ตำนานมาเซล่า (Tales of Mazela)

Tales of Mazela นางสนมกรีดร้องว่ิงหนีกนั กระจดั กระจาย องค์จกั รพรรดิ ยงั คงประหตั ถ์ประหารคนในงานโดยไมเ่ ว้นแม้แตช่ ีวิต เดียว ทกุ คนล้วนจบชีวิตลงแบบเดียวกนั มีจ�ำนวนไมน่ ้อย วิ่งหนีมาจบชีวิตลงใกล้กบั ทางออก พิษเร่ิมก�ำเริบหนกั จนองค์จกั รพรรดถิ กู พิษท�ำลายระบบ ประสาททกุ สว่ นในร่างกาย บวกกบั การใช้ก�ำลงั บดขยี ้ หลายชีวติ ในห้องจดั เลีย้ ง ท�ำให้พิษแลน่ ทวั่ ร่างกระทงั่ โลหิตไหลออกมาจากทวารทงั้ เก้าของพระองค์ มเหสที ี่หลบอยรู่ ้องไห้คร่�ำครวญ “ข้าไมน่ า่ มอบเจ้าให้ ปี ศาจตนนนั้ เลย” องค์จกั รพรรดทิ ่ีรู้วา่ สตขิ องตนใกล้สญู สนิ ้ เริ่มอาละวาด อยา่ งบ้าคลงั่ และแล้วร่างขององค์จกั รพรรดกิ ็กลายเป็น ปี ศาจตวั สงู ใหญ่กวา่ เดมิ ราวสามชว่ งตวั หวั ของมนั คล้าย สงิ โตมีเขีย้ วที่แหลมคมงอกออกมาจากปาก และเกลด็ สีด�ำ เป็นมนั เงาขนึ ้ เตม็ ตวั นยั น์ตาสนี �ำ้ เงิน มีกรงเลบ็ ยื่นยาว มนั ร้องค�ำรามก้องไปทว่ั ทงั้ ปราสาท 351

Tales of Mazela ทหารท่ีคอยตรวจตราอยเู่ บือ้ งลา่ งรีบวิ่งกรูกนั มาใน พระราชวงั ตรงไปยงั ห้องจดั งานเลยี ้ งทนั ที เสยี งหวีดร้องดงั ระงมไปทว่ั ห้องทงั้ ห้องเตม็ ไปด้วยเลือด สง่ กลนิ่ คาวคละคล้งุ ปี ศาจร้ายไลฆ่ า่ ผ้คู นในงานเลีย้ งจน หมด เหลือเพียงองค์มเหสีแอนเดอร์สนั คนเดียว นางมอง บตุ รของตนอยา่ งเวทนาโดยหาได้กริ่งกลวั ไม่ “ทา่ นหกั หลงั ข้า” ปี ศาจใหญ่เดนิ ตรงเข้ามาอยา่ งออ่ น แรง “ข้าท�ำให้เจ้าเป็นแบบนีไ้ ด้ข้าก็ฆา่ เจ้าได้” นางพดู อยา่ ง ไมใ่ ยดี “งนั้ ทา่ นก็สมควรตายด้วยเชน่ กนั ” ปี ศาจร้ายจ้องมอง มารดาของตนอยา่ งเกรีย้ วกราด “ตอนเจ้าอายหุ ้าขวบ ล้มป่ วยเจียนตายข้าภาวนาให้ เหลา่ เทพปกปักรักษาเจ้า แตแ่ ล้วชายแก่ท่ีไมม่ ีนยั น์ตาก็ ปรากฏตวั ที่ห้องของเจ้า เขาได้มอบหลอดยาสดี �ำหลอด หนงึ่ ให้ข้า บอกวา่ มนั จะชว่ ยรักษาเจ้าได้ แตม่ นั …มนั ท�ำให้ 352

Tales of Mazela เจ้าอยใู่ นสภาพที่เหน็ … ” มเหสเี ร่ิมเพ้อ “ข้าดีใจท่ีมนั ชว่ ยท�ำให้ข้ามีพลงั มากขนึ ้ กวา่ เดมิ ” ปี ศาจ ร้ายย่ืนมือของมนั มายงั มเหสี จากนนั้ ร่างของนางก็คอ่ ยๆ ลอยขนึ ้ นางมองลกู ของตนที่เป็นปี ศาจเป็นครัง้ สดุ ท้าย จากนนั้ ร่างของนางก็แหลกละเอียด ปี ศาจร้ายจงึ คอ่ ยๆล้มลง และร่างก็กลบั คืนเป็นมนษุ ย์ ดงั เดมิ นอนแนน่ ่ิงหายใจรวยรินอยบู่ นพืน้ ด้วยร่างกายท่ี เปลือยเปลา่ องค์จกั รพรรดเิ หลือบมาเหน็ นานซีนง่ั จมกองเลือด หลบอยหู่ ลงั เก้าอี ้ในเวลาท่ีพวกทหารชว่ ยกนั พงั ประตู เข้ามาและอ้มุ ร่างของพระองค์ออกไปจากห้องจดั เลีย้ งที่ นองเลอื ดห้อง ตามค�ำสง่ั ของหวั หน้าทหารรักษาพระองค์ ดวงตาของพระองค์เบกิ โพลงจ้องมองมาท่ีนานซีอยา่ งขงึ ้ โกรธ และเสยี ใจท่ีจดั การผ้รู ู้เหน็ เหตกุ ารณ์ไมห่ มด นานซีคอ่ ยหลบเลย่ี งสายตาพวกทหารปี นหน้าตา่ งหนี ออกจากปราสาท เขาว่ิงหนีไปอยา่ งไมค่ ดิ ชีวติ นกอินทรีสี 353

Tales of Mazela ขาวของจกั รพรรดเิ ฮกซา่ บนิ ตามเขามาอยา่ งกระหายเลือด มนั กลายร่างเป็นนกปี ศาจสดี �ำ นยั น์ตาสีน�ำ้ เงิน นานซีวงิ่ กระเสือกกระสน หวาดกลวั สดุ ขีดมาสดุ ที่ปากเหวลกึ กลาง ป่ า นกปี ศาจบนิ โฉบหมายขย�ำ้ กรงเลบ็ ท่ีร่างเขาอยา่ งไม่ รีรอ นานซีตดั สนิ ใจกระโดดลงเหวลกึ โดยไมค่ ดิ ชีวิต แต่ โชคดีที่เขาตกลงไปยงั แมน่ �ำ้ ก้นเหวและแหวกวา่ ยขนึ ้ ฝั่ง ได้อยา่ งเหนื่อยหอบและซอ่ นกายอยกู่ ้นเหวนนั้ นกปี ศาจ พยายามบนิ วนเวียนมองหาแตก่ ็ไร้วี่แวว ตงั้ แตน่ นั้ มาองค์จกั รพรรดไิ ด้ประกาศตามลา่ ตวั เขามา โดยตลอด ชคั นงั่ มองนานซีท่ีนอนจมกองเลือดอยอู่ ยา่ งไมเ่ ชื่อหู “และทกุ วนั ข้าจะพรางใบหน้าด้วยสีป้ องกนั ไมใ่ ห้คน ของจกั รวรรดเิ ซวิเนลา่ จดจ�ำได้”นานซีเลา่ ตอ่ “ข้าไมค่ ดิ วา่ ไอ้นกปี ศาจนนั้ มนั จะตามมาถงึ น่ี…” ไมท่ นั ขาดค�ำนกปี ศาจโฉบลงมาใกล้ๆ เขาทงั้ สอง 354

Tales of Mazela ทหารกลมุ่ หนง่ึ ดลู มิ และ เนซีส พากนั วง่ิ ตามนกปี ศาจ มาข้างหลงั “หนีไป มนั ต้องการแคช่ ีวติ ข้า” นานซีผลกั ชคั ออก จาก นนั้ ลกุ ขนึ ้ นง่ั หนั ปลายดาบเข้าหานกปี ศาจ “เข้ามาซไิ อ้นก ปี ศาจ” ทหารว่ิงเข้ามาล้อมมนั เอาไว้และแทงหอกเข้าท่ีตวั ของ มนั มนั ใช้ขาปัดพวกทหารปลวิ ไปทีละคน หญิงแก่เจ้าของร้านขายอาวธุ แมข่ องนานซีที่ว่งิ ตามมา เหน็ นกปี ศาจก�ำลงั จ้องจะท�ำร้ายลกู ของตนจงึ วง่ิ เข้ามา ทบุ ตีมนั มนั ปัดหญิงแก่กระเดน็ ลงไปกองกบั พืน้ โลหิตไหล ออกปากของนาง “ข้าข้อโทษที่ไมไ่ ด้บอกความจริงแก่ทา่ น” นานซีกลา่ วกบั แมข่ องเขาพลางน�ำ้ ตาไหลอาบแก้ม “ไมน่ ะ” นางตะโกน นกปี ศาจกระโดดขนึ ้ คลอ่ มตวั ของนานซี กรงเลบ็ ของ ขย�ำ้ ร่างนานซีเอาไว้ และกระพือปี กบนิ หนีขนึ ้ ไปโดยไมม่ ี 355

Tales of Mazela ใครชว่ ยได้ทนั “ตายซะ ตายซะ”นานซีพยายามใช้ดาบฟันไปที่ขาของ นกยกั ษ์ มนั ออกแรงขย�ำ้ ร่างของนานซีจนแหลกเหลวสนิ ้ ใจ คากรงเลบ็ แล้วคลายกรงเลบ็ ออกปลอ่ ยร่างท่ีไร้วญิ ญาณ ของเขาละลวิ่ ลงมากระแทกหลงั คาบ้านหลงั หนง่ึ จากนนั้ มนั ก็บนิ ลบั ตาไป “เจ้าเป็นยงั ไงบ้างชคั ” เนซีสและดลู มิ เดนิ เข้ามาถาม ชคั ไมพ่ ดู สง่ิ ใด ดวงตาของเขาเหมอ่ ลอย ชคั ยงั สบั สน กบั เรื่องที่นานซีเลา่ เกี่ยวกบั เร่ืองราวของจกั รพรรดเิ ฮกซา่ และภาพของนกปี ศาจตวั นนั้ ก็ยงั คงตดิ ตาของเขาอยู่ รวม ทงั้ ภาพร่างของนานซีลอยคว้างลงมาตอ่ หน้าตอ่ ตา มนั ท�ำให้เขาสะเทือนใจย่ิงนกั 356

Tales of Mazela ตอนที่ 18 เงินรางวลั ชคั นง่ั ร่างหนงั สือเอลฟ์ ขนึ ้ ใหมต่ ามค�ำสงั่ ของผ้วู า่ การคา ริกอยบู่ นโต๊ะกลางห้องนอน ทกุ คราวที่เขาย้อนนกึ ถงึ เรื่อง ราวที่ได้อา่ นจากหนงั สือเก่าคร่ึงเลม่ นนั้ ภาพของเอลฟ์ ก็ ปรากฏชดั เจนขนึ ้ ในหวั ของเขา ครู่หนง่ึ เขากลบั หยดุ เขียนกลางคนั แล้วเดนิ ไปหยิบเอา กระบอกสดี �ำใสภ่ าพวาดเอลฟ์ ที่ได้มาจากร้านขายรูปภาพ เม่ือตอนบา่ ย เขาดงึ ภาพวาดออกมาคลกี่ ลางโต๊ะแล้วเฝ้ า มองอยา่ งพินิจพิเคราะห์ในทกุ รายละเอียดของภาพ ด้วย แสงตะเกียงน�ำ้ มนั สอ่ งสวา่ ง เขามองภาพวาดเอลฟ์ ผมสี เขียวสีค่ นก�ำลงั ถ่อเรืออยกู่ ลางน�ำ้ ตก คอ่ ยๆ มองไลส่ ายตา ไปยงั ต้นไม้สีเขียวชอมุ่ ทางด้านซ้ายของภาพวาด แล้ว สายตาก็ไปสะดดุ กบั ภาพเอลฟ์ อีกสองตนยืนอยตู่ รงต้นไม้ ใหญ่ซง่ึ ทีแรกไมไ่ ด้สงั เกตเหน็ มาก่อน แตร่ ่างของเอลฟ์ สอง 357

Tales of Mazela ตนนนั้ มีลกั ษณะเหมือนโปร่งใส ชคั เพง่ มองอยา่ งถ่ีถ้วน คล้ายสงสยั วา่ สตี รงสว่ นนนั้ อาจจะหลดุ ออกไป ท�ำให้เหน็ ภาพแตเ่ พียงรางๆ แตค่ รัน้ พินิจดกู บั พบวา่ ผ้วู าดนนั้ จงใจ วาดให้โปร่งแสงแบบนี ้ จากนนั้ เขาก็พินิจภาพวาดทางด้านขวามือของภาพ เพื่อมองหาสง่ิ ที่เขาอาจละเลยไป ใชแ่ ล้วเขาเหน็ ภาพ มนษุ ย์ผมด�ำคนหนงึ่ ยืนอยใู่ นดงไผ่ มนษุ ย์คนนนั้ คาบใบไผ่ ไว้ที่ปาก ในมือถือกระดาษสีขาวขอบทอง ทา่ ทางเหมือน ก�ำลงั มองหาบางสง่ิ บางอยา่ ง “หือ ภาพของคนคนนีก้ �ำลงั ถือแผนที่เอลฟ์ อยนู่ ี่นา” ชคั เปรยกบั ตวั เอง “ถ้าเชน่ นนั้ น่ีต้องเป็นภาพของทา่ นแนลวา คล่ีผ้วู าดภาพนี ้ซง่ึ เป็นภาพตอนที่ทา่ นก�ำลงั ตามหาเอลฟ์ อย”ู่ ฉบั พลนั นนั้ ประตหู ้องของชคั ก็เปิ ดผางออกอยา่ งแรงจน บานประตกู ระแทกกบั ก�ำแพงห้องเสียงดงั สนนั่ เม่ือชคั หนั ควบั ไปมอง ก็เหน็ เนซีสและดลู มิ ว่งิ พรวดพราดเข้ามาใน 358

Tales of Mazela ห้อง “น่ีรู้ไหมวา่ วนั นีท้ ี่หน้าปราสาทผลการประกวดจรวดขอ ฝนประจ�ำปี ประกาศออกมาแล้ว” เนซีสพดู อยา่ งตื่นเต้น “อยา่ งนนั้ รึ แล้วผลเป็นยงั ไง” ชคั อมยิม้ นิดนิดรู้สกึ ตลก ขบขนั ในทา่ ทีของเนซีส “ผ้ชู นะก็คือ โดเน่ จากหมบู่ ้านฮารูรู่บกึ ” “หา อะไรนะ ได้ที่หนง่ึ เลยรึ” ชคั อทุ านพลางยิม้ อยา่ ง ดีใจจนแก้มบาน “ตอนนีพ้ วกขนุ นางพยายามตามหาหมบู่ ้านฮารูรู่บกึ กนั ยกใหญ่แตก่ ็ไมม่ ีใครรู้จกั ” ดลู มิ เลา่ ตอ่ “อา่ จะหาเจอได้ยงั ไงเลา่ ก็หมบู่ ้านนีข้ ้าเป็นคนมวั่ มนั ขนึ ้ มาเอง” ชคั หวั เราะ “เสยี ดายเจ้านา่ จะใช้ชื่อของเจ้าลงแขง่ เพราะผ้ชู นะนนั้ ได้เงินรางวลั ตงั้ ห้าหม่ืนโลนา่ ” เนซีสพดู พลางสา่ ยหวั อยา่ ง เสียดาย “นี่มนั เยอะกวา่ ปี ก่อนๆหลายเทา่ ตวั เลยนะ” ชคั พดู 359

Tales of Mazela “หรือวา่ เจ้าจะปลอมตวั เป็นโดเนอ่ ีกครัง้ เพื่อไปรับเงิน รางวลั ” ดลู มิ ถามพร้อมกบั อมยิม้ “อยา่ เลย ข้าหาได้เดือดร้อนเร่ืองเงินไม”่ ชคั ปฏิเสธ “ถ้าเจ้าไมเ่ อาก็เอามาให้ข้าก็ได้นี่นา” ดลู มิ เสนอ “นน่ั ซ”ิ เนซีสเสริม “บ้านของพวกเจ้าทงั้ สองก็เป็นคนมีอนั จะกิน อยา่ งกไป หนอ่ ยเลยหนา่ ยกให้คนที่เขาได้ท่ีสองไปเถอะ” ชคั ปฏิเสธ อีกครัง้ “แตม่ นั ตงั้ ห้าหมื่นโลนา่ เชียวนะ เอาไปซือ้ ของได้ตงั้ หลายอยา่ ง” ดลู มิ พดู อยา่ งเสยี ดาย “ชา่ งมนั เถอะ ตอนนีข้ ้ามีอะไรให้พวกเจ้าดู มาดนู ่ีซ”ิ ชคั เปล่ยี นเร่ืองพดู พร้อมกบั ชีใ้ ห้ดภู าพบางภาพในภาพวาด เอลฟ์ ที่ซือ้ มาเม่ือตอนบา่ ย “ตรงนีม้ ีคนอยดู่ ้วยรึน่ี ไมย่ กั รู้” เนซีสที่จ้องมองไปท่ีภาพ ของคนถือกระดาษขอบทองอยใู่ นมือ “ใชแ่ ล้ว ในมือของเขานนั้ ก็คือ แผนที่เอลฟ์ ” ชคั พดู ตอ่ 360

Tales of Mazela ขณะที่ชคั และเนซีสใสใ่ จอยกู่ บั ภาพวาด ดลู มิ ก็เหลอื บไป เหน็ บตั รผ้เู ข้าแขง่ ขนั งานจรวดขอฝนประจ�ำปี วางอยบู่ นหวั เตียงไม้ ข้างๆกนั มีฟางท่ีย้อมด้วยสดี �ำ และหนวดปลอม ที่ชคั ใช้ปลอมตวั เป็นโดเนว่ างอยู่ ดลู มิ จงึ รีบสะกิดเนซีส และบ้ยุ ใบ้ให้เนซีสมอง เนซีสละสายตาจากภาพวาดพลาง อมยิม้ อยา่ งเข้าใจกนั “พรุ่งนีเ้ราจะเดนิ ทางไปท่ีหมบู่ ้านลอคเลเ่ วลาใด” เนซีส ถามขนึ ้ พร้อมกบั ขยบั ตวั บงั ดลู มิ เอาไว้ ดลู มิ รีบเดนิ ไปหยิบ บตั รผ้เู ข้าแขง่ ขนั และอปุ กรณ์พรางตวั เป็นโดเนซ่ อ่ นใสใ่ น กระเป๋ ากางเกงของตนทนั ที “ข้าคดิ วา่ เรานา่ จะออกเดนิ ทางตงั้ แตต่ อนเช้าเพราะ กวา่ จะไปถงึ หมบู่ ้านลอคเลก่ ็ใช้เวลาเกือบครึ่งวนั เจ้าวา่ อยา่ งไร” ชคั ถามความเหน็ เนซีส “อืมก็ดีนะ” เนซีสตอบ ดลู มิ เดนิ กลบั มายืนด้านหลงั ของเนซีสและสะกิดเป็นนยั ให้รับรู้วา่ ได้สงิ่ ที่ต้องการแล้ว 361

Tales of Mazela “งนั้ พรุ่งนีเ้จอกนั ” เนซีสบอกลาทนั ควนั “พวกเราไปก่อนนะ” ดลู มิ เสริม ชคั มองเพื่อนทงั้ สองที่มีทา่ ทีรีบร้อนอยา่ งไมเ่ ข้าใจ กระทง่ั พวกเขาเดนิ ลบั ตาไป ชคั เดนิ ออกมาจากห้องของตนในยามเช้าตรู่ เขาบงึ่ ไป ปลกุ เนซีสและดลู มิ ที่ห้องนอนของทงั้ สองทนั ที “เนซีส ดลู มิ ตื่นได้แล้ว” ชคั ตะโกนพร้อมกบั เคาะประตู แตไ่ มม่ ีเสียงใดๆตอบกลบั มา เขาเอียงหแู นบกบั ประตเู พ่ือ ฟังเสียงแตท่ กุ อยา่ งกลบั เงียบกริบอยา่ งนา่ สงสยั ชคั จงึ ถือ วิสาสะเปิ ดประตเู ข้าไป ภายในห้องกลบั วา่ งเปลา่ มีเพียง ผ้าหม่ กองอยบู่ นเตียงนอนของทงั้ คู่ “ไมเ่ อานา่ ข้าไมอ่ ยากเลน่ ซอ่ นแอบกบั พวกเจ้านะ สาย แล้ว” ชคั เดนิ ไปเปิ ดประตตู ้ทู ีละต้แู ตใ่ นต้กู ็วา่ งเปลา่ “ไป ไหนกนั นะ” 362

Tales of Mazela หน้าท้องพระโรงของปราสาทแดง เนซีสท่ีมีดาบไม้เหน็บ ท่ีเอว และดลู มิ ที่ถืออปุ กรณ์ปลอมตวั ของชคั ยืนเก้ๆกงั ๆอยู่ ตรงประตทู างเข้า “เจ้าใสน่ นั่ แหละดีที่สดุ เพราะข้าตวั ใหญ่ พวกขนุ นางคง จ�ำข้าได้แน”่ ดลู มิ พดู พร้อมกบั ย่ืนอปุ กรณ์ปลอมตวั ให้กบั เนซีส “ผิวคลำ� ้ แบบข้าเน่ียนะ เดี๋ยวก็โดนจบั ได้หรอก” เนซีส ปฏิเสธพร้อมกบั ผลกั มนั กลบั ไป “เจ้านนั่ แหละใส”่ “ถ้าข้าโดนจบั ได้เจ้าต้องรับผิดชอบนะ” ดลู มิ ย้อนถาม อยา่ งไมเ่ ตม็ ใจ “ได้” เนซีสตอบ จากนนั้ เนซีสก็ชว่ ยดลู มิ ปลอมตวั เป็นโด เนแ่ หง่ หมบู่ ้านอารูรู่บกึ “เหมือนหรือยงั ” ดลู มิ ถามอยา่ งไมม่ น่ั ใจ “เออ… พอไหว” เนซีสที่มองดลู มิ ด้วยสายตาพิลกึ ตอบ พร้อมกบั เอามือปาดเหงื่อ “ข้าวา่ เอาไปคืนให้ชคั ดีกวา่ ” ดลู มิ พดู พร้อมกบั เดนิ หนี 363

Tales of Mazela “เงินตงั้ ห้าหม่ืนโลนา่ เชียวนะ” เนซีสรีบเข้าไปห้ามดลู มิ “เอาไปซือ้ ของได้ตงั้ หลายอยา่ ง” “เจ้าก็พดู ได้ซิ เพราะถ้าโดนจบั ได้เจ้าไมโ่ ดนด้วยนี่นา” ดู ลมิ โอดครวญ “ไมม่ ีใครจบั ได้หรอกหนา่ ” เนซีสรบเร้า “เอาละ พร้อม นะ” ดลู มิ มีทา่ ทีลงั เลไมต่ อบ “อยา่ ท�ำเป็นกลวั ไปหนอ่ ยเลย นา่ เอาละเข้าไปได้แล้ว” เนซีสผลกั ดลู มิ เข้าไปในท้องพระ โรงท่ีมีขนุ นางสามคนยืนอยแู่ ละเฝ้ ารอให้ผ้วู า่ การคาริกเข้า มาตรวจเอกสาร ดลู มิ เดนิ เก้ๆกงั ๆเข้าไปข้างใน โดยที่เนซีส ชะโงกดอู ยขู่ ้างนอก “ทา่ นมีธรุ ะอนั ใดรึ ตอนนีท้ า่ นผ้วู า่ การคาริกยงั ไมเ่ ข้ามา เลย” ขนุ นางคนหนง่ึ ถามขนึ ้ “เออ…ข้า…ข้ามารับเงินรางวลั … ข้าคือโดเน่ จาก เมืองฮารูรู่บกึ ” ดลู มิ พดู อยา่ งไมม่ น่ั ใจก่อนจะย่ืนบตั รผ้เู ข้า แขง่ ขนั ให้กบั ขนุ นาง ขนุ นางคนนนั้ จ้องมองดลู มิ อยา่ งพินิจ ดลู มิ ชกั ตาหลบ 364

Tales of Mazela กลบเกลอื่ น เหง่ือไหลทว่ มตวั “ทา่ นไมเ่ หน็ เหมือนทา่ นโด เนท่ ่ีข้าเหน็ เม่ือวนั ก่อนเลย” ขนุ นางแย้งพร้อมกบั อา่ นดทู ี่ บตั รผ้เู ข้าแขง่ ขนั ดลู มิ เริ่มหน้าซีดหนั กลบั ไปช�ำเลืองเพ่ือนท่ีอยดู่ ้านนอก พลางท�ำทา่ ขยกุ ขยกั ลกุ รีล้ กุ รนเพราะกลวั ขนุ นางจบั ได้ “อา่ ใชท่ า่ นจริงๆด้วย ทา่ ทางแปลกๆแบบนีแ้ หละ เดี๋ยว ข้าไปหยิบเงินรางวลั ให้ ทา่ นรออยนู่ ่ีก่อนนะ” จากนนั้ ขนุ นางคนนนั้ ก็เดนิ ไปหยิบถาดใสเ่ งินมามอบให้โดเนต่ วั ปลอม ดลู มิ ท่ียงั คงท�ำทา่ ทางแปลกๆ ปาดเหง่ืออยา่ งโลง่ อก ขนุ นางคนนนั้ ยื่นเงินให้กบั ดลู มิ แล้วกลา่ วแสดงความ ยินดี ดลู มิ มองเงินกองโตในถาดอยา่ งดีใจ “เงินตงั้ ห้าหมื่นโลนา่ ข้าจะซือ้ ของทกุ อยา่ งเลย” ดลู มิ เผลอโพลง่ ออกมา พลนั คล้ายมีคนมาสะกิดท่ีหลงั ของเขา เม่ือดลู มิ หนั ไป มองก็แทบช็อคมือเท้าออ่ นจนเงินกองโตหลดุ จากถาดไป กองกบั พืน้ 365

Tales of Mazela “ชคั !” ดลู มิ อทุ าน “น่ีพวกทา่ นรู้จกั กนั ด้วยรึ” ขนุ นางคนนนั้ ถามขนึ ้ “ข้ารู้จกั เขาดีเลยละ” ชคั จ้องดลู มิ ตาเขมง็ ก่อนจะ กระซบิ บอกท่ีหขู องดลู มิ “รู้ไหมถ้าเจ้าถกู จบั ได้ละก็ เจ้าถกู สง่ กลบั บ้านแน”่ “อยา่ นะ”ดลู มิ รีบเอามือปิ ดที่ปากชคั ไว้กลวั ขนุ นางจะ ได้ยิน “ดทู า่ ทางพวกทา่ นนา่ จะสนิทสนมกนั ดี ถ้าอยา่ งนนั้ ข้า ขอตวั ” ขนุ นางคนนนั้ โค้งก่อนจะเดนิ ไปเตรียมเอกสารตอ่ ไป ชคั ดงึ มือดลู มิ ออกจากปากของตน “ถ้าอยา่ งนนั้ ก็เอา เงินนีไ้ ปคืนซะ ชาวบ้านจากหลายหมบู่ ้านอตุ สา่ ห์สง่ จรวด เข้าประกวดก็เพื่อเงินรางวลั เจ้าท�ำไมไมส่ ละสทิ ธิมนั ให้กบั คนที่เขาได้ท่ีสองไปละ” ดลู มิ รีบก้มเก็บเงินขนึ ้ มาก่อนจะรีบดงึ ชคั ออกไปจาก ท้องพระโรง 366

Tales of Mazela “ชคั !”เนซีสตกใจเมื่อเหน็ ชคั เดนิ ออกมาพร้อมกบั ดลู มิ “จะ จะ เจ้า…มาเมื่อไร่กนั ” “เอาเงินมาน่ี” ชคั คว้าเอาเงินในอ้อมกอดของดลู มิ “ในเม่ือเจ้าไมต่ ้องการ ก็ให้พวกข้าซิ เจ้าจะเอาไปให้คน อื่นท�ำไม” ดลู มิ ถามอยา่ งเสยี ดายเงิน “ตอนนีข้ ้าอยากได้เงินแล้ว ข้าจะเก็บไว้เอง” ชคั หอบเอา เงินทงั้ หมดไป ก่อนเดนิ ตรงกลบั ไปท่ีห้อง “เจ้าจะไปไหนรอข้าก่อน”ดลู มิ ตะโกนพลางรีบเดนิ ตาม ไป ชคั ที่ก�ำลงั เดนิ กลบั ไปยงั ห้องนอนของตนเดนิ สวนกบั ผู้ วา่ การคาริกท่ีก�ำลงั เดนิ มาพอดี “พวกเจ้ามาท�ำอะไรที่น่ีแตเ่ ช้า วนั นีไ้ มม่ ีเรียนไมใ่ ชร่ ึ” ผู้ วา่ การหนมุ่ ถามขนึ ้ ดลู มิ เม่ือเหน็ ผ้วู า่ การคาริกก็รีบถอด อปุ กรณ์ปลอมตวั ออกและยดั ใสก่ ระเป๋ ากางเกงทนั ที “พวกเราก�ำลงั จะไปหมบู่ ้านลอคเลค่ รับ” ชคั ตอบ “หมบู่ ้านลอคเลอ่ ยา่ งนนั้ รึ แล้วพวกเจ้าจะไปท�ำอะไรกนั 367

Tales of Mazela ที่นนั่ อยา่ บอกนะวา่ จะไปขดุ ทอง” ผ้วู า่ การถามตอ่ “พวกเราจะไปตามหาแผนท่ีเอลฟ์ ” ชคั ตอบ ผ้วู า่ การมองชคั อยา่ งครุ่นคดิ “แผนที่เอลฟ์ อยา่ งนนั้ รึ ไหนตอนแรกเจ้าวา่ คนร้ายต้องการหนงั สอื เอลฟ์ แล้วท�ำไม จๆู่ เจ้าคดิ วา่ สงิ่ ที่คนร้ายต้องการคือแผนที่เอลฟ์ ” “ข้าคดิ วา่ จดุ ประสงค์ของคนร้ายจริงๆแล้ว เขาต้องการ ตามหาเอลฟ์ สว่ นหนงั สอื ที่คนร้ายขโมยไปนนั้ ได้บอกวธิ ี การตามหาเอลฟ์ เอาไว้เทา่ นนั้ ดงั นนั้ แผนที่เอลฟ์ ตา่ งหาก ที่มนั ต้องการ” ชคั อธิบาย “เอลฟ์ มนั มีอยจู่ ริงรึ” ผ้วู า่ การถามอยา่ งคลางแคลง “เร่ืองนีข้ ้าไมร่ ู้ แตค่ นร้ายคงเช่ืออยา่ งสนิทใจ ถ้าอยาก จบั ตวั คนร้ายก็ต้องหาสงิ่ ท่ีคนร้ายต้องการให้ได้เสยี ก่อน” ชคั ตอบ ผ้วู า่ การพยกั หน้าช้าๆในแววตายงั คงครุ่นคดิ “แล้ว หนงั สอื เอลฟ์ ที่ข้าขอให้เจ้าเขียนขนึ ้ มาใหม่ เจ้าเขียนไปถงึ ไหนแล้ว” 368

Tales of Mazela “อีกสองสามวนั คงเสร็จ” ชคั ตอบ “ดี ถ้าอยา่ งนนั้ ก็ระวงั ตวั ด้วย เพราะทางไปหมบู่ ้านลอค เลน่ นั้ มนั อนั ตราย ได้ยินวา่ วานเดอร์ลา่ ชกุ ชมุ นกั ” ผ้วู า่ การ เตือน “พวกเราจะระวงั ตวั ” ชคั ตอบ ผ้วู า่ การเดนิ จากไป ขณะ พวกชคั เดนิ ตรงกลบั ไปที่ห้องพกั ชคั โยนเงินลงบนเตียง เนซีสและดลู มิ รีบเดนิ ตามเข้า มา ชคั เดนิ ไปหยิบภาพวาดม้วนใสใ่ นกระบอกสดี �ำยกขนึ ้ สะพายหลงั จากนนั้ ลากทงั้ สองออกจากห้องและลอ็ ก ประตหู ้องทนั ที “เอาละได้เวลาเดินทางไปหมบู่ ้านลอคเลเ่ พ่ือตามหา เจ้าของภาพวาดนีแ้ ล้ว” ชคั หนั ไปบอกกบั ทงั้ สองก่อนจะรีบ เดนิ น�ำออกไป ดลู มิ และเนซีสรีบเดนิ ตามไปอยา่ งงงๆ “พวกข้าอตุ สา่ ห์เส่ยี งปลอมตวั เข้าไปรับเงินรางวลั เจ้า นา่ จะแบง่ ให้พวกเราบ้าง” เนซีสอ้อนวอน “ถ้าข้าได้แผนที่เอลฟ์ มาเม่ือไร ข้าจะแบง่ เงินให้กบั พวก 369

Tales of Mazela เจ้า” ชคั ตอบแตย่ งั คงก้าวตอ่ ไปไมห่ ยดุ “จริงๆนะ” เนซีสและดลู มิ พดู ขนึ ้ พร้อมกนั อยา่ งดีใจ “เอาละ ตอนนีเ้ราต้องรีบไปยงั ทา่ เรืออาซาบริ าน ก่อนที่ เรือจะออกเดนิ ทางไปเสียก่อน” ชคั บอกกบั ทงั้ สอง “แล้วเจ้าจะตามหาแผนท่ีเอลฟ์ ไปเพ่ืออะไรกนั ไมเ่ หน็ มนั จะได้อะไรขนึ ้ มา” เนซีสถาม “ก็เพราะข้าเป็นคนคนเดียวท่ีได้อา่ นหนงั สอื เอลฟ์ ครึ่ง เลม่ นนั้ และมนั จะท�ำให้รู้วา่ ใครเป็นคนฆา่ ผ้วู า่ การคน ก่อน” ชคั ตอบอยา่ งมนั่ ใจ จากนนั้ พวกเขาก็มงุ่ หน้าไปยงั ด้านหน้าปราสาทแดง 370

Tales of Mazela ตอนที่ 19 ปลาชาฟเฟอร์ ชคั เนซีส และดลู มิ พยายามเดนิ แทรกตวั อยใู่ นฝงู ชน ท่ีหน้าทา่ น�ำ้ อาซาบริ านริมฝ่ังแมน่ �ำ้ โซเลีย มนั เป็นลานดนิ กว้างที่คลาคลำ่� ด้วยฝงู ชน แตล่ ะคนดเู ร่งรีบ สนิ ค้าจ�ำนวน มากกองซ้อนกนั เป็นวางอยเู่ ป็นจดุ ๆ มีรถม้า ทานร์นา ช้าง และอฐู ท่ีใช้เป็นพาหนะ เดนิ สวนกนั ไปมาอยา่ งอกึ กระทกึ “แล้วเราจะไปหมบู่ ้านลอคเลท่ ี่วา่ นนั้ อยา่ งไร” เนซีส ถามขนึ ้ ขณะท่ีพวกเขากวาดสายตามองไปยงั สถานที่ที่ดู โกลาหลนนั ้ “ขนุ นางที่ปราสาทแดงบอกวา่ ต้องไปขนึ ้ เรือกล้วยที่จะ ไปยงั หมบู่ ้านลอคเล่ จากนนั้ จะมีรถม้ามารอรับเพ่ือเดนิ ทางเข้าหมบู่ ้าน เราต้องหาทา่ เทียบเรือกล้วยท่ีจะไปยงั หมู่ บ้านลอคเลใ่ ห้ได้เสียก่อน” ชคั พดู ขนึ ้ ขณะเดินน�ำเนซีสและ ดลู มิ ตรงไปที่ริมฝั่ง 371

Tales of Mazela “คณุ ป้ าครับ ไมท่ ราบวา่ จะไปหมบู่ ้านลอคเลต่ ้องไปขนึ ้ เรือท่ีไหนครับ” ชคั ถามผ้หู ญิงวยั กลางคนคนหนงึ่ ท่ีนง่ั พกั อยทู่ ี่ริมทา่ เรือท่ีหนาแนน่ ไปด้วยผ้คู น “นน่ั ไง เรือก�ำลงั จะออกพอดีเลย ดเู หมือนจะเป็นลำ� สดุ ท้ายของวนั นีแ้ ล้ว” นางชีไ้ ปท่ีทา่ จอดเรือถดั ไป เดก็ หนมุ่ ทงั้ สามชะเง้อดู เหน็ เรือไม้ลกั ษณะโค้งงอนก�ำลงั ออกจาก ทา่ ไป ที่ท้ายเรือคนถ่อเรือก�ำลงั พยายามใช้ถ่อดนั ให้เรือ คอ่ ยๆลอยหา่ งออกไปจากทา่ คนราวสบิ คนนงั่ อยบู่ นเรือ ลำ� นนั้ “เดี๋ยวก่อนครับ รอก่อน” ชคั ร้องตะโกน จากนนั้ ทงั้ สาม ก็วิ่งไปที่ทา่ เทียบเรือ คนถ่อเรือหนั กลบั มามองก่อนหยดุ เรือ และตะโกนถาม “พวกเจ้าต้องการจะไปที่ไหนกนั ” “พวกเราก�ำลงั จะไปที่หมบู่ ้านลอคเลค่ รับ” ชคั ตอบ คนถ่อเรือจงึ ใช้ถ่อถ่อดนั เรือกลบั มาที่ทา่ “รีบขนึ ้ มา เรา สายแล้ว” 372

Tales of Mazela ทงั้ สามคอ่ ยก้าวขากระโดดลงไปในเรือและหานง่ั ใกล้ๆ คนถ่อเรือ ชคั ล้วงเงินให้กบั คนถ่อเรือเพื่อเป็นคา่ เดนิ ทาง “นงั่ ดีๆละ” ชายคนถ่อเรือพดู จบถ่อเรือกล้วยออกไป ทนั ที “มวั แตช่ กั ช้าแบบนีแ้ ล้วเราจะไปทนั ไหมเนีย้ ” เสยี งบน่ ดงั มาจากหญิงแมล่ กู ออ่ นคนหนง่ึ ที่อ้มุ เดก็ ทารกไว้ในอ้อม แขนนง่ั เยือ้ งทางด้านหน้าของเดก็ หนมุ่ ทงั้ สาม “ถ้าไมห่ ยดุ พกั เลยเราคงไปทนั เวลา” คนถ่อเรือตอบ “รีบๆหนอ่ ยละกนั ข้าไมอ่ ยากเอาชีวิตลกู ข้ามาเส่ยี ง” หญิงแมล่ กู ออ่ นบน่ เปรยๆ “เสี่ยง” เนซีสพดู ขนึ ้ ก่อนจะหนั ไปกระซบิ ถามชคั อยา่ ง สงสยั “ท�ำไมนางถงึ บอกวา่ เส่ยี งด้วยมนั อนั ตรายขนาดนนั้ เชียวรึ” “ไมร่ ู้ส”ิ ชคั ตอบ ชายแก่ท่ีนง่ั อยขู่ ้างๆหญิงแมล่ กู ออ่ นได้ยินเสียงกระซบิ กนั เบาๆ นนั้ จงึ หนั กลบั เอย่ กบั พวกเขาวา่ “นี่พวกเจ้าไมร่ ู้รึ 373

Tales of Mazela เส้นทางท่ีพวกเราก�ำลงั จะไปนะอนั ตรายแคไ่ หน” เดก็ หนมุ่ ทงั้ สามมองหน้าชายแก่อยา่ งงนุ งง “ข้าเคยได้ยินวา่ แถวนนั้ วานเดอร์ลา่ ชมุ ” ชคั ตอบ “วานเดอร์ลา่ นนั้ ก็สว่ นหนง่ึ แตก่ ่อนท่ีเราจะเจอกบั พวก วานเดอร์ลา่ เราอาจจะเจอกบั ฝงู ปลาชาฟเฟอร์ก่อน” “ฝงู ปลาชาฟเฟอร์ยงั งนั้ รึ ไมเ่ คยได้ยินเรื่องนีม้ าก่อน เลย” ดลู มิ พดู ขนึ ้ “ตอนนีก้ ็ใกล้เวลาออกหากินของพวกมนั แล้ว ดงั นนั้ เราต้องรีบไปให้ถงึ ทา่ จอดเรือก่อนที่พวกมนั จะแหก่ นั ออก มา” ชายแก่อธิบาย ขณะคนถ่อเรือถ่อเรือไปถงึ เกือบกลาง แมน่ �ำ้ โซเลีย กระแสน�ำ้ ที่เชี่ยวกรากกลางแมน่ �ำ้ พดั พาเรือ ให้ไหลเร็วขนึ ้ “ปลาชาฟเฟอร์มนั เป็นยงั ไงรึครับ” ชคั ถาม “มนั เป็นปลาตาบอด แตล่ ะตวั มีสีแตกตา่ งกนั ดแู ล้วงาม ตา แตข่ นาดของมนั เทา่ กบั คร่ึงตวั ของมนษุ ย์เลยทีเดียว” ชายแก่อธิบาย 374

Tales of Mazela “ข้าชกั อยากเหน็ ปลาชาฟเฟอร์แล้วซ”ิ เนซีสพดู ขนึ ้ “เจ้าไมอ่ ยากเหน็ มนั หรอก” ชายแก่ตดั บท “ดภู ายนอก นนั้ สวยงามแตภ่ ายในนนั้ เตม็ ไปด้วยความดรุ ้าย แม้ ดวงตาของมนั จะมองไมเ่ หน็ แตม่ นั จะใช้ผิวหนงั จบั แรงสนั่ สะเทือนของน�ำ้ เม่ือใดก็ตามที่มนั จบั ความเคลอื่ นไหวในน�ำ้ ได้ มนั จะใช้ฟันที่แหลมคมของมนั เข้าจโู่ จมทนั ที อีกอยา่ ง มนั อยรู่ วมกนั เป็นฝงู การจโู่ จมแตล่ ะครายอ่ มนา่ ขนพอง สยองเกล้า หากใครคนใดคนหนงึ่ พลดั ตกลงไปในน�ำ้ อยา่ หวงั วา่ จะรอด”เดก็ หนมุ่ ทงั้ สามหน้าซีดเผือดอยา่ งเหน็ ได้ ชดั “เจ้าเหน็ แผลนี่ไหม” ชายแก่เลกิ แขนเสือ้ ขนึ ้ เผยให้เหน็ รอยแผลเป็น เนือ้ ต้นแขนข้างขวาของเขาหายไปจนแทบ เหลือแตก่ ระดกู “ข้าเคยถกู มนั กดั เพราะยื่นมือไปคว้า กระเป๋ าที่ตกลงไปในน�ำ้ ” ชายแก่อธิบายก่อนดงึ แขนเสือ้ ลง ดลู มิ ที่นงั่ อยทู่ ้ายสดุ รีบปลอ่ ยมือท่ีจบั ขอบเรือไว้ทนั ที “พวกเจ้าไมต่ ้องกลวั หรอก” คนถ่อเรือที่ตอนนีห้ ยดุ ถ่อ 375

Tales of Mazela แล้วปลอ่ ยให้เรือไหลไปตามกระแสน�ำ้ พดู ให้ก�ำลงั ใจ “วนั นีน้ �ำ้ คอ่ นข้างตืน้ ท�ำให้น�ำ้ ไหลเช่ียว ข้าวา่ เราจะไปถงึ ก่อน เวลาที่พวกมนั จะต่ืนอยา่ งแนน่ อน” “แล้วทา่ นเคยถกู มนั กดั ไหม” ดลู มิ ถามชายคนถ่อเรือ ชายคนถ่อเรือพยกั หน้า “ทา่ ทางทา่ นคงจะโดนเพียงเลก็ น้อยเทา่ นนั้ ” ดลู มิ พดู ตอ่ ชายคนถ่อเรือท่ีมองตรงไปข้างหน้าสน่ั ศีรษะน้อยๆ แต่ ก็ไมไ่ ด้พดู อะไร “หึ หึ เขาเคยโดนกดั ยิ่งกวา่ ข้าเสยี อีก” ชายแก่กระซบิ บอกกบั ทงั้ สาม “ทา่ นอยา่ ท�ำให้เดก็ หนมุ่ พวกนีก้ ลวั เลย” คนถ่อเรือขดั ขนึ ้ “แคน่ ีพ้ วกเขาก็นงั่ แทบไมต่ ดิ อยแู่ ล้ว” “อยา่ มวั แตพ่ ดู มากเลย รีบถ่อให้ไปถงึ เร็วๆเถอะ ไม่ อยา่ งนนั้ มีหวงั ได้ตายกนั หมด” หญิงแมล่ กู ออ่ นหนั มา ตะคอกใสค่ นถ่อเรือ ในเรือจงึ เงียบลงอีกครัง้ ชคั มองสำ� รวจไปรอบๆ เหน็ เรือขนาดใหญ่เทา่ บ้าน 376

Tales of Mazela สามหลงั ผกู เรียงตอ่ กนั สวนมา บนเรือมีคนหลายสบิ คน พร้อมอาวธุ ยืนค้มุ กนั โดยมีพวกฝี พายนบั ได้ยี่สบิ คนชว่ ย กนั พายเรือสวนกระแสน�ำ้ ไปอยา่ งแขง็ ขนั “เรือล�ำนีม้ นั ชา่ งใหญ่จริงๆ” ชคั พดู ขนึ ้ “มนั เป็นเรือบรรทกุ ทองค�ำจากหมบู่ ้านลอคเลท่ ่ีพวกเรา ก�ำลงั จะไป ข้างในนนั้ มีแร่ทองค�ำอยเู่ ตม็ ไปหมด” ชายแก่ พดู ขนึ ้ “ทองทงั้ ลำ� เลยรึ” เนซีสถามย�ำ้ นยั น์ตาของพวกเขาลกุ วาว “ใช่ แตก่ วา่ จะสกดั ทองได้ขนาดนีก้ ็ใช้เวลาหลายเดือน เลยทีเดียว” ชายแก่ตอบ เดก็ หนมุ่ ทงั้ สามมองตามเรือบรรทกุ ทองท่ีแลน่ ผา่ นไป “ไมแ่ นน่ ะไปเมืองลอคเลค่ รัง้ นีเ้ราอาจจะโชคดีเจอทอง บ้าง” เนซีสพดู ขนึ ้ ชายแก่หวั เราะ “ใชพ่ วกเจ้าอาจจะโชคดีก็ได้” 377

Tales of Mazela ครู่ใหญ่ๆสภาพแวดล้อมโดยรอบเร่ิมเปลี่ยนไป กลาง แมน่ �ำ้ โซเลยี ที่กว้างใหญ่เร่ิมมีหมอกลงท่ีผิวน�ำ้ อากาศเยน็ ยะเยือกอยา่ งผิดสงั เกต ต้นไม้ที่ขนึ ้ อยใู่ กล้ๆฝั่งสว่ นใหญ่ เป็นต้นไม้ท่ีสงู ใหญ่ขนาดโคนต้นหลายคนโอบ กระแสน�ำ้ เร่ิมไหลเอ่ือยจนคนถ่อเรือต้องออกแรงชว่ ยถ่อ สีหน้าของ เขาไมค่ อ่ ยจะดีนกั เพราะดจู ากการไหลของกระแสน�ำ้ แสดง วา่ น�ำ้ ก�ำลงั จะเปล่ยี นทิศทางการไหล เขาจงึ ต้องรีบถ่อเพ่ือ ไปให้ถงึ ทา่ จอดโดยเร็ว “กลางวนั แท้ๆท�ำไมมนั นา่ กลวั อยา่ งนี”้ ชคั พดู ขนึ ้ “นน่ั ซิ ก�ำลงั จะเที่ยงแท้ๆ อากาศกลบั หนาวเยน็ ลง” เน ซีสเสริม “ใกล้ถงึ แล้ว อยา่ สง่ เสียงดงั ละ” ชายแก่หนั มากระซบิ บอกกบั พวกชคั “ปลาชาฟเฟอร์มนั อาศยั อยแู่ ถวนีแ้ หละ ผิวของมนั มีระบบประสาทที่ไวตอ่ เสียงมาก เสยี งหายใจ ดงั ๆยงั สามารถท�ำให้มนั ต่ืนได้เลย” พวกชคั รีบปิ ดปาก เงียบได้แตม่ องไปรอบๆ ใต้ลำ� น�ำ้ ใสยงั พอเหน็ โครงกระดกู 378

Tales of Mazela สีขาวขนุ่ ยิ่งท�ำให้ขนลกุ ซู่ คนถ่อเรือชะเง้อมองไปข้างหน้าฝ่ าสายหมอกหนา มอง เหน็ ทา่ เรือรางๆอยไู่ กลๆ พลนั นนั้ เดก็ ทารกในอ้อมแขนของ หญิงวยั กลางคนจๆู่ ก็ร้องไห้จ้า ทกุ คนในเรือตา่ งหนั กลบั มามองด้วยความตกใจ “อยา่ ร้องลกู อยา่ ร้อง” หญิงแมล่ กู ออ่ นพยายามปลอบ ลกู ของตนด้วยเสียงแผว่ เบา แตท่ ารกก็ยงั คงร้องลนั่ ไมม่ ี ทีทา่ วา่ จะหยดุ ร้อง “หบุ ปากเจ้าเดก็ บ้าน่ีทีได้ไหม เดี๋ยวก็พากนั ไปตาย หรอก” ชายหนมุ่ รูปร่างใหญ่ตะโกนมาจากหวั เรือ “เงียบนะลกู เงียบนะ อยา่ ร้อง” นางพยายามแกวง่ โยน ลกู ไปมา เหงื่อของนางไหลทว่ มตวั ทงั้ ท่ีอากาศเย็นยะเยือก “หาอะไรอดุ ปากมนั ซ”ิ ชายคนเดมิ ตะโกนกลบั มา “เสียงของเจ้ามากกวา่ ที่จะท�ำให้ปลาชาฟเฟอร์ต่ืน” คน ถ่อเรือท่ียืนถ่ออยทู่ ้ายเรือเปรยออกมา “น่ีจะโทษข้าอยา่ งนนั้ รึ” ชายคนที่อยหู่ วั เรือตะโกนกลบั 379

Tales of Mazela มาด้วยความโมโห “พวกมนั มาแล้ว” หญิงคนหนง่ึ พดู ขนึ ้ ด้วยทา่ ทีต่ืนกลวั คนบนเรือตา่ งมองไปรอบๆ และเหน็ อะไรบางอยา่ งเป็น สีตา่ งๆ ขนาดคร่ึงตวั มนษุ ย์แหวกวา่ ยอยรู่ อบๆเรือ คนถ่อ เรือเหน็ ดงั นนั้ จงึ รีบถ่อเรือเข้าหาฝ่ังท่ีอยใู่ กล้ที่สดุ ทนั ที แตเ่ มื่อคนถ่อเรือกดไม้ถ่อเพ่ือดนั เรือเข้าฝั่งก็มีเสยี ง กระแทกกกุ กกั ท่ีไม้ถ่อ เขาจงึ ยกไม้ถ่อขนึ ้ พ้นผิวน�ำ้ แต่ สภาพของมนั แตกออกเป็นเส่ียง ๆ ปลาชาฟเฟอร์สีส้มสดตวั เข่ืองโจนพงุ่ ขนึ ้ มาบนผิวน�ำ้ ตามงบั ไม้ถ่อ ชคั เนซีส และดลู มิ จ้องมองมนั เขมง็ มนั มี ลกั ษณะเหมือนปลาทว่ั ไปเพียงแตไ่ มม่ ีดวงตา ผิวหนงั ของ มนั ใสคล้ายเมือก ฟันของมนั คมกริบขนึ ้ อยเู่ ตม็ ทงั้ ปาก มนั ไลง่ บั ไม้ถ่อท่ีเหลอื ก่อนจะหลน่ ตมู ลงไปในน�ำ้ ดนู า่ สะพรึง กลวั ย่ิงนกั ไมน่ านก็มีเสียงกกึ กกึ ใต้ท้องเรือกล้วยตลอดทงั้ ล�ำ แรง กระแทกจากการพงุ่ เข้าจโู่ จมของปลาชาฟเฟอร์ท�ำให้ทกุ 380

Tales of Mazela คนเริ่มกรีดร้องและลกุ พรวดพราดขนึ ้ ท�ำให้เรือโคลงเคลง ไปมา ผสมผสานกบั เสยี งร้องไห้ลนั่ ของทารกน้อย น�ำ้ เริ่ม ไหลเข้าสทู่ ้องเรือ “ข้ายงั ไมอ่ ยากตาย” ดลู มิ ร้องขนึ ้ เขาเกาะแขนชคั แนน่ ทกุ คนตา่ งพากนั ขนึ ้ ไปยืนบนที่นง่ั จนเรือเร่ิมเสยี หลกั “อยา่ ยืนบนที่นงั่ ลงมา” คนถ่อเรือตะโกน แตห่ ามีใคร ฟังไม่ น�ำ้ ไหลทะลกั เข้ามาตรงขอบเรือที่จมลงไปในน�ำ้ คนถ่อเรือเหน็ ทา่ ไมด่ ีตดั สนิ ใจกระโดดตมู ลงไปในน�ำ้ และพยายามผลกั เรือเข้าฝ่ัง ฝงู ปลาหลากสีเข้าจโู่ จมขา ของเขาทนั ที เสยี งกรุบกรอบดงั ขนึ ้ มาเหนือน�ำ้ คนถ่อเรือ ยงั คงออกแรงดนั ท้ายเรือจนเรือขนึ ้ ไปเกยฝ่ัง พวกคนที่อยู่ หวั เรือรีบกระโดดลงขนึ ้ ฝั่งและคอยดงึ รัง้ คนอื่นๆบนเรือขนึ ้ ฝ่ังอยา่ งทลุ กั ทเุ ล เม่ือทกุ คนหนีขนึ ้ ไปบนฝ่ังได้แล้วตา่ งมองมาท่ีคนถ่อเรือ ด้วยความประหลาดใจเพราะดเู หมือนเขาจะไมท่ กุ ข์ร้อน กบั การถกู ปลาชาฟเฟอร์จโู่ จมที่ขาของเขา เขาคอ่ ยเดนิ 381

Tales of Mazela ขนึ ้ ฝ่ังช้าๆ โดยมีปลาชาฟเฟอร์ตวั ใหญ่สองตวั สแี ดงและสี เขียวกดั ตดิ ขาเขาขนึ ้ มาด้วย คนถ่อเรือสะบดั ขาอยา่ งแรง จนพวกมนั กระเดน็ หลดุ ตกน�ำ้ ไป ท่ีขาของเขามีเพียงลอย ฉีกขาดของกางเกงจากฟันคมของปลาเทา่ นนั้ “นี่ทา่ นไมเ่ ป็นอะไรเลยรึ” หญิงแก่คนหนงึ่ ถามขนึ ้ คนถ่อเรือสา่ ยหน้าและยิม้ น้อยๆ ก่อนเอย่ ขนึ ้ “พวกเรา รีบไปขนึ ้ รถม้ากนั เถอะ พวกทหารรออย”ู่ เขาเดนิ น�ำผ้คู น เดนิ ตอ่ ไปข้างหน้าและเลยี ้ วเข้าไปในป่ าทบึ ตรงจดุ ท่ีใกล้ กบั ทา่ จอดเรือ เสยี งทารกน้อยยงั คงร้องไห้ระงมไปทว่ั ผืน ป่ า 382

Tales of Mazela ตอนที่ 20 มหนั ตภยั ป่ าดงดบิ คนถ่อเรือเดินน�ำทกุ คนไปยงั จดุ ขนึ ้ รถม้า ชคั ชะเง้อมอง ดขู ้างหน้าเหน็ แสงไฟจากคบเพลงิ ห้าดวงก�ำลงั สอ่ งแสง เรืองๆอยไู่ มไ่ กล มีทหารหลายสบิ คนข่ีทานร์นารออยพู่ ร้อม อาวธุ ครบมือ แสงสวา่ งจากดวงอาทิตย์ไมส่ ามารถเลด็ ลอดลงมายงั พืน้ ดนิ เบือ้ งลา่ งได้เพราะต้นไม้ขนาดใหญ่ขนึ ้ อยหู่ นาทบึ แผ่ ก่ิงก้านเหนือศีรษะ ใกล้ๆกบั ทหารมีกระบะรถม้าจอดอยสู่ องคนั พร้อมคน ขบั “มากนั แล้ว” ทหารคนหนงึ่ ตะโกนก่อนจะเดนิ ไปเปิ ด กระบะท้ายรถม้า “ท�ำไมวนั นีเ้จ้ามาช้านกั ” ทหารอีกคนเดนิ เข้ามาถามคน ถ่อเรือ 383

Tales of Mazela “ระหวา่ งทางกระแสน�ำ้ เกิดเปล่ียนทิศทางเอาดือ้ ๆเลย ต้องรีบกลบั เข้าฝั่งและเดนิ เท้ามา” คนถ่อเรือตอบ “ลงุ ครับท�ำไมมีทหารอยเู่ ตม็ ไปหมด” เนซีสกระซบิ ถาม ขนึ ้ “พวกเขาจะคอยค้มุ กนั เราจากวานเดอร์ลา่ ยงั ไงละ เส้น ทางท่ีเราจะไปนนั้ อีกไมไ่ กล แตม่ นั เตม็ ไปด้วยวานเดอร์ ลา่ ” ชายแก่อธิบาย พวกทหารพาผ้โู ดยสารขนึ ้ ไปบนรถม้า ทงั้ สองคนั พวกของชคั ขนึ ้ ไปบนรถม้าคนั ที่สอง ชคั นง่ั บนม้านง่ั ยาวที่มีอยสู่ องแถวขนานจากด้านหน้า ไปหลงั เขานง่ั อยรู่ ะหวา่ งดลู มิ และเนซีส ถดั จากเนซีสไป เป็นชายแก่คนดงั กลา่ ว ม้านง่ั ฝั่งตรงข้ามมีหญิงแมล่ กู ออ่ น คนถ่อเรือ และชายหญิงอีกสองคนขนึ ้ มานง่ั ด้วย “เอาละพร้อมแล้ว ออกรถได้” ทหารคนหนง่ึ ถือคบเพลงิ อยบู่ นหลงั ทาร์นนาตะโกน รถม้าคอ่ ยๆเคล่ือนตวั ตามกนั เข้าไปในป่ าทบึ ในสภาพ อากาศที่ทงั้ เยน็ และชืน้ ขณะเสียงเดก็ ร้องนนั้ เงียบลงแล้ว 384

Tales of Mazela และหลบั ป๋ ยุ อยใู่ นอ้อมอกของผ้เู ป็นแม่ ชคั ชะเง้อมองไปทางด้านหน้าเหน็ รถม้าคนั แรกมีทหาร กลมุ่ หนงึ่ ควบทานร์นาว่ิงน�ำอยู่ จากนนั้ เขาก็หนั กลบั มา มองด้านหลงั เหน็ ทหารอีกกลมุ่ หนง่ึ ควบทานร์วงิ่ ตามมา ว่งิ มาได้สกั พกั รถม้าก็เริ่มโยกเยกไปมาและสะดดุ เป็น ครัง้ ๆเมื่อล้อรถปี นขนึ ้ รากของต้นไม้ใหญ่และก้อนหินท่ีฝัง อยตู่ ามพืน้ ถนน เดก็ หนมุ่ ทงั้ สามมองออกไปรอบๆในป่ าท่ี เตม็ ไปด้วยหมอกหนาที่ดอู มึ ครึมนา่ กลวั พิลกึ ก่อนจะหนั กลบั มามองชายคนถ่อเรือท่ีนงั่ อยฝู่ ่ังตรงข้าม ทงั้ สามก้ม มองขากางเกงของเขาอยา่ งพร้อมเพรียงกนั คนถ่อเรือมอง หน้าพวกเดก็ หนมุ่ จากนนั้ เขาก็ก้มมองขาของตน “ขาของข้ามนั แขง็ ย่ิงกวา่ หินเสยี อีก” คนถ่อเรือพดู พลาง เลกิ ขากางเกงขนึ ้ ขาของเขาเป็นโลหะที่มียงั มีรอยฟันปลา ชาฟเฟอร์กดั จนบบู ี ้เขาใช้มือเคาะขาตวั เองจนเกิดเสียงดงั ก๊องแก๊ง “เกิดอะไรขนึ ้ กบั ขาของทา่ นรึ” เนซีสถามขนึ ้ 385

Tales of Mazela “ทา่ นถกู ปลาชาฟเฟอร์กดั ใชไ่ หม” ชคั ถามตอ่ คนถ่อเรือผงกหวั ช้าๆ ตาของเขาดเู ศร้าลงอยา่ งเหน็ ได้ ชดั ครู่หนงึ่ เขาก็พดู ขนึ ้ “ข้าเสยี ขาทงั้ สองข้างไปพร้อมกบั ภรรยาและลกู ๆ” เดก็ หนมุ่ ทงั้ สามมองดวงหน้าของเขาด้วยความเหน็ ใจ พลนั เงามืดขนาดเทา่ รถม้าแวบผา่ นรถคนั ที่สองไป ทกุ คนในรถตา่ งเงยหน้าขนึ ้ มองเหน็ บางอยา่ งบนิ อยดู่ ้านบน ปี กของมนั คล้ายปี ค้างคาวแตม่ ีขนาดใหญ่กวา่ มาก “วานเดอร์ลา่ ! ระวงั การจโู่ จม” ทหารคนหนง่ึ ที่ควบทา นร์นาอยดู่ ้านหลงั ตะโกน รถม้าทงั้ สองคนั รีบหยดุ กกึ ทหาร สองคนง้างหน้าไม้ที่มีดอกธนผู กู เชือกเลง็ ไปยงั วานเดอร์ลา่ ตวั นนั้ “พวกเจ้าไมต่ ้องกลวั พวกเขาเป็นนกั ลา่ วานเดอร์ลา่ ” ชายแก่ที่นง่ั อยขู่ ้างๆพดู ขนึ ้ “แคก่ ้มต่�ำๆเอาไว้” ชคั โน้มตวั ต�่ำลงเอียงหน้ามองวานเดอร์ลา่ ตวั นนั้ มนั แตกตา่ งจากวานเดอร์ลา่ ท่ีสงั หารนานซีเมื่อวานนี ้รูปร่าง 386

Tales of Mazela มนั เหมือนค้างคาวขนาดใหญ่ มีแขนอยตู่ รงปลายปี ก ขน สนั้ สขี าว มนั บนิ ขนึ ้ ไปก่อนโฉบลงมาที่รถม้าคนั แรกอยา่ ง รวดเร็ว ธนดู อกหนง่ึ พงุ่ ปักไปที่โคนปี กของวานเดอร์ลา่ เลือด สีมว่ งเข้มไหลเป็นทาง มนั ร้องค�ำรามลน่ั และพยายาม กระพือปี กหนี ขณะพวกทหารชว่ ยกนั ดงึ มนั ลงมา แล้วธนู ผกู เชือกเส้นเหนียวอีกดอกก็พงุ่ เข้าเสยี บท่ีปี กอีกข้าง มนั เสียหลกั ถลาร่วงลงพืน้ เสียงดงั สนน่ั เกิดแรงสะเทือนชคั ท่ี อยบู่ นรถม้ายงั รู้สกึ ได้ ทหารที่เหลอื ไมร่ อช้าชว่ ยกนั ใช้หอกพงุ่ เข้าใสม่ นั ทนั ที มนั ตะเกียกตะกายลกุ ขนึ ้ ร้องค�ำรามลนั่ พยายามตีปี กดงึ เชือกให้หลดุ เหว่ียงเอาพวกทหารที่ดงึ เชือกอยเู่ สยี หลกั ล้ม กนั ระนาว มนั กดั เชือกทงั้ สองเส้นขาดสะบนั้ แล้วโผบนิ ขนึ ้ ทงั้ มีลกู ธนปู ักคาที่ปี ก พวกทหารเฝ้ ามองมนั บนิ ลบั ตาไป “มนั คงไมก่ ลบั มาแล้ว เอาละออกเดนิ ทางตอ่ ได้” ทหาร 387

Tales of Mazela คนท่ีถือคบเพลงิ ตะโกน จากนนั้ รถม้าก็คอ่ ยๆเคล่อื นท่ีออก ไป ความเงียบกลบั เข้ามาอีกครัง้ เหลอื แตเ่ สยี งก้าวเท้าของ ทานร์นา ม้า และล้อรถดงั ไปตลอดทางทา่ มกลางป่ าทบึ เยน็ ยะเยือก “พวกเจ้ามีธรุ ะอนั ใดที่หมบู่ ้านลอคเล”่ คนถ่อเรือถามขนึ ้ หลงั เหตกุ ารณ์นา่ ต่ืนเต้นจบลง “พวกเรามาตามหาเจ้าของภาพเขียนเอลฟ์ นะ” ชคั ตอบ “เอลฟ์ อยา่ งนนั้ รึ” ชายแก่ท่ีฟังอยถู่ ามขนึ ้ “ทา่ นรู้จกั คนเขียนภาพเอลฟ์ ด้วยรึ” ชคั รีบหนั ไปถาม “ข้าจ�ำได้วา่ ตอนข้าเดก็ ๆมีชายแก่คนหนง่ึ เคยเลา่ เรื่อง เอลฟ์ ให้ข้าและเดก็ ๆในหมบู่ ้านฟัง” ชายแก่ตอบอยา่ ง ครุ่นคิด “ถ้าอยา่ งนนั้ เราก็มาถกู ท่ีแล้ว” เนซีสโพลง่ ขนึ ้ มาอยา่ ง ดีใจ “ดเู หมือนวา่ เขาจะชื่อ…แนลวาคลีอ่ ะไรนีแ้ หละ เขาเป็น 388

Tales of Mazela ชายแก่ท่ีนา่ สงสาร เขาชอบเลา่ เร่ืองเอลฟ์ และตอ่ ต้านการ ขดุ แร่ทองท่ีหมบู่ ้านนี ้พวกผ้ใู หญ่คดิ วา่ เขาบ้า และไมย่ อม ให้เดก็ ๆเข้าใกล้เขา” “ทา่ นชว่ ยพาพวกเราไปที่บ้านของทา่ นแนลวาคลไ่ี ด้ ไหม” ชคั ร้องขอกบั ชายแก่ “เดี๋ยวนะ” คนถ่อเรือพดู ขนึ ้ “เม่ือปี ก่อนมีผ้โู ดยสารเป็น ชายแก่คนหนง่ึ มาตามหาบ้านของทา่ นแนลวาคล่ี เหน็ บอก วา่ เขาเป็นโหรของจกั รวรรดเิ ซวิเนลา่ ” ชคั น่ิงไปชวั่ ครู่ พลางครุ่นคดิ ปะตดิ ปะตอ่ เร่ืองราวขนึ ้ ใหม่ “อา คนร้ายเป็นถงึ โหรของจกั รวรรดเิ ซวเิ นลา่ เชียวรึ” ชคั เปรยอยา่ งประหลาดใจ “แล้วเขาจะเอาแผนที่เอลฟ์ ไป ท�ำอะไร รึวา่ …” หน้าของชคั นนั้ ดตู ่ืนกลวั ขนึ ้ มาทนั ที พลาง คดิ ตอ่ ถ้ารวมกบั เร่ืองที่ทา่ นนานซีเลา่ ให้ฟังเมื่อวานนี ้จดุ ประสงค์ของจกั รพรรดเิ ฮกซา่ คือการรวมสองจกั รวรรดิ เข้าเป็นหนงึ่ เดียว แตต่ อนนีจ้ กั รพรรดเิ ฮกซา่ ทรงต้องยา พิษอยู่ ดงั นนั้ พระองค์คงต้องการจะยืมแรงของเอลฟ์ เพ่ือ 389

Tales of Mazela ชว่ ยท�ำสงครามรวมสองจกั รวรรดเิ ข้าด้วยกนั ชคั เร่ิมกลวั ในสงิ่ ที่ตนเองคดิ เพราะถ้าเป็นจริงตามที่เขาคาด เร่ือง แผนที่เอลฟ์ นนั้ อาจจะน�ำไปสกู่ ารท�ำสงครามของทงั้ สอง จกั รวรรดิ “แล้วโหรของจกั รวรรดเิ ซวิเนลา่ คนนนั้ ได้แผนท่ีเอลฟ์ ไป ไหม” ชคั ถามคนถ่อเรือ “เขาได้หนงั สอื เอลฟ์ ไปครึ่งเลม่ ” ชายคนถ่อเรือตอบ “มนั คงเป็นคร่ึงสว่ นหลงั ท่ีข้าไมไ่ ด้อา่ น ต้องภาวนาอยา่ ให้เขาได้แผนที่เอลฟ์ ไปด้วย” ชคั พดู ขนึ ้ “พวกทา่ นชว่ ยพา พวกข้าไปท่ีบ้านของเขาได้ไหม” “ข้าไมเ่ ข้าใจท่ีเจ้าพดู เจ้าพดู ถงึ เอลฟ์ จกั รวรรดเิ ซวิเนลา่ แล้วก็สงคราม มนั หมายความวา่ อยา่ งไร” ชายคนถ่อเรือ มองชคั อยา่ งไมเ่ ข้าใจ ชคั นิ่งไปครู่หนง่ึ ก่อนจะเริ่มเลา่ ให้คนในรถม้าฟังถงึ เร่ือง ที่เกิดขนึ ้ กบั เขาตงั้ แตก่ ารวางเพลงิ ในห้องสมดุ เพ่ือแยง่ เอา หนงั สอื เอลฟ์ คร่ึงเลม่ และการตามหาแผนท่ีเอลฟ์ รวมไป 390

Tales of Mazela ถงึ เรื่องท่ีนานซีเลา่ ทกุ คนที่อยใู่ นรถฟังอยา่ งใจจดใจจอ่ “เจ้าโกหก” หญิงแมล่ กู ออ่ นพดู ขนึ ้ เม่ือชคั เลา่ จบ “เรื่อง แบบนีใ้ ครจะไปเชื่อ โกหกทงั้ เพ เสยี เวลานง่ั ฟัง” “ใช”่ ชายคนถ่อเรือเหน็ ด้วยกบั หญิงแมล่ กู ออ่ น “จาก เรื่องที่เจ้าเลา่ มามนั เกินกวา่ จะเช่ือได้ แคเ่ ร่ืองเอลฟ์ ก็ไมม่ ี ใครจะเช่ือเจ้าแล้ว แล้วไหนยงั เรื่องจกั รพรรดเิ ฮกซา่ กลาย ร่างเป็นปี ศาจอีก” ชายแก่หวั เราะและสา่ ยหวั “แตเ่ รื่องเลา่ ของเจ้ามนั สนกุ ดีนะ” “ข้าขอเพียงทา่ นพาข้าไปท่ีบ้านของทา่ นแนลวาคลี่ก็ พอ” “วานเดอร์ลา่ !” ทหารคนหนง่ึ ตะโกน รถม้าหยดุ กกึ ทนั ทีจนพวกชคั ไหลไปกองกนั ท่ีกระบะ หน้ารถม้า จากนนั้ ทกุ คนก็ชะเง้อมองไปหน้ารถ เหน็ วานเด อร์ลา่ คล้ายหมปู ่ าตวั ใหญ่เกือบเทา่ รถม้า ขนสเี ทา มีเขีย้ ว งอกออกมาใต้จมกู นยั น์ตาของมนั สแี ดงกล่ำ� มนั พน่ ลม 391

Tales of Mazela หายใจฟื ดฟาดอยา่ งแรงก่อนจะวิง่ โถมเข้าใสพ่ วกทหาร ที่ถือหอกรออยู่ มนั ชนจนทหารกระเดน็ ไปคนละทิศทาง จากนนั้ มนั ก็พงุ่ มาชนรถม้าของชคั อยา่ งจงั รถม้าพลกิ คว่�ำ ผ้โู ดยสารล้มกลงิ ้ ตา่ งพากนั ตะเกียกตะกายลกุ ขนึ ้ ว่งิ หนี อยา่ งแตกต่ืน พวกชคั วง่ิ หลบกนั ไปคนละทาง ทหารยิงธนแู ละพงุ่ แทงหอกเข้าสกดั กนั้ แตด่ เู หมือ นวานเดอร์ลา่ ตวั นีจ้ ะไมส่ ะท้านเลย มนั กลบั วง่ิ เข้าใสผ่ ้คู น ที่วงิ่ หนีแตกต่ืนอยา่ งบ้าคลงั่ “ให้คนั หน้าหนีไปก่อน” ทหารคนหนง่ึ ตะโกนบอก รถม้า คนั แรกรีบบง่ึ ออกไปทนั ทีโดยมีทหารกลมุ่ หนงึ่ ควบทานร์ นาวง่ิ ตามประกบคอยค้มุ กนั ชคั มองไปรอบๆเหน็ ดลู มิ นงั่ หลบอยตู่ รงก้อนหินขนาด ใหญ่ใกล้ๆ กนั “เนซีสเจ้าอยไู่ หน”ชคั กระซบิ เบาๆ เรียก เพื่อนอีกคนที่หายไป “ข้าอยนู่ ี”้ เนซีสกระซบิ ตอบ ชคั และดลู มิ เงยหน้าขนึ ้ ไปมองตามท่ีมาของเสียง เหน็ 392

Tales of Mazela เนซีสขนึ ้ ไปหลบอยบู่ นต้นไม้ไมไ่ กลจากก้อนหินท่ีเขาและดู ลมิ ซอ่ นอยมู่ ากนกั “ท�ำไมท่ีนีม้ ีวานเดอร์ลา่ เตม็ ไปหมด” ดลู มิ ท่ีนง่ั สน่ั หลบ อยขู่ ้างๆชคั พดู ขนึ ้ ชคั คอ่ ยๆลกุ ขนึ ้ ชะเง้อมองวานเดอร์ลา่ ตวั นนั้ ท่ีทหาร ก�ำลงั ล้อมเอาไว้ พลนั ก็เหลอื บไปเหน็ ลกู กลมๆขนาดใหญ่ สงู เทา่ หน้าแข้งสีขาวมีลายเป็นวงกลมสสี ้มเข้มตลอดทงั้ ลกู ชคั เดนิ เข้าไปดใู กล้ๆ อยา่ งสงสยั ก่อนจะหนั ไปมอง รอบๆ เหน็ ลกู กลมๆลกั ษณะเดียวกนั อีกส่ลี กู วางอยไู่ มไ่ กล แตแ่ ล้วเสียงดลู มิ ก็ดงั ขนึ ้ “ชคั … วานเดอร์ลา่ ” ชคั หนั กลบั ไปมองท่ีดลู มิ และก็ต้องตกใจเม่ือเหน็ ตวั ประหลาดขนาดเทา่ หมาป่ าแตม่ ีหกขาเดนิ ตรงมาท่ีดลู มิ ช้าๆ ดวงตาของมนั นนั้ ขาวโพลน จ้องดลู มิ ตาไมก่ ระพริบ น�ำ้ ลายไหลยืดออกมาจากปาก ดลู มิ พยายามถีบตวั ถอย ร่นจนหลงั ชนเข้ากบั หินก้อนใหญ่ 393

Tales of Mazela “ชว่ ยข้าที” ดลู มิ ร้องขอความชว่ ยเหลือ “รับนีไ้ ป” เนซีสที่หลบอยบู่ นต้นไม้โยนอะไรบางอยา่ งลง มาให้กบั ชคั ชคั คว้าไว้และมองดาบไม้ที่เนซีสโยนลงมาให้ “จะเอาไอ้ ไม้นีม้ าท�ำไมกนั ” ชคั บอกอยา่ งผิดหวงั “อยา่ ดถู กู ดาบของเทพเทรีสเชียวนะ” เนซีสบอก ชคั ท่ีตกอยใู่ นภาวะจนใจกวดั แกวง่ ดาบไม้ไปท่ีวานเด อร์ลา่ เพ่ือลอ่ มนั “มานีเ้จ้าโง่ มานีซ้ ”ิ วานเดอร์ลา่ ตวั นนั้ ร้อง ค�ำรามใสช่ คั ชคั ตกใจล้มลงนง่ั กบั พืน้ มนั หนั กลบั ไปหาดลู ิ มอีกครัง้ น�ำ้ ลายของมนั ยงั ไหลยืดออกมาอยา่ งหิวกระหาย “ชว่ ยข้าด้วย” ดลู มิ ร้องเรียก ชคั รีบลกุ ขนึ ้ ยืนอีกครัง้ “มานีซ้ ไิ อ้วานเดอร์ลา่ ” ชคั ใช้ดาบไม้วงิ่ เข้าไปแทงมนั จากนนั้ ก็มีเสยี งดงั “ต๊บุ ” เจ้าวานเดอร์ลา่ หกขากระเดน็ กลงิ ้ ไปหลายตลบ คนถ่อเรือที่โดดมาจากไหนไมร่ ู้ ใช้ทอ่ น ไม้ฟาดมนั กลงิ ้ ไป ดลู มิ รีบลกุ ขนึ ้ มาหลบอยขู่ ้างหลงั คนถ่อ เรือ วานเดอร์ลา่ ตวั นนั้ ตะกายลกุ ขนึ ้ สะบดั ตวั ไปมา จ้อง 394

Tales of Mazela มองพวกชคั อยา่ งเสียดายก่อนก้มหน้ามดุ หายเข้าไปในพมุ่ ไม้ “ดีนะมนั แคว่ านเดอร์ลา่ ที่ยงั ไมโ่ ตเตม็ วยั ” คนถ่อเรือพดู ขนึ ้ เนซีสกระโดดลงมาจากต้นไม้ ชคั จงึ คืนดาบไม้ให้เขา “ก้อนกลมๆพวกนีม้ นั คืออะไรรึ” ชคั เอยถามคนถ่อเรือ อยา่ งสงสยั ชายคนถ่อเรือหนั ไปมองลกู กลมๆสขี าวท่ีมีลวดลายสี ส้มตามท่ีชคั ถาม “ไข่วานเดอร์ล่า” “อะไรนะ” เดก็ หนมุ่ ทงั้ สามอทุ านอยา่ งตกใจเม่ือรู้วา่ ก้อ นกลมๆนีค้ ือไขว่ านเดอร์ลา่ “พวกเจ้ารู้ใชไ่ หมวา่ วานเดอร์ลา่ มนั ชอบกินมนษุ ย์ที่ คดิ ชวั่ ” คนถ่อเรือเลา่ ตอ่ เดก็ หนมุ่ ทงั้ สามพยกั หน้า “กลน่ิ ความโลภของมนษุ ย์ท่ีแหก่ นั มาหาทองที่หมบู่ ้านลอคเล่ เป็นตวั ลอ่ อยา่ งดีท�ำให้พวกมนั แหก่ นั มาท่ีหมบู่ ้านแหง่ นี”้ เสยี งวานเดอร์ลา่ ค�ำรามขนึ ้ อีกครัง้ คนถ่อเรือชะโงกดู เหน็ ทหารก�ำลงั ส้กู บั วานเดอร์ลา่ ที่เหมือนหมปู ่ าตวั เดมิ อยู่ 395

Tales of Mazela ทหารคนหนง่ึ หยิบเอาผ้าท่ีชมุ่ เลือดออกมาจากกระเป๋ า ท่ีห้อยอยขู่ ้างตวั ทานร์นาออกมาผกู ติดท่ีปลายหอก “อะไรนะ่ ” ดลู มิ โผลห่ วั ขนึ ้ มามองจากหลงั ก้อนหิน “มนั คือเลอื ดเป็ด กลน่ิ ของเลือดเป็ดนนั้ คาวมาก พวก ทหารจะใช้มนั เป็นตวั ลอ่ วานเดอร์ลา่ ” คนถ่อเรือตอบ ทหารคนนนั้ แกวง่ ปลายหอกผกู ผ้าเปื อ้ นเลือดเป็ดไป มา วานเดอร์ลา่ หมปู ่ าได้กลน่ิ คาวเลือดก็เปลยี่ นเป้ าหมาย ทนั ที มนั พงุ่ เข้าหาทหารคนนนั้ โดยไมร่ ีรอ เขารีบพงุ่ หอกไป ให้ไกลที่สดุ เทา่ ที่จะท�ำได้ วานเดอรลา่ กระโจนตามหอกไป “ตอนนีแ้ หละชว่ ยกนั พลกิ รถม้าเร็ว” ทหารคนท่ีถือคบ เพลงิ ตะโกน ทกุ คนท่ีซอ่ นตวั อยตู่ า่ งวิง่ ออกมาชว่ ยกนั ยก รถม้าให้พลกิ ขนึ ้ “เร็วหนอ่ ยก่อนท่ีมนั จะกลบั มา” สภาพรถม้ายบั เยินเตม็ ที ล้อเอียงกะเทเ่ ร่ กระบะท้าย หลดุ หายไป “ไปกนั เถอะ” คนถ่อเรือบอกกบั พวกชคั จากนนั้ พวกเขา ก็วง่ิ ไปขนึ ้ รถม้า 396

Tales of Mazela “เหลอื ใครอีกไหม” ทหารคนหนง่ึ ถาม คนถ่อเรือมองทกุ คนบนรถ “ครบแล้ว” “ถ้าอยา่ งนนั้ ออกรถเลย” ทหารคนถือคบเพลงิ ตะโกน บอกกบั คนขบั รถม้า คนบงั คบั ม้ารีบฟาดแส้ให้ม้าพงุ่ ออกไปทนั ที แรง กระชากท�ำให้พวกชคั ท่ีนง่ั อยกู่ ระบะหลงั ไหลไปกองอยู่ ท้ายรถม้าจนเนซีสเกือบตกลงไป ดีท่ีคนถ่อเรือคว้าแขน ของเขาเอาไว้ได้ แตจ่ ๆู่ วานเดอร์ลา่ ท่ีรูปร่างเหมือนค้างคาว สขี าวตวั เดมิ ก็บนิ โฉบเข้ามา ปี กของมนั ยงั คงมีลกู ธนสู อง อนั ตดิ อยู่ มนั ใช้ขาตะครุบขาของเนซีสเอาไว้แนน่ และ พยายามบนิ ขนึ ้ คนในรถม้าพยายามชว่ ยกนั ดงึ เนซีสไว้ไม่ ให้หลดุ มือ เนซีสพยายามใช้ขาอีกข้างถีบแตก่ ็ไมเ่ ป็นผล พวกทหาร ท่ีควบทานร์นาเข้ามาประกบพยายามใช้หอกแทงวานเดอร์ ลา่ อยา่ งจงั หลายครัง้ จนเลอื ดสีมว่ งของมนั กระเซน็ ไปทวั่ แตย่ งั ไมย่ อมปลอ่ ยเนซีส ดลู มิ เหลือบไปเหน็ ดาบไม้ของเน 397

Tales of Mazela ซีสคาดอยทู่ ่ีเอวจงึ ดงึ มนั ออกมาฟาดเข้าที่หน้าของวานเด อร์ลา่ หลายครัง้ แตม่ นั กลบั ไมส่ ะทกสะท้าน “จบั ไว้ให้แนน่ ๆ หมบู่ ้านลอคเลอ่ ยขู่ ้างหน้านีแ้ ล้ว” คน ขบั รถม้าตะโกนขณะที่เขาฟาดแส้ไปบนหลงั ม้าให้วง่ิ เตม็ ก�ำลงั รถม้าว่ิงสา่ ยไปมาเพราะล้อที่เบีย้ วผิดรูป ไปชนกบั ทหารท่ีควบทานร์นาตามประกบล้มลงไปหลายคน รถม้าทะยานพงุ่ ออกจากแนวป่ าทบึ โผลอ่ อกไปยงั ทงุ่ โลง่ ที่เตม็ ไปด้วยหญ้าเหลอื งเตม็ ท้องทงุ่ วานเดอร์ลา่ ค้างคาวตวั สขี าวพยายามดงึ เนซีสขนึ ้ แตค่ นที่อยหู่ ลงั รถม้า ก็พยายามดงึ เขากลบั ลงมา สดุ ท้ายวานเดอร์ลา่ เป็นฝ่ ายชนะเม่ือมนั ดงึ เนซีสลอยขนึ ้ ไปพร้อมหอบเอาทงั้ ชคั และดลู มิ ที่จบั เพื่อนเอาไว้แนน่ ไม่ ยอมปลอ่ ยลอยตดิ ขนึ ้ ไปด้วย พวกทหารท่ีขี่ทานร์นาตามมาตดั สนิ ใจพงุ่ หอกเข้าใส่ วานเดอร์ลา่ หอกพงุ่ เข้าไปปักที่ขาของมนั อยา่ งจงั ราวจบั วาง มนั ร้องค�ำรามลนั่ ทงุ่ กางกรงเลบ็ ออก ท�ำให้เดก็ หนมุ่ 398

Tales of Mazela ทงั้ สามร่วงลงมายงั ทงุ่ หญ้าเบือ้ งลา่ ง มนั รีบบนิ หนีกลบั เข้า ป่ าทบึ ไป คนขบั รถม้าจอดรถม้าใกล้ๆกบั รถม้าคนั แรกท่ีจอดรออยู่ คนในรถม้าตา่ งว่งิ ลงมาดพู วกเดก็ หนมุ่ ทงั้ สาม แตก่ ็โลง่ ใจ เม่ือเหน็ หวั ของเดก็ หนมุ่ ทงั้ สามคอ่ ยๆ โผลพ่ ้นดงขนึ ้ มา “เกือบได้เป็นอาหารของวานเดอร์ลา่ ซะแล้ว” เนซีสพดู ขนึ ้ ดลู มิ มองที่ขาของเนซีสเหน็ ลอยช�ำ้ ท่ีถกู วานเดอร์ลา่ ขย�ำ้ เป็นสมี ว่ ง “นา่ กลวั จริงๆ ไมร่ ู้เจ้ารอดมาได้ยงั ไง” “ข้าเป็นถงึ เทพเทรีส ไมต่ ายงา่ ยๆหรอก” เนซีสพดู “แสดงวา่ เจ้าคดิ แตเ่ รื่องไมด่ ีท�ำให้วานเดอร์ลา่ จะกิน เจ้า” ดลู มิ ล้อเนซีสเลน่ “น่ีเจ้าวา่ ข้ารึ” เนซีสมองดลู มิ ด้วยสีหน้าท่ีขนุ่ เคือง ชคั ก้มลงเก็บดาบไม้ของเนซีสที่ตกอยขู่ ้างๆ ก่อนจะย่ืน มนั คืนให้กบั เนซีสไมพ่ ดู อะไร ในใจนนั้ ให้รู้สกึ ผิดท่ีชวน เพ่ือนทงั้ สองมาเสี่ยงอนั ตรายด้วย 399

Tales of Mazela “ดเู จ้าซมึ ๆไป เจ้าเป็นอะไรไหม” เนซีสท่ีก�ำลงั ปัดเศษ หญ้าแห้งตามเสือ้ ผ้าของตนถามชคั อยา่ งสงสยั “เอาละพวกเจ้ารีบกลบั ไปขนึ ้ รถม้าได้แล้ว” ทหารท่ีถือ คบเพลงิ ตะโกนเรียกพวกชคั “กลบั ขนึ ้ รถม้ากนั เถอะ” ชคั พดู ขนึ ้ จากนนั้ พวกเขาก็พา กนั เดินตรงไปท่ีรถม้าที่ใกล้พงั เตม็ ที รถม้าตรงเข้าไปยงั หมบู่ ้านที่มีแนวก�ำแพงสงู มองเหน็ อยไู่ กลๆ โดยมีภเู ขาแหวง่ ไปคร่ึงซีกตงั้ ตระหงา่ นอยกู่ ลาง หมบู่ ้านลกู หนง่ึ 400