของเรา” “ไม้ขีดนีแ้ พงกวา่ ไม้ขีดท่ีผลติ อยใู่ นเมืองของเราหลาย เทา่ ตวั คงไมม่ ีใครคดิ จะน�ำไม้ขีดนีม้ าขายในเมืองของเรา เป็นแน”่ ชคั ตอบ ผ้วู า่ การคาริกมองชคั อยา่ งประหลาดใจ สง่ิ ที่เดก็ หนมุ่ คนนีพ้ ดู เป็นจริงตามนนั้ ทกุ อยา่ ง “เจ้าพดู เหมือนเจ้าเคยไป จกั รวรรดเิ ซวเิ นลา่ ” ชคั สา่ ยหวั ปฏิเสธ “ข้าหาเคยไปที่นน่ั มาก่อนไม”่ “ถ้าเชน่ นนั้ เจ้ารู้เรื่องพวกนีไ้ ด้อยา่ งไร” ผ้วู า่ การคาริก ถามตอ่ อยา่ งสงสยั 310

Tales of Mazela ชคั รู้ทนั ทีวา่ ผ้วู า่ การคาริกถามเพื่อจบั ผิด เขาจงึ เฉไฉไป วา่ “ข้าเคยอา่ นหนงั สือเรื่องการค้าตา่ งแดน มนั บอกเอาไว้ วา่ ไมค่ วรน�ำสนิ ค้าใดมาค้าขายในเมืองของเรา” ความจริงชคั เคยเหน็ ก้านไม้ขีดขนาดนีท้ ่ีบ้านของเขาเอง แตไ่ มส่ ามารถตอบเชน่ นนั้ ได้เพราะมนั กลายเป็นดาบสอง คมให้ผ้วู า่ การใช้เป็นหลกั ฐานมดั ตวั เขาจนดิน้ ไมห่ ลดุ ครอบครัวของชคั ประกอบอาชีพค้าขายและเดนิ ทาง บอ่ ย หลายครัง้ ท่ีพอ่ บ้านไกล์และนาคินจ�ำเป็นต้องซือ้ ไม่ ขีดนีใ้ ช้ตอนพกั อยตู่ า่ งแดนและน�ำมนั ตดิ ตวั กลบั มาด้วย นนั่ เป็นเหตผุ ลวา่ ท�ำไมถงึ รู้เร่ืองไม้ขีดตา่ งแดนชนิดนี ้ ผ้วู า่ การคาริกมองชคั อยา่ งประหลาดใจ และด้วยหลกั ฐานท่ีมีเพียงชิน้ เดียวซงึ่ ดเู หมือนจะใช้เป็นข้อแก้ข้อกลา่ ว หาไมไ่ ด้ แตเ่ พราะพรสวรรค์ของชคั เขากลบั สามารถใช้มนั เป็นเป็นประโยชน์ให้กบั ตวั เองได้ จนดลู มิ คล้ายเร่ิมมีความ หวงั ขนึ ้ มาอีกครัง้ “ถ้ามนั เป็นอยา่ งที่เจ้าวา่ คนร้ายก็นา่ จะเป็นคนที่มา 311

Tales of Mazela จากจกั รวรรดเิ ซวิเนลา่ ” ผ้วู า่ การคาริกสรุปพลางครุ่นคดิ พลนั ทหารสองคนก็น�ำตวั นกั เรียนสามคน ประกอบด้วย นานุสนกั เรียนหญิงผมสนั้ จลิ นกั เรียนหญิงผมเปี ย และเน ซีสเข้ามายงั ห้องไตส่ วน “มีอะไรรึ” ผ้วู า่ การคาริกถามขนึ ้ อยา่ งสงสยั “นกั เรียนทงั้ สามให้การวา่ ก่อนเกิดเหตุ มีขนุ นางคน หนง่ึ เข้ามาถามพวกเขาเก่ียวกบั หนงั สือเอลฟ์ ขอรับ” ทหาร รายงาน เนซีสเดนิ มาหยดุ ยืนอยขู่ ้างๆดลู มิ ก่อนท่ีจะกระซบิ ข้างหู “ข้ามาชว่ ยพวกเจ้าแล้ว” ชคั และดลู มิ มองหน้าเพื่อนๆแตย่ งั คลางแคลงวา่ ทงั้ สาม จะมาชว่ ยแก้ตา่ งให้กบั พวกเขาได้อยา่ งไร ตอนเกิดเหตมุ ี เพียงชคั และดลู มิ เทา่ นนั้ ท่ีอยใู่ นห้องสมดุ ผ้วู า่ การคาริก มองมาที่นกั เรียนทงั้ สามอยา่ งประหลาดใจไมน่ ้อยเชน่ กนั นานสุ และจิล จ้องมองหน้ากนั เป็นเชิงเข้าใจก่อนจะที่ นานสุ นกั เรียนหญิงผมสนั้ จะเริ่มพดู “ก่อนเกิดเหตเุ พลงิ 312

Tales of Mazela ไหม้ที่ห้องสมดุ ตอนนนั้ ข้ากบั จิลเดนิ สนทนากนั ถงึ เรื่องท่ี ชคั อา่ นหนงั สือเร่ืองเอลฟ์ และดลู มิ อา่ นเร่ืองอาเคเรสใกล้ กบั ทางเดนิ ของปราสาท จๆู่ ขนุ นางคนหนง่ึ ที่ได้ยินสง่ิ ที่เรา สนทนาก็ตรงเข้ามาถามถงึ เร่ืองหนงั สอื เอลฟ์ ตอนนนั้ เรา ก็ตอบไปวา่ เป็นหนงั สือท่ีชคั ก�ำลงั อา่ นอยใู่ นห้องสมดุ พอ ขนุ นางผ้นู นั้ เดนิ จากไปไมน่ าน ก็มีเหตกุ ารณ์เพลงิ ไหม้ห้อง สมดุ ตามมา เราจงึ ปรารถนาให้ทา่ นน�ำตวั ขนุ นางผ้นู นั้ มา ไตส่ วนด้วย” “อยา่ งนนั้ รึ” ผ้วู า่ การคาริกพดู ขนึ ้ ก่อนจะหนั ไปที่ชคั และ ดลู มิ “ท่ีจริงจากหลกั ฐานที่มีคือก้านไม้ขีดนี ้ก็เพียงพอแล้ว ท่ีท�ำให้เจ้าทงั้ สองพ้นผิด แตป่ ัญหาก็คือต้องตามหาตวั ขนุ นางที่วา่ ให้ได้เสยี ก่อน” “แตว่ นั นีต้ อนเกิดเหตไุ ฟไหม้มีขนุ นางเข้าประชมุ ครบทกุ คนไมใ่ ชร่ ึ” อาจารย์เวนซี่พดู ขนึ ้ เพราะนางยงั ไมป่ ักใจเช่ือ ค�ำกลา่ วของนกั เรียนทงั้ สอง “คนร้ายอาจจะไมใ่ ชข่ นุ นางคนนนั้ ก็เป็นได้ สง่ิ ท่ีคนร้าย 313

Tales of Mazela ได้ไปก็เป็นหนงั สอื เอลฟ์ ที่มีอยคู่ ร่ึงเลม่ และเป็นสงิ่ เดียวกบั ที่คนร้ายท่ีบกุ เข้าไปในห้องของข้าต้องการ” คาริกอธิบาย “มีคนร้ายบกุ เข้าไปค้นหนงั สือนีท้ ่ีห้องของทา่ นรึ” ชคั ถาม “เพราะอยา่ งนีข้ ้าถงึ เช่ือพวกเจ้าตงั้ แตแ่ รกแล้วยงั ไงละ และมนั คงเกี่ยวกบั คดีลอบสงั หารผ้วู า่ การคนก่อน” คาริก ตอบ “ตอนนีข้ ้าอยากให้เจ้าเขียนหนงั สอื เอลฟ์ ท่ีเจ้าอา่ น ขนึ ้ มาใหมจ่ ะได้หรือไม่ มนั อาจจะชว่ ยตอบค�ำถามวา่ ท�ำไม คนร้ายถงึ ต้องการหนงั สอื เลม่ นีน้ กั ” ชคั พยกั หน้ารับค�ำ “เอาละวนั นีพ้ อแคน่ ี ้สว่ นพวกเจ้าไปได้แล้ว” นกั เรียนทงั้ ห้าคนโค้งศีรษะท�ำความเคารพและพากนั เดนิ กลบั ห้องพกั ด้านหลงั ปราสาท ทหารสองคนท่ีเดนิ น�ำ นกั เรียนทงั้ สามคนเข้ามาเดนิ ตามออกไปด้วย คงเหลือแต่ คาริกและอาจารย์ทงั้ สองคน “อาจารย์เวนซี่ทา่ นกลบั ไปก่อนเถอะ ข้ามีเรื่องจะคยุ กบั ทา่ นคาริกตอ่ ” อาจารย์ซนิ วาพดู ขนึ ้ 314

Tales of Mazela “เชน่ นนั้ รึ ถ้าอยา่ งนนั้ ข้าลาละ” อาจารย์เวนซี่เดนิ ตามพ วกนกั เรียนออกไป ซนิ วาผ้ตู าบอดและหตู งึ ก็พดู ขนึ ้ “ข้ารู้อยกู่ ่อนแล้วเรื่องท่ี จกั รวรรดเิ ซวนิ าลา่ ต้องการหนงั สือเอลฟ์ เลม่ นี”้ ผ้วู า่ การคา ริกประหลาดใจที่ได้ยินเชน่ นนั้ จากอาจารย์ซนิ วา “ผ้วู า่ การ คนก่อนได้ซอ่ นหนงั สือคร่ึงเลม่ นีเ้อาไว้ แม้แตข่ ้าเองก็ยงั ไมร่ ู้ท่ีซอ่ น เราไมส่ ามารถไว้ใจใครได้เลยเพราะในปราสาท แดงมีไส้ศกึ อยทู่ วั่ ไปหมด เร่ืองนีข้ ้าและผ้วู า่ การคนก่อน ยอ่ มรู้ดี” “ท�ำไมคนร้ายถงึ ต้องการหนงั สือเอลฟ์ นีน้ กั เลา่ ” ผู้ วา่ การถามตอ่ อยา่ งอยากรู้ “ทา่ นชว่ ยพดู ดงั หนอ่ ยข้าไมค่ อ่ ยจะได้ยิน หขู ้าไมค่ อ่ ย จะดี” อาจารย์ซนิ วาร้องขอ “ขอโทษข้าลมื ไปวา่ ทา่ นหไู มด่ ี” ผ้วู า่ การคาริกตอบก่อน จะน่ิงเงียบไปพลางครุ่นคดิ อีกครัง้ และถามด้วยน�ำ้ เสียงที่ ดงั ขนึ ้ “ทา่ นรู้หรือไมว่ า่ เหตผุ ลอนั ใดคนร้ายถงึ ได้ต้องการ 315

Tales of Mazela หนงั สือเลม่ นี”้ “เร่ืองนีข้ ้าไมร่ ู้หรอก มีแตอ่ ดีตผ้วู า่ การเทา่ นนั้ ท่ีรู้ แตท่ า่ น ก็ดว่ นจากไปเสียก่อน”อาจารย์ซนิ วาตอบ “แตต่ อนนีม้ นั ได้หนงั สือไปแล้ว ข้าจะให้ทหารออกไป สืบเรื่องเอลฟ์ ในเมืองดเู ผ่ือจะได้เบาะแส แตท่ ่ีข้ามน่ั ใจคือ คนร้ายนา่ จะเป็นคนของจกั รวรรดเิ ซวิเนลา่ ” ผ้วู า่ การพดู อยา่ งมนั่ ใจ “ทา่ นซนิ วาข้าอยากให้ทา่ นเป็นที่ปรึกษาข้าใน เรื่องนี ้เพราะทา่ นคงรู้อะไรมากวา่ ข้าเป็นแน”่ “ข้ายินดีเสมอ” อาจารย์แก่ตอบ “ทา่ นกลบั ไปก่อนเถอะข้าขออยคู่ ดิ เร่ืองนีต้ อ่ อีกซกั พกั ” ผ้วู า่ การคาริกบอก “ได้ ข้าลาละ” อาจารย์แก่ตอบก่อนเดนิ ก้าวช้าๆไป พร้อมกบั ใช้ไม้เท้าคกู่ ายน�ำทาง เสียงปลายไม้เท้ากระทบ พืน้ แขง็ เป็นมนั เงาดงั กกึ ๆ ไปจนถงึ ประตกู ่อนท่ีอาจารย์ซิ นวาผ้เู ฒา่ จะเดนิ ผา่ นทหารเฝ้ าประตสู องนายหายเข้าไป ตรงทางเลยี ้ ว 316

Tales of Mazela ผ้วู า่ การเดนิ ออกไปที่หน้าตา่ งด้านข้างท้องพระโรง เหมอ่ มองออกไปข้างนอก ในหวั ของเขาตอนนีม้ ีค�ำถาม มากมาย มีบางเร่ืองบางอยา่ งท่ีไมส่ ามารถอธิบายได้ เขา ไมร่ ู้วา่ คนร้ายจะต้องการหนงั สือไปเพื่ออะไร อีกอยา่ งเรื่อง เอลฟ์ นนั้ ทกุ คนยอ่ มดีวา่ มนั เป็นเรื่องไร้สาระหาความจริง แท้แนช่ ดั ถงึ การมีตวั ตนของพวกเอลฟ์ ไม่ และมนั สำ� คญั ถงึ กบั ต้องลอบฆา่ ผ้วู า่ การคนก่อนเชียวหรือ 317

Tales of Mazela ตอนที่ 16 ตามลา่ หาความจริง ชคั นอนอยบู่ นเตียงใช้มือสองข้างหนนุ ศีรษะครุ่นคดิ เรื่องราวท่ีเพิ่งเกิดขนึ ้ แสงไฟออ่ นๆสสี ้มเหลอื งจาก ภายนอกท�ำให้ห้องทงั้ ห้องสลวั อมึ ครึม พอให้มองเหน็ เตียง วา่ งไร้เจ้าของอยอู่ ีกเตียงหนงึ่ ในห้องนนั้ เสียงกรนครืด คราดดงั แวว่ ผา่ นมาทางหน้าตา่ งห้องของห้องของเนซีส และดลู มิ ซงึ่ อยถู่ ดั ไป “เงียบหนอ่ ยเจ้าท�ำให้ข้านอนไมห่ ลบั ” เสียงเนซีส ตะโกนพร้อมกบั ขว้างหมอนของตนใสด่ ลู มิ เดก็ หนมุ่ ร่าง ใหญ่ท่ีนอนกรนดงั ลนั่ อยบู่ นเตียง เสยี งบน่ แบบนีเ้กิดขนึ ้ บอ่ ยครัง้ จนชคั เร่ิมชิน เนซีสทนเสยี งกรนของดลู มิ ไมไ่ หว คว้าดาบไม้ของเขาที่วางอยขู่ ้างลำ� ตวั ชีไ้ ปท่ีดลู มิ และพดู ขนึ ้ “เงียบนะ ไมง่ นั้ ข้าจะฟันเจ้าเดียวนีเ้ลย” สนิ ้ เสยี งของ เนซีสดลู มิ ก็คอ่ ยๆพลกิ ตวั เปลี่ยนทา่ หนั หน้าเข้าก�ำแพง 318

Tales of Mazela และเสยี งกรนก็เงียบลง เนซีสมองดดู าบไม้แหง่ เทพเทรีส ของตนอยา่ งปิ ติตอกย�ำ้ ความศรัทธาในดาบไม้เลม่ นนั้ ย่ิง ขนึ ้ เขาเดินกลบั ไปล้มตวั ลงนอนกอดดาบไม้ไว้แนน่ ก่อนจะ หลบั ไปอยา่ งเปี่ ยมสขุ “คนทว่ั ไปคดิ วา่ เร่ืองเอลฟ์ นนั้ เป็นเรื่องที่ถกู แตง่ ขนึ ้ ” ชคั ที่ยงั คงนอนเบกิ ตากว้างเปรยกบั ตวั เองเบาๆ “แต…่ เจ้าคน ท่ีมาจากจกั รวรรดเิ ซวเิ นลา่ อาจจะเชื่อเร่ืองเอลฟ์ อยา่ งสนิท ใจ และอาจมีหนงั สือครึ่งเลม่ ท่ีหายไปถงึ ได้ต้องการอีกครึ่ง เลม่ ท่ีเหลอื โดยยอมท�ำทกุ วถิ ีทาง มนั ต้องมีปริศนาเก่ียวกบั ความจริงของเอลฟ์ ซอ่ นอยใู่ นหนงั สือทงั้ เลม่ นนั้ เป็นแนแ่ ท้” ชคั ยนั กายลกุ ขนึ ้ มาอยใู่ นทา่ นง่ั แววตามีประกายของความ ตื่นเต้นกบั สง่ิ ที่เขาคดิ ได้ “นน่ั ยอ่ มแสดงวา่ คนร้ายต้องการตามหาเอลฟ์ และ ออกตามหาร่องรอยการมีอยขู่ องเอลฟ์ หรือวา่ ปริศนา ของหนงั สือสว่ นแรกคือ แผนท่เี อลฟ์ ” ชคั โพลง่ ขนึ ้ มา 319

Tales of Mazela อยา่ งดีใจ จากนนั้ ทิง้ ตวั ลงนอนหงายอีกครัง้ “ดงั นนั้ ถ้า ต้องการตวั คนร้ายก็ต้องตามหาแผนท่ีเอลฟ์ และแยง่ ชิง มาให้ได้ก่อน เชน่ นีม้ นั ก็จะกลบั มาตามหาแผนท่ีเอลฟ์ อีก ครัง้ แต…่ ” ลอยยิม้ เลือนหายไปจากใบหน้าของเขา “แล้ว เราจะไปตามหาแผนที่เอลฟ์ ได้ท่ีไหน” ชคั พลกิ กายตะแคง หายงว่ งเป็นปลดิ ทิง้ ต่ืนเต้นไปกบั ความคดิ อา่ นของตนท่ี พยายามหาวธิ ีที่จะได้แผนที่เอลฟ์ มา “หรือวา่ …ใช้พอ่ ค้า ตา่ งแดนในเมืองให้เป็นประโยชน์ ไมแ่ นอ่ าจจะได้กลน่ิ พวก ที่มาตามหาแผนที่เอลฟ์ ก็เป็นได้” “ข้าคือเทพเทรีส..” เสียงเนซีสละเมอดงั ลอดมาจาก ห้องข้างๆอีกครัง้ ชคั เกาศีรษะก่อนจะพดู ขนึ ้ “ไมน่ า่ ชวนเข้าไปในร้าน หมอดกู �ำมะลอคนนนั้ เล้ย ให้ตายซ”ิ แล้วเสยี งกรนของดลู ิ มก็ดงั ตามมา ชคั คว้าหมอนมาปิ ดหแู ละครุ่นคดิ ตอ่ ไป ตอนแรกเขาคดิ จะถามพอ่ บ้านไกล์เพราะเขารู้จกั พอ่ ค้า มากหน้าทงั้ ในเมืองและพอ่ ค้าตา่ งเมือง แตก่ ็เกรงวา่ เรื่อง 320

Tales of Mazela จะไปเข้าหผู ้เู ป็นแมน่ น่ั ยอ่ มท�ำให้ยงุ่ ยากขนึ ้ ไปอีก ย่ิงถ้ารู้ วา่ ชดั ไมใ่ สใ่ จการเรียน มาสนใจแตเ่ รื่องเอลฟ์ ไร้สาระคง โดนดแุ ละเป็นเรื่องใหญ่แน่ จงึ ตดั สนิ ใจปิ ดเรื่องนีเ้อาไว้ไม่ ให้ใครที่บ้านรู้ เขาวางแผนเรื่องนีอ้ ยคู่ รู่หนง่ึ ก่อนเผลอหลบั ไปในค�่ำคืนที่หนาวเยน็ ชว่ งสายของวนั ใหมน่ กั เรียนถกู อาจารย์ซนิ วาเรียกให้ มานงั่ เรียนในห้องโถงขนาดใหญ่ท่ีคอ่ นข้างมืดซง่ึ ตงั้ อยู่ ชนั้ ท่ีสองของปราสาทแดง มีเพียงแสงจากหน้าตา่ งด้าน ข้างและแสงที่สอ่ งผา่ นกระจกรูปสตั ว์หลากสบี นก�ำแพง ทอดผา่ นเข้ามารางๆ โดยปรกตหิ ้องโถงชนั้ สองนีจ้ ะใช้ เป็นสถานที่จดั งานร่ืนเริงของเหลา่ ขนุ นางในวนั สำ� คญั ตา่ งๆ แตใ่ นชว่ งเวลาที่ไมม่ ีงานร่ืนเริงใดใดยอ่ มถกู ใช้เป็น ห้องเรียนโดยไมต่ ้องสงสยั กลางห้องโถงนกั เรียนชายหญิงแปดคนนงั่ อยกู่ บั พืน้ หินออ่ นสขี าวขนุ่ เป็นรูปครึ่งวงกลมโดยมีอาจารย์ซนิ วา 321

Tales of Mazela นงั่ บนเก้าอีห้ ินออ่ นทรงกลมสเี ดียวกบั พืน้ ห้องตรงกลาง ก�ำลงั เลา่ เร่ืองความสมั พนั ธ์ระหวา่ งสองจกั รวรรดิ ชคั นงั่ ท้าวคางเหมอ่ ออกไปนอกหน้าตา่ งปราสาทด้วยความเบื่อ หนา่ ยกบั วิชาการเมืองและการปกครองนีเ้ตม็ ทน เสยี งของ อาจารย์ซนิ วาพี่พดู พร่�ำอยกู่ ้องกงั วานห้องโถงใหญ่มาร่วม สามชว่ั โมงแล้ว มนั ไมต่ า่ งอะไรกบั วนั ก่อนๆเลย ในหวั ของ เขาตอนนีม้ ีแตเ่ รื่องแผนท่ีเอลฟ์ “น่ีเจ้าเขียนหนงั สือเรื่องเอลฟ์ ที่ผ้วู า่ การสงั่ ให้เขียนขนึ ้ ใหมแ่ ล้วหรือยงั ” เนซีสผ้มู ีดาบไม้คาดท่ีเอวนงั่ ตอ่ จากชคั ถามขนึ ้ “ยงั หรอก แตต่ อนนีข้ ้ารู้แล้ววา่ คนร้ายต้องการสง่ิ ใด” ชคั ตอบ “หา จริงรึ มนั คือสง่ิ ใด” ดลู มิ ที่นง่ั ข้างเนซีสถามขนึ ้ อยา่ งอยากรู้อยากเหน็ “มนั คือแผนที่เอลฟ์ ซงึ่ เขียนไว้ในหนงั สอื เลม่ นนั้ ” ชคั ตอบ 322

Tales of Mazela “แผนท่ีเอลฟ์ ” เนซีสและดลู มิ ตาลกุ วาวตื่นเต้นกบั สง่ิ ที่ ได้ยิน “ตกลงเอลฟ์ มีอยจู่ ริงๆ หรือนี่” ดลู มิ เอย่ “ข้าก็ไมร่ ู้ แตเ่ จ้าคนท่ีมาชิงหนงั สือไปนา่ จะเชื่อวา่ เอลฟ์ มีอยจู่ ริง” ชคั ตอบ “แล้วหน้าตาของแผนท่ีเอลฟ์ มนั เป็นยงั ไง” เนซีสถาม ตอ่ “มนั เขียนไว้วา่ แผนที่เอลฟ์ นนั้ เป็นกระดาษเก่าๆ มี ขนาดครึ่งตารางวาเลยทีเดียว ตรงสนั ขอบกระดาษจะเป็น สที องแตข่ ้างในนนั้ วา่ งเปลา่ ” ชคั พยายามนกึ ถงึ ภาพแผน ท่ีเอลฟ์ ท่ีเขาได้อา่ นมาเทา่ ท่ีจะพอนกึ ได้ “และตรงมมุ ขวา ลา่ งมีตวั อกั ขระสีทองเขียนด้วยภาษาเอลฟ์ ” “เจ้าบอกวา่ มนั วา่ งเปลา่ แล้วจะดแู ผนที่ยงั ไง” เนซีส ถามอยา่ งสงสยั “ผ้เู ขียนบอกเป็นปริศนาบางอยา่ งเอาไว้ แตข่ ้าไมค่ อ่ ย แนใ่ จนกั มนั เป็นโคลงประโยคหนงึ่ แตว่ า่ ข้าก็จ�ำไมไ่ ด้เสยี แล้ว” ชคั ครุ่นคดิ “พวกเจ้าจะไปกบั ข้าหรือไม่ ข้าจะเข้าไป 323

Tales of Mazela ในเมืองเพื่อไปสอบถามพวกพอ่ ค้า เผ่ือวา่ จะมีใครเคย ได้ยินเร่ืองแผนท่ีเอลฟ์ ” “เอาซิ เพราะตอนนีอ้ าจารย์เวนซ่ีประกาศงดเรียนวชิ า ห้องสมดุ อยา่ งไมม่ ีก�ำหนด” เนซีสตอบ “นางนา่ จะยงั คงยงั โกรธพวกเจ้าอย”ู่ ดวงอาทิตย์เปลง่ แสงเจิดจ้าอยเู่ หนือศีรษะ แผร่ ังสี ความร้อนแผดเผาเมืองอาซาบริ านจนร้อนระอุ รถม้า บรรทกุ น�ำ้ ของทางการคอ่ ยๆ เทน�ำ้ ลงไปบนพืน้ ถนน ท�ำให้ ฝ่ นุ ท่ีเคยฟ้ งุ กระจายหายไปชวั่ ระยะหนงึ่ ชคั เนซีสและดู ลมิ เดนิ ผา่ นร้านค้าหลายร้านใจกลางเมือง ทงั้ สามเลือก เข้าไปสอบถามเฉพาะบางร้านท่ีพวกเขาสงสยั เทา่ นนั้ “นี่เราถามมาหลายร้านแล้วนะยงั ไมไ่ ด้ความอนั ใดเลย อากาศก็ร้อนเป็นบ้า” เนซีสบน่ “ลองเข้าไปถามร้านขายภาพเขียนนีด้ ู ” ชคั พดู ขนึ ้ ทงั้ สามเดนิ ตรงเข้าไปทนั ที อากาศภายในร้านคอ่ นข้างเยน็ 324

Tales of Mazela เพราะมีหลงั คาหลายชนั้ ชว่ ยกนั ไมใ่ ห้ภาพจากสเี ทียน ละลายเพราะความร้อน พวกเขาเดนิ มองรูปท่ีแขวนอยเู่ ตม็ ข้างฝาทงั้ สองด้าน ภาพบางสว่ นวางอยบู่ นโต๊ะท่ีทอดยาว ตลอดทางเข้าไปด้านใน เหน็ หญิงแก่เจ้าของร้านนงั่ วาดรูป อยู่ ชคั สะดดุ ตาเข้ากบั ภาพเขียนภาพหนง่ึ บนก�ำแพง มนั เป็นรูปชายสี่คนไว้ผมยาวสเี ขียว นยั น์ตาก็มีสเี ขียวเชน่ กนั ผิวขาวกวา่ คนทว่ั ไป หยู าวแหลม สวมกระโปรงที่ถกั ด้วย ใบไม้สีเขียว ยืนอยใู่ นเรือไม้ลำ� หนงึ่ ซงึ่ ถ่อเรือด้วยลำ� ไผต่ ้น ยาวใกล้ๆ น�ำ้ ตก ปราสาทขนาดใหญ่อยถู่ ดั ออกไปจาก น�ำ้ ตกที่สวยงามนนั้ ป่ าโดยรอบมีต้นไม้ขนึ ้ หนาแนน่ และมี ภาพของสตั ว์ป่ ากระจายอยโู่ ดยรอบมากมายบง่ บอกความ อดุ มสมบรู ์ “นนั่ ไงละ รูปเอลฟ์ ท่ีข้าอา่ นเจอในหนงั สือ” ชคั พดู ขนึ ้ อยา่ งต่ืนเต้น ขณะเพื่อนทงั้ สองรีบตามเข้ามาดู “ทกุ อยา่ ง ในรูปตรงกบั ท่ีบรรยายไว้ในหนงั สือเอลฟ์ ไมม่ ีผิดเพีย้ น ข้าง น�ำ้ ตกนนั่ คงเป็นปราสาทของเอลฟ์ ” 325

Tales of Mazela “พวกเจ้ามองหาภาพอะไรอยรู่ ึ” หญิงแก่เจ้าของร้าน แตง่ ตวั สะอาดสะอ้าน รวบผมอยา่ งเรียบร้อย ผมของนาง เป็นสขี าวแซมด�ำประปราย มือเปรอะเปื อ้ นไปด้วยสเี อย่ ถามขนึ ้ “เออ ทา่ นเป็นคนวาดภาพเหลา่ นีร้ ึ” ชคั ถาม “ไมท่ งั้ หมดหรอก แคบ่ างสว่ นเทา่ นนั้ เอง ภาพสว่ นใหญ่ ข้าซือ้ ตอ่ จากพวกศลิ ปิ นมานะ” นางตอบ “แล้วภาพเอลฟ์ ตรงนนั้ ละทา่ นเป็นคนเขียนรึเปลา่ ” ชคั ถามอยา่ งสงสยั หญิงแก่สา่ ยหวั “ข้าซือ้ ตอ่ มาจากชายคนหนง่ึ ในราคา ไมก่ ่ีร้อยโลนา่ เมื่อห้าปี ก่อน เขาบอกวา่ เขาเป็นหลานของ ผ้เู ขียนภาพนี ้ซง่ึ เสยี ชีวติ ไปแล้ว เขามีความจ�ำเป็นต้องใช้ เงินจงึ น�ำมาขายให้ข้า ด้านหลงั มีช่ือผ้วู าดปรากฏอยู่ แต่ เขาไมไ่ ด้โดง่ ดงั อะไรนกั ราคาของมนั จงึ เพียงไมก่ ่ีร้อยโลน่ า” หญิงแก่หยิบภาพนนั้ ออกมาจากก�ำแพงละหงายด้าน หลงั ขนึ ้ 326

Tales of Mazela “แนลวาคล่ี” ชคั อา่ นชื่อนนั้ ดงั ๆ และต้องตื่นเต้นมาก ย่ิงขนึ ้ เพราะมนั เป็นคนคนเดียวกบั ท่ีเขียนหนงั สอื เก่าๆ เลม่ นนั ้ “เจ้ารู้จกั เขารึ” หญิงแก่ถาม “ข้าเคยอา่ นหนงั สอื ของเขานะ เออ… ทา่ นพอจะทราบ ไหมวา่ ชายที่ขายรูปให้ทา่ นนนั้ เขาช่ืออะไรและอยทู่ ่ีไหน” ชคั ถามตอ่ อยา่ งอยากรู้ “ข้าไมร่ ู้จกั ช่ือเขาหรอก แตท่ ่ีข้าจ�ำได้เลาๆ… เขาบอก วา่ เขามาจากหมบู่ ้านลอคเล่ หมู่บ้านแห่งทองคำ� เดนิ ทางคร่ึงวนั ก็นา่ จะถงึ มนั ตงั้ อยไู่ มไ่ กลจากท่ีนีซกั เทา่ ไร” ทงั้ สามยิม้ อยา่ งมีความหวงั “แตถ่ ้าพวกเจ้าจะไปก็ระวงั หนอ่ ยนะ ท่ีนนั้ มีวานเดอร์ลา่ อยชู่ กุ ชมุ ” “ท่ีจริงพวกเรามาตามหาแผนที่เอลฟ์ ที่มีขนาดครึ่ง ตารางวา มีขอบสีทองและมีตวั อกั ขระแปลกๆ ท่ีมมุ ลา่ ง ด้านขวา ทา่ นเคยได้ยินเกี่ยวกบั แผนที่นีห้ รือไม”่ ชคั ถาม เจ้ าของร้ านภาพเขียน 327

Tales of Mazela “ข้าไมเ่ คยได้ยินมาก่อนเลย”นางสา่ ยหน้า “ถ้าอยา่ งนนั้ ก็ไมเ่ ป็นไร ข้าขอซือ้ ภาพเอลฟ์ นีล้ ะกนั มนั คงท�ำให้ข้าตามหาคนท่ีเคยเป็นเจ้าของมนั งา่ ยขนึ ้ ” ชคั ตอบ นางม้วนภาพวาดเอลฟ์ และหยิบเอากระบอกสีด�ำที่มี สายสะพายจากใต้โต๊ะขนึ ้ มา และใสภ่ าพท่ีม้วนแล้วนนั้ ลง ไปยื่นให้ชคั “ห้าร้อยโลน่ า่ ” นางบอก ชคั จา่ ยเงินให้กบั นางและสะพายกระบอกสีด�ำไว้ที่หลงั “ขอบคณุ ทา่ นมาก” เดก็ หนมุ่ ทงั้ สามยิม้ อยา่ งขอบคณุ “ไมเ่ ป็นไร” นางยิม้ ตอบ จากนนั้ พวกเขาทงั้ สามก็เดนิ ออกกมาจากร้าน ผา่ นร้านรวงสองฟากฝ่ังถนน “ข้าวา่ วนั นีเ้ราเดนิ ถามเร่ืองแผน่ ท่ีเอลฟ์ จนทวั่ เสียก่อน พรุ่งนีเ้ป็นวนั ท่ีไมต่ ้องเข้าเรียน เราคอ่ ยออกเดนิ ทางไปหมู่ บ้านลอคเล”่ ชคั เสนอ “ก็ดีนะ ถ้าเดนิ ทางไปวนั นีก้ วา่ จะถงึ ก็คงค่�ำ” ดลู มิ เหน็ ด้วย 328

Tales of Mazela แตแ่ ล้วเนซีสก็จ�ำซ้มุ หมอดเู มื่อวานนีไ้ ด้ จงึ เอย่ ขนึ ้ “เรา นา่ จะเข้าไปถามหมอดทู ี่มอบดาบไม้นีใ้ ห้ข้า ข้าวา่ เรานา่ จะรู้อะไรมากขนึ ้ ” “อยา่ เลย” ชคั สา่ ยหน้าหวั ปฏิเสธทนั ควนั “ข้าเหน็ ด้วยกบั เนซีสนะ เรานา่ จะไปลองถามดู เขาเป็น ผ้หู ยง่ั รู้ฟ้ าดนิ ” ดลู มิ เสริมจากนนั้ ทงั้ สองก็เดนิ เข้าไปโดยมี ชคั เดนิ ตามมาข้างหลงั อยา่ งจ�ำใจ ชายหวั ล้านท่ีมีลกู แก้วเปลง่ แสงสฟี ้ าลมื ตามองทงั้ สาม ท่ีเดนิ เข้ามาพร้อมแสดงสหี น้าตกใจ ข้างกายของเขามีธนู ไม้ปักอยกู่ บั หินก้อนเดมิ นนั้ เขารีบคลมุ มนั ด้วยผ้าขาวผืน ใหญ่ แตก่ ็ช้าไปเสียแล้วชคั ที่จบั ผิดเขาได้ตงั้ แตเ่ ม่ือววาน ทนั ได้เหน็ ทกุ อยา่ งท่ีเขาท�ำ ‘ธนนู นั่ คงจะใช้ต้มตนุ๋ ชาวบ้าน อีกละซ’ิ ชคั ร�ำพงึ ในใจ “ข้าบอกพวกเจ้าแล้วไมใ่ ชร่ ึ วา่ ดาบนนั้ จะเหน็ ผลก็ตอ่ เมื่อถงึ เวลาเทา่ นนั้ ” ชายหวั ล้านรีบพดู ดกั ขนึ ้ “เมื่อวานนีม้ นั เริ่มแสดงพลงั ของมนั ออกมาแล้ว มนั 329

Tales of Mazela ชว่ ยข้าตงั้ หลายครัง้ ” เนซีสบอก ชายหวั ล้านคอ่ ยใจชืน้ ยิม้ น้อยๆท่ีมมุ ปากก่อนเอย่ วา่ “อยา่ งนนั้ รึ ดีๆ แล้วพวกเจ้ากลบั มาที่น่ีอีกท�ำไม” “ข้ามีของบางอยา่ งให้ทา่ นชว่ ยหานะ” เนซีสตอบ ชาย หวั ล้านมองอยา่ งสงสยั “มนั คือแผนท่ีเอลฟ์ ” ชายแก่ยิม้ พลางใช้มือลบู หวั ล้านท่ีใสจนสะท้อนแสง ของตน “โอ้ ได้ซ”ิ จากนนั้ เขาก็นงั่ พนมมือหลบั ตาบน่ พมึ พ�ำเป็นภาษาท่ีฟังไมไ่ ด้ศพั ท์ ลกู แก้วเริ่มเปลง่ แสงสวา่ ง จ้าทวั่ ห้องท่ีมืดมิด ชคั มองดชู ายหวั ล้านอยา่ งหมนั่ ไส้ อยากจะดงึ ผ้าท่ี คลมุ ธนอู ยใู่ ห้เพื่อนทงั้ สองดเู พ่ือเปิ ดโปงความก�ำมะลอเขา เขา แสงท่ีเปลง่ มาจากลกู แก้วคงเป็นมายากลธรรมดาที่ใช้ กนั อยใู่ นวงการหมอผีทว่ั ไป “ข้าเหน็ แล้ว แผน่ ที่เอลฟ์ นนั้ บดั นีอ้ ยกู่ บั บคุ คลคนหนงึ่ ท่ีเป็นชาวประมงในท่ีอนั แสนไกล” เนซีสและดลู มิ ยิม้ อยา่ ง ดีใจ “ข้าจะออกตามหาแผนท่ีเอลฟ์ ให้พวกเจ้า แตข่ ้าคง 330

Tales of Mazela ต้องใช้เงินเพื่อซือ้ มนั มาจากชาวประมงนนั่ ญาณหยง่ั รู้ของ ข้าบอกวา่ เขาจะขายในราคาห้าพนั โลนา่ ” หมอดหู วั ล้าน บอก “วา่ ยงั ไงชคั ให้พอ่ หมอชว่ ยเอามนั กลบั มาให้ไหม” เน ซีสเสนอ “แผนท่ีเอลฟ์ ที่ทา่ นเหน็ มีหน้าตาเป็นอยา่ งไรรึ” ชคั ถาม ขนึ ้ เนซีสและดลู มิ จงึ หนั ไปมองรอค�ำตอบของพอ่ หมอ “อืม หน้าตาของมนั นนั้ ข้ามองไมเ่ หน็ เพราะมนั ถกู พบั ไว้” หมอดตู อบ ชคั จ้องมองหมอดทู ่ีโกหกได้เรื่อยเปื่ อยอยา่ งไมช่ อบขี ้ หน้า เขาหนั ไปที่ผ้าสีขาวที่คลมุ ธนแู ล้วเอย่ ขนึ ้ “นนั่ อะไร ขอข้าดหู นอ่ ยได้ไหม” หมอดตู กใจรีบตอบ “ไมไ่ ด้ นนั้ เป็นของศกั ดิส์ ทิ ธิ์ ข้าไม่ สามารถให้ใครดไู ด้” “หนา่ นะ ให้ข้าดหู นอ่ ย” ชคั ยื่นมือเข้าไปจบั ผ้า “อยา่ นะ”หมอดรู ีบพงุ่ เข้ามาบงั ไว้ทนั ที “เออ… วนั นีข้ ้า 331

Tales of Mazela เหน่ือยมากแล้วพวกเจ้ากลบั ไปก่อนนะ เรื่องแผนที่ข้าจะ ไปหามาให้แล้วคอ่ ยคยุ กนั เรื่องเงินไว้ทีหลงั ก็ได้” จากนนั้ เขาก็เดนิ ต้อนทงั้ สามออกจากซ้มุ และปิ ดซ้มุ ลงทนั ที “เจ้าไปยงุ่ กบั ของของหมอดเู ขาท�ำไม” เนซีสถามชคั อยา่ งหวั เสยี “นนั่ ซ”ิ ดลู มิ เสริม “ข้าไมอ่ ยากให้พวกเจ้าถกู เขา…” ชคั พดู ได้แตเ่ พียง นนั้ แล้วก็ไมไ่ ด้พดู สง่ิ ใดตอ่ เขาไมอ่ ยากท�ำร้ายจิตใจของ เนซีสที่เชื่อเร่ืองดาบไม้ของเทพเทรีสหวั ปักหวั ป� ำ ชคั อยาก เปิ ดโปงความเจ้าเลห่ ์ของหมอดคู นนีใ้ จจะขาด แตก่ ็ต้อง ห้ามตวั เองไว้ “เออ…ข้าเพียงแตส่ อดรู้สอดเหน็ อยากรู้เรื่อง สง่ิ ของที่อยใู่ ต้ผ้านนั้ ก็แคน่ นั้ เผ่ือจะมีอาวธุ วเิ ศษบางอยา่ ง เหมือนของเจ้า” เนซีสเดินมาตบหลงั เพื่อนและแสดงความเหน็ ใจ “ข้า เข้าใจหวั อกของเจ้าดี จริงๆแล้วการเกิดเป็นคนธรรมดาก็ดี นะ เจ้าจะได้ไมต่ ้องรับผิดชอบอะไรมากมายเหมือนข้า” 332

Tales of Mazela ดลู มิ เดนิ มาแตะท่ีไหลข่ องชคั เชน่ กนั “ข้าเองก็เคยเป็น เหมือนเจ้า ข้าเข้าใจเจ้าดี” “ข้าจะให้เจ้ายืมดาบของข้าก็ได้นะ เจ้าเอาไปซ”ิ เนซีส ย่ืนดาบไม้ให้กบั ชคั ‘มนั นา่ นกั ’ชคั คิดในใจ เขาเริ่มคนั ปากอยากแฉเรื่อง ดาบไม้วิเศษไร้สาระนนั้ ตะหงิดๆ เมื่อเหน็ ทา่ ทีของเพ่ือน ทงั้ สอง แตก่ ็อดใจเม้มริมฝี ปากเอาไว้แนน่ คล้ายคนเก็บกด เขาหลบั ตาลง หายใจเข้าเตม็ ปอดก่อนจะเดนิ ตอ่ ไป “เรา ไปถามร้านอื่นตอ่ เถอะ” เนซีสและดลู มิ สา่ ยหวั มองดเู พื่อนด้วยแววตาสงสาร เพื่อนจบั ใจ “สงสยั ชคั จะเป็นเอามาก” ดลู มิ พดู ขนึ ้ บา่ ยแก่ๆหลงั จากท่ีทงั้ สามเดนิ ถามเรื่องแผนท่ีเอลฟ์ มา ตลอดทาง แตก่ ็หาพบข้อมลู ที่เป็นประโยชน์อนั ใดไม่ จาก นนั้ จงึ เดนิ มาหยดุ ตรงร้านขายของจากตา่ งแดนที่ชคั ซือ้ หนุ่ ยนต์สเี หลืองไปเมื่อวาน 333

Tales of Mazela “พวกเจ้ามาซือ้ อะไรอีกเลา่ เมื่อวานได้หนุ่ ไปในราคา ถกู แสนถกู แถมยงั เอารถลากข้าไปอีก น่ียงั ไมพ่ อใจอีกรึ” ชายตวั เลก็ ทา่ ทางเจ้าเลห่ ์เจ้าของร้านคนเดิมถามขนึ ้ ด้วย ทา่ ทีไมเ่ ป็นมิตร ขณะที่พวกชคั นนั้ ยงั ยืนอยตู่ รงถนนหน้า ร้ าน “หนุ่ ท่ีข้าซือ้ เจ้าไป มนั ก็ตงั้ เป็นเศษเหลก็ ใช้การอะไรไม่ ได้เหมือนเดมิ นะแหละ ข้าไมน่ า่ ซือ้ มนั เลยด้วยซ�ำ้ ” ชคั ตอบ เพื่อให้เจ้าของร้านจอมเจ้าเลห่ ์เลกิ เสียดายของของเขา “น่ีเจ้าเหน็ ป้ ายไหม” เจ้าของร้านชีไ้ ปที่ป้ ายหน้าร้าน ด้วยความหวั เสีย “ท่ีน่ีซือ้ แล้วไมร่ ับคืน” ชคั ขยบั กระบอกภาพสีด�ำที่สะพายอยเู่ ลก็ น้อย ก่อน เอย่ ขนึ ้ “ใจเย็นๆก่อน ข้าไมไ่ ด้ต้องการเอาของมาคืน ข้า เพียงมาถามเจ้าวา่ เคยได้ยินเรื่องแผนท่ีเอลฟ์ ไหม” “เร่ืองเอลฟ์ มนั มีอยจู่ ริงรึ วนั นีม้ ีคนมาถามข้าเร่ืองแผน ที่เอลฟ์ เป็นรายที่สองแล้วนะ” ชายตวั เลก็ พดู ขนึ ้ อยา่ ง สงสยั 334

Tales of Mazela เดก็ หนมุ่ ทงั้ สามมองหน้ากนั แล้วโพลง่ ขนึ ้ เกือบจะ พร้อมๆ กนั “คนร้าย!” ชายเจ้าเลห์เจ้าของร้านจากตา่ งแดนมองพวกเขาอยา่ ง ไมเ่ ข้าใจ “คนท่ีมาถามเจ้าเร่ืองแผนที่เอลฟ์ ก่อนหน้านีเ้ป็นใครรึ” ชคั รีบถาม “ข้าไมร่ ู้จกั เขาหรอก พวกเจ้าถามท�ำไม” ชายตวั เลก็ ถามขนึ ้ อีกครัง้ “หน้าตา ทา่ ทางของเขาละ เป็นอยา่ งไร” ชคั ร้อนใจ อยากรู้ถามตอ่ ชายตวั เลก็ เอามือจบั ท่ีคาง ตามองขนึ ้ ไปบนฟ้ าเหมือน ครุ่นคดิ “เขาอายปุ ระมาณสามสบิ ปี เหน็ จะได้ แตง่ ตวั เหมือนไมใ่ ชค่ นแถวนี”้ เดก็ หนมุ่ ทงั้ สามมองหน้ากนั “ต้องใชแ่ นๆ่ ” ดลู มิ พดู ขนึ ้ “แล้วเจ้าตอบเขาไปวา่ ยงั ไง” ชคั ถาม “ข้าก็ตอบไปวา่ ไมม่ ี” ชายตวั เลก็ ทา่ ทางเจ้าเลห่ ์ตอบ 335

Tales of Mazela “ข้าบอกเขาไปอีกวา่ ข้าสามารถถามหาของให้ได้ แตต่ ้อง ใช้เวลา จากนนั้ เขาก็บอกวา่ แล้วเขาจะกลบั มา” “ถ้าเจ้าเจอแผนท่ีเอลฟ์ แล้วละก็ อยา่ น�ำมนั ให้เขา เขา ให้เงินเจ้าเทา่ ไรข้าจะให้เป็นเทา่ ตวั ” ชคั เสนอ “นกึ ใจป� ้ำอะไรขนึ ้ มา เม่ือวานเหน็ ขดู เลือดขดู เนือ้ ข้าจะ เป็นจะตาย” เจ้าของร้านจอมเจ้าเลห่ ์ย้อน “ท�ำตามที่ข้าบอก แล้วเจ้าจะได้เงินตามท่ีเจ้าต้องการ” ชคั ตอบ “ได้ ข้าจะเก็บเอาไว้ให้เจ้า” เขายิม้ เอามือลบู คาง พระอาทิตย์คล้อยต�่ำลงจนลบั เทือกเขาสงู ชนั ที่อยดู่ ้าน หลงั ของปราสาทแดงอากาศเริ่มเยน็ ลงทกุ ที นานซีชายวยั กลางคนท่ีมีสเี ลอะเปรอะเปื อ้ นใบหน้าและร่างกายนง่ั อยู่ กบั พืน้ มองไปรอบๆ ข้างร้านขายอาวธุ ท่ีน�ำเข้ามาจากตา่ ง แดน ทกุ ครัง้ ท่ีมีผ้คู นเดนิ ผา่ นใกล้ร้านเขาจะแกล้งท�ำเป็น ร้องเพลงเหมือนคนบ้า เมื่อคนเหลา่ นนั้ จากไปเขาก็จะนง่ั 336

Tales of Mazela นิ่งอยา่ งเหมอ่ ลอย แตแ่ ล้วเขาก็เหลอื บไปเหน็ นกอินทรีสี ขาวเกาะอยบู่ นต้นไม้ด้านหลงั ร้านขายเพชรพลอยฝ่ังตรง ข้าม เขาจดจ�ำมนั ได้ดี มนั เป็นนกอินทรีตวั โปรดของจกั รพร รดเิ ฮกซา่ นกอินทรีสีขาวสอดสอ่ งจ้องสายตาไปมายงั ผ้คู นที่เดนิ อยบู่ นถนนกลางเมืองเบือ้ งลา่ ง นานซีรีบหลบตาดงึ เอาโล่ โลหะท่ีตงั้ อยหู่ น้าร้านมาบงั ใบหน้าเอาไว้ไมใ่ ห้มนั เหน็ เขา เขาไมค่ ดิ เลยวา่ นกปี ศาจตวั นีจ้ ะตามเขามาถงึ ท่ีนี่ได้ ชคั เดนิ มากบั เนซีสและดลู มิ ผา่ นมาพอดีก็ทกั ขนึ ้ เม่ือ เหน็ ทา่ ทีแปลกๆของนานซี “ทา่ นนานซีท�ำไมทา่ นต้องท�ำ อยา่ งนนั้ ด้วย” นานซีสะด้งุ ตกใจที่มีคนเรียกช่ือของเขา รีบหนั แหงน หน้ามองนกอินทรีด้วยเกรงวา่ มนั จะได้ยินช่ือท่ีชคั เรียกเขา ชคั เหน็ กริยาลกุ รีล้ กุ รนของนานซีคล้ายหลบบางสง่ิ บาง อยา่ งอยู่ ครัน้ หนั ไปมองรอบกายก็เจอแตผ่ ้คู นเดนิ จบั จา่ ย ซือ้ ของไปมา 337

Tales of Mazela “ทา่ นนานซี ทา่ นกลวั สง่ิ ใด…” ชคั ถามเขาอยา่ งสงสยั นานซีตวาดกลบั เร็วเทา่ ที่จะเร็วได้ “อยา่ เรียกช่ือข้า” นานซีช�ำเลอื งมองไปท่ีนกอินทรีอีกครัง้ ชคั หนั ไปมอง ตามสายตาของนานซีที่ทอดยาวขนึ ้ ไปด้านบนเหน็ นก อินทรีขาวเกาะอยทู่ ่ีต้นไม้ “ทา่ นไมต่ ้องท�ำเป็นบ้าขนาดนนั้ หรอก” ชคั หนั กลบั มาบ อก นกอินทรีคอ่ ยๆกลายร่างเป็นสีด�ำตวั ใหญ่ขนึ ้ ในตา สนี �ำ้ เงินจ้องลงมามองที่นานซี มนั พงุ่ โฉบลงมาจากยอดไม้ สายตาของมนั จบั จ้องเหยื่อไมใ่ ห้คลาดสายตา ทา่ ทีของนานซีเปลี่ยนเป็นความหวาดกลวั สดุ ชีวิต นก อินทรีโฉบมาทางด้านหลงั ของชคั นานซีผลกั ชคั ล้มลง จาก นนั้ ก็ดงึ โลข่ นึ ้ มาบงั แตก่ ารโจมตีของนกปี ศาจนนั้ รุงแรง และรวดเร็วจนโลโ่ ลหะเร่ิมผิดรูปและแตกออกในที่สดุ ชคั ตะลงึ กบั ภาพท่ีเหน็ กรงเลบ็ แหลมคมของมนั ตะปบไปที่ 338

Tales of Mazela นานซีไมย่ งั้ เลอื ดสาดกระเดน็ ไปทว่ั สร้างความแตกตื่นให้ กบั ผ้คู นที่อยตู่ รงนนั้ เนซีสและดลู มิ รีบลากเพ่ือนของเขาที่ ล้มลงบนพืน้ ออกมา “วานเดอร์ลา่ ๆ” ผ้คู นท่ีเหน็ เหตกุ ารณ์ตา่ งตะโกน นานซีที่ยงั คงปัดป้ องการโจมตีด้วยอ้งุ เลบ็ ของเจ้า นกยกั ษ์ปี ศาจคว้าดาบท่ีตงั้ อยใู่ นร้านขายอาวธุ ฟันสวน เข้ากลบั ไปอยา่ งแรงจนปี กของมนั จนขาดกระเดน็ มนั เซ ถลากระโผลกกระเผลกถอยออกไปอยกู่ ลางถนน แตม่ นั ยงั พยายามทรงตวั ยืนอยแู่ ตก่ ็ท�ำได้ยาก ทหารสามนายท่ีเดนิ ตรวจตราอยบู่ ริเวณนนั้ ว่ิงเข้ามา ล้อมนกปี ศาจเอาไว้แตห่ ามีใครกล้าลงมือไมไ่ ด้แตช่ ีห้ อก ปลายแหลมไปท่ีมนั อยา่ งกล้าๆกลวั ๆ ร่างกายของนานซีเตม็ ไปด้วยแผลจากอ้งุ เลบ็ ของมนั กรีดลกึ เหวอะหวะเตม็ ไปหมด เลือดไหลซมึ ออกจากมมุ ปาก สายตาของเขาเร่ิมพร่ามวั ชกั ดงึ ตวั เองหลดุ จากมือของเพ่ือนแล้ววงิ่ เข้าไปหานาน 339

Tales of Mazela ซี พยงุ ร่างของเขาไว้ “ทา่ นเป็นอยา่ งไรบ้าง” “พาข้าหนีไป” นานซีร้องขอ ชคั มองซ้ายขวาก่อนจะรีบลากนานซีหนีออกไปยงั ชอ่ ง ทางข้ างๆร้ านขายอาวธุ ดลู มิ และเนซีสยงั คงยืนแขง็ ท่ือตะลงึ กบั ภาพที่เหน็ จน ไมท่ นั ได้สงั เกตวา่ เพ่ือนได้ลากนานซีหลบหายออกไปแล้ว เนซีสเมื่อได้สตจิ งึ ดงึ เอาดาบไม้ออกจากเอวชีไ้ ปท่ีนก ปี ศาจ “จงไปซะเจ้าวานเดอร์ลา่ ” เขาคล้ายร่ายมนต์ นกปี ศาจค�ำรามลน่ั พวกทหารถอยกรูดออกไปเลก็ น้อย จากนนั้ ปี กที่ถกู ฟันขาดก็คอ่ ยๆงอกออกมาใหม่ มีเมือกใส่ หลดุ ตดิ ออกมาจากปี กขณะท่ีมนั กางปี กอนั ใหมข่ นึ ้ มนั กวาดสายตามองหาเหย่ือของมนั แตช่ คั ลากนานซีหายลบั ไปเสยี แล้ว มนั กระพือปี กผบั ผบั ทะยานขนึ ้ จนฝ่ นุ คล้งุ มนั พยายามบนิ วนมองหาเหยื่อของมนั อยบู่ นท้องฟ้ าใจกลาง เมืองอาซาบริ าน เนซีสและดลู มิ หนั กลบั มามองหาชคั แตก่ ็ ไร้ วี่แวว 340

Tales of Mazela 341

Tales of Mazela ตอนที่17 ความลบั ของนานซี ชคั ที่มีกระบอกภาพสีด�ำสะพายหลงั ประคองนานซีมา หยดุ หลงั ร้านค้าร้านหนง่ึ ที่เป็นชอ่ งทางเลก็ ๆ เขาคอ่ ยๆ พยงุ นานซีให้นอนลง ตามเนือ้ ตวั ของนานซีอาบไปด้วย เลือด แผลที่เกิดจากกรงเลบ็ ของนกปี ศาจปรากฏทว่ั ร่าง ในมือของเขายงั ก�ำดาบไว้แนน่ “ข้าหนีมนั มาตลอดชีวติ แตแ่ ล้วก็หนีมนั ไมพ่ ้น” เขาพดู ขนึ ้ ขณะเลือดไหลยงั คงไหลออกจากปากของเขา 342

Tales of Mazela “ท�ำไมวานเดอร์ลา่ ตวั นีถ้ งึ จ้องท�ำร้ายทา่ น” ชคั ถาม “มนั หาใชว่ านเดอร์ลา่ ไม่ มนั เป็นปี ศาจ” เขาตอบก่อน ช�ำเลอื งมองแผลทวั่ ร่างของตนพลางเปรยยิม้ “แปลกนะ มีเจ้าคนเดียวที่รู้วา่ ข้าไมไ่ ด้บ้า” เขาจ้องมองชคั แววตา เร่ิมเลอ่ื นลอยและกระอกั เลอื ดเป็นระยะ “เจ้าคงอยากรู้ เหตผุ ล” ชคั จ้องมองนานซีท่ีมีสปี นเลอื ดเปรอะบนใบหน้าอยา่ ง สงสารและน่ิงเงียบไมต่ อบสง่ิ ใดแม้อยากรู้ใจจะขาด นานซีนกึ ย้อนถงึ เร่ืองราวท่ีผา่ นมา ย้อนไปถงึ วนั วนั เฉลมิ ฉลองการครองราชย์ขององค์จกั รพรรดเิ ฮกซา่ ซง่ึ ตอนนนั้ พระองค์มีพระชนมายสุ บิ สพี่ รรษา เขาเป็นคนรับ ใช้สว่ นตวั ของพระองค์ ซ�ำ้ ยงั จดจ�ำสภาพของปราสาทหิน โพไลลา่ ในวนั นนั้ ได้ดี วนั นนั้ ทงั้ ในและนอกปราสาทมีการ ประดบั ด้วยธงสีทองมากมาย มีการสง่ เคร่ืองบรรณาการ มากมายมาจากหวั เมืองตา่ งๆ เพื่อแสดงความจงรักภคั ดี ตอ่ จกั รวรรดิ 343

Tales of Mazela องค์จกั รพรรดใิ นฉลองพระองค์เตม็ ยศนงั่ รับเครื่อง บรรณาการอยา่ งปิ ตอิ ยบู่ นบลั ลงั ก์ทองค�ำ เหลา่ ทตู ที่มารอ ถวายเคร่ืองราชบรรณาการยืนตอ่ แถวกนั ยาวเหยียดจน เลยออกไปนอกของท้องพระโรง ตอนนนั้ เขายืนอยขู่ ้างหลงั ขนุ นางผ้หู นงึ่ แตแ่ ล้วเมื่อทตู จากจกั รวรรดมิ าเทลารุสเดนิ น�ำสง่ิ ของที่ต้องใช้คนแบก ถงึ ส่ีคนเข้ามาโดยมีผ้าแพรสแี ดงผืนใหญ่คลมุ อยู่ องค์ จกั รพรรดเิ องก็มองอยา่ งประหลาดใจ “ทา่ นนีเ้ป็นทตู จากจกั รวรรดมิ าเทลารุส” ขนุ นางท่ียืน อยขู่ ้างบลั ลงั ก์อา่ นรายงานที่อยใู่ นมือก่อนมองไปท่ีเครื่อง บรรณาการอยา่ งประหลาดใจเชน่ กนั “ของขวญั อวยพรจากองค์จกั รพรรดิฟานซีสในวนั เฉลมิ ฉลองครอบรอบวนั ครองราชของพระองค์” ทตู ชรารายงาน พร้อมกลบั โค้งค�ำนบั “จริงๆทา่ นนา่ จะเรียกมนั วา่ เคร่ืองบรรณาการนา่ จะเหมาะสมกวา่ ที่ทา่ นเรียกมนั วา่ ของขวญั ในเวลานี”้ 344

Tales of Mazela จกั รพรรดหิ นมุ่ เอย่ ขนึ ้ ก่อนจะยิม้ แล้วเดนิ ลงมาจากบลั ลงั ก์ อยา่ งช้าๆ พระองค์ดงึ ผ้าแพรสแี ดงออกปรากฏเป็นรูปปัน้ แกะสลกั สงิ ห์โตทองขนาดใหญ่ฝี มือสวยงามปราณีต “อตุ สา่ ห์ท�ำรูปปัน้ สงิ โตทองสญั ลกั ษณ์ประจ�ำตวั ของข้า ข้าเองก็ควรจะมีของขวญั สง่ กลบั ไปขอบคณุ องค์จกั รพรรดิ ฟานซีสซนิ ะ” องค์จกั รพรรดหิ นั หลงั ยิม้ อยา่ งมีเลศนยั พลางดงึ ดาบออกมาและตวดั ฉบั เข้าท่ีคอของทตู จาก จกั รวรรดมิ าเทลารุสจนขาดกระเดน็ ลงบนพืน้ อยา่ งโหด เหีย้ ม ความหวาดกลวั แผไ่ ปทวั่ ท้องพระโรง บรรดาทตู จาก หวั เมืองตา่ งๆ ตะลงึ งนั กบั สง่ิ ที่ได้เหน็ ชายส่คี นท่ีแบกของ ขวญั มารีบทิง้ ตวั หมอบลงกบั พืน้ ร�่ำร้องขอชีวิต “สง่ หวั ของมนั กลบั ไป ถงึ เวลารวมแผน่ ดนิ เป็นจกั รวรรดิ เดียวแล้ว” พระองค์หวั เราะชอบใจ จากจกั รพรรดทิ ี่เกือบสนิ ้ พระชนม์ขณะพระชนมายหุ ้า พรรษาเพราะสขุ ภาพกายออ่ นแอ ปัจจบุ นั พระองค์กลาย เป็นจกั รพรรดิผ์ ้เู หีย้ มโหดอยา่ งสนิ ้ เชิง ความใฝ่ ฝันท่ีจะรวม 345

Tales of Mazela แผน่ ดนิ ทงั้ หมดเข้าด้วยกนั ของพระองค์เร่ิมชดั เจนขนึ ้ เหตกุ ารณ์ครัง้ นนั้ สร้างความหวาดกลวั ให้กบั นานซีเป็น อยา่ งมาก คืนเดียวกนั ในห้องจดั เลยี ้ งของปราสาทหินโพไลลา่ ที่ถกู จดั ตกแตง่ ด้วยอาหารมือ้ พิเศษโดยองค์มเหสีแอนเดอร์ สัน ผ้เู ป็นแมง่ านจดั งานเลีย้ งนีข้ นึ ้ นางนง่ั อยทู่ ้ายโต๊ะด้าน หนง่ึ โดยมีเหลา่ ขนุ นางระดบั สงู นงั่ อยดู่ ้านข้าง มีข้าราช บริพารคอยดแู ลอยโู่ ดยรอบ รอการเสดจ็ มาขององค์จกั ร พรรดเิ ฮกซา่ นานซีชว่ ยเหลา่ นางสนมยกอาหารเข้ามาวางไว้ในห้อง จดั เลยี ้ ง จากนนั้ ก็มายืนข้างหลงั หวั หน้าพอ่ ครัวคนหนง่ึ ที่ ยืนตวั เกร็งอยดู่ ้านหลงั ของมเหสแี อนเดอร์สนั มารดาของ องค์จกั รพรรดิ “ทกุ อยา่ งเตรียมพร้อมหมดแล้วใชไ่ หม” มเหสีหนั ไป ถามหวั หน้าพอ่ ครัวด้วยสหี น้าที่ตงึ เครียด “เรียบร้อยแล้ว.. พระเจ้าข้า” หวั หน้าพอ่ ครัวตอบด้วย 346

Tales of Mazela น�ำ้ เสยี งท่ีสนั่ กลวั นานซีมองทา่ ทางของหวั หน้าพอ่ ครัวท่ีดเู ครียดและร่าง สน่ั เทาคล้ายกลวั อะไรบางอยา่ งอยา่ งประหลาดใจ “ทา่ นแนใ่ จนะ วา่ มนั จะได้ผล” ขนุ นางคนหนง่ึ หนั มา ถามมเหสอี ยา่ งแผว่ เบา “ข้าภาวนาให้มนั สำ� เร็จ” มเหสีตอบด้วยสหี น้าที่ยงั ตงึ เครียด ไมน่ านนกั องค์จกั รพรรดิหนมุ่ ก็เสดจ็ เข้ามาในท้องพระ โรงและมองมาท่ีโต๊ะอาหารอยา่ งประหลาดใจ ไมค่ ิดวา่ จะจดั งานเลีย้ งท่ีใหญ่โตขนาดนี ้มเหสแี ละเหลา่ ขนุ นาง ทงั้ หมดตา่ งยืนขนึ ้ ต้อนรับ จกั รพรรดหิ นมุ่ หวั เราะขนึ ้ และท�ำสหี น้าประชดประชนั “ขอบคณุ พวกทา่ นมาก ข้าไมค่ ดิ วา่ จะอยกู่ นั พร้อมหน้า เยี่ยงนี”้ ในความคดิ ขององค์จกั รพรรดนิ นั้ พระองค์ไมต่ ้องการ พวกขนุ นางที่เก่ียวกบั การเมืองนกั เทา่ ใดนกั คนพวกนีด้ ีแต่ 347

Tales of Mazela เลยี แข้งเลยี ขา บ้างก็หนั่ ขาเก้าอีก้ นั เอง “ดี ในเมื่อมาพร้อมกนั แบบนีข้ ้าก็มีขา่ วดีจะบอกพวก ทา่ นด้วย” องค์จกั รพรรดเิ ดนิ เข้ามาที่หวั โต๊ะ นางสนมเดนิ มาขยบั เก้าอีใ้ ห้พระองค์ องค์มเหสียิม้ ก่อนจะชแู ก้วน�ำ้ ตาพระจนั ทร์ที่มีสมี ว่ ง เข้มขนึ ้ น�ำ้ ตาพระจนั ทร์เป็นน�ำ้ จากการดองลกู ลานพชี ใน ภาชนะท่ีโปรงใสเพื่อรับแสงจนั ทร์ที่สาดสอ่ งในยามราตรี มนั มีรสหวานหอมแตถ่ ้าดื่มมากเกินไปจะมีอาการเมา “แดก่ ารครองราชย์ครบรอบเก้าปี ของพระองค์” มเหสี พดู ขนึ ้ จากนนั้ เหลา่ ขนุ นางก็ชแู ก้วของตนขนึ ้ ตาม “ขอทรง พระเจริญ” จกั รพรรดหิ นมุ่ ยกแก้วน�ำ้ ตาพระจนั ทร์เตม็ แก้วขนึ ้ เชน่ กนั องค์มเหสจี ้องมองตาไมก่ ระพริบ นางจบั แก้วของตน แนน่ ขนดั จนสนั่ น้อยๆ “ดื่ม” องค์จกั รพรรดพิ ดู ขนึ ้ ก่อนจะยกแก้วขนึ ้ ด่ืม 348

Tales of Mazela รวดเดียว พระองค์คว่�ำแก้วเปลา่ ลงบนโต๊ะ หยดน�ำ้ ตา พระจนั ทร์ก้นแก้วไหลหยดลงมาบนผ้าปโู ต๊ะมองเหน็ รอย ซมึ ซบั เป็นวงตามขอบแก้ว “แล้วขา่ วดีที่ข้าจะบอกพวก ทา่ นก็คือ” จกั รพรรดหิ นมุ่ หยดุ ยิม้ ซกั พกั ก่อนจะพดู ตอ่ “พรุ่งนีข้ ้าประกาศสงครามกบั จกั รวรรดมิ าเทลารุส” องค์มเหสีทบุ โต๊ะด้วยความโกรธ“ไหนเจ้าสญั ญากบั ข้า วา่ จะไมท่ �ำสงครามอีกแล้วยงั ไงละ” “ค�ำสญั ญาเป็นเรื่องไร้สาระสนิ ้ ดี ข้าลืมมนั ไปหมด แล้ว ตอนนีข้ ้าคดิ ถงึ แตเ่ พียงหนงึ่ แผน่ ดนิ หนงึ่ จกั รพรรด”ิ จกั รพรรดหิ นมุ่ ตอบ “จกั รวรรดิมาเทลารุสเปรียบเสมือนเมืองพี่เมืองน้องกบั เรามาช้านาน เจ้าไมค่ วรท�ำลายความสมั พนั ธ์แบบนี ้เจ้า จ�ำสงิ่ ท่ีเสดจ็ พอ่ ของเจ้าย�ำ้ เอาไว้ไมไ่ ด้รึ” มเหสีตอ่ วา่ น�ำ้ เสียงของพระองค์ยงั คงมีอารมณ์โกรธ “นโยบาย หรือแผนการปกครองข้าเป็นคนก�ำหนด ทกุ คนต้องเช่ือฟังและท�ำตามท่ีข้าสงั่ รวมทงั้ ทา่ นด้วย” 349

Tales of Mazela จกั รพรรดติ อบมารดาของตนอยา่ งไมใ่ ยดี สนิ ้ ค�ำองค์จกั รพรรดเิ ซถลาเข้าหาโต๊ะร่างของพระองค์ โอนเอนขณะใช้มือประคองโต๊ะอาหารเอาไว้ ดวงตา เลอื่ นลอย พยายามมองไปท่ีแก้วน�ำ้ ตาพระจนั ทร์ท่ีคว่�ำอยู่ บนโต๊ะ “น่ีทา่ นวางยาพิษข้ารึ” จกั รพรรดหิ นมุ่ พยายามเงยพระ พกั ตร์จ้องไปท่ีมารดาของตนและชีห้ น้าด้วยความโกรธ “ข้านา่ จะปลอ่ ยให้เจ้าตายเสยี แตค่ รัง้ นนั้ ข้าไมน่ า่ ชบุ ชีวติ เจ้าขนึ ้ มาจนกลายเป็นปี ศาจร้ายเลย”น�ำ้ ตาของนาง คอ่ ยๆไหลออกมา องค์จกั รพรรดมิ องไปท่ีบรรดาขนุ นางและข้าทาสบริพาร “พวกเจ้าทกุ คนรวมหวั กนั ใชไ่ หม” จากนนั้ ก็กระอกั โลหิต “พวกเจ้าอยา่ อยเู่ ลย” พระองค์ตะโกนก้องอยา่ งเคียดแค้น ก่อนชพู ระหตั ถ์เข้าใสเ่ หลา่ ขนุ นาง ร่างของขนุ นางแตล่ ะ คนคอ่ ยบบุ บีแ้ ละแหลกเหลวสนิ ้ ชีพลงทีละคน สร้างความ หวาดกลวั ให้กบั คนท่ีอยใู่ นงานเลีย้ งเป็นอยา่ งมาก เหลา่ 350