ทนายสาว เล่ม8 (1)

1

ทนายสาว ถึงคราวสู้ 美人谋律 445 สงบ! เยอื กเยน็ ! สขุ มุ เข้าไว!้ “มีใครอยไู่ หม” นางลกุ ขึน้ มาส่งเสียงเรียก กัว้ เอ๋อเข้ามาอย่างรวดเร็ว แสดงว่าเฝ้ าอยู่ข้างนอก ตลอด “ทาไมไม่ปลกุ ข้า” ชนุ ถหู มีตาหนิ “คุณหนูนอนหลบั สบายจนบ่าวไม่อยากเรียก คุณหนู นอนหลบั สนิทอย่างนี้ฮ่องเต้ยงั บอกว่าดีกบั ร่างกายมากกว่ากิน ของบารงุ เสียอีกเจ้าค่ะ” “ฮ่องเต้มาหรือ?” เสียงถามอย่างประหลาดใจ กวั้ เอ๋อพยกั หน้าด้วยความภมู ิใจ “ฮ่องเต้ยุ่งขนาดนี้ยงั ทรงมาดคู ุณหนูถึงสองครงั้ เห็นได้ว่าคุณหนูมีความสาคญั ใน สายตาฮ่องเต้แค่ไหน” เขาทาเพ่ือลูกชายของเขาต่างหาก! ลูกชายแท้ๆ แล้วก็ เป็ นลูกชายคนเดียว! แต่ทว่านางก็ทาเพื่อชายคนรกั เช่นกนั 2

จากมุมมองนี้ นางกบั เขามีผลประโยชน์ร่วมกัน ดังนัน้ ต้อง สามัคคีปรองดองกันไว้ ถ้าเป็ นเวลาปกติ หันโหม่วจะต้อง วางท่าอยู่เหนือนาง ส่วนนางจะต้องคาดเดาถึงความไม่จริงใจ ต่างๆ นานา อีกอย่าง... นางคิดถึงเย่ชา แต่จะไปพบเขาตอนนี้ไม่ได้ ไม่อย่างนัน้ นางจะว่นุ วายใจแล้วว่าความไม่ได้ ตอนนี้นางเป็ น เหมือนเข้าค่ายเก็บตวั จะต้องได้รบั ชยั ชนะเสียก่อน นางไม่ ต้องการพดู คยุ กบั เขา โดยที่มีลกู กรงขวางอยู่ นางต้องการกอด เขาแน่นๆ อยา่ งไม่มีสิ่งใดกนั้ ขวาง “รีบไปทาอะไรมาให้ข้ากินหน่อย ข้าหิวจะแย่อย่แู ล้ว” ชนุ ถหู มีเปลี่ยนเร่ืองคยุ กวั้ เออ๋ รบั คาสงั่ ออกไปทนั ที มีนางกานัลยกน้าร้อนเข้ามา กวั้ เอ๋อคอยรบั ใช้ให้ชุนถู หมีล้างหน้าแต่งตวั มีนางกานัลเข้ามาช่วยเกล้าผมให้ กว่าจะ ทาเรียบร้อยกบั ข้าวร้อนๆ กถ็ กู ยกมาตงั้ เตม็ โตะ๊ เห็นกวั้ เอ๋อทางานท่ามกลางความยุ่งวุ่นวายได้อย่างมี ระเบียบแบบแผนชุนถหู มีกภ็ มู ิใจอย่างย่ิง สาวใช้คนนี้ของนาง 3

ได้รบั การชี้แนะเลก็ น้อยต่อไปจะต้องเป็ นแม่บ้านมือหนึ่ งได้ แน่นอน กินข้าวเสรจ็ แล้ว นางจึงถามว่าเสี่ยวฟ่ งกลบั มาหรือยงั กวั้ เอ๋อไม่ตอบ หากจงู ชุนถหู มีไปที่ห้องทางานชวั่ คราว เพราะ เป็ นเวลากินข้าวกลางวนั ทาให้ไม่มีใครอย่ใู นห้อง แต่ด้านนอก ยงั มีราชองครกั ษ์เฝ้าอยู่ มีเพ่ิมขึน้ จากเดิมอีกสองคน เหน็ สภาพนี้แล้วชนุ ถหู มีดีใจ เม่ือเข้าไปในห้องแล้วกเ็ หน็ หีบไม้ใบหน่ึงวางอย่ใู ต้กระดานที่เขียนรายชื่อและเหตกุ ารณ์ที่ เกี่ยวข้อง เป็นหีบไม้ใบใหญ่มากใบหนึ่ง ชนุ ถหู มีถึงกบั ตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถกู ! นับตงั้ แต่นางทางานเป็ นหมอความในราชวงศถ์ งั ไม่เคย มีคดีความท่ีทาแล้วไม่ชนะเลยสกั ครงั้ แต่อตั ราชนะนัน้ กลบั ไม่ใช่เต็มร้อย เพราะมีคดีหนึ่งที่นางยงั ไขไม่ได้ นัน่ ก็คือคดี ขโมยของในจวนแม่ทพั หลวั ต่อมานางรู้ว่าเป็ นฝี มือของกลุ่ม ‘ตาหมาป่ า’ เอกสารทางการลงว่าคดีนี้ยงั ปิ ดไม่ได้ ส่วนท่ีกลุ่ม ‘ตาหมาป่ า’ ทาเช่นนี้พิจารณาจากมุมของซาหม่านแล้วกเ็ พื่อ เงินทองของมีค่า แต่จากมุมของเย่ชาแล้ว ทาเพราะต้องการ แผนที่ทางลบั ในวงั หลวงเท่านัน้ 4

เดิมทีเย่ชาสามารถใช้แผนท่ีแผ่นนัน้ เป็ นยนั ต์คุ้มกาย แต่เขากลบั ทิ้งมนั ให้หนั โหม่วกเ็ พราะนาง ส่วนนางประทบั ใจใน ความรกั ที่เย่ชามีให้ แม้จะซาบซึ้งใจกบั การเสียสละตวั เองเพ่ือ นางแต่กระนัน้ กย็ งั ไม่วายข้องใจ นางจาเรื่องในตอนนัน้ ได้อย่างแม่นยาว่าแม่ทัพหลวั เกือบจะบา้ คลงั ่ เพราะหีบสมบตั ิใบนี้ ถึงขนาดภายหลงั เม่ือไม่มี ความคืบหน้ าก็ยงั พาลใส่นาง ส่งคนตามฆ่าปิ ดปาก ถ้าเกิด ไม่ใช่เย่ชา ถ้าไม่ใช่หนั อเู๋ วย วิญญาณของนางในตอนนี้อาจต้อง ล่องลอยไปอีกโลกหนึ่งกเ็ ป็ นได้ น่ีแสดงถึงอะไร แสดงว่าหลวั ล่ีเป็ นคนใจแคบเหมือนไส้ ไก่? ก็อาจเป็ นไปได้ อย่าคิดว่าบุคคลท่ีมีช่ือเสียงจะมีจิตใจ กว้างขวางดงั่ มหาสมทุ ร แต่เขาเป็ นขนุ นางใหญ่ถึงระดบั นี้แล้ว ดงั นัน้ ปฏิกิริยาที่มีต่อเรื่องนี้ของเขาไม่ว่าจะพิจารณาจากด้าน ใดกต็ ามถือว่าเกินพอดี สมบัติ มีค่าก็จริ ง แต่แผนที่ทางลับในวังหลวงมีค่า มากกว่า แต่กระนัน้ กย็ งั มีน้าหนักไม่มากพอ แสดงว่าในหีบใบนี้ ยงั ต้องมีส่ิงท่ีสาคญั มากกว่านัน้ ! 5

คนเราก็เป็ นเช่นนี้ ถ้าเรื่องท่ีไม่เกี่ยวกบั ตัวเองมกั จะ ละเลยได้ง่ายดาย สาหรบั นางแล้วในเม่ือแม่ทพั หลวั ไม่กล้าลง มือกบั นางอีก นางจึงโยนเร่ืองนี้ทิ้ง ไม่ได้สืบสาวราวเร่ืองต่อไป มาบดั นี้เป็ นความจาเป็ นท่ีต้องเผชิญกบั เรื่องนี้ โดยเฉพาะเม่ือ เห็นหลกั ฐานสาคญั ในกล่องปิ่ นดอกถหู มี นางจึงเกิดความคิด ใหม่ขึน้ มาทนั ที เคยแต่ว่าความเกี่ยวกบั หีบสมบตั ิใบนี้ แต่ยงั ไม่เคยเห็น ของสาคญั ในนี้มาก่อน แม่ทพั หลวั หาสมบตั ิของเขาไม่เจอจวบ จนวนั นี้ เขาจะกระวนกระวายใจจนนอนไม่หลบั หรือไม่ แต่ว่า นานขนาดนี้ยงั ไม่ได้ยินข่าวร้ายอะไร แม้เขาจะไม่วางใจทงั้ หมด แต่อย่างน้อยคงไม่เคร่งเครียดมากเกินไป ถ้าเกิดตอนนี้มีข่าว แพร่ออกไป ไม่ร้วู ่าจะมีอาการโรคหวั ใจกาเริบหรือไม่ นางคิดอย่างคนใจร้าย ก่อนโถมเข้าไปเปิ ดฝาหีบ แต่คิด ไม่ถึงว่าฝาหีบจะหนักมาก นางยกไม่ไหว กวั้ เอ๋อเหน็ นางลงมือ เปิ ดหีบกไ็ ม่พดู พล่ามทาเพลง ตลบแขนเสื้อขึ้นไปช่วยเจ้านาย ทนั ที ทงั้ สองคนร่วมแรงกนั จึงสามารถยกฝาหีบท่ีหนาหนักขึ้น ได้สาเร็จ แต่เม่ือหีบเปิ ดออกกลบั ถกู แสงวิบวบั ของส่ิงที่อยู่ ภายในแยงตาจนต้องปล่อยมือลงอย่างตกใจ มีเสียงดงั ปัง ฝา หีบปิ ดลงมาอีกครงั้ 6

“คณุ หนู ท่านบอกสิว่าเม่ือคร่บู ่าวตาฝาดไป ตาลายไปใช่ ไหมเจ้าคะ” กวั้ เอ๋อถามอย่างตกใจจนทาอะไรไม่ถกู ชุนถหู มีส่ายหน้า “เจ้าไม่ได้ตาฝาด แต่เจ้าตาลายเพราะ แสงแวววาวพวกนัน้ ” สองนายบา่ วมองตากนั ก่อนลงมือยกฝาหีบขึน้ พร้อมกนั อีกครงั้ พวกนางเปิ ดฝาหีบขึ้นด้วยความต่ืนเต้น คราวนี้มี ประสบการณ์กนั แล้ว ทงั้ สองคนหรี่ตาลงแต่ไม่ยอมปล่อยมือ จากนัน้ กโ็ ยนฝาหีบไปด้านหลงั ให้มนั หงายท้อง มีชีวิตมาสองชาติ แต่ยงั ไม่เคยเห็นภาพท่ีน่ าตื่นเต้น เช่นนี้มาก่อน! ในพริบตานัน้ เองท่ีชุนถหู มีเกิดความร้สู ึกกงั ขา ว่าตวั เองลงเรือโจรสลดั แล้วหาสมบตั ิโจรสลดั ในตานานเจอ แม้จะเป็ นแค่หีบเดียว แต่ก็สร้างความตะลึงพรึงเพริดให้นาง อย่างมาก มีสมบตั ิเต็มหีบไปหมด... จะบอกว่าอย่างไรดี ต้อง บอกว่าไข่มุกเป็ นเหมือนก้อนดิน ทองคาเหมือนก้อนเหลก็ ! เรียกได้ว่าประกายแวววาวของมนั ทาคนตาบอดได้ง่ายๆ! สงบ! เยอื กเยน็ ! สขุ มุ เข้าไว้! ชนุ ถหู มีใจเยน็ ๆ! 7

ชุนถหู มีดึงสติตวั เองเอาไว้ไม่ให้ล่องลอยไปไกล นางยงั สะกิดกวั้ เออ๋ ที่ยืนเหม่ออยกู่ บั ที่ว่า “ไป ไปหาหีบเปล่ามาใบหน่ึง” “คุณหนูจะเอาหีบเปล่ามาทาอะไรเจ้าคะ” กวั้ เอ๋อถาม อย่างไม่เข้าใจ แต่ดวงตายงั จ้องอย่ทู ่ีสมบตั ิเหล่านัน้ “ถ้าคณุ หนู คิดจะเก็บของพวกนี้เป็ นของตัวเองก็สู้เก็บทัง้ หีบไปเลยไม่ ดีกว่าหรือเจ้าคะ ดแู ล้วแขง็ แรงดี หีบใบอ่ืนกลวั จะไม่แขง็ แรง พอ” “เหลวไหล! เห็นคุณหนูของเจ้าเป็ นคนเห็นแก่เงินหรือ” ชนุ ถหู มีกลืนน้าลายไปพดู ไป “ข้าจะย้ายของพวกนัน้ ออกมาดสู ิ ว่ามีกลไกในหีบใบนี้หรือเปล่า” ว่าแล้วนางกโ็ กย...ต้องเรียกว่า โกยเลยทีเดียว เพราะไข่มุกที่สุมอยู่ในนัน้ มีจานวนมากอีกทงั้ ใหญ่เท่ากบั ลกู ลาไย ก่อนหยิบกล่องทรงยาวและแคบออกมาใบ หน่ึง ข้างในว่างเปล่า น่าจะใช้ใส่แผนท่ีทางลบั ในวงั หลวงก่อน หน้านี้ ถ้าอยา่ งนัน้ ข้างใต้ยงั จะมีกล่องใบอ่ืนอีกหรือไม่ หีบไม้ใบ ใหญ่นี้ยังมีความแปลกประหลาดอะไรหรือไม่ เป็ นเรื่องท่ี จาเป็ นต้องตรวจสอบ! เพราะของที่สาคญั มกั จะซ่อนไว้อย่าง เร้นลบั 8

กวั้ เอ๋ออิดๆ ออดๆ เหมือนไม่อยากออกไป หลงั จากนัน้ กก็ ลบั มาด้วยความเรว็ ท่ีไม่เคยเป็ นมาก่อน นางพาเส่ียวฟ่ งเข้า มาด้วย เพราะว่าสาหรบั คนท่ีไม่มีวรยทุ ธอยา่ งนางจะให้ย้ายหีบ ใบใหญ่ขนาดนี้คนเดียวคงไม่ไหวแน่ น่ีเป็ นหีบไม้การบูรท่ีพวกนางใช้ใส่เสื้อผ้า แต่ตอนนี้มนั กลายเป็ นหีบเปล่า ชุนถหู มีไม่พูดมาก เรียกสาวใช้ทงั้ สองให้ ช่วยย้ายสมบตั ิออกไป แม้แต่เสี่ยวฟ่ งก็ตะลึงงนั ไปกับภาพ ตรงหน้า เหน็ ได้ว่าแม้นางได้รบั คาสงั ่ ให้ไปนาของกลบั มา แต่ นางกไ็ ม่ได้เปิ ดออกดู ทงั้ ๆ ที่หีบใบนี้ไม่ได้ใส่กญุ แจ “เจ้าไม่ร้สู ึกว่าหีบมนั หนักเป็ นพิเศษ แล้วไม่อยากร้หู รือ ว่ามีอะไร” ชนุ ถหู มีถาม “กห็ นักมากเจ้าค่ะ แต่ข้างในอาจเป็นก้อนหินกไ็ ด้ มีอะไร ให้อยากร้กู นั เชียว ถ้าคณุ หนูอยากให้บ่าวรู้ กต็ ้องเรียกให้บ่าว มาดเู อง” เส่ียวฟ่ งยงั ตอบอย่างใสซื่อ ชุนถหู มีไม่ร้วู ่าควรหวั เราะหรือร้องไห้ดี ใครจะใส่ก้อน หินในหีบแล้วเอาไปซ่อนกนั เล่า! อีกอย่างนางจะสติไม่ดีถึง ขนาดต้องการหีบใส่ก้อนหินมาทาไม แต่ว่า... ช่างมนั เถอะ นิสยั เถรตรงอย่างนี้กเ็ ป็ นบคุ ลิกที่ใครเลียนแบบไม่ได้ 9

ด้วยนิ สยั ของผหู้ ญิงทวั่ ไปเม่ือเหน็ อญั มณีมีค่ากต็ ้องร้สู ึก ตื่นตาตื่นใจ แต่ยามนี้สามนายบ่าวพยายามสะกดกลนั้ นิ สยั ดงั้ เดิมของสตรีเอาไว้ ทางานกนั เตม็ ท่ี ด้านล่างของกองอญั มณี ท่ีสมุ กนั เป็ นกองใหญ่ยงั มีกล่องใส่ของอย่างดีวางเรียงอย่หู ลาย ใบ เม่ือเปิ ดออกทีละกล่องล้วนแต่เป็ นพลอยหลากสีที่ไม่อาจ ประเมินราคาได้ แม้แสงจะแวววาวพราวตา แต่ไม่มีส่ิงของท่ี เก่ียวข้องกับคดี ด้านล่างสุดยงั มีก้อนทองปูเต็มอยู่สองชัน้ ส่องแสงเหลืองอร่าม มิน่าหีบใบนี้จึงได้หนักมาก เสี่ยวฟ่ งพดู ไม่ผิด พลอยสีพวกนี้ความจริงกค็ ือก้อนหิน ดีๆ น่ีเอง เพียงแต่เป็ นก้อนหินท่ีสวยงามที่แปลกประหลาด แล้วกห็ าได้ยากเท่านัน้ เมื่อสาวใช้ทัง้ สองย้ายก้อนทองออกมาตามคาสัง่ เรียบร้อยแล้ว ชุนถหู มีเห็นจดหมายฉบบั หน่ึงนอนเงียบๆ อยู่ ก้นหีบ เม่ือหยิบขึ้นมาเปิ ดอ่านแล้วจึงถอนใจ “ผ้ชู ายพวกนี้นะ! ทาไมถึงได้ไม่ระวงั กนั เลย” นางคิดอยู่ในกรอบอีกแล้ว เพราะคิดว่าเป็ นเอกสาร สาคญั ดงั นัน้ จะต้องถกู เกบ็ ไว้ในท่ีลบั ท่ีถกู ออกแบบมาอย่างดี เดิมทีนางคิดว่าหลงั จากย้ายของในหีบออกหมดแล้วจะต้องมา วิเคราะหห์ ีบไม้อย่างละเอียดก่อน ถึงจะหาสิ่งที่ต้องการพบ ถึง 10

ขนาดคิดไปว่าหากหาช่องลบั ไม่เจอ จะลองใช้ไฟเผาสีท่ีทาอยู่ ภายนอกหีบออก เพราะมีบางคนใช้วิธีทางเคมีซ่อนตวั อกั ษร เอาไว้ 11