เกมส์รัก วิวาห์ร้าย

หญิง สาวได้แต่นง่ั นิ่งเงียบตลอดทางที่ขบั ไปยงั ร้านอาหาร ใจ เธอเต้นเร็วกวา่ ปกตเิ ลก็ น้อย นี่เป็นครัง้ แรกเลยท่ีเขาชวนเธอไปดนิ เนอร์ ทงั้ หมดนีค้ งเป็นผลพวงมาจากเหตกุ ารณ์ท่ีเกิดขนึ ้ เม่ือคนื นีแ้ นๆ่ ความสมั พนั ธ์ของเธอกบั เขากําลงั ก้าวหน้าไปอีกระดบั หนงึ่ แตก่ ็ยงั ไม่ เหมือนกบั ครู่ ักคอู่ ื่นๆ เสียทีเดียว พวกเขายงั พากนั กลบั ไปที่บ้านของนางรุ่งฤดตี ามเดมิ แม้ว่า เมื่อคนื จะนอนค้างที่คอนโดฯ ของธนวรรธก็ตาม ‚เมื่อไรจะย้ายไปอย่ดู ้วยกนั ท่ีนน่ั ‛ ชายหนมุ่ ถามอมาวดี หลงั จากที่ทงั้ คอู่ ย่กู นั ตามลําพงั ‚อ้อมอยากรอให้คณุ ย่ากลบั มาเดนิ ได้เป็นปกตกิ ่อนคะ่ ‛ เธอ ตอบพลางเดนิ ไปหยิบผ้าขนหนมู าถือไว้ เตรียมตวั จะอาบนํา้ ‚ฉนั ไมอ่ ยากแชง่ คณุ ย่าหรอกนะ แตถ่ ้าหากวา่ อาการของทา่ น ยงั ทรงตวั อยแู่ บบนีต้ ลอดไป เธอก็คงไมค่ ดิ จะย้ายไปอย่กู บั ฉนั เลยใช่ ไหม‛ ‚อ้อมยงั บอกไม่ได้หรอกคะ่ ขอดไู ปเรื่อยๆ ก่อนแล้วกนั นะคะ‛ พดู พลางเดินหนีเข้าห้องนํา้ ทวา่ ชายหน่มุ ยงั ตามไปด้วย หญิงสาวเลกิ ควิ ้ หนั กลบั ไปมอง ‚อ้อมจะอาบนํา้ คะ่ ‛

‚ฉนั ก็จะอาบเหมือนกนั ‛ เขาพดู พลางปลดกระดมุ เสอื ้ เชิต้ ของตนเอง โดยมีสายตาของหญิงสาว มองอย่างงนุ งง ‚พีธ่ นั ว์จะทําอะไรคะ‛ ‚บอกแล้วไงวา่ จะอาบด้วย ถอดเสอื ้ สิ จะรออะไรอยลู่ ะ่ ‛ มือเขาย่ืนมาวนุ่ วายกบั เสอื ้ ของเธอ อมาวดจี บั มือของเขาออก ‚ไมเ่ อาคะ่ อ้อมไมเ่ ลน่ นะ‛ ‚ฉนั ก็ไม่ได้เข้ามาเลน่ ๆ เหมือนกนั ‛ เขาก้าวมาประชิดตวั หญิงสาว เธอ จะถอยหนีแต่ไม่สาํ เร็จเพราะด้านหลงั คอื ผนงั ห้องนํา้ ชายหน่มุ ยกมือขนึ ้ ทาบบนผนงั ตอนนีห้ ญิงสาวตกอย่ใู นวงล้อมของเขา แล้ว ยงั ไมท่ นั ได้อ้าปากพดู อะไร เขาแนบริมฝี ปากลงมากลนั้ เสยี งของเธอไว้ บดจบู เน้นหนกั พลางจดั การกบั เสอื ้ ผ้าของหญิงสาวจนมนั หลน่ กองอยู่ บนพืน้ ‚พ่ธี นั ว์‛ อมาวดยี กมือกนั้ ระหวา่ งตวั เขาและเธอที่แทบจะแนบสนิทกนั ‚ยงั ไม่ชินอีกหรือไง...หือ‛

หญิง สาวสา่ ยหน้า แม้จะผา่ นมนั มาแล้วครัง้ หนง่ึ แตท่ กุ สมั ผสั ของเขาก็ ยงั แปลกใหมส่ ําหรับเธอ การปลกุ เร้าที่เธอยงั ไม่ค้นุ ชินสร้างความหวิว ไหวก่อตวั ในท้องของหญิงสาว รู้สกึ วา่ ร่างกายเบาหววิ คล้ายจะลอ่ งลอย และทนั ใดนนั้ เขาก็อ้มุ เธอขนึ ้ จากพืน้ ขณะท่ีทงั้ คยู่ งั หนั หน้าเข้าหากนั อมาวดีรีบเกี่ยวคอของเขาไว้เพราะกลวั ตก ‚เด๋ยี วก็ชินไปเอง‛ เขา จบู เธออีกครัง้ หลงั จากนนั้ อมาวดกี ็รู้สกึ ได้ว่าตวั เองกําลงั ลอ่ งลอยสู่ ที่สงู ขนึ ้ เร่ือยๆ อีกครัง้ จนสามารถแตะถึงขอบฟ้ าที่ระบายด้วยสีสนั อนั สวยงาม ก่อนท่ีสดุ ท้ายจะถกู ดงึ ให้ร่วงลงมาอยใู่ นอ้อมกอดของเขา อ้อมกอดที่เธอไม่เคยรู้มาก่อนวา่ มนั จะอบอ่นุ ได้เหมือนกนั ทงั้ คใู่ ช้เวลาอยใู่ นห้องนํา้ ไม่ตา่ํ กวา่ ชวั่ โมง เม่ือกลบั มานอนบน เตียง หญิงสาวก็ยงั ไมย่ อมหนั หน้ามามองเขาเลย ชายหนมุ่ ลบู ไล้ไหล่ เนียนของเธอ ทงั้ เนือ้ ทงั้ ตวั ของหญิงสาวตอนนีม้ ีเพียงผา่ ห่มผืนหน้า คลมุ ปิดถึงเนินอกไว้ เทา่ นนั้ แผน่ หลงั เนียนแนบชิดติดกบั แผงอกของ เขา เนือ้ แนบเนือ้ ‚หลบั หรือยงั ‛ ‚ยงั คะ่ ‛ เธอตอบด้วยเสียงเบาหววิ ‚หนั หน้ามาคยุ กนั ดีๆ ไมไ่ ด้หรือไง‛

แม้จะเป็นคําพดู ห้วนๆ ทวา่ นํา้ เสยี งที่ใช้กลบั ไมแ่ ข็งกระด้าง เหมือนอย่างเคย อมาวดียอมพลกิ ตวั กลบั ไป แตย่ งั ไมย่ อมสบตากบั เขา อยดู่ ี ‚จะอายผวั ไปถึงไหน ถึงตอนทม่ี ีลกู กนั เลยหรือเปลา่ ‛ มือทว่ี างแนบหน้าอกของเขาเผลอตีบนเนือ้ ตงึ แนน่ ทีหนง่ึ ‚โอ๊ย! เด๋ียวนีก้ ล้าตีเหรอหือ‛ อมา วดีอ้าปากค้างน้อยๆ อยา่ งแปลกใจตนเองเช่นกนั ก่อนหน้านีเ้ธอ ไม่กล้าหยอกล้อกบั เขาเลย กลวั จะโดนดุ แตต่ อนนีเ้ธอรู้สกึ วา่ กล้าขนึ ้ มา หนอ่ ย คงเป็นเพราะความสนิทสนมที่มีมากกวา่ เดิม และโทษฐานที่เธอตีเขา ชายหนมุ่ จงึ กอดรัดหญิงสาวแนน่ ขนึ ้ ‚โอ๊ย! พ่ธี นั ว์ อ้อมจะหายใจไมอ่ อกอย่แู ล้วคะ่ ‛ ‚งนั้ จะช่วยผายปอดให้‛ มือหนาเชยคางมนขนึ ้ ก่อนช่วยผายปอดด้วยปากท่ีประกบกนั แนน่ ทํา เอาหญิงสาวหายใจลาํ บากยิ่งกวา่ เดมิ ‚พ่ธี นั ว์แกล้งอ้อม‛ เธอพดู เสียงแหบหลงั จากท่ีเขาปล่อยแล้ว ‚อยากให้แกล้งหรืออยากให้ด‛ุ

‚ไม่ทงั้ สองอย่างคะ่ ‛ หญิงสาวกระชบั ผ้าที่กําลงั จะเลือ่ นหลดุ ให้ขนึ ้ มา ปิ ดหน้ าอกไว้ ธนวรรธปัดเส้นผมของหญิงสาวที่ปรกหน้าปรกตาเธอออกไปทดั ไว้หลงั ใบหแู ทน ‚แต่ฉนั ชอบทําทงั้ สองอย่าง‛ ‚แต่วา่ อ้อมไมช่ อบอย่างหลงั เลย‛ เธอบอกทีเลน่ ทีจริง ‚ก็เธอเองนน่ั แหละที่ชอบทําให้ฉนั ต้องดุ ตอ่ ไปนีถ้ ้าขดั ใจจะไมด่ กุ ็ได้ แต่ จะทําอย่างอ่นื แทน‛ เขา บอกใบ้ให้รู้ด้วยการสอดมือเข้าไปใต้ผ้าห่มแล้วลบู ไล้เนือ้ ตวั เธอ จน หญิงสาวทนอยนู่ ่ิงไม่ได้จึงต้องจบั มือของเขาให้หยดุ แล้วเธอก็นกึ เร่ืองที่ อยากจะพดู อยา่ งจริงจงั ได้ ‚พ่ีธนั ว์คะ เร่ืองที่จะย้ายไปอยคู่ อนโดด้วยกนั อ้อมบอกตรงๆ วา่ ขอดอู าการคณุ ย่าก่อนนะคะ‛ ‚งนั้ ขายห้องทิง้ ไปเลยดีไหมจะได้หมดปัญหา อยดู่ ้วยกนั ท่ีนี่ไป ตลอดนน่ั แหละ‛ ดเู หมือนวา่ เธอจะทําให้อารมณ์ของเขาขนุ่ มวั ขนึ ้ อีกจนได้ แตอ่ มาวดีก็พยายามพดู อยา่ งใจเยน็

‚ถ้าพ่ีธนั ว์ไมเ่ ห็นด้วย เราจะอยทู่ งั้ สองท่ีสลบั กนั ไปมาก็ได้นะคะ แต่วนั หยดุ อ้อมขอมาอย่กู บั คณุ ยา่ แล้วกนั ‛ เขาเงียบไป คงเพราะกําลงั ชง่ั ใจ เธอภาวนาให้เขายอมตกลง เหมือนท่ีเขาเคยยอมเมื่อครัง้ ท่ีเธอขออย่ทู ่ีนี่และชวนให้เขาอยดู่ ้วยกนั ‚งนั้ ก็ได้ วนั ทํางานเราจะไปอย่ทู ี่นนั่ จะกลบั มาท่ีน่ีเฉพาะ วนั หยดุ เท่านนั้ ‛ หญิงสาวดใี จอยา่ งบอกไม่ถกู ท่ีธนวรรธยอมตกลง เธอยิม้ กว้าง และเผลอซกุ ตวั เข้าหาเขา ‚ขอบคณุ นะคะพ่ีธนั ว์‛ เขาฉวยโอกาสตอนที่หญิงสาวเผลอ พลกิ ตวั เธอให้อย่ดู ้านลา่ ง ก่อนท่ีเขาจะทาบทบั ไว้ด้านบน ‚และตอนนีถ้ ึงคราวท่ีเธอต้องตอบแทนความใจดีของฉนั แล้ว ละ่ ‛ อมาวดีถึงกบั เหวอเมื่อโดนทวงคา่ ตอบแทนเอาแบบนี ้ ‚แตพ่ ี่ธนั ว์ก็ได้มนั ไปแล้วน่ีคะ‛ ‚ไม่พอหรอก‛ ใบหน้าหลอ่ เหลาก้มลงซุกไซ้ต้นคอและลาดไหล่ เนียนของหญิงสาว ‚ฉนั ต้องการมากกวา่ นี‛้

อมา วดีไม่อาจฝื นความปรารถนาของเขาได้ จงึ จําต้องปลอ่ ยใจ ปลอ่ ยกายให้เขาเชยชมจนสมความต้องการ จะเป็นอะไรไปละ่ ในเมื่อ เขาคือสามีของเธอ และเป็นคนท่ีเธอจะยอมมอบร่างกายนีใ้ ห้แต่เพยี งผู้ เดยี วเท่านนั้ เวลาเปล่ยี น ใจคนก็เปลี่ยน

ธนวรรธแทบจะคิดถึงเร่ืองนนั้ ตลอดเวลา หลงั จากท่ีความสมั พนั ธ์ของ เขาและอมาวดีเปลี่ยนไปจากเดมิ ขณะท่ีอย่ใู นห้องทํางาน มีเอกสาร กองอยตู่ รงหน้า แตส่ มองของเขากลบั คิดไปถึงเรื่องท่ีเกิดขนึ ้ เมื่อคนื และ คนื ก่อนๆ ซาํ ้ แล้วซาํ ้ เลา่ เขาจะมคี วามรู้สกึ วา่ อยากกลบั บ้านเร็วๆ หรือไมก่ ็อยากให้ถงึ วนั หยดุ เร็วๆ เขาคดิ ถงึ ช่วงเวลาท่ีได้อยกู่ บั อมาวดี ซงึ่ มนั ควรจะเป็นอยา่ งนนั้ มาตงั้ แตพ่ วกเขาแตง่ งานกนั คืนแรกแล้ว เม่ืออมาวดเี ป็นของเขาโดยสมบรู ณ์ ชายหน่มุ ก็ตงั้ ใจวา่ จะ เปล่ียนแปลงตวั เองเลก็ ๆ น้อยๆ บ้าง เขาคดิ ถึงเร่ืองระหวา่ งหญิงสาว และวิศรุตที่เกิดขนึ ้ ในอดตี น้อยลง ใครๆ ตา่ งก็พดู วา่ อดตี ไม่สําคญั เท่ากบั ปัจจบุ นั ต้องขอบคณุ วิศรุต ที่ทําให้เขาตดั สนิ ใจได้งา่ ยขนึ ้ วา่ ควร จะทําอยา่ งไร การรู้ว่าอีกฝ่ ายยงั อาลยั อาวรณ์อมาวดีอย่มู นั ทําให้เขา หงดุ หงิด ทวา่ ตอนนีเ้ขาหายหงดุ หงิดเป็นปลิดทิง้ แล้ว เพราะเช่ือวา่ สายสมั พนั ธ์ ระหวา่ งเขาและเธอมนั ลกึ ซงึ ้ มากกวา่ ที่เธอเคยมีให้วศิ รุตมากนกั และ เธอก็รับปากแล้ววา่ จะไม่มีวนั กลบั ไปหาวศิ รุตอยา่ งแนน่ อน วนั นีช้ ายหนมุ่ ไม่คอ่ ยมีสมาธิทํางานมากนกั เพราะตกเย็นเขา จะต้องไปรับอมาวดเี พอ่ื ไปหาใครคนหนง่ึ ตามที่นดั กนั ไว้ เมื่อถึงเวลา

ก่อนเลกิ งานครึ่งชวั่ โมง ชายหนมุ่ ก็รีบออกจากออฟฟิศทนั ที ก่อนตรงไป ยงั บริษัทที่หญิงสาวทํางานอยู่ พวกเขานดั กนั ไว้ท่ีร้านอาหารแหง่ หนง่ึ ธนวรรธและอมาวดไี ปถึงก่อนไม่ นานนกั แล้วบคุ คลท่ีชายหน่มุ นดั ไว้ก็ตามมาสมทบ ‚สวสั ดีคะ่ ‛ ฝ่ ายนนั้ ทกั ทายและยิม้ ให้อมาวดี หญิงสาวจงึ ยิม้ ตอบเช่นกนั ‚นี่คณุ อรวรรณ เป็น...เอ่อ เพอื่ นของฉนั ‛ ธนวรรธบอกกบั อมาวดี ‚สวสั ดคี ะ่ คณุ อรวรรณ‛ ‚เรียกอรเฉยๆ ก็ได้ค่ะ สว่ นคณุ ...‛ ‚อมาวดีค่ะ เรียกอ้อมก็ได้‛ ทงั้ สองสาวยิม้ ให้กนั อรวรรณนงั่ ลงตรงข้ามกบั คนทงั้ คู่ ‚คณุ อ้อมนา่ รักกวา่ ที่อรคิดไว้เยอะเลยคะ่ ‛ อีกฝ่ ายเอ่ยชม อมาวดยี ิม้ กว้าง ‚ขอบคณุ นะคะ คณุ อรก็สวยมากเลยคะ่ ถ้าบอกวา่ เป็น ดาราอ้อมก็เช่ือนะคะ‛

ทวา่ ทนั ใดนนั้ รอยยิม้ ของหญิงสาวกลบั ชะงกั ลงเลก็ น้อย เมื่อเกิดสะดดุ ใจวา่ ผ้หู ญิงคนนีอ้ าจจะเป็นคนคนเดยี วกบั ที่เขมจิราเคยเลา่ ให้ฟัง เพราะวา่ อีกฝ่ ายหน้าตาสะสวยอยา่ งกบั ดาราตามที่เขมจิราบอกไมม่ ีผิด ‚อรเป็นคนบอกให้คณุ ธนั ว์พาคณุ อ้อมมารู้จกั กนั เองแหละค่ะ‛ ท่าทางอรวรรณเป็นคนอธั ยาศยั ดี ทําให้อมาวดไี ม่อดึ อดั ใจท่ีจะต้อง พดู คยุ กบั คนแปลกหน้า ‚คณุ อรกบั พี่ธนั ว์รู้จกั กนั มานานแล้วเหรอคะ‛ ทงั้ คอู่ กึ อกั เลก็ น้อย ก่อนที่อรวรรณจะเป็นฝ่ ายพดู ตามเดมิ ‚ก็ยงั ไมน่ านเท่าไหร่หรอกคะ่ แตเ่ หน็ คณุ ธนั ว์พดู ให้ฟังวา่ คณุ อ้อมนา่ รัก อรก็เลยอยากรู้จกั นะ่ คะ่ ‛ ชายหน่มุ ถงึ กบั ยน่ ควิ ้ ใสอ่ รวรรณเมื่ออยดู่ ีๆ เธอก็ดนั โกหกวา่ เขาเคยเอย่ ชมภรรยาให้ฟัง ทงั้ ที่ความจริงเขาไม่เคยพดู อะไรอยา่ งนนั้ เลย ชายหน่มุ เหลือบมองอมาวดีแวบหนง่ึ และเห็นเธอยิม้ น้อยๆ แตไ่ มย่ อมสบตาเขา จากการพดู คยุ ทําความรู้จกั กบั อรวรรณ อมาวดกี ็ไมเ่ หน็ วา่ ทงั้ คจู่ ะมี ท่าทีที่ดสู นิทสนมกนั เป็นพิเศษหรือถงึ ขนั้ ท่ีควรระแวงแตอ่ ย่างใด พวก เขาดเู หมือนคนรู้จกั กนั ทว่ั ไป สว่ นใหญ่อรวรรณจะเน้นคยุ กบั เธอ มากกวา่ ธนวรรธเสียด้วยซาํ ้

ดงั นนั้ เธอจงึ เบาใจขนึ ้ มาก จากตอนแรกที่ยอมรับว่าแอบกงั วลนิดหน่อย หลงั จากท่ีเหน็ เขาแชตในโทรศพั ท์พลางยิม้ ไปด้วยในคนื นนั้ ทวา่ ตอนนี ้ หญิงสาวเชื่อสายตาตวั เองมากกวา่ และเชื่อวา่ อรวรรณเป็นคนท่ีไว้ใจ ได้ ถึงแม้วา่ วิศรุตจะยงั ไมก่ ลบั บ้าน แต่เขมจิรานอนก็หลบั สนิทไป แล้วโดยท่ีไมร่ อเขา ทวา่ เม่ือรู้สกึ หลบั ไปได้หลายชวั่ โมง เธอกลบั ถกู ปลกุ ให้ต่ืนด้วยแรงกอดรัดจากด้านหลงั เธอสะด้งุ เฮือก และรู้ทนั ทีว่าเป็นใคร ‚วศิ !” หญิงสาวพลิกตวั หนั กลบั ไปหาเขา เสอื ้ หน้าผมของชายหนมุ่ ดู ยงุ่ เหยิง เหมือนวา่ เพ่งิ กลบั มาจากข้างนอกและยงั ไมไ่ ด้อาบนํา้ ซาํ ้ ยงั มี กล่ินแอลกอฮอล์ติดตวั ด้วยอีกต่างหาก ‚นี่วศิ ไปด่มื มาเหรอ‛ ‚ก็ใช่นะ่ สิ‛ นํา้ เสยี งของเขางวั เงยี คล้ายคนงว่ งนอน ทวา่ กลิ่นหงึ่ ท่ีออกมาจากปาก บง่ บอกวา่ นา่ จะเป็นเพราะเขากําลงั อย่ใู นอาการเมามากกวา่

‚แต่วิศไม่ได้ดื่มมาตงั้ นานแล้วน่ีนา ตงั้ แตก่ ลบั มาเมืองไทยเข็ม ยงั ไมเ่ หน็ วิศดื่มเลย‛ ‚แล้วใครกนั ละ่ ที่ทําให้ผมต้องดืม่ น่ะ‛ หญิงสาวพ่นลมหายใจ ‚อย่ามาโทษเขม็ นะ เขม็ ไม่ได้บงั คบั วศิ สกั หนอ่ ย‛ เธอพยายามผลกั เขาออกเพ่อื จะนอนตอ่ แตช่ ายหน่มุ ไมย่ อม ปลอ่ ยงา่ ยๆ ‚ปลอ่ ยนะ เข็มจะนอนตอ่ ‛ ‚ช่วงนีเ้ลน่ ตวั จงั เลยนะเขม็ เบอ่ื ผวั แล้วหรือไง‛ ‚วิศเมามากแล้วนะ‛ เธอไมเ่ คยได้ยินเขาพดู จาทํานองนีม้ าก่อน เลย นี่ต้องเป็นฤทธ์ิของแอลกอฮอล์แนๆ่ ‚ไปอาบนํา้ ไป เขม็ เหมน็ เหง่ือ จะแย‛่ ‚เมื่อก่อนไม่เคยบน่ วา่ เหมน็ ‛ เขากอดรัดเธอแนน่ กวา่ เดิม ‚จํา ได้ไหม ทกุ ครัง้ ท่ีเรากลบั จากผบั ทงั้ คู่ แล้วไปจบลงท่ีไหน‛ เขารือ้ ฟืน้ ความทรงจําของเธอ ทว่าเขมจิราไม่มีกะจิตกะใจ คดิ ถึงเร่ืองในอดตี ตอนนีเ้ธอมองไปยงั อนาคตมากกว่า ‚ไปอาบนํา้ เถอะ แล้วคอ่ ยมานอน‛

‚ไม่! ผมจะทําแบบที่เราเคยทําเมื่อก่อนไงเขม็ ‛ ‚ไม่นะวศิ ! เขม็ ไม่มีอารมณ์‛ ‚ทําไม? เข็มเร่ิมหมดอารมณ์กบั ผมตงั้ แตต่ อนไหนเหรอ‛ ใบหน้าของ เขาแดงก่ําแม้วา่ จะเห็นเพียงสลวั ๆ ในความมืด ‚ตงั้ แตต่ อนท่ีเจอคน ใหมใ่ ช่ไหม‛ เขมจิราขนลกุ วาบเมื่อเขาจีใ้ จดําของเธอ แสดงว่าเขาคงจะพอเดาออก วา่ คนใหมข่ องเธอเป็นใคร แต่หญิงสาวก็ยงั ไมอ่ ยากยอมรับหรือพดู มนั ออกมา เธอไม่อยากเป็นฝ่ ายท่ีถกู ตราหน้าวา่ เป็นคนผิด เธอแคต่ ้องการ ให้เขาถอยห่างไปเองเพราะความเบอื่ หรืออะไรก็ได้ทงั้ นนั้ ‚วิศเองก็เปลย่ี นไปเหมือนกนั นน่ั แหละ‛ เธอโยนความผิดให้เขาซงึ่ ๆ หน้าเพราะไมอ่ ยากยอมรับว่าตนเองนนั่ แหละที่ผิด ชายหน่มุ งนุ งงหนกั ทงั้ เมาทงั้ ไม่เข้าใจ ‚ยงั ไง‛ ‚วศิ ยงั อาลยั อาวรณ์คนรักเก่าอย่ใู ช่ไหมละ่ ‛ ‚อ้อมนะ่ เหรอ‛ สหี น้าของเขาย่ยู ี่ด้วยความประหลาดใจ ‚จะมีใครเสยี อีกละ่ ‛ เขมจิราพยายามจบั สงั เกตปฏิกิริยาของวศิ รุต ‚วนั ก่อนวศิ ก็ไปหาเขาไม่ใชห่ รือไง‛

‚แต่เราแคค่ ยุ กนั เรื่อง...‛ เขาชะงกั ไปเม่ือคิดได้ทนั วา่ ตนเองคยุ กบั อมา วดีเร่ืองเขมจิรานน่ั แหละ ‚เร่ืองอะไร‛ แล้วเขาก็สา่ ยหน้า ‚ไม่มีอะไรหรอก‛ ‚เขม็ ไมว่ า่ อะไรหรอกนะวา่ วศิ จะยงั รักคณุ อ้อมอย่‛ู ได้โอกาศหญิงสาวก็ รีบเปิดทางให้เขาทนั ที ‚เข็มพดู เร่ืองอะไร อ้อมเขาแตง่ งานแล้ว‛ ‚ความรู้สกึ มนั ห้ามกนั ไมไ่ ด้หรอกนะ ถงึ แม้ว่าอีกฝ่ ายจะแตง่ งานไปแล้ว ก็เถอะ‛ เธอรู้สกึ วา่ เหมือนกําลงั พดู ถึงในสว่ นของตนเองมากกว่า ‚เข็ม เข้าใจ มนั น่าเสียดายมากนะท่ีต้องปลอ่ ยผ้หู ญิงดๆี อย่างคณุ อ้อมไปให้ คนอื่น‛ ‚ไร้สาระนะ่ เข็ม‛ เขมจิราเร่ิมเบอ่ื ที่จะพดู แล้ว เธอได้แตภ่ าวนาขอให้เขาคล้อยตามเสยี ที เถอะ แล้วก็กลบั ไปแยง่ อมาวดีมาจากธนวรรธเสีย ทางของเธอจะได้ สะดวกย่ิงขนึ ้ ‚เขม็ ไมโ่ กรธหรอก วิศลองคดิ ดใู ห้ดๆี ก็แล้วกนั ‛

เธอตดั บทโดยการปลอ่ ยให้เขางนุ งงอยอู่ ยา่ งนนั้ แล้วตนเองก็ทําทีเป็น หลบั ตอ่ ครู่ใหญ่ๆ จงึ ได้ยินเสียงชายหนมุ่ ลกุ ขนึ ้ จากเตียงและเข้า ห้องนํา้ ไป หญิงสาวระบายลมหายใจอย่างโลง่ อกปนเหนื่อยใจ ‚เฮ้อ! เมื่อไหร่คณุ ธนั ว์จะเป็นของฉนั เสียที อมาวดี...เธอมีอะไรดีหนกั หนานะ เธอน่ะเหมาะสมแล้วกบั ผ้ชู ายน่าเบื่ออย่างวิศ ไมร่ ู้วา่ ฉนั ไปแยง่ ผ้ชู ายคนนีม้ าจากเธอได้ยงั ไง‛ เขมจิราไมร่ ู้เลยวา่ ความรู้สกึ ที่เธอมีต่อวิศรุตเปล่ยี นไปตงั้ แตต่ อนไหน มนั อาจจะคอ่ ยเป็นคอ่ ยไป หรือไมก่ ็เริ่มตงั้ แตไ่ ด้เจอกบั ธนวรรธ มนั ทํา ให้เธอรู้เลยวา่ จริงๆ แล้วเธอต้องการผ้ชู ายแบบไหนมาเป็นคนรักกนั แน่ ย่ิงนานวนั เธอก็ย่ิงแนใ่ จวา่ ตนเองเหมาะสมกบั ผ้ชู ายอยา่ งธนวรรธมาก กวา่ ถงึ จะได้มายาก แตม่ นั ก็ทําให้เธอตนื่ เต้นทกุ ครัง้ ท่ีมีอะไรคบื หน้า มากกวา่ เดมิ ถ้าวนั ใดที่เธอทําสําเร็จวนั นนั้ เธอจะต้องมีความสขุ มาก แน่ๆ และยงั ได้ลมิ ้ รสชาติของผ้ชู นะอีกครัง้ หญิงสาวโหยหาความรู้สกึ แบบนนั้ เหลอื เกิน อมาวดีจดั กระเป๋ าอีกครัง้ เพื่อนําข้าวของเครื่องใช้ที่จําเป็นย้าย ไปยงั คอนโดฯ ของธนวรรธตามที่ตกลงกนั ไว้ พวกเขาย้ายของกนั ใน วนั หยดุ กวา่ จะขนมาถงึ ห้องและจดั ให้เข้าท่ีเข้าทางก็กินเวลาไปถงึ ชว่ ง หวั คา่ํ แล้ว ชายหน่มุ ยกแขนเสอื ้ ปาดเหงื่อบนหน้าผาก เขาร้องบอกอมา วดีท่ีกําลงั จดั เสอื ้ ผ้าเข้าตู้

‚ฉนั จะอาบนํา้ เสร็จแล้วเราจะไปกินข้าวกนั ก่อนแล้วคอ่ ยมาจดั ต่อ‛ ‚คะ่ ‛ อมาวดหี นั กลบั ไปตอบและเห็นเขาถอดเสอื ้ ออกทางศีรษะ หญิงสาว เผลอมองแผงอกเปลา่ เปลอื ยของชายหนมุ่ โดยไมร่ ู้ตวั เขาเงยหน้าขนึ ้ มองเธอ หญิงสาวจงึ รีบหนั กลบั แล้วครู่หนง่ึ ก็ได้ยินเสียงฝี เท้าเดินเข้ามาหา ‚ไปอาบนํา้ กนั ‛ หญิงสาวชะงกั มือท่กี ําลงั จดั ของอย่ทู นั ที เธอรู้สกึ ถึงไอร้อนท่ีแผ่ มาจากด้านหลงั เน่ืองจากการยืนประชิดของเขา แล้วเขาก็ดงึ มือเธอ ออกจากเสอื ้ ตวั หนง่ึ ‚ไมไ่ ด้ยินหรือไง บอกให้ไปอาบนํา้ ‛ เธอหนั กลบั ไปแตไ่ มย่ อมสบตาเขา ‚พธี่ นั ว์อาบก่อนสิคะ อ้อม ยงั จดั ของไมเ่ สร็จเลย‛ เขารวบตวั หญิงสาวออกห่างจากต้แู ล้วจดั การปิดมนั เสยี ‚ถ้าพดู ไม่รู้เร่ือง ตลอดทงั้ อาทิตย์นีจ้ ะไม่ปลอ่ ยให้กลบั บ้านคณุ ย่าเลยคอยด‛ู

พดู จบก็ตดั สินใจช้อนร่างหญิงสาวขนึ ้ อมาวดีตนื่ ตระหนกและ ร้ องเบาๆ ‚พธี่ นั ว์‛ หวั ใจเธอเต้นกระหนํ่ารัวจนกลวั วา่ เขาจะสมั ผสั มนั ได้ หญิงสาว ไม่ดนิ ้ หนีเพราะไม่อยากดอื ้ รัน้ กบั เขาเหมือนเม่ือก่อน ถึงอยา่ งไรตอนนี ้ เธอก็เป็นของเขาแล้ว และใช่วา่ เธอกบั เขาจะไมเ่ คยอาบนํา้ ด้วยกนั เสีย เม่ือไร เขายิม้ อยา่ งผ้ชู นะก่อนพาหญิงสาวเข้าไปในห้องนํา้ กวา่ จะได้ ออกไปทานข้าวคนทงั้ คกู่ ็อ่ิมเอมกบั บทรักท่ีมอบให้กนั และกนั ก่อนเสีย แล้ว ชว่ งสปั ดาห์แรกอมาวดยี งั ไมค่ ้นุ ชินนกั ที่ต้องกลบั จากที่ทํางาน แล้วตรงไปยงั คอนโดฯ แทนที่จะเป็นบ้านหลงั เดิม พวกเขามกั จะทาน อาหารจากข้างนอกก่อนพากนั กลบั กลายเป็นกิจวตั รประจําวนั ไปเสีย แล้ว และในทกุ ๆ คนื ชายหน่มุ ก็ไมเ่ คยปลอ่ ยให้เธอนอนหลบั ไปเฉยๆ โดยไมท่ ําอะไร เขาเปล่ยี นไปมากนบั ตงั้ แตท่ ่ีทงั้ คมู่ ีความสมั พนั ธ์ลกึ ซงึ ้ กนั อมาวดรี ู้สกึ สนิทใจกบั ชายหน่มุ มากกว่าเดิม มีบ้างบางคราวท่ีเธอยงั ทําอะไรขดั ใจ เขาอย่เู ลก็ น้อย แตโ่ ดยรวมถือวา่ เขาดกี บั เธอขนึ ้ เยอะจริงๆ ความอดึ อดั

แบบเมื่อตอนที่แต่งงานกนั แรกๆ นนั้ หายไปแล้ว กลายเป็นความรู้สกึ แปลกๆ ทกุ ครัง้ ท่ีได้อยกู่ บั เขา เชน่ หวั ใจเต้นผิดปกติ หรือไมก่ ็ต้องอมยิม้ กบั ตวั เองทกุ ครัง้ เม่ือนกึ ถงึ เขา นกึ ถึงส่ิงท่ีเขากบั เธอทําร่วมกนั ในแตล่ ะ คืน ‚อ้อม! เป็นอะไรไปนะ่ ‛ วนิษาตบลงบนโต๊ะตรงหน้าของเธอเบาๆ อมาวดรี ู้ตวั วา่ ตนเองคงเผลอ ยิม้ อยา่ งไม่มีสาเหตอุ ีกแล้ว ‚เปล่า...ไมม่ ีอะไรสกั หนอ่ ย‛ สองสาวพดู คยุ กนั ระหวา่ งชว่ งพกั กลางวนั ยงั มีเวลาเหลืออีกหลายนาที กวา่ จะเริ่มงานในตอนบา่ ย ‚รู้สกึ วา่ อ้อมดมู ีความสขุ มากขนึ ้ นะช่วงนี ้หน้าตาดสู ดในกวา่ เม่ือก่อน เยอะเลย‛ ‚จริงเหรอ‛ หญิงสาวยกมือจบั สองข้างแก้มของตนเอง ราวกบั จะสํารวจ วา่ มนั เปล่ยี นไปจริงหรือเปล่า ‚จริงสิ อยา่ งน้อยก็ดีขนึ ้ มากกวา่ ตอนท่ีแตง่ งานแรกๆ ละ่ ‛

แหงละ่ สิ ในเมื่อความสมั พนั ธ์ของเธอกบั ธนวรรธกําลงั พฒั นาไปในทาง ท่ีดขี นึ ้ อย่างที่สามีภรรยาควรจะเป็น เม่ือไมม่ เี ร่ืองบาดหมางใจกนั เหมือนเม่ือก่อน หญิงสาวจงึ ไม่มีเร่ืองให้ต้องเครียด ‚หรือวา่ อ้อมกําลงั จะมีน้อง‛ อมาวดหี นั ซ้ายหนั ขวาเพราะเพ่ือนพดู ด้วยนํา้ เสียงต่นื เต้น ไมอ่ ยากให้ คนอ่ืนๆ เข้าใจผิดและมาถามไถ่ให้เสียเวลา ‚เปลา่ สกั หนอ่ ย ยงั ไมม่ ีหรอก‛ เธอยงั ไมค่ ิดถงึ เร่ืองนนั้ เลย บอกตรงๆ วา่ รู้สกึ ราวกบั ว่าเพ่ิงแตง่ งานกบั ธนวรรธได้เพียงแคไ่ มก่ ่ีวนั เท่านนั้ เอง เธอกบั เขามีความสมั พนั ธ์กนั แค่ ไม่กี่ครัง้ คงยงั ไม่ถึงเวลาท่ีจะมีชีวติ น้อยๆ เกิดขนึ ้ หรอก และเขาเองก็ยงั ไม่ได้พดู ถึงเร่ืองนนั้ เลยด้วย ในวนั หยดุ อมาวดียงั กลบั มาดแู ลนางรุ่งฤดีท่ีบ้านเหมือนเดมิ โดยมี ธนวรรธมาอยดู่ ้วย เช้าวนั อาทิตย์อมาวดีลงมาขลกุ อย่ใู นครัวเพ่อื เตรียม อาหารเช้าให้ผ้เู ป็นยา่ และสามี เธอกําลงั ปรุงข้าวต้มก้งุ ร้อนๆ ในหม้อ ทวา่ มีอนั ต้องตกใจเมื่อจ่ๆู ก็มี บางอยา่ งสมั ผสั เบาๆ ท่ีเอวของเธอ ‚ทําอะไรอยนู่ ะ่ ‛

หญิงสาวสะด้งุ สดุ ตวั และด้วยความที่ตกใจนี่เอง มือของหญิง สาวจึงปัดไปโดนหม้อร้อนๆ เข้า ‚โอ๊ย!‛ ‚อ้อม!‛ คนท่ีทําให้เธอตกใจรีบคว้ามือเธอไปดู ‚เป็นอะไรหรือเปล่า‛ หญิงสาวน่ิวหน้า ‚มือไปโดนหม้อคะ่ ‛ ‚เจ็บมากไหม‛ ธนวรรธถามพลางถนู ิว้ ของเธอตรงที่มีรอยแดงๆ ‚คะ่ ‛ เขารีบพาเธอไปยงั อ่างล้างจานและเปิดนํา้ ให้ราดรดลงบนนิว้ ของหญิงสาว ‚พขี่ อโทษนะ‛ ‚คะ?” มีบางอยา่ งในคําพดู ของเขาท่ีทําให้อมาวดีแปลกใจจนถึงกบั เลกิ ควิ ้ ไม่แน่ใจวา่ ฟังผิดไปหรือเปล่า ‚เมื่อกีพ้ ีธ่ นั ว์พดู วา่ อะไรนะคะ‛ ‚ก็...บอกวา่ ขอโทษไง‛ เขาพดู ไม่เหมือนเดมิ แล้ว

นิว้ ที่เจบ็ จากความแสบร้อนคอ่ ยทเุ ลาลงแล้ว แตห่ ญิงสาวกลบั ติดใจในส่ิงท่ีเพ่ิงได้ยินเมื่อครู่มากกวา่ เธอไม่ได้ฟังผดิ ไปใช่ไหม เขา เรียกแทนตวั เองวา่ ‘พ่ี’ กบั เธอเป็นครัง้ แรกในชีวติ ‚หายเจ็บหรือยงั ‛ ‚หายแล้วคะ่ ‛ หญิงสาวหาพริ ุธบนใบหน้าของเขา แตช่ ายหน่มุ กลบั ไม่แสดงอาการวา่ กําลงั ปกปิดทา่ ทีบางอย่างเอาไว้ ราวกบั ว่าเจ้าตวั ยงั ไม่รู้ด้วยซาํ ้ วา่ พดู อย่างนนั้ ออกมา เขายกนิว้ เธอไปใกล้ริมฝี ปากแล้วเป่ าด้วยลมหายใจอ่นุ ๆ อมาวดอี ้าปาก ค้างด้วยความประหลาดใจอีกครัง้ ‚มีอะไร‛ ชายหนมุ่ ถามเมื่อเหน็ ท่าทีงงๆ ของเธอ ‚ปะ...เปลา่ คะ่ ‛ พลนั เธอก็นกึ ถึงข้าวต้มท่ีคงกําลงั เดอื ดได้ท่ี หญิงสาวรีบเดนิ ไปปิดไฟ รอสกั พกั จงึ ยกมนั ขนึ ้ จากเตา ‚พีธ่ นั ว์หิวหรือยงั คะ อ้อมทําข้าวต้มก้งุ ให้แล้ว‛ ‚ยงั ‛

เขานง่ั ลงบนเก้าอีข้ ้างๆ เธอและมองดหู ญิงสาวตระเตรียมจานชาม จงั หวะหนงึ่ อมาวดหี นั มาสบตากบั เขาเข้า แล้วเธอก็ทําทีมองเก้อไปทาง อ่ืนตอ่ เหมือนอย่างเคย ‚อ้อมจะไปเรียกคณุ ยา่ นะคะ‛ ‚ไมต่ ้องเรียกหรอกจ้ะ ยา่ อยนู่ ่ีแล้ว‛ นางประคองตนเองด้วยเคร่ืองพยงุ และเดินเข้ามาในครัวเพียงลําพงั อมาวดจี ะเดินไปรับ ทวา่ ชายหน่มุ กลบั ลกุ ขนึ ้ แล้วทําสิง่ นนั้ ตดั หน้าเธอ ก่อน ‚นน่ั ข้าวต้มก้งุ ใชไ่ หมหนอู ้อม กล่นิ หอมเชียว‛ ‚ค่ะคณุ ย่า‛ เมื่อเปิดหม้อออก กลน่ิ หอมฉยุ ก็ลอยเข้าจมกู ของธนวรรธ ทําเอาคนที่ บอกวา่ ยงั ไมห่ ิวกลบั รู้สกึ อยากกินขนึ ้ มาทนั ที จงึ รีบนง่ั ลงตามผ้เู ป็นย่า และรอให้หญิงสาวบริการเขาด้วย อมาวดีแอบยิม้ เมื่อเหน็ วา่ ธนวรรธเปลี่ยนใจ ก่อนตกั ข้าวต้มให้เขาด้วย ความยินดี นางรุ่งฤดีสงั เกตเห็นความเปลยี่ นแปลงระหวา่ งสองหนมุ่ สาวที่ดสู นิท สนมรักใคร่กนั มากขนึ ้ ก็ดีใจ เมื่อสกั ครู่นางแอบยืนดคู นทงั้ คอู่ ย่พู กั หนงึ่

แล้ว เหน็ แบบนีแ้ ล้วก็นกึ อยากให้ทงั้ สองมีลกู ด้วยกนั เร็วๆ นางอยากอยู่ อ้มุ เหลนก่อนท่ีเป็นอะไรไปเสยี ก่อน ‚ชว่ งนีย้ า่ เหน็ พวกเรามีความสขุ ขนึ ้ มากเลยนะ‛ นางเอ่ยขนึ ้ เพ่ือหยงั่ เชิง ทา่ ทีของหลานทงั้ สอง ‚จริงเหรอคะคณุ ยา่ ‛ หญิงสาวเอย่ ตอบเหมือนกบั ตอนที่ถกู เพ่ือนถาม อยา่ งไรอยา่ งนนั้ ‚แสดงว่าใกล้จะมีขา่ วดใี ห้ยา่ ให้แล้วใช่ไหม‛ สองสามีภรรยาสบตากนั และนางก็เหน็ แก้มของหญิงสาวเร่ิม เปลยี่ นเป็นสแี ดง ‚เอ่อ...ยงั ไม่มีหรอกคะ่ ‛ ‚งนั้ หรือ‛ นางผิดหวงั เลก็ ๆ ท่ีได้ยินอยา่ งนนั้ แตอ่ นั ท่ีจริงมนั ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก หรอก คนทงั้ คเู่ พิ่งจะแตง่ งานกนั ไมน่ าน ครู่ ักบางคกู่ วา่ จะมลี กู กนั ได้ก็ ปาเข้าไปเป็นปี ขณะท่ีอมาวดกี บั ธนวรรธยงั แตง่ งานกนั ไมท่ นั จะสาม เดือนเตม็ เลย นางคงใจร้อนไปเองกระมงั ‚ตาธนั ว์‛ ‚ครับคณุ ย่า‛

ชายหนมุ่ หน้าเหวอเล็กๆ ราวกบั คนที่กําลงั จะถกู กลา่ วหาวา่ ไมม่ ีนํา้ ยา อย่างไรอย่างนนั้ แตน่ างไม่คิดจะพดู อยา่ งนนั้ หรอก ‚หม่นู ีพ้ อจะมีเวลาวา่ งหรือเปล่า ย่าอยากไปเท่ียวพกั ผอ่ นท่ีไหนสกั หน่อย‛ ชายหนมุ่ ดโู ลง่ อกเลก็ น้อยเมื่อนางรุ่งฤดเี ปลย่ี นเร่ือง ‚คณุ ย่าอยากไปไหนเหรอครับ‛ ‚ยา่ อยากไปทะเล‛ อมาวดีเบิกตาโตอยา่ งสนใจทนั ทีที่ได้ยิน ‚ทะเลเหรอคะ อ้อมอยากไป ค่ะ‛ ‚ตกลงวา่ ไงตาธนั ว์ หนอู ้อมเขาก็อยากไปน่ะ‛ นางรอคําตอบจาก หลานชาย ‚ไปก็ไปครับคณุ ยา่ ดีเหมือนกนั เราไม่ได้ไปเที่ยวด้วยกนั มานานแล้ว‛ อมาวดีต่นื เต้นย่ิงกวา่ นางรุ่งฤดเี สียอีก เธอยิม้ ไมห่ บุ เลยระหวา่ งท่ีทาน มือ้ เช้าในวนั นี ้ ในชว่ งสายของวนั เดียวกนั ธนวรรธชวนหญิงสาวออกไป ห้างสรรพสนิ ค้าด้วยกนั เพื่อจะหาซอื ้ ข้าวของเคร่ืองใช้ไปประดบั ตกแตง่

คอนโดเพ่ิมเตมิ ระหวา่ งที่นงั่ รถไปด้วยกนั ชายหน่มุ ก็เอย่ ถามบางอยา่ ง กบั เธอ ‚คิดยงั ไงเรื่องท่ีคณุ ย่าพดู เมื่อเช้า‛ ‚เรื่องไหนเหรอคะ‛ อมาวดีนกึ ไมอ่ อกเพราะกําลงั จินตนาการถึงการได้ ไปเท่ียวในเร็วๆ นีม้ ากกวา่ ‚เรื่องลกู ‛ เขาเอย่ ตรงๆ ภาพของนํา้ ทะเลสีฟ้ าสดใสหายวบั ไปจากสมองของหญิงสาวทนั ที ‚เอ่อ...เรื่องนนั้ ‛ จ่ๆู ความคิดของเธอก็ตนั ขนึ ้ มา หญิงสาวไม่รู้จะตอบวา่ อย่างไร เพราะไมร่ ู้วา่ เขาคิดอย่างไรกบั การมีลกู ‚อยากมีหรือยงั ‛ ทกุ วนั นีส้ ง่ิ ท่ีเกิดขนึ ้ ระหวา่ งเขาและเธอ หญิงสาวก็ปลอ่ ยตวั ไปตาม ธรรมชาติ ไม่ได้คมุ แตก่ ็ยงั ไมไ่ ด้พยายามจะมี ‚เรื่องนี ้อ้อมแล้วแต่ พธี่ นั ว์ค่ะ‛ ถ้าหากเขาพร้อมแล้วสําหรับการเป็นพอ่ เธอก็พร้อมสาํ หรับการ เป็นคณุ แมเ่ ชน่ เดยี วกนั ‚ชอบเดก็ ผ้หู ญิงหรือเดก็ ผ้ชู าย‛

‚ยงั ไงก็ได้คะ่ ‛ ‚ดจู ะไม่ค่อยกระตอื รือร้นเลยนะ‛ เขาหมายถึงเธอ เพราะหญิง สาวเอาแต่ตอบว่าอยา่ งไรก็ได้ หรือไมก่ ็แล้วแตเ่ ขา ‚แล้วพ่ีธนั ว์ละ่ คะ‛ เธอถามเขากลบั บ้าง ไม่อยากเป็นคนตอบ อยฝู่ ่ ายเดียว ‚ฉนั อยากมี...ลกู สาว คงจะน่ารักดี คณุ ยา่ มีแต่ลกู ชายกบั หลานชาย ถ้ามีเดก็ ผ้หู ญิงตวั เลก็ ๆ ในบ้านคณุ ยา่ ก็คงจะชอบ‛ ชายหน่มุ ตอบโดยไม่หนั มามองหน้าเธอ แตเ่ ป็นอมาวดที ่ีมอง เขาด้วยสายตาทงึ่ ๆ ก่อนหน้านีท้ งั้ คไู่ ม่เคยพดู คยุ เรื่องนีก้ นั เลย แตว่ นั นี ้ เขากลบั บอกความในใจวา่ อยากมีลกู สาวกบั เธอ อมาวดีหนั ไปมองทาง อื่นเพราะไม่อยากให้เขาเห็นวา่ เธอรู้สกึ อยา่ งไร วนิ าทีแรกมนั เป็นความประหลาดใจ จากนนั้ ก็คอ่ ยๆ แปรเปลีย่ นเป็นความตนื ้ ตนั เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยวา่ เขาคดิ แบบนนั้ อมาวดีเพิ่งรู้จกั ตวั ตนอีกด้านหนง่ึ ของสามีก็วนั นีเ้อง ‚ทําไมเงยี บไป หรือวา่ ไมอ่ ยากมี‛ ‚ยะ...อยากคะ่ ‛ เธอรีบปฏิเสธคาํ กลา่ วหาของเขา เม่ือรู้ว่าเขา อยาก เธอก็เริ่มจินตนาการถงึ การมีลกู โดยทนั ที

‚ดี งนั้ ตอ่ ไปนีเ้ราจะพยายามกนั มากกวา่ เดิม‛ เขาเอย่ เสยี งเรียบตามเดมิ ทวา่ มนั ทําให้อมาวดีต่นื เต้นอยา่ งบอกไมถ่ กู ทําเอาเธอแทบลมื เร่ืองท่ีกําลงั จะไปเท่ียวโดยสนิ ้ เชิง เมื่อหลานสดุ ที่รักทงั้ สองคนออกจากบ้านไปแล้ว นางรุ่งฤดีก็เรียกให้ นางทองมาอย่เู ป็นเพ่ือนคยุ เหมือนอยา่ งเคย ปกติแล้วฝ่ ายนนั้ จะมา เย่ียมเยียนและอยกู่ บั นางในชว่ งกลางวนั บอ่ ยๆ เพ่อื ผลดั เปลีย่ นเวลาให้ สาวใช้ไปทําอย่างอ่นื บ้าง ‚วนั นีด้ คู ณุ พี่มีความสขุ จงั เลยนะคะ‛ หญิงวยั ใกล้เคยี งกนั แตอ่ อ่ นกวา่ ไม่มากนกั เอย่ ทกั ‚เหน็ ตาธนั ว์กบั หนอู ้อมรักกนั ดี ฉนั ก็มีความสขุ ‛ นางรุ่งฤดตี อบด้วย รอยยิม้ ที่ยงั ไมห่ บุ ลงง่ายๆ ‚คณุ พี่ตาแหลมจริงๆ ที่ให้หนอู ้อมกบั ตาธนั ว์แต่งงานกนั ‛ นางรุ่งฤดีพยกั หน้าน้อมรับคําชมอย่างภมู ิใจ ‚ชว่ งนีต้ าธนั ว์ดเู ปลีย่ นไป เยอะนะ จากเม่ือก่อนท่ีชอบกลบั บ้านดกึ ทกุ วนั เสาร์อาทิตย์ก็เอาแต่ ออกไปสงั สรรค์ ตอนนีก้ ลายเป็นคนติดบ้านไปแล้ว เอ...หรือจะตดิ เมียก็ ไม่รู้สิ‛

หญิงสงู วยั ยกมือปิดปากแตก่ ลบั หวั เราะชอบใจ นางทองพลอยเหน็ ด้วย อีกคน แตแ่ ล้วครู่หนงึ่ รอยยิม้ และเสยี งหวั เราะของนางทองก็เปลยี่ นไป ‚มีอะไรหรือแม่ทอง‛ ‚คณุ พี่...พอจะทราบเรื่องตาวิศบ้างหรือเปลา่ คะ‛ ‚ทําไมหรือ ตาวิศเป็นอะไร‛ นางทองหน้าเจื่อนลงเลก็ น้อยเม่ือรู้ว่าหญิงสงู วยั รุ่นพี่ยงั ไมร่ ะแคะ ระคายเร่ืองหลานชายคนโตเลย ‚มีอะไรก็วา่ มา‛ อีกฝ่ ายทําสหี น้าลาํ บากใจ แตก่ ็ตดั สินใจเลา่ ให้ฟัง ‚ชว่ งนีต้ าวิศกลบั บ้านดกึ บอ่ ยๆ คะ่ คืนหนง่ึ อิฉนั เหน็ แกเมากลบั มา ด้วย‛ ‚หือ...ตาวศิ น่ะหรือเมา‛ ข่าวนนั้ สร้างความแปลกใจให้นางรุ่งฤดมี าก เพราะหลานชายคนโตที่ นางรู้จกั เป็นคนใจเย็น มาดนิ่ง ไมใ่ ช่ทําตวั เป็นขีเ้มารายวนั แบบนี ้

‚จริงคะ่ คณุ พ่ี แล้วบางวนั ก็ออกไปทํางานตอนเที่ยง ทงั้ ที่เมื่อก่อนจะ ออกไปตอนเช้าทกุ วนั อิฉนั ก็ไม่ได้ถามหรอกนะคะเพราะไมอ่ ยากยงุ่ แต่ อยากให้คณุ พ่ีรู้ไว้ เผ่ือวา่ แกอาจจะมีปัญหาอะไรอยู่‛ สิง่ ที่นางทองบอกทําให้หญิงสงู วยั อดเป็นหว่ งไมไ่ ด้ จงึ คดิ จะหาโอกาส คยุ กบั หลานชายเสยี หนอ่ ยวา่ มีปัญหาเร่ืองอะไรอยหู่ รือเปลา่ ในช่วงนี ้ แตถ่ ้าให้นางเดา เร่ืองนนั้ คงหนีไม่พ้นเขมจิราอยา่ งแนน่ อน เสยี ดาย ธนวรรธกบั อมาวดีชว่ ยกนั เลือกซอื ้ ของที่จะนําไปตกแตง่ คอนโด ฯ ด้วยความที่ก่อนหน้านีช้ ายหนมุ่ ยงั ไมไ่ ด้อยทู่ ่ีนนั่ ถาวร เขาจงึ ไมไ่ ด้ซอื ้

อะไรเก็บไว้มากนกั รวมถงึ อาหารทงั้ สดและอาหารสาํ เร็จรูปที่ต้องมีตดิ ต้เู ย็นไว้ด้วย เพราะอมาวดบี อกวา่ เขาควรทานอาหารเช้าก่อนไปทํางาน ทกุ วนั และหลงั จากท่ีได้ทานข้าวต้มก้งุ เม่ือเช้านีแ้ ล้ว เขาก็เหน็ ด้วยกบั เธอ ระหวา่ งที่ทงั้ สองเลือกซอื ้ ของอย่นู นั้ ใครคนหนง่ึ ก็แอบตดิ ตามดู พวกเขาอย่างห่างๆ ด้วยสายตาไม่เป็นมิตร ใครคนนนั้ กํามือแนน่ จนเลบ็ จิกลงบนฝ่ ามือเม่ือเห็นวา่ ทงั้ สองใกล้ชิดกนั มากขนาดไหน ไมน่ าน คนท่ีแอบดกู ็ตดั สินใจเดนิ เลีย่ งออกมาเม่ือไมอ่ าจทน เห็นภาพความสนิทสนมของคนทงั้ คไู่ ด้อีกต่อไป เขมจิรานง่ั ลงอยา่ งแรงบนเก้าอีใ้ นร้านอาหารแห่งหนง่ึ พนกั งาน ท่ีตามมาต้อนรับมองเธอด้วยสีหน้าแปลกใจ และเขมจิราก็มองกลบั ไป ด้วยสายตาขนุ่ เขียว จนทําให้ฝ่ ายนนั้ หน้าเจ่ือนไปทนั ที ‚มีปัญหาอะไรกบั ฉนั หรือเปล่า‛ ‚ปละ...เปล่าค่ะ เอ่อ ไม่ทราบวา่ คณุ จะรับอะไรดคี ะ‛ เธอถอนลมหายใจเสียงดงั ก่อนมองเมนอู าหารด้วยอารมณ์ท่ีไม่ ค่อยดีนกั จากนนั้ ก็สงั่ มาสองสามอยา่ ง พนกั งานคนนนั้ รีบเดนิ หนีไป ทนั ทีเม่ือรับออเดอร์แล้ว

เขมจิรายงั คงนกึ ถึงสงิ่ ที่เพิ่งเหน็ เมื่อครู่ ทําไมนะ! ทําไมส่ิงนนั้ ไม่ เกิดขนึ ้ กบั เธอ ทําไมคนที่เดินจงู มือกบั ธนวรรธถงึ ไม่เป็นเธอ ทงั้ ท่ีเธอคดิ ว่าตนเองเหมาะสมกบั ชายหน่มุ มากกวา่ ผ้หู ญิงจืดชืดอยา่ งอมาวดดี ้วย ซาํ ้ ทําไมเธอถงึ ทําให้เขาหนั มาสนใจไมส่ ําเร็จเสียที หญิงสาวรอตอ่ ไปไมไ่ หวแล้ว นบั วนั คนทงั้ สองจะผกู พนั กนั มาก ขนึ ้ ซาํ ้ ยงั ย้ายไปอย่คู อนโดฯ ด้วยกนั เสยี แล้ว อีกหน่อยถ้าหากอมาวดี ตงั้ ท้อง ธนวรรธจะต้องรักภรรยาและลกู ของเขามากๆ แน่ และเธอจะไม่ มีโอกาสแยง่ เขามาเป็นของตวั เองได้อีกต่อไป ระหวา่ งท่ีคดิ ไมต่ กวา่ จะใช้วิธีไหนแยกทงั้ คอู่ อกจากกนั สายตา ของเธอก็พลนั เหลอื บไปเหน็ คนค้นุ หน้าคนหนง่ึ ที่นง่ั ทานอาหารอย่ใู น ร้าน หญิงสาวชะงกั ทนั ทีและเพง่ มองอยา่ งพิจารณาวา่ ใช่คนท่ีเธอคิด หรือเปล่า และเม่ือตระหนกั แน่แล้ววา่ ใชจ่ ริงๆ หญิงสาวก็รีบลกุ ขนึ ้ ยืน ทนั ที ‚อ้าว! คณุ นน่ั คณุ จะไปไหนคะ‛ พนกั งานเสริ ์ฟรีบร้องเรียกเขมจิราที่เดินดมุ่ ๆ ออกไปนอกร้าน ‚ฉนั เปลี่ยนใจไม่กินแล้ว! ขอโทษด้วยนะ‛

เธอเหลยี วหน้ากลบั ไปตอบแวบหนง่ึ ก่อนรีบเดนิ ออกมาให้ห่าง จากร้านนนั้ ให้มากท่ีสดุ เมื่อคดิ วา่ พ้นแล้ว หญิงสาวก็แทบหอบหายใจ ทีเดยี ว นงั นน่ั ! เธอยงั จําฝ่ ายนนั้ ได้ดี มนั คือเมียใหม่ของพ่อเธอนนั่ เอง ตอนนีย้ งั ไม่มีใครรู้ว่าเธอกลบั มาเมืองไทยได้หลายเดือนแล้ว เพราะเธอไม่อยากกลบั บ้าน กลบั ไปเผชิญหน้ากบั พ่อ กบั เมียใหมข่ อง เขาและลกู ติดอีกสองคน เธอกบั ภรรยาของพอ่ ทะเลาะกนั มาหลายครัง้ แล้ว และทกุ ครัง้ พ่อก็ไม่เคยเข้าข้างเธอ ตอนนีเ้ธอจงึ ต้องการปลอ่ ยให้ พวกเขาได้อย่กู นั อยา่ งสขุ สบาย เธอยงั ไมค่ ดิ จะกลบั ไปเป็นมารขดั ขวาง ความสขุ ของพวกเขาอีก หญิงสาวรีบหนั ซ้ายมองขวากวาดตาดรู อบๆ ตวั เผื่อวา่ พ่อของ เธออาจจะอยแู่ ถวนีด้ ้วย ทวา่ ก็ไม่เจอใคร ฝ่ ายนนั้ คงเดนิ ทางมาจาก ตา่ งจงั หวดั เพื่อทําธรุ ะ เขมจิรายงั ไม่ต้องการให้ใครเจอเธออยทู่ ่ีน่ี จงึ เดินอย่าง กระฟัดกระเฟียดออกมาจากห้างสรรพสนิ ค้า วนั นีม้ ีแตเ่ รื่องท่ีทําให้เธอ อารมณ์เสยี ทงั้ เร่ืองธนวรรธกบั อมาวดี และการได้เจอหน้าเมียสดุ ที่รัก ของพ่อนนั่ อีก

เธอยงั ไม่อยากกลบั บ้าน เธอเบอ่ื เบื่อวิศรุตแล้ว หม่นู ีเ้ขาด่มื และกลบั มาดกึ ทกุ คนื พดู จาไม่รู้เรื่องขนึ ้ เรื่อยๆ ไมร่ ู้วา่ เธอเคยคิดวา่ เขา เป็นผ้ชู ายท่ีนา่ แยง่ มาได้อยา่ งไรกนั ทําไมคนที่ไปเจอกบั เธอที่ลอนดอน ถึงไม่เป็นธนวรรธ เพราะถ้าเป็นอย่างนนั้ ป่ านนีเ้ธอคงจะมีความสขุ ไป แล้ว ไม่ต้องทนอยกู่ บั ชีวิตนา่ เบือ่ อย่างนีห้ รอก หญิงสาวโบกแทก็ ซแ่ี ละบอกให้ไปสง่ ที่ร้านอาหารแห่งอ่ืน พลาง ครุ่นคดิ ระหวา่ งทางเธอจะทําอยา่ งไรตอ่ ไปดี นางรุ่งฤดรี ีบเรียกวิศรุตมาคยุ กนั แม้วนั นีเ้ขาจะไม่ได้เมา แต่ หน้าตาของชายหนมุ่ ก็ดไู ม่สดใสเหมือนเคย เขานง่ั ลงอย่างซมึ ๆ ตรงหน้าผ้เู ป็นยา่ ‚ได้ข่าววา่ หมกู่ ลบั บ้านดกึ บอ่ ยเหรอเรา‛ นางถาม ‚ครับ‛ เขาดไู ม่แปลกใจวา่ นางรู้ได้อย่างไร ‚มีปัญหาอะไรหรือเปลา่ ‛ เขาเงียบไปครู่หนงึ่ นางคดิ ว่าหลานชายคงจะไม่ยอมตอบเสีย แล้ว ‚ผมกบั เข็ม เรามีปัญหาไมเ่ ข้าใจกนั นิดหนอ่ ยครับ‛

นางคดิ อยแู่ ล้วเชียววา่ ต้องเป็นเร่ืองเกี่ยวกบั เขมจิรา เคยคดิ ไว้ วา่ วนั หนงึ่ ผ้หู ญิงคนนนั้ ต้องสร้างปัญหาให้หลานชายแน่ๆ นางเห็นแวว ตงั้ แตว่ นั แรกเชียวละ่ แตไ่ ม่กล้าปริปากบอกกบั ใคร ‚มีอะไรก็ค่อยๆ พดู คอ่ ยๆ จากนั การท่ีเราจะมาหาทางออก ด้วยการหนั หน้าเข้าหาเหล้านี่ย่าไมเ่ หน็ ด้วยเลยนะ‛ ‚ผมขอโทษครับคณุ ยา่ ‛ เขายกมือไหว้หญิงสงู วยั ‚ผมก็แค่ อยากจะคลายเครียดน่ะครับ ไม่ได้เมาถึงขนั้ ขาดสติ‛ ‚ถ้าเป็นอยา่ งนนั้ จริงๆ ก็ดี‛ ถึงอย่างไรนางก็ยงั อดเป็นห่วงไม่ได้ แม้ว่าก่อนหน้านีน้ างจะเคยคดิ ว่า ถ้าหากเขมจิราสร้างปัญหาให้กบั วิศรุต นางจะหวั เราะเยาะหลานชาย ด้วยซาํ ้ โทษฐานที่ทิง้ คนดๆี อย่างอมาวดไี ปคบกบั ผ้หู ญิงคนนนั้ แตใ่ น เม่ือตอนนีอ้ มาวดีก็มีความสขุ ดีอย่กู บั ธนวรรธแล้ว ความคดิ ท่ีอยากจะ ตอกยํา้ วิศรุตจงึ ไมม่ ีในหวั ของนางอีก มีแตจ่ ะเห็นใจหลานชายท่ีเลอื ก คนผิดไปเสียแล้ว ‚ช่วงนีพ้ อจะลางานได้ไหมละ่ ยา่ จะชวนไปเที่ยวด้วยกนั ‛ ชายหน่มุ ดงู งๆ ท่ีจ่ๆู คณุ ยา่ ของเขาก็เปลี่ยนเรื่องคยุ อย่างรวดเร็ว

‚ย่าวา่ ไปเท่ียวพกั ผ่อนบ้างก็ดนี ะ เปล่ียนบรรยากาศเสียบ้าง ไอ้ผบั บาร์ นนั่ นะไม่ต้องเข้าไปให้บอ่ ยนกั หรอก เข้าไปแล้วกลบั ออกมาก็เครียด เหมือนเดมิ ย่าพดู ถกู ไหมละ่ ‛ เขาไมม่ ีเหตผุ ลจะแย้ง จงึ ทําได้เพียงพยกั หน้า ‚คณุ ยา่ จะไปไหนเหรอครับ‛ ‚ยา่ อยากไปเท่ียวทะเล ตงั้ แตก่ ลบั มาจากโรงพยาบาลย่ายงั ไม่ได้ ออกไปไหนเลย ตอนนีพ้ อจะเดินเหินได้เองบ้างแล้วก็เลยอยากไป พกั ผ่อนท่ีอ่ืนบ้าง‛ ‚ถ้าคณุ ย่าอยากไป ผมพาไปก็ได้ครับ‛ เขาอาสา สหี น้าดผู ่อนคลาย กวา่ เดมิ เลก็ น้อย ‚ตาธนั ว์อาสาพายา่ ไปแล้วละ่ แตไ่ ปกนั แคส่ องสามคนมนั คงไม่สนกุ หรอก ย่าเลยวา่ จะชวนเรากบั พ่อแมเ่ ราไปด้วย ไมร่ ู้ว่าจะสะดวกไปกนั หรือเปลา่ ‛ ‚ผมจะลองชวนคณุ พอ่ คณุ แม่ดนู ะครับ‛ ‚แล้วแมเ่ ข็มละ่ ‛ นางถามเพื่อดทู า่ ทีของชายหนมุ่ ‚ยงั ไงก็คงต้องชวนเธอไปด้วยนน่ั แหละครับ แตถ่ ้าเธอไม่อยากไป ผมก็ คงไม่บงั คบั ‛

พอเหน็ ทา่ ทางซมึ ๆ ของหลานชายเม่ือพดู ถึงเขมจิรา นางก็รีบเปลยี่ น เร่ือง ‚ยา่ จะไปชว่ งสิน้ เดือนนีแ้ หละ ถ้าเราจะไปด้วยก็จดั การทําเร่ืองลางาน ให้ เรียบร้ อยเสีย‛ ‚ครับคณุ ย่า‛ วศิ รุตรับคํา ไม่นานนกั เขาก็ขอตวั กลบั ไปยงั ตกึ ใหญ่ ตอนนนั้ เองธนวรรธและอมาวดกี ็กลบั มาจากข้างนอกเชน่ กนั วิศรุตเจอ กบั คนทงั้ สองระหว่างทาง พวกเขาเดนิ จงู มือมากนั มาจากทางโรงรถ ชายหนมุ่ มองอยา่ งแปลกใจท่ีเห็นทงั้ คเู่ ข้าขากนั ได้ดี ไมเ่ ห็นเหมือนกบั เมื่อหลายปีก่อนตอนเขาและอมาวดยี งั รักกนั ตอนนนั้ ธนวรรธและหญิง สาวมนึ ตงึ ใสก่ นั ตลอดเวลา ชนิดท่ีเขาคดิ วา่ ในชาตนิ ีค้ นทงั้ คคู่ งไม่มีทาง ญาติดกี นั ได้แนๆ่ ชายหนมุ่ มองอยา่ งแปลกใจท่ีเห็นทงั้ คเู่ ข้าขากนั ได้ดี ไม่เหน็ เหมือนกบั เมื่อหลายปีก่อนตอนเขาและอมาวดียงั รักกนั ตอนนนั้ ธนวรรธและหญิงสาวมนึ ตงึ ใสก่ นั ตลอดเวลา ชนิดท่ีเขาคดิ วา่ ในชาตินี ้ คนทงั้ คคู่ งไม่มีทางญาตดิ กี นั ได้แน่ๆ จๆู่ ก็เกิดความรู้สกึ แปลกๆ ในอก เขาพบวา่ ตวั เองไม่ยินดีกบั ภาพท่ีเหน็ อย่างที่ควรจะเป็น ก่อนหน้านีห้ ลายปี อมาวดเี คยเลา่ ให้เขาฟังตา่ งๆ นานาวา่ เธอถกู ธนวรรธแกล้งหรือพดู จาเสียดสีอยา่ งไรบ้าง แต่ดตู อนนีส้ ิ

พวกเขากลบั กลายเป็นครู่ ักท่ีน่าอิจฉา ขณะพ่ีชายผ้แู สนดตี ลอดมา อยา่ งเขากลบั กลายเป็นคนนอกไปแล้ว น่าตลกสนิ ้ ดี! ระหวา่ งที่ความคดิ ด้านลบผดุ ขนึ ้ ในใจเขาอย่างห้ามไมอ่ ยู่ อมาวดีก็ ชะงกั เลก็ น้อยเม่ือเคล่ือนสายตามาเหน็ เขาเข้า เธอยิม้ เจ่ือนๆ มาให้ สว่ นธนวรรธก็วางสีหน้าทา่ ทางอวดดเี หมือนอยา่ งเคย ‚พีว่ ศิ มาหาคณุ ยา่ เหรอคะ‛ อมาวดีทกั ทาย เขาอดคิดไม่ได้วา่ เธอก็แคถ่ ามไปตามมารยาทเท่านนั้ วิศรุตผงกศรี ษะเลก็ น้อยแทนคาํ ตอบ ‚ไปไหนกนั มาเหรอ‛ เขาถามกลบั ตามมารยาทบ้าง และต้องการกลบเกลื่อนความผิดหวงั บางอย่างในตวั เอง ‚พวกเราไปซอื ้ ของเข้าคอนโดฯ กนั น่ะคะ่ ‛ คําวา่ ‘พวกเรา’ สะดดุ ใจคนฟังอกี ครัง้ ตอนนีเ้ธอกบั ธนวรรธเป็นพวก เดยี วกนั ไปแล้ว สว่ นเขากลายเป็นหมาหวั เน่าของทกุ คน แม้แต่เขมจิรา ก็ยงั ไม่ต้องการ

‚ได้ข่าววา่ จะไปเที่ยวทะเลกนั ‛ ‚ใช่คะ่ ‛ อมาวดตี อบตามเดมิ ‚พวี่ ิศไปด้วยกนั ไหมคะ‛ เขาเหน็ สีหน้าน้องชายมนึ ตงึ ลงกวา่ เดิม คงจะไม่พอใจที่หญิงสาวชวน เขา วศิ รุตเกิดอยากจะยว่ั อารมณ์ของอีกฝ่ ายขนึ ้ มานิดๆ จงึ ตอบตกลง ‚ไปสิ พีไ่ ปแนน่ อนอย่แู ล้ว เมื่อก่อนเราไปเที่ยวด้วยกนั ออกบอ่ ย คิดถึง ตอนเดก็ ๆ เหมือนกนั นะ‛ อมาวดียิม้ อย่างเห็นด้วย สว่ นธนวรรธหน้างอกวา่ เดมิ ‚เข้าบ้านได้แล้ว‛ ฝ่ ายนนั้ สะกิดหญิงสาว เธอเลยต้องหยดุ คยุ กบั เขา ‚อ้อมขอตวั ก่อนนะคะ‛ แล้วธนวรรธก็จบั จงู หญิงสาวให้ไปจากตรงนนั้ ทนั ที สีหน้ายิม้ ๆ ของ วศิ รุตหายวบั ไปอย่างรวดเร็ว ไม่ใชเ่ พราะวา่ เขาหนั ไปคบกบั เขมจิราหรอกหรือ ธนวรรธถึงได้ตวั อมาว ดีไป เขาเองที่เป็นตวั แปรสําคญั ทําให้ธนวรรธต้องแตง่ งานกบั เธอ แล้ว ตอนนีฝ้ ่ ายนนั้ กลบั มาทําหวงก้าง ทําราวกบั วา่ เขากําลงั จะแย่งหญิงสาว ไปจากตวั ทงั้ ที่สทิ ธ์ินนั้ ควรจะเป็นของเขาเสียด้วยซาํ ้ ถ้าหากวา่ วนั นนั้ เขาไม่ตดั สินใจเลอื กเขมจิราแทน

ทวา่ ตอนนีช้ ายหนมุ่ เร่ิมสาํ นกึ แล้ว ตระหนกั ดแี ล้ววา่ เขาเลอื กทางผิด และเขากําลงั ชดใช้ให้กบั การความผิดของตนเอง ไม่รู้วา่ พอจะมี ทางแก้ไขอะไรได้อีกไหม เขาอยากได้ความรักดๆี กลบั คืนมาเหมือน อย่างเดมิ และมนั ต้องทําอย่างไร ‚ชว่ งนีพ้ ่วี ิศดแู ปลกๆ ไปนะคะ‛ หญิงสาวเอย่ กบั ธนวรรธเม่ืออยกู่ นั ตาม ลาํ พงั ‚สนใจมนั ทําไม‛ เขาตอบห้วนๆ ก่อนดนั เธอให้นอนลงบนเตยี ง ตอนนี ้ ทงั้ คเู่ ปลยี่ นมาอยใู่ นชดุ นอนเรียบร้อยแล้ว ‚พธ่ี นั ว์ยงั หงึ อ้อมกบั พ่ีวศิ เหรออยคู่ ะ‛ เธอถามตรงๆ ‚ใครหงึ ‛ อมาวดีมองหน้าคนปากแข็ง ก่อนถกู มือหนาบงั คบั ให้เผยอริมฝี ปากรับ จบู จากเขา ตอนนีเ้ธอเริ่มชินกบั สมั ผสั ของเขามากขนึ ้ กวา่ เดมิ แล้ว เธอยงั สงั เกต แม้กระทง่ั วา่ หลงั จากท่ีเขาได้จบู เธอแล้ว ชายหนมุ่ จะใจเย็นขนึ ้ กวา่ เดมิ นิดหนง่ึ ‚เม่ือตอนเช้า...‛ หญิงสาวเปลีย่ นเรื่องเพราะไมอ่ ยากพดู ถงึ คนอ่ืนให้เขา เสยี อารมณ์อีก ‚อ้อมได้ยินพี่ธนั ว์เรียกตวั เองวา่ ...พี่‛

‚ตอนไหน‛ เขาไมร่ ู้ตวั จริงๆ หรือทําเป็นจําไมไ่ ด้เพราะกลวั เสยี หน้ากนั แน่ ‚ตอนที่พีธ่ นั ว์ขอโทษอ้อม‛ ‚ฉนั พดู อยา่ งนนั้ หรือ‛ ‚ค่ะ‛ ชายหน่มุ สา่ ยหน้า ‚เธอคงฟังผดิ ‛ อมาวดผี ิดหวงั เลก็ น้อยท่ีเขาไม่ยอมรับวา่ พดู มนั ‚ชา่ งมนั เถอะคะ่ ‛ เขายิม้ น้อยๆ เมื่อเห็นเธอเบือนหน้าหนี ‚ขีง้ อน‛ ‚อ้อมเปลา่ งอนสกั หนอ่ ย‛ ‚ทําไมถึงอยากให้เรียกอยา่ งนนั้ ‛ เขาวกกลบั ไปพดู ถึงมนั อีกครัง้ ‚ในเมื่ออ้อมเรียกพ่ีธนั ว์ว่าพีม่ าตลอด พ่ีธนั ว์ก็ควรแทนตวั เองวา่ พี่ เหมือนกนั ไม่ถกู เหรอคะ‛ ‚ก็ได้ ตอ่ ไปจะเรียก‛ เขาตอบตกลงงา่ ยดาย เธอถงึ กบั ต้องทบทวนสง่ิ ที่เพิ่งได้ยินอีกครัง้ วา่ ไม่ได้ฟังผิดไป

‚งานนีอ้ ้อมต้องแลกกบั อะไรอีกหรือเปล่าคะ‛ ประสบการณ์ท่ีผา่ นมา ทําให้หญิงสาวไมไ่ ว้ใจวา่ เขาจะยอมตกลงโดยท่ไี มต่ ้องการได้สง่ิ ใด กลบั คืน ‚แลกกบั การมีลกู ก็แล้วกนั ‛ เขาวางมือบนกระดมุ ชดุ นอนเธอก่อนเร่ิมปลดมนั ออก สว่ นริมฝี ปากก็ ไม่เปิดโอกาสให้อมาวดีได้ถามอะไรอีก ตลอดเวลาท่ีเหลอื ในคืนนนั้

เที่ยวทะเล ทนั ทีท่ีวิศรุตเอย่ ชวนเธอไปเท่ียว เขมจิราก็ตกปากรับคําวา่ จะไปด้วย ทนั ที ทําไมจะไม่ตกลงละ่ ในเม่ือธนวรรธไปด้วย เธอจะพลาดโอกาสท่ี จะได้อยกู่ บั เขาได้อยา่ งไร ถึงแม้จะไมไ่ ด้อย่ดู ้วยกนั สองตอ่ สอง แต่เธอก็ยงั กระตือรือร้นอยากเหน็ หน้าเขาอยดู่ ี และแม้วา่ เมียของเขาจะไปด้วยแตเ่ ธอไม่แคร์ ถ้าหากเธอ ทําให้เขาเลน่ ด้วยได้สําเร็จเมื่อไร เธอก็พร้อมตจี ากวิศรุตและเปลีย่ นไป หาอีกฝ่ ายทนั ที ไมส่ นใจทงั้ นนั้ วา่ ใครจะคิดอย่างไร หรือจะมีคน เจ็บปวดมากน้อยแคไ่ หน ตอนนีส้ ิง่ ท่ีเธอต้องการคอื เขาคนเดยี วเทา่ นนั้ เธอตระหนกั ดีวา่ ตนเองถลําลกึ ไปมากแล้ว ย่ิงนบั วนั เธอก็ยิ่งแนใ่ จ วา่ ความรู้สกึ ท่ีมีตอ่ ธนวรรธทงั้ หมดนนั้ เป็นเพราะเธอหลงรักเขานนั่ เอง ระยะหลงั มานีห้ ญิงสาวต้องทําหน้าที่แทนสกุ ญั ญาซง่ึ ลางาน บอ่ ยมากขนึ ้ เธอก็ไม่อยากคดิ เข้าข้างตวั เองหรอกนะ แตด่ เู หมือนวา่ เธอ กบั ธนวรรธจะใกล้ชิดกนั มากกวา่ เดิมอีกระดบั หนง่ึ เขาไว้ใจมอบหมาย งานให้เธอทํามากขนึ ้ นน่ั เป็นเพราะเธอแสดงให้เขาเหน็ แล้ววา่ เธอ สามารถทํางานได้ ซง่ึ สง่ิ ที่ทําลงไปทงั้ หมดนนั้ ก็เพราะมีเป้ าหมายอย่ทู ่ี ตวั เขานนั่ แหละ ใช่ว่าเธอจะรักงานที่ทําอยมู่ ากมายนกั หรอก

วนั นีเ้ป็นวนั สดุ ท้ายก่อนท่ีพวกเขาจะเดนิ ทางไปพกั ผ่อนกนั เขม จิราต่นื เต้นจนอดพดู ถงึ เร่ืองนนั้ กบั เขาไม่ได้ แม้วา่ จะยงั อยใู่ นชวั่ โมงการ ทํางานก็ตาม ‚เข็มวา่ ทะเลที่นนั่ ต้องสวยน่าดเู ลยละ่ คะ่ ต่นื เต้นจงั เลย‛ ชายหนมุ่ ไมไ่ ด้ดยู ินดยี ินร้ายกบั ส่ิงท่ีเธอชวนคยุ เขามองเธอ แวบหนงึ่ ก่อนก้มหน้าอ่านเอกสารต่อราวกบั วา่ ไมม่ ีอะไรเกิดขนึ ้ ไอ้ทา่ ทีเฉยเมยท่ีเขามีตอ่ เธอน่แี หละ ที่เป็นแรงผลกั ดนั ทําให้ เขมจิราอยากจะเอาชนะเขามากย่ิงขนึ ้ ‚คณุ ธนั ว์วา่ ยนํา้ เป็นไหมคะ‛ เขาเงยหน้าขนึ ้ มามองเธอในที่สดุ ‚ถามทําไม‛ ‚อ๋อ...เปล่าค่ะ เข็มก็แค่ชวนคยุ ไปอยา่ งนนั้ เอง‛ ‚ดเู หมือนคณุ จะไมม่ ีสมาธิทํางานแล้วนะ‛ เขาวา่ ‚ขอโทษคะ่ เข็มตื่นเต้นไปหน่อย ไม่ได้เที่ยวทะเลเมืองไทยมา นานแล้ว‛ ธนวรรธย่ืนแฟ้ มเอกสารที่เซน็ ช่ือเรียบร้อยแล้วสง่ คืนให้เธอ เขม จิรารีบยื่นมือไปรับ จงั หวะนนั้ มือของเธอก็ปัดผ่านนิว้ ของเขาอยา่ งตงั้ ใจ

ชายหน่มุ ตวดั สายตาขนึ ้ มองหน้าเธอ คราวนีห้ ญิงสาวสบตาเขากลบั อยา่ งมีความหมาย เขาควรรู้เสยี ทีว่าเธอคิดอยา่ งไรกบั เขา ทวา่ ชายหน่มุ กลบั ไมไ่ ด้พดู อะไร เขาแคป่ ลอ่ ยให้เธอหยิบแฟ้ ม ไปถือไว้ เขมจิราคาดเดาไมถ่ กู เลยวา่ เขาจะรู้ความนยั ท่ีเธอสง่ ไปหรือ เปลา่ ‚เขม็ ดใี จนะคะท่ีเราจะได้ไปเท่ียวด้วยกนั ‛ เธอปรับนํา้ เสียงให้ ฟังดจู ริงจงั กวา่ เดิม ‚คณุ คงหมายถงึ ดใี จที่ได้ไปเท่ียวกนั หลายๆ คน‛ เขาแก้ประโยคที่เธอควรจะพดู ให้ถกู ต้อง เขมจิรายิม้ นิดๆ แตใ่ น ใจพยายามตีความหมายให้วนุ่ ตอนนีเ้ขากําลงั คดิ อะไรอยกู่ นั แน่ ผ้ชู าย คนนีเ้ ดาใจยากจริงๆ ‚ผมจะกลบั แล้ว‛ เขามองดนู าฬิกาข้อมือก่อนลกุ ขนึ ้ จากเก้าอี ้ ‚เจอกนั พรุ่งนีก้ ็แล้วกนั ‛ ไม่ถือวา่ เขาตดั รอนเธอเสียทีเดยี ว เขมจิรามองดชู ายหนมุ่ ที่ หยิบเสอื ้ สทู จากพนกั เก้าอีม้ าสวม และจินตนาการไปถงึ วนั ท่ีเธอจะได้ เป็นคนช่วยเขาถอดมนั ออก ‚มีอะไรอีกหรือเปลา่ ‛ เขาถามเม่ือเห็นเธอยงั ไมย่ อมออกไปจาก ห้องเสียที

‚เขม็ ...‛ เธออยากพดู ถงึ สงิ่ ท่ีค้างคาอย่ใู นใจ แตร่ ู้ดวี า่ มนั ยงั ไม่ ถงึ เวลานนั้ ‚ขอบคณุ นะคะท่ีคณุ ธนั ว์รับเขม็ เข้ามาทํางานที่น่ี‛ ‚ก็คณุ เป็นคนขอให้พว่ี ิศมาคยุ กบั ผมไมใ่ ช่เหรอ‛ ‚ค่ะ แต่ก็ไมน่ กึ วา่ คณุ จะตกลง‛ ‚คงคิดวา่ ผมเป็นคนใจแคบสนิ ะ‛ ‚เปล่าคะ่ เขม็ ไมเ่ คยคดิ อยา่ งนนั้ เลย เข็มไม่เคยมองคณุ ธนั ว์ใน แงร่ ้ายเลยนะคะ‛ เขายกยิม้ มมุ ปาก เหมือนจะหวั เราะเบาๆ แตก่ ็ไม่ ‚แล้ว...คณุ คดิ ว่าผมเป็นคนยงั ไง‛ ชายหนมุ่ ถามพลางเดินเข้ามาใกล้เธออีกนิด หวั ใจของเขมจิรา เต้นรัว หญิงสาวไม่อยากจะเช่ือเลยวา่ เขาเร่ิมจะสนใจเธอแล้ว ‚เขม็ ยงั บอกไม่ถกู หรอกคะ่ จนกวา่ เราจะได้รู้จกั กนั มากกวา่ นี‛้ หญิงสาวจ้องนยั ตาเขาไม่หลบ พยายามพดู ส่อื ความนยั ไปให้อีกครัง้ หวงั วา่ คราวนีเ้ขาจะเร่ิมมองเหน็ เสียที รอยยิม้ บางๆ ระบายบนใบหน้าของชายหน่มุ อย่างมี ความหมายบางอย่าง ‚แล้วคณุ จะได้รู้‛

ชายหน่มุ พดู จบเดินผ่านเธอและตรงออกจากห้องไป เขมจิรายงั ยืนอย่ทู ี่ เดมิ สมองขบคิดถึงความหมายของประโยคที่ได้ยินเมื่อครู่ เขาทิง้ ความหวงั ไว้ให้เธอใชห่ รือไม่ เขากําลงั บอกวา่ เธอจะมีโอกาสได้ ทําความรู้จกั กบั เขามากย่ิงขนึ ้ คราวนีห้ ญิงสาวมนั่ ใจวา่ เธอไม่ได้คดิ ไป เองอีกต่อไป เขาเริ่มสนใจเธอแล้วจริงๆ แฟ้ มในมือถกู เจ้าตวั กอดแน่นเน่ืองจากความตื่นเต้นดีใจจนล้น อก ในที่สดุ เธอก็ทําสาํ เร็จ ธนวรรธตกหลมุ เสน่ห์ของเธอเข้าให้เสยี แล้ว เขมจิราแทบอยากจะกรีดร้ องเสียงดงั แตแ่ ทนที่จะทําอยา่ งนนั้ เธอกลบั เดินออกจากห้องและจดั การเคลยี ร์ งานทีเหลอื เพ่ือจะรีบกลบั บ้านทนั ที ธนวรรธออกจากออฟฟิศและตรงไปยงั รถท่ีจอดไว้ มมุ ปาก ยงั คงยกยิม้ เป็นระยะเมื่อนกึ ถงึ คําพดู ของเขมจิรา ระยะหลงั มานีเ้ขา รู้สกึ ได้วา่ เธอพยายามเข้าหาเขาเป็นพิเศษ แตท่ ี่ผา่ นมาชายหนมุ่ วางท่า เมินเฉยไว้ตลอดเพราะต้องการดทู า่ ทีของหญิงสาวให้แน่ใจ และตอนนี ้ เขาก็คอ่ นข้างมน่ั ใจแล้ว ที่จริงแล้วเม่ือคราวที่เธอมาปรึกษาเร่ืองวศิ รุต เขาก็สงสยั ไม่ น้อยที่เธอเลอื กมาคยุ กบั เขา ทงั้ ท่ีเขากบั เธอไม่ได้สนิทใจกนั ถงึ ขนาดนนั้ เธอคงอยากจะให้เขาเหน็ ใจและก่อเกิดความสงสาร และแม้วา่ ธนวรรธ

จะเหน็ ใจเธออยบู่ ้าง แตเ่ ขาก็ไมโ่ งพ่ อท่ีจะตกหลมุ พรางของเธอ หลมุ ตนื ้ ๆ แคน่ นั้ ถ้าคดิ จะเอามนั มาดกั เขาละ่ ก็ บอกเลยวา่ ไม่มีทางสําเร็จ เขาไมใ่ ช่วศิ รุต ท่ีจะทิง้ อมาวดแี ละหนั ไปเลือกผ้หู ญิงอย่างเขมจิราแทน ไม่ใชเ่ ลยสกั นิด เธอคิดผิดถนดั แล้วละ่ ถ้าจะลงเลน่ กบั คนอย่างเขา ในท่ีสดุ วนั เดนิ ทางไปเท่ียวทะเลด้วยกนั ก็มาถงึ พวกเขาขบั รถ กนั ไปสามคนั ธนวรรธไปกบั อมาวดีเพราะรถนง่ั ได้เพียงสองคน สว่ น นางรุ่งฤดนี งั่ ไปกบั วโิ รจน์และสดุ า โดยมีนางทองร่วมเดินทางมาเป็น เพ่ือนหญิงสงู วยั ด้วย ขณะท่ีวศิ รุตไปกบั เขมจิรา ระหวา่ งทาง ชายหนมุ่ กบั เขมจิราแทบจะไมไ่ ด้พดู คยุ กนั เลย วิศรุตเริ่ม เบ่ือท่ีจะเป็นฝ่ ายง้อแล้ว เขาเร่ิมชินชากบั ท่าทีหมางเมินของหญิงสาว จนบางครัง้ ก็แทบจะไม่รู้สกึ อะไรกบั เร่ืองนนั้ อีก ซง่ึ เป็นส่ิงที่นา่ แปลกใจ มาก และมนั ทําให้เขานกึ ถึงคําพดู ของเขมจิราท่ีบอกวา่ บางทีเขาอาจจะ ไม่ได้รักเธออยา่ งท่ีคดิ ชายหนมุ่ ชําเลืองมองหญิงสาวท่ีนงั่ มาด้วยกนั สายตาเธอทอดมองไม่ ข้างหน้าราวกบั ว่าไมส่ นใจเขาอีกแล้ว วนิ าทีนนั้ เป็นครัง้ แรกที่เขาฉกุ คิด ว่าที่ผา่ นมาเธออาจจะไมไ่ ด้รักเขาเช่นเดยี วกนั เพราะเท่าที่จําได้ เขมจิ ราไม่เคยปริปากบอกเลยสกั ครัง้ วา่ รักเขา

เดนิ ทางจากกรุงเทพประมาณเกือบสามชว่ั โมง พวกเขามาถึงบ้านพกั ของรีสอร์ตริมทะเลที่ได้จองไว้แล้ว บ้านพกั มีสามหลงั แบง่ พกั ตามกลมุ่ ท่ีนงั่ รถมาด้วยกนั อมาวดีและธนวรรธอยดู่ ้วยกนั เพียงสองคนในบ้าน หลงั เลก็ เม่ือเข้าไปถงึ บ้านพกั อมาวดกี ็รีบเดินไปยงั ระเบยี งด้านหลงั เปิดประตบู านเลือ่ นและก้าวออกไปยืนชมววิ ‚สวยจงั เลยคะ่ ‛ เธอร้องบอกให้คนข้างหลงั ได้ยินด้วย ครู่เดยี วธนวรรธก็เดนิ ตามมา แล้ว ยื่นแขนทงั้ สองข้างออกไปจบั ราวระเบียงไว้โดยมีหญิงสาวอย่ตู รงกลาง ‚เอาไว้วนั หลงั เราจะไปฮนั นีมนู กนั แคส่ องคน ที่ไหนดี อยากไปมลั ดฟี ส์ หรือเปล่า‛ เขากระซบิ ถามข้างหเู ธอ ‚มลั ดฟี ส์เหรอคะ‛ หญิงสาวหนั กลบั ไปถาม จงั หวะท่ีหนั ไปนนั้ จมกู ของเธอชนกบั ปลาย คางของเขาเบาๆ ชายหน่มุ ก้มลงมาใกล้เธอเหลือเกิน ความร้อนแผ่ซา่ นทวั่ ใบหน้าของหญิงสาว ‚อืม อยากไหมละ่ ‛ หญิงสาวไมอ่ ยากแสดงความตนื่ เต้นออกไปมากนกั เพราะไม่ อยากดใี จเก้อ เธอหบุ รอยยิม้ ลงครึ่งหนงึ่

‚ถ้าพ่ีธนั ว์อยากไป อ้อมก็ไปค่ะ‛ ควิ ้ หนาย่นเข้าหากนั เลก็ น้อย ‚ทําไมต้องรอให้ฉนั อยากด้วยละ่ ถ้าเธออยากไปฉนั ก็พาไปได้‛ ‚อ้อมเกรงใจพี่ธนั ว์ค่ะ‛ เขาโน้มตวั ลง หญิงสาวถอยหลงั หนงึ่ ก้าวแต่ก็ไมไ่ หนไม่ได้แล้ว เพราะด้านหลงั เธอคือระเบยี ง ‚บางเรื่องก็ไม่ต้องเกรงใจกนั มากเกินไปหรอกนะ เราไมใ่ ชค่ น อื่น แสดงออกให้เหน็ บ้างวา่ เธออยากจะไปไหนมาไหนหรือทําอะไร ร่วมกบั ฉนั บอกให้ฉนั รู้บ้างวา่ เธอต้องการหรือไมต่ ้องการอะไร แบบท่ี ผวั เมียคอู่ ื่นเขาทํากนั เข้าใจไหม‛ ชายหน่มุ เอียงใบหน้าถาม หญิงสาวหลบสายตาของเขาก่อน ตอบเบาๆ ‚เข้าใจคะ่ ‛ แล้วเธอก็นกึ วา่ ตอนนีต้ นเองต้องการอะไร ‚อ้อมอยากไป เลน่ นํา้ คะ่ ‛ ธนวรรธหวั เราะเบาๆ ในลาํ คอ ‚ขอเป็นเดก็ ๆ เชียว‛ ‚ก็ตอนนีอ้ ้อมต้องการแค่นีน้ ่ีคะ‛

ชายหนมุ่ คว้ามือของเธอมาจบั ‚แตต่ อนนีฉ้ นั อยากพกั ผ่อนก่อน แล้วตอนเยน็ คอ่ ยลงไปเลน่ นํา้ กนั ‛ เขาจงู มือเธอกลบั เข้าห้อง มงุ่ หน้าไปยงั เตียงคทู่ ่ีตงั้ อยกู่ ลางห้อง เขาเอนตวั ลงแล้วดงึ เธอให้นอนลงข้างๆ อมาวดไี ม่ได้ขดั ขืน แล้วชาย หน่มุ ก็ชวนเธอให้พกั ผ่อนด้วยกนั ในแบบของเขา เม่ือแสงอาทิตย์เริ่มเบาบางลง อมาวดีก็เปล่ยี นมาอยใู่ นชดุ เสอื ้ ยืดสฟี ้ าพร้อมกางเกงขาสนั้ เพื่อจะลงเลน่ นํา้ สว่ นธนวรรธสวมเสอื ้ กล้าม สบายๆ ทงั้ สองเดนิ ออกมาจากบ้านพกั และเหน็ คนอ่ืนๆ ในครอบครัวนง่ั รับลมชมวิวอยใู่ ต้ร่มเงาไม้บนชายหาดกว้าง ‚ตาธนั ว์ หนอู ้อม‛ เมื่อนางรุ่งฤดีหนั มาเหน็ พวกเขาเข้า นางก็โบกไม้โบกมือมาให้ ทงั้ สองเดนิ เข้าไปหา เหน็ ผ้เู ป็นยา่ นงั่ อยกู่ บั นางทอง ขณะที่ วโิ รจน์และสดุ าพากนั มองไปยงั ผืนนํา้ สีฟ้ ากว้างสดุ สายตาและกําลงั พดู คยุ บางอยา่ งกนั ไร้ว่ีแววของวิศรุตและเขมจิรา ‚สนกุ ไหมครับคณุ ยา่ อยากลงไปเลน่ นํา้ กนั ไหม‛ ธนวรรธก ระเซ้าผ้เู ป็นยา่