ถูหมี แต่เขาคิดมาตลอดว่าเพราะเขาให้ความเอ็นดูถูหมี จนเกินไป เขาตงั้ ใจทาเช่นนี้เพราะต้องการให้ถหู มีอยู่ที่น่ี ให้ นางร้สู ึกว่าพึ่งพาเขาได้เพียงคนเดียว แบบนี้สองตาหลานจะได้ ใกล้ชิดกนั มากขึ้น แต่เขาคิดไม่ถึงว่าเก่อฮูหยินและหวงฮหู ยิน รวมถึงเดก็ ๆ สกลุ ไป๋ จะโง่เขลาเบาปัญญาได้ถงึ ขนาดนี้! ร้จู กั แต่ แย่งชิงผลประโยชน์ แสวงหาความโปรดปราน ไม่เคยสนใจถึง ภาพรวมของตระกลู กล้าชกั ศึกเข้าบา้ น! เมื่อเขาแสดงให้เห็นว่าจะต้องลงโทษผ้กู ระทาผิด สตรี ฝ่ ายในทงั้ หลายแม้ไม่อาจคาดหวงั ว่าจะทาประโยชน์ให้ตระกลู ได้ แต่อย่างน้อยกย็ งั รจู้ กั ดสู ีหน้าของเขา ไม่กล้าก่อเรอื่ ง แต่ว่า... “เจ้าพดู ว่าปล่อยตวั อย่างนัน้ หรือ เจ้าคิดจะให้ได้ผลลพั ธ์ เช่นนี้หรือ?” เขาจบั คาสาคญั ได้บางคาถึงกบั ประหลาดใจ “เมื่อ คร่เู จ้าเพิ่งพูดว่าแก้ต่างอย่างมีความผิด” จะทาอย่างไรนัน้ เขา เองก็คิ ดไม่ตก สมองหลานสาวคนนี้ มีแต่ความคิ ดแปลก ประหลาด “ท่านป่ ู ในเมื่อมีความผิดกต็ ้องได้รบั การลงโทษ แต่ไม่ จาเป็ นต้องรับโทษทัณฑ์” คาพูดท่ีต่างกันหน่ึ งคา เนื้อหาก็ 8
แตกต่างกนั มากมาย “กฎหมายต้าถงั ของเรา มีการลดโทษอยู่ แปดอย่างไม่ใช่หรือ” ตาเฒ่าตู้เหิงกเ็ ป็ นผ้รู บั ประโยชน์จากการ ลดโทษทงั้ แปด ดวงตาของไป๋ จิ้งหย่วนเจิดจา้ ทนั ที ความจริงในกฎหมายต้าถงั มีมาตราท่ีใกล้เคียงกบั หลกั สิทธิมนุษยชนในยุคปัจจุบนั อยู่หลายข้อ อย่างเช่นสตรีที่กาลงั ตงั้ ครรภห์ รือสตรีที่กาลงั ให้นมบุตร หรือผ้สู มร้รู ่วมคิดในการ ก่อคดีกบั ผ้ตู ้องหา หรือคนที่ถกู บงั คบั ให้กระทาความผิดด้วย หรือเดก็ ที่ยงั ไม่บรรลุนิ ติภาวะ ถึงจะเป็ นการฆ่าคน กแ็ บ่งเป็ น การฆ่าเพราะเกิดโทสะหรือการฆ่าเพ่ือล้างแค้น ซ่ึงเร่ืองเหล่านี้ ยงั พอจะอะล่มุ อล่วยกนั ได้ แต่รายละเอียดของการลดโทษแปดประการนัน้ เป็ นการ ค้มุ ครองชนชนั้ สงู ผมู้ ีอานาจในระดบั พิเศษ ชนุ ถหู มีไมพ่ อใจกบั เนื้อหาในส่วนนี้ มาก แต่นางรู้ว่าในยุคโบราณมีการจากัด ขอบเขตความประพฤติ อีกทงั้ ความเจริญบางอย่างท่ีไม่อาจ นามาเทียบกบั ยุคปัจจบุ นั ได้ แต่ว่าคดีนี้นางสามารถใช้การลด โทษแปดประการมาเป็นอาวธุ ให้ตวั เอง 9
ความจริงกฎหมายไม่มีดีเลว เช่นเดียวกบั เงินทองท่ีไม่มี ดีเลว แต่ต้องดูว่าใครเป็ นคนใช้ ใช้เพ่ืออะไร เพราะฉะนัน้ จึงมี การแบง่ แยกคณุ ธรรมและความชวั่ รา้ ย “ท่านป่ อู าจไม่ค้นุ เคยกบั กฎหมาย แต่คงร้วู ่าการลดโทษ แปดประการนัน้ เดิมทีมีเนื้อหาเกี่ยวกบั ชนชนั้ สูงทาความผิด แล้วได้รบั การลดโทษตามฐานะ” ชุนถหู มีอธิบายต่อไป “ดงั นัน้ ในเม่ือไม่อาจหลีกหนีข้อกล่าวหา และอาจเป็นไปได้ที่จะถกู คน อื่นกัดไม่ปล่อยในข้อนี้ ถ้าเช่นนั้นก็ใช้การแก้ต่างอย่างมี ความผิด ยอมรบั ว่าตวั เองทาความผิดจริง จากนัน้ ยืมใช้ตวั บท กฎหมายและมาตราอ่ืนๆ เพือ่ ให้ได้รบั โทษเบาท่ีสดุ ” 10
1
ทนายสาว ถึงคราวสู้ 美人谋律 416 อาศยั ฮ่องเต้ “แต่ว่านัน่ เป็ นการลดโทษเพียงแค่ระดบั เดียว ไม่อาจทา ให้อาซูรุ่ยได้รบั อิสรภาพได้” แม้ไป๋ จิ้งหย่วนพอจะรู้ทิ ศทาง คร่าวๆ ในการว่าความของหลานสาวแล้ว แต่กย็ งั ข้องใจอยู่ดี “เจ้าก็รู้ว่าเขาไม่อาจอยู่ในคุกหลวงเป็ นเวลานาน เขาจะ กลายเป็ นจุดอ่อนของฮ่องเต้ จากนี้ ไปจะมีคนจานวนมาก รวมถึงชาวทูเจี๋ยที่จะหาข้ออ้างสารพดั ฮ่องเต้ไม่อาจจดจ่ออยู่ แต่กบั เร่ืองนี้ ถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาด ฮ่องเต้จะเอาหน้าไปไว้ ไหน แล้วยงั จะต้องรบั ผิดชอบเรอื่ งท่ีเกิดขึน้ อีก” “หลานเข้าใจดีเจ้าค่ะ” ชุนถหู มีพยกั หน้า “ส่ิงที่ฮ่องเต้ ต้องการมาตลอดกค็ ือคาว่า ชอบด้วยเหตุผล ส่ีคานี้ ตอนนี้ก็ เป็ นเวลาสาคญั ที่จะทาได้ ช่ือเสียงและการกระทาของฮ่องเต้ จะต้องไม่มีจดุ ด่างพรอ้ ย” “ถ้าอย่างนั้นเจ้าจะจดั การเผือกร้อนเรื่องนี้อย่างไร?” ไป๋ จิ้งหย่วนนิ่ วหน้าน้อยๆ “แล้วความจริงกค็ ือเขาเป็ นหวั หน้า กลุ่มนักฆ่าท่ีช่ือกลุ่มตาหมาป่ า เรื่องนี้เป็ นจุดตายของคดีนี้ เม่ือสกลุ ตู้ต้องการชิงดีชิงเด่นกบั สกลุ ไป๋ ทาให้ฮ่องเต้ยอมรบั 2
ความสาคญั ของสกลุ ตู้ พวกเขาต้องนาเร่ืองนี้มาแบไต๋ เจ้าจะ แก้ต่างประเดน็ นี้อย่างไร” ชุนถหู มียิ้มกบั คาพูดของไป๋ จิ้งหยวนท่ียามนี้เลียนแบบ คาพดู ทนั สมยั บางคาของนางได้อย่างไมต่ ิดขดั “ท่านป่ ู หลานทาตามสถานการณ์” ชุนถหู มีตอบตาม ความจริง “ความจริงหลานกไ็ ม่มีความมนั่ ใจ แต่คิดไปคิดมา น่ี เป็ นวิธีเดียวที่จะใช้ได้ หลานรู้ว่าเร่ืองที่อาซูรุ่ยเคยสังหาร ขุนนางต้ าถังมาก่อนจะต้ องถูกสกุลตู้ยกขึ้นมาพูด แต่ สถานการณ์ตอนนี้มีแต่ต้องเลือกตายก่อนเพื่อฟื้ นขึน้ มาทีหลงั ” “ด้วยวิธีอะไร?” “อาซูร่ยุ กด็ ี กลุ่มนักฆ่าตาหมาป่ ากด็ ี พูดตามจริงแล้วก็ เป็ นคนทาการค้า ฆ่าคนอ่ืนกเ็ พื่อเงิน ถ้าดูจากด้านกฎหมาย พวกเขาไม่ใช่ผกู้ ่อเจตนา แต่เป็นผดู้ าเนิ นการ แม้มีความผิดแต่ กย็ งั ได้รบั การลดโทษ” “แต่ลดได้แค่ระดบั เดียว” ไป๋ จิ้งหย่วนเตือนหลานสาว บวกกบั ข้อกฎหมายในการลดโทษแปดประการกล็ ดได้แค่สอง ระดบั เท่านัน้ 3
การลงโทษของต้าถงั มีห้าประเภท การโบยด้วยไมไ้ ผห่ รอื หวาย การโบยด้วยไม้ท่ีมีหนามแหลมติดอยู่ การจาคุก การ เนรเทศ และการประหารชีวิตซึ่งแบ่งออกเป็นสองระดบั คือการ แขวนคอและการตัดหัวเป็ นอันดับสุดท้าย การลงทัณฑ์ที่ ร้ายแรงท่ีสุดกแ็ ค่ตดั หวั เพราะว่าคนโบราณให้ความสาคญั กบั ศพของผ้ตู ายจึงมีโทษหนักท่ีสุดเพียงอย่างเดียว ไม่มีการแล่ เนื้อหรอื ห้ามา้ แยกรา่ ง แต่การสงั หารขนุ นางเป็นโทษหนักต้องตดั หวั อย่างเดียว ถึงจะลดลงมาหนึ่งระดบั กต็ ้องถกู แขวนคอ สองระดบั กเ็ ป็นการ เนรเทศอยู่ดี ท่ีสาคญั กค็ ือการเนรเทศสามารถเล่นตุกติกได้ ถ้าเ กิ ด ต ายระหว่างท างหรือตายใน สถานที่ ที่ ถูกเนรเทศไป ด้วยฐานะของอาซูรุ่ย ฮ่องเต้ย่อมเสียหน้ามาก! ยงั ทาให้ชาว ทูเจ๋ียเกิดความเคียดแค้นต่อต้าถงั เข้ากระดูกดาที่ทาให้พวก เขาต้องสญู เสียบตุ รแห่งเทพหมาป่ า จะทาให้ราชาของเผา่ ทูเจ๋ีย คนปัจจบุ นั ลดความกงั วลและอนั ตรายท่ีแฝงอยู่ไป สร้างความ สามคั คีเพื่อต่อกรกบั ต้าถงั นี่ไม่ใช่เร่ืองท่ีฮ่องเต้อยากจะเห็น แต่ฮ่องเต้ไม่อาจส่งกาลงั พลไปควบคุมและให้การคุ้มครอง เย่ชาได้ตลอดไป อีกทงั้ การเลือกสถานท่ีเนรเทศกต็ ้องพิจารณา อีกมากมาย 4
“ท่านตาอย่าลืมว่ามีการทาความชอบลบล้างความผิด” ชุนถหู มีเคาะหน้าโต๊ะอย่างไม่รู้ตวั “ทาไมขุนนางต้าถงั ถึงถกู สงั หาร ย่อมต้องมีคนบงการเบอื้ งหลงั สาเหตกุ ห็ นีไมพ่ ้นการชิง อานาจชิงผลประโยชน์ คนเหล่านี้สามารถจ้างมือสังหารมา ปลิ ดชี พคนอ่ืนเพื่อผลประโยชน์ ของตัวเองนับว่าน่ าชิ งชังย่ิ ง คนที่ถกู สงั หารหากเป็ นขนุ นางใหญ่ แสดงว่าต้องเกี่ยวข้องกบั ผลประโยชน์บางอย่างไปจนถึงเรอ่ื งของแผน่ ดิน!” “เจ้าคิดจะฟื้ นคดีใหญ่ในอดีต?!” ไป๋ จิ้งหย่วนเข้าใจใน ท่ีสุด มีความร้สู ึกต่ืนเต้นที่พดู ไม่ออกและยงั มีความหวาดกลวั อย่ลู ึกๆ เขาเร่ิมหวาดกลัว เพราะการที่ถูหมีทาเช่นนี้ จะต้อง กระตุกไปถึงกระบวนการแสวงหาผลประโยชน์มากมาย ไม่แน่ ว่าจะเป็ นเรื่องใหญ่สะเทือนแผ่นดิน! จะต้องมีบุคคลสาคญั ถกู ดึงลงจากเวที ทาไมคนเหล่านัน้ ถึงต้องทาให้นังหนูถหู มีเกิด ความไม่พอใจด้วย ผลที่ตามมาไม่ได้น่าสะพรงึ กลวั แค่ธรรมดา เท่านัน้ ! “ถกู ต้องเจ้าค่ะ” ชุนถหู มีพูดอย่างหมายมนั่ “แมลงร้ายท่ี กดั กินแผ่นดินพวกนัน้ สมควรได้รบั การลงโทษมานานแล้ว 5
แต่พวกเขากลบั ลอยนวล ไม่ว่าอย่างไรสวรรคย์ ่อมมีตา ในเมื่อ ตงั้ ใจออกมาใช้ชีวิตในสงั คมกต็ ้องจ่ายค่าตอบแทน” “เจ้าคิดจะฟื้ นคดีไหน?” ไป๋ จิ้งหย่วนกระเถิบเข้ามาใกล้ อย่างห้ามใจไม่อยู่ ชายชราที่วางท่าสุขุมอย่างผ้มู ีความรู้มา ตลอดถึงกับมีกิ ริ ยาเหมือนคนแก่ช่างนิ นทา ผิ ดไปจาก ภาพลกั ษณ์ยามปกติ ชุนถูหมีกลนั้ ยิ้ม ส่ายหน้ าตอบว่า “ต้องให้หลานถาม อาซูร่ยุ ก่อน หลานไม่ร้วู ่าเขาเคยทาคดีใหญ่อะไรมาบ้าง แต่ว่า กลยุทธ์ของหลานเป็ นความลบั นอกจากท่านป่ ูแล้วบอกให้ ฮ่องเต้รู้ได้อีกแค่คนเดียวเท่านั้น ไม่อย่างนั้นอีกฝ่ ายจะ เตรียมการไว้ก่อนแล้วจะไม่ได้ผลตามที่ต้องการ หากอาซูรุ่ย ยอมบอกถึงคดีใหญ่ที่ทามาทงั้ หมด หลานค่อยฟื้ นคดีเหล่านัน้ ให้ความจริงปรากฏ แบบนี้อาซูรุ่ยก็มีความชอบใหญ่หลวง ใหญ่ขนาดช่วยต้าถงั กาจดั พวกสารเลว ช่วยให้คนตายได้รบั ความเป็ นธรรม พอเป็ นเช่นนี้เมื่อพิจารณาด้วยกฎหมายต้าถงั อย่างน้อยเขาจะได้ลดโทษเหลือแค่การเนรเทศ จากนัน้ หลาน ค่อยดสู ถานการณ์ในศาล ดเู งื่อนไขในตอนนัน้ แล้วพยายามทา ให้เขาได้รบั การปล่อยตวั ให้ได้ในวนั นัน้ ” 6
หลงั จากนัน้ เย่ชาจะรกั ษาชีวิตได้อย่างไร จะแก้ปัญหา เรื่องฐานะตัว ตนท่ี ยุ่งยากซับซ้ อนเพื่อให้ สามารถใช้ ชี วิ ต อยู่ ภายใต้แสงตะวนั ได้อย่างไร และจะลดอนั ตรายที่เสี่ยงต่อชีวิต ได้อย่างไรกค็ งเป็นอีกเรอื่ งหนึ่ง จะว่าไปแล้ว นางต้องการให้เย่ชาเป็ นพยานไม่บริสุทธ์ิ การช่วยต้าถงั กาจดั เนื้อร้าย ช่วยให้ต้าถงั มีความเจริญร่งุ เรือง ย่อมเป็ นความชอบ เขามีคุณค่าที่จะให้อภยั อีกอย่างเม่ือใดที่ ข้อเสนอนี้ถกู ประกาศออกไปจะต้องเพ่ิมกาลงั อารกั ขาความ ปลอดภัยให้เย่ชามากขึ้น คนท่ีเกี่ยวข้องกับเร่ืองนี้ จะต้อง หาทางฆ่าปิ ดปากเขาแน่ ดงั นัน้ ต้องให้เย่ชาร่วมมือด้วย เพราะการจะควานหาตวั ผ้บู งการเบื้องหลงั ออกมาไม่ใช่เรื่องง่าย ตอนท่ีเขารบั ฆ่าคน อีกฝ่ ายจะต้องหาวิธีรกั ษาฐานะตวั เองให้เป็นความลบั เช่นกนั ดังนั้นยังต้องอาศัยฮ่องเต้ ให้เพิ่มกาลังรักษาความ ปลอดภัยให้แก่เย่ชามากขึ้น ข้อสองให้เวลากับนางได้ ตรวจสอบ ข้อสามนางจะต้องมีโอกาสพบเย่ชาบอ่ ย ๆ แต่ดูแล้วฮ่องเต้ยังใจร้อนมากกว่านาง เพราะในวัน เดียวกนั นัน้ นางได้เข้าเฝ้าฮ่องเต้อีกครงั้ 7
ยงั คงเป็ นห้องทรงพระอกั ษร ชุนถหู มีเล่าแผนการของ ตวั เองให้กบั หนั โหม่วฟังอย่างละเอียด ดูเขาต่ืนเต้นและยินดี อย่างมาก เขาอาจเป็ นผ้นู าท่ีดี มีความชาญฉลาด มีความคิดลา้ หน้า อีกทงั้ ตงั้ ใจใช้กฎหมายในการบริหารแผน่ ดิน แต่ทว่าเรอ่ื ง การพิจารณาไตร่ตรองเกี่ยวกบั กฎหมายเขายงั ห่างชนั้ จากชุนถู หมี แต่เรื่องที่เห็นชดั ๆ ว่ายิงธนูดอกเดียวได้นกสองตวั เขา ย่อมให้การสนับสนุนเตม็ ที่ คืนนัน้ เขาได้พบอาซูร่ยุ แล้ว ไม่ต้องพดู อะไรเขากม็ นั่ ใจ ดงั นัน้ แม้เขาจะวางตวั เป็ นกลางอย่างไร แต่มีความเอนเอียง อย่างไม่ต้องพดู ถึง เสียดายที่เขาให้การช่วยเหลือได้เพียงลบั ๆ ไม่อาจทาอะไรให้เห็นต่อหน้ าได้ ดังนั้นทุกสิ่งทุกอย่างต้อง อาศยั ชนุ ถหู มี “เร่ืองนี้เกี่ยวพนั กบั บุคคลสาคญั ของทูเจี๋ยทาให้ข้าต้อง ไต่สวนคดีนี้ด้วยตวั เอง การไต่สวนครงั้ แรกเป็ นวนั ท่ีหน่ึงเดือน เก้าดีหรือไม่” หนั โหม่วปรึกษากบั ชุนถหู มีด้วยท่าทีอนั ดีอย่าง ยิ่ง 8
“วนั นี้วนั ท่ีย่ีสิบเดือนแปด หม่อมฉันเสนอให้เร่ิมไต่สวน ครัง้ แรกอีกสามวันนี้ ก็ได้เพคะ” ชุนถูหมีหยุดคิ ดเล็กน้ อย “เพราะนี่จะเป็นแค่ขนั้ ตอนท่ีรบั ประกนั ว่าอาซูรยุ่ จะไม่ถกู ตดั สิน โทษอย่างเดด็ ขาด หรือถกู เนรเทศหรือถกู ส่งตวั กลบั เม่ือเป็ น พยานไม่บริสุทธ์ิถึงจะเดินตามแนวทางสร้างความชอบลบล้าง ความผิดได้ แต่กต็ ้องอาศยั อีกคดีหน่ึงมาจดั การ รอให้เข้าสู่คดี ใหม่ หม่อมฉันจะขอเวลาให้มากหน่อย แต่ตอนนี้เราต้องรีบ จดั การให้เรียบรอ้ ยไปก่อนจะดีกว่า” “พยานไม่บริสุทธ์ิ คานี้ ไม่เลว ฟังแล้วให้ความหมาย ชดั เจน” หนั โหม่วพยกั หน้ารบั ชุนถหู มีก้มหน้า ดูแล้วเหมือนคนถ่อมตน แต่ความจริง นางเถียงในใจว่า ต้องฟังแล้วชัดเจนอยู่แล้ว เพราะน่ี เป็ น คาศพั ทท์ ่ีคนอีกพนั ปี ให้หลงั คิดค้นตกผลึกจนเป็นคานี้ “ข้าจะให้ป้ ายคาสัง่ ที่จะทาให้เจ้าสามารถเข้าออกคุก หลวงได้ตลอดเวลา” “ขอบพระทยั ฝ่ าบาท” ชุนถหู มีคุกเข่าคานับ เกิดความ ประหลาดใจอย่างย่ิงยวด 9
คนั ศรเลก็ คนั นัน้ มีความสาคญั อย่างไรกนั แน่ถึงทาให้ ฮ่องเต้ถงึ กบั อานวยความสะดวกให้นางถงึ เพียงนี้ แต่นางไม่คิด จะสืบค้นต่อไป นอกจากเย่ชาจะเป็ นฝ่ ายบอกกบั นางเอง อีก อย่างนางกไ็ ม่มีสมาธิพอจะสนใจเรื่องอ่ืน ยงั มีศึกหนักรออยู่ ข้างหน้า เม่ือมีป้ ายคาสัง่ ท่ีได้รบั มาห้อยอยู่ที่เอว หลงั จากออก จากวงั หลวงแล้วชุนถหู มีกต็ รงไปยงั คุกหลวงทนั ที เพราะนาง จะทาคดีที่สะเทือนฟ้ าสะเทือนดินอีกครงั้ หันโหม่วเป็ นห่วง เร่ืองความปลอดภยั ของนางจึงได้ส่งราชองครกั ษ์หน่วยเลก็ ๆ ท่ีมีประมาณสิบสองคนมาให้การค้มุ ครองและติดตามชุนถหู มี ตกเย็นก็เข้าไปประจาอยู่จวนสกุลไป๋ ให้ความร่วมมือกับ องครกั ษ์ประจาจวนให้การอารกั ขาเรือนหลิงฮวั เสี่ยวชุ่ย ต้า เหมิง อีเตาและเสี่ยวเฟ่ิ งต่างมีวรยุทธไม่เลว เป็ นการค้มุ กนั ถึง สองชนั้ จากท่ีพวกเขาพูดกนั ทาให้ร้วู ่าราชองครกั ษ์ทงั้ สิบสอง คนนี้แต่ละคนเป็นยอดฝี มือทงั้ สิ้น หนั โหม่วให้การสนับสนุนชนุ ถหู มีอย่างมาก ความจริงแล้วท่ีเขาให้การคุ้มครองชุนถูหมี เข้มงวดเช่นนี้กเ็ พ่ือเย่ชา 10
1
ทนายสาว ถึงคราวสู้ 美人谋律 417 ความรกั ห้ามกนั ไมไ่ ด้ นางยงั ไม่ทนั เคลื่อนไหวกม็ ีกองกาลงั พร้อมรบ ชุนถหู มี ไม่ปฏิ เสธการคุ้มกันครัง้ นี้ เพราะนางกาลังเดิ นเข้าสู่ สถานการณ์อันตราย คนท่ีทาความชัว่ อย่างไม่มีมโนธรรม สานึกเหล่านัน้ ใกล้จะนัง่ ไม่ติดแล้ว เม่ือใดที่มีข่าวส่งกลบั มา จากทางทูเจี๋ย จะย่ิงมีความยุ่งยากมากขึ้น ดงั นัน้ ทาอะไรอย่าง ระมดั ระวงั ไว้ก่อนย่อมเป็นการดี เม่ือมาถึงคุกหลวง ไล่คนติดตามออกไปแล้ว ชุนถหู มี และเย่ชานัง่ หนั หน้าเข้าหากนั โดยมีรวั้ เหลก็ กนั้ กลาง ท่ีทาเช่นนี้ เพื่อไม่ให้ผ้คู ุมต้องร้สู ึกลาบากใจ และอีกประการหน่ึงเพื่อมิให้ เสียเวลาที่มีอย่นู ้อยนิดไปกบั การแตะเนื้อต้องตวั กนั ชุนถหู มีแยกแยะเรื่องงานและเร่ืองส่วนตวั ออกจากกนั อย่างชดั เจน เป็ นคนมีจรรยาบรรณในอาชีพ ยามนี้ นางกบั เย่ชามีฐานะเป็นหมอความและลกู ความ ดงั นัน้ นางยงั ต้องบอก ความคิดและกลวิธีให้เย่ชาฟัง จาเป็นต้องให้เขายอมรบั 2
เย่ชาเช่ือใจในตวั ชุนถหู มีโดยไม่มีข้อสงสยั ดงั นัน้ จึงไม่มี ความเหน็ ขดั แย้ง เพียงแต่เมื่อชนุ ถหู มีให้เขาย้อนคิดว่างานครงั้ ไหนที่เป็นงานใหญ่ท่ีสุด ใหญ่ถึงขนาดที่จะทาให้เขาสามารถใช้ มาลดโทษลงได้ เย่ชาน่ิ งหน้าพลางเอ่ยว่า “คงจะเป็ น... คงจะ เป็นคดีกบฏจหู ลี่ คดีนี้เริ่มเมือ่ ห้าหกปี ก่อน แต่เพิ่งเกบ็ งานเสรจ็ ตอนอย่ลู วั่ หยาง” ชนุ ถหู มีใจเต้นแรงขึน้ มาทนั ที ทาไมนางถึงร้สู ึกว่านางมีวาสนากบั คดีนี้อย่างยิ่ง เถ้าแก่ เนี้ยฟางถกู คดีนี้ดึงให้ไปรบั โทษด้วย จนกลายเป็ นชะตาชีวิตท่ี รนั ทด เพราะคดีสว่ีเหวินชง เจ้ากรมราชทณั ฑค์ นก่อนถกู ลอบ สงั หารทาให้ตู้หานอวี้มีใจให้กบั เย่ชา แม้ความจริงเป็ นเพราะ เย่ชาไม่ได้ลงมือสงั หารนางเพราะไม่มีเงินค่าจ้าง แต่กลบั ถกู ตู้หานอวี้ตีความไปว่าเป็ นวีรบุรษุ ช่วยสาวงาม ส่วนสวี่เหวินชง พลิกคดีกบฏจูหลี่มาสืบใหม่ กด็ ูเหมือนจะได้เบาะแสอะไรมา บา้ งจึงถกู นักฆ่าตามสงั หาร ก่อนหน้านี้นางมกั ร้สู ึกว่ามีมือที่มองไม่เหน็ ค่อยๆ ผลกั นางให้เข้าใกล้คดีนี้ วนั นี้นางเข้าใจแล้วว่าอย่าได้สงสยั ในลาง สงั หรณ์ เพราะมนั แม่นยานัก 3
“ตอนที่อย่ลู วั่ หยางหรอื ” นางสนใจกบั รายละเอียดเรื่องนี้ “ใช่ตอนท่ีอยู่ร้านขายเคร่ืองดื่ม แล้วข้าเหน็ เข้าโดยบงั เอิญนัน่ ไหม นัน่ ยังเป็ นการเก็บงานสุดท้ายของคดีกบฏจูหล่ีหรือ” แรงสนั่ สะเทือนท่ีหลงเหลือมากย็ งั นานเหลือเกิน ดูท่าคดีนี้จะ เกี่ยวข้องไปเป็ นวงกว้าง คนที่เก่ียวข้องในคดีนี้ ต่างก็มีทัง้ อิทธิ พลและเงินทองท่ีมหาศาล แสดงว่าผลประโยชน์ที่ได้ จะต้องมหาศาลเช่นกนั เย่ชาพยกั หน้า ถ้าอย่างนัน้ กเ็ ลอื กคดีนี้! “ข้าต้องการรายละเอียด” ชุนถหู มีลุกขึน้ ยืนอย่างต่ืนเต้น เดินไปหน้าประตู สองมือการวั้ เหลก็ เอาไว้ ผิวกายของนางขาวละเอียด มือเลก็ บอบบางแต่มีเนื้อ เต็มอ่ิม ไม่เหมือนมือหญิงสาวรูปร่างบอบบางทวั่ ไปท่ีเนื้อไม่ ค่อยเตม็ ตอนนี้มือสองข้างตดั กบั รวั้ เหลก็ สีกระดากระด่างเส้น ใหญ่กบั แขนเสื้อสีแดงสดเป็นมนั วาวทาให้มือเลก็ ๆ ของนางยิ่ง ขาวผอ่ งไรต้ าหนิ 4
ดวงตาสีเขียวของเย่ชาทอประกายลึกลา้ ภาพเบือ้ งหน้า ยวั่ ยวนใจเขาได้อย่างง่ายดาย เขาลุกขึ้นยืนและเดินมาดึงมือ เลก็ ๆ ให้ซุกอย่ใู นอ้งุ มอื ฝ่ ามือของเย่ชาทงั้ ใหญ่ทงั้ ยาว นิ้วมือแตกเป็นข้อชดั เจน เพราะจบั ดาบอยู่เป็ นประจาทาให้เนื้อแถวฝ่ ามือบางส่วนแขง็ กระด้างเป็ นไต เป็ นความทรงพลังในความหยาบกร้านท่ี พอเหมาะ อยู่ในคุกมาหลายวนั นอกจากความอิดโรยเล็กน้ อย แล้วเย่ชายงั คงดูสะอาดสะอ้าน สีหน้าท่าทางมิได้ดูเซ่ืองซึม มือของทงั้ สองประสานกนั ความอบอุ่นและเยน็ สบายกระทบ กนั จนรา่ งของทงั้ ค่สู นั่ สะท้าน “ถหู มี...” เสียงเรียกท่ีอ่อนหวาน พร้อมกบั ยกมือของชุน ถหู มีมาชิดริมฝี ปาก ก่อนจบู กลางฝ่ ามือ ลมหายใจและริมฝี ปากท่ีร้อนผ่าวทาให้ชุนถหู มีตวั ร้อน ร่มุ และอ่อนระทวย สติอนั น้อยนิ ดทาให้นางกระเถิบเข้าใกล้รวั้ เหล็กจนชิด เย่ชาจูบอุ้งมือ ไล่จูบไปตามข้อมือหลงั มือและ ปลายนิ้วแต่ละนิ้ว เขาถ่ายทอดความร้อนระอใุ ห้กบั นาง ทาให้ 5
จิตใจของนางพองโต ตามมาด้วยความรู้สึกหวานลา้ และขม ปรา่ หรอื นี่จะเป็นรสชาติของความสขุ ? คกุ หลวงมืดสลวั ร่างสูงของเขาดเู หมือนจะครอบงาร่าง เลก็ ๆ ให้อยู่ภายใต้เงามืดอนั อบอ่นุ ของเขา จนกระทงั่ เย่ชาผละ ตวั ออกกะทนั หนั แล้วขบริมฝี ปากแดงสดของนางเบาๆ ผ่าน ช่องว่างของรวั้ เหลก็ “ถหู มี ถ้าเกิดข้าออกไปได้ ให้ข้ากอดเจ้าแน่นๆ สกั ครงั้ ” เสียงทุ้มต่าแหบพร่าแฝงด้วยความปรารถนาอนั ลา้ ลึก เพราะ ประตูเหลก็ บานนี้ทาให้คนที่อย่ใู กล้กนั สองคนเสมือนอย่กู นั คน ละโลก คาพดู นี้สร้างความร้อนร่มุ ราวกบั มีธารร้อนพ่งุ ขึ้นไปทวั่ ใบหน้า นางเชื่อว่าตวั เองคงหน้าแดงกา่ นี่เขากาลงั ... บอกอะไร เป็นนัยหรอื เปล่า? “องค์ชายอาซูรุ่ย ขออย่าได้กระทาการแทะโลมหมอ ความของท่าน” ชุนถหู มีเค้นออกมาประโยคหนึ่ง 6
เมื่อเหน็ ท่าทีของนางแล้วเย่ชากใ็ จอ่อนจนแทบไม่มีแรง เต้น เขาสูดหายใจลึกๆ ก่อนเดินกลบั ไปนัง่ ท่ีเดิมอย่างช้าๆ พยายามสงบจิตใจลง “เมือ่ กี้เราพดู ถงึ ไหนแล้ว” “ยงั จะมีหน้ามาถาม ถ้าไม่ใช่เจ้าขดั จงั หวะเสียก่อนกค็ ง ได้เรอื่ งแล้ว” ชนุ ถหู มีตาหนิเบาๆ ก่อนถอยกลบั ไปนัง่ ที่เดิม “ข้า ถามถึงรายละเอียดของคดีกบฏจหู ล่ี ข้าอยากร้วู ่าเจ้าเกี่ยวข้อง มากแค่ไหน แล้วรู้หรือไม่ว่าใครเป็ นคนบงการอยู่เบื้องหลงั เป็นแค่เบาะแสเลก็ ๆ กย็ งั ดี” “เรื่องนี้เจ้าต้องไปถามจ่ินอี” เย่ชาพยายามไม่มองชุนถู หมี ถ้าเกิดเหน็ นาง เขาคงอยากจะกอดนางเอาไว้ แล้วกจ็ บู ... “วางใจได้ ข้าไมท่ ิ้งจ่ินอีโดยไมไ่ ยดีแน่” “ไม่ เจ้าไม่เข้าใจ” เย่ชาส่ายหน้า “ซาหม่านควบคุมกลุ่ม ตาหมาป่ าให้หาเงินให้เขา แต่ซาหม่านร้จู กั แต่ใช้ยาพิษและวิธี ลบั เพ่ือควบคมุ คนเหล่านัน้ เขาสนใจแต่เกบ็ เงินไม่สนอย่างอื่น หลายปี มานี้อาก่เู ป็ นคนรบั ผิดชอบการติดต่อกบั ภายนอก พอ อาก่ตู ายแล้วกเ็ ป็นหน้าที่ของจ่ินอี ดงั นัน้ เรอื่ งพวกนี้ข้าไมร่ เู้ รอื่ ง ข้าแค่พาคนไปทาภารกิ จให้สาเร็จ ขัน้ ตอนก่อนหน้ าและ หลงั จากนัน้ ข้าไม่เคยสนใจ” 7
“เจ้าคิดว่าจิ่นอียงั จะจาคดีนี้ได้งนั้ หรือ” ชุนถหู มีถามขึ้น ทนั ที “เขาเป็ นคนความจาดีมาก” เย่ชาคิดถึงพฤติกรรมปกติ ของจิ่นอีแล้วกอ็ ดหวั เราะไม่ได้ “ถ้าเกิดเจ้าถามเขาว่าเมื่อสิบวนั ก่อนกินอะไรเป็นข้าวเยน็ เขาจะต้องบอกเจ้าได้ครบถ้วน อีกทงั้ เขากถ็ กู ขงั อย่ใู นคกุ หลวง แต่ห่างจากข้ามากหน่อยเท่านัน้ เอง” “ถ้าอย่างนัน้ ข้าจะไปหาจ่ินอี” ชนุ ถหู มีลกุ ขึน้ อย่างไม่รีรอ แม้ไม่อยากไปแต่นางก็รู้ว่ามีเร่ืองสาคญั กว่ารออยู่ “หากได้รู้ รายละเอียดเร็วขึ้นอีกนิ ด ข้าก็จะเตรียมตัวได้เร็วอีกหน่อย จะต้องจดั การอีกฝ่ ายให้ไม่ทนั ได้ตงั้ ตวั จึงจะได้ สองวนั นี้ข้าคง มาหาเจ้าไม่ได้ เจ้าจะต้องดแู ลตวั เองดีๆ ตอนนี้เจ้าเป็นของข้า ถ้ากล้าทาผมหลดุ แมแ้ ต่เส้นเดียวกร็ ะวงั ตวั ไว้ให้ดี!” นางพดู อย่างดดุ นั แล้วยงั ถลึงตาใส่เป็นการข่มข่เู สียด้วย แต่เย่ชากลบั เหน็ ว่าท่าทางของนางน่ารกั ย่ิงนัก แววตาของเขา จดจ้องอยู่บนร่างบอบบางจนกระทงั่ ลืมส่ิงท่ีตวั เองอยากจะพูด จนหมดสิ้น เขามองจนกระทงั่ ร่างของนางลบั สายตาไปแล้ว ก็ รู้สึกเหมือนถูกใครควักหัวใจออกมา เป็ นความว่างเปล่าที่ ทรมานย่ิงนัก 8
ชุนถหู มีออกมาบอกหนั อู๋เวย จากนัน้ ก็ให้เขาพาไปหา จ่ินอี จ่ินอีถกู ขงั อยู่ห่างจากเย่ชาค่อนข้างไกล ชุนถหู มีถกู พา เดินลดั เลาะไปตามระเบียงทางเดินท่ีทงั้ มืดทงั้ ยาว เลี้ยวไปมา อยู่หลายครงั้ กว่าจะถึงท่ีหมาย จิ่นอีมีอาการเหมือนนึกไม่ถึงว่า จะเห็นชุนถหู มีที่นี่ เขายงั ได้รบั บาดเจ็บ ดูไร้ชีวิตชีวาอีกทัง้ ใบหน้ากลมๆ ของเขายงั ตอบลงไปอีกด้วย “ข้าพดู มาตลอดว่าเจ้าจะทาให้เย่ชาเป็ นอนั ตราย แต่คิด ไม่ถงึ ว่าจะเป็นข้าเสียเอง” ผคู้ มุ เพิ่งจากไป จิ่นอีตาหนิตวั เองทนั ควนั ถ้าไม่ใช่เขาประมาท ปล่อยให้คนสะกดรอยตามจนไปถึง ตวั เย่ชา แล้วจะใช้เขาเป็ นตวั ประกนั บงั คบั ให้เย่ชายอมแพ้ได้ อย่างไร “นัน่ สิ อยากจะได้สาวใช้ของข้า ทาไมไม่บอกให้ข้ารู้ ต้องหลบๆ ซ่อนๆ ไปทาไม” ชุนถหู มีพูดอย่างไม่เกรงใจ “แต่ เรื่องนี้ข้าไม่ได้บอกเส่ียวฟ่ ง ไม่อย่างนัน้ นางต้องตาหนิ ตวั เอง ไม่มีประโยชน์อะไร คิดเสียว่าข้าไม่รกู้ ด็ ีแล้ว” 9
“เจ้าไม่ตาหนิ ข้าหรือ?” เมื่อจิ่นอีไม่มีรอยยิ้มของ ‘คนดี’ ที่มักค้างอยู่บนหน้ าเป็ นประจาก็ดูเป็ นหนุ่มหล่อกับเขา เหมอื นกนั “ตาหนิ สิ ทาไมจะไม่ตาหนิ ก่อนนี้เจ้ามกั ว่ากระทบกระ เทียบข้าประจา ตอนนี้รู้หรือยงั ว่าความรกั มนั ห้ามกนั ไม่ได้” ชุนถหู มีได้ทีขี่แพะไล่ “ถ้าเจ้าทาตวั ดีๆ ช่วยให้ข้าชนะคดีนี้ได้ ข้าจะพิจารณาเร่ืองของเจ้ากบั เสี่ยวฟ่ ง ยกนางให้เจ้าเป็ นไง จริงใจดีไหม” จิ่นอีละลา่ ละลกั “ข้ากบั นางไมม่ ีอะไร กแ็ ค่...” “ก็แค่ไปเดินเล่นด้วยกัน ด่ืมเหล้าด้วยกัน พูดคุยกัน แล้วกอ็ ้างว่าประลองฝี มือแอบลบู มือของนาง” ชุนถหู มีพ่นเสียง อย่างไม่พอใจ “ข้าย่อมรู้จกั สาวใช้ของข้าดี เส่ียวฟ่ งเป็ นคน เฉยๆ มีบางครงั้ ที่หวั ช้าจะตาย เลยถกู เจ้ากล่อมไม่ให้บอกเร่ือง นี้กบั ข้า หนุ่มสาวโตแล้วออกเรือนเป็ นเรื่องธรรมดา ข้าไม่คิด กกั ตวั เส่ียวฟ่ งเอาไว้ตลอดชีวิตหรอก แต่ข้าโมโหที่เจ้าลกั ลอบ พบกนั จนกลายเป็นจดุ อ่อนให้ต้หู านอวีใ้ ช้ประโยชน์” เม่ือฟังครึ่งแรกจ่ินอีหน้าแดงขึ้นมาทนั ที แต่พอฟังคร่ึง หลงั กห็ น้าซีดขาวลงทนั ควนั 10
“คุณหนูชุน ท่านต้องช่วยเขานะ” จิ่นอีพูดอย่างเสียใจ “เจ้าต้องช่วยเขา! จะช่วยข้าหรือไม่ก็ไม่เป็ นไร ถ้าเกิดเจ้า ต้องการ ข้าสามารถรบั ผิดแทนเขาได้” 11
1
ทนายสาว ถงึ คราวสู้ 美人谋律 418 กบฏจหู ลี่ “จะรับผิดอะไรแทนเขา? ฐานะอย่างเขาไม่ว่าใครก็ ทดแทนไม่ได้” “ถ้าเกิดมีคนนาเรื่องในอดีตของกลุ่มตาหมาป่ าขึ้นมา เป็นประเดน็ ข้ากเ็ ป็นหวั หน้า ไมเ่ กี่ยวกบั เขา!” “เรื่องทุกอย่างต้องมีหลักฐาน จ่ินอี ไม่ใช่ว่าเจ้าพูด อย่างไรก็เป็ นอย่างนั้น” ชุนถหู มีส่ายหน้ า “ถ้าอีกฝ่ ายคิดจะ ทาร้ายเย่ชา ไม่มีทางอยู่เฉยๆ ให้เราใช้วิธีสับเปล่ียนหรือ หลบหนี แต่อย่างใด วิธีเดียวในตอนนี้ก็คือรบั หน้ากบั เหตุที่ เกิดขึน้ ดงั นัน้ ข้าต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า เจ้าไม่ต้องคิด เรื่องท่ีไร้ประโยชน์ องค์ชายของเจ้าเชื่อใจข้า เจ้ากค็ วรจะเช่ือ เหมือนกนั ” “จะให้ข้าช่วยอะไร” จิ่นอีกัดฟันกรอด เขายินดีตาย แทนเย่ชาเพื่อไถ่โทษ อย่างน้อยกต็ ้องบาดเจบ็ จนถึงขนั้ พิการ ถึงจะลบล้างความผิดครงั้ นี้ได้ 2
ชุนถหู มีเดินเข้ามาใกล้รวั้ เหล็ก หยิบกระดาษกบั ถ่าน แท่งสนั้ ออกมาจากถงุ ผา้ เขียนบนนัน้ ว่า ‘คดีกบฏจหู ลี่’ ห้องขงั ของจิ่นอีไม่มิดชิดเข้มงวดเหมือนของเย่ชา แม้ ผู้คุมจะได้รบั คาสงั่ ไม่ให้เข้ามาใกล้ แต่ชุนถหู มีเป็ นคนระวงั ตัวอย่างดีมาตลอด อีกทัง้ เรื่องนี้ ยังเก่ียวกับชีวิตของเย่ชา ดงั นัน้ นางจงึ ระมดั ระวงั เป็นพิเศษ เหน็ ตวั อกั ษรบนกระดาษแล้วจ่ินอีถงึ กบั ตะลึง “ไม่ต้องถามว่าทาไม แค่เล่าเรื่องท่ีเจ้าร้เู ก่ียวกบั คดีนี้ให้ ข้าฟังกพ็ อ แม้ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวกนั หรือเป็ นเรื่องที่ดูเหมือน ไม่มีความหมายอะไรแม้แต่น้อยกต็ ้องเล่าออกมา” ชุนถหู มีถือ โอกาสฉี กกระดาษแผ่นนั้นเป็ นชิ้นเล็กๆ ก่อนเก็บใส่ถุงผ้า ตามเดิม “ต้องให้ข้าคิดดกู ่อน เรอ่ื งนี้ซบั ซ้อนมาก อีกอย่างอีกฝ่ าย ทาตวั ลึกลบั ไม่ทิ้งรอ่ งรอยอะไรไว้เลย” จิ่นอีนิ่วหน้า “เจ้าแค่บอกความจริงทงั้ หมดท่ีร้ใู ห้ข้าฟัง ส่วนหลกั ฐาน ท่ีเกี่ยวกบั เรอ่ื งนี้ข้าจะสืบหาเอง จาไว้ เจ้าต้องคิดทุกอย่างไม่ว่า จะเป็ นคนหรือเหตุการณ์อะไรกต็ ามที่เกี่ยวกบั เร่ืองนี้กต็ ้องคิด 3
ออกมาให้ได้ แล้วบอกข้าให้หมด องค์ชายของเจ้าบอกว่าเจ้า ความจาดี แค่เหน็ กจ็ าได้ อย่าทาให้ข้าผิดหวงั เสียล่ะ” ชุนถหู มี พดู หน้าตาขึงขงั “ข้าให้เวลาเจ้าทบทวนความจาหนึ่งวนั พร่งุ นี้ เวลานี้ข้าจะมาใหม่ ถึงตอนนั้นจะมีกระดาษพู่กนั ให้เจ้า จง เขียนลงไปให้หมด” จ่ินอีรบั คา ………………… วนั รงุ่ ขึน้ ชุนถูหมีได้รับคาสารภาพของเขาสมปรารถนา แต่ เสียดายท่ีมีเพียงหนึ่งหน้ากระดาษและยงั เป็ นตวั อกั ษรแค่ไม่ก่ี บรรทดั แต่อย่างน้อยนางก็หาทางรบั มือได้ มีการเตรียมตัว เตรียมใจล่วงหน้า ไม่ร้สู ึกกระวนกระวายอย่างคนหาทางออก ไมไ่ ด้อีก ตกเย็นนางไปหาไป๋ จิ้งหย่วน หน้าห้องหนังสือใหญ่มี เพียงไป๋ เว่ยเฝ้าอยู่ด้านนอก สองตาหลานด่ืมน้าชาไปคยุ กนั ไป แต่พอได้ยินคดี ‘กบฏจูหล่ี’ เท่านั้น ไป๋ จิ้งหย่วนถึงกับหน้ า เปลี่ยนสี 4
“เจ้าคิดจะใช้คดีนี้...” ไป๋ จิ้งหย่วนถามอย่างไมแ่ น่ใจ ชุนถูหมีพยักหน้ าให้อย่างแน่ วแน่ “เพราะเจ้ากรม ราชทณั ฑ์ในตอนนัน้ ที่ช่ือสว่ีเหวินชงถกู ลอบสงั หารกเ็ ป็ นฝี มือ ของกล่มุ ตาหมาป่ าของอาซูรยุ่ เจา้ ค่ะ” ไป๋ จิ้งหย่วนวางถ้วยชาลงเพื่อมิให้ตวั เองต่ืนเต้นจนทา ถ้วยชาตกแตก “แม้การคงอยู่ของมือสังหารกลุ่มนี้มีคนรู้เป็ นจานวน มากกจ็ ริงแต่คนท่ีร้จู กั จริงๆ กม็ ีแต่ชนชนั้ สูงที่มีอานาจเท่านัน้ ” ไป๋ จิ้งหย่วนลูบเคราตามความเคยชิน “เพราะว่าพวกเขาเรียก ราคาสูง ทางานรวดเรว็ และหมดจด ไม่เคยทาพลาดมาก่อน ดงั นัน้ คนท่ีจา้ งพวกเขาได้จะต้องมิใช่คนธรรมดา” “การตายของเจ้ากรมสวี่ ไม่มีคนสงสยั ว่าเป็ นฝี มือพวก เขาหรือเจา้ คะ” ชุนถหู มีประหลาดใจ “ต้องสงสยั อยู่แล้ว แต่พวกเขาไปมาดุจสายลม ไม่ทิ้ง ร่องรอยแม้แต่น้อย นอกจากพวกเขาจะยอมรบั เองไม่อย่างนัน้ ไม่มีใครมนั่ ใจได้เลย” 5
ชุนถหู มีกลอกตารวดเร็ว คิดว่าถ้าอีกฝ่ ายต้องการให้ เย่ชายอมรบั ผิดจะต้องนาหลกั ฐานท่ีเขาเป็ นผู้นามือสังหาร กล่มุ นี้มาแสดง แต่จะเป็นอะไรกนั แน่ “ถหู มี เจ้าเคยคิดไหมว่าการฟื้ นคดีกบฏจูหล่ีจะมีการ เก่ียวโยงกนั ไปเป็ นวงกว้างอย่างท่ีเจ้าไม่เคยมีประสบการณ์มา ก่อน และถ้าเกิดจหู ลี่ถกู ใส่ร้ายจริงๆ เมื่อใดท่ีความจริงปรากฏ คนท่ีจะสงั เวยชีวิตให้กบั คดีนี้ไม่ร้จู ะมีอีกเท่าไร” ไป๋ จิ้งหย่วนมี ความกงั วลใจ ยิ่ งเป็ นคดีใหญ่ยิ่ งเป็ นประเภทกระตุกผมหนึ่ งเส้น สะเทือนไปทวั่ ร่าง น้าในเมืองฉางอนั ลึกจนยากจะหยงั่ ระหว่าง ชนชนั้ สูงมีความสมั พนั ธ์ที่ซบั ซ้อนทงั้ เบือ้ งหน้าและลบั หลงั ย่ิง ดิ้นรนยิ่งถกู ตาข่ายรดั แน่น เม่ือใดท่ีถกู จบั กมุ ยิ่งไม่มีทางตอบ โต้ เพือ่ อาซูรยุ่ แล้ว ค้มุ ค่าแล้วหรอื ? แต่ในสายตาของชุนถหู มี จะให้นางทาอะไรกไ็ ด้ทุกอย่าง ขอแค่ช่วยเย่ชาให้ได้ ถ้ามีเทพขวางจดั การเทพ พระขวางก็ จดั การพระ ถ้าไม่มีความมุ่งมนั่ เช่นนี้กไ็ ม่สมควรยืนอยู่ในศาล ยุติธรรม แต่เรื่องเหล่านี้จะบอกท่านตาไม่ได้ ที่น่าประหลาดก็ คือนับตงั้ แต่นางเป็ นหมอความในต้าถงั มกั พบเจอคดีท่ีต้อง เลือกหน่ึงในสองทุกครงั้ ถ้าไม่ชนะก็ต้องตาย ไม่เคยมีการ 6
รอมชอมหรือยอมความ ไม่ว่าจะเป็ นการดาเนิ นการของ โชคชะตา หรือเป็นความสมั พนั ธร์ อบข้างท่ีซบั ซ้อนเป็ นทุนเดิม แต่เมอ่ื เรอ่ื งราวมาถึงขนั้ นี้นางมีแต่ต้องเดินหน้าต่อไป “ท่านป่ ู ถ้าอาซูร่ยุ ไม่มีความชอบใหญ่หลวงกไ็ ม่อาจลบ ล้างความผิดของเขาลงได้ มีแต่คดีนี้ที่จะมีน้าหนักมากท่ีสุด แล้วกย็ งั มีอีกอย่าง... ท่านร้ทู ่าทีของฮ่องเต้ที่มีต่อคดีนี้หรือไม่” นางดึงหันโหม่วมาเป็ นโล่กาบงั “ฮ่องเต้บอกใบ้กบั หลานว่า จะต้องรกั ษาชีวิตอาซูรยุ่ เอาไว้ให้ได้” น่ีเป็นความจริง ไป๋ จิ้งหย่วนเป็นฝ่ ายคาดไมถ่ ึง เขาเป็ นขุนนางคนสาคญั ที่ใกล้ชิดฮ่องเต้ คิดว่าตวั เอง เข้าใจความในใจของฮ่องเต้เป็ นอย่างดี แต่สาหรบั เรื่องนี้เขา ร้สู ึกว่าพระประสงคเ์ ป็ นส่ิงคาดเดาไม่ได้ ตอนนี้ได้ยินชุนถหู มี เอ่ยขึ้นเขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่เขาเช่ือว่า หลานสาวพดู ความจริง “ฮ่องเต้ทรงร้วู ่าเจ้าต้องการฟื้ นคดีกบฏจหู ลี่หรือยงั ” เขา ยงั ซกั ต่อไป “รแู้ ล้วเจา้ ค่ะ” 7
“แล้วฮ่องเต้ยงั ให้เจ้าแสดงฝี มอื อย่างเตม็ ที่?” “ถกู ต้องเจา้ ค่ะ” ไป๋ จิ้งหย่วนหลับตาลง เมื่อลืมตาอีกครัง้ แววตาดู กระจา่ งชดั เจน ถ้าเบือ้ งบนอ่อนแอ เบือ้ งล่างต้องแขง็ แกร่ง ไม่อย่างนัน้ จะแหวกว่ายอยู่ในดลุ อานาจได้ดงั ใจนึกได้อย่างไร แต่ถ้าเบือ้ ง บนแข็งแกร่ง... คนข้างล่างก็รีบกอดขาเบื้องบนเอาไว้ก็พอ ไม่อย่างนัน้ จะเหมือนสกลุ ตู้ ใช้เล่ห์เพทุบายจนหมดสิ้น แต่ก็ ไม่แน่ว่าจะมีจดุ จบที่ดี ดูแล้วไม่ว่าจะเป็ นเพราะฮ่องเต้ต้องการรกั ษาชีวิตอาซู ร่ยุ เอาไว้หรอื ต้องการฟื้ นคดีกบฏจหู ลี่ซ่ึงเป็นเสี้ยนที่แทงในเนื้อ มานาน ไมว่ ่าอย่างไรเหตกุ ารณ์นี้กต็ ้องเกิดขึน้ สกั วนั ไมช่ ้ากเ็ รว็ “เจ้าอยากรู้ความเป็ นมาของคดีกบฏจูหล่ีไหม” ไป๋ จิ้ง หย่วนถอนใจ “อยากรู้เจ้าค่ะ แต่หลานไม่อาจสืบเรื่องนี้อย่างโจ่งแจ้ง เพราะเรายงั ไม่ขึ้นศาลจะแหวกหญ้าให้งูตื่นไม่ได้ อีกอย่าง 8
หลานถามฮ่องเต้แล้ว คดีนี้มีการลงบนั ทึกเอาไว้ ส่ิงที่คนทวั่ ไปรู้ นัน้ แค่ผิวเผิน เพราะคดีนี้เป็นคดีใหญ่ท่ีสะเทือนแผน่ ดินในตอน นัน้ แต่มิได้ประกาศเหตุการณ์จริงให้ร้โู ดยทวั่ กนั ท่ีเจ้ากรมสว่ี ถกู ฆ่าตายกเ็ พราะสืบเจอรอ่ งรอยบางอย่างของคดีนี้” ไป๋ จิ้งหย่วนพยกั หน้ารบั “ไม่ผิด ตอนนัน้ คดีนี้ตาเฒ่าตู้ เป็นผรู้ ว่ มพิจารณารว่ มกบั สามหน่วยงาน” “ทาไมท่านป่ ถู ึงไมไ่ ด้เข้ารว่ ม” “ตอนนั้นเมื่อต้นปี จู่ๆ ป่ ูป่ วยหนักขึ้นมากะทันหันจึง กลบั ไปรกั ษาตัวที่เมืองลวั่ หยาง ไม่ได้กลบั มาราชสานักเลย ตลอดทัง้ ปี ตอนนี้นึกขึ้นแล้วก็รู้สึกว่าบงั เอิญเกินไป” ไป๋ จิ้ง หย่วนหรี่ตาแคบ ความทรงจาในอดีตเร่ิมย้อนกลบั มา “แต่ป่ ูก็ พอจะรเู้ กี่ยวกบั คดีนี้อย่บู า้ ง” ชุนถูหมีตัง้ ใจฟังสิ่งที่ไป๋ จิ้งหย่วนเล่าตัง้ แต่ต้นจนจบ สองป่ ูหลานนัง่ คุยกันนานกว่าหนึ่ งชัว่ ยาม ก่อนชุนถูหมีจะ เข้าใจท่ีมาที่ไปของคดีนี้ คดีก่อกบฏโดยปกติจะมาจากแม่ทพั ใหญ่หรือไม่กเ็ หล่า ราชนิ กลุ หรือไม่กม็ ีพระญาติที่มีอิทธิพลมากในแผ่นดินเป็ นตวั 9
เอก ส่วนขนุ นางฝ่ ายบุน๋ ท่ีสามารถเป็ นตวั เอกในการชิงอานาจ ทางการเมืองนัน้ มีน้อยยิ่งนัก ไม่เช่นนัน้ จะมีประโยคท่ีว่า ซ่ิวไฉ ก่อกบฏสามปี ไม่สาเรจ็ ได้อย่างไร เพราะเหล่าบณั ฑิตมกั มีจิตใจ ละเอียดอ่อน เปลี่ยนแปลงได้บ่อยครงั้ เกิดความหวนั่ ไหวไม่ มนั่ คงได้ง่าย แล้วยงั ไม่มีกาลงั ทหารในมือ ถ้าดูจากประวตั ิศาสตร์ ไม่มีราชวงศ์ใดท่ีเกิดกบฏใน ช่วงเวลาสุขสงบ แต่มกั มาพร้อมกบั อานาจทางการทหารและ แผนการรา้ ยท่ีคกุ คาม แต่ทว่าจูหล่ีเป็ นขนุ นางฝ่ ายบุน๋ สกลุ จูเดิมทีเป็ นตระกลู ใหญ่มีประวตั ิยาวนาน ถ้าไม่ถกู ชาวทูเจี๋ยรกุ รานมานานร้อยปี ไม่แน่ว่าสกลุ จจู ะเป็ นสกลุ ใหญ่อนั ดบั หนึ่งในราชวงศถ์ งั ในโลก ค่ขู นานนี้ แต่ถึงชาวทูเจี๋ยจะครอบครองแผน่ ดินได้ชวั่ ระยะหน่ึง แต่กต็ ้องได้รบั ความร่วมมือและยอมรบั จากชาวฮนั่ ท่ีเป็ นคน พื้นที่ สกุลจูเป็ นขุนนางชาวฮัน่ ในราชวงศ์ทูเจี๋ยท่ียึดครอง แผ่นดินและยังเป็ นขุนนางท่ีได้รบั ความสาคัญมากทีเดียว เพราะบรรพบุรษุ ของสกลุ จูปกป้องการคงอยู่และผลประโยชน์ ของวงศต์ ระกลู ด้วยการยอมสยบให้กบั เผ่าทูเจี๋ย อีกทงั้ ยงั เป็ น ตวั อย่างให้คนอื่นทาตาม 10
เพราะเหตนุ ี้ชื่อเสียงของสกลุ จใู นหมู่ผมู้ ีความร้จู ึงตา่ เตี้ย ติดดิน และนี่เป็ นสาเหตุท่ีคดีก่อกบฏผ่านไปหลายปี แล้วแต่ ทาไมถงึ ไม่มีคนใจกล้าบา้ บิ่นขอรอ้ งให้รอื้ ฟื้ นคดีนี้ขึน้ มาอีกครงั้ ยังมีประเด็นสาคัญอีกเร่ืองหน่ึ งคือ สกุลหันคิ ดชิ ง แผ่นดิน จูหล่ีในฐานะขุนนางฮัน่ ในราชวงศ์ทูเจี๋ยได้ให้การ ช่วยเหลือประสานจากภายใน ดงั นัน้ เท่ากบั พวกเขาแปรพกั ตร์ เข้ากบั คนสกลุ หนั 11
1
ทนายสาว ถึงคราวสู้ 美人谋律 419 ประมาทไมไ่ ด้เดด็ ขาด จะว่าไปแล้วตระกูลที่ ‘ไม่ภักดี’ รวมถึงบุคคลที่เป็ น ตวั แทนอื่นๆ จะไมไ่ ด้รบั ความไว้วางใจให้รบั หน้าท่ีสาคญั ต่อไป ไม่ว่าในราชวงศใ์ ดกต็ าม ถ้าผมู้ ีอานาจท่ีมีคณุ ธรรมหน่อยจะให้ ตาแหน่งท่ีไม่มีอานาจจริงกบั พวกเขา ให้เลี้ยงดูวงศต์ ระกลู ได้ เท่านัน้ ขอแต่พวกเขาอย่อู ย่างสงบเสงี่ยมกจ็ ะอยู่ได้อย่างคนไร้ ตวั ตน ถ้าเกิดเจอคนไร้คุณธรรม สามปี ห้าปี กอ็ าจมีใครตาย ด้วยสาเหตนุ ัน้ สาเหตนุ ี้ จากนัน้ วงศต์ ระกลู จะตกตา่ ลงเร่ือยๆ แต่สกุลจูแปลกประหลาด บรรพบุรุษมีความเก่งกาจ สร้างความมนั่ คงให้กบั วงศต์ ระกลู ได้ ในสมยั ของราชวงศท์ เู จี๋ย พวกเขานับเป็ นขนุ นางชาวฮนั่ ที่มีอานาจมากที่สุดในตอนนั้น ส่วนคนรุ่นหลงั อย่างจูหล่ีมีสายตากว้างไกล รู้ได้ว่าราชวงศ์ ทูเจ๋ียจะต้องพ่ายแพ้ อีกทงั้ ยงั คบค้ากบั หนั โหม่วเป็นการส่วนตวั ได้รบั ความสาคญั มาตลอด ทาให้มีชื่อเสียงและมีอานาจ เหน็ ได้ว่าการท่ีจูหลี่ก่อกบฏนัน้ สร้างความเสียใจให้หนั โหม่วมาก เพียงใด 2
คนอย่างหนั โหม่วเป็ นผ้นู าที่หาได้ยากในประวตั ิศาสตร์ เขาไม่ใช่คนท่ีหวาดระแวงคนอ่ืน เขาใช้คนท่ีเชื่อใจ เม่ือเชื่อ แล้วกไ็ ม่สงสยั ใครที่เขาสงสยั เขากไ็ ม่ใช้ คนประเภทนี้ถกู คน อ่ืนทรยศหกั หลงั ได้ยากท่ีสดุ จุดเร่ิมต้นของเร่ืองนี้กค็ ือ ตาหนักฝ่ ายในของวงั หลวง เป็นโอรสทงั้ สองที่ตายไปตงั้ แต่ยงั เลก็ ของฮ่องเต้ ความจริงองคช์ ายทงั้ สองป่ วยตาย อย่างน้อยเบอื้ งหน้าก็ เป็นเช่นนัน้ แต่ปลายหอกทงั้ หลายในตาหนักในชี้ไปยงั สนมคน โปรดของหนั โหม่วท่ีมีตาแหน่งเป็ นเหลียงเฟย ซ่ึงเป็ นน้องสาว แท้ๆ ของจหู ลี่ วงั หลวงนัน้ เป็ นเหมือนโลกของสตั ว์โลกที่ใครแขง็ แรง กว่าจะอยู่รอด อ่อนแอกว่ากแ็ พ้ไป อีกทงั้ ยงั มีการแบ่งระดบั ชนั้ อย่างน่ากลวั ผ้ทู ่ีสูงท่ีสุดในนัน้ มิได้เกี่ยวกบั ความรกั และความ โปรดปรานของฮ่องเต้แม้แต่น้อย แต่เก่ียวกบั อานาจท่ีถ่วงดลุ กนั ในราชสานัก แน่นอนว่านี่มิใช่จะเป็นเช่นนัน้ ทุกครงั้ แต่ส่วน ใหญ่จะเป็ นเช่ นนี้ เพราะจูหล่ีเป็ นสหายตั้งแต่ ก่อนขึ้น ครองราชย์ อีกทงั้ ยงั ร้จู กั กนั มานาน จึงมีความผกู พนั กนั อยู่ไม่ น้อย ดงั นัน้ หนั โหม่วจึงให้ความโปรดปรานกบั เหลียงเฟยอย่าง 3
มาก แต่เพราะอิทธิพลและอานาจในหมู่ขนุ นาง ทาให้ตาแหน่ง ฮองเฮากลายเป็นของสกลุ ตู้ หมาป่ าเยอะแต่มีเนื้อกินน้ อย ทาให้การแย่งชิง ‘เนื้อ มงั กร’ ชิ้นนี้ก่อให้เกิดสงครามย่อยๆ ในตาหนักใน ใครที่มี เมตตา มีจิตใจดีงามย่อมดารงอยู่ไม่ได้ การที่เหลียงเฟย สามารถเป็นท่ีโปรดปรานอนั ดบั หน่ึงได้นัน้ นอกจากพี่ชายแล้ว นางยงั มีวิธีการเป็นของตวั เอง นางยงั ทาเรอื่ งที่เลวรา้ ยและเหน็ แก่ตวั ไม่น้อย ไปๆ มาๆ เรื่องการตายของพระโอรสทงั้ สองจึง กลายเป็ นจุดอ่อนให้คนอื่นกล่าวหาว่านางมีความผิดฐาน ทารา้ ยทายาทแห่งราชวงศ์ นางอาจถกู คนอื่นใส่ร้าย แต่กอ็ าจมีความเกี่ยวข้องกบั การตายของเดก็ ทงั้ สองอย่ไู ม่มากกน็ ้อย สรปุ ว่า เพราะโทสะทา ให้หันโหม่วมีรบั สัง่ ส่งตัวนางไปยงั ตาหนักเย็น ไม่นานหลงั จากนัน้ ฮ่องเต้ยงั ไม่ทนั ได้พระราชทานอภยั โทษ นางกป็ ่ วยตาย อย่างไม่รู้สาเหตุเสียก่อน เพราะเหตุนี้ทาให้จูหลี่เกิดความ ขดั แย้งกับฮ่องเต้ หลงั จากนั้นก่อให้เกิดกบฏจูหลี่อีกสามปี ต่อมา ในปี นัน้ ขบวนพ่อค้าที่เดินทางไปยงั ดินแดนตะวนั ตกได้ ผ่านไปเมืองโยวโจว แม่ทัพหลวั ประจาเขตโยวโจวได้ดักจบั 4
ส่ิ งของท่ีสาคัญมากได้ชิ้นหน่ึ ง นัน่ คือแผนที่การวางกาลัง ป้องกนั แนวชายแดนตะวนั ตกเฉียงเหนือของต้าถงั ที่มีความ ละเอียดและถกู ต้องตามท่ีเพ่ิงเปลี่ยนรปู แบบมาไม่นาน นี่เป็ นความลบั สุดยอดทางการทหาร เพราะข่าวสารใน ยุคโบราณส่งหากนั ได้ไม่สะดวก การสืบความลบั ทางการทหาร จาต้องอาศยั สายลบั ท่ีแฝงตวั อยู่ในแผ่นดินของอีกฝ่ ายมานาน หลายปี ดงั นัน้ แผน่ ที่ฉบบั นี้จึงมีความสาคญั อย่างมาก แม้ต้าถงั จะแข็งแกร่งและเผ่าทูเจ๋ียไร้กาลงั ท่ีจะรุกรานได้อีก แต่การ โจมตีย่อยๆ เพื่อชิงดินแดนแถบชายขอบ หรือสร้างความ วุ่นวายให้กบั พื้นท่ีห่างไกลนัน้ ก็มีความเป็ นไปได้ ถ้าเกิดเผ่า ทูเจ๋ียสามารถรวมกาลงั กบั เผ่าต่างๆ โจมตีต้าถงั พร้อมกนั จะ สรา้ งความยุ่งยากใหญ่หลวงถึงขนาดสูญเสียพืน้ ที่ชายแดนท่ียงั มีการปกครองไม่มนั่ คงพอ จนทาให้แนวป้องกนั ต้องร่นถอย เขา้ มาด้านใน ยอ้ นเกลด็ มงั กร ต้องตายสถานเดียว ความปรารถนาของหนั โหม่วคือการกาจดั ราชวงศท์ ูเจ๋ีย รวบรวมแผ่นดินตะวนั ตกที่ยาวไกลไปถึงเทือกเขาอลั ไตให้อยู่ ในแผนท่ีของต้าถงั 5
แผนที่ฉบบั นี้มีความสาคญั อย่างไร มนั มีความสาคญั ถึง ขนาดทาให้ข้อได้เปรียบทางการทหารต้องสูญสิ้น เก่ียวข้องกบั ชีวิตของผ้คู นจานวนมาก รวมไปถึงแผนการและกลยุทธ์ทาง การทหารของต้าถงั ท่ีมีต่อดินแดนอื่นอีกหลายสิบปี ให้หลงั คนที่จะหาแผนท่ีฉบบั นี้มาอยู่ในมือนัน้ มีไม่เกินสิบคน แม้แต่ หลวั ลี่ แม่ทพั ใหญ่รกั ษาชายแดน เป็นขนุ นางท่ีได้รบั การแต่งตงั้ ให้ดแู ลพื้นท่ีชายแดนยงั ไม่อาจร้เู ร่ืองแผนที่ทงั้ หมด ร้แู ต่ส่วนท่ี ตวั เองป้องกนั อย่เู ท่านัน้ จหู ลี่ท่ีตอนนัน้ ดารงตาแหน่งต้าซือคง[1]ท่ีอายุน้อยที่สุด มีบรรดาศกั ด์ิเป็ นถึงเสี่ยนกวั ๋ กง มีตาแหน่งเป็ นขนุ นางขนั้ หนึ่ง ท่ีสูงกว่าตู้เหิงท่ีรบั ตาแหน่งซ่างซูล่ิง[2]เป็ นขุนนางขนั้ สองถึง สองขัน้ ก็เป็ นหน่ึ งในสิบคนนั้น ที่น่ ากลัวไปกว่านั้นคือชัน้ ล่างสุดของกล่องไม้ท่ีใส่แผนที่นี้ มีจดหมายท่ีจูหล่ีเขียนให้กบั ปาเกอถเู อ่อที่เป็ นราชาของเผ่าทูเจ๋ียในตอนนัน้ ด้วย แต่ในนัน้ มิ ไ ด้ เ ขี ย น ร า ย ล ะ เ อี ย ด นั ด เ ว ล า ท า ก า ร ห รื อ ก า ร แ บ่ง ผลประโยชน์อย่างจดหมายก่อกบฏทัว่ ไป ความจริงแล้ว จดหมายฉบับนั้นเป็ นจดหมายนโยบายสิ บประการ เป็ น ข้อแนะนาว่าควรรวบรวมดินแดนตะวนั ตกอย่างไรให้ประสบ ผลสาเรจ็ ว่ากนั ว่าเขียนได้ยอดเย่ียม ถือได้ว่าเป็ นแนวทางใน การปกครองท่ีไม่เคยมีใครสรปุ และเขียนเป็ นลายลกั ษณ์อกั ษร 6
ได้อย่างกระจ่างชดั เจนเช่นนี้มาก่อน หากปาเกอถเู อ่อทาตาม ไม่ถงึ สิบปี เผา่ ทูเจี๋ยจะต้องกลายเป็นภยั รา้ ยต่อต้าถงั เป็นแน่ นโยบายสิบประการ หากถกู แก้ไขสรรพนามและคาศพั ท์ บางคาแล้วส่งมอบให้กบั หนั โหม่ว จะต้องได้รบั ความสาคญั จาก เขาอย่างยิ่ง หนั โหม่วจะต้องนาไปปฏิบตั ิและจหู ล่ีจะได้รบั ความ ไว้เนื้อเชื่อใจและปนู บาเหน็จมากกว่าเดิม แต่ทว่า จหู ล่ีกลบั ส่ง มอบนโยบายท่ีสามารถสนั่ คลอนชะตากรรมของต้าถงั ให้กบั ราชวงศ์ทูเจ๋ียท่ีเป็ นเจ้านายคนก่อน นับเป็ นการนาภยั ร้ายมา ส่ตู ้าถงั เป็นการทรยศต่อแผน่ ดิน และในตอนนี้เอง เจ้าพนักงานอาลักษณ์ประจาจวน เส่ียนกวั ๋ กงท่ีได้รบั ความไว้วางใจจากจูหลี่ท่ีสุดได้ส่งคาร้อง ให้กบั กรมราชทัณฑ์ อ้างว่าจูหล่ีคิดก่อการกบฏ อีกทัง้ ยงั ส่ง มอบรายช่ือและแผนการก่อกบฏท่ีจหู ล่ีใช้เวลารวบรวมมานาน สามปี หลงั จากเหลียงเฟยเสียชีวิตไปแล้ว ในนัน้ มีรายช่ือของ คนต่างเผ่าอยู่ไม่น้อย ยงั มีลูกหลานและชนชนั้ สูงของราชวงศ์ ทูเจี๋ยอีกไม่น้อยที่ยงั หนีกลบั ไปเผ่าทูเจี๋ยไม่ทนั หลงั จากต้าถงั รวบรวมแผ่นดิน เป็ นการแสดงว่าเขาทางานให้กบั ราชวงศ์ ทเู จี๋ย! 7
หลกั ฐานหนาแน่นประดจุ ภเู ขาใหญ่ จหู ล่ีแก้ตวั อย่างไรก็ ไม่มีผล แต่ถึงเป็ นเช่นนั้น หันโหม่วที่ให้ความสาคัญกับ มิตรภาพกย็ งั ไม่มีคาสงั่ ให้พิจารณาคดีนี้ เขาต้องการเป็นผชู้ าระ คดีด้วยตวั เอง แต่ในระหว่างท่ีเขาไต่สวนอยู่นัน้ จูหลี่ทาการ ลอบสังหารหันโหม่วแต่ไม่สาเร็จ จูหลี่ฆ่าตัวตายต่อหน้ า หันโหม่ว ก่อนสิ้นใจยังคารามคาพูดท่ีเนรคุณต่อแผ่นดิน ไม่หยดุ หันโหม่วทัง้ เสียใจทัง้ แค้นใจ จึงอนุญาตให้ตู้เหิงและ ขนุ นางที่ร่วมพิจารณาคดีตงั้ ข้อหาอกุ ฉกรรจอ์ นั ดบั หนึ่งในโทษ สิบมหันต์ จูหลี่ตายแล้ว แต่ยงั มีโทษให้ประหารชีวิตเก้าชัว่ โคตร เม่ือเป็ นเช่นนี้คดีก่อกบฏจึงกลายเป็ นจริงขึ้นมา แต่ไม่รู้ ว่าทาไมหนั โหม่วถึงคิดจะฟื้ นคดีนี้ใหม่เมื่อห้าปี ที่แล้ว สวี่เหวิน ชงท่ีเป็ นเจ้ากรมราชทณั ฑ์ในตอนนัน้ ถึงกบั ออกหาหลกั ฐาน ด้วยตวั เอง แต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะถกู คนลอบสงั หารระหว่างทาง กลบั เมืองฉางอนั ที่ตู้หานอวี้เล่าให้ชุนถหู มีฟังเก่ียวกบั เร่ืองนี้ บอกว่าเป็ น เวลาห้าปี ก่อน ความจริงเป็นการไต่สวนรอบที่สอง แต่เป็นการ ฟื้ นคดีเป็นครงั้ แรก 8
“ถหู มี เรื่องที่ผ่านมากลายเป็ นธลุ ีดิน หลกั ฐานในคดีนี้มี แน่นหนา ตอนนัน้ สวี่เหวินชงเป็นคนฉลาดทางานเก่งยงั ต้องมี จุดจบถูกฆ่าตายอยู่นอกเมืองฉางอัน เจ้าจะประมาทไม่ได้ เดด็ ขาด” เมื่อคยุ เรื่องนี้จบแล้วไป๋ จิ้งหย่วนถึงกบั มองหลานสาว ด้วยความเป็ นห่วง “ท่านป่ ู ใต้เท้าสว่ีถกู สงั หารตายเพราะมีคนจ้างวานนัก ฆ่ากลุ่มตาหมาป่ าให้จดั การเขา” คิ้วเรียวของชุนถหู มีขมวดเข้า หากนั เล็กน้อย “น่ีหมายถึงอะไร หมายถึงใต้เท้าสว่ีจะต้องมี หลกั ฐานอะไรบางอย่างจึงได้ถกู คนตามสงั หาร ถ้าไม่เช่นนัน้ เขากต็ ้องมาถกู ทาง แตะถกู ตาปลาของผ้บู งการเบือ้ งหลงั แล้ว ยงั อธิบายได้อีกอย่างว่าคดีกบฏจหู ลี่เป็ นคดีที่ถกู ใส่ร้ายถึงแปด เก้าส่วน ท่านรู้ไหมว่าหากฟื้ นคดีนี้ขึ้นมาได้จะมีแต่ผลดีไม่มี ผลเสียกบั ฮ่องเต้ ฮ่องเต้จะต้องยินดีหากเร่ืองนี้ถกู ฟื้ นขึ้นมา สาเรจ็ เพราะว่าชาวบ้านมีการรบั รู้ท่ีประหลาดอยู่อย่างหน่ึง ตอนนัน้ ฮ่องเต้ทาให้เกิดคดีถกู ใส่ร้ายขึ้นมากเ็ พราะถกู ขนุ นาง ปิ ดบงั ความจริง แต่หากวนั นี้เขาฟื้ นคดีกบฏจหู ล่ี ได้ล้างมลทิน ให้กบั คนที่ตายไป ชาวบ้านทวั่ ไปกจ็ ะสรรเสริญว่าพระองคเ์ ป็ น ฮ่องเต้ที่มีพระปรีชาสามารถ และหากยงั ออกราชโองการรบั ผิด แสดงให้เห็นว่ายอมรับผิด ยังจะทาให้พระองค์มีช่ือเสียง กลายเป็นฮ่องเต้ท่ีเก่งกาจและปราดเปรือ่ งไปอีกนานแสนนาน” 9
--------------------------------------------------------------- [1] ต้าซือคง ในสมัยถังเป็ นชื่อตาแหน่ งของขุนนาง ระดบั สูงท่ีมีบรรดาศกั ด์ิเป็ นกง เป็ นผ้ดู ูแลงานด้านราชทณั ฑ์ การตดั สินคดีความที่สงู สดุ [2] 尚书令 ซ่างซูล่ิง ในราชวงศ์ถังมีตาแหน่ งเป็ น หวั หน้าสานัก尚书省 ซึ่งดูแลเจ้ากรมทงั้ หก ถ้าจะเทียบกบั ปัจจุบนั ก็คงเป็ นระดับนายกรฐั มนตรี ที่อยู่เหนื อรฐั มนตรี ทงั้ หลาย 10
1
ทนายสาว ถงึ คราวสู้ 美人谋律 420 สกลุ ต้กู ม็ าด้วย ประหลาดแท้ เหตุใดชาวบ้านถึงได้มีจิตใจดีถึงขนาด ยกโทษให้ผ้กู มุ อานาจสูงสุด นี่เป็ นกฎเกณฑ์ท่ีน่าประหลาดที่ ชุนถูหมีสรุปได้หลังจากได้อ่านประวัติ ศาสตร์มาจนทะลุ ปรุโปร่ง นางมีโรคประจาอาชีพท่ีชอบตามหากฎเกณฑ์และ หลกั การ “นี่ เจ้าคิ ดจะให้ป่ ูขึ้นกราบทูลเอาใจฮ่องเต้เป็ นการ ส่วนตวั งนั้ สิ” ไป๋ จิ้งหย่วนอดขบขนั ไม่ได้ “หรือว่าจะให้กรยุ ทาง เพ่ือมิให้ล่วงเกินพระราชอานาจจนทาให้ฮ่องเต้ไมพ่ อพระทยั ” “ท่านป่ ู เรื่องนี้เก่ียวกบั ภาพพจน์ของฮ่องเต้ ในฐานะ ขนุ นางคนสนิ ทท่านมีหน้าที่ต้องเอ่ยเตือนก่อนนะเจ้าคะ” ชุน ถหู มีพูดแล้วกย็ ิ้ม “อีกอย่าง การกรยุ ทางกเ็ พ่ือหลานสาวคนนี้ ถึงจะเป็ นการประจบเอาใจ แต่ทาให้ฮ่องเต้สบายพระทัยได้ แล้วยงั เป็ นเร่ืองดีกับบ้านเรา ดงั นั้นย่อมต้องให้ท่านเป็ นผู้ ลงมอื ป๋ ยุ ในบา้ นต้องไม่ไหลออกไปนาคนอื่น” 2
คาพูดนี้ สร้างความยิ นดี ให้ กับไป๋ จิ้ งหย่วน ทาให้ บรรยากาศเคร่งเครียดเนื่ องจากคุยถึงคดีกบฏจูหลี่มลาย หายไป ไป๋ เว่ยท่ีเฝ้าอยู่ด้านนอกได้ยินการสนทนาระหว่างสอง ป่ ูหลานกย็ งั อดคลี่ยิ้มไม่ได้ หลายปี แล้วที่นายท่านไม่เคยดีใจ ขนาดนี้มาก่อน ไม่ว่าคณุ หนูหกจะเป็ นลูกสาวของใคร แต่นาง เป็นคนสกลุ ไป๋ โดยแท้ แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตเขากต็ ้องให้การ ค้มุ ครองนาง วนั ท่ียี่สิบสามเดือนแปด เข้าส่กู ลางฤดู ใบไมร้ ว่ ง อากาศแจ่มใส เหมาะกบั การทางานและดาเนิ นการเรื่อง ต่างๆ ละแวกใกล้เคียงกบั เรือนจากรมราชทณั ฑ์มีการป้องกนั ความปลอดภยั อย่างเข้มงวด ห่างไปอีกหลายถนนกห็ ้ามคน เดินผ่าน เพราะว่าฮ่องเต้จะเป็ นผ้พู ิจารณาคดีองค์ชายทูเจี๋ย ตะวนั ตกท่ีห้องโถงกลางของกรมราชทัณฑ์ด้วยพระองค์เอง ทายาทของราชวงศก์ ่อนลอบเข้าสู่เมืองหลวง อีกทงั้ ยงั มีข่าวว่า ถกู ตาต้องใจคุณหนูสามของอดีตจวนเฟ่ิ งกวั ๋ กง ถกู นาตวั มา พิจารณาคดีในศาลโดยมีฮ่องเต้เป็ นผ้ชู าระความนัน้ เพิ่งมีเป็ น กรณีแรกในราชวงศถ์ งั ความจริงควรบอกว่า เป็นกรณีที่ไม่เคย มีมาก่อนในประวตั ิศาสตร์ 3
การท่ีฮ่องเต้เป็ นผู้พิ จารณาคดี ย่อมไม่อนุญาตให้ ชาวบ้านเข้ามามุงดู แต่ชุนถูหมีพยายามพูดโน้ มน้ าวใจ หนั โหม่วว่าการทางานต้องทาให้โปรง่ ใส ไม่ให้ชาวบา้ นคาดเดา ไปส่งเดช การทาเช่นนี้ยงั มีผลดีต่อความมนั่ คง ดังนั้นจึงมี ชาวบ้านที่ถกู ตรวจสอบย้อนกลบั ไปถึงบรรพบุรุษแปดร่นุ อีก ทัง้ ยังมีบทบาทสาคัญในสังคมเมื่อไม่นานมานี้ บณั ฑิ ตผู้มี ความรู้และอาจารย์ในสานักบณั ฑิตท่ีมีความประพฤติเป็ นที่ ยอมรบั มาตลอด รวมถึงขุนนางใหญ่ในราชสานักอีกจานวน หน่ึ ง ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมฟังการพิจารณาคดี และยัง สามารถนาเหตุการณ์ที่เกิ ดขึ้นในศาลไปถ่ายทอดให้คน ภายนอกฟังได้ แต่ต้องเล่าตามความจริงเท่านัน้ ไม่ใช่แต่งเติม เสริมเร่ือง หรือมีคาโกหกมดเท็จ มิเช่นนัน้ จะต้องถกู ลงโทษ อย่างหนัก เม่ือเป็ นเร่ืองเกี่ยวกับฮ่องเต้ ผู้ซึ่งมีอานาจสูงสุดใน แผ่นดิน การตรวจตราและรกั ษาความปลอดภยั ในต้าถงั ย่อม ต้องทาอย่างเข้มงวด การค้นตวั เป็ นวิธีการที่ใช้กนั เป็ นปกติ คนท่ีได้รบั อนุญาตให้นากระดาษพ่กู นั เข้าไปได้จะต้องถกู ค้นถึง สามรอบเป็ นอย่างน้อย อาหารและน้าทางกรมราชทณั ฑเ์ ป็ นผู้ จดั เตรียม แต่จะออกไปกินด่ืมหรือจะเข้าห้องน้าต้องได้รบั อนุญาตและต้องเข้าแถวให้มือปราบของกรมราชทณั ฑเ์ ป็ นคน 4
พาไป อีกทงั้ ระหว่างการไต่สวนคดีไม่อาจขยบั ตวั ไปไหนได้ นอกจากเวลาพกั ศาลเท่านัน้ มือปราบทงั้ สองกลุ่มที่ประจาในห้องโถงถกู แทนท่ีด้วย ราชองครกั ษ์ หน่วยราชองครกั ษ์ส่วนใหญ่แล้วเป็ นลูกหลานของชน ชนั้ สงู เดิมทีได้กรรมพนั ธท์ุ ่ีดี มีรปู รา่ งสงู ใหญ่ หน้าตาหล่อเหลา อีกทัง้ เครื่องแบบของราชองครกั ษ์ยงั เป็ นประเภทที่ตัดเย็บ อย่างดีและมีความประณีต สีแดงสลบั ดาท่ีพอดีตวั มีผ้าคาด หน้าผากสีดา ชายเสื้อและสาบเสื้อมีลายปักเป็ นอกั ขระโบราณ รปู แบบเดียวกนั หมด สะพายดาบอยู่ข้างกาย พอยืนเป็ นแถวก็ เป็นภาพที่น่าดอู ย่างยิ่ง สร้างบรรยากาศที่แตกต่างให้กบั สถาน ที่นี้โดยสิ้นเชิง ชุนถหู มีมาถึงก่อนเวลาเร่ิมศาลค่อนข้างนาน นางยงั คง แต่งกายอย่างบุรษุ เป็ นเสื้อตวั ยาวแขนกว้างสีดาปักลายด้วย ดิ้นเงินเหมือนบณั ฑิตผ้มู ีความรู้ นางยงั สวมหมวกสีดาเข้ากบั รองเท้าขอบสงู พืน้ บางสีเดียวกนั ผา้ คาดเอวเป็นสีเทาเข้ม สีดาทาให้ใบหน้าเลก็ ๆ ของนางดนู วลเนียนและอ่อนนุ่ม แม้นางจะถือพดั จีบที่กาลงั เป็ นท่ีนิ ยมในเมืองฉางอนั เอาไว้ 5
Search
Read the Text Version
- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9
- 10
- 11
- 12
- 13
- 14
- 15
- 16
- 17
- 18
- 19
- 20
- 21
- 22
- 23
- 24
- 25
- 26
- 27
- 28
- 29
- 30
- 31
- 32
- 33
- 34
- 35
- 36
- 37
- 38
- 39
- 40
- 41
- 42
- 43
- 44
- 45
- 46
- 47
- 48
- 49
- 50
- 51
- 52
- 53
- 54
- 55
- 56
- 57
- 58
- 59
- 60
- 61
- 62
- 63
- 64
- 65
- 66
- 67
- 68
- 69
- 70
- 71
- 72
- 73
- 74
- 75
- 76
- 77
- 78
- 79
- 80
- 81
- 82
- 83
- 84
- 85
- 86
- 87
- 88
- 89
- 90
- 91
- 92
- 93
- 94
- 95
- 96
- 97
- 98
- 99
- 100
- 101
- 102
- 103
- 104
- 105
- 106
- 107
- 108
- 109
- 110
- 111
- 112
- 113
- 114
- 115
- 116
- 117
- 118
- 119
- 120
- 121
- 122
- 123
- 124
- 125
- 126
- 127
- 128
- 129
- 130
- 131
- 132
- 133
- 134
- 135
- 136
- 137
- 138
- 139
- 140
- 141
- 142
- 143
- 144
- 145
- 146
- 147
- 148
- 149
- 150
- 151
- 152
- 153
- 154
- 155
- 156
- 157
- 158
- 159
- 160
- 161
- 162
- 163
- 164
- 165
- 166
- 167
- 168
- 169
- 170
- 171
- 172
- 173
- 174
- 175
- 176
- 177
- 178
- 179
- 180
- 181
- 182
- 183
- 184
- 185
- 186
- 187
- 188
- 189
- 190
- 191
- 192
- 193
- 194
- 195
- 196
- 197
- 198
- 199
- 200
- 201
- 202
- 203
- 204
- 205
- 206
- 207
- 208
- 209
- 210
- 211
- 212
- 213
- 214
- 215
- 216
- 217
- 218
- 219
- 220
- 221
- 222
- 223
- 224
- 225
- 226
- 227
- 228
- 229
- 230
- 231
- 232
- 233
- 234
- 235
- 236
- 237
- 238
- 239
- 240
- 241
- 242
- 243
- 244
- 245
- 246
- 247
- 248
- 249
- 250
- 251
- 252
- 253
- 254
- 255
- 256
- 257
- 258
- 259
- 260
- 261
- 262
- 263
- 264
- 265
- 266
- 267
- 268
- 269
- 270
- 271
- 272
- 273
- 274
- 275
- 276
- 277
- 278
- 279
- 280
- 281
- 282
- 283
- 284
- 285
- 286
- 287
- 288
- 289
- 290
- 291
- 292
- 293
- 294
- 295
- 296
- 297
- 298
- 299
- 300
- 301
- 302
- 303
- 304
- 305
- 306
- 307
- 308
- 309
- 310
- 311
- 312
- 313
- 314
- 315
- 316
- 317
- 318
- 319
- 320
- 321
- 322
- 323
- 324
- 325
- 326
- 327
- 328
- 329
- 330
- 331
- 332
- 333
- 334
- 335
- 336
- 337
- 338
- 339
- 340
- 341
- 342
- 343
- 344
- 345
- 346
- 347
- 348
- 349
- 350
- 351
- 352
- 353
- 354
- 355
- 356
- 357
- 358
- 359
- 360
- 361
- 362
- 363
- 364
- 365
- 366
- 367
- 368
- 369
- 370
- 371
- 372
- 373
- 374
- 375
- 376
- 377
- 378
- 379
- 380
- 381
- 382
- 383
- 384
- 385
- 386
- 387
- 388
- 389
- 390
- 391
- 392
- 393
- 394
- 395
- 396
- 397
- 398
- 399
- 400
- 401
- 402
- 403
- 404
- 405
- 406
- 407
- 408
- 409
- 410
- 411
- 412
- 413
- 414
- 415
- 416
- 417
- 418
- 419
- 420
- 421
- 422
- 423
- 424
- 425
- 426
- 427
- 428
- 429
- 430
- 431
- 432
- 433
- 434
- 435
- 436
- 437
- 438
- 439
- 440
- 441
- 442
- 443
- 444
- 445
- 446
- 447
- 448
- 449
- 450
- 451
- 452
- 453
- 454
- 455
- 456
- 457
- 458
- 459
- 460
- 461
- 462
- 463
- 464
- 465
- 466
- 467
- 468
- 469
- 470
- 471
- 472
- 473
- 474
- 475
- 476
- 477
- 478
- 479
- 480
- 481
- 482
- 483
- 484
- 485
- 486
- 487
- 488
- 489
- 490
- 491
- 492
- 493
- 494
- 495
- 496
- 497
- 498
- 499
- 500
- 501
- 502
- 503
- 504
- 505
- 506
- 507
- 508
- 509
- 510
- 511
- 512
- 513
- 514
- 515
- 516
- 517
- 518
- 519
- 520
- 521
- 522
- 523
- 524
- 525
- 526
- 527
- 528
- 529
- 530
- 531
- 532
- 533
- 534
- 535
- 536
- 537
- 538
- 539
- 540
- 541
- 542
- 543
- 544
- 545
- 546
- 547
- 548
- 549
- 550
- 551
- 552
- 553
- 554
- 555
- 556
- 557
- 558
- 559
- 560
- 561
- 1 - 50
- 51 - 100
- 101 - 150
- 151 - 200
- 201 - 250
- 251 - 300
- 301 - 350
- 351 - 400
- 401 - 450
- 451 - 500
- 501 - 550
- 551 - 561
Pages: